ΚΡΟΤΑΛΙΑΣ – ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ – ΑΓΟΡΙΑSTONILIO LIVE @ΚΥΤΤΑΡΟ! ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 27 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2023.. Τρεις μπάντες, εκπρόσωποι της σύγχρονης ελληνόφωνης ροκ σκηνής. Πανκ ροκ καταβολές, δυστοπικά μοτίβα, εικόνες μετά την καταστροφή και στο βάθος η ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον.
Μια ηλεκτρική βραδιά, την Παρασκευή 27 Γενάρη στο Κύτταρο!
ΚΡΟΤΑΛΙΑΣ
Ο Κροταλίας είναι ένα ελληνόφωνο desert punk κουαρτέτο από την Αθήνα, με ηχόχρωμα που χαρακτηρίζεται από western επιρροές και γρεζάτες punk διφωνίες. Έχει κυκλοφορήσει ένα split ΕΡ βινύλιο 5 τραγουδιών με τίτλο «Για μια θέση στον ήλιο» μαζί με τους Junkheart, το 2016. H πρώτη του ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά με τίτλο ”Ο Tελευταίος Άνθρωπος Στη Γη” κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2020
ψηφιακά και σε βινύλιο.
Από το 2017, ο Κροταλίας έχει πραγματοποίησει συναυλίες από αυτοοργανωμένους χώρους μέχρι μεγάλα φεστιβάλ. Παράλληλα η τετράδα δουλεύει καινούργιο υλικό που αναμένεται μέσα στο 2023.
Οι Πεθαίνουν Στο Τέλος είναι ένα ανεξάρτητο r’n’r σχήμα με ελληνικό στίχο, που ξεκίνησε σαν πείραμα στα τέλη του 2015 από μέλη παλιότερων συγκροτημάτων της σκηνής (Χάσμα, Bad Movies, Monovine κ.ά.). Τον Δεκέμβριο του 2018 κυκλοφόρησαν διαδικτυακά τα δύο πρώτα τους τραγούδια (Να Αλλάξεις Παρόν / Ορφέας). Το 2020, κυκλοφόρησαν διαδικτυακά το ψηφιακό EP “Βουντού”, που περιλαμβάνει 3 τραγούδια (Βουντού/ Κατοπτρικό/ Σε Μέρος Βροχερό). Το 2022 ξεκίνησαν τις συναυλίες σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Όλο το υλικό της πρώτης περιόδου συγκεντρώθηκε σε ένα διπλό ΕΡ βινύλιο, που κυκλοφορεί τον Δεκέμβριο του 2022. Η πρώτη ολοκληρωμένη δισκογραφική τους δουλειά βρίσκεται σε στάδιο ηχογράφησης και αναμένεται στα μέσα του 2023.
Τα αγόριαstonilio μετράνε ήδη 10 χρόνια παρουσίας, έχοντας κυκλοφορήσει 3 full length albums. Λίγους μήνες νωρίτερα κυκλοφόρησαν το digital single “Stress” που θα περιλαμβάνεται στο επερχόμενο ομότιτλο 4ο album τους, που αναμένεται στις αρχές του 2023. Στο live θα παρουσιάσουν για πρώτη φορά τραγούδια από το νέο album καθώς και παλιότερο υλικό.
O ELIOT παρουσιάζει ζωντανά τη νέα του δισκογραφική δουλειά την Παρασκευή 27 Iανουαρίου στο six d.o.g.s. στα πλαίσια της κυκλοφορίας του ντεμπούτου άλμπουμ του με τίτλο Lotus.
Η 5μελής μπάντα στο live της συνδυάζει τους ηλεκτρονικούς synth ήχους με τα φυσικά όργανα και ερμηνεύει τα τραγούδια του δίσκου μέσα σε ένα ενιαίο σύνολο ακουσμάτων με διασκευές από Everything But the girl μέχρι Siouxsie & the Banshees. Special guests οι Lia Hide, IOTA PHI και morphy.
Ο δίσκος «Lotus» που κυκλοφορεί από την Amour Records/ EMI Universal σε ψηφιακή μορφή και σε βινύλιο, υφαίνει ένα synth pop electronica μωσαϊκό, συνδυάζοντας μια εξαιρετική σύνθεση τραγουδιστών και μουσικών με τη ευαίσθητη και πλούσια σε εικόνες τραγουδοποιία του. Οι ποικίλες επιρροές του προέρχονται από τους νέους ρομαντικούς και την πρώιμη ντίσκο μέχρι την electronica και τη dance, χωρίς να παραμερίζει την επίδραση που είχε η ποπ μουσική σε όλους μας. Η άνοδος του vibe της εποχής των 80’s είναι εμφανής σε όλο το “Lotus”.
To live Θα ανοίξει η πρωτοεμφανιζόμενη MC/ rapper Ero Seagull παρουσιάζοντας τη προσωπική της δουλειά.
Ο Γιάννης Αγγελάκας, μαζί με τους 100C, έρχονται για δύο συναυλίες, την Παρασκευή 17 και το Σάββατο 18 Φεβρουαρίου 2023.Ένας από τους πιο αγαπημένους καλλιτέχνες των τελευταίων δεκαετιών επιστρέφει στο Fuzz Live Music Club.
Οι εμφανίσεις του Γιάννη Αγγελάκα με τους 100°C μοιάζουν περισσότερο με γιορτή παρά με συναυλία. Όλοι τους δημιουργικοί, ανατρεπτικοί και κυρίως ανήσυχοι, μας παρασύρουν σε ένα ταξίδι που ξεκινά από τις Τρύπες και φτάνει μέχρι τον δίσκο “Έχω κέφια” που κυκλοφόρησε το 2022.
Λίγους μήνες μετά από μία απόλυτα επιτυχημένη καλοκαιρινή περιοδεία, με αποκορύφωμα την αποθεωτική εμφάνισή τους στο Release Athens, και ένα χρόνο μετά το διπλό sold-out στο Fuzz Club, θα ανταμώσουμε ξανά για ακόμα δυο βραδιές που θα μας μείνουν αξέχαστες.
Τους 100C αποτελούν οι: Λαμπρινή Γρηγοριάδου στην ακουστική κιθάρα. Αλέξης Αρχοντής στα τύμπανα. Γιώργος Αβραμίδης στην τρομπέτα. Ηλίας Μπαγλάνης στα πλήκτρα. Αλέξανδρος Κόντζογλου στην ηλεκτρική κιθάρα και ο Μιχάλης Καρανίκος στο τρομπόνι. Την επιμέλεια του ήχου έχουν ο Γιώργος Ταχτσίδης και ο Μίμης Κωνσταντινίδης.
Η προπώληση ξεκινά στα 13€ και για περιορισμένο αριθμό εισιτηρίων. Μετά την εξάντλησή τους, θα συνεχιστεί στα 15€. Στο ταμείο, αν απομείνουν εισιτήρια, η τιμή θα είναι 17€.
Οι πόρτες ανοίγουν στις 19:30.
Διάθεση εισιτηρίων:
Τηλεφωνικά στο 11876
Online στα fuzzclub.gr / viva.gr
Φυσικά σημεία / Καταστήματα Wind, Public, Media Markt, Ευριπίδης, Yoleni’s και Viva Spot Τεχνόπολης
Όλες οι πληροφορίες (τιμές, πρόγραμμα, πρόσβαση) στο fuzzclub.gr
Οι Tango with lions μας επισκέπτονται πρώτη φορά και φέρνουν νέο δίσκο (φυσικά όχι μόνο τον έχουμε ακούσει, αλλά γράψαμε και για αυτόν), αλλά και μια όμορφη συμμετοχή στη Αισθηματική Αγωγή, στις 21 Ιανουαρίου 2023, στο Gagarin. Η Jo Γκόγκου ετοίμασε κάποιες ερωτήσεις που δεν θα κουράσουν αλλά θα μας βοηθήσουν να μάθουμε λίγο καλύτερα να χορεύουμε με τα λιοντάρια.
Ξεκινάμε;
Όπως αναφέραμε, έχεις ολόφρεσκο δίσκο, που κυκλοφόρησε Τέλη Νοέμβρη αν δεν κάνουμε λάθος. Είναι το 4ο και έχει τον τίτλο “you.me.”.Θα θέλαμε να μας πεις τι σημαίνει βαθιά μέσα σου ο τίτλος αυτός και ποια η σημασία του για εσένα.
Αυτός ο δίσκος περιλαμβάνει εννέα τραγούδια, εννέα ιστορίες μέσα από τις οποίες κατάλαβα πόσο διαφορετική ήμουν ή είμαι, ανάλογα τις συνθήκες που επικρατούν στη ζωή μου τη δεδομένη στιγμή και ανάλογα ίσως και με τον άνθρωπο που έχω απέναντί μου και την ταυτότητα της σχέσης μας. Αναρωτιέμαι πόσους διαφορετικούς εαυτούς δικούς μας και των άλλων έχουμε ζήσει και πόσο οι συναντήσεις με ανθρώπους μας αλλάζουν με το πέρασμα του χρόνου. Ποσα διαφορετικά “you” έχουν γνωρίσει τα διαφορετικά “me” μας.
Πόσος χρόνος χρειάστηκε για να υλοποιηθεί; Τι πέρασε μέσα και τι άφησες στην απεξω (αν υπάρχει ανέκδοτο υλικό).
Ξεκινήσαμε τις ηχογραφήσεις με τον παραγωγό Βασίλη Ντοκάκη στο Lotus Studio, τον Σεπτέμβριο του 2021. Δουλέψαμε εντατικά για περίπου ενάμιση μήνα και μετά ολοκληρώναμε όλο και περισσότερα τμήματά του όποτε ερχόμουν στην Ελλάδα. Τον Μάρτιο του 2022 είχαν ολοκληρωθεί οι ηχογραφήσεις και είχαμε ήδη περάσει στη μίξη του δίσκου. Εκτός δίσκου έμειναν δυο κομμάτια, με τα οποία όμως αποφασίσαμε εξαρχής ότι δεν θα ασχοληθούμε, οπότε δεν αφιερώσαμε χρόνο κάπου χωρίς λόγο. Ανέκδοτο υλικό υπάρχει απ’ όλους τους δίσκους, τόσο για να βγει κι άλλος ένας!
Έχετε αυτό το “κακό” συνήθειο, να μαγνητίζετε το κοινό. Σίγουρα έχετε βρει το κουμπί τους. Είναι η μουσική, ο στίχος, οι αύρα σας;
Ευχαριστώ για τα πολύ γλυκά λόγια… Δεν ξέρω ακριβώς τι πιστεύει το κοινό, αλλά είμαι πολύ χαρούμενη κάθε φορά που ξέρω ότι με ακούνε ή ότι έρχονται στις συναυλίες. Όχι ακριβώς χαρούμενη, αλλά ανακουφισμένη, νιώθω ότι κάποιος καταλαβαίνει και συμπάσχει με το τερατάκι μέσα μου.
Συναισθηματική αγωγή λοιπόν και μέρος δεύτερο. Σας αγχώνει αυτό; Μεταξύ μας, ποιον άλλο μουσικό θα ήθελες να είναι μαζί σου στη συναυλια;
Τέλειο το “μεταξύ μας”! Χαίρομαι πολύ που θα παίξω με αυτά τα ονόματα, ανυπομονώ! Ίσως θα ήθελα να είναι και ο Bon Iver κάπου εκεί, αλλά δεν πειράζει.
Πέρα από τη νέα σας δουλειά, θα ακούσουμε και παλαιότερα κομμάτια στη συναυλία; Υπάρχει κάποιο ιδιαίτερα αγαπημένο που δεν παραλήπτετε ποτέ;
Ναι, στο Gagarin θα παίξω με την μπάντα μου τραγούδια από τον καινούργιο δίσκο και τραγούδια από τους παλιότερους δίσκους. Από τα παλιότερα, πάντα παίζω το “In A Bar” και το “A Long Walk”. Από τα καινούργια είναι νωρίς ακόμα, αλλά μέχρι τώρα το “Glacial” και το “Your Lover” είναι σταθερά στη setlist!
Υπάρχει ένα κομμάτι στο νέο δίσκο, που έχει τον τίτλο Tower. Αν δεν κάνουμε λάθος, είναι ένα γράμμα που μελοποιηθηκε ας πούμε. Στάλθηκε ποτέ ή έμεινε κρυμμένο στο συρτάρι;
Ως γράμμα, έμεινε στο συρτάρι, αλλά ειπώθηκαν κάποια πράγματα προφορικά όταν ήρθε η κατάλληλη στιγμή.
Βοηθάει η μουσική έτσι ώστε να απαλύνει ο πόνος μας; Έχεις βρει άλλο τρόπο για σένα προσωπικά;
Με βοηθάει η μουσική, αλλά μπορεί και να πονάει πιο πολύ γιατί μου φέρνει στην επιφάνεια συναισθήματα που κάποιες φορές θέλω να κρύψω κάτω απ’ το χαλάκι. Πέρα από την ανθρώπινη επαφή, η οποία είναι πολύ σημαντική στη ζωή μου, ο πόνος φεύγει μέσα από τον χορό. Οι ώρες στο μάθημα χορού είναι από τις πιο ευτυχισμένες μου!
Δύσκολο κομμάτι η μουσική και περισσότερο δύσκολος ο δρόμος της. Θα το ξανα έκανες αυτό το βήμα;
Ξανά και ξανά.
Κλείνεις τα μάτια και το πρώτο πράγμα που βλέπεις είναι…. (συμπλήρωσε τη φράση)
Βλέπω ηλιόλουστο τοπίο, κατά προτίμηση μια ήρεμη, απομονωμένη, ηλιόλουστη ακτή με δέντρα για σκιά.
(Μένω στη βόρεια Ευρώπη, μάλλον γι’ αυτό.) Και πολλά βιβλία γύρω μου.
Μια μικρή ανάγνωση μα τόσα πολλά που μας χάρισε η Κατερίνα των Tango with lions.
Ευχαριστούμε πολύ για το χρόνο! Σίγουρα θα τα πούμε από κοντά στις 21 Ιανουαρίου!
Οι Gemma από το νότο, έρχονται και πάλι στην Αθήνα! Αυτή τη φορά ανεβαίνουν στην σκηνή του Death Disco την Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου. Θα έχουν συντροφιά τον Έκαστο αλλά και τους Twentyseven X Zen.
Όπως φαίνεται θα ριζώσουν για τα καλά, στο μυαλό του Αθηναϊκού κοινό και αυτό δεν μας χαλάει καθόλου!
Και αν δεν τους θυμάστε δεν πειράζει! Για αυτό είμαστε εδώ, για να σας πούμε πως τους είχαμε δει στο Ilion Plus. Για ρίξε μια ματιά. Και επειδή προφανώς θέλετε κάτι παραπάνω, τότε να σας πούμε πως είμασταν εκεί και στην παρθενική τους εμφάνιση στο SiX dogs.
GEMMA
Ψυχεδελικά Rock ακούσματα, δεμένα με την post αισθητική των Gemma ολοκληρωτικά μοντέρνο, αλλά και μοναδικά παραδοσιακό, σκοτεινό, αλλά και προκλητικά ξεσηκωτικό. https://linktr.ee/Gemma.band
ΕΚΑΣΤΟΣ
Ο ‘Εκαστος (ΜΠΟΤΟΝΑΚΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ) γεννήθηκε το 1996 μεγάλωσε στην Κρήτη και συγκεκριμένα στην πόλη Ρέθυμνο. Από ηλικίας περίπου 13 χρονών γράφει τους δικούς του στίχους και κάπως έτσι ξεκινάει το ταξίδι του στον μουσικό κόσμο. Σε ηλικία 15 με 16 χρονών πιάνει για πρώτη φορά το μικρόφωνο και κάνει την πρώτη του ζωντανή εμφάνιση..από τότε μέχρι και σήμερα έχει συνεργαστεί και τραγουδήσει πλάι με τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες του είδους αλλά και όχι μόνο. Μέλος του συγκροτήματος Στιχομυθία και του μουσικού label The Dreamers που διατηρεί με τον παραγωγό του INNOVATIVE, έρχεται να φέρει τον δικό του ήχο και να χαράξει τη δική του μουσική πορεία. https://www.instagram.com/ekastos_dreamer/?hl=en
Twentyseven X Zen
Oι Twentyseven και Zen είναι δυο παιδιά με καταγωγή από τη Σάμο. Ξεκίνησαν να ασχολούνται με τη ραπ μουσική από το 2016 .
Τη μουσική χαρακτηρίζει η ανάγκη να υπάρχει ατμόσφαιρα στη παράγωγη και έντονη σκέψη στον στίχο με έμφαση στην εσωτερίκευση και τις προσωπικές σκέψεις του καθενός.
Ενώνουν τις ιδέες τους, και ετοιμάζονται για ένα live στην Αθηνα, ως το πρώτο βήμα που θα τους επιτρέψει να κοιτάξουν μπροστά, για νέες εμπειρίες και ακόμη περισσότερες live εμφανίσεις.
Επιπλέον, δουλεύουν στο studio τις πρώτες ολοκληρωμένες δουλείες τις οποίες θα μοιραστούν σύντομα σε όλες τις ψηφιακές τους πλατφόρμες.
Αν θέλετε να κουνηθείτε λίγο παραπάνω για να ζεσταθείτε, τότε μη το σκεφτείτε και πολύ!
Οι Gemma από το νότο, έρχονται και πάλι στην Αθήνα! Αυτή τη φορά ανεβαίνουν στην σκηνή του Death Disco την Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου. Θα έχουν συντροφιά τον Έκαστο αλλά και τους Twentyseven X Zen.
Όπως φαίνεται θα ριζώσουν για τα καλά, στο μυαλό του Αθηναϊκού κοινό και αυτό δεν μας χαλάει καθόλου!
Και αν δεν τους θυμάστε δεν πειράζει! Για αυτό είμαστε εδώ, για να σας πούμε πως τους είχαμε δει στο Ilion Plus. Για ρίξε μια ματιά. Και επειδή προφανώς θέλετε κάτι παραπάνω, τότε να σας πούμε πως είμασταν εκεί και στην παρθενική τους εμφάνιση στο SiX dogs.
GEMMA
Ψυχεδελικά Rock ακούσματα, δεμένα με την post αισθητική των Gemma ολοκληρωτικά μοντέρνο, αλλά και μοναδικά παραδοσιακό, σκοτεινό, αλλά και προκλητικά ξεσηκωτικό. https://linktr.ee/Gemma.band
ΕΚΑΣΤΟΣ
Ο ‘Εκαστος (ΜΠΟΤΟΝΑΚΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ) γεννήθηκε το 1996 μεγάλωσε στην Κρήτη και συγκεκριμένα στην πόλη Ρέθυμνο. Από ηλικίας περίπου 13 χρονών γράφει τους δικούς του στίχους και κάπως έτσι ξεκινάει το ταξίδι του στον μουσικό κόσμο. Σε ηλικία 15 με 16 χρονών πιάνει για πρώτη φορά το μικρόφωνο και κάνει την πρώτη του ζωντανή εμφάνιση..από τότε μέχρι και σήμερα έχει συνεργαστεί και τραγουδήσει πλάι με τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες του είδους αλλά και όχι μόνο. Μέλος του συγκροτήματος Στιχομυθία και του μουσικού label The Dreamers που διατηρεί με τον παραγωγό του INNOVATIVE, έρχεται να φέρει τον δικό του ήχο και να χαράξει τη δική του μουσική πορεία. https://www.instagram.com/ekastos_dreamer/?hl=en
Twentyseven X Zen
Oι Twentyseven και Zen είναι δυο παιδιά με καταγωγή από τη Σάμο. Ξεκίνησαν να ασχολούνται με τη ραπ μουσική από το 2016 .
Τη μουσική χαρακτηρίζει η ανάγκη να υπάρχει ατμόσφαιρα στη παράγωγη και έντονη σκέψη στον στίχο με έμφαση στην εσωτερίκευση και τις προσωπικές σκέψεις του καθενός.
Ενώνουν τις ιδέες τους, και ετοιμάζονται για ένα live στην Αθηνα, ως το πρώτο βήμα που θα τους επιτρέψει να κοιτάξουν μπροστά, για νέες εμπειρίες και ακόμη περισσότερες live εμφανίσεις.
Επιπλέον, δουλεύουν στο studio τις πρώτες ολοκληρωμένες δουλείες τις οποίες θα μοιραστούν σύντομα σε όλες τις ψηφιακές τους πλατφόρμες.
Αν θέλετε να κουνηθείτε λίγο παραπάνω για να ζεσταθείτε, τότε μη το σκεφτείτε και πολύ!
Στο άκουσμα ότι η εν λόγω σειρά – φαινόμενο θα αποκτούσε remake το οποίο ανέλαβαν Κορεάτες με έκανε να αρπάξω ένα μικρό καλάθι κι ένα φτυάρι.
Η απαράμιλλη επιτυχία των δυο πρώτων σεζόν του Casa de Papel έφερε άλλες τρεις σεζόν για την ισπανική σειρά και ένα remake. Στην Ελλάδα μεταφράστηκε ως “Η ΤΕΛΕΙΑ ΛΗΣΤΕΙΑ” και η universal ονομασία του Money Heist. Είναι από τις λίγες φορές που δε ξέρω από που να ξεκινήσω. Δε θέλω να κάνω spoiler γιατί πολλοί από εσάς εκεί έξω δεν τις έχετε δει – κακώς κατά την ταπεινή μου άποψη. Προβλήθηκε στο Netfix και δεν έχει τελειώσει. Αναμένεται τουλάχιστον μια σεζόν ακόμα αλλά δεν φαίνεται να έχει πάρει το πράσινο φως.
Για όποιον έχει παρακολουθήσει Kdramas τα τελευταία χρόνια, θα έχει διαπιστώσει ότι η ποιότητα και η παραγωγή πολλών σειρών και ταινιών είναι ισάξιες αν όχι καλύτερες από αντίστοιχες των στούντιο του Χόλιγουντ και της Δύσης γενικότερα. Το κοινό περίμενε με λαχτάρα και ανυπομονησία. Όπως και να’χει, η σύγκριση μιας ολοκληρωμένης σειράς με μια on going ναι, εκ του προοιμίου δεν είναι δίκαιη. Για να μην χαθούμε στη μετάφραση, θα προσπαθήσω να συνοψίσω τις ομοιότητες και τις διαφορές τους.
Ας δούμε λίγο το story
Με τίτλο Money Heist: Korea – Joint Economic Area, η νοτιοκορεάτικη σειρά ακολουθεί κατά βάση την ίδια ιστορία. Ο Καθηγητής επιλέγει και στρατολογεί 8 “κακοποιούς” για την μεγαλύτερη ληστεία όλων των εποχών, αυτή του Νομισματοκοπείου. Όπως είναι λογικό και αναμενόμενο έχει αρκετές τροποποιήσεις τόσο στην υπόθεση όσο και το υπόβαθρο των χαρακτήρων.
Το πρώτο “λάθος” που εντοπίζω είναι ότι η κορεατική έκδοση έχει καταφέρει να συμπυκνώσει τα 22 επεισόδια της ισπανικής σε 1 μόνο σεζόν, 12 επεισοδίων. Αυτό σημαίνει ουσιαστικά ότι η αφήγηση και η εξέλιξη των πραγμάτων είναι πολύ πιο γρήγορη. Θα μου πεις δεν είναι είναι απαραίτητα κακό… Καθώς έβλεπα την σειρά λοιπόν, ένιωθα ότι δεν είχαν χώρο και χρόνο όλοι οι χαρακτήρες να απλωθούν. Κάποιοι είναι ωραία δομημένοι και ισορροπημένοι, κάποιοι άλλοι όχι τόσο.
Joint Economic Area
Το κορεάτικο remake τοποθετείται το 2025. Οι δύο χώρες, Βόρεια και Νότια Κορέα, έχουν συμφωνήσει να ενωθούν και να σχηματίσουν την Ενοποιημένη Κορεατική χερσόνησο. Η περιοχή που ήταν κάποτε “Κοινή Περιοχή Ασφάλειας” έχει μετατραπεί σε “Κοινή Οικονομική Περιοχή” aka Joint Economic Area. Το νομισματοκοπείο εκτυπώνει το κοινό νόμισμα που θα χρησιμοποιηθεί για το νέο έθνος. Και στις 2 σειρές τυπώνουν δικό τους χρήμα. Η κορεάτικη έκδοση καυτηριάζει την απληστία, τα γεγονότα της επανένωσης των δύο χωρών, των αντιφατικών ιδεολογιών τους – δικτατορία στη Βόρεια Κορέα και καπιταλισμός στη Νότια Κορέα – και το γεγονός ότι η ένωση αυτή δεν θα ωφελήσει κανέναν άλλον εκτός από τους πλούσιους που θέλουν να γίνουν πλουσιότεροι. So far so good, καθώς και στο πρωτότυπο υπογραμμίζεται το οικονομικό χάσμα σε μια καπιταλιστική κοινωνία. Και στις δυο περιπτώσεις η ληστεία έγινε ως αντίσταση ενάντια στην άνιση κατανομή αλλά και την επιπολαιότητα της δημιουργίας πλούτου.
Σχετικά με την μάσκα…
Σε αυτό το σημείο να αναφέρω ότι οι μάσκες εμπνευσμένες από τον Σαλβαδόρ Νταλί που φορούσαν οι κλέφτες της καρδιάς μας, στην Κορεάτικη έκδοση έχουν αντικατασταθεί με τις παραδοσιακές κορεάτικες μάσκες hahoetal που προέρχονται από το χωριό Hahoe, (North Gyeongsang). Οι Κορεάτες προτίμησαν τις hahoetal καθώς είναι η πιο αντιπροσωπευτική μάσκα της χώρας.
Οι χαρακτήρες και οι συμπεριφορές τους
Τους χαρακτήρες τους ξέρουμε: Nairobi, Rio, Berlin, Denver, Moscow, Tokyo, Helsinki και Oslo.
Η όμηρος που ερωτεύεται τον Denver και τελικά παίρνει το ψευδώνυμο Stockholm είναι εκεί. Ο διευθυντής του Νομισματοκοπείου, Cho Young-min, είναι ένας γλοιώδης και κουτοπόνηρος άνθρωπος όπως ακριβώς και ο χαρακτήρας του Arturo Román στο πρωτότυπο. Οι χαρακτήρες των Oslo και Helsinki γίνονται δεύτεροι, εκτός από ένα μικρό flashback μαζί με την Nairobi δεν δίνονται πολλά στοιχεία για τον χαρακτήρα τους.
— Nairobi
Βέβαια μέσα στα επεισόδια ο χαρακτήρας της Nairobi ενδυναμώνεται με διάφορες συμπεριφορές της. Να λοιπόν ένα ωραίο plot twist που μου κέντρισε το ενδιαφέρον! Σε αυτή την έκδοση ο γιος της Nairobi κάνει την εμφάνισή του πολύ νωρίς και χρησιμοποιείται ως δόλωμα, ως προσφορά αμνηστίας. Εκείνη δε μπορεί να αντισταθεί καθώς φοβάται για τη ζωή του. +1 για την σκηνή εισβολής στην κατοικία του διεφθαρμένου πολιτικού που κρατούσε το παιδί της και την απελευθέρωση αυτού καθώς και την παράδοσή του στα χέρια της “καλής” αστυνόμου!
Αντίθετα η Nairobi της Ισπανικής έκδοσης ήταν πολύ bitch και badass και δεν υπέκυψε σε κανένα δέλεαρ ούτε διέρρευσε πληροφορίες προς τα έξω μέχρι και τον θάνατό της.
Άλλο ένα αρκετά ενδιαφέρον plot twist ήταν η προσθήκη ενός νέου χαρακτήρα, αυτόν της Seoul, που είναι η ερωμένη του Berlin. Είναι ο απο μηχανής θεός που σώζει την κατάσταση την κατάλληλη στιγμή όχι μια αλλά δυο φορές! Είπα Berlin και τι θυμήθηκα; Ετοιμάζεται νέο spin-off από το Netflix…
— Berlin
Ο λατρεμένος, ιδιόρρυθμος Berlin, Andrés de Fonollosa, ήταν ένας γοητευτικός κλέφτης που θυσιάστηκε για να μπορέσουν οι υπόλοιποι να βγουν από τη σήραγγα. Τον απολαύσαμε μέσα από τις ιστορίες του Καθηγητή στις επόμενες σεζόν… Το φορτίο του Berlin στην Κορεάτικη έκδοση σηκώνει στις πλάτες του ο εξαιρετικός Park Hae-soo (Squid Game, Narco-Saints, Prisoner Playbook, Chimera, Yaksha: Ruthless Operations). Μπορεί να μην είχε την ίδια γοητεία λόγω της σκληρότητας των βασανιστηρίων που είχε βιώσει σε στρατόπεδο της Β. Κορέας όπου πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Ωστόσο, η σχέση του με την Seoul ανέδειξε την “αρχοντιά” του. Και οι δυο πάσχουν από την ίδια εκφυλιστική ασθένεια, παθαίνουν κρίσεις, χάνουν τον έλεγχο κ.ο.κ. Ο κορεάτης Berlin, Song Jung-ho, όμως ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ! Το χέρι της Seoul τον σώζει…
Επίσης, ο Berlin και ο Καθηγητής εδώ είναι πραγματικά αδέλφια, που χωρίστηκαν στην προσπάθειά τους να περάσουν από την Βόρεια στην Νότια Κορέα. Ωραίο και το στόρι της επανένωσης τους.
— Tokyo
Η σχέση Rio (Lee Hyun-Woo) και Tokyo (Jeon Jong-Seo) είναι υπερβολικά πλατωνική. Κινείται στα πλαίσια του φλερτ χωρίς καμία σπίθα – τουλάχιστον στα πρώτα 12 επεισόδια. Δείχνει μεν ότι ο Rio έχει δαγκώσει τη λαμαρίνα, ενδιαφέρεται, χαμογελάνε τα μάτια του κάθε φορά που τη βλέπει αλλά εκείνη είναι πιο απόμακρη. Τα παθιασμένα φιλιά και η ενδεχόμενα “εκνευριστικά” on-off σχέση της Tokyo (Ursula Corbero) και Rio (MiguelHerran) στην Ισπανική έκδοση, που σε έκαναν να σιχτιρίζεις και λίγο (μεταξύ μας) καθώς επηρέαζαν την ισορροπία της ομάδας αλλά και γιατί μπήκαν για ληστεία και “χτενίζονταν” δεν υπάρχει σε αυτή. Βέβαια σε αυτό σημαντικό ρόλο έπαιξε ότι ο χαρακτήρας της Tokyo στο remake είναι αυτός που έχει υποστεί την μεγαλύτερη αλλαγή στο σύνολό του.
Η μια ήταν free spirit, που είχε κάνει πολλές κακές επιλογές στη ζωή της, ήταν σε φυγή και έψαχνε απο κάπου να πιαστεί και να ξεκινήσει από την αρχή. Σε όλες τις σεζόν παρέμεινε ίδια κι αυτή ήταν η μεγάλη μου ένσταση καθώς όλοι οι άλλοι χαρακτήρες εξελίχθηκαν. Χαρακτήρας με τοξική, απερίσκεπτη και παρορμητική συμπεριφορά, που ενεργούσε κυρίως με συναίσθημα και όχι λογική. Η κορεάτισσα Tokyo, εκπαιδευμένη στρατιώτης, ήρθε στον Νότο για ένα καλύτερο αύριο, μια νέα αρχή και τελικά πήρε τον νόμο στα χέρια της για να μπορέσει να επιβιώσει. Είναι πιο απόμακρη, πιο συγκροτημένη και συγκεντρωμένη στον σκοπό της ληστείας. Ακολουθεί τα λόγια και το σχέδιο του Καθηγητή κατά γράμμα και υπάρχουν στιγμές αντιλαμβάνεσαι ότι τον θαυμάζει απεριόριστα.
— τα πάθη και τα λάθη
Να σημειώσω εδώ ότι σε αντίθεση με το πάθος που κυριαρχεί στη σειρά των Ευρωπαίων γειτόνων μας, οι Νοτιοκορεάτες φίλοι μας έχουν μειώσει την έντασή του. Τα 2 βασικά ειδύλλια της σειράς, αυτό της Tokyo και του Rio καθώς επίσης και αυτό του Καθηγητή και της Επιθεωρήτριας είναι κομματάκι χλιαρά.
Η σχέση του Καθηγητή (Yoo Ji-Tae / Alvaro Morte) και της αστυνομικής επιθεωρήτριας (Kim Yun-jin / Itziar Ituño) είχε αδύναμους αστραγάλους στην Κορεάτικη έκδοση θαρρώ. Για τους fans του Casa de Papel ο τρόπος που αποκαλύπτεται η σχέση τους είναι μέρος της γοητείας και της συγκίνησης… Μας είχε εξάψει την περιέργεια, να αναρωτιόμαστε σε κάθε επεισόδιο τι στο καλό θα συμβεί μεταξύ τους! Εδώ το μυστήριο είναι πιο flat.
H σχέση του Denver (Kim Ji-Hoon / Jaime Lorente) και του Moscow (Lee Won-Jong / Paco Tous). Ενώ στην ισπανική χρειάζονται 2 σεζόν για να χτιστεί η σχέση τους στην κορεάτικη έκδοση η σχέση τους εμφανίζεται εξ’αρχής… Παρόλο που η συμπυκνωμένη πλοκή δε δίνει χώρο και χρόνο στην απεικόνιση της σχέσης μεταξύ πατέρα και γιου, ίσως είναι πιο ρεαλιστική έτσι. Οκ, καλά τα παρασκήνια αλλά ας συγκεντρωθούμε στο θέμα μας: τη ληστεία.
H σχέση του Denver και της Yun Mi Seon (Lee Joo Bin) είναι γλυκιά και δυνατή, ίσως όπως και στην πρωτότυπη. Δείχνουν μια πιο “ανθρώπινη” προσέγγιση. Κακά τα ψέμματα, ο Κορεάτης Denver είναι πιο hot(!) και φυσικά οι πιο hot σκηνές όλης της σειράς είναι αυτές μεταξύ τους! Ο μακρυμάλλης Denver ως χαρακτήρας όμως έχει πολλές ομοιότητες με αυτόν της πρωτότυπης σειράς: το γέλιο, οι εκφράσεις, η “σβελτάδα” στη σκέψη…
Money Heist overall
Πρόκειται για ένα αρκετά καλό remake με αρκετά πρωτότυπα στοιχεία. Αν το δεις χωρίς παρωπίδες, επηρρεασμένος δηλαδή από το Ισπανικό, είναι μια αρκετά ενδιαφέρουσα σειρά με αγωνία και plot twists. Αν είσαι υποψιασμένος για το τι θα συμβεί τότε μάλλον δεν θα σου κάνει καμία εντύπωση ή θα σου αφήσει μια γλυκιά γεύση. Προσωπικά προτείνω να το δεις, για να έχεις άποψη…
Σίγουρα έχει πέσει στην αντίληψη σου το νέο video της Miley Cyrus και πιθανόν να το έχεις τραγουδήσει. Το κομμάτι έχει κάνει τρελό πάταγο στο tik tok με τις σχετικές αφιερώσεις βεβαίως βεβαίως.
Για να δούμε όμως, τι κρύβει από πίσω του το Flowers:
Το ήξερες πως η Miley δανείστηκε τους στίχους του When i was your man, του Bruno Mars; Ο λόγος είναι πως, την ημέρα του γάμου και στην ουσία το τραγούδι που αφιερώθηκε την ημέρα εκείνη από τον τότε σύζυγο της Liam Hemsworth, ήταν το συγκεκριμένο.
Ένα τραγούδι που αφιέρωσε ο ίδιος σε εκείνη. Η Miley Cyrus μετά τον χωρισμό τους, πήρε τους στίχους του τραγουδιού και τους γύρισε ανάποδα, προς δικός της όφελος. Μήπως μπορεί και μόνη της τελικά;
Το video γυρίστηκε στο σπίτι που νοίκιαζε ο Liam, όταν εκείνος την κεράτωσε με 14 γυναίκες. – Ε ρε τι σου έλαχε…
Στο video το μόνο που φοράει είναι ένα κουστούμι. Αυτό λοιπόν ήταν και εκείνο που φορούσε εκείνος, όταν μπροστά σε κάμερες και κοινό της είπε”behave“.
Η ημέρα δημοσίευσης του video, ήταν η ημέρα γενεθλίων του Liam.
Το Flowers είναι στο αέρα μόνο 4 ημέρες και έχει συγκεντρώσει έως τώρα 40 εκατομμύρια προβολές, μόνο στο youtubε ενώ έχει κάνει άλλα τόσα clicks στα υπόλοιπα ψηφιακά μέσα!
Να θυμίσουμε πω στις 10 Μαρτίου, θα κυκλοφορήσει το νέο της album “Endless Summer Vacation”.
Φυσικά και περιμένουμε αρκετά τυράκια έως τότε.
Μήπως το Δεσποινάκι και το κάθε Δεσποινάκι μπορεί να περνάει και μόνο του καλά; oH HELL YEAH!
can buy myself flowers
Write my name in the sand
Talk to myself for hours
Say things you don’t understand
I can take myself dancing
And I can hold my own hand
Yeah I can love me better than you can
Το Mission έχει συνθέσεις ντυμένες με rock, dance, experimental ή ακόμα και hip hop και αγγλικό στίχο. Ενδεχομένως να υποθέσετε πως ίσως ψάχνουν να βρουν ταυτότητα. Όμως δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Ίσα ίσα, το Mission πατάει σε πολύ γερές βάσεις. Και αποδίδει ποπ για όλα τα γούστα. Υπάρχουν κιθάρες με όμορφες μελωδικές γραμμές. Έχει και synths που θα μας πάνε εύκολα πολλά χρόνια πίσω. Αυτό βέβαια μόνο καλό είναι. Ξεκάθαρες επιρροές. Όντας έφηβοι στα 90s αντλούν την μουσική επιρροή τους από καλλιτέχνες όπως ‘The Weeknd’, ‘Daft Punk’ και ‘Twenty One Pilots’. Το ντουέτο δημιουργεί ένα ηχητικό τοπίο ως μουσικοί και παραγωγοί που μεταφέρει τους ακροατές του πίσω σε εκείνες τις ανέμελες μέρες.
Το album
ξεκινάει με το κιθαριστικό Once upon a time και συνεχίζει σε πιο ήρεμα ηχητικά τοπία, σχεδόν ονειρικά. Υπάρχει μια αισθητική ραδιοφωνικής διαφήμισης ή κινηματογραφικής αν θέλετε. Στο Mission υπάρχουν πολλά όμορφα στοιχεία. Χροιές και ηχοχρώματα σε αρμονία. Παρόλο που ο δίσκος έχει μόνο 8 κομμάτια και μικρή διάρκεια. Στα δικά μου αυτιά, αυτό είναι πλεονέκτημα. Δεν κουράζουν με φλυαρίες και τα εύστοχα σημεία που αλλάζουν ρυθμοί, ή το κομμάτι πάει αλλού δεν κουράζουν. Επίσης είναι πολύ ουσιαστικοί στο να παίρνουν ρυθμούς και χροιές και να τους δίνουν την δικιά τους ποπ αισθητική.
Η μοναδική μου ένσταση είναι το Pixieland TV που είναι σαν να αλλάζεις κανάλια στην τηλεόραση ή σταθμούς στο ραδιόφωνο. Αλλά αυτό είναι το δικό μου γούστο που είμαι και ολίγον ατσουγκράνιστος. Αν μη τι άλλο ξεχωριστό κομμάτι που σίγουρα τους παίδεψε. Πάρτε το και σαν ακουστικό παιχνίδι με προορισμό το παρελθόν. Το γεγονός οτι τα κομμάτια είναι καλοδουλεμένα στο αφήνει πάντως και με την πρώτη ακρόαση. Τυχαίο; Καθόλου μα καθόλου σας λέω.
Το συγκρότημα έχει κυκλοφορήσει περισσότερα από πέντε EP, δύο album και επτά singles. Μερικά από αυτά ηχογραφημένα στα μεγαλύτερα στούντιο της Ελλάδας (Sierra Studios, Αθήνα) και υποστηριζόμενα από τους μεγαλύτερους ροκ σταθμούς της χώρας (Rock Radio, 1055 Rock κλπ.). Το 2016 είχαν καταλάβει την 5η θέση στο Global Battle of the Bands. Έκτοτε έχουν κάνει πολλές περιοδείες στη χώρα μέχρι σήμερα συνεργαζόμενοι με γνωστούς καλλιτέχνες ή μόνοι τους.
είναι ένα indie pop δίδυμο που δημιουργήθηκε από τους Μιχάλη Χατζόπουλο και Αναστάσιο Αβραμίδη από την Ελλάδα. Επιδιώκει να μας υπενθυμίσει τη σημασία του να διατηρούμε επαφή με την αθωότητα και τον ρομαντισμό που κουβαλούσαμε ως παιδιά. .
Το συγκρότημα εξακολουθεί την πορεία του ως ανεξάρτητοι καλλιτέχνες. Ακολουθούν το καλλιτεχνικό τους όραμα και απολαμβάνονουν την καλλιτεχνική τους ελευθερία. Πρόσφατα το κορυφαίο αμερικάνικο περιοδικό Billboard Magazine (NYC) χαρακτήρισε τους Underhill West ως «έναν από τους πιο πολλά υποσχόμενους ανερχόμενους καλλιτέχνες εκεί έξω, φέρνοντας κάτι πρωτότυπο στη μουσική σκηνή. Έναν ζωντανό ήχο βασισμένο στην κλασική ποπ με μια μοντέρνα ανατροπή..». Αλλά και ως «ένα εξαιρετικό μουσικό δίδυμο από την Ελλάδα, έτοιμο να κατακτήσουν τον κόσμο!»
Επίσης, πολύ συχνά διοργανώνουν συναυλίες για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Βοηθούν άμεσα φορείς που επιτελούν κοινωνικό έργο.
Ζούμε σε έναν κόσμο που μπορεί να είναι όλο και πιο αγχωτικός και προσανατολισμένος προς τους ενήλικες. Μπορεί να είναι εύκολο να ξεχάσουμε την αίσθηση του θαύματος και της ανακάλυψης. Κάτι από το οποίο πολλοί από εμάς διακατέχονταν κατά την παιδική μας ηλικία. Εκεί μπαίνουν οι Underhill West. Λοιπόν, προσέξτε το νέο τους άλμπουμ «Mission» που έχει ήδη λάβει εξαιρετικές κριτικές από τα «Billboard Magazine» (Νέα Υόρκη, ΗΠΑ) «Ascendant Magazine» (Αλτάντα, ΗΠΑ), «Salotto Musicale» (Ιταλία), «GPop Tunes» και «Rising Artists» Music Blogs , και πολλά άλλα!…
To συγκρότημα Underhill West, ενόψει της κυκλοφορίας του νέου τους δίσκου με όνομα ‘Mission’ έδωσε συνέντευξη στο αμερικάνικο και παγκοσμίως κορυφαίο μουσικό περιοδικό Billboard Music World με έδρα την Νέα Υόρκη. H συνέντευξη δημοσιεύθηκε μαζί με άρθρο που μιλούσε με τα καλύτερα λόγια. Kαι για το Ξανθιώτικο σχήμα και τον νέο τους δίσκο!
Το Billboard αναφέρθηκε στο συγκρότημα ως:
«..από τους πιο υποσχόμενους ανερχόμενους καλλιτέχνες εκεί έξω. Φέρνουν κάτι πρωτότυπο στη μουσική σκηνή, έναν ζωντανό ήχο βασισμένο στην κλασική ποπ μουσική με μια μοντέρνα ανατροπή..». Και «..ένα εξαιρετικό μουσικό δίδυμο από την Ελλάδα, έτοιμοι να κατακτήσουν τον κόσμο..».
Αξίζει να σημειωθεί πως το εν λόγω περιοδικό έχει ιδρυθεί το 1894 στην Νέα Υόρκη .Στην ιστορία του έχει πάρει συνεντεύξεις από συγκροτήματα όπως The Beatles, Rolling Stones, Queen κλπ. Οι ξανθιώτες Μιχάλης Χατζόπουλος και Τάσος Αβραμίδης που απαρτίζουν το σχήμα, έχουν δώσει κι άλλες συνεντεύξεις τελευταία σε μεγάλα αμερικάνικα μουσικά περιοδικά. Μίλησαν για την έμπνευση πίσω από τον καινούριο τους δίσκου. Για το τι ελπίζουν για το μέλλον και το πόσο αγαπούν αυτό που κάνουν. Με αυτό το γεγονός οι Underhill West γίνονται το πρώτο ανεξάρτητο pop ελληνικό συγκρότημα που προβάλλεται από τόσο κορυφαία μουσικά media με παγκόσμια εμβέλεια για την μουσική τους.
H Epictronic Records παρουσίαζει την δουλειά του εναλλακτικού project από την Ιταλία με το ονομα DESPITE THE WANE οι οποίοι θα κυκλοφορήσουν το αλμπουμ “Beyond That Wall” στις 17 Φεβρουαρίου του 2023.
Περιέχει 10 κομμάτια στο ύφος του ροκ, τα οποία χαρακτηρίζονται από δυνατό ήχο και μουσικά μέρη που είναι από αυτά που μένουν έντονα στη μνήμη.
Η παραγωγή τους είναι πάρα πολύ καλή έτσι ώστε να αναδεικνύονται οι μουσικές δυνατότητες των καλλιτεχνών οι οποίοι συμμετέχουν. Κυρίως στα σόλο του κιθαρίστα Max Dury. Η προσοχή στρέφεται κυρίως στην μελωδία και όσον αφορά τις εναλλαγές των φωνητικών, ο τραγουδιστής Mir Kollins εκτελεί με μοναδικό πάθος το κάθε κομμάτι ξεχωριστά.
“Βeyond that Wall“
Οι μουσικοί έχουν για χρόνια αφιερωθεί στην μουσική και δούλευαν σκληρά με επιρροές ακουσμάτων από άλλες μπάντες που μεσουρανούσαν πίσω στα τέλη της δεκαετίας του 1970.
Ως αποτέλεσμα αυτής της μακροχρόνιας ενασχόλησης η σύνθεση του νέου τους δίσκου μπορεί να συγκινήσει και έναν έμπειρο ακροατή. Θα είναι αυτός που θα ξεχωρίσει τις αναφορές και στα παλαιότερα γκρουπ. Επίσης στην ηλεκτρονική μουσική, το Αγγλικό New Wave και φυσικά το έντονο συναίσθημα στην ερμηνεία των κομματιών με μια ξεχωριστή εκφραστικότητα.
Συγκεκριμένα το κομμάτι “Βeyond that Wall” ενσαρκώνει το πνέυμα ολόκληρου του αλμπουμ καθώς και την εσωτερική πάλι του τραγουδιστή ανάμεσα στην απομόνωση και τις δυσμενείς συνθήκες της ζωής του που του επιφύλαξε η ίδια του η μοίρα. Ωστόσο αμετάπειστος ο καλλιτέχνης προβάλλει μια επαναστατική διάθεση ενάντια στα όσα του έτυχαν. Μέσα από τους στίχους του εκφράζει όλο αυτό το δύσκολο ταξίδι που ένας άνθρωπος κάνει παλεύοντας με τις δυσκολίες και τους προσωπικούς του δαίμονες.
Η αμφιβολία του που ξυπνά από την πτώση και τη μετάνοια για τις χαμένες ευκαιρίες δεν μεταμορφώνονται σε ευχαρίστηση απεναντίας στην υπερπήδηση της επίγνωσης η οποία ξυπνά και το αρχέγονο της ανάγκης μας να κοιτάμε ψηλά και να μην μας νικά το γεγονός ότι ψυχικά και σωματικά υποφέρουμε.
Κάθε κομμάτι αυτής της δουλειάς παρουσιάζει και εξυμνεί μελωδικά
τον αγώνα του κάθε ανθρώπου, τα συναισθήματα ,τον πόνο της μοναξιάς και όλα τα στάδια των δυσκολιών που μπορεί να έρθουν ακαλεστα και βίαια στις ζωές μας.
Είναι χωρίς υπερβολή ένα ποίημα ντυμένο με νότες και άρτια μουσική τεχνική που θα αλλάξει ίσως τον τρόπο σκέψης των σκεπτόμενων ακροατών του.Καθε του κομμάτι από τον τίτλο σε προδιαθέτει για το τι θα ακούσεις στη συνέχεια όπως παράδειγμα το Something will remain όπου εκεί παρουσιάζεται το κατα πόσον η ζωή μας πρέπει να έχει ένα νόημα,στη συνέχεια με το You are present μιλά για τις αναμνήσεις μας και γιατί δεν εξαφανίζονται σαν σκια στο έρεβος καθώς και νότες χαράς σε επόμενο κομμάτι. Αξίζει να ακούσετε κάθε κομμάτι προσεκτικά γιατί οι στίχοι έχουν αληθινά βιώματα και μεταφέρουν πολλά νοήματα.
The story behind/ Despite the Wane
Τα μέλη του γκρουπ ξεκίνησαν σαν έφηβοι χωρίς ιδιαίτερο εξοπλισμό που επηρεάστηκαν από την Βρετανική Ροκ σκηνή. Έτσι ξεκίνησαν να στήσουν ένα ραδιοφωνικό σταθμό. Με αυτό τον τρόπο ακούστηκαν και πέρα από τον μικρό τόπο που κατοικούσαν και ένα νέο παράθυρο προς τον κόσμο άνοιξε για αυτούς. Η πρόταση για νέο ήχο στον παραγωγό τους έφερε και την αλλαγή σε ενα διαφορετικό τροπο,μια πιο ηλεκτρονική ατμόσφαιρα και ενα post punk ύφο.
Έτσι σιγά σιγά και νιώθοντας πλέον σίγουροι για το ποιός είναι πραγματικά ο ήχος που τους εκφράζει δημιούργησαν το συγκρότημα το οποίο συνέπεσε και με το τέλος των ημερών ραδιοφώνου. Ο Κοllins ξεκίνησε να ψάχνει για συνοδοιπόρους μουσικούς. Τότε γνώρισε τον Μax Dury και έκτοτε δεν είχε καμία αμφιβολία ότι βρήκε την μουσική αδελφή ψυχή του. Έτσι δημιουργήθηκε ο πυρήνας του γκρουπ. Στη συνέχεια προστέθηκαν και άλλα μέλη. Υπήρξαν χρονικά διαστήματα που το γκρουπ άλλαξε το όνομά του και μέλη στα τύμπανα και το μπάσσο αλλά δεν έχασε ποτέ τον ενθουσιασμό του και τον στόχο του να δημιουργήσει, να φτάσει ψηλά.
Δεν έλειψαν βέβαια τα αρνητικά σχόλια από την μουσική κοινότητα όπως και οι αδικίες που τις βλέπουμε σε κάθε χώρα, πιο συγκεκριμένα η ανέλιξη δήθεν ταλέντων λόγω συμμετοχής σε τηλεοπτικά show ή λόγω γνωριμιών.
Παρόλη την προβολή τους δεν μπόρεσαν να ανταγωνιστούν τα συγκροτήματα, ωστόσο δεν πτοήθηκαν και συνέχισαν με τελικό αποτέλεσμα! Ολος αυτός ο αγώνας και τα συναισθήματα έγιναν πείσμα. Στίχοι και μελωδικές γραμμές κάνοντας το γκρουπ να διατηρήσει την ανωτερότητα του. Και αυτό μας αρέσει γιατί είναι κάτι θαυμαστό… παρέμειναν άνθρωποι και δημιούργησαν κάτι πολύ όμορφο χτισμένο από όλη την παλέτα συναισθημάτων της ανθρώπινης υπόστασης.
Πιο κάτω σας παραθέτουμε κάποιες βασικές λεπτομέρειες όπως την σύνθεση του γκρουπ καθώς και τα κομμάτια που αποτελείται το album.
Line Up/ Despite the Wane:
Mir Kollins: Voice, Piano, and Keyboards
Max Dury: Electric Guitars
“Beyond that Wall” Cover & Tracklist
1. The Missteps (I Made)
2. Beyond that Wall
3. Something Will Remain
4. A letter
5. You Are Present
6. LMNG
7. From the Dust
8. Blank Faces
9. Waiting
10. Epilogue
“Beyond That Wall” Album Teaser
————————-
Μπορείτε επίσης να τους ακολουθήσετε και στους εξής συνδέσμους:
Honeybadger + Bruce vs the Chocolate Cake
20 Ιανουαρίου @ Death Disco
Οι desert/heavy rockers Honeybadger υποδέχονται το 2023 ανεβαίνοντας για πρώτη φορά στη σκηνή του Death Disco για ένα δυναμικό live, λίγο πριν την αυγή νέων πραγμάτων για τη μπάντα. Μαζί τους ως special guests οι φρέσκοι και ανερχόμενοι alternative rockers Bruce vs the Chocolate Cake.
Honeybadger
Οι Honeybadger περπάτησαν στο δρόμο του desert rock για πρώτη φορά μαζί το 2015, με παράλληλες επιρροές το heavy rock, το stoner, τον indie και τον grunge ήχο. Από τότε δισκογραφικά έχουν δημιουργήσει το “The Rain” EP (2017) και το πρώτο ολοκληρωμένο LP τους με το όνομα “Pleasure Delayer” (2020). Η αναγνώριση από τη σκηνή σε Ελλάδα και εξωτερικό ήρθε σχετικά γρήγορα, μαζί με τη συνεχή τους προσπάθεια για εξέλιξη του μουσικού είδους τους. Έχοντας κάνει αρκετά lives δίπλα σε σημαντικές μπάντες του ήχου, με τελευταία μια εκρηκτική εμφάνιση στο Under the Sun Cariocas Rock Festival τον Ιούλιο του 2022, προχωράνε αποφασιστικά για τη δημιουργία του δεύτερου τους full length album που αναμένεται στο πρώτο μισό του 2023.
Οι Bruce είναι μια μπάντα, με alternative rock and roll στοιχεία και ιδιαίτερη αγάπη στα γρήγορα tempo, που σχηματίστηκε το χειμώνα του 21 στο εξωτικό Γαλάτσι. Σκοπός τους είναι να εξωτερικεύσουν τα πιστεύω και τις ανησυχίες τους πάνω σε ζητήματα που απασχολούν τη καθημερινότητα και τα όνειρά τους.
Το πλήρες όνομα της μπάντας είναι Bruce Vs the Chocolate Cake, ένας τίτλος που προέκυψε από την ανάμνηση της άνισης μάχης που έδωσε ο νεαρός Bruce απέναντι σε μια τούρτα σοκολάτας, μία μάχη που θυμίζει τον αγώνα που δίνουμε καθημερινά απέναντι σε άτομα, καταστάσεις ή και στους δαίμονες που έχουμε μέσα μας.
Έχοντας ήδη δύο single (Mary Magdalene και Violations) στο ενεργητικό τους, ετοιμάζονται να κυκλοφορήσουν την πρώτη τους δισκογραφική δουλειά με τίτλο Ugly Generation.
Οι The Stripp από τη Μελβούρνη διαγράφουν το δικό τους μοναδικό κεφάλαιο στην πλούσια ηχητική ιστορία της Αυστραλίας. Ξεχειλίζουν από τους κλασικούς ήχους του Aussie Riff Rock. Στο ντεμπούτο άλμπουμ τους “It Ain’t No Crime To Rock ‘N Roll“, οι The Stripp εξαπολύουν ένα ταχύτατο μπαράζ από κιθάρες υψηλής τάσης . Με riffs που ακούγονται σαν ο Aussie missing link μεταξύ AC/DC, Cosmic Psychos, Radio Birdman και Onyas. Με μπροστάρη την badass front-woman Bek Taylor, οι The Stripp εκτοξεύουν μια ντουζίνα καυτά αιματοβαμμένα κομμάτια από μπρατσαρισμένο, καυγαδίσιο ροκ που είναι ίσα μέρη attitude, βρωμιάς, μπύρας και έκφρασης.
Αυτή η κυκλοφορία έρχεται σε ένα κομψό Gatefold CD jacket με ένα εντυπωσιακό εξώφυλλο. Είναι από τον θρυλικό Αυστραλό Rock ‘n Roll καλλιτέχνη Mike “Fox” Foxall. Και για το καλύτερο, αυτή η διευρυμένη συλλογή CD περιλαμβάνει τα δέκα κομμάτια από το αρχικό LP “It Ain’t No Crime To Rock ‘N Roll” και προσθέτει δύο επιπλέον bonus κομμάτια που δεν υπήρχαν στην αρχική έκδοση βινυλίου. Συνολικά 12 άγρια κομμάτια για τους οπαδούς των Electric Frankenstein, Zeke, Nashville Pussy και Hellacopters.
Kαλύτερες στιγμές το ομώνυμο του δίσκου, το Alien Queen και το Dont Feed Me Your Lies.
Η κυκλοφορία είναι της Dead Beat Records. Αν είστε του high energy rock n roll, σπεύσατε γιατί δεν είναι και πολλά τα κομμάτια. Αρχικά το βινύλιο που έχει ήδη εξαντληθεί είχε μαζί και ραφτό και καπελάκι και μπλουζάκι και απόλα χωρίς κρεμμύδι. Βέβαια είχε και 45 δολλαριάκια αυστραλέζικα συν τελωνείο. Το cd που έχει και αυτό πράμα, είναι στα 15 και θα σας έρθει από το αμέρικα.
Οι Pink Vanity κυκλοφορούν το No Happy Ending, το πρώτο single από το επερχόμενο album τους που αναμένεται να κυκλοφορήσει μέσα στο 2023.
Μετά τις επιτυχημένες κυκλοφορίες 2 singles και ενός EP, οι Pink Vanity πιο ώριμοι από ποτέ και υπό την καθοδήγηση ενός από τους πιο επιτυχημένους μουσικούς παραγωγούς της ανεξάρτητης δισκογραφίας, Αλέξ Μπόλπαση, δημιουργούν πλέον τη δίκη τους ηχητική ταυτότητα και έρχονται να ταρακουνήσουν τα νερά της εγχώριας αγγλόφωνης μουσικής σκηνής.
Το No Happy Ending, είναι ένα ear-candy και catchy pop-rock hit που συνδυάζει την brit pop λατρεία τους με μια vintage αισθητική και αφήνει το στίγμα της μπάντας για ό,τι πρόκειται να ακολουθήσει.
Το κομμάτι κυκλοφορεί με ένα high quality music video που περιγράφει τα συναισθήματα χαρμολύπης και νοσταλγίας για μνήμες του παρελθόντος, αλλά και μιας μάταιης ξεγνοιασιάς, στοιχεία που χαρακτηρίζουν τη μουσική και τον εσωτερικό κόσμο της μπάντας.
Δείτε το Official Video Clip
Το music video έχει σκηνοθετήσει ο Βαγγέλης Μαρτίνος και έχει φιλμογραφίσει ο Μελέτης Βαξεβανίδης.
Λόγω των άσχημων καιρικών συνθηκών, η σημερινή συναυλία των My Own Treehouse και Egoera, μεταφέρεται για την επόμενη Κυριακή 12 Φεβρουαρίου.
Οι My Own Treehouse, λίγους μήνες μετά την κυκλοφορία του δισκογραφικού τους ντεμπούτου, “The First Particle Was a Dreamer”, ανεβαίνουν στην σκηνή του ιστορικού AN Club για να το παρουσιάσουν για πρώτη φορά στο Αθηναϊκό κοινό.
Special guests οι post rockers Egoera, σε ένα double bill γεμάτο cinematic ηχοτοπία και νοσταλγικά συναισθήματα.
My Own Treehouse
Τα παιδιά τείνουν να αγαπούν την ιδέα ενός δεντρόσπιτου. Έτσι κι εμείς. Εκτός από το γεγονός ότι τυπικά δεν είμαστε πλέον παιδιά. Ακολουθώντας μια κοινή ανάγκη να συνδεθούμε και να δημιουργήσουμε μια παλέτα από τις καλλιτεχνικές μας ταυτότητες, φτιάξαμε το “My Own Treehouse”. Αυτό στην αρχή του 2019 στην Αθήνα, Ελλάδα.
Αντλούμε έμπνευση από μια πλούσια ποικιλία αυτού που αποκαλούμε aesthetically sound music. Επίσης και από βιβλία, ταινίες, παιδιάστικες συμπεριφορές, λογοπαίγνια και αστεία, κοινές εμπειρίες, μια φευγαλέα αίσθηση επίτευξης που χαρακτηρίζει την δημιουργική διαδικασία. Κυρίως όμως από το αίσθημα του “σπιτιού” όταν παίζουμε μουσική μαζί.
Σπέρνουμε τους σπόρους και ελπίζουμε, ότι με αφοσίωση και λίγη τύχη, θα δούμε το δέντρο μας να μεγαλώνει ώστε να στηρίξει το βάρος ενός σπιτιού.
Egoera
Οι Egoera είναι μία τριμελής instrumental rock μπάντα με στοιχεία από την post rock σκηνή. Δημιουργήθηκαν στις αρχές του 2013 και έχουν έδρα την Αθήνα. Ο ήχος τους έχει επηρεαστεί από μπάντες όπως είναι οι God Is An Astronaut, If These Trees Could Talk, Sleepmakeswaves και Audrey Fall μεταξύ άλλων. Μερικές φορές η μουσική τους είναι έντονη, ενώ άλλες είναι πιο μελωδική. Δεν περιορίζονται, αλλά εκφράζουν ελεύθερα τι σημαίνει instrumental μουσική γι’ αυτούς, συνθέτοντας τα δικά τους κομμάτια.
Τον Φεβρουάριο του 2014, κυκλοφόρησαν ένα demo με τα δύο πρώτα τους κομμάτια “Today we are Infinite” και “Aftermath”. Τον Απρίλιο του 2016, ηχογράφησαν το single “Virtues” και το κυκλοφόρησαν μαζί με το επίσημο βίντεο κλιπ του. Στις 30 Απριλίου του 2020, κυκλοφόρησαν το πρώτο τους album, “Fortuna”, την παραγωγή του οποίου ανέλαβε ο Άλεξ Μπόλπασης.
Οι Egoera έχουν κάνει δεκάδες ζωντανές εμφανίσεις. Τόσο στην στην Αθήνα αλλά και την Πελοπόννησο όπου συναντήθηκαν για πρώτη φορά και άρχισαν να παίζουν τη δική τους μουσική.
Το βρετανικό τρίο των Kerala Dust έρχεται στην Αθήνα, το Σάββατο 25 Φεβρουαρίου 2023, στο Gagarin 205, για ένα αξέχαστο live γεμάτο electronic beats προσφέροντας μια μαγευτική εμπειρία!!!
Αν είμαστε τυχεροί θα ακούσουμε και την καινούργια τους δουλειά με τίτλο Violet Drive . Αναμένεται να κυκλοφορήσει μέσα στο 2023.
Το ταλαντούχο σχήμα των Kerala Dust δημιουργήθηκε στο Λονδίνο το 2016. Μεγαλώνοντας με τους ήχους των CAN, Velvet Underground, Talking Heads και Tom Waits, η μπάντα συνυφαίνει τις ετερόκλητες επιρροές του ψυχεδελικού ροκ, των μπλουζ και της techno. Οι Kerala Dust έχουν κατορθώσει να γεφυρώσουν, με μεγάλη επιτυχία, την electronica με τον παραδοσιακό τρόπο σύνθεσης τραγουδιών και μουσικής.
Από την πρώτη τους περιοδεία, το 2017, έχουν πραγματοποιήσει πολυάριθμες διεθνείς συναυλίες στις ΗΠΑ, την Ευρώπη, το Μεξικό, τη Ρωσία, την Τουρκία και σε πολλές χώρες ακόμη. Μεταξύ άλλων, έχουν σημειώσει επιτυχημένες εμφανίσεις σε μεγάλα παγκόσμια φεστιβάλ, όπως Sonar (Βαρκελώνη), DGTL (Τελ Αβίβ), Dockville (Αμβούργο), Lightning in a Bottle (Καλιφόρνια) και Tropico (Μεξικό).
EDEN LIVE presents KERALA DUST +special guest Σάββατο 25 Φεβρουαρίου 2023 Gagarin 205 Live Music Space 21:00
Οι LOLA LOLA έχουν ταξιδέψει στους Ιβηρικούς αυτοκινητόδρομους σε κλαμπ και φεστιβάλ, ξεσηκώνοντας το κοινό και αφήνοντας ίχνη από φθαρμένα παπούτσια και ξετρελαμένα τύμπανα πίσω τους. Με τα τραγούδια τους να προβάλλονται σε όλο τον κόσμο από cult DJs, ραδιόφωνα σταθμούς και τη μουσική μπλογκόσφαιρα. Στην δεύτερη περιπέτεια με την Chaputa! Records, οι LOLA LOLA μας παρουσιάζουν μια επανεκτέλεση του μυθικού παραδοσιακού blues τραγουδιού “Baby Please Don’t Go“.
Δημοφιλές το 1935 από τον μουσικό του Δέλτα Big Joe Williams, έγινε ένα από τα πιο διασκευασμένα τραγούδια στην ιστορία, από ονόματα με τη φήμη του Muddy Waters ή της Rose Mitchell, που τώρα ερμηνεύονται με το αλάνθαστο στυλ του συγκροτήματος από το Πόρτο.
Στην πλευρά B, μας καλούν με το “Goodbye”, ένα γρήγορο τραγούδι, κατευθείαν από τα σπλάχνα της μπάντας στις νευρικές απολήξεις των ακροατών, που παρακαλάει να καθαγιαστεί στις πίστες του Goldhawk ή του Marquee
Club. Και το σαλόνι του σπιτιού σας μια χαρά είναι για αρχή.
Το πέμπτο 7″ των LOLA LOLA υπολογίζει και πάλι στους φίλους τους Nuno Riviera για την παραγωγή και τη μίξη, και τον Mike Mariconda για το mastering, όλοι εικονογραφημένα από την Ισπανίδα tattooist και σχεδιάστρια Carmela Maracas, με καταγωγή από τη Γρανάδα, η οποία μοιράζεται με το συγκρότημα την αισθητική της χρυσές δεκαετίες του περασμένου αιώνα.
Οι προπαραγγελίες έχουν ξεκινήσει και τα πρώτα 50 αντίτυπα αποστέλλονται υπογεγραμμένα από το συγκρότημα
Πλευρά Α:
Baby Please Don’t Go
Παραδοσιακό / Big Joe Williams / Muddy Waters
Πλευρά B:
GOODBYE
Μουσική: M. Lourenço, T. Gil, H. Coelho & R. Teixeira | Στίχοι: C. Capela
Ειδικός προσκεκλημένος:
Manu Idhra – τύμπανα Conga
BIO
Με τις ρίζες τους στο πάντα παλλόμενο και καινοτόμο δημιουργικό κίνημα στην πόλη του Πόρτο, οι LOLA LOLA δημιουργήθηκαν το 2014, από την ένωση μιας πολύ έμπειρου και δοκιμασμένου μουσικού τρίο: Tiago Gil (κιθάρα), Miguel
Lourenço (μπάσο) e Hélder Coelho (τύμπανα), όλοι τους πρώην μέλη των Os Tornados, στους οποίους προστέθηκε η ανησυχητική φωνή της Carla Capela, γνωστής στο Πόρτο ως DJ Just Honey, και έναν ισχυρό βαρύτονο σαξόφωνο, που σήμερα βρίσκεται στα χέρια του μάστορα Rui Teixeira.
Γαλουχημένοι από το μουσικό σύμπαν των δεκαετιών του ’50 και του ’60, και εμπνευσμένοι από R&B/Popcorn, 50s/60s και Rock’n’Roll, η Lola Lola υπέγραψε στις αρχές του 2015 με τη διάσημη ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία, “Sleazy Records”, και κυκλοφόρησε στο διάστημα που μεσολάβησε τα singles “Money in the Can” (Ιούνιος/2015), “Sweet Lovin'” (Δεκέμβριος/2016), “Voodoo Man/Voodoo Woman” (Φεβρουάριος/2018), και από την κυρίαρχη Chaputa! Records, σφραγίδα της λατρείας στην οποία κάνουν το ντεμπούτο τους με την κυκλοφορία του “Killed a Man in a Field” (Σεπτέμβριος/2019), τον τέταρτο δίσκο τους.
Ξεκινώντας από το έτος 2023, στη δεύτερη περιπέτειά της με την Chaputa! Records, οι LOLA LOLA μας παρουσιάζουν μια επανεκτέλεση της μυθικής παραδοσιακής blues τραγούδι “Baby Please Don’t Go”
“The Menu” λοιπόν. Ή αλλιώς πώς η ελίτ καταστρέφει τη υψηλή γαστρονομία. Ή μήπως πώς η υψηλή γαστρονομία θα καταστρέψει την ελίτ; Τον τελευταίο καιρό βλέπουμε ταινίες που κριτικάρουν αδυσώπητα τον υπέρογκο πλούτο. Μετά το “Τρίγωνο της Θλίψης” , έρχεται το “The Menu” να ρίξει ακόμα μια πέτρα στο παχύδερμο 1% του πλανήτη που έχει συγκεντρώσει το 99% του χρήματος . Και φυσικά δεν του αρκεί.
Δεν θα σας κάνω spoiler λέγοντας σας την ιστορία, θέλω να δείτε την ταινία.
Πάρτε λίγο το trailer και τα ξαναλέμε παρακάτω:
Στο τελευταίο σκηνοθετικό πόνημα του Mark Lynod λοιπόν, έχουμε αυτούς τους φρικαλέους ανθρώπους που ξεδιάντροπα νομίζουν πως μπορούν να κάνουν ότι θέλουν να είναι αποκλεισμένοι στο νησί Hawthorn για να απολαύσουν τις δημιουργίες ενός σεφ που υποδύεται ο Ralph Fiennes. Να κάνουμε μια μικρή παύση εδώ και να πούμε πως σκηνοθετικά και κινηματογραφικά, η φωτογραφία δίνει πολλούς πόντους στην ταινία. Οι λήψεις του νησιού που παρουσιάζονται πριν από τα πιάτα, αλλά και οι λήψεις του εστιατορίου και πολλά overhead πλάνα, διαμορφώνουν μια ξεχωριστή αισθητική . Ο Peter Deming που είναι υπεύθυνος για τη φωτογραφία έχει κάνει εξαιρετική δουλειά.
Το ίδιο μπορούμε να πούμε άνετα και για το σενάριο
των Seth Reiss & Will Tracy. Εξαιρετικά καλογραμμένοι χαρακτήρες. Φυσικά βοηθάει και το εξαιρετικό καστ που βαριέμαι να σας το αραδιάσω. Είπαμε θέλω να δείτε την ταινία. Έχουμε το γελοιωδώς πλούσιο ζευγάρι που τρώει συχνά σε αυτό το εστιατόριο απλά γιατί μπορεί χωρίς να δίνει σημασία στο τι τρώει. Τους γιάπηδες που έχουν επίσης γελοία λεφτά και νομίζουν πως ξέρουν από υψηλή γαστρονομία. Την κριτικό εστιατορίου με το τσιράκι εκδότη της που με την πένα τους κλείνουν μαγαζιά. Τον ξεπεσμένο ηθοποιό και τη βοηθό του. Τον foodie που νομίζει πως τα ξέρει όλα και δεν γνωρίζει ούτε να βράζει αβγό. Και ένα χαρακτήρα που δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Αλλά σε αυτό θα επανέρθουμε.
Από την άλλη πλευρά, έχουμε το προσωπικό που είναι στρατιωτάκια. Την παράσταση κλέβει βέβαια η Hong Chau που υποδύεται την Έλσα, το δεξί χέρι του σεφ. Και φυσικά τον εμμονικό σεφ που θέλει να λέει ιστορίες ολάκερες για το φαγητό . Παρουσιάζει τα πιάτα με ένα δυνατό χτύπημα των χεριών, και κάθε πιάτο έχει και μια ιστορία. Λες και τον ρώτησαν οι πελάτες. Φυσικά είναι απαραίτητο για την πλοκή, και ίσως αναμένεται σε τέτοια εστιατόρια. Δεν ξέρω, δεν με νοιάζει, πιτόγυρο forever κλπ.
Γενικά
Η κριτική στον υπέρογκο πλούτο έρχεται από τον χαρακτήρα που υποδύεται η Anya Taylor Joy. Δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Από την αρχή της ταινίας, που μαθαίνει πως για να φας στο Hawthorn πληρώνεις 1250 δολλαριάκια ανά άτομο. Kαι λέει εύστοχα: “Τι τρώμε Rolex;” Συμφωνώ μαζί της όσο δεν πάει. Αλλά εγώ είμαι και καφροπαλίκαρο με γραφικότητα και μπορεί να μην τα πιάνω αυτά. Ίσως γιατί μου φαίνονται ματαιόδοξα.
Επίσης υπάρχει μια έντονη κριτική στην απάθεια που μας διακατέχει όλους μας. Όσο εξελίσσεται η ιστορία και η εκδρομούλα για απόλαυση γίνεται εφιάλτης, παρατηρούμε πως η και καλά ελίτ δεν αντιδρά στην φρικαλεότητα. Μάλιστα κάποιοι συνεχίζουν ανενόχλητοι το φαγητό τους. Και όλα κυλάνε ρολόι προς την κορύφωση. Ο ίδιος ο σεφ σε κάποια στιγμή τους λέει πως αντιδρούσαν μάλλον θα τα είχαν καταφέρει. Για παράδειγμα, εδώ οι θαμώνες μιας ταβέρνας θα το είχαν κάνει το μαγαζί καλοκαιρινό με την πρώτη στραβή. Ίσως το τίμιο ταβερνόξυλο να μην είναι πάντα κακό.
Καλή σκηνοθεσία; Εξαιρετικό σενάριο; Δυνατές ερμηνείες ; Μοναδική φωτογραφία; Μοντάζ που δίνει ρυθμό; Μαύρο χιούμορ; Θριλεροκατάσταση; Το “The Menu” φαίνεται να τα έχει όλα. Σίγουρα, δίνει πολλή τροφή για σκέψη. Παρόλα αυτά, δεν θα θέλατε να φάτε στο Hawthorn για κανένα λόγο, πιστέψτε με…
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies. Υπάρχει προσδιορισμός και αποθήκευση δεδομένων. Πληροφορίες σχετικά με την επεξεργασία δεδομένων και τη δυνατότητα άρνησης αυτής περιλαμβάνονται στην πολιτική απορρήτου.
