ΠΑΡΙΣ ΡΟΥΠΟΣ ΟΧΙ ΜΑΝΑΔΕΣ
NEA ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ STAND UP COMEDY Από Τρίτη 7/2 και κάθε Τρίτη στοΜΟΥΣΙΚΟ ΚΟΥΤΙ
“ΟΧΙ ΜΑΝΑΔΕΣ”. Η νέα stand-up comedy παράσταση από τον Πάρι Ρούπο.
Μετά την ολοκλήρωση της πρώτης του σόλο παράστασης “Δουλίτσα Να Υπάρχει”, ο ΠΑΡΙΣ ΡΟΥΠΟΣ κατεβάζει ακόμα περισσότερο το dimmer στον ήδη σκοτεινό κόσμο των αστείων του, και παρουσιάζει ένα σύμπαν όπου ο Bob Ross συναντά τον Κώστα Καρυωτάκη, με μια κουστωδία από εμβόλιμα μικρά αστεία, αναπάντεχα λογοπαίγνια, λεπτή ειρωνεία, θεωρίες συνωμοσίας σχετικά με τις θεωρίες συνωμοσίας και εντέχνως άτεχνα τραγούδια με παράξενο στίχο.
Σε αυτή την παράσταση επιτρέπεται να ειπωθούν όλα, αλλά “παιδιά, όχι μανάδες”.
Info:
Από Τρίτη 7 Φεβρουαρίου και κάθε Τρίτη για 8 μόνο παραστάσεις
(7/2, 14/2, 21/2, 28/2, 7/3, 14/3, 21/3, 28/3)
ΜΟΥΣΙΚΟ ΚΟΥΤΙ – Κωνσταντινουπόλεως 70, Γκάζι (δίπλα στο μετρό “Κεραμεικός”)
Mε διαφορετικό opening act σε κάθε παράσταση.
Ώρα έναρξης 21:00
Διάρκεια: 80′
Γενική είσοδος 8€
Περιορισμένες θέσεις, μόνο με τηλεφωνικές κρατήσεις στα 6980 598870 & 6978 613005
Έχοντας δημιουργηθεί το 2008 στην Αθήνα, οι post-sludge metallers Allochiria μετρούν έως τώρα δύο στούντιο άλμπουμ, τα “Omonoia” (2014) και “Throes” (Art of Propaganda, 2017), καθώς και ένα EP που φέρει το όνομά τους, ενώ η τρίτη ολοκληρωμένη δισκογραφική τους δουλειά είναι ήδη έτοιμη και αναμένεται να κυκλοφορήσει στις αρχές του 2023.
Με έναν μακρύ κατάλογο ζωντανών εμφανίσεων και συμμετοχών σε φεστιβάλ όλα αυτά τα χρόνια, οι Allochiria έχουν μοιραστεί τη σκηνή με ονόματα όπως οι Amenra, Social Distortion, Deafheaven, Year of No Light, Altar of Plagues, Toundra, Minsk, Harakiri for the Sky, Deaf Kids και αρκετά ακόμη, έχουν πάρει μέρος σε μεγάλες φεστιβαλικές διοργανώσεις, όπως το Desertfest Athens (2017), το Rockstadt Extreme Fest στη Ρουμανία (2014, 2018) και το Rockwave Festival (2022), ενώ παράλληλα στο ενεργητικό τους καταγράφονται δύο ευρωπαϊκές περιοδείες (2015, 2018), με την τρίτη και πιο πρόσφατη (2020) να ακυρώνεται λόγω της πανδημίας.
Η μουσική των Allochiria βρίσκει συχνά τη θέση της δίπλα σε δημιουργήματα σπουδαίων γκρουπ του χώρου όπως οι Neurosis, Amenra, Isis και Cult of Luna, ενώ η θεματολογία τους περιστρέφεται γύρω από τους ανθρώπους ως κοινωνικά όντα και τη διαφθορά που τους καθορίζει στη σύγχρονες κοινωνίες, τις ανώφελες προσπάθειές τους, την επώδυνη ρουτίνα της καθημερινότητας και τις συνέπειες των πράξεων τους στον κόσμο γύρω τους.
Εισπνοή – Εκπνοή. Ένα, δύο, τρία και ξανά… Τα χέρια συγκρατούν το κεφάλι. Έτοιμο να ξεκολλήσει και να κατρακυλήσει σαv γιγάντια πέτρα. Θρύψαλα. Η οργή τεράστια. Το δίκαιο; Χα! Απλά μια σκέψη… Σώμα διπλωμένο και τσουβαλιασμένο. Πόσα ακόμα να αντέξει κι αυτό; Μην κάνεις τον κόπο να σταθείς όρθιος ξανά. Ό,τι κι αν κάνεις, θα σε κατατροπώσουν. Διέξοδο θα βρεις το ξέρω, το δίκαιο σου όμως, ποτέ. Πάντα να θυμάσαι: “Το μεγάλο ψάρι, τρώει το μικρό”. Τόσο πικρό, μα τόσο αληθινό.
Οι Sadhus “The Smoking Community”, δεν χρειάζονται και πολλές συστάσεις. Εδώ και 15 χρόνια έχουν φροντίσει γι’ αυτό, σκορπίζοντας ακραίους τυφώνες χαμηλών συχνοτήτων σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Ο στόχος είναι πάντα ένας: ΙΣΟΠΕΔΩΣΗ. Το sludge-ικο τρένο από τον Πειραιά, κατάφερε να φτάσει δίπλα σε ονόματα-ορόσημα του είδους όπως Eyehategod, Weedeater, Dopethrone, Suma, Toner Low, Belzebong, Sardonis, Βlack Tusk, ενώ έχουν συμμετάσχει και σε κορυφαία φεστιβάλ, όπως το Desertfest Athens, το New Long Fest και το Farm Attack.
Μέλη:
Stavros – vocals
Thomas G. – guitars
Nikos – bass
Greg – drums
Steve – rolling engineer
Δισκογραφία:
– “Foondamentalist” (2011) part of “Miss Fortune Was a Henhouse Manager” compilation, released by Spinalonga Records
– “The Smoking Community” (2014) LP, self-released
– “Abduction” (2016) Sadhus / Agnes Vein – Split 7’’, released by Vault Relics
– “Inner Struggle” (2018) part of “Jazz On Bones” – 4way Split (2 X 7’’) ft. Last Rizla, Friend of Gods & Rita Mosss, released by Fuzz Ink· Records
– “Big Fish” (2018) LP, released by Fuzz Ink· Records
Μία νεοσύστατη μπάντα από πρώην μέλη των Sadhus, Tugdam, Pools οf Mercury και τον τραγουδιστή των Korsikov, έρχεται να στοιχειώσει τα όνειρά σας. Λάσπη και rock n’ roll από τους Plankton, στο πρώτο τους live!
Οι commuter, μετά το πρώτο τους single “Light”, παρουσιάζουν το ντεμπούτο ομώνυμο ΕΡ τους. To “commuter” περιέχει 4 τραγούδια σε μουσική των ίδιων και σε στίχους του Διονύση Κουταβά. Δείτε το review μας εδώ . Η σύνθεση και ηχογράφηση του ΕΡ πραγματοποιήθηκε μέσα στο 2022 σε παραγωγή του Αλέξ Μπόλπαση (μα πόσες παραγωγές πια αυτός ο άνθρωπος; Και μπράβο του γιατί όλες οι δουλειές είναι εξαιρετικές) στο Suono Studio και Freaks Studio (Αθήνα), ενώ το mastering έγινε από τον Greg Obis στο Chicago Mastering Service. Η εικαστική επιμέλεια του εξωφύλλου πραγματοποιήθηκε από τον graphic designer AD Visions.
To “commuter” αποτελεί ένα ημερολόγιο ενηλικίωσης. Θέτει τους προβληματισμούς που γεννιούνται, ενώ προσπαθεί να ξορκίσει και ταυτόχρονα να συμφιλιωθεί με τα συναισθήματα που συνοδεύουν αυτό το ταξίδι. Είναι ο φόβος, η ματαίωση, το άγχος αλλά και ο έρωτας μέσα από έναν φορτισμένο κιθαριστικό λαβύρινθο ρυθμών και μελωδιών.
To EP “commuter” είναι μια ανεξάρτητη παραγωγή και κυκλοφορεί ψηφιακά σε όλες τις streaming πλατφόρμες και σε μορφή κασσέτας από την Bitter Tea Records.
Ακούστε το και σεις εδώ . Θα δείτε πως είναι εξαιρετικά εύκολο να κολλήσετε με τις μελωδίες τους. Θα σας πάρουν από το χεράκι και θα σας πάρουν για μια όμορφη μουσική βόλτα . Και θα ανακαλύψετε και το δικό σας αγπαημένο τραγούδι από την τετράδα που κυκλοφορήσανε τα παιδιά.
Με τον βαρύ ήχο του και γεμάτο εικονοκλαστικές επιρροές, οι Smashing Dreams, ένα βραζιλιάνικο συγκρότημα Heavy Rock, κυκλοφορούν το KISS .38. Tο νέο σινγκλ του γκρουπ που φέρνει τη φρίκη του πολέμου στα αυτιά μας. Το κομμάτι μόλις κυκλοφόρησε σε όλες τις πλατφόρμες ροής μέσω της λατινοαμερικανικής εταιρείας Electric Funeral Records.
Το σετ που σχηματίστηκε από τους Victor Dehé (φωνητικά και κιθάρα) και Lucas Ribeiro (τύμπανα), φέρνει το πρώτο τους single από το EP Smashing Dreams . Υπάρχουν πολλές επιρροές από συγκροτήματα όπως οι Ghost, Metallica και Foo Fighters. «Το KISS .38 έχει βαριά riff, δηλητηριώδες ήχο . Οι στίχοι απεικονίζουν τα κακά των συγκρούσεων που προκαλούνται από την πόλωση, την τρέχουσα στιγμή όπου οι πολιτικές διαθέσεις ακολουθούν αυτόν τον προσανατολισμό. Τόσο στη Βραζιλία όσο και στον υπόλοιπο κόσμο» λέει ο Dehé.
Η παραγωγή του έργου έγινε από τον Pedro Zomer (Zomer Studios). Κυκλοφόρησε από την Electric Funeral Records. Κατά την εκτέλεση του τραγουδιού, ο Victor διαχωρίζει το σήμα της κιθάρας του. Δημιουργεί έναν ήχο οκτάβας με fuzz στον ενισχυτή των μπάσων και αρκετή παραμόρφωση στην κιθάρα. Έτσι κάνει τα riff να παίρνουν βάρος.
Το 2017, οι Smashing Dreams είχαν το σινγκλ “A Spade is a Spade“. Ήταν μέρος της συλλογής Underground Voices της Fusa Records. Στο τέλος του επόμενου έτους, κυκλοφόρησαν το ομώνυμο ντεμπούτο άλμπουμ τους. Από αυτό το έργο, το τραγούδι “Looks Real” εμφανίστηκε στο ραδιοφωνικό πρόγραμμα 89 FM.
Σχετικά με τους Smashing Dreams. Οι Smashing Dreams, που δημιουργήθηκαν το 2016, φέρνουν μια έντονη εικονοκλαστική και μηδενιστική στάση στα τραγούδια τους. Ενώνουν την εναλλακτική μουσική με τη βαριά ροκ, τις λειτουργικές υφές στον ήχο τους – το οποίο στιλιστικά δεν έχει μπάσο στη σύνθεση του.
Οι Wildfire δημιουργήθηκαν το 2019 στην Αθήνα και ως γνώστες της κλασικής metal σχολής αλλά και από την τριβή τους σε προγενέστερες μπάντες το κάθε μέλος, αφοσιώθηκαν σε αυτό που ξέρουν να κάνουν. Να παίζουν metal. Μέσα από jams άρχισε να γεννιέται υλικό το οποίο αποφάσισαν να ηχογραφήσουν και να κυκλοφορήσουν.
Πρόσφατα έδωσαν στην δημοσιότητα το πρώτο τους video για το κομμάτι “The Promised Land” από το debute ep τους “Wildfire” που κυκλοφόρησε το 2021. Μπορείτε να δείτε εδώ:
Ο ήχος του παραπέμπει σε μπάντες όπως Savatage, Queensryche, Crimson Glory, όπου με άνεση μεταπηδούν από τον αμερικάνικο ήχο στο NWOBHM στα κομμάτια τους.
Την Παρασκευή 27 Ιανουαρίου θα τους απολαύσουμε ζωντανά στο Holywood Stage μαζί με τους ELEMENTZERO και τους NomoS. Αναμένουμε τα κομμάτια από το debut album τους καθώς όμως και από το επερχόμενο νέο album τους που θα κυκλοφορήσει μέσα στο 2023.
Αν θα ήθελα να ακούσω κάτι σε british post punk, αλλά με εγχώριες ρίζες, τότε, θα προτιμούσα τους Commuter! Γιατί; Νομίζω γιατί χρησιμοποιούν τέτοια vibes που σου έρχεται να πας στο London bridge και να περπατήσεις στο πλακόστροτο του καθώς ψιχαλίζει. New wave ή new era(για τους ίδιους);
Σήμερα που διαβάζετε, κυκλοφόρησε η νέα τους δουλειά με τον τίτλο Commuter και αφορά ένα EP. Αυτό από μόνο του περιλαμβάνει 4 κομμάτια, σε μουσική των commuter και σε στίχους του Διονύση Κουταβά, που θα σου αφήσουν αν μη τι άλλο, ένα αισιόδοξο και φωτεινό συναίσθημα.
Η σύνθεση και ηχογράφηση της νέας αυτής δουλειάς, πραγματοποιήθηκε μέσα στο 2022 σε παραγωγή του Αλέξ Μπόλπαση στο Suono Studio και Freaks Studio (Αθήνα), ενώ το mastering έγινε από τον Greg Obis στο Chicago Mastering Service.
Commuter
Reassure: UK:*/ˌriːəˈʃʊər/US:/ˌriəˈʃʊr, -ˈʃɝ/ ,(rē′ə shŏŏr′, -shûr′)
Πως θα μπορούσε να μας καθησυχάσουν όταν τριγύρω μας όλα είναι έντονα, γεμάτα θυμό; Ίσως με μια μικρή δόση από το intro ή και ολόκληρο το κομμάτι, εμείς δεν θα πούμε όχι.
Time: UK:*/ˈtaɪm/US:/taɪm/ ,(tīm)
Θα μπορούσε να έχει ξεπηδήξει από παλαιότερο δίσκο των Cure (ντροπή μου το ξέρω, αλλά…). Ρυθμός που θα μπορούσε να σε ιντριγκάρει στην σκηνή και να σε κάνει να κουνηθείς! Μήπως να τους βρούμε μια πάμπ;
Light: UK:*/ˈlaɪt/US:/laɪt/ ,(līt)
Είναι από εκείνα που μου έμειναν λίγο παραπάνω. Μην με ρωτήσεις το λόγο. Είναι όμως και εκείνο που πρωτοεμφανίστηκε λίγο πριν την κυκλοφορία του ep.
Choke: UK:*/ˈtʃəʊk/US:/tʃoʊk/ ,(chōk)
Λιγάκι πιο χαλαρό στο ύφος, μα πιο συγκρατημένο στο στίχο; Όχι δε νομίζω! Άκουσε το και θα μας θυμηθείς!
To “commuter EP” κυκλοφορεί ψηφιακά σε όλες τις streaming πλατφόρμες και σε μορφή κασέτας από την Bitter Tea Records!
Δεν ξέρω αν έχουν να ζηλέψουν κάτι από τις φωνές της Βρετανικής τοπικής σκηνής, καθώς άξια θα μπορούν να σταθούν εκεί και να υποστηρίξουν τη δουλειά τους.
To “commuter EP” αποτελεί ένα ημερολόγιο ενηλικίωσης. Θέτει τους προβληματισμούς που γεννιούνται, ενώ προσπαθεί να ξορκίσει και ταυτόχρονα να συμφιλιωθεί με τα συναισθήματα που συνοδεύουν αυτό το ταξίδι.
Είναι ο φόβος, η ματαίωση, το άγχος αλλά και ο έρωτας μέσα από έναν φορτισμένο κιθαριστικό λαβύρινθο ρυθμών και μελωδιών.
Η εικαστική επιμέλεια του εξωφύλλου πραγματοποιήθηκε από τον graphic designer AD Visions.
Bio:
Οι commuter ξεκίνησαν ως μουσικό project του Διονύση Κουταβά (vocals/guitar) στην Αθήνα του 2019 με βασική επιρροή τον post-punk ήχο της σκηνής του Καναδά (Women, Preoccupations) αλλά και το νέο ρεύμα του Ηνωμένου Βασιλείου (Shame, Squid). Τον Οκτώβριο του 2021 το project απέκτησε μορφή full band, με την προσθήκη των Δημήτρη Κουτσούλη (drums), Σπήλιου Κάκκα (bass) και Αλέξανδρου Κολοκυθά (guitar) και έκτοτε πραγματοποιεί εμφανίσεις στην σκηνή της Αθήνας και προσεχώς στην υπόλοιπη Ελλάδα. Τον Οκτώβριο του 2022, κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο single και video clip “Light” ενώ το ομώνυμο ΕΡ της μπάντας κυκλοφορεί τον Ιανουάριο του 2023 σε ψηφιακή μορφή και κασέτα από την Bitter Tea Records.
Deep Purple Saxon Asking Alexandria As I Lay Dying Mystic Prophecy Rock ‘n’ Roll Children Bokassa Lazy Man’s Load Spektrvm
Οι κιθαριστικοί ήρωες της νεότερης γενιάς έρχονται στο Rockwave Festival της 7ης Ιουλίου να πλαισιώσουν τους Deep Purple και τους Saxon, τα «all time classic» είδωλα της παγκόσμιας σκηνής.
Asking Alexandria, As I Lay Dying, Bokassa έρχονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα και ανεβαίνουν στη σκηνή του TerraVibe μαζί με τέσσερεις ακόμη μπάντες του σκληρού ήχου. Τους Mystic Prophecy, τους Rock ‘n’ Roll Children (DIO Greek Tribute Band), τους Lazy Man’s Load και τους Spektrvm.
Παρασκευή 7 Ιουλίου Deep Purple, Saxon και όλοι οι παρακάτω:
ASKING ALEXANDRIA
Μια απ’ τις αγαπημένες μπάντες της γενιάς των 00s, οι Asking Alexandria, έρχονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στις 7 Ιουλίου στο Rockwave Festival.
Πνευματικό παιδί του κιθαρίστα Ben Bruce, οι Βρετανοί Asking Alexandria δημιουργήθηκαν στα τέλη των 2000s κατακτώντας αμέσως τη metalcore σκηνή και καταφέρνοντας να δημιουργήσουν τον δικό τους μουσικό κόσμο. Από το πρώτο άλμπουμ τους, Stand Up and Scream, κομμάτια όπως το Final Episode (Let’s Change The Channel) και Not The American Average είχαν τεράστια επιτυχία, κατάφεραν να γίνουν χρυσά στην Αμερική και αποτελούσαν αναπόσπαστο κομμάτι των εφηβικών προφίλ στην εποχή του MySpace και του MSN. Τα Reckless & Relentless (2011), From Death to Destiny (2013) και The Black (2016) album κέρδισαν συνεχόμενες τοπ 10 θέσεις στο Billboard Top 2000 και σήμερα συνεχίζουν να συναρπάζουν, διατηρώντας πάνω από ένα δισεκατομμύριο streams και προβολές.
ASKING ALEXANDRIA – Not The American Average (Official Music Video)
Με μια νέα δισκογραφική εταιρία να τους στηρίζει (το 2021 υπέγραψαν με την Better Noise Music) και επανερχόμενοι στην αρχική τους σύνθεση πλέον – Ben Bruce (κιθάρα, δεύτερα φωνητικά), Danny Worsnop (κύρια φωνητικά), James Cassells (τύμπανα), Cameron Liddell (κιθάρα) και Sam Bettley (μπάσο) – το κουιντέτο είναι αποφασισμένο να γράψει το επόμενο κεφάλαιο της ιστορίας του. Τους πρώτους μήνες του 2021, για πρώτη φορά μέσα σε μια δεκαετία, βρέθηκαν όλοι μαζί σε ένα στούντιο στο Franklin του Tennessee, για να γράψουν και να ηχογραφήσουν το έβδομο στούντιο άλμπουμ τους, επιστρέφοντας στις ρίζες τους και στους μουσικούς ήρωες τους.
Led Zeppelin, Metallica, AC/DC, Queen τους ενέπνευσαν στο νέο μουσικό τους ταξίδι. Το See What’s On The Inside κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 21 και περιέχει μερικά από τα πιο δυνατά τραγούδια των ΑΑ των τελευταίων τεσσάρων χρόνων. Είναι η εμφατική δήλωση των Asking Alexandria ότι είναι εδώ για να μείνουν, αποφασισμένοι περισσότερο από ποτέ, να ακουστούν δυνατά.
Έχοντας μοιραστεί τη σκηνή με κορυφαίες μπάντες όπως οι Guns ‘N’ Roses, Green Day, Alice in Chains, Slipknot, Avenged Sevenfold, το ελληνικό κοινό περιμένει εδώ και χρόνια τους Asking Alexandria με ανυπομονησία και είναι έτοιμο να τους υποδεχτεί στην πρώτη τους εμφάνισή στην Ελλάδα, στο Rockwave Festival.
AS I LAY DYING
Η metalcore μπάντα από το San Diego της Αμερικής προστίθεται στo line up του Rockwave Festival, την Παρασκευή 7 Ιουλίου, σηματοδοτώντας την 1η εμφάνιση των AS I LAY DYING στην Ελλάδα.
«Οι φλόγες τροφοδοτούν την αναγέννηση και το μέλλον ανθεί από τις στάχτες».
Αυτό φαίνεται να είναι το μότο που συνδέεται με την καλλιτεχνική και, συνάμα ταραχώδη, πορεία των As I Lay Dying από την ίδρυσή τους το 2000 έως την τωρινή τους σύνθεση.
Αν και θεωρούνται ένα κατεξοχήν metalcore συγκρότημα, η μουσική τους αντλεί πολλά στοιχεία και από το μελωδικό death metal και ο ήχος τους θεωρείται μείγμα από heavy metal και hardcore. Ένα από τα highlight της μέταλ μουσικής στην αλλαγή του αιώνα, αναγεννιέται εσχάτως για να μεταφέρει την φλόγα του metal στο πιστό κοινό του.
As I Lay Dying – Nothing Left (OFFICIAL VIDEO)
Από την ίδρυσή τους, οι As I Lay Dying πούλησαν πάνω από 1 εκατομμύριο άλμπουμ παγκοσμίως, κέρδισαν υποψηφιότητα για το βραβείο GRAMMY το 2008 στην κατηγορία «Καλύτερη Metal Performance», βρέθηκαν στις 10 πρώτες θέσεις του Billboard Top 200 με δύο κυκλοφορίες, συγκέντρωσαν εκατοντάδες εκατομμύρια streams, και τιμήθηκαν με το βραβείο «Ultimate Metal God» στα Μουσικά Βραβεία του MTV2 το 2007.
Όλα αυτά βέβαια θα χαθούν από τις σκέψεις μας, με το μπουν τα πρώτα riff του Nothing Left και το μόνο που θα έχει σημασία θα είναι να μείνεις όρθιος στο moshpit.
MYSTIC PROPHECY
Feel the Steel!!! To πυρακτωμένο ατσάλι των Mystic Prophecy θα χτυπήσει για πρώτη φορά την σκηνή του Rockwave. Οι power metallers, του δικού μας R.D.Liapakis, είναι μια ευρωπαϊκή σταθερά για το heavy metal, με μια συνεπή δισκογραφία που αριθμεί ήδη 11 studio album από το 2001 και το ιστορικό ντεμπούτο, Vengeance. O Gus G (ex-Ozzy, Firewind, Dream Evil) εκκίνησε την τεράστια καριέρα του από τους Mystic Prophecy, μιας και έπαιξε τις κιθάρες των τριών πρώτων album και έπειτα ο Markus Pohl που ήρθε στην θέση του, πλέον είναι το μακροβιότερο μέλος μαζί με τον Liapakis. Με τις hard rock μελωδίες που λατρεύουν να βάζουν σε τραγούδια που τραγουδιούνται με τις γροθιές υψωμένες, οι Mystic Prophecy υπόσχονται μια μοναδική εμφάνιση που θα ξανανιώσει ακόμα και τον Dracula (η τελευταία μεγάλη επιτυχία τους).
MYSTIC PROPHECY – “Dracula” (Official Video)
ROCK ‘n’ ROLL CHILDREN
(DIO Greek Tribute Band)
Έχουν αναγνωριστεί παγκοσμίως ως μία από τις κορυφαίες tribute bands στον μεγάλο, στον ανυπέρβλητο Ronnie James Dio. Δημιουργήθηκαν το 2010, λίγες ώρες μετά το θάνατο του, με μοναδικό σκοπό να τιμούν τη μνήμη, τη μουσική αλλά και το φιλανθρωπικό του έργο. Να θυμίζουν μέσα από τα live τους τους ύμνους που έχει ερμηνεύσει η θρυλική φωνή της μέταλ σκηνής. Οι πέντε καταξιωμένοι μουσικοί της μπάντας, για πάνω από 12 χρόνια μεταλαμπαδεύουν το φως της μουσικής αυτής σε ολόκληρη την Ελλάδα, με κάθε εμφάνιση τους να είναι μία αλησμόνητη εμπειρία.
Ζωντανεύουν με μοναδικό τρόπο τη μαγεία της τεράστιας καριέρας του Ronnie James Dio, τόσο από την προσωπική του καριέρα όσο και από τους Black Sabbath και τους Rainbow, μέσα από τραγούδια που έχουν γράψει την ιστορία της ροκ μουσικής.
ROCK ‘N’ ROLL CHILDREN “Heaven and Hell” ROCK IN DIO Vol4 by METAL HAMMER
Στις 7 Ιουλίου ανεβαίνουν στη σκηνή του TerraVibe για να γεμίσουν τις ψυχές μας με συγκίνηση και δέος, φόρος τιμής σε έναν καλλιτέχνη που δεν θα ξεχαστεί ποτέ.
BOKASSA
Punk, hardcore, metal και rock. Αυτά είναι τα βασικά συστατικά του molotov rocktail του Νορβηγικού τρίου, Bokassa. Kυκλοφόρησαν το πρώτο του EP, War on Everything, τον Οκτώβριο του 2015. Το εκρηκτικό ντεμπούτο τους, Divide & Conquer, χαιρετίστηκε θερμά από τους κριτικούς σε όλο τον κόσμο και μπήκε σε αρκετές από τις λίστες «Best of» του 2017 ενώ το Metal Hammer UK τους απέδωσε, επιπλέον τα εύσημα για τη δημιουργία του δικού τους είδους, του stonerpunk, μία μείξη από sludge/ stoner στοιχεία με hardcore punk και metal.
«Aγαπημένο ανερχόμενο συγκρότημα»
κατά τα λεγόμενα του Lars Ulrich, του θρυλικού drummer των Metallica, έχει βρεθεί στα stages των μεγαλύτερων φεστιβάλ και έχει περιοδεύσει σε όλη την Ευρώπη και τη Νορβηγία ανοίγοντας σπουδαίους καλλιτέχνες όπως τους Judas Priest, Mastodon, Baroness και φυσικά τους Metallica. Το 2019 ο ίδιος ο Lars τους διάλεξε ως opening act στο ευρωπαϊκό σκέλος της Worldwired περιοδείας τους (μαζί με τους Σουηδούς Ghost), ενός tour που έμεινε στην ιστορία ως ένα από τα πιο επιτυχημένα των ηγεμόνων του heavy metal.
Το επόμενο άλμπουμ τους,
Crimson Riders κυκλοφόρησε το 2019 και το 2020 κυκλοφόρησαν ψηφιακά το EP, Live At The BBC, μία ζωντανή ηχογράφηση από την εμφάνισή τους στο θρυλικό Vaida Vale στούντιο του BBC Radio 1. Bρέθηκε υποψήφιο στα Νορβηγικά Grammy στην κατηγορία «Breakthrough of the year» ενώ το 2021 τους απονεμήθηκε από την ένωση Νορβηγών μουσικών, GramArt το βραβείο «Bendiksenprisen». Το τρίτο και πιο πρόσφατο άλμπουμ των Bokassa, Molotov Rocktail κυκλοφόρησε το 2021 από τη Napalm records και χαρακτηρίστηκε από τους κριτικούς ως «το πιο fun stoner άλμπουμ μετά το “Powertrip” των Monster Magnet».
Στις 7 Ιουλίου οι Bokassa έρχονται για πρώτη φορά στη χώρα μας για να επιβεβαιώσουν τον πανικό που σπέρνουν σε κάθε μεγάλο stage της Ευρώπης.
LAZY MAN’S LOAD
Οι Lazy Man’s Load (aka LML) ιδρύθηκαν στις αρχές του 2017 και χωρίς να χάσουν χρόνο, το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς κυκλοφόρησαν το πρώτο τους single, με τον απόλυτα δικαιολογημένο τίτλο, Start Breathing. Ακολούθησε το Persian Mistress του 2020 και αφού είχαν γράψει τα πρώτα τους χιλιόμετρα πάνω στη σκηνή, το καλοκαίρι του 2021 κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο album, All Hat No Cattle, ενώ ήδη έχουν έτοιμα τα τραγούδια για το δεύτερο άλμπουμ τους που θα κυκλοφορήσει μέσα στο 2023.
Lazy Man’s Load – Gomorrah (Official Music Video)
Το heavy metal τους βαρύ και ασήκωτο, θυμίζει Black Sabbath, Metallica, Trouble με επιρροές από heavy rock και southern metal, με τον ήχο τους να είναι γεμάτος και καθαρός. Κυρίαρχοι πάνω στη σκηνή, με πολλές εμφανίσεις μετά το πέρας της πανδημίας, είναι σίγουρο πως μόλις ανέβουν στη σκηνή του TerraVibe θα απογειώσουν το κοινό σαν άξιοι συνεχιστές της παράδοσης του ελληνικού heavy rock. Ένα πράγμα είναι σίγουρο: Το μέλλον τους ανήκει!
SPEKTRVM
Φρέσκος αέρας μοντέρνου metal θα φυσήξει στο Rockwave Festival, στις 7 Ιουλίου, όπου το Terravibe θα υποδεχτεί μια από τις νέες δυνάμεις της εγχώριας σκηνής. Οι Spektrvm, εδρεύουν στο Πέραμα Αττικής και υπάρχουν από το 2016. Μετά από κάποιες αλλαγές στην σύνθεση τους, πέρσι κυκλοφόρησαν το Blood For Heaven ντεμπούτο album, μια από τις πιο ποιοτικές, ελληνικές metal κυκλοφορίες της χρονιάς. Σύγχρονο μέταλ με prog επιρροές στην μουσική τους και στίχους που αντλούν έμπνευση από ένα ευρύ φάσμα (spectrum) προβληματισμών σε σχέση με την πολιτική, τη θρησκεία, την κοινωνία, τα τραγούδια τους σε κάνουν και να σκεφτείς και να χτυπηθείς.
ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ Vol.3. H Laika Productions σε συνεργασία με την Goodheart Productions παρουσιάζουν το Σάββατο 4 Μαρτίου 2023 τους: Λένα Πλάτωνος – Σαβίνα Γιαννάτου -Γιάννης Παλαμίδας -Λόλεκ -Veslemes
Στην προπώληση τα εισιτήρια κοστίζουν 12 ευρώ. Στο ταμείο, η τιμή θα είναι 15 ευρώ.
Διάθεση: ηλεκτρονικά στο www.viva.gr , τηλεφωνικά στο 11 876 και στα καταστήματα Wind, Public, Media Markt, Ευρυπίδης , αθηνόραμα.gr , Yolenis.
Οι πόρτες θα ανοίξουν στις 20:30
Tο μανιφέστο ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ Vol.3 απο τον συγγραφέα Ίκαρο “The Godfather’’ Μπαμπασάκη
ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ / VOL.3
Όνειρο#1 /
Διπλοτσεκάροντας memories, γυρίζω τέσσερις δεκαετίες πίσω, η Λένα στο στούντιο ηχογραφεί το θρυλικό/κλασικό Σαμποτάζ, ο Γιάννης ιερουργεί με την πολύπτυχη φωνή του, θαρρείς βγαλμένος από το σύμπαν των Genesis και του Peter Gabriel, με έχει πάει ο Άκης Λαδικός εκεί, γράφαμε στα μουσικά περιοδικά τότε, μας απογειώνουν οι στίχοι της Μαριανίνας, η μουσική της Λένας να είναι ένας post-punk industrial λυγμικός λυρισμός, μετά στο σπίτι της στον Χολαργό, Ίκαρε, μου λέει, άλλοτε πήγαιναν από φυματίωση, εμείς θα πάμε από ηλεκτροπληξία, το μεγάλο πιάνο, δεκάδες καλώδια, συνθεσάιζερ, αντάπτορες, πολύπριζα, ο Γιάννης χορεύει και τραγουδάει, εμείς τρώμε
σουβλάκια και τα λέμε, έρχεται και η τότε σύζυγός μου, η Ντόρια, τακιμιάζουν με τη Λένα, συνεργάζονται, παραμύθια του Ροντάρι, εμφανίσεις, η Ντόρια στο εξώφυλλο του δίσκου Μάσκες Ηλίου, κι εκεί ο Θάνος τραγουδάει/απαγγέλλει την Κυψέλη: Η κυψέλη είναι απόρρητη, είτε φορητή, είτε αφόρητη, είτε ιδιόκτητη, είτε νοικιασμένη,η ζωή στην κυψέλη είναι οργανωμένη, μέσα σε κομμάτια καθρέφτες, από φίλους, από μύθους, από δίσκους, από σεξ, ενώ ο Μάρκος από το Γκάλοπ, ενώ ο Καρυωτάκης της Λένας, ενώ η Araschnia Levana από τα Λεπιδόπτερα δεν παύουν να με επισκέπτονται στα ενύπνιά μου.
Όνειρο#2 /
Στο σχεδόν σήμερα, Μάρκος η Λένα, Μάρκος και ο Λόλεκ, συγκλονιστική καταβύθιση στης καταγωγής τα καταγώγια, η ευγενική μορφή του τροβαδούρου στον Βάρσο της Κηφισιάς, η κιθάρα του στον ναό μας, το Au Revoir της Πατησίων, ταξίδια και ταξίμια, το υποβλητικό και επιβλητικό βίντεο για τον Μάρκο από τον Χαριτίδη, τα τύμπανα να με βουρλίζουν λυτρωτικά, η φωνή του Λόλεκ να τρέμει τραγουδώντας, τρένα/τρίλιες, οι Άλλοι/Η Γλυκιά σου ματιά, φλερτ με το noise, αλλά πάντα ο ρομαντισμός κρατάει τα ηνία, είμαστε πείσμονες
ρακοσυλλέκτες στιγμών, πείσμονες εθνογράφοι των δρόμων, πείσμονες λαχειοπώλες τ᾽ ουρανού, προχθές ο Λόλεκ στο Gararin, ακούμε μαζί τα Παιδιά της Παλαιότητας, σε λίγο ο Λόλεκ στο Gagarin θα μας τραγουδήσει: Και όλα εκείνα όμως τα σπουδαία συμπεράσματα της λογικής / που θεωρώ οτι κατέκτησα / Κι αυτά με δυσκολεύουν / Στερούνται ευαισθησίας και είναι άκαμπτα / Επιβάλλονται, πιέζουν.. / Μπορείς να μ’ αγκαλιάσεις πάλι; / Η γλυκιά σου ματιά, / Να κυλάει απαλά, στην δικιά μου…
Όνειρο#3 /
Σαν να μπαίνω στη Ζώνη με τον Στάλκερ, καθημαγμένα/ρημαγμένα τοπία, η λαγνεία των ερειπίων, μια δυστοπική επικράτεια, έχω μεταφράσει, αρχές δεκαετίας του ενενήντα το Crash του Ballard μαζί με τη Σώτη, διαβάζουμε μετά μανίας Ballard εκείνα τα χρόνια, μέσω της αείμνηστης Μάγδας Κοτζιά γνωρίζω τον Gilad Atzmon, παρουσιάζω το μεταναμποκοφικό μυθιστόρημά του Οδηγός για μπερδεμένους, συζητάμε περί Heidegger, μου δωρίζει ένα cd του, αδιανόητη τζαζ μείξη από Πιατσόλα και φολκ, τώρα παίζει σαξόφωνο στην Αθήνα, παίζει στο Apolithoma του Veslemes που παραπέμπει στον Ballard και όλα συνδέονται όπως λέει ο Thomas Pynchon, όλα γίνονται ονειρικά τοπία,
άλλοτε απειλητικά, άλλοτε ψυχωμένα, άλλοτε καλειδοσκοπικά, μνήμες από Godard, φελιζόλ και σελιλόιντ, Πάρνηθα και post-modern επιστημονική φαντασία, στο βάθος ο Boy, όλα συνδέονται, όλα θα συνδεθούν στις 4 Μαρτίου, στον ναό Gagarin, φεύγετε να φεύγουμε, έλεγε ο Καρούζος, οι stereo nova παίζουν στο σπίτι μου, τραγουδάει ο Γιάννης, τρεις Γιάννηδες στο Gagarin, Παλαμίδας, Αναγνωστάτος, Βεσλεμές, η Λένα να δεσπόζει, κι εμείς να ταξιδεύουμε στο διάστημα με μια ηλεκτρική κουβέρτα, ενώ ο λατρεμένος Τρίδης σίγουρα θα τραντάζει τα ουράνια με τα φαλσταφικά του γέλια χαράς.
Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης
Κυψέλη, 23.01.2023
Ο ΖΩΡΖ ΠΙΛΑΛΙ παρουσιάζει την δική του ΟΧΛΟΔΟΞΙΑ, το Σάββατο 18 Φεβρουαρίου 2023, στο Λούλου, στην Πειραιώς 105! Δες και την agenda
Ανακοινώνουμεν εις το εκλεκτόν φιλοθεάμον κοινόν της ημετέρας πρωτευούσης τη σύγχρονην σατιρικήν παράστασιν «Οχλοδοξία».
Ο ύστατος εφηβισμός ενός γηραλέου κόσμου. Τα περίεργα και παράδοξα συμβεβηκότα άτινα παριστάνονται και ιστορούνται εις την σκηνήν δύνανται να προξενήσουν εις το φιλοθεάμον κοινόν ρίγη διανοητικής συγκινήσεως.
Μερικοί εκ των τίτλων οίτινες θέλουν διαφωτίσουν το φιλοθεάμον κοινόν δια το περιεχόμενον της θεατρικής ιδιοφυούς σατιρικής παραστάσεως,
«Οχλοδοξία»:
Politicalcorrect: Η ηθικολογία της αθεάτριστης διανόησης και ο αντίλογος της «Συνηγορίας υπέρ του μίσους».
Ερντoγάν: ο πτωχός μικροπωλητής όστις έμελλε να ηγεμονεύσει.
Νεκροφιέστα: Ο ύστατος ελιγμός ενός εκ των Σοστακόβιτς.
Μιμίαμβος: Αττικίζοντες μαρξιστές ηθοποιοί οίτινες εξαιρούν την αττικήν κωμωδίαν.
O αισχρολόγιος: Ο υπερλεξικός καθηγητής Ζ. όστις βωμολοχώντας σεμνοτυφεί.
Τραγελαφικόν ηχοϊστόρημα με τίτλον «Ο απέθαντος Ρωμιός, το θλιβερόν φάσμα των Βαλκανίων». Εις την προθήκην της λαϊκής εντέχνου τραγουδοποιΐας μας εκθέτουμεν τα ανεκτίμητα faux bijoux των γυναικείων συναισθημάτων.
Να προσέλθετε εξ άπαντος άπαντες διότι το ποιητικόν μας έργον θα παραστεί άπαξ εις τον πασίγνωστον μουσικόν κλωβόν Λούλου ευρισκόμενον επί της οδού Πειραιώς 105.
Ο ΖΩΡΖ ΠΙΛΑΛΙ παρουσιάζει την δική του ΟΧΛΟΔΟΞΙΑ, το Σάββατο 18 Φεβρουαρίου 2023, στο Λούλου, στην Πειραιώς 105!
Ανακοινώνουμεν εις το εκλεκτόν φιλοθεάμον κοινόν της ημετέρας πρωτευούσης τη σύγχρονην σατιρικήν παράστασιν «Οχλοδοξία».
Ο ύστατος εφηβισμός ενός γηραλέου κόσμου. Τα περίεργα και παράδοξα συμβεβηκότα άτινα παριστάνονται και ιστορούνται εις την σκηνήν δύνανται να προξενήσουν εις το φιλοθεάμον κοινόν ρίγη διανοητικής συγκινήσεως.
Μερικοί εκ των τίτλων οίτινες θέλουν διαφωτίσουν το φιλοθεάμον κοινόν δια το περιεχόμενον της θεατρικής ιδιοφυούς σατιρικής παραστάσεως,
«Οχλοδοξία»:
Politicalcorrect: Η ηθικολογία της αθεάτριστης διανόησης και ο αντίλογος της «Συνηγορίας υπέρ του μίσους».
Ερντoγάν: ο πτωχός μικροπωλητής όστις έμελλε να ηγεμονεύσει.
Νεκροφιέστα: Ο ύστατος ελιγμός ενός εκ των Σοστακόβιτς.
Μιμίαμβος: Αττικίζοντες μαρξιστές ηθοποιοί οίτινες εξαιρούν την αττικήν κωμωδίαν.
O αισχρολόγιος: Ο υπερλεξικός καθηγητής Ζ. όστις βωμολοχώντας σεμνοτυφεί.
Τραγελαφικόν ηχοϊστόρημα με τίτλον «Ο απέθαντος Ρωμιός, το θλιβερόν φάσμα των Βαλκανίων». Εις την προθήκην της λαϊκής εντέχνου τραγουδοποιΐας μας εκθέτουμεν τα ανεκτίμητα faux bijoux των γυναικείων συναισθημάτων.
Να προσέλθετε εξ άπαντος άπαντες διότι το ποιητικόν μας έργον θα παραστεί άπαξ εις τον πασίγνωστον μουσικόν κλωβόν Λούλου ευρισκόμενον επί της οδού Πειραιώς 105.
NOMIK και Θανάσης Dzingovic επιστρέφουν στην Αθήνα, στην εμβληματική σκηνή του Σταυρού του Νότου (club), για μια double bill εμφάνιση με τις μπάντες τους! Η ονειρική pop του Dzingovic συναντά την ατμοσφαιρική και δυναμική ροκ του ΝΟΜΙΚ, σε μια μοναδική εμφάνιση! Και οι δύο δημιουργοί θα παρουσιάσουν τις solo δουλειές τους, ακυκλοφόρητα τραγούδια και διασκευές -έκπληξη.
Ο τραγουδιστής, συνθέτης, στιχουργός και ποιητής Nomik γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Το 1994 με τους P.X Harris και C.JAOS δημιούργησαν τους Universal Trilogy, πρωτοπόρους της ηλεκτρονικής μουσικής σκηνής της χώρας. Κατάφεραν έξι δίσκους, συνεργασίες κι αμέτρητα live σε Ελλάδα κι εξωτερικό. Το 2004 με τους Πάρη Βασιλειάδη και Θοδωρή Αραμπατζή, δημιουργεί τους Sleepin Pillow, οι οποίοι συγκαταλέγονται στις κορυφαίες μπάντες της ψυχεδελικής ροκ, με τέσσερις δίσκους στο ενεργητικό τους και με συμμετοχές στα μεγαλύτερα φεστιβάλ της χώρας. Το 2010 μελοποιεί 12 ποιήματά του κι οργανώνει την παραγωγή του δίσκου με τίτλο «Απ’ το φως της σκόνης», δημιουργώντας την μπάντα «Το φως της σκόνης» με συμμετοχή των Κωνσταντίνου Σάος και Βασίλη Μιχαηλίδη. Το 2016 συμπράττει με τους Ασκληπιό Ζαμπέτα (Τρύπες, Mushrooms) κι Αλέξη Αποστολάκη (Blues Wire, Θανάση Παπακωνσταντίνου) δημιουργώντας τους «Seahorse» με δύο δίσκους ήδη στο ενεργητικό τους.
Το 2017 κυκλοφόρησε τον πρώτο σόλο αγγλόφωνο δίσκο του, αφιερωμένο στη γυναίκα με τίτλο «I ain’t gonna be a king». Την ίδια χρονιά κυκλοφορεί και την πρώτη του ποιητική συλλογή σε δίγλωσση έκδοση, με τίτλο «Της επιστροφής της διαδοχής». Λίγα χρόνια μετά, το 2020 κυκλοφόρησε τη 2η σειρά ποιημάτων του με τίτλο «Αποχέτευση», και τον Ιανουάριο του 2021 τον δεύτερο προσωπικό του δίσκο με τίτλο «Χαρούμενες Φάτσες».
Ο Nomik έχει συμμετάσχει σε αρκετά album τα τελευταία 25 χρόνια, είτε ως ερμηνευτής (G.A.D., Tasman, Ground Zero, Dreamachinery) είτε ως συνθέτης – στιχουργός (Κατερίνα Μακαβού, Γιάννης Μήτσης, Osmosis, Reznik) είτε ως παραγωγός (Cane Potenas).
Μέσα στο 2023 αναμένεται να κυκλοφορήσει ο δεύτερος ελληνόφωνος προσωπικός του δίσκος.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ DZINGOVIC
Ο Θανάσης Dzingovic γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1976 στην οποία ζει και δραστηριοποιείται μέχρι σήμερα ως συνθέτης, στιχουργός, κιθαρίστας και παραγωγός. Φοίτησε στο Σύγχρονο ωδείο Θεσσαλονίκης στο τμήμα τζαζ με καθηγητή τον Μάκη Στεφανίδη. Από τα τέλη των 90s έως σήμερα έχει συμμετάσχει σε πληθώρα συγκροτημάτων της Θεσσαλονίκης (Global Vibe, Tuflon, Super Stereo, Datura, κ.α.). Έχει επίσης στο ενεργητικό του πολλές δισκογραφικές κυκλοφορίες ως παραγωγός (Million Hollers, This Is Nowhere, Bone Rave, Influenza, Κατερίνα Μακαβού, Γιώργος Δημητριάδης, Τuflon κ.α.). Ακόμα έχει συμμετάσχει στη δημιουργία των soundtrack των κινηματογραφικών ταινιών «5 λεπτά ακόμα (2006)» και «‘Όλα θα πάνε καλά (2009)» ως ενορχηστρωτής και συνθέτης.
2007 κυκλοφορεί με τους Σούπερ Στέρεο το άλμπουμ «Super Gomena» το οποίο είναι το πρώτο που υπογράφει τους στίχους και τη μουσική, όπως επίσης και την παραγωγή. Ακολουθεί η συμμετοχή του στους Β-movies του Παύλου Παυλίδη, μέλος των οποίων υπήρξε από το 2008 έως το 2015, όπως και η συμμετοχή του στην ορχήστρα του Δημήτρη Μπασλάμ. Παράλληλα το 2014 κυκλοφορεί η δεύτερη δισκογραφική δουλειά των Σούπερ Στέρεο με τίτλο «Το Τέρας».
2018 έρχεται και η τρίτη με τίτλο «3» που αποτελεί και το τελευταίο δισκογραφικό αποτύπωμα της μπάντας ως σήμερα ενώ το 2023 αναμένεται και η τέταρτη.
Από το 2015 ως σήμερα είναι επίσης μέλος του συγκροτήματος του Γιάννη Χαρούλη συναυλιακά και δισκογραφικά.
Τον Οκτώβριο του 2021 κυκλοφορεί στην Veego Records το άλμπουμ «Dzingovic» το οποίο είναι το πρώτο καθαρά προσωπικό. Παράλληλα αρχίζει live εμφανίσεις παρουσιάζοντας την παραπάνω κυκλοφορία.
Αυτήν την περίοδο ο Θανάσης Dzingovic βρίσκεται στην προετοιμασία της δεύτερης προσωπικής δισκογραφικής δουλειάς η οποία αναμένεται να κυκλοφορήσει και αυτή μέσα στο 2023.
NOMIK και Θανάσης Dzingovic επιστρέφουν στην Αθήνα, στην εμβληματική σκηνή του Σταυρού του Νότου (club), για μια double bill εμφάνιση με τις μπάντες τους! Η ονειρική pop του Dzingovic συναντά την ατμοσφαιρική και δυναμική ροκ του ΝΟΜΙΚ, σε μια μοναδική εμφάνιση! Και οι δύο δημιουργοί θα παρουσιάσουν τις solo δουλειές τους, ακυκλοφόρητα τραγούδια και διασκευές -έκπληξη.
Ο τραγουδιστής, συνθέτης, στιχουργός και ποιητής Nomik γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Το 1994 με τους P.X Harris και C.JAOS δημιούργησαν τους Universal Trilogy, πρωτοπόρους της ηλεκτρονικής μουσικής σκηνής της χώρας. Κατάφεραν έξι δίσκους, συνεργασίες κι αμέτρητα live σε Ελλάδα κι εξωτερικό. Το 2004 με τους Πάρη Βασιλειάδη και Θοδωρή Αραμπατζή, δημιουργεί τους Sleepin Pillow, οι οποίοι συγκαταλέγονται στις κορυφαίες μπάντες της ψυχεδελικής ροκ, με τέσσερις δίσκους στο ενεργητικό τους και με συμμετοχές στα μεγαλύτερα φεστιβάλ της χώρας. Το 2010 μελοποιεί 12 ποιήματά του κι οργανώνει την παραγωγή του δίσκου με τίτλο «Απ’ το φως της σκόνης», δημιουργώντας την μπάντα «Το φως της σκόνης» με συμμετοχή των Κωνσταντίνου Σάος και Βασίλη Μιχαηλίδη. Το 2016 συμπράττει με τους Ασκληπιό Ζαμπέτα (Τρύπες, Mushrooms) κι Αλέξη Αποστολάκη (Blues Wire, Θανάση Παπακωνσταντίνου) δημιουργώντας τους «Seahorse» με δύο δίσκους ήδη στο ενεργητικό τους.
Το 2017 κυκλοφόρησε τον πρώτο σόλο αγγλόφωνο δίσκο του, αφιερωμένο στη γυναίκα με τίτλο «I ain’t gonna be a king». Την ίδια χρονιά κυκλοφορεί και την πρώτη του ποιητική συλλογή σε δίγλωσση έκδοση, με τίτλο «Της επιστροφής της διαδοχής». Λίγα χρόνια μετά, το 2020 κυκλοφόρησε τη 2η σειρά ποιημάτων του με τίτλο «Αποχέτευση», και τον Ιανουάριο του 2021 τον δεύτερο προσωπικό του δίσκο με τίτλο «Χαρούμενες Φάτσες».
Ο Nomik έχει συμμετάσχει σε αρκετά album τα τελευταία 25 χρόνια, είτε ως ερμηνευτής (G.A.D., Tasman, Ground Zero, Dreamachinery) είτε ως συνθέτης – στιχουργός (Κατερίνα Μακαβού, Γιάννης Μήτσης, Osmosis, Reznik) είτε ως παραγωγός (Cane Potenas).
Μέσα στο 2023 αναμένεται να κυκλοφορήσει ο δεύτερος ελληνόφωνος προσωπικός του δίσκος.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ DZINGOVIC
Ο Θανάσης Dzingovic γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1976 στην οποία ζει και δραστηριοποιείται μέχρι σήμερα ως συνθέτης, στιχουργός, κιθαρίστας και παραγωγός. Φοίτησε στο Σύγχρονο ωδείο Θεσσαλονίκης στο τμήμα τζαζ με καθηγητή τον Μάκη Στεφανίδη. Από τα τέλη των 90s έως σήμερα έχει συμμετάσχει σε πληθώρα συγκροτημάτων της Θεσσαλονίκης (Global Vibe, Tuflon, Super Stereo, Datura, κ.α.). Έχει επίσης στο ενεργητικό του πολλές δισκογραφικές κυκλοφορίες ως παραγωγός (Million Hollers, This Is Nowhere, Bone Rave, Influenza, Κατερίνα Μακαβού, Γιώργος Δημητριάδης, Τuflon κ.α.). Ακόμα έχει συμμετάσχει στη δημιουργία των soundtrack των κινηματογραφικών ταινιών «5 λεπτά ακόμα (2006)» και «‘Όλα θα πάνε καλά (2009)» ως ενορχηστρωτής και συνθέτης.
2007 κυκλοφορεί με τους Σούπερ Στέρεο το άλμπουμ «Super Gomena» το οποίο είναι το πρώτο που υπογράφει τους στίχους και τη μουσική, όπως επίσης και την παραγωγή. Ακολουθεί η συμμετοχή του στους Β-movies του Παύλου Παυλίδη, μέλος των οποίων υπήρξε από το 2008 έως το 2015, όπως και η συμμετοχή του στην ορχήστρα του Δημήτρη Μπασλάμ. Παράλληλα το 2014 κυκλοφορεί η δεύτερη δισκογραφική δουλειά των Σούπερ Στέρεο με τίτλο «Το Τέρας».
2018 έρχεται και η τρίτη με τίτλο «3» που αποτελεί και το τελευταίο δισκογραφικό αποτύπωμα της μπάντας ως σήμερα ενώ το 2023 αναμένεται και η τέταρτη.
Από το 2015 ως σήμερα είναι επίσης μέλος του συγκροτήματος του Γιάννη Χαρούλη συναυλιακά και δισκογραφικά.
Τον Οκτώβριο του 2021 κυκλοφορεί στην Veego Records το άλμπουμ «Dzingovic» το οποίο είναι το πρώτο καθαρά προσωπικό. Παράλληλα αρχίζει live εμφανίσεις παρουσιάζοντας την παραπάνω κυκλοφορία.
Αυτήν την περίοδο ο Θανάσης Dzingovic βρίσκεται στην προετοιμασία της δεύτερης προσωπικής δισκογραφικής δουλειάς η οποία αναμένεται να κυκλοφορήσει και αυτή μέσα στο 2023.
Οι Tormenta Rey θα κυκλοφορήσουν το δίσκο τους ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου. Δεν είναι δίσκος για τους ερωτευμένους, αλλά μπορεί και να κάνω λάθος. Σε 6 συνθέσεις σε ταξιδεύουν. Κινηματογραφικά. Τζαζ ενορχηστρώσεις με πληθώρα οργάνων. Κρουστά, πνευστά, έγχορδα και φωνητικά δημιουργούν το απόλυτο soundtrack. Έντονα στοιχεία amerikana επίσης. Ίσως κάποιοι ακούγοντάς το να πείτε πως είναι μουσική μιας άλλης εποχής. Αυτό είναι σίγουρο. Επίσης δεν είναι καθόλου μα καθόλου κακό. Η αισθητική είναι όντως μιας άλλης εποχής. Αλλά είναι τόσο καλά εκτελεσμένα τα μέρη και τόσο καλή η παραγωγή που δεν μπορείς παρά να κλείσεις τα μάτια και να ονειρευτείς ακούγοντας τα 6 κομμάτια του δίσκου.
Αν είχα μια ένσταση είναι πως θα ήθελα κι άλλο. Από την άλλη όμως , είναι έξυπνο το να αφήνεις το κοινό να θέλει και άλλο. Σίγουρα πρόκειται για μια πολύ καλή δισκογραφική αρχή. Αναμένουμε τη συνέχεια και ευχόμαστε τα καλύτερα. Προσωπικά έχω μια αδυναμία στους παρελθοντικούς ήχους . Όταν ήρθε αυτός ο δίσκος στα αυτιά μου, με πήγε πολύ πίσω. Ντάξει και γω αγέννητος ήμουν όταν αυτές οι μουσικές ήταν στα σαλόνια. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως δεν μπορούμε να τις θαυμάζουμε, να τις αναπαράγουμε και να τις μελετάμε. Και κυρίως να τις χρησιμοποιούμε σαν μέσο διαφυγής. Μου θυμίζει παλιές αμαρτίες, ιστορίες καταδίωξης , περιπέτειες δράσης αλλά και αστυνομικό νουάρ. Ακόμα όμως και υπόκρουση σε ένα σκοτεινό καπνισμένο μπαρ αργά τη νύχτα.
Ο δημιουργός δήλωσε:
“Ήθελα να κάνω έναν δίσκο για αργά τη νύχτα”, δήλωσε ο Stephen El Rey. (ο ιθύνων νους των Tormenta Rey). “Τα περισσότερα τραγούδια που γράφω είναι μπαλάντες και μοιρολόγια που με κάποιο τρόπο ωθούνται σε κάτι άλλο, σε κάποια μορφή μουσικής, συνήθως πιο γρήγορη και αισιόδοξη. Δεν ξέρω τον μηχανισμό που είναι υπεύθυνος για τη συγγραφή αυτών των τραγουδιών, αλλά συμβαίνει πάντα αργά τη νύχτα. Οπότε η εστίαση αυτού του δίσκου ήταν να κρατήσω τα τραγούδια στην αρχική τους μορφή… την ώρα του λύκου χωρίς διακοπή… το τέμπο των 3:00 π.μ.. Το να προσπαθήσουμε να μην το χάσουμε αυτό ήταν το ζητούμενο”.
“Στοχεύσαμε σε κάτι που να μοιάζει πολύ οικείο και λεπτό ως προς τον συναισθηματικό αντίκτυπο και τη μουσική δυναμική του, αλλά και πολύ φιλόδοξο και μεγάλο ως προς το εύρος του”, δήλωσε ο παραγωγός συνταγματάρχης Dr. Clinton Davis, ένας διάσημος μουσικός της old-time folk με διδακτορικό στη μουσική. “Πρόκειται για έναν δίσκο με τεράστια τμήματα εγχόρδων, ένα πιάνο Steinway 9 ποδιών, λάτιν κρουστά και φανταστικές φωνητικές αρμονίες. Τα χρησιμοποιήσαμε όλα αυτά για να δημιουργήσουμε μια ευρεία παλέτα χρωμάτων και ήχων και να δημιουργήσουμε χώρους που έμοιαζαν κινηματογραφικά απέραντοι και μυστηριώδεις.
Η μουσική των Tormenta Rey είναι κυκλοθυμική, ονειρική.
“Αρχίσαμε να αναπτύσσουμε το όραμα για αυτόν τον δίσκο ένα χρόνο πριν μπούμε στο στούντιο”, συνεχίζει ο Davis. “Ο Stephen έκανε demo των τραγουδιών. Εγώ απλά μπήκα σε μια τρύπα για εβδομάδες γράφοντας μέρη για έγχορδα και πιάνο και σμιλεύοντας τα μέρη. Όταν πήγαμε στο στούντιο, ήταν ένας ανεμοστρόβιλος από μουσικούς του στούντιο που μπαινόβγαιναν, τοποθετώντας τα πάντα μαζί. Το να βλέπω αυτά τα μέρη που είχα ακούσει στο κεφάλι μου να ζωντανεύουν τόσο γρήγορα ήταν απολύτως συναρπαστικό. Ένα από τα κορυφαία γεγονότα της δημιουργικής μου καριέρας”.
“Η σκέψη να βάλω τον Clinton να κάνει την παραγωγή αυτού του δίσκου είχε νόημα, ήταν κάτι εγγενές” δήλωσε ο Rey. “Ήθελα να συνεργαστώ μαζί του σε αυτό το επίπεδο εδώ και πολύ καιρό. Προήλθε από ένα μέρος εμπιστοσύνης. Θέλησα να δουλέψω με κάποιον που θα μπορούσε να βοηθήσει να διατηρήσω την εστίαση αλλά και να πάω σε μέρη αδιανόητα. Απλά επειδή με καταλαβαίνει τόσο ως φίλο όσο και ως μουσικό”.
Οι Algiers κυκλοφόρησαν το νέο τους single “I Can’t Stand It!”. Πρόκειται για κομμάτι από το επερχόμενο νέο τους άλμπουμ “Shook” που θα είναι διαθέσιμο στις 24 Φεβρουαρίουαπό την Matador Records. Στο τραγούδι συμμετέχει ο Samuel T. Herring (Future Islands) και η Jae Matthews (Boy Harsher) . Ακούγεται και ένα sample από το τραγούδι του Lee Moses “What You Don’t Want Me To Be” (1971).
Ο frontman των Algiers Franklin James Fisher που έγραψε και έκανε και την παραγωγή στο “I Can’t Stand It!” αναφέρει: “Είναι ένα πολύ προσωπικό τραγούδι για μια καταστροφική απώλεια ενός ανθρώπου που πίστευα ότι ήταν ο έρωτας της ζωής μου. Κόντεψε να τελειώσει με την αυτοκτονία μου. Νομίζω η αφήγηση του τραγουδιού αντανακλά την αίσθηση του τρόμου. Το μονοπάτι που με οδήγησε σε εκείνη τη στιγμή. Εκείνη έβαλε το “What You Don’t Want Me To Be” την πρώτη φορά που το άκουσα και κατάλαβα αμέσως ότι κάποια στιγμή θα το χρησιμοποιούσα ως sample . Απλά δεν μπορούσα να ξέρω ότι το αποτέλεσμα θα ήταν ένα τραγούδι για το δικό μας τέλος. Αλλά κάθε φορά που το τραγουδάω τώρα νιώθω ότι «θεραπεύομαι» όλο και λίγο περισσότερο.»
Ρίξτε μια (ή και περισσότερες) ματιά στο lyric video και απολαύστε μουσικούλα εδώ:
Η Jae Matthews λέει: «Ήθελα να δώσω στο τραγούδι περισσότερο την ανάμνηση του συναισθήματος και όχι τόσο την αφήγηση. Αυτή την αφηρημένη υπενθύμιση που έρχεται όταν σκέφτεσαι κάποιον που ράγισε την καρδιά σου . Και πώς αυτός ο πόνος εξακολουθεί να υπάρχει με κάποιο τρόπο.»
Το Shook είναι ένα άλμπουμ που ηχογραφήθηκε με τη συμμετοχή των: Big Rube (The Dungeon Family), Zack De La Rocha, Billy Woods, Backwash, Mark Cisneros (Hammered Hulls), Samuel T. Herring (Future Islands), Jae Matthews (Boy Harsher), Latoya Kent (Mourning [A] BLKstar), Nadah El Shazly, Deforrest Brown Jr. (Speaker Music), Patrick Shiroishi & Lee Bains III.
Αισθηματική Αγωγή Vol.2 λοιπόν. Το Σάββατο 21 του Γενάρη βρεθήκαμε νωρίς στο Gagarin 205 για να δούμε , να ακούσουμε και να απολαύσουμε μπάντες. Τέσσερις . Αλλά πρώτα μάλλον θα μιλήσω για συναυλιακή αγωγή . Το κοινό του Gagarin 205 πολυάριθμο. Δεν ξέρω αν έγινε sold out . Το εύχομαι γιατί η διοργάνωση αξίζει πολλά, όπως και τα συγκροτήματα. Αλλά δυστυχώς ήταν από τις φορές που το κοινό απογοήτευσε οικτρά.
Αγαπημένα Ορκς, αν δεν θέλετε να δείτε live, μην χαλάτε τα δύσκολα κερδισμένα λεφτά του μπαμπά σας. Αγαπημένοι μου φασαίοι, το πηγαίνω σε ένα live δε σημαίνει πως με μια selfie είσαι ok . Τα likes που θα πάρεις δεν ενδιαφέρουν πραγματικά κανέναν. Και κυρίως τον (μάλλον ) λίγο κόσμο που βρέθηκε εκεί για τους ίδιους λόγους με εμάς. Και για να μην μιλάω άλλο με γρίφους εξηγώ τι σημαίνει συναυλιακή αγωγή. Όταν λοιπόν πηγαίνουμε σε live, όταν αρχίζει η μουσική ΤΟ ΒΟΥΛΩΝΕΙΣ. Αν έχεις να πεις κάτι, το λες χαμηλόφωνα ανάμεσα στα κομμάτια. Αν θέλεις κουβεντούλα, το κάνεις ΕΞΩ από τον συναυλιακό χώρο . Το να κάνεις ένα ουάου σε κάθε μπάντα που βγαίνει και μετά να μην δίνεις σημασία δεν σημαίνει ότι είσαι εντάξει.
Το να μην σέβεσαι τα λεφτά που πλήρωσες ή στα δώσαν άλλοι, ας πούμε πως τρώγεται. Αυτό που δεν τρώγεται με τίποτα όμως είναι να μην σέβεσαι τους ανθρώπους που εκτίθενται και εκθέτουν τη δουλειά τους. Και καταθέτουν την ψυχή τους. Για να διασκεδάσεις και να περάσεις καλά ή να σου δώσουν τροφή για σκέψη. Και εσύ κάθεσαι και μιλάς λες και είσαι σε καφενείο ή στο προαύλιο με τη λογική του όχλου. Αίσχος. Και αρχικά χάρηκα να φανταστείτε γιατί ο μέσος όρος ηλικίας ήταν μικρός. Αλλά δυστυχώς, η αγωγή αισχρή. Η οχλαγωγία τέτοια που δεν άκουγες σχεδόν τις μπάντες…Τις 3 από τις 4 …
Λάμδα
Λίγο μετά τις 9 λοιπόν ανέβηκαν στην σκηνή οι Λάμδα. Σεμνότατοι. Με το ιδιαίτερο εναλλακτικό στυλ τους, προσπάθησαν να γεμίσουν με τις όμορφες μελωδίες τους το Gagarin. Ευτυχώς ήταν ιδιαίτερα συγκεντρωμένοι και αποδώσαν πολύ όμορφα τα τραγούδια τους. Γιατί ο κόσμος ήταν για φτύσιμο. Ωραίες εναλλαγές από το ήρεμο τραγουδιστικό στις κιθαριστικές εκρήξεις. Synths με ιδιαίτερους ήχους. Επίσης πολύ ωραίες επανατοποθετήσεις στα όργανα. Χαίρομαι (και ζηλεύω μαζί) όταν βλέπω μουσικούς πολυεργαλεία. Πολύ ωραία παιξίματα και ιδιαίτερες συνθέσεις. Ακόμα και από αυτό που μπόρεσα να ακούσω (λίγο) θα τους ψάξω περισσότερο. Θα ήθελα να τους ξαναδώ με καλύτερο κόσμο.
Να κάνω και μια μικρή μνεία στο πόσο γρήγορα, αθόρυβα και ουσιαστικά μάζευε η μία μπάντα και έρχοταν η άλλη, και με τη βοήθεια του προσωπικού, που βοήθησε να μην κάνει κοιλιά το live όσον αφορά τη μουσική.
Tango With Lions
Είναι μεγάλη χαρά να βλέπεις μπάντα live και να είναι καλύτερη από το ηχογραφημένο τους υλικό. Από την αρχή , η παρέα εξαιρετικών μουσικών που πλαισιώνουν την Κατερίνα Παπαχρήστου έδωσαν το στίγμα τους. Πότε ηλιόλουστες και πότε συννεφιασμένες μελωδίες. Ωραίες συνθέσεις που σε ταξιδεύουν και σου αφήνουν μια γεύση από ροζ μαλλί της γριάς σε σχήμα σύννεφου. Επίσης εναλλαγές στα όργανα. Όμορφες διφωνίες με την Βιολέτα και ωραία πλήκτρα. Ακουστική κιθάρα να δίνει ξεχωριστή χροιά σε κάποια κομμάτια. Indie pop στα καλύτερά της. Και μια ιδέα από new wave για το γκρι της διάθεσης. Ο κόσμος βέβαια το χαβά του. Εντάξει το χειροκρότημα υπήρχε μεν, αλλά η οχλαγωγία ήταν χειρότερη και από βολιώτικο τσιπουράδικο.
Απέδωσαν εξαιρετικά τα κομμάτια που παίξανε, τόσο από το τελευταίο δίσκο, όσο και από προηγούμενες δουλειές. Άλλωστε μας τα είχε πει και εδώ πως θα ήταν από όλα στο σετ. Σε κάποια φάση υπήρχε και μια διασκευή του the Boy που άρεσε. Όμως και οι δικές τους συνθέσεις πολύ δυνατές και καλοδουλεμένες. Ελπίζω να πέρασανε τόσο καλά όσο εμείς ακούγοντάς τους και να το ευχαριστήθηκαν όπως πρέπει.
Melentini
Η Αισθηματική Αγωγή Vol.2 συνέχισε με την Melentini στην σκηνή. Η Κοπέλα είπε στην αρχή “Μη μιλάτε βρε” αλλά απευθύνθηκε σε ντουβάρια. Πάμε στο προκείμενο που είναι η μουσική. Disco Pop αισθητική. Μπασσογραμμές και ρυθμικό σφιχτό. Synth μελωδίες να χρωματίζουν και ιδιαίτερη κιθάρα. Ο ξεχωριστός τρόπος που τραγουδάει σε τραβάει από το αυτί και σε κάνει να προσέξεις. Προσόν που δεν το βρίσκεις εύκολα. Βέβαια κάποιοι μπορείτε να πείτε πως δεν είναι του γούστου σας.
Όταν όμως ο καλλιτέχνης προκαλεί αντιδράσεις με το έργο του, για μένα έχει πετύχει. Είτε αυτές είναι θετικές είτε αρνητικές. Ο κόσμος κάθε άλλο παρά αρνητικός ήταν. Ήταν σαφώς πιο ζεστός στην ανταπόκρισή του. Διακύμανση στη διάθεση από την Melentini που ενώ δεν την είχα ξαναδεί/ ακούσει, σίγουρα είχε αυτό το “κάτι” που μαγνητίζει εύκολα το κοινό. Αρκεί να κάνεις ησυχία να την ακούσεις. Έχει να σου πει ωραία πράγματα ντυμένα με ωραίες μελωδίες και στίχο που θα σε αγγίξει. άλλωστε το κάνει για χρόνια τώρα.
Τα Παιδιά Της Παλαιότητας
Τελευταίοι για την βραδιά ήταν τα Παιδιά Της Παλαιότητας. Και Ω του θαύματος ο κόσμος το βούλωσε αφού δεν άκουγαν τί τους έλεγε ο Παντελής Δημητριάδης. Εγώ που ήμουνα κάγκελο και δεν… αλλά οκ. Από το δεύτερο κομμάτι και μετά τα ακούγαμε όλα. Η πολυάριθμη μπάντα των παιδιών με τα φοβερά ηχοχρώματα κατάφερε να μεταδώσει χαρά και λίγο εφτανήσιο αέρα. Επίσης μουσικοί πολυεργαλεία. Ούτως ή άλλως ιδιαίτερες συνθέσεις. Από art rock, indie, και noise στοιχεία, (η κιθάρα με το κατσαβίδι και το μπάσσο με τη σιδερόβεργα δώσαν extra) μέχρι ελληνική 80’s pop. Όλα αυτά όμως με την ξεχωριστή υπογραφή της μπάντας.
Ότι και να πω για αυτούς τους μουσικούς είναι μάλλον λίγο. Το συνθετικό ταλέντο του Δημητριάδη δεν το συζητάμε, εξαιρετικό κεφάλι. Όσον αφορά τις ικανότητές του σαν frontman, τα έδωσε όλα. Πραγματικά. Ο κόσμος τον αποθέωσε με crowd surfing πολλές φορές. (Σ.τ.Ε. – Παιδιά να γυμνάζεστε να βαστάτε τον άνθρωπο, πολλές φορές φοβήθηκα πως θα σας έπεφτε).
Το σετ τους ήταν ωραίο με crescendo για το τέλος που σίγουρα δεν άφησε κανένα παραπονεμένο, παρά τις πολλές “παραγγελιές”. Άλλωστε , όπως είπε και ο Παντελής Δημητριάδης πολλάκις, δεν ήταν δικό τους live , αλλά ήταν 4 μπάντες μαζί. Παίξανε τραγούδια από όλους τους δίσκους . (Αν θυμάμαι καλά). Οδηγήσαν τον κόσμο σε ένα όμορφο ντελίριο που τραγούδησε (αυτό να το κάνετε δυνατά στα live, το γουστάρουν οι μπάντες) σχεδόν όλα τα τραγούδια. Και νομίζω πως σταματήσαν εκεί που έπρεπε. Δηλαδή να θέλουμε κι άλλο. Και ας ήμασταν 4 ώρες και βάλε όρθιοι. Κάτι τέτοια σε αποζημιώνουν.
Γενικά ήταν μια βραδιά με εξαιρετικές μπάντες, πολλά ηχοχρώματα και διαθέσεις, ρυθμό και μουσική για αισθηματίες. Με χαρά λοιπόν αναμένουμε το vol. 3
Ο συνθέτης, παραγωγός, κινηματογραφιστής και πολυπράγμων πολυεργαλιστής Kutiman, παρουσιάζει το έκτο στούντιο άλμπουμ του, Open. Ένα τραγανό δωδεκάτονο psych-pop ταξίδι γύρω από το κλασικό soul και την ψυχεδέλεια της Μέσης Ανατολής. Θα κυκλοφορήσει από τη Siyal Music. Επιστρέφοντας στην πόλη, μετά από εννέα χρόνια απομόνωσης και βαθιάς εμβάπτισης στη μουσική και τον εαυτό του μελέτη, ο Kutiman συνδέει τις τελείες. Μεταξύ Can, Arthur Verocai & Tame Impala, παραδίδοντας ένα φρέσκο επαναπροσδιορισμό του εκλεκτικού ήχου του με groove. Παράλληλα επανασυνδέεται με την κοινωνία, αγκαλιάζοντας τις ρίζες του και καλωσορίζοντας το άγνωστο.
Τόσο άνετα σκοράρει μελωδίες όσο και γεφυρώνει ήχους από πνευστά εμπνευσμένα από Fela ενορχηστρώσεις. Ηλεκτρικό funk της εποχής Miles, κλασικά ινδικά ragas, ή ακόμα και κοψίματα περιβαλλοντικές ηχογραφήσεις πεδίου. Το ταξίδι του Kutiman προς το τελευταίο του ολοκληρωμένο άλμπουμ, Open, είναι μια ιστορία της πλήρους απορρόφησης σε ηχητικές συγχωνεύσεις.
Έχοντας επιτύχει παγκόσμια αναγνώριση
για το ρόλο του στους μουσικό ντοκιμαντέρ του Netflix, Presenting Princess Shaw, παράλληλα με τα project του Thru You, όπου έγραψε νέα τραγούδια μοντάροντας μαζί αποσπάσματα ερασιτεχνών μουσικών στο YouTube, φτάνοντας τα δέκα εκατομμύρια προβολές σε μόλις δύο εβδομάδες (ψηφίστηκε από το Time στο Top 50 των εφευρέσεων του 2009 Magazine), ο Kutiman εφάρμοσε μια άψογη προσοχή στη λεπτομέρεια σε μια σειρά από κυκλοφορίες από το ευρηματικό “scuzzy desert epic” (The Guardian) του 2016, το 6am, την ψυχεδελική πανδαισία του 2020, Wachaga και το Surface Currents του 2021, μια 45λεπτη ambient εξόρμηση από βαρύτατα piano drones και modular synths.
Ο Kutiman ή αλλιώς Ophir Kutiel μετακόμισε στο Τελ Αβίβ στα δεκαεπτά του. Σπουδάσε τζαζ στο διάσημο Rimon music college, αλλά ήταν μια δουλειά σε ένα ψιλικατζίδικο όπου άκουσε για πρώτη φορά το Parliament, Amon Tobin, trip-hop και jungle που του παρείχαν τη μεγαλύτερη μουσική παιδεία. Το θεμέλιο του τελευταίου του άλμπουμ Open. Επιστρέφοντας στο κέντρο της χώρας, μετά από εννέα απομακρυσμένα χρόνια που ζούσε σε ένα κιμπούτς στο Negev, ο Kutiman (ο οποίος παίζει όλα τα όργανα στο δίσκο) θέλησε να εξισορροπήσει το χαλαρό psych funk που υπάρχει σε όλο τον κατάλογό του, με τεχνικές πολλαπλών οργάνων.
Το αποτέλεσμα είναι ένα δώδεκα τραγούδια
που ταξιδεύουν στα βάθη της ποικίλης βάσης επιρροών του Kuti. “Αφού έκανα τα projects Thru You και το ντοκιμαντέρ Princess Shaw, έγινα λίγο γνωστός. Δεν ήμουν “διάσημος διάσημος”, αλλά οι άνθρωποι με αναγνώριζαν στο δρόμο. Απλά ένιωθα ότι η πόλη η ζωή στην πόλη δεν ήταν για μένα. Ήθελα να ζήσω μια πιο απλή ζωή και ήταν μια καταπληκτική εμπειρία. Αλλά μετά από εννέα χρόνια σχετικής μοναχικής ζωής, ήθελα μια αλλαγή, να συνεργαστώ περισσότερο και να βάλω τον εαυτό μου εκεί έξω. Ήθελα απλώς να δημιουργήσω σε ανοιχτό χώρο”.
Το uptempo Vanishing Point ανοίγει τη διαδικασία. Θυμίζει τόσο το Abstract Orchestra του 2017 Dilla tribute όσο και τα lounge OST/library music flips των Tosca και DJ Vadim που είναι διάσημοι. My Everything εισάγει τον εξέχοντα καλεσμένο, συχνό συνεργάτη του Kutiman, παλιό φίλο και τραγουδιστή των Funk’N’Stein, Dekel aka Elran Dekel. Τα crooning pop φωνητικά σε συνδυασμό με τα jangly ακουστικά κιθαριστικά riffs (Love You Tomorrow, Need To Forget), συμβάλλουν τα μέγιστα.
Το A Day Off περνάει μέσα από την ψυχολογία της Ανατολίας και το Khruangbin-esque Thai funk . Το afrobeat/jazz fusion, Confetti αποτίει φόρο τιμής στον Fela Kuti. Οι κιθαριστικές γραμμές του Canoe ταξιδεύουν με τους Tuareg. Διασχίζουν την έρημο της Σαχάρας ανατολικά προς το Σουδάν και την Αιθιοπία μέχρι το τέλος. Το διαλογιστικό Coltrane κλείσιμο του άλμπουμ Ripples παρέχει μια τελευταία στιγμή περισυλλογής από μια πραγματικά παγκόσμια εξόρμηση ηχοτοπίων.
Καθώς η τελική γραμμή των πνευστών σβήνει στο ηχητικό βάθος, ο Kutiman αφήνει τους ακροατές με λίγες ενδείξεις σχετικά με το πού μπορεί να πάει το μονοπάτι του στη συνέχεια. Είτε αυτό το μονοπάτι τον οδηγεί στο εξωτερικό είτε στην πατρίδα. Ένα πράγμα είναι σίγουρο, το χάρισμα του Kutiman για μεταδοτικά πολυρυθμικά grooves θα συνεχίσει προς όλες τις κατευθύνσεις.
Οι The National ανακοίνωσαν την κυκλοφορία του ένατου studio άλμπουμ τους, με τίτλο, First Two Pages of Frankenstein, που θα πραγματοποιηθεί στις 28 Απριλίου από την 4AD. To First Two Pages of Frankenstein, μέσα από τις υποβλητικές του μελωδίες και τη λυρική του αφήγηση, σηματοδοτεί ένα νέο κεφάλαιο στη δισκογραφία του συγκροτήματος. Το άλμπουμ περιέχει 11 τραγούδια. H παραγωγή έγινε από τους The National , ενώ συμμετέχουν ως guest, η Taylor Swift, η Phoebe Bridgers (Sloppy Jane) και ο Sufjan Stevens.
Το συγκρότημα επίσης, μοιράστηκε το πρώτο single από το άλμπουμ, “Tropic Morning News“. Εν μέρει ηχογραφημένο ζωντανά στο Αμβούργο. Tο τραγούδι συνδυάζει τους ήρεμους και παράλληλα κινητικούς ρυθμούς του με ένα πλούσιο αλλά διακριτικό μεγαλείο που επιτεύχθηκε μέσω της δουλειάς του Bryce Dessner με τη Σύγχρονη Ορχήστρα του Λονδίνου. «Όταν ο Matt ήρθε με αυτό το τραγούδι στα βάθη της κατάθλιψής του, ένιωσα πως ήταν ένα σημείο καμπής για εμάς», λέει ο Aaron Dessner. «Δίνει το ύφος του Dylan στους στίχους του και είναι τόσο διασκεδαστικό να το παίζεις. Νοιώσαμε πως ξαφνικά σαν να ξαναζωντανεύουν όλα».
ΔΕΙΤΕ ΤΟ LYRIC VIDEO – TROPIC MORNING NEWS
Μετά από δύο back-to-back άλμπουμ και αρκετά γεμάτα χρόνια περιοδείας, το First Two Pages of Frankenstein αρχικά έμεινε στάσιμο. O τραγουδιστής Matt Berninger περιπλανιόταν “σε ένα πολύ σκοτεινό σημείο όπου δεν μπορούσενα σκεφτεί στίχους ή μελωδίες. Πάντα ήμασταν ανήσυχοι κάθε φορά που δουλεύαμε πάνω σε ένα δίσκο. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που ένιωσα ότι ίσως τα πράγματα πραγματικά είχαν φτάσει στο τέλος τους”. Αντ’ αυτού, οι The National “κατάφεραν να επανέλθουν. Προσεγγίζουν τα πάντα από διαφορετική οπτική γωνία. Εξαιτίας αυτού φτάσαμε σε αυτό που μοιάζει με μια νέα εποχή για το συγκρότημα”, σύμφωνα με τον κιθαρίστα/πιάνίστα Bryce Dessner. Στους συμπαίκτες του περιλαμβάνονται επίσης ο αδελφός του Aaron (κιθάρα/πιάνο/μπάσο) καθώς και τα αδέλφια Scott Devendorf (μπάσο, κιθάρα) και Bryan Devendorf (ντραμς).
Το First Two Pages of Frankenstein διοχετεύει την αναζωογονημένη χημεία του γκρουπ σε ένα σώμα εργασίας. Ισορροπεί όμορφα την κομψή μουσικότητα με τις πιο ιδιοσυγκρασιακές παρορμήσεις των The National. Κομμάτια όπως το “Grease in Your Hair” και το “Ice Machines” δοκιμάστηκαν στο δρόμο το 2022 πριν ηχογραφηθούν. Επιτρέποντας στο συγκρότημα να βελτιώσει το υλικό σε πραγματικό χρόνο .(Ένα άλλο τραγούδι, το “Weird Goodbyes” με τη συμμετοχή του Justin Vernon των Bon Iver, κυκλοφόρησε ως αυτόνομο κομμάτι τον περασμένο Αύγουστο). “Για μένα η δύναμη αυτού του δίσκου έχει να κάνει με την προμελέτη και τη δομή της μουσικής. Συναντιούνται με πολλή τυχαία μαγεία”, λέει ο Aaron Dessner.
Οι The National, δημιουργήθηκαν στη Νέα Υόρκη το 1999. Έχουν πετύχει πέντε άλμπουμ στο Top 10 του Billboard 200. Το Sleep Well Beast του 2017 κέρδισε το Grammy για το καλύτερο εναλλακτικό άλμπουμ.
O Petrolio είναι ένας ξεχωριστός industrial noise καλλιτεχνης ο οποίος θα κυκλοφορήσει το νεο του αλμπουμ με τίτλο “Respira” τους πρώτους μήνες του 2023. Στις 21 Ιανουαρίου στο Dio Drone Festival X- Decade θα παίξει live μερικά κομμάτια από την νέα του δουλειά .
Το νέο του album είναι εμπνευσμένο από το soundtrack του επεισοδίου Respira το οποίο έχει σκηνοθετήσει ο AkAb ,ο οποίο επίσης περιλαμβάνεται στην ταινία μικρού μήκους “Film Fantasma” σε παραγωγή Carboluce.
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies. Υπάρχει προσδιορισμός και αποθήκευση δεδομένων. Πληροφορίες σχετικά με την επεξεργασία δεδομένων και τη δυνατότητα άρνησης αυτής περιλαμβάνονται στην πολιτική απορρήτου.
