Οι ΧΑΤ ΤΡΙΚ επιστρέφουν στην Αθήνα για δύο βραδιές,
παρέα με τους Άγγλους MEFFS και τους Άνω Θρώσκω.
Παρασκευή, 17 Απριλίου 2026
+ special guests: THE MEFFS
Σάββατο, 18 Απριλίου 2026
+ special guests: Άνω Θρώσκω
Οι Blues Wire, η μπάντα που ξέρει καλύτερα απ’ τον καθένα να μετατρέπει κάθε ζωντανή της εμφάνιση σε μια αληθινή γιορτή!! Οι δίχως αύριο Performers, η μυθική συμμορία από τη Θεσσαλονίκη, έρχεται για τελευταία φορά φέτος στην πόλη μας για να γεμίσει αβίαστα τις καρδιές μας με έντονα συναισθήματα και good vibes…!!
Με εκλεκτούς καλεσμένους, τον «Αμερικάνο» EX BLUES WIRE Μανώλη Βουράκη, που ξανασμίγει με την ..παλιοπαρέα, στη σκηνή που πρωτοεμφανίστηκαν μαζί πριν 15 χρόνια και τους αγαπημένους μας Daddy’s Work Blues Band, γνωστοί για την χημεία τους στη σκηνή με τους B.W και τον χαρακτηριστικό τους ήχο που τους κάνουν διαχρονικά να ξεχωρίζουν!
Και όπως πάντα, ξέρουμε ότι δεν ξέρουμε .. τι μας περιμένει!!
Το μόνο σίγουρο.. οι βιρτουόζοι εραστές των μπλουζ, για άλλη μια φορά σαν πρώτη φορά θα μας καθηλώσουν, θα μας ξεσηκώσουν με την χαρακτηριστική τους αστείρευτη ενέργεια και αυτό τον μυθικό συνδυασμό δεξιοτεχνίας και άγνοιας κινδύνου που διαχρονικά μας συνεπαίρνει..!
«Save Your Souls … the Blues Wire Experience is coming!!»
Ηλίας Ζάικος: Κιθάρα-φωνή
Σωτήρης Ζήσης: Μπάσο
Νίκη Γουρζουλίδου: Τύμπανα
Η μπάντα με το παράσημο της «καλύτερης μπλουζ μπάντας στην Ευρώπη» Πρωτεργάτες του μπλουζ στη χώρα μας με πλειάδα διακρίσεων εντός και εκτός των τειχών, 35+ χρόνια πορείας, πάνω από 10 δισκάρες στο ενεργητικό τους, συνεργασίες με κορυφαία ονόματα του είδους (John Hammond / Louisiana Red / Katie Webster/ Carey Bell / Dave Kelly / Angela Brown / Larry Garner / Dick Heckstall Smith / Al Copley / Guitar Shorty / Johnny Mars / Dr.FEELGOOD κ.α
Opening acts σε Buddy Guy, Albert King, John Mayall, Otis Rush κ.α και συμμετοχές σε μεγάλα ευρωπαϊκά φεστιβάλ, μα πάνω απ’ όλα μια μπάντα βιωματική με θαυμαστή συνέπεια και αφοσίωση αλλά και το μοναδικό ταλέντο που τους επέτρεψε να ξεχωρίσουν και εν τέλει να καθορίσουν τα αγαπημένα τους μπλουζ. Οι Μπλουζ Γουάιρ είναι το καλύτερο συγκρότημα του είδους στην Ευρώπη. Τους αξίζει ν’ ακουστούν στα μεγαλύτερα ακροατήρια» KATIE WEBSTER!
Μανώλης Βουράκης
https://www.facebook.com/emmanuel.vourakis
Ο Μανώλης Βουράκης (από την Θες/νίκη) έζησε σπούδασε (Berklee College of Music) και έπαιζε μουσική στην ..πατρίδα των Μπλουζ μεταξύ του 1998 και 2007 με έδρα την Βοστώνη.. Αμέσως μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, εντάχθηκε στους Blues Wire οπού υπήρξε μέλος τους από τον Οκτώβριο το 2007 μέχρι τον Οκτώβριο του 2010 με την πρώτη του εμφάνιση να πραγματοποιείται στο Κύτταρο!! Τα τελευταία 14 χρόνια ηγείται της δικής του μπάντας Zilla Project με έδρα την Κύπρο και με τους οποίους κυκλοφόρησε ένα δίσκο με τίτλο This ones for the President available on Spotify! Έχει συμπράξει επί σκηνής με σπουδαίους μπλουζ καλλιτέχνες όπως οι: Louisiana Red, Big Time Sarah, Kirk Fletcher, Michelle Wilson, Angela Brown
κ.α!!
DaddY’s Work Blues Band
Οι Daddy’s Work Blues Band είναι μια μπάντα από τα Δυτικά Προάστια της Αθήνας και παίζουν ηλεκτρικό Blues. Παρόλο που το είδος έχει σαφή ταυτότητα για τους περισσότερους ακροατές, η εκφορά της μπάντας πατάει στα διαχρονικά ακούσματα των μελών της, που ποικίλουν και την οδηγούν μερικές φορές ή σχεδόν πάντα πέρα από την κεντρική λεωφόρο των Blues ακολουθώντας συγγενικές διαδρομές… άγνωστο για το που θα την οδηγήσουν..
Έχουν εμφανιστεί σε διάφορα μουσικά στέκια και φεστιβάλ Half Note Jazz Club, Kyttaro Live Club (Martin Turner, ex-Wishbone Ash), Blues Festival, Music Highway Festival – Mountain Edition (Taygetos), κ.ά. Θα παίξουν αγαπημένα Blues και θα φλερτάρουν με όλα τα γειτονικά ιδιώματα. Αρχές 2022 κυκλοφόρησε το ντεμπούτο album τους “First” και τον Δεκέμβριο του 2024 σε συνεργασία με τον Giotis Kyttaris κυκλοφόρησε το album “BLUES MACHINE”.
Δημήτρης Δουλγερίδης: Kιθάρα, φωνή
Στάθης Ανέστης: Mπάσο
Ευθύμιος Πολύζος: Τύμπανα
Γιάννης Παχύδης: Φυσαρμόνικα
https://daddysworkbluesband.bandcamp.com/album/blues-machine-2
https://www.facebook.com/profile.php?id=100036933493042
INFO:
ΣΑΒΒΑΤΟ 9 ΜΑΙΟΥ 2026
BLUES WIRE Live
Special Guest: ΜΑΝΩΛΗΣ ΒΟΥΡΑΚΗΣ
DADDY’S WORK BLUES BAND
ΚΥΤΤΑΡΟ:
ΗΠΕΙΡΟΥ 48 & ΑΧΑΡΝΩΝ
www.kyttarolive.gr
ΠΟΡΤΕΣ: 21.30
ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ: 13€ (προπώληση)
15€ (ταμείο)
Το εισιτήριο αφορά αποκλειστικά την είσοδο στον χώρο (μπαρ)
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ-ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ ΘΕΣΕΩΝ:
210 8224134 – 697 764 1373 & info@kyttarolive.gr
ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ: MORE.COM
LINK: https://www.more.com/gr-el/tickets/music/blues-wire-live-kyttaro-2/
ROCK N ROLL UNITED @ KYTTARO | Alex K & Friends | Stournari Street Band | Κύριος Κ | Coyote’s Arrow
κόντρα στη σιωπή & απέναντι σε μια συνθήκη που γίνεται όλο και πιο ασφυκτική… Την αλήθεια τους, εκεί που το rock n roll γίνεται καταφύγιο και κοινός παλμός…
Το Rock & Roll United είναι μια μουσική συνάντηση, μία ένωση και μία υπενθύμιση πως αυτή η σκηνή παραμένει , πάνω από όλα, μία παρέα που βρίσκει λόγο να συναντιέται κάτω από τα ίδια φώτα.
Στη σκηνή, οι Alex K & Friends, οι Stournari Street Band, ο Κύριος Κ και οι Coyote’s Arrow, τέσσερα συγκροτήματα που συνδέονται με βαθιά φιλία, αμοιβαίο σεβασμό και κοινές διαδρομές στην εγχώρια rock n roll σκηνή.
Άνθρωποι αγαπημένοι, γνώριμοι και καθοριστικοί, όπως μέλη των θρυλικών The Last Drive, The Earthbound, Magic De Spell, Διάφανα Κρίνα, Deus Ex Machina, μαζί με συνοδοιπόρους στο rock που συνεχίζουν να κρατούν τη φωτιά του rock n roll ζωντανή.
Προπώληση εισιτηρίων 10€: MORE.COM | Ταμείο: 12€
H συναυλία ξεκινάει αυστηρά στις 21:00
https://www.more.com/gr-el/tickets/music/rock-roll-united-alex-k-friends/stournari-street-band/kyrios-k/coyotes-arrow/
Alex K & Friends.
Oι Alex K & Friends είναι το ακουστικό τρίο που έχουν σχηματίσει ο Αλέξης Καλοφωλιάς (The Last Drive, The Earthbound, Thee Holy Strangers), ο Στέφανος Φλώτσιος (The Last Drive, Screaming Fly) και ο Σπύρος Δουλγερίδης (Rockin Bones, the Earthbound, False Alarm, Dead Sidewalkers). Το υλικό τους αποτελείται από τραγούδια των rock n roll συγκροτημάτων που έχουν συμμετάσχει, διασκευές αγαπημένων τους κομματιών και πρωτότυπες συνθέσεις σε ένα σετ όπου συγκλίνουν η φολκ, το μπλουζ, το αμερικανικό εργατικό τραγούδι, η παράδοση των singers / songwriters και ο ακουστικός αυτοσχεδιασμός.
Με δύο ακουστικές κιθάρες, ένα σετ τύμπανα και τρεις φωνές οι μουσικοί προσπαθούν να φτάσουν στον πυρήνα των τραγουδιών∙ τα παρουσιάζουν στην πιο στοιχειώδη τους μορφή, δημιουργώντας χώρο για συναισθήματα και εικόνες στο μυαλό και την καρδιά του ακροατή.
Από το 2017 έχουν συμμετάσχει σε δεκάδες συναυλίες, κυρίως αλληλεγγύης και κοινωνικής αφύπνισης, όπως και σε φεστιβάλ.
Κύριος Κ.
Ο Κύριος Κ. είναι τραγουδοποιός και μουσικός παραγωγός με σταθερή παρουσία στην ελληνική ανεξάρτητη σκηνή. Ο ήχος του κινείται γύρω από το Indie rock και το folk αλλά και την D.I.Y. αισθητική εν γένει, που τον ακολουθεί στον ήχο και στην εικόνα της μουσικής του. Βασίζεται στον τρόπο που παίζει κιθάρα, στον χαρακτηριστικό τρόπο που τραγουδά αλλά και στη γλώσσα που μιλούν τα τραγούδια του.
Folk στιγμές τον ακολουθούν σε όλα τα ηλεκτρικά αλμπουμς του, από το “Πάρε τα μάτια μου και κοίτα” του 2011 έως την “Ξένη”του 2021, μέχρι τα φρέσκα “Νερό κι αλάτι”, “Εν κινήσει”, “8η μέρα” και “Ρότα”, αλλά βέβαια και στη Β’ πλευρά του νέου άλμπουμ του με τίτλο “Το μέλλον” με τραγούδια όπως τα “Πού πάμε λέγε”, το ομότιτλο “Το μέλλον” κ.α.
Με πέντε ολοκληρωμένα άλμπουμ και ένα EP, ο Κύριος Κ. έχει χτίσει μια συνεπή και εξελισσόμενη δισκογραφία.
Το μέλλον – RedMill Records (2025)
Ρεπό – RedMill Records (2020)
40 Μέρες– RedMill Records (2015)
Σήματα Καπνού – RedMill Records (2013)
Εδώ Είναι Το Σπίτι μου – EMI (2011)
EP Κος Κ – Coo Records (2010)
Έχει επιμεληθεί ποικίλα μουσικά project την τελευταία δεκαετία ως μουσικός παραγωγός με αφετηρία του το στούντιο “Νήπιο” από καλλιτέχνες και μπάντες της ελληνόφωνης και αγγλόφωνης σκηνής.
Ως παραγωγός έχει αναλάβει 80+ άλμπουμς, μεταξύ άλλων: Φ. Πλιάτσικα, Λ. Μπαλάφα, Γ. Μαρκόπουλου, Β. Ράλλη, Θ. Μαυρογιώργη, Christos Kyriazis, Frank Panx & Αδερφοφάδες, Κ. Αγγελόπουλου, Χρ. Βέργου, cold I, Ορ. Ντάντου (“Δαιμόνια”), Έκπτωτου Άγιου / Ανάφλεξη, Villaboas, Noise Figures (“Turn of the lights”), Sommerdust, Χρ. Ψαρομήλιγκου, Lou is, Π. Αλεξάνδρου, Κ. Ντούσκα (“Αχ τα μάτια σου”) κ.α.
Από το πόστο του ηχολήπτη έχει συμμετάσχει στους δίσκους των Sillyboy’s Ghost Relatives, της Σtella, των Δραμαμίνη και αρκετών ακόμη.
Live Presence
Την τελευταία δεκαετία έχει παίξει επιλεκτικές συναυλίες σε Ελλάδα και Κύπρο κι έχει μοιραστεί την ίδια σκηνή με εκλεκτούς καλλιτέχνες και μπάντες, αλλά και του νεοσύστατου ψυχεδελικού σχήματος “Villaboas“.
Το σχήμα “Villaboas“,κατάφερε να συγκεντρώσει ταλαντούχους ανθρώπους, μουσικούς και performers μόλις στο ντεμπούτο άλμπουμ του ενώ οδεύει σε ηλεκτρονικά μονοπάτια στο 2ο ολοκληρωμένο άλμπουμ με τίτλο ”Villaboas 2” που αναμένεται μέσα στο έτος.
Παράλληλα συμμετέχει στο σχήμα “Η γιορτή για τον Παύλο Σιδηρόπουλο” το γκρουπ που δημιούργησε ο Κυριάκος Δαρίβας (“Απροσάρμοστοι”) στη μνήμη του Παύλου Σιδηρόπουλου, περιοδεύοντας την Ελλάδα μαζί με rock n roll θρύλους όπως ο Βασίλης Σπυρόπουλος των “Σπυριδούλα”, ο Frank Panx των “Panx Romana”, ο Στέλιος Σαλβαδόρ από τα “Μωρά στη φωτιά”, ο Νίκος Γιαννάτος από τους “Πυξ λαξ”, ο Γ. Λαγγουρετο (Magic de spell), ο Β. Ράλλης, ο Αλ. Δάικος κ.α.
Ακόμα, το 2024 συμμετείχε στην θεατρική παράσταση της Ελένης Γκασούκα “Ήρωες” με το τραγούδι του “Ξένη”,πλάι σε ταλαντούχους νέους ηθοποιούς, ως μουσικός επί σκηνής μαζί με τους Ευριπίδη Ζεμενίδη, Λευτέρη Πορτοκάλογλου και Σταύρο Τσαντέ.
Stournari Street Band
Οι Stournari Street Band ξεκίνησαν το 2023 ένα ιδιαίτερο μουσικό ταξίδι με επίκεντρο την οδό Στουρνάρη στην Αθήνα και τα εντελώς rock n roll σύμβολα που αυτή διαπερνά μέσα στο χώρο και το χρόνο (πλατεία Εξαρχείων, Πολυτεχνείο).
Συμμετέχουν ο Γιώργος Λαγγουρέτος ( Magic de Spell, Υπόθεση Χ), ο Νίκος Μπάρδης (Διάφανα Κρίνα) και ο Αντώνης Νομικός (The Absorbus Machine κλπ). Επιμέλεια ήχου: Φώτης Κοκαβέσης.
Έχουν ήδη κυκλοφορήσει πέντε digital singles σε δική τους μουσική και στίχο, αλλά και μελοποίηση ποιημάτων του Τσιμάρα Τζανάτου , Ιάσωνα Σταυράκη και στίχους του Νίκου Κουτσογιάννη.
Αγαπούν τις καλλιτεχνικές συναντήσεις με συγγραφείς και μουσικούς και ρίχνονται χωρίς δισταγμό σε αυτοσχεδιαστικά ταξίδια με αβέβαιο προορισμό.
Οι Stournari Street Band παρουσιάζουν ένα live project στηριγμένο σε δικές τους συνθέσεις και απροσδόκητες διασκευές αγαπημένων τραγουδιών (Νικόλας Άσιμος, Εν πλω, Παύλος Σιδηρόπουλος, Τρύπες, Μουσικές Ταξιαρχίες κλπ). Με ελεύθερη προσέγγιση δημιουργούν μια «δεύτερη ανάγνωση» των τραγουδιών κατασκευάζοντας ηχοτοπία, και “κλείνουν το μάτι” στις εξωστρεφείς και ψυχαγωγικές στιγμές του προγράμματος.
Οι συντελεστές
Νίκος Μπάρδης: ηλεκτρική κιθάρα, φωνητικά
Αντώνης Νομικός: κρουστά, ηχητικά εφέ
Γιώργος Λαγγουρέτος: φωνή, ακουστική κιθάρα
Επιμέλεια ήχου: Φώτης Κοκαβέσης
www.youtube.com/@StournariStreetBand
www.instagram.com/stournaristreetband
www.facebook.com/profile.php?id=100093115412610
www.spotify.com/artist/4g8L1ZzrbEjPFfxShX0oPb
Coyote’s Arrow
Σχηματίστηκαν τον χειμώνα του 2014 από ενεργά μέλη της αθηναϊκής rock n roll σκηνής. Οι ρίζες τους βρίσκονται στους Deus Ex Machina (Δημ. Μανθος – Stavros Ex) και Nonmandol (Εύα Κολόμβου), δύο από τα σπουδαιότερα συγκροτήματα της χώρας με ανεξίτηλο στίγμα.
Λατρεύουν να ακροβατούν με μοναδικό τρόπο ανάμεσα στο σκληρό ήχο της πόλης και τον ανοιχτό αντίλαλο της ερήμου, που αντλεί δύναμη από τη γη για να διεκδικήσει τον ουρανό.
Οι στίχοι τους μιλούν για τον εκφυλισμό του ανθρώπινου είδους, για την αγάπη, την οικογένεια, την ανάγκη για εσωτερική αναζήτηση και για τα εγώ που αποτελούν το κύριο εμπόδιο προς την αφύπνιση.
Η μουσική τους δεν έχει ταμπέλες και όρια, αλλά επιδίδεται σε αυτό που θέλει να ορίσει και να εκφράσει η δική τους καρδιά, έχοντας τη μία τους πλευρά στραμμένη στην ανάγκη για κοινωνική αφύπνιση και την άλλη, στην αίσθηση της ελευθερίας και αρμονίας που προσφέρει η συνταύτιση με τα στοιχεία της φύσης. Για τα ‘’κογιότ’’ η μουσική είναι το φάρμακο απέναντι σε αυτούς τους καιρούς όπου κυριαρχεί, το ψέμα, η εκμετάλλευση, η αδιαφορία, η απελπισία και ο εκφασισμός της ζωής κάθε έμβιου όντος.
Το 3ο τους άλμπουμ ‘‘Μedicine’’λειτουργεί με τρόπο θεραπευτικό και ανατρεπτικό. Είναι αυτή η φυσική ‘‘ουσία’’ που είναι ικανή να επηρεάσει και να αφυπνίσει πνεύματα και ψυχές που είναι έτοιμες να σταθούν αλληλέγγυα και κόντρα σε συμφέροντα και σκοταδισμούς.
Oι COYOTE’S ARROW, δίνουν το rock n roll στίγμα τους με εκρηκτικές εμφανίσεις σε συναυλίες αλληλεγγύης και ανθρωπιάς και έχουν κυκλοφορήσει μέσω της The Lab Records τα ”AHO” (2018) & DESERT (2016)
Οι Coyote’s Arrow είναι οι:
•JIM MANTHOS – GUITAR
•STAVROS EX – VOCALS
•ΕVA KOLOMVOU – DRUMS
•MARIA KEISOGLOU – BASS
•SPYROS LADAS – GUITAR
•ΕFTIHIA MANTHOU – BACKING VOCALS, PERCUSSION, KEYBOARDS
– https://www.facebook.com/Coyotes.arrow
– https://www.instagram.com/coyotes_arrow
– https://coyotesarrow.bandcamp.com
Rοck n roll United λοιπόν, γιατί μόνο ενωμένοι, μπορεί και να νικήσουμε, που ξέρεις;
Το Heavy Psych Sounds Festival 2026 μπορεί να ήταν και το καλύτερο που έχει γίνει ποτέ από την εν λόγω εταιρεία στις 3 και 4 Απριλίου. Διήμερο και μάλιστα σε δυο διαφορετικούς χώρους πάνω στη Πέτρου Ράλλη. Να σημειώσουμε ότι εκεί πρέπει να δημιουργηθεί ένας σταθμός του Metro γιατί η πρόσβαση είναι λίγο ζόρικη.
Τα Arch Club Live Stage και Rox Music Hall αποδείχτηκαν αξιοπρεπέστατα για την πραγματοποίηση αυτού του ψυχεδελικού διημέρου. Εμείς λόγω υποχρεώσεων βρεθήκαμε μόνο στη δεύτερη ημέρα του Heavy Psych Sounds Festival στους δυο χώρους για την μεταφορά των εντυπώσεων μας οι οποίες και ήταν οι καλύτερες.
Οι Kidney Black εμφανίστηκαν στο Arch Club Live Stage σηματοδοτώντας την έναρξη των “εργασιών” για το Heavy Psych Sounds Festival της γνωστής Ιταλικής εταιρείας που διοργανώθηκε από κοινού με την TMR Entertainment. Οι Αθηναίοι δεν “μάσησαν” και με τον Heavy με στοιχεία από punk ήχο τους πραγματοποιήσαν μια υπέροχη εμφάνιση.
Στηρίχθηκαν στο άλμπουμ τους “Urban decay” επιλέγοντας συνθέσεις που τους αντιπροσωπεύουν περισσότερο. Η σκηνική τους παρουσία είχε αυτή την αλήτικη φάση που ορίζει το Punk είδος. Θαυμάσια δουλειά από όλα τα μέλη που γνώριζαν που να “πατήσουν” για να ξεσηκώσουν τον κόσμο που παρευρέθηκε τόσο νωρίς και μάλιστα καθημερινή. Οι συνθέσεις που έπαιξαν ήταν “Ghosts from the past”, “What’s left to pray”, “The nights we fight”, “The way”, “Alone”, “Don’t be afraid”, “The sound of what we’ve lost” και “Overloaded”. Υπέροχο ξεκίνημα!
Εδώ είμαστε λοιπόν και στους πολύ καλούς The Clamps. Οι Ιταλοί Stoners με την “ασυνήθη” ταχύτητα για το είδος, δημιούργησαν φάση για τα καλά για το κοινό που μαζεύτηκε να τους παρακολουθήσει. Η τριμελής ομάδα που θύμιζε ολίγον τι Motorhead στην όλη παρουσία τους έκανε τα πάντα δυνατά και ικανοποίησε των ατόμων που ήρθε να τους δει.
Οι συνθέσεις που μας παρουσίασαν στηρίχθηκαν στα δυο τελευταία τους άλμπουμ, τα “Megamouth” και “Blend, shake and swallow”. Δυο υπέροχες δουλειές όπως και το ντεμπούτο τους φυσικά που συμπληρώνουν τρια άλμπουμ που έχουν “εισπράξει” εξαιρετικές κριτικές από το σύνολο του τύπου. Τα κομμάτια ήταν τα “Megamouth”, “Freedom to run (Down)”, “Forty-nine”, “Bill Jankins”, “Bombs”, “Barracuda”, “Must destroy”, “Cubomedusa” και “Blood”. Οι Ιταλοί στη σκηνή ήταν ότι πρέπει για μια μπάντα του είδους. Η ιδανική συνέχεια και πάμε πίσω στο Arch Club Live Stage.
Εντυπωσίασαν τα αλάνια από τη Βαρσοβία στο φετινό Heavy Psych Sounds Festival! Θαυμάσια δουλειά το τελευταίο άλμπουμ των Weedpecker και εμείς απλά χαζεύαμε. Το “V” είναι από τις καλύτερες δουλειές στο χώρο και για να μην αδικήσω τα υπόλοιπα, είναι το πολύ ένα σκαλοπατάκι πιο πάνω. Η εμφάνιση τους ήταν ότι καλύτερο έχουμε δει στο είδος τον τελευταίο καιρό που μαζί με τους Planet of Zeus, Greenleaf και Godsleep αποτελούν τις πιο αντιπροσωπευτικές στιγμές της δεύτερης ημέρας του festival.
Οι Weedpecker με το psychedelic stoner rock/Metal τους αποτελούν την “ταυτότητα” της Heavy Psych Sounds Records. Οι αναφορές στους Αμερικάνους θεούς του ιδιώματος Elder είναι πολύ σωστά φιλτραρισμένες και έτσι έχουν διαμορφώσει εδώ και πολλά χρόνια την προσωπικότητα τους. Εξαιρετικοί επάνω στη σκηνή με πολύ καλό ήχο και γενικά μείναμε ικανοποιημένοι από αυτό που παρακολουθήσαμε.
Οι Dismiss είναι πολλά ανερχόμενοι όπως θα λέγαμε και στη Κύπρο. Rock ‘n’ roll με δυναμική και στυλ ξεχωριστό. Τρελή ενέργεια από τα παιδιά που ουσιαστικά “κατάπιαν” την σκηνή με την παρουσία τους. Ζωηρή και γεμάτη αδρεναλίνη εμφάνιση που σίγουρα δεν άφησε κανέναν παραπονεμένο. Σίγουρα ξεχωριστή μπάντα από όλες τις υπόλοιπες του Heavy Psych Sounds Festival λόγω του ιδιώματος που παίζουν αλλά δεν χάλασε κανέναν η ένταση η οποία έβγαλαν προς τα έξω. Αυτό το υπέροχο μείγμα glam, grunge και glitter rock των eighties απλά μας ξεσήκωσε για τα καλά. Τρομερή ζωντάνια αυτή η μπάντα!
Η μπάντα στηρίχτηκε στο “Bad habits” από το οποίο και έπαιξαν τα “Let it roll”, “Bad luck”, “Under the sun”, “Hell to pay” και “California”. Μετά είχαμε τα “On the run”, “I need”, “Any chance/any way”, “I wanna stay in the city” και “1989”. Πραγματικά γούσταρα την όλη φάση και τον τρόπο με τον οποίο βγήκαν τα παιδιά πάνω στη σκήνη. Όπως και το όλο τσαγανό που επιδείξαν. Πάντα με μεγάλη μου χαρά να γράφω για τέτοιες μπάντες.
Έχοντας ως κύρια θεματολογία τους το “weed” για να μην το αναφέρουμε στα Ελληνικά, η μπάντα από το Τορίνο μας εξέπληξε ιδιαίτερα με το Sludge/Doom Metal της. Σοβαρή σκηνική παρουσία με επιλογές συνθέσεων από όλη την καριέρα τους που αριθμεί τέσσερις κυκλοφορίες ολοκληρωμένων άλμπουμ. Πάντως θα σας πρότεινα να δείτε το εξώφυλλο του “Subsound Split Series #10” και να καταλάβετε σχετικά με τι έχουμε να κάνουμε. Μπάντα με πολύ καφρίλα πάνω στη σκηνή που έδειξε πως παίζεται το σωστό Doom/Sludge.
Η μπάντα που ακολουθεί την πορεία μπαντών που έχουν ασχοληθεί με το εν λόγω αρωματικό φυτό, μας έδωσε κομμάτια όπως “Lost in plantation” και παρέδωσε μαθήματα εξαιρετικού Sludge/Doom. Οι Tons έκαναν πολύ καλή δουλειά γενικά για λογαριασμό του φετινού Heavy Psych Sounds Festival και ο κόσμος πέρασε τέλεια. Το setlist ήταν “Those of the unlighter”, “A hash day’s night”, “Lost in plantation” και “Rime of the ancient grower”.
Μπάντα που δεν “μασάει” πάνω στην σκηνή οι 1782 έχοντας το Stoner/Doom Metal τους ως το μεγαλύτερο τους “όπλο”. Οι “νησιώτες” της Ιταλικής σκηνής και συγκεκριμένα από τη Σαρδηνία μας έδωσαν με απλότητα αλλά και κυριαρχία γιατί το Stoner είναι ένα τόσο αγαπημένο είδος για χιλιάδες κόσμο. Στο φετινό Heavy Psych Sounds Festival 2026 έπαιξαν κομμάτια από όλη την καριέρα τους, δηλαδή και από τους τρεις δίσκους τους.
Τα κομμάτια που μας παρουσίασαν ήταν τα “Night of Draculia” και “The spell (Maleficium spell)” από το ντεμπούτο τους και ακολούθησαν τα “The chosen one”, “Inferno” και “The priestess of death” από το “From the graveyard”. Από το τελευταίο τους άλμπουμ “Clamon Luciferi” έπαιξαν το “Demons”. Από το split Με τους δικούς μας Acid Mammoth είχαμε τα “Bloody ritual” και “Hey Satan”. Η γοητεία της απλότητας ήταν η εμφάνιση τους.
Μπάντα με πολλή ενέργεια οι Void Droid και με μια Punk αισθητική στην εμφάνιση τους. Παίζοντας κομμάτια και από τα τρια άλμπουμ τους. Το Heavy Rock τους είναι ουσιαστικά της σχολής των Planet of Zeus, διαθέτοντας όμως μια ισχυρή προσωπικότητα λόγω των μουσικών ικανοτήτων τους κυρίως. Η εμφάνιση τους στη σκηνή ήταν επαγγελματική και δεν “έχανε” πουθενά.
Οι συνθέσεις που μας παρουσίασαν στο Heavy Psych Sounds Festival ήταν ατόφιου και σκληροτράχυλου Heavy Rock και ήταν οι ακόλουθες “Lahaina noon”, “Praying mantis”, “Super Ego villain”, “Relampago del catatumbo”, “Chameleon white” και “Zarathustra”. Πολύ καλές επιλογές κομματιών από τους Αθηναίους που δεν άφησαν κανέναν παραπονεμένο.
Αποτελούν εγγύηση οι Godsleep πως να το κάνουμε ρε παιδιά. Μαζί με τους Universe 217 αποτελούν από τις αγαπημένες μου μπάντες στο είδος. Να φανταστείτε ότι πήγα στο soundcheck τους θυσιάζοντας λίγη ώρα από τους Void Droid. Ετσί είναι αυτές οι αδυναμίες προς αυτές τις μπάντες. Έπαιξαν και ακυκλοφόρητο υλικό και μας χάρισαν όμορφες στιγμές γενικά. Να σημειώσουμε ότι θα βρίσκονται και σε Ευρωπαϊκή περιοδεία αυτό τον καιρό, αν έχετε σχεδιάσει κάπου διακοπές και τους πετύχετε, μη διστάσετε.
Στο Heavy Psych Sounds Festival η μπάντα έπαιξε τέσσερα κομμάτια από τα τελευταία δυο άλμπουμ της και άλλα τέσσερα ακυκλοφόρητα. Από το τελευταίο τους άλμπουμ, “Lies to survive”, έπαιξαν τα “Cracks”, “Pots of hell” και “Permanent vacation”.
Εξαιρετικές επιλογές κομματιών από δυο θαυμάσια άλμπουμ που αποτελούν trademarks για το είδος. Το αγαπημένο “Ded space” έπαιξαν από το “Coming of age”. Τα ακυκλοφόρητα τα οποία ήταν της ίδιας απολύτως ποιότητας ήταν τα “GODS”, “Fucks”, “Physics” και “Bridges”. Η μπάντα αποτελεί εγγύηση για όλους όσους παρευρισκόμαστε στις εμφανίσεις τους. Η ποιότητα τους χτυπάει “ταβάνι”, μπορεί και όχι. Μεγάλη μπάντα και αγαπημένη.
Πίσω στο Arch Club Live Stage για τους Σουηδούς Greenleaf οι οποίοι αποτελούν μεγάλη χαρά να τους παρακολουθούμε. Πολύ επικοινωνιακοί με το κοινό και γενικά γινόμαστε μια μεγάλη παρέα στα live τους. Πολύ δυναμικοί και καταρτισμένοι μουσικοί που σαρώνουν επί σκηνής. Έπαιξαν κομμάτια από τέσσερις δίσκους τους και προσπάθησαν να βάλουν όσα περισσότερα μπορούσαν. Έπαιξαν λοιπόν από το “Trails and passes” το ομώνυμο, “With eyes wide open” και το “Ocean deep”.
Έτσι λοιπόν στο Heavy Psych Sounds Festival η μπάντα επέλεξε να παίξει από τα “The head and the habit”, “Echoes from a mass”, “Hear the rivers” και “Agents of ahriman”. Άλμπουμ που χαρακτηρίζουν στο έπακρον την καριέρα τους και τονίζουν την υπέρμετρη σημασία τους για τον χώρο που κινούνται. Οι υπόλοιπες συνθέσεις που επέλεξαν να μας παρουσιάσουν ήταν “Sweet is the sound”, “Breathe, Breathe out”, “Good OI Goat”, “Avalanche”, “Straybullet woman”, “Tides”, “Different horses” και “Let it out!”. Στο τέλος, μιας και είχαν χρόνο, έπαιξαν το “Going down” των The Alabama State Troupers.
Ναι ξέρω σας έχω μιλήσει αρκετά για τους Αθηναίους Heavy Rockers. Όμως υπάρχει πάντα λόγος να τα λέμε για την παρέα αυτή που φέρει το βαρύ όνομα πια, Planet of Zeus. Το τι γίνεται στα live τους γνωρίζουμε όλοι και μπορείτε να διαβάσετε report μου εδώ από την Κύπρο που παίζουν κάθε χρόνο και το έχουν κάνει παράδοση ουσιαστικά.
Το Savino Live στη Λάρνακα έχει γίνει δεύτερο σπίτι τους κάθε χειμώνα και όχι άδικα. Στη πρωτεύουσα όταν εμφανίζονται απλά ετοιμάζουν τρομερά πράγματα και έτσι στο φετινό Heavy Psych Sounds Festival έπαιξαν υλικό μόνο από τα τρία πρώτα άλμπουμ τους. Χαμός λέμε!
Ναι φίλοι μου, έπαιξαν υλικό από το “Eleven the hard way” και οι συνθέσεις που μας ξεσήκωσαν για τα καλά ήταν τα “Stab me”, “Woke up dead (William H. Bonney)”, “Something’s wrong” και το “Space loop 430”. Πολύ αγαπημένο άλμπουμ και θαυμάσιο ντεμπούτο, από τα καλύτερα του είδους και με μια μουσική ταυτότητα που την κουβάλησαν από την πρώτη νότα του “Eat me alive“. Από το “Macho libre” έπαιξαν τα “Vanity suit”, “Doteru”, “Leftovers” και φυσικά το ομώνυμο. Φανατισμός στο κοινό και τα crowd surfing να δίνουν και να παίρνουν. Η μπάντα είχε απογειωθεί!
Φτάνουμε στο “Vigilante” για το οποίο και σας μίλησε ο υποφαινόμενος εξονυχιστικά εδώ. Ένα άλμπουμ ορόσημο για τους Planet of Zeus αλλά και για το είδος που κινούνται γενικά. Το αγαπημένο μου και για μένα Maidenικο “A girl named greed” προκάλεσε πανικό όπως και το απίστευτο “The great Dandolos”. Τα “No tomorrow” και “Beast within” δεν άφησαν τίποτα όρθιο στο pit. Η έκπληξη της βραδιάς ήταν το “Nervous breakdown” το οποίο περιέχεται σε μια συλλογή της Spinalonga Rocords που φέρει τον τίτλο “In the Junkyard vol.2”. Οι Planet of Zeus θέρισαν ψυχές σε αυτό το live και εμείς μαζεύαμε τα κομμάτια μας στο ROX Music Hall.
Οι Planet of Zeus απέδειξαν για μια ακόμη φορά γιατί είναι η κορυφαία μπάντα στον Heavy Rock της Ελλάδας και μια από τις καλύτερες στον κόσμο. Συνθέσεις που δίνουν στον ακροατή ότι χρειάζεται μέσω της μουσικής τους κατάρτισης. Ένας ιδανικός σκοπός της μπάντας για να περνάει υπέροχα στις εμφανίσεις της και να γίνεται ένα με το πλήθος. Ο Σεραφείμ είναι ένα από τους καλύτερους drummer της Ελλάδας. Ο Μπάμπης με τα φρενήρη riffs που παράγει και την γεμάτη φωνή του να κατακτά κάθε δύσπιστο θεατή. Οι Στελιος και Γιάννης σε κιθάρα και μπάσο να βγάζουν τον καλύτερο τους εαυτό επάνω στη σκηνή παίζοντας κάθε σύνθεση με τέτοιο πάθος σαν να είναι η τελευταία φορά.
Αυτοί είναι οι Planet of Zeus σε ένα live της Αθήνας!
Για μένα που παρευρέθηκα τη δεύτερη ημέρα ήταν οργανωμένο στην εντέλεια. Δεν έχανε από πουθενά και όλες οι μπάντες βγήκαν στην ώρα τους. Όμως δεν νομίζω και να στράβωσε και τίποτα την πρώτη ημέρα. Επαγγελματίες τόσο το προσωπικό των δυο χώρων όσο και η TMR Entertainment Group που επιμελήθηκε την διοργάνωση. Ήταν μια γιορτή της Heavy Psych Sounds Records με μπάντες από έναν χώρο πολύ αγαπημένο σε πολύ κόσμο στον οποίο ανήκω και εγώ.
Είμαστε παιδιά των Black Sabbath, Trouble, Cathedral και Saint Vitus, άρα πως γίνεται να μην παρευρεθούμε σε μια γιορτή σαν και αυτή. Μεγάλη μας χαρά λοιπόν που βρεθήκαμε στο Heavy Psych Sounds Festival 2026 και το μόνο σίγουρο είναι ότι θα βρεθούμε και του χρόνου με το καλό! Πάντα τέτοια!
Θερμές ευχαριστίες στον Argiri Liosi για το πλούσιο και πολύ οργανωμένο φωτογραφικό υλικό.
Παρασκευή λοιπόν και πρώτη μέρα του φετινού Death Disco Indoor Festival είναι γεγονός. Μπάντες και καλλιτέχνες που στο είδος που κινούνται έχουν προσφέρει τα μέγιστα, όπως είναι οι Selofan και σε μικρότερο βαθμό οι Days of Sorrow.
Καλλιτέχνες όπως η εκπληκτική Riki αλλά και οι τρομεροί Ghost Cop διαπρέπουν ήδη στις σκηνές που κινούνται. Στο Gazarte που γέμισε ασφυκτικά είχαμε μια γιορτή του σκοτεινού ηλεκτρονικού ήχου και όχι μόνο. Όταν έχουμε διοργάνωση από Death Disco έχουμε την εγγύηση ότι όλα θα πάνε υπέροχα. Και πήγαν.
Το ντουέτο από τη Νέα Υόρκη απλά τα έκανε όλα όπως έπρεπε όποτε έπρεπε και γιατί πολύ απλά το είχε με την σκηνική παρουσία του. Οι Lucy Swope και Sean Dack ήταν εκπληκτικοί πάνω στη σκηνή δίχως να αντιμετωπίσουν το παραμικρό πρόβλημα. Εξαιρετική φωνή η Lucy όπως και σκηνική παρουσία που “μαγνήτιζε” τα βλέμματα.
Μια φάση μεταξύ Frontline Assembly και Pertubator να μας έχει ταξιδέψει στα clubs προηγούμενων δεκαετιών. Στα dancing clubs των δεκαετιών ’80 και ’90 και ένας πραγματικόςς χαμός από ιδιαίτερους ήχους να σου “τινάζουν” το κεφάλι. Οι συνθέσεις που μας παρουσίασαν ήταν οι “The girl with the terminal stare”, “A shot in the dark”, “Softer than spoken”, “Suitable way of living”, “You can never go home”, “Problems” και “Accelerate”. Όπως και τα ακυκλοφόρητα “Strange machines” και “De profundis”. Θα χαρούμε να τους δούμε ξανά από τα μέρη μας.
Γερμανική μπάντα που πίσω στη δεκαετία του ’80 κυκλοφόρησε υπέροχα πραγματάκια, αν και λίγα, μόλις δυο 12″. Αποτέλεσε όμως χαρά να τους δούμε από τα μέρη μας αυτούς τους Γερμανούς. Επανασυνδέθηκαν λοιπόν το 2017 και ήρθαν στα μέρη μας να μας δείξουν πως παιζόταν το post punk στα μέσα της θρυλικής δεκαετίας του ’80. Να σημειώσουμε ότι έρχεται και νέο άλμπουμ στα μέσα του 2026 που θα φέρει τον τίτλο “Soulmate sister”.
Οι Post punk και Darkwave ήχοι των Γερμανών, όπως και ο ενθουσιασμός τους προκάλεσαν χαμό και ο κόσμος συνέχισε ότι έκανε στους Ghost Cop. Ο πήχης είχε ανέβει για τα καλά με την εμφάνιση του ντουέτου και οι Days of Sorrow τον πήγαν ακόμα πιο ψηλά. Έχοντας έντονες αναφορές από Depeche Mode και το προσωπικό τους ύφος να κυριαρχεί η μπάντα δεν αντιμέτωπισε κανένα πρόβλημα. Τα κομμάτια που έπαιξαν ήταν “Travel”, “Shadows”, “Bloody valentine”, “Let it out”, “Tears”, “The other side”, “Who we are”, “Wild world”, “World 24”, “Moral vertigo” και “Firestar”.
Synth Pop από την πάντα ηλιόλουστη California μας έφερε η εξαιρετική Riki. Μια ερμηνεύτρια που δεν άφησε κανέναν παραπονεμένο με τον έντονο ερωτισμό που ασκούσε πάνω στη σκηνή με την ερμηνεία της. Έπρεπε να ήσασταν εκεί να δείτε τι έκανε στο “Pulse” που κατάπιε την σκηνή στην κυριολεξία. Η γοητευτική από όλες τις απόψεις ερμηνεύτρια απλά ξεσήκωσε το κοινό για τα καλά με τον έκδηλο ενθουσιασμό της.
Η Αμερικανίδα ερμηνεύτρια ερμήνευσε συνθέσεις από τις κυκλοφορία “Gold” όπως και από το ομώνυμο της άλμπουμ. Εγώ αυτά που θα ξεχώριζα από την εμφάνιση της είναι πως με έναν τόσο ξεχωριστό τρόπο διοχετεύει τόσο συναίσθημα στους άλλοτε ήρεμους και άλλοτε ακραίους ηλεκτρονικούς ήχους. Η εμφάνιση της με “κέρδισε” για τα κάλα και είναι από τις προσωπικότητες που θα συνεχίσουμε να μιλάμε όλο και πιο πολύ στο κοντινό μέλλον.
…και εντυπωσιάσαν όπως ήταν φυσικό. Αναμενόμενο θα μου αναφέρετε από μια μπάντα που είναι ένα από τα απόλυτα trademark του Darkwave και Post Punk το εγχώριου και όχι μόνο χώρου. Μας παρουσίασαν κομμάτια από όλη την καριέρα τους και μας μετέφεραν χρονικά σε υπέροχες εποχές προκαλώντας μας νοσταλγία, ειδικά σε αυτούς που τα έζησαν. Εγώ πάλι ήμουν πολύ μικρός για να τα ζήσω όλα αυτά αλλά βλέποντας για πρώτη φορά αυτό το ντουέτο, κατάλαβα πολλά. Αυτά τα eighties και τα nineties είναι μεγάλα “σχολεία”.
Εξωπραγματική εμφάνιση που πληρούσε όλες τις προϋποθέσεις για να συνταράξει και την πιο αγνή ψυχή μέσα στο Gazarte. Πληθώρα συναισθημάτων με χαοτικές προεκτάσεις για τις σύγχρονες ανθρώπινες σχέσεις μέσα στη κοινωνία που ζούμε, ή για την ακρίβεια, που επιβιώνουμε. Συγκροτήματα όπως οι Selofan προσφέρουν θαλπωρή με τους ήχους που κουβαλάνε εδώ και αρκετά χρόνια (από το 2013 για την ακρίβεια). Είχε τα πάντα το live τους μέσα, από το σαξόφωνο που ταίριαζε υπέροχα με το σκοτάδι τους μέχρι και το μπάσο που δρούσε πολλές φορές ως “οδηγός” αγέρωχος.
Ένα ντουέτο που η αξία του στο εξωτερικό είναι σε πολύ υψηλά επίπεδα μας πρόσφερε πραγματάκια που θα θέλαμε να παρακολουθήσουμε ξανά και ξανά. Παίζοντας κομμάτια από το υπέροχο “Verboten” μας πήγαν στη πρώτη τους δουλειά που είναι από τα κλασικά του είδους. Ακούστηκαν τα “Love is a mental suicide”, “After you the silence” και “Πόσο λυπάμαι”. Από το “Στο σκοτάδι” έπαιξαν τα “Wheels of love”, “Στο σκοτάδι” και “Ist die liebe tot”. Από το “Vitrioli” μας παρουσίασαν τα “Billie was a vampire”, “I’m addicted”, “Η μοναξιά είναι της μόδας”, “Φούξια χαμαιλέων” και το ομώνυμο. Στα plus της βραδιάς ήταν και το άκουσμα του “Auf deiner haut” που είναι ένα από τα αγαπημένα μου.
Από το “Partners in hell”, έναν τίτλο άλμπουμ που γουστάρω τρελά έπαιξαν τα “There must be somebody” και “Nichts”. Από το “Animal mentality” ακούσαμε τα “Lucille” και “Ignorance”. Τα υπόλοιπα κομμάτια ήταν τα “Μαυσωλείο”, “Φωσφορίζω”, “Give me a reason” και “Selofan”. Η εμφάνιση τους πρέπει να διδάσκεται στις νεότερες μπάντες του είδους μιας και ήταν μια κινηματογραφική noir πανδαισία συνδυάζοντας όλα τα στοιχεία διαφορετικών δεκαετιών. Επιβλητικά πλήκτρα και μπάσο συνοδεύαν την υπέροχη χαρακτηριστική φωνή της Ιωάννας και το σκηνικό σε βύθιζε στις σκέψεις εν μέσω έντονου χορού.
Η νύχτα είναι νέα όπως λένε και οι φίλοι μας οι Nosferatu. Αυτό ζήσαμε εκείνη τη νύχτα. Όλες οι μπάντες και οι καλλιτέχνες στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων και μας έδωσαν ότι χρειαζόμασταν για την Παρασκευή το βράδυ. Έντονος χορός σε όλες τις μπάντες, εγώ όμως ξεχώρισα τις εμφανίσεις των Selofan και Riki σε μεγάλο βαθμό. Δυναμισμός από τους Ghost Cop που αποδείχτηκαν κάτι πολύ παραπάνω από μια εναρκτήρια μπάντα. Οι Days of Sorrow είναι από τις μπάντες που αναμένουμε το νέο τους άλμπουμ για να δούμε κατά πόσο το reunion “πέτυχε”. Για την ώρα κρατάμε την εξαιρετική και επαγγελματική εμφάνιση τους. Και του χρόνου λοιπόν!
Ευχαριστούμε για το φωτογραφικό αρχείο τους Nick Drivas και Spyros Karavas.
Heavy/Speed/Power Metal legends Rage will return to Savino Live in Larnaca on April 18, 2026! They arrive with the “New Worlds Rising Tour” to support their same-titled album, which was released in 2025.
This is a truly pleasant surprise for Cypriot fans, who still remember too well the amazing concert at the same Savino Live in 2024. You can read about it in our live report.
Well, for those who couldn’t make it two years earlier, they will be able to feel the full power of Rage on April 18 at Savino Live.
We, in turn, invite you to recall some of Rage’s iconic songs and albums, which can rightfully be considered classics of heavy metal.
When a band’s history dates back to 1984, and at the time of writing this article, it has released 27 studio albums (!), and the number of compilations, EPs, and live albums released is even harder to count, then choosing an album for discussion is a difficult task. But we suggest going back in time to 1996 and discussing Rage’s first collaboration with the Prague Symphony Orchestra. And perhaps you’ve already guessed that we’ll be talking about the “Lingua Mortis” album.
In 1986, the band changed its name from Avenger to the well-known RAGE and released its first album, “Reign of Fear” under the new name. This was followed by several lineup changes and successful hits such as “Don’t Fear the Winter”, “Invisible Horizons” and several others. They toured with Running Wild, U.D.O., Motörhead, and Saxon. In 1992, they achieved another breakthrough with the release of “Trapped!” and a major tour in Japan. Further success followed in 1993 with the release of “The Missing Link” album. And then, they conquered the world charts and embarked on another world tour in support of the release of their breakthrough album “Black in Mind” in 1995.
It is some of the songs from “Black in Mind” album that represent the first symphonic experiment in Rage’s career. And finally in 1996, “Lingua Mortis” was released. This album sets a trend for years to come for other bands to use classical instruments in their recordings, serves as an inspiration for subsequent albums and Rage’s live performances with a symphonic orchestra.
What makes this album particularly striking is how naturally the two worlds blend. The collaboration between band and orchestra feel almost conversational. The orchestra enhances dynamics – quiet passages become more haunting, and explosive sections hit with even greater force.
This synergy elevates familiar material into something that feels fresh and immersive. And those who is familiar with “Black in Mind” album can feel that in such songs as “In a Nameless Time”, “Alive but Dead”, “All This Time”. And the quintessence of the whole album can be considered in “Lingua Mortis Medley” that is consists of parts from the songs: “Don’t Fear the Winter”, “Black in Mind”, “Firestorm”, “Sent by the Devil” and “Lost in the Ice”.
Such symphonic collaborations showed that metal had compositional depth comparable to classical music. It also influenced an entire wave of bands. The success of such collaborations encouraged the rise and expansion of symphonic metal as a genre. And we can say this with 100% certainty knowing how many amazing bands have released iconic symphonic albums since.
Another key aspect of the “Lingua Mortis” legacy is live performance revolution. After projects like this, the idea of metal bands performing with full orchestras became more common – and more ambitious.
Overall, “Lingua Mortis” it’s not just another album in band’s discography but an exploration of how metal can evolve without losing its identity. It demonstrates that heaviness isn’t just about volume or speed, but also about atmosphere and scale.
And although there won’t be a symphony orchestra at Savino Live on April 18, the fans’ voices screaming in unison will be louder than all the strings combined. Be a part of this, don’t miss!
https://www.rage-official.com/
http://www.youtube.com/c/RageOfficial
http://www.instagram.com/RageOfficialBand
https://www.facebook.com/RageOfficialBand?fref=ts
Έρχεται το Psychobreak live στο Kyttaro live club με το WORKING CLASS ROCK TOUR ’26 – ATHENS!
Punk Rock από ταλαιπωρημένους για τους ταλαιπωρημένους.
“Κάντε τις προετοιμασίες σας για την ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 8 ΜΑΙΟΥ που παρουσιάζουμε τον νέο μας δίσκο “WORKING CLASS ROCK” από την αρχή μέχρι το τέλος, μαζί με τα σουξέ των προηγούμενων, σε ένα σετ μέχρι τελικής πτώσης, κώφωσης, τενοντίτιδας κ.λπ.”
Θέλεις ελληνόφωνο punk rock μέχρι να μην μείνει τίποτα όρθιο; Θα βρίσκεσαι στην Αθήνα και ψάχνεις κάπου να πας; Όλα αυτά θα λυθούν όταν βρεθείς στο
Οι Πόρτες ανοίγουν στις 20.30
Έναρξη: 21:00
Venue: Κύτταρο: Ηπείρου 48 & Αχαρνών.
Early Bird: 10€ (εξαντλήθηκαν το πρώτο 24ωρο!!)
Προπώληση & στην είσοδο: 12€
Για τα εισιτήριά σας, ακολουθήστε τον σύνδεσμο: https://www.more.com/gr-el/tickets/music/psychobreak-live-kyttaro-working-class-rock-tour-26-athens/
Facebook event, κάνε αισθητή την παρουσία σου.
Μη ξεχάσεις να το αποθηκεύσεις στην ατζέντα σου και να διαβάζεις Afternoiz.
Έρχεται το Psychobreak live στο Kyttaro live club με το WORKING CLASS ROCK TOUR ’26 – ATHENS!
Punk Rock από ταλαιπωρημένους για τους ταλαιπωρημένους.
“Κάντε τις προετοιμασίες σας για την ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 8 ΜΑΙΟΥ που παρουσιάζουμε τον νέο μας δίσκο “WORKING CLASS ROCK” από την αρχή μέχρι το τέλος, μαζί με τα σουξέ των προηγούμενων, σε ένα σετ μέχρι τελικής πτώσης, κώφωσης, τενοντίτιδας κ.λπ.”
Θέλεις ελληνόφωνο punk rock μέχρι να μην μείνει τίποτα όρθιο; Θα βρίσκεσαι στην Αθήνα και ψάχνεις κάπου να πας; Όλα αυτά θα λυθούν όταν βρεθείς στο
Οι Πόρτες ανοίγουν στις 20.30
Έναρξη: 21:00
Venue: Κύτταρο: Ηπείρου 48 & Αχαρνών.
Early Bird: 10€ (εξαντλήθηκαν το πρώτο 24ωρο!!)
Προπώληση & στην είσοδο: 12€
Για τα εισιτήριά σας, ακολουθήστε τον σύνδεσμο: https://www.more.com/gr-el/tickets/music/psychobreak-live-kyttaro-working-class-rock-tour-26-athens/
Facebook event, κάνε αισθητή την παρουσία σου.
Μη ξεχάσεις να το αποθηκεύσεις στην ατζέντα σου και να διαβάζεις Afternoiz.
Με το «Death Beyond», οι Whipworm κάνουν ένα ακόμη αποφασιστικό βήμα μπροστά, προσφέροντας ένα σκοτεινό, έντονο και φιλόδοξο κεφάλαιο στην εξελισσόμενη μουσική τους ιστορία!
Το thrash/death metal ντουέτο από το Λος Άντζελες, Whipworm, επιστρέφει με το πέμπτο τους ολοκληρωμένο άλμπουμ, «Death Beyond», ένα εννοιολογικό ταξίδι που ωθεί ακόμη περισσότερο τον χαρακτηριστικό συνδυασμό επιθετικότητας, έντασης και αφήγησης της μπάντας.
Το «Death Beyond» ακολουθεί την ιστορία ενός άντρα που λαμβάνει ένα μυστηριώδες γράμμα, το οποίο περιγράφει μελλοντικά γεγονότα που θα έπρεπε να είναι αδύνατο να γνωρίζει. Καθώς η ιστορία εξελίσσεται, σύντομα συνειδητοποιεί ότι το περιεχόμενο του γράμματος δεν είναι μόνο αληθινό, αλλά και ότι τον καθοδηγεί προς ένα αδιανόητο πεπρωμένο — ένα μονοπάτι που ίσως τον οδηγήσει να αμφισβητήσει και τελικά να σφετεριστεί τον ίδιο τον θρόνο του Θανάτου.
Μουσικά, το άλμπουμ αναδεικνύει την ικανότητα των Whipworm να συνδυάζουν στοιχεία thrash και death metal με ασταμάτητη ενέργεια και τεχνική ακρίβεια. Συντριπτικά riffs, καταιγιστικά drum patterns και σκοτεινά, ατμοσφαιρικά περάσματα συνδυάζονται για να δημιουργήσουν έναν δίσκο που είναι ταυτόχρονα άγριος και κινηματογραφικός σε εύρος.
σχηματίστηκε στο Λος Άντζελες το 2020, όταν ο Travis Weinand (φωνητικά, κιθάρες, μπάσο) και ο Dave Ferarra (τύμπανα) άρχισαν να γράφουν μουσική μαζί κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας πανδημίας. Αυτό που ξεκίνησε ως ένας τρόπος να παραμείνουν μουσικά ενεργοί εξελίχθηκε γρήγορα σε ένα ολοκληρωμένο project με τη δική του ταυτότητα και όραμα.
Συνδυάζοντας πολλαπλά metal στυλ με φυσικότητα μέσα σε κάθε σύνθεση, παραδίδουν έναν ήχο που αποτίει φόρο τιμής σε όλο το φάσμα της heavy μουσικής, διατηρώντας παράλληλα τη δική τους επιθετική και δυναμική προσέγγιση. Η μουσική τους αποτελεί ένα γράμμα αγάπης προς κάθε τι «βαρύ» — καθοδηγούμενη από ταχύτητα, δύναμη και αδιαπραγμάτευτη ένταση.
Με κάθε κυκλοφορία, η μπάντα συνεχίζει να ανεβάζει τον πήχη, αποφασισμένη να παίξει πιο σκληρά, πιο γρήγορα και να ξεπερνά συνεχώς τα μουσικά της όρια.
Με το «Death Beyond», κάνουν ένα ακόμη αποφασιστικό βήμα μπροστά, προσφέροντας ένα σκοτεινό, έντονο και φιλόδοξο κεφάλαιο στην εξελισσόμενη μουσική τους ιστορία.
01. Letters From The Dead
02. Anamnesis
03. The Teeth Beneath
04. The Council of The Nine
05. Eidolon
06. Death Beyond
https://www.facebook.com/whipworm
https://www.instagram.com/whipwormmetal/
Για περισσότερα άρθρα, stay on Afternoiz.
Συνεχίζοντας από εκεί που σταμάτησε το μίνι-LP του 2024, SICK OF BEING SICK, ο Jon Spencer τα δίνει όλα με την KENDALL WIND στο μπάσο και τον SPIDER BOWMAN στα ντραμς (γνωστοί επίσης ως η ρυθμική ενότητα του πανκ συγκροτήματος-δύναμης του Woodstock, The Bobby Lees).
Παρουσιάζουν ένα garage punk για τη σημερινή εποχή — υπερενεργητική soul και δυναμικό groove, ρυθμούς σκληρούς σαν διαμάντια και λείους σαν πάγο, fuzz μπάσο που σε χτυπάει κατάμουτρα, και μια χιονοστιβάδα ανεξέλεγκτων ορμών, που ωθούν τις τελευταίες εκρήξεις του Jon — φωνές, σάλια, σέξι τραγούδια, και θορυβώδη θρήνη για αυτούς τους δύσκολους καιρούς — σε νέα επίπεδα ροκ εν ρολ εξπρεσιονισμού. Το SONGS OF PERSONAL LOSS AND PROTEST είναι το Νέο Νέο Super Heavy Rock για Δύσκολους Καιρούς.
Ηχογραφήθηκε από τον Chris Bittner στο Applehead Recording, Woodstock NY, 7-9 Ιουλίου 2025, εκτός από τα Vermin Attack! & Mr. Lion, που ηχογραφήθηκαν από τους Felipe Ruz & Perrosky στο Estudio Algorecords, Σαντιάγο, Χιλή, 6 Απριλίου 2025. Μίξη από τον Chris Bittner στο Applehead. Mastering από τον Dave Gardner στο DSG
Παραγωγή: Jon Spencer
Ακούστε το πρώτο single που κυκλοφόρησε σπαρταριστό να σας ανοίξει η όρεξη:
Όλα τα τραγούδια © 2026 από τους Spencer, Wind, Bowman (Patricia Ann Music, BMI)
Το SONGS OF PERSONAL LOSS AND PROTEST είναι το νέο Super Heavy Rock για δύσκολους καιρούς.
1.Fanfare (Another Point of View)
2.Vermin Attack!
3.Hangover
4.Knock ‘Em Out 02:18
5.Give It Up 4 the Devil
6.Mr. Lion
7.Orange Slice Blues
8.Slip Away
9.Step On the Gas
10.I’m Taking Off
11.Wet & Wild
12.No More
XXX
κυκλοφορεί στις 12 Ιουνίου 2026
Το εμβληματικό Blade Runner του Ridley Scott έρχεται στην Αθήνα ως μια μοναδική ζωντανή εμπειρία, και για μια νύχτα μόνο, κινηματογράφος και μουσική γίνονται ένα.
Στις 4 Ιουνίου, στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, η διαχρονική ταινία του Ridley Scott θα προβληθεί σε μια μνημειακών διαστάσεων HD οθόνη, ενώ η θρυλική μουσική του Vangelis θα εκτελείται ζωντανά και απόλυτα συγχρονισμένα από το 11μελές διεθνές σύνολο The Avex Ensemble.
Σε μια πρωτοποριακή σύζευξη ήχου και εικόνας, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, το σύμπαν του Blade Runner θα ξεδιπλωθεί σε μια βραδιά όπου κινηματογράφος, μουσική και χρόνος συναντιούνται. Η ταινία ζωντανεύει κάτω από τον βράχο της Ακρόπολης, προσφέροντας στον θεατή την αίσθηση ότι ο χρόνος διαστέλλεται και ο ήχος του Vangelis θα πλημμυρίσει τον αττικό ουρανό.
Υπάρχει ένας ακόμη λόγος που κάνει αυτή τη στιγμή μοναδική: το Ηρώδειο ετοιμάζεται να κλείσει για μεγάλης κλίμακας εργασίες αποκατάστασης τα επόμενα χρόνια. Η παράσταση αυτή αποτελεί, λοιπόν, μία από τις τελευταίες και ελάχιστες που θα πραγματοποιηθούν στο ιστορικό θέατρο πριν σιωπήσει προσωρινά.
Μια σπάνια ευκαιρία να βιώσουμε το εμβληματικό έργο εικόνας και ήχου κάτω από τον βράχο της Ακρόπολης, σε έναν τόπο όπου η πολιτιστική ζωή της Αθήνας αποκτά για λίγες στιγμές έναν μαγικό παλμό.
Η Ταινία και το Σύμπαν της
Το Blade Runner είναι κάτι παραπάνω από μια ταινία επιστημονικής φαντασίας.
Είναι η ηχώ ενός δυστοπικού μέλλοντος, μια σκοτεινή προφητεία, το προανάκρουσμα ενός συνθετικού κόσμου. Προκλητικά ρεαλιστικό και κυνικά μελαγχολικό, άλλοτε σκληρό και άλλοτε πικρά τρυφερό, έρχεται πιο σύγχρονο από ποτέ για να θέσει μια σειρά από καίρια ερωτήματα: Τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος στην εποχή των ανθρωποειδών ρομπότ; Ποια τα όρια ανάμεσα στη βιολογική και στην τεχνητή ζωή; Πόσος χώρος θα απομείνει στα συναισθήματα; Ποιο το μέλλον του έρωτα, της τέχνης, της εργασίας; Και πώς θα ορίζονται έννοιες όπως η συνείδηση, η επιθυμία, η ελευθερία;
Με άλλα λόγια, υπάρχει μέλλον για τον Άνθρωπο και αν ναι, έχει νόημα;
Η ταινία κυκλοφόρησε το 1982, βασισμένη στο μυθιστόρημα του Philip K. Dick «Do Androids Dreamof Electric Sheep?» («Ονειρεύονται τα ανδροειδή το ηλεκτρικό πρόβατο;») και σκηνοθετήθηκε από τον Ridley Scott, δημιουργώντας μια δυστοπία της ζωής στο Λος Άντζελες του 2019. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Harrison Ford, Rutger Hauer και Sean Young, ενώ εμφανίζονται, μεταξύ άλλων, οι Daryl Hannah και Edward James Olmos. Παρά τη μουδιασμένη αρχική υποδοχή και τις χαμηλές εισπράξεις, η ταινία προτάθηκε για δύο Όσκαρ (σκηνογραφία και οπτικά εφέ).
Με την πάροδο του χρόνου, το Blade Runner αναδείχθηκε σε ένα από τα θεμελιώδη έργα της επιστημονικής φαντασίας και όχι μόνο – μια ταινία-ορόσημο με πανανθρώπινη διάσταση και διαρκή απήχηση, που εξακολουθεί να εμπνέει εκατομμύρια θεατές και να γεννά αμέτρητες αναγνώσεις και ερμηνείες.
Στον κόσμο του Blade Runner, οι ρέπλικες δημιουργούνται για επικίνδυνες ή ανεπιθύμητες εργασίες και καταδιώκονται από τους Blade Runners. Η ιστορία εξελίσσεται όταν ο ντετέκτιβ Rick Deckard αναλαμβάνει την αποστολή να εντοπίσει και να «αποσύρει» μια ομάδα από φυγάδες ρέπλικες, ενώ η σχέση του με τη Rachel, μια ρέπλικα συνδεδεμένη με την Tyrell Corporation, εντείνει την πλοκή.
H μουσική του Blade Runner είναι αναπόσπαστο μέρος της ταινίας και πυρήνας του έργου. Ο ίδιος ο Βαγγέλης Παπαθανασίου περιέγραψε την προσέγγισή του ως «αυθόρμητη και ενστικτώδη», αντιδρώντας στις εικόνες που έβλεπε και αφήνοντας τις πρώτες εντυπώσεις να καθορίσουν την έμπνευσή του. Ο Ridley Scott έχει πει για το soundtrack: «Η μουσική του Vangelis ήταν η καρδιά και η ψυχή του Blade Runner».
“The soundtrack to Blade Runner remains a singular achievement; a soundtrack that invoked the past and the future, that plays ancestor to an impressive clutch of modern musical forms while simultaneously sounding like a product of the modern age, or the first fruit of music yet to come.” – The Vinyl Factory
«Το σάουντρακ του Blade Runner παραμένει ένα μοναδικό επίτευγμα στην ιστορία του κινηματογράφου – ένα σάουντρακ που συνταιριάζει το παρελθόν με το μέλλον, είναι ο πρόγονος μίας εντυπωσιακής σύμπραξης διαφόρων μουσικών μορφών, ενώ ταυτόχρονα ακούγεται τόσο σαν προϊόν της σύγχρονης εποχής όσο και σαν ο πρώτος καρπός, το πρώτο δημιούργημα της μουσικής.» – The Vinyl Factory
“Vangelis’s score nevertheless effortlessly evokes the seamy underbelly of a futuristic megapolis.” – Pitchfork
«Η μουσική του Vangelis παραπέμπει αβίαστα σε ότι κακόφημο και δυστοπικό κρύβει μία φουτουριστική μεγαλούπολη.» – Pitchfork
“The single most immersive and tactile world ever created for the cinema.” – Time Out
«Ο πιο καθηλωτικός και χειροπιαστός κόσμος που δημιουργήθηκε ποτέ για τον κινηματογράφο.» – Time Out
παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Royal Albert Hall του Λονδίνου και έκτοτε έχει παιχτεί σε κορυφαία θέατρα και όπερες παγκοσμίως. Το soundtrack περιλαμβάνει μερικά από τα καλύτερα έργα του Vangelis, όπως τα «Love Theme» και «Runners Blues».
προτάθηκε για BAFTA και Χρυσή Σφαίρα για τη μουσική του Blade Runner. Το soundtrack, ένα electro-φουτουριστικό μείγμα νουάρ, jazz, ethnicκαι neo-classical στοιχείων, παραμένει σημείο αναφοράς για την κινηματογραφική μουσική παγκοσμίως και ένα από τα πιο επιδραστικά έργα της ηλεκτρονικής μουσικής.
Η Εμπειρία στην Αθήνα
Στην καρδιά της Αθήνας, στο εμβληματικό Ωδείο Ηρώδου Αττικού, το Blade Runner θα ζωντανέψει με μια μαγεία που διαστέλλει τον χρόνο, αγγίζει τις ψυχές και γεφυρώνει το παρελθόν με το μέλλον.
Και για μία νύχτα, ο κόσμος του Blade Runner – ένας κόσμος από εικόνες, μουσική, φως νέον, βροχή και υπαρξιακά ερωτήματα – θα βρει το δικό του καταφύγιο κάτω από τον ιερό βράχο της Ακρόπολης.
Το Blade Runner Live έρχεται στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου που επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού.
Σχετικά με τις φωτογραφίες του newsletter: Οι φωτογραφίες της ταινίας έχουν παραχωρηθεί για χρήση στην προώθηση του live και οι φωτογραφίες από την πρεμιέρα του Blade Runner Live στο Royal Albert Hall είναι του © Paul Sanders. Οι φωτογραφίες του Βαγγέλη Παπαθανασίου είναι του Στάθη Ζαλίδη.
Η προπώληση των εισιτηρίων της συναυλίας ξεκίνησε
Όλες οι θέσεις, Κάτω και Άνω διαζώματος, είναι αριθμημένες.
Κάτω Διάζωμα
VIP: 80 ευρώ
Ζώνη A: 70 ευρώ
Ζώνη B: 65 ευρώ
Ζώνη Γ: 55 ευρώ
Άνω Διάζωμα
Ζώνη Δ: 50 ευρώ
Ζώνη E: 46 ευρώ
Ζώνη ΣΤ: 40 ευρώ
Ζώνη Ζ: 35 ευρώ
ΑμεΑ: 50 ευρώ
Για τα ΑμεΑ υπάρχει ειδικά διαμορφωμένος χώρος (ΚΑΤΩ Διάζωμα, Κερκίδα Α, Σειρές 1 – 3). Τα εισιτήρια κοστίζουν 50 ευρώ. Το εισιτήριο των συνοδών κοστίζει 50 ευρώ. Κρατήσεις στο tameia@greekfestival.gr και στο τηλέφωνο 210 4834 913, Δε-Πα 10:00 – 17:00.
Η προπώληση ξεκίνησε
Δίκτυο: more.com
Τηλεφωνικά: 211 7700 000
Δίκτυο μεταπωλητών
Nova | Public | Βιβλοπωλεία Ευριπίδης
Δίκτυο Public
Public online: http://tickets.public.gr/
Kαταστήματα Public
https://www.public.gr/templates/publicStorelocator.jsp
Τηλεφωνικό κέντρο Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου
Ωράριο: Δευτέρα – Παρασκευή: 10:00 – 18:00 | Τηλ: +30 2118008181
ONLINE Booking: www.aefestival.gr
Το ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΕΚΔΟΤΗΡΙΟ του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου θα ανοίξει ΜΕΤΑ το Πάσχα.
Λειτουργεί στην Πλατεία Συντάγματος
This is Athens – info point Δήμου Αθηναίων
Ωράριο Λειτουργίας: Δευτέρα – Παρασκευή: 10:00 – 18:00
Προς το παρόν, ως φυσικό σημείο πώλησης εισιτηρίων, θα λειτουργεί Ταμείο στην Πειραιώς 260.
Ταμείο Ηρωδείου & Ταμείο Αρχαίου Θεάτρου Επιδαύρου:
(Θα ακολουθήσει ενημέρωση για την ημερομηνία έναρξης λειτουργίας)
Το εμβληματικό Blade Runner του Ridley Scott έρχεται στην Αθήνα ως μια μοναδική ζωντανή εμπειρία, και για μια νύχτα μόνο, κινηματογράφος και μουσική γίνονται ένα.
Στις 4 Ιουνίου, στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, η διαχρονική ταινία του Ridley Scott θα προβληθεί σε μια μνημειακών διαστάσεων HD οθόνη, ενώ η θρυλική μουσική του Vangelis θα εκτελείται ζωντανά και απόλυτα συγχρονισμένα από το 11μελές διεθνές σύνολο The Avex Ensemble.
Σε μια πρωτοποριακή σύζευξη ήχου και εικόνας, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, το σύμπαν του Blade Runner θα ξεδιπλωθεί σε μια βραδιά όπου κινηματογράφος, μουσική και χρόνος συναντιούνται. Η ταινία ζωντανεύει κάτω από τον βράχο της Ακρόπολης, προσφέροντας στον θεατή την αίσθηση ότι ο χρόνος διαστέλλεται και ο ήχος του Vangelis θα πλημμυρίσει τον αττικό ουρανό.
Υπάρχει ένας ακόμη λόγος που κάνει αυτή τη στιγμή μοναδική: το Ηρώδειο ετοιμάζεται να κλείσει για μεγάλης κλίμακας εργασίες αποκατάστασης τα επόμενα χρόνια. Η παράσταση αυτή αποτελεί, λοιπόν, μία από τις τελευταίες και ελάχιστες που θα πραγματοποιηθούν στο ιστορικό θέατρο πριν σιωπήσει προσωρινά.
Μια σπάνια ευκαιρία να βιώσουμε το εμβληματικό έργο εικόνας και ήχου κάτω από τον βράχο της Ακρόπολης, σε έναν τόπο όπου η πολιτιστική ζωή της Αθήνας αποκτά για λίγες στιγμές έναν μαγικό παλμό.
Η Ταινία και το Σύμπαν της
Το Blade Runner είναι κάτι παραπάνω από μια ταινία επιστημονικής φαντασίας.
Είναι η ηχώ ενός δυστοπικού μέλλοντος, μια σκοτεινή προφητεία, το προανάκρουσμα ενός συνθετικού κόσμου. Προκλητικά ρεαλιστικό και κυνικά μελαγχολικό, άλλοτε σκληρό και άλλοτε πικρά τρυφερό, έρχεται πιο σύγχρονο από ποτέ για να θέσει μια σειρά από καίρια ερωτήματα: Τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος στην εποχή των ανθρωποειδών ρομπότ; Ποια τα όρια ανάμεσα στη βιολογική και στην τεχνητή ζωή; Πόσος χώρος θα απομείνει στα συναισθήματα; Ποιο το μέλλον του έρωτα, της τέχνης, της εργασίας; Και πώς θα ορίζονται έννοιες όπως η συνείδηση, η επιθυμία, η ελευθερία;
Με άλλα λόγια, υπάρχει μέλλον για τον Άνθρωπο και αν ναι, έχει νόημα;
Η ταινία κυκλοφόρησε το 1982, βασισμένη στο μυθιστόρημα του Philip K. Dick «Do Androids Dreamof Electric Sheep?» («Ονειρεύονται τα ανδροειδή το ηλεκτρικό πρόβατο;») και σκηνοθετήθηκε από τον Ridley Scott, δημιουργώντας μια δυστοπία της ζωής στο Λος Άντζελες του 2019. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Harrison Ford, Rutger Hauer και Sean Young, ενώ εμφανίζονται, μεταξύ άλλων, οι Daryl Hannah και Edward James Olmos. Παρά τη μουδιασμένη αρχική υποδοχή και τις χαμηλές εισπράξεις, η ταινία προτάθηκε για δύο Όσκαρ (σκηνογραφία και οπτικά εφέ).
Με την πάροδο του χρόνου, το Blade Runner αναδείχθηκε σε ένα από τα θεμελιώδη έργα της επιστημονικής φαντασίας και όχι μόνο – μια ταινία-ορόσημο με πανανθρώπινη διάσταση και διαρκή απήχηση, που εξακολουθεί να εμπνέει εκατομμύρια θεατές και να γεννά αμέτρητες αναγνώσεις και ερμηνείες.
Στον κόσμο του Blade Runner, οι ρέπλικες δημιουργούνται για επικίνδυνες ή ανεπιθύμητες εργασίες και καταδιώκονται από τους Blade Runners. Η ιστορία εξελίσσεται όταν ο ντετέκτιβ Rick Deckard αναλαμβάνει την αποστολή να εντοπίσει και να «αποσύρει» μια ομάδα από φυγάδες ρέπλικες, ενώ η σχέση του με τη Rachel, μια ρέπλικα συνδεδεμένη με την Tyrell Corporation, εντείνει την πλοκή.
H μουσική του Blade Runner είναι αναπόσπαστο μέρος της ταινίας και πυρήνας του έργου. Ο ίδιος ο Βαγγέλης Παπαθανασίου περιέγραψε την προσέγγισή του ως «αυθόρμητη και ενστικτώδη», αντιδρώντας στις εικόνες που έβλεπε και αφήνοντας τις πρώτες εντυπώσεις να καθορίσουν την έμπνευσή του. Ο Ridley Scott έχει πει για το soundtrack: «Η μουσική του Vangelis ήταν η καρδιά και η ψυχή του Blade Runner».
“The soundtrack to Blade Runner remains a singular achievement; a soundtrack that invoked the past and the future, that plays ancestor to an impressive clutch of modern musical forms while simultaneously sounding like a product of the modern age, or the first fruit of music yet to come.” – The Vinyl Factory
«Το σάουντρακ του Blade Runner παραμένει ένα μοναδικό επίτευγμα στην ιστορία του κινηματογράφου – ένα σάουντρακ που συνταιριάζει το παρελθόν με το μέλλον, είναι ο πρόγονος μίας εντυπωσιακής σύμπραξης διαφόρων μουσικών μορφών, ενώ ταυτόχρονα ακούγεται τόσο σαν προϊόν της σύγχρονης εποχής όσο και σαν ο πρώτος καρπός, το πρώτο δημιούργημα της μουσικής.» – The Vinyl Factory
“Vangelis’s score nevertheless effortlessly evokes the seamy underbelly of a futuristic megapolis.” – Pitchfork
«Η μουσική του Vangelis παραπέμπει αβίαστα σε ότι κακόφημο και δυστοπικό κρύβει μία φουτουριστική μεγαλούπολη.» – Pitchfork
“The single most immersive and tactile world ever created for the cinema.” – Time Out
«Ο πιο καθηλωτικός και χειροπιαστός κόσμος που δημιουργήθηκε ποτέ για τον κινηματογράφο.» – Time Out
παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Royal Albert Hall του Λονδίνου και έκτοτε έχει παιχτεί σε κορυφαία θέατρα και όπερες παγκοσμίως. Το soundtrack περιλαμβάνει μερικά από τα καλύτερα έργα του Vangelis, όπως τα «Love Theme» και «Runners Blues».
προτάθηκε για BAFTA και Χρυσή Σφαίρα για τη μουσική του Blade Runner. Το soundtrack, ένα electro-φουτουριστικό μείγμα νουάρ, jazz, ethnicκαι neo-classical στοιχείων, παραμένει σημείο αναφοράς για την κινηματογραφική μουσική παγκοσμίως και ένα από τα πιο επιδραστικά έργα της ηλεκτρονικής μουσικής.
Η Εμπειρία στην Αθήνα
Στην καρδιά της Αθήνας, στο εμβληματικό Ωδείο Ηρώδου Αττικού, το Blade Runner θα ζωντανέψει με μια μαγεία που διαστέλλει τον χρόνο, αγγίζει τις ψυχές και γεφυρώνει το παρελθόν με το μέλλον.
Και για μία νύχτα, ο κόσμος του Blade Runner – ένας κόσμος από εικόνες, μουσική, φως νέον, βροχή και υπαρξιακά ερωτήματα – θα βρει το δικό του καταφύγιο κάτω από τον ιερό βράχο της Ακρόπολης.
Το Blade Runner Live έρχεται στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου που επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού.
Σχετικά με τις φωτογραφίες του newsletter: Οι φωτογραφίες της ταινίας έχουν παραχωρηθεί για χρήση στην προώθηση του live και οι φωτογραφίες από την πρεμιέρα του Blade Runner Live στο Royal Albert Hall είναι του © Paul Sanders. Οι φωτογραφίες του Βαγγέλη Παπαθανασίου είναι του Στάθη Ζαλίδη.
Η προπώληση των εισιτηρίων της συναυλίας ξεκίνησε
Όλες οι θέσεις, Κάτω και Άνω διαζώματος, είναι αριθμημένες.
Κάτω Διάζωμα
VIP: 80 ευρώ
Ζώνη A: 70 ευρώ
Ζώνη B: 65 ευρώ
Ζώνη Γ: 55 ευρώ
Άνω Διάζωμα
Ζώνη Δ: 50 ευρώ
Ζώνη E: 46 ευρώ
Ζώνη ΣΤ: 40 ευρώ
Ζώνη Ζ: 35 ευρώ
ΑμεΑ: 50 ευρώ
Για τα ΑμεΑ υπάρχει ειδικά διαμορφωμένος χώρος (ΚΑΤΩ Διάζωμα, Κερκίδα Α, Σειρές 1 – 3). Τα εισιτήρια κοστίζουν 50 ευρώ. Το εισιτήριο των συνοδών κοστίζει 50 ευρώ. Κρατήσεις στο tameia@greekfestival.gr και στο τηλέφωνο 210 4834 913, Δε-Πα 10:00 – 17:00.
Η προπώληση ξεκίνησε
Δίκτυο: more.com
Τηλεφωνικά: 211 7700 000
Δίκτυο μεταπωλητών
Nova | Public | Βιβλοπωλεία Ευριπίδης
Δίκτυο Public
Public online: http://tickets.public.gr/
Kαταστήματα Public
https://www.public.gr/templates/publicStorelocator.jsp
Τηλεφωνικό κέντρο Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου
Ωράριο: Δευτέρα – Παρασκευή: 10:00 – 18:00 | Τηλ: +30 2118008181
ONLINE Booking: www.aefestival.gr
Το ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΕΚΔΟΤΗΡΙΟ του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου θα ανοίξει ΜΕΤΑ το Πάσχα.
Λειτουργεί στην Πλατεία Συντάγματος
This is Athens – info point Δήμου Αθηναίων
Ωράριο Λειτουργίας: Δευτέρα – Παρασκευή: 10:00 – 18:00
Προς το παρόν, ως φυσικό σημείο πώλησης εισιτηρίων, θα λειτουργεί Ταμείο στην Πειραιώς 260.
Ταμείο Ηρωδείου & Ταμείο Αρχαίου Θεάτρου Επιδαύρου:
(Θα ακολουθήσει ενημέρωση για την ημερομηνία έναρξης λειτουργίας)
Κρατήστε το στην ατζέντα σας!
Μετά από τρία 45άρια, δύο άλμπουμ και δύο συλλογές, οι The Jukeez επιστρέφουν με ένα νέο ολοκληρωμένο άλμπουμ, το «Greatest Beats», που θα κυκλοφορήσει τον Μάιο του 2026 από την Chaputa!
Αυτός ο δίσκος προωθεί αυτή την ταυτότητα ακόμη περισσότερο — πιο δυνατή σύνθεση, πιο ευκρινείς ενορχηστρώσεις και, όπως υποδηλώνει ο τίτλος, δυναμικοί ρυθμοί.
Οι fuzz κιθάρες και οι άγριοι ρυθμοί παραμένουν κεντρικά στοιχεία, αλλά το τρίο αρνείται να ακολουθήσει οποιαδήποτε προκαθορισμένη φόρμουλα. Ο κανόνας είναι απλός: παίξτε δυνατά, μείνετε χαλαροί και μην το σκέφτεστε πάρα πολύ.
Η φωνή της Juki ακούγεται πιο απαλή από ποτέ, αλλά γίνεται άγρια όταν το απαιτεί η στιγμή. Ο Simon χτυπά τα ντραμς με αμείωτη δύναμη, ενώ ο Oli δένει τα πάντα σε ένα σταθερό groove.
κυκλοφορεί στις 10 Μαΐου 2026. Mέχρι τότε συστήνουμε τη δέουσα υπομονή και παραγγελία του εν λόγω βινυλίου προς χτίσιμο προσμονής από εδώ.
Το Greatest Beats ηχογραφήθηκε και μιξαριστηκε μεταξύ 2024 και 2026 στο Studio Atomique de Montréal.
Επιπλέον μουσικοί:
Spencer Evoy – Σαξόφωνο
Michel Dagenais – Κιθάρες & Κρουστά
Bruno Martel – Κιθάρες
Αν το πρώτο κεφάλαιο της συλλογής Jazz Sinners είχε να κάνει με τη ψυχή, το δεύτερο έχει να κάνει με το κορμί και τις αμαρτίες του. Τα λάγνα grooves της jazz ξεχύνονται από τη νέα συλλογή της Mono Jazz με ένα σκοπό: να συμπαρασύρουν τον ακροατή σε ένα ανήθικο λίκνισμα ανάμεσα στις πιοελκυστικές δεκαετίες του παρελθόντος.
Τα προσεκτικά επιλεγμένα κομμάτια που παίζονται κάτω από τη πιστότητα του organic mastering των 360° sound spectrum κυριεύουν όλες τις αισθήσεις και έχουν επίδοξους μνηστήρες από κάθε πλευρά του κόσμου που υπόκεινται σε κάθε μορφής επάγγελμα: jazz lovers, lounge selectors, DJs, και τους σοβαρότερους των συλλεκτών.
Gloria Lynne – The Jazz In You
Χωρίς περιστροφές, το πρώτο κομμάτι το οποίο εμφανίζεται στη συλλογή ποζάρει και στον τίτλο της, τραγουδισμένο από τη γεννημένη στο Harlem Gloria Lynne και τη βαθιά καπνισμένη φωνή της. Δοκιμασμένη στη showbiz από την εφηβεία της, γρήγορα βγήκε από την απροσωπία των γκρουπ για να αναδειχθεί σε μια σταρ που σύντομα συνεργάστηκε με τους Μεγάλους της jazz όπως την Ella Fitzgerald, τον Ray Charles και τον Nat King Cole, δικαίως όπως φαίνεται από το απαλό και γοητευτικό κάλεσμα της φωνής της.
Joe Harriott Quintet – Señor Blues
Επηρεασμένος από τις καταβολές του, ο Joe Harriott έφερε τη δική του μίξη από bebop και Τζαμαϊκανούς ρυθμούς στη μουσική σκηνή του Λονδίνου από τις αρχές των 50s. Στο ρόλο του άλτο σαξοφώνου δημιούργησε ένα free-form jazz κουιντέτο, ενώ αργότερα πειραματίστηκε και με μια μίξη jazz και κλασσικής ινδικής μουσικής. Το Senor Blues, αρχικά του Horace Silver, έχει τα χαρακτηριστικά στοιχεία του Joe Harriott δημιουργώντας μια μελωδία που στοιχειώνει το κοινό με καθαρές γραμμές στο παίξιμο του σαξοφώνου και ένα στιλάτο συνδυασμό από swing και γεύσεις της Καραϊβικής.
Peggy Lee – Black Coffee
Η γρήγορα ανερχόμενη Peggy Lee έκανε το ντεμπούτο της μέσα από την ορχήστρα του Benny Goodman προβάλλοντας την θερμόαιμη φωνή της και το επιδέξιο φραζάρισμά της οδηγώντας την στη καταξίωση ως την απόλυτη φιγούρα της pop και της jazz. Η βελούδινη φωνή της σε συνδυασμό με την έντονη τρομπέτα πλαισιώνουν το κατά τα άλλα μελαγχολικό Black Coffee το οποίο στρέφει περισσότερο τον ακροατή προς ένα ποτήρι ουίσκι παρά μια κούπα καφέ.
Benny Golson Quintet – Tippin’ On Thru
Η δεξιοτεχνία του Benny Golson στο σαξόφωνο και τη σύνθεση τον στελέχωσε ανάμεσα στα big bands των Lionel Hampton και Dizzy Gillespie ενώ τον έστρεψε και στην ίδρυση των The Jazztet μαζί με τον Art Farmer, δημιουργώντας διαχρονικά τραγούδια όπως το I Remember Clifford, Killer Joe και Along Came Betty. To Tippin’ On Thru, γραμμένο με το δικό του κουιντέτο, προτεραιοποιεί τους καθαρούς ήχους του σαξοφώνου και σε
συνδυασμό με ένα καθοδηγητικό ρυθμό από δυναμικές γραμμές προσκαλεί τον ακροατή να νιώσει τον ρυθμό βαθιά μέσα του.
Sheila Jordan – Dat Dere
Ένας γλυκός συνδυασμός από bebop και scat singing ήταν πάντα παρόν σε κάθε παρουσία της Sheila Jordan και συχνά συνοδευόταν μόνο από ένα μπάσο όπως στο συγκεκριμένο track της Blue Note του 1962. Το δρόμο της φώτιζαν επιφανής προσωπικότητες με το ταλέντο τους όπως το σαξόφωνο του Charlie Parker και το πιάνο του Steve Kuhn. Έτσι, το ιδιότυπο στυλ της και το αυτοσχεδιαστικό της ταλέντο στον λυρισμό της jazz, την όρισαν σαν μοντέλο ελευθερίας και οικειότητας του καλλιτέχνη με τη μουσική του. Φτιαγμένο πάνω στην σύνθεση του Bobby Timmons, η φωνή της Sheila Jordan οδηγεί το Dat Dere στο αυτί του ακροατή με αμαρτωλά παιχνιδιάρικη διάθεση και στυλ.
Al ‘Jazzbo’ Collins – Max
Η συνεισφορά του Al “Jazzbo” Collins στη διάδοση της jazz μέσα από το ράδιο και τη τηλεόραση τον έχει στερεώσει σαν έναν από τους πιο χαρισματικούς μουσικούς και DJ στο βάθρο του 20 ου αιώνα. Εντάσσοντας την αφήγηση ιστορίας παρά το τραγούδι πάνω σε μια μελωδία διαμόρφωσε ουσιαστικά τον τρόπο που το κοινό πέντε δεκαετιών κατανάλωνε μοντέρνα swing και jazz. To Max, με τη μαινόμενη ενεργητικότητα των φωνητικών του Collins, καταφέρνει και διαχέει τον ιδιόρρυθμο χαρακτήρα του στο χώρο, κάνοντάς το ένα από τα πιο cool tracks της συλλογής.
Nina Simone – Central Park Blues
Η δεύτερη παρουσία της Nina Simone ανάμεσα στις δύο συλλογές γίνεται με το Central Park Blues, ένα ακόμα έργο που αναδεικνύει τη δεξιοτεχνία της Simone στο πιάνο, αυτή τη φορά ζωγραφίζοντας, με έκδηλη ευαισθησία, ένα ήσυχο σιγά-σιγά αφυπνιζόμενο αστικό τοπίο. Το Central Park Blues δείχνει μια λιγότερο συνηθισμένη πλευρά της πιανίστριας παρά της τραγουδοποιού Simone η οποία όμως διακατέχεται από την ίδια ένταση που την χαρακτήριζε σαν καλλιτέχνη και άνθρωπο.
John Wright Trio – South Side Soul
Το πιάνο του John Wright που συνδυάζει gospel, blues και ένα ρυθμικό άγγιγμα bebop του επέτρεψε να επεκτείνει το παίξιμό του από τα ξεκινήματα του στη γενέτειρά του στην Αμερική μέχρι την Ευρώπη. Τελική και μόνιμη κατοικία του ήταν το Chicago, το οποίο είχε αφομοιώσει στη μουσική του με γλυκές και ειλικρινής μελωδίες. Ένα τέτοιο τραγούδι είναι και το South Side Soul, διαποτισμένο από κάθε τι θερμό που μεταφέρει το πνεύμα του Chicago blues.
Diane Maxwell – Love Charms
Έχοντας κυκλοφορήσει μόνο ένα άλμπουμ, η Diane Maxwell συνδύασε τη νεανική αθωότητα της με τη μουσική ωριμότητα και κατάφερε να γίνει teen idol για το διάστημα 1958 μέχρι 1961. Τα τραγούδια της αντλούνε από προσωπικές εμπειρίες για να μεταφέρουν ιστορίες έντονου λυρισμού και δυναμικής εκφραστικότητας. Με περισσή τσαχπινιά και αυτοπεποίθηση από τον χρωματισμένο με φλάουτο και latin αποχρώσεις ρυθμό, το Love Charms πλανιέται στον αέρα σαν άρωμα που σαγηνεύει.
David Michael and Chorale – Wow
Γεννημένη το 1962 σαν αποτέλεσμα της τριβής κάποιων session μουσικών, η κολεκτίβα David Michael and Chorale έχει μοναδικό της πόνημα ένα 7” με τον τίτλο Wow σαν ύμνο στην αγάπη τους για τη jazz. Οι λαμπρές ικανότητες του David Michael στο πιάνο και οι πλούσιες αρμονίες παράγουν ένα κινηματογραφικό αποτέλεσμα που μαγεύει τον ακροατή.
The Jimmy Heath Orchestra – Big P
Με το ψευδώνυμο “little bird” o Jimmy Heath έκανε εμφανές το ταλέντο του στο tenor saxophone ανακατεύοντας bebop skills με ιδιαίτερη soul κομψότητα. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα μια σειρά από συνεργασίες του με γίγαντες της jazz όπως τον Dizzy Gillespie, τον Miles Davis και τον Yousef Lateef και τη δημιουργία των “δικών του” Heath Brothers. Το Big P αναβλύζει μέσα από τα ενεργητικά του solo, δημιουργώντας ένα τολμηρό αφήγημα από δυναμικά πνευστά, βοηθούμενο από το παίξιμο του Cannonball Adderley στο alto sax και του Tommy Flanagan στο πιάνο.
Bobby Timmons – So Tired
Με τη δεύτερη συνεισφορά του Bobby Timmons στη συλλογή, αυτή τη φορά ακολουθούμενος από το τρίο των Art Blakey, Blue Mitchel και Sam Jones, μπορούν να προσδιοριστούν με μεγαλύτερη ακρίβεια οι καταβολές του. Οι gospel ρίζες αναμειγμένες με μια έμφυτη κλίση στη bebop είναι υπεύθυνες για τη δημιουργία κλασσικών soulful κομματιών όπως το Moanin’, Dat Dere και This Here και εντυπωσιακές συνεργασίες με
τους Chet Baker και Johnny Griffin. To So Tired, κάθε άλλο παρά κουρασμένο, φέρει ένα ηγετικό soul ρυθμό με μια “εκκλησιάζουσα” υπόγευση που ακολουθείται ευλαβικά από τη φλογερή τρομπέτα του Blue Mitchel δημιουργώντας ένα αποτέλεσμα υψηλής τάσης.
Nappy Brown – My Baby
Οι ρίζες του gospel συνεχίζουν να διαχέονται στη συλλογή, αυτή τη φορά από τον Nappy Brown ο οποίος τα συνδύασε με το rhythm & blues των early 50s. Οι φωνητικές διακυμάνσεις του χαρακτηρίζονται από έντονο δυναμισμό και το ιδιάζον vibrato του, εμπνέοντας τον Elvis Presley ο οποίος δεν έχανε κανένα live τις φορές που ο Brown εμφανιζόταν στο Memphis. Τα ίδια χαρακτηριστικά παρουσιάζει και στο My Baby, όπου η
blues τραχύτητα στη φωνή του Brown καταφέρνει και ξεπερνάει ακόμα και το διαπεραστικό μπάσο με ειλικρινές soul αίσθημα.
Sonny Clark – Midnight Mambo
Γνωστός για το hard bop πιάνο και το λυρικό του άγγιγμα σε κάθε κομμάτι, ο Sonny Clark πρωτοπόρησε με swinging grooves και αξιοθαύμαστα solos. Αν και βρισκόταν συχνά στο πλάι μεγάλων ονομάτων όπως ο John Coltrane, o Dexter Gordon και η Billie Holiday, αυτό δεν τον σταμάτησε από το να καθιερώσει τα δικά του πρωταγωνιστικά άλμπουμ στον χώρο της jazz όπως το Dial S For Sonny για τη Blue Note. Ομοίως, το Midnight Mambo ακολουθεί τους γνωστούς hard bop ρυθμούς του Clark εμποτισμένους με πνευστά που μαρτυρούν μια latin ερμηνεία.
Sabu Martinez and his Jazz-Espagnole – Enchantment
Η αφρο-κουβανέζικη jazz δεν θα μπορούσε να έχει την απήχησή της χωρίς τον conguero Sabu Martinez ο οποίος φρόντιζε να δίνει το προσωπικό του στίγμα ακόμα και στις συνεργασίες του με τον Dizzy Gillespie, τον Charlie Parker και τον Thelonious Monk. Δημιουργώντας ένα εκρηκτικό πέρασμα ανάμεσα στην αφρο-κουβανέζικη μουσική και τη jazz το πρώτο του άλμπουμ Palo Congo του 1957 παραμένει μέχρι και σήμερα ορόσημο
της latin jazz. Σε αυτή τη σύνθεση του Horace Silver, Enchantment, ο συνδυασμός από πνευστά, πιάνο και congas δημιουργεί ένα σέξι και άκρως υπνωτικό groove.
Zoot Sims & His Orchestra – Recado Bossa Nova Pt.1
Γνωστός από τις ηχογραφήσεις του με τον beatnik συγγραφέα Jack Kerouac και ένας εκ των Four Brothers από το sax section της big band του Woody Herman, ο Zoot Sims που ήταν το ηγετικό tenor saxophone αποφάσισε να ακολουθήσει μια σόλο καριέρα. Ευτυχώς γιατί αυτή με τη σειρά της μας έδωσε το τελικό track της συλλογής, Recado Bossa Nova Pt.1. Το σαξόφωνο του Sims προπορεύεται με κομψότητα των γλυκών φλάουτων και οι
πράες μελωδίες των κρουστών δημιουργούν ένα τραγούδι που έρχεται και φεύγει σαν απαλό καλοκαιρινό αεράκι.
Η δεύτερη διαδρομή στη καρδιά της jazz που προσφέρει η συλλογή Jazz Sinners χρησιμεύει σαν τη καλύτερη υπενθύμιση πως στο κέντρο των χαρισματικών vocals, των groovy solos και των πρωτοποριακών συνθέσεων βρίσκεται το παλλόμενο αίσθημα – γνήσιο και ακατέργαστο που μόνο μέσα από τη μουσική μπορεί να εκφραστεί. Μιμούμενο όμως τη πρώτη κυκλοφορία σε ποιότητα και αγάπη για τη μουσική, με κάθε κομμάτι παρμένο στην original πρώτη έκδοσή του σε βινύλιο, το The Jazz In You είναι διαθέσιμο σε διπλό βινύλιο μαύρου χρώματος 150 γραμμαρίων σε deluxe gatefold εξώφυλλο στον περιορισμένο αριθμό των 500 αντιτύπων. Μπορείτε να τα βρείτε σε ενημερωμένα καταστήματα στην Ελλάδα.
Tracklist:
1. Gloria Lynne ‘The Jazz In You’ (1960)
2. Joe Harriott Quintet ‘Señor Blues’ (1959)
3. Peggy Lee ‘Black Coffee’ (1953)
4. Benny Golson ‘Tippin’ On Thru’ (1960)
5. Sheila Jordan ‘Dat Dere’ (1962)
6. Al ‘Jazzbo’ Collins ‘Max’ (1956)
7. Nina Simone ‘Central Park Blues’ (1959)
8. John Wright Trio ‘South Side Soul’ (1960)
9. Diane Maxwell ‘Love Charms’ (1959)
10. David Michael and Chorale ‘Wow’ (1962)
11. The Jimmy Heath Orchestra ‘Big ‘P’’ (1960)
12. Bobby Timmons ‘So Tired’ (1960)
13. Nappy Brown ‘My Baby’ (1958)
14. Sonny Clark ‘Midnight Mambo’ (1962)
15. Sabu Martinez and his Jazz-Espagnole ‘Enchantment’ (1961)
16. Zoot Sims & His Orchestra ‘Recado Bossa Nova Pt.1 (1962)
Ο Γιώργος Δημητριάδης & Οι Μικροί ήρωες έρχονται στο Caja De Musica την Δευτέρα 27/4/2026.
«30 Χρόνια & Μεγάλες Στιγμές: Η Μεγάλη Επιστροφή»
ένας από τους πιο επιδραστικούς και συνεπείς δημιουργούς της ελληνικής rock σκηνής, γιορτάζει φέτος μια σπουδαία επέτειο: 30 και πλέον χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας στη δισκογραφία και τα μουσικά δρώμενα.
Με αφορμή την κυκλοφορία του πρόσφατου άλμπουμ του «Μεγάλες Στιγμές», ο Γιώργος Δημητριάδης κάνει μια κίνηση-σταθμό: επανασχηματίζει μετά από χρόνια τους θρυλικούς «Μικρούς Ήρωες». Το σχήμα που ταυτίστηκε με τις πιο δυναμικές του στιγμές επιστρέφει στο πλευρό του, φέρνοντας φρέσκια ενέργεια και τον γνώριμο, ηλεκτρισμένο ήχο που αγαπήσαμε.
Κάνει την αρχή στην πανέμορφη μουσική σκηνή Caja De Musica όπου το πάλκο θα γεμίσει από το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον μαζί και με τους εξαιρετικούς guests της βραδιάς την Ελένη Τσαλιγοπούλου και τον Μανώλη Φάμελλο χωρίς να αποκλείονται και κάποιες εκπλήξεις.
Το κοινό θα έχει την ευκαιρία να ακούσει για πρώτη φορά ζωντανά ένα σημαντικό μέρος από το νέο album «Μεγάλες Στιγμές», που θα πλέκεται αριστοτεχνικά με τις διαχρονικές επιτυχίες από τον μακρύ κατάλογο του Γιώργου. Από το «Σαν Να Μην Πέρασε Μια Μέρα»,το «Όσα Μου Έχεις Χαρίσει», το «Ξύπνα!Φτάσαμε» μέχρι τις σημερινές του αναζητήσεις, αυτό το live θα είναι μια αναδρομή σε τρεις δεκαετίες γεμάτες αλήθεια και rock ‘n’ roll, pop αισθητική με ιστορίες και ήχους της πόλης.
• Κώστας Μπουντούρης: Κιθάρες / Φωνητικά
• Μιχάλης Καββαδίας: Ηλεκτρική Κιθάρα / Φωνητικά
• Αλέκος Αράπης: Μπάσο
• Βασίλης Κασκαμπάς: Τύμπανα
• Θανάσης Τερψιόπουλος: Πιάνο / Πλήκτρα
«Μετά από τόσα χρόνια, η ανάγκη να βρεθώ ξανά με τους Μικρούς Ήρωες και να μοιραστούμε τη σκηνή ήταν επιτακτική. Είναι ο τρόπος μας να γιορτάσουμε αυτή τη διαδρομή και να υποδεχτούμε τις νέες “Μεγάλες Στιγμές” μας μαζί με τον κόσμο», σημειώνει ο Γιώργος Δημητριάδης.
Μια επετειακή παράσταση που δεν είναι απλώς μια συναυλία, αλλά μια ηλεκτρική γιορτή για έναν καλλιτέχνη που παραμένει «μικρός ήρωας» της δικής του ιστορίας.
Δευτέρα 27/4/2026
Doors open-20:30
Ώρα Έναρξης-21:00
Σινώπης 27 & Μιχαλακοπούλου
Κρατήσεις τραπεζιών 6945166085
Κρατήσεις εισιτηρίων μέσω more.com
και στο ταμείο του καταστήματος
Είσοδος: 12 ευρώ
Ελάχιστη κατανάλωση: 10 ευρώ
Για την ατζέντα σας, afternoiz.gr
Η ταινία thriller Το Μυστικό του Δάσους κυκλοφορεί από την TFG (THE FILM GROUP) σε σενάριο και σκηνοθεσία των Μάκη Τσούφη και Στέλιου Ορφανίδη.
Βρεθήκαμε στο Cinobo Opera όπου περιμέναμε καρτερικά να μπούμε στην αίθουσα για την πρεμιέρα της ταινίας Το Μυστικό του Δάσους. Ένα αστυνομικό thriller ελληνικής παραγωγής, από δύο νέους δημιουργούς, τον Μάκη Τσούφη και τον Στέλιο Ορφανίδη, τους οποίους έχουμε δει ξανά ως ντουέτο στο Momento Mori.
Φτάνοντας στην Ακαδημίας, βλέπω κάποιους “διάσημους” ηθοποιούς, κάτι που μου έκανε θετική εντύπωση και να σας είμαι ειλικρινής και λογικό γιατί στην ταινία παίζουν γνωστοί ηθοποιοί, άσχετα αν οι Τσούφης-Ορφανίδης είναι new entries, κατά μία έννοια. Μίλησαν και οι δύο λίγο πριν ξεκινήσει η ταινία και μας είπαν πως τα γυρίσματα έγιναν στην Κω, ευχαρίστησαν όλους όσους βοήθησαν στο να υλοποιηθεί η ταινία και φυσικά, τις οικογένειές τους.
Ο Κώστας Καραθωμάς, εκτός από πρωταγωνιστής είναι και παραγωγός της ταινίας και αξίζει να πούμε ένα μπράβο, γιατί θέλει guts για να το κάνεις αυτό.
Η Μπέσσυ Μάλφα είναι συγκλονιστική, με έναν δύσκολο ρόλο. Η Ιωάννα Πηλιχού επιστρέφει με έναν ωραίο ρόλο στην οθόνη. Ο Κώστας Καραθωμάς είναι πολύ σκληρός για να πεθαίνει. Ο Αργύρης Γκαγκάνης με εξέπληξε ευχάριστα στο σινεμά. Ο Χάρης Εμμανουήλ είναι, όπως πάντα, γλύκας! Αλέξανδρος Ρήγας – no comments. Ο Χρήστος Κάλοου είναι -τουλάχιστον- αντάξιος των περιστάσεων.
(Σας είχαμε μιλήσει για το νέο αστυνομικό thriller ελληνικής παραγωγής, διαβάστε εδώ.)
Δεν θέλω να κάνω κανένα spoiler, αλλά θέλω να κρατήσετε 2 ατάκες από την ταινία Το Μυστικό του Δάσους:
ανάμεσα σε άλλους οι Κώστας Καραθωμάς, Ιωάννα Πηλιχού, Αργύρης Γκαγκάνης, Χρήστος Κάλοου, Χάρης Εμμανουήλ, Μπέσσυ Μάλφα, Μαρία Εγγλεζάκη, Παναγιώτης Τσουλής, Βαγγέλης Κάλοου, Μάνος Αντωνίου και Δαμιανός Νικολαΐδης από το cast της ταινίας.
Ο συνθέτης του soundtrack της ταινίας Κώστας Μαραγκός αλλά και οι ηθοποιοί Άννα Φόνσου, Λεωνίδας Κακούρης, Κώστας Καζάκος, Σπύρος Μπιμπίλας, Τάκης Παπαματθαίου, Ηρώ Μουκίου, Κατερίνα Τσάβαλου, Μάνος Πίντζης, Πάνος Μπλέτζας, Κλεοπάτρα Ελευθεριάδου, Γιούλη Ηλιοπούλου, η δημοσιογράφος Μάγδα Τσέγκου, ο συνθέτης Γιάννης Φουστέρης, η Ιωάννα Παλιοσπύρου, οι Σκιαδαρέσες.
με την εκδίκηση στο επίκεντρο και με βασικό ήρωα έναν αστυνομικό, που έχει επιστρέψει στο νησί του αφού η ζωή του όλη έχει έρθει τούμπα.
Παρακάτω, όπως ακριβώς αναφέρεται η περίληψη της ταινίας Το Μυστικό του Δάσους στα Village Cinemas:
Σε ένα νησί, η μυστηριώδης εξαφάνιση μιας οικογένειας τουριστών διαταράσσει τη φαινομενικά ήρεμη ζωή της τοπικής κοινωνίας. Ο αστυνόμος Αντώνης, παρά τις επίμονες προσπάθειές του, οδηγείται σε αδιέξοδο. Τα στοιχεία είναι ελάχιστα και τα στόματα παραμένουν κλειστά. Απελπισμένος, στρέφεται στον παιδικό του φίλο Κώστα – έναν πρώην αστυνομικό που έχει αποσυρθεί μετά από μια αποτυχημένη επιχείρηση εξάρθρωσης διεθνούς σπείρας σωματεμπορίας, η οποία κόστισε τη ζωή της οικογένειάς του. Συντετριμμένος από ενοχές, ο Κώστας έχει αποκοπεί από όλους, αρνούμενος να επιστρέψει στη δράση. Όμως, όταν βλέπει τη φωτογραφία της εξαφανισμένης μικρής κόρης και διαπιστώνει την απίστευτη ομοιότητά της με τη δική του χαμένη κόρη, κάτι αλλάζει μέσα του.
Η υπόθεση παύει να είναι απλώς μια αστυνομική έρευνα – γίνεται βαθιά προσωπική. Καθώς η έρευνα προχωρά, ο Κώστας έρχεται αντιμέτωπος με ένα οργανωμένο κύκλωμα διακίνησης ανθρώπων, με επικεφαλής τον αδίστακτο Κυριάκο. Στο πλευρό του Κώστα στέκεται η Μαρία, μια δυναμική μπαργούμαν που τον βοηθά να ξαναβρεί την εμπιστοσύνη και την ελπίδα που είχε χάσει. Η αλήθεια, όμως, αποδεικνύεται πιο σκοτεινή απ’ όσο φανταζόταν: η διαφθορά αγγίζει τα υψηλότερα κλιμάκια της αστυνομίας. Όταν ο Κώστας πληροφορείται πως το κορίτσι είναι ακόμη ζωντανό, ξεκινά μια αγωνιώδης μάχη ενάντια στον χρόνο – και ενάντια στους προσωπικούς του δαίμονες.
Τα υπόλοιπα στις οθόνες σας. Να πάτε να δείτε Το Μυστικό του Δάσους. Εγώ spoilers δεν κάνω.
Πολλά too much υποκριτικά στοιχεία, σεναριακά κενά, θα ήθελα λίγο περισσότερο χτίσιμο στους χαρακτήρες, πιστολίδι αψεγάδιαστο και πάντα on point – κάτι που δεν είναι αληθοφανές. Όμως, μία ακόμη προσπάθεια σε ελληνική παραγωγή και αυτό από μόνο του πρέπει να το χειροκροτούμε. Μου άρεσαν τα σημεία όπου το γέλιο έβγαινε αβίαστα σε μία κατά τα άλλα ταινία με δραματικό χαρακτήρα.
Οι αίθουσες σινεμά πρέπει να είναι πάντα γεμάτες όταν οι παραγωγές είναι ελληνικές. Να στηρίζονται και να χειροκροτούνται.
και σε 37 κινηματογραφικές αίθουσες στην υπόλοιπη Ελλάδα: ODEON LAKE CENTER 5 by TFG, ODEON COSMOS 1 by TFG. ODEON @ TALOS PLAZA 6, OPTIONS @ PATRA 1, VICTORIA CINEMAS 3 ΤΡΙΠΟΛΗ (CINEVILLE), ΠΑΛΛΑΣ 1 & 2 ΡΟΔΟΣ, ΠΑΛΛΑΣ 5 ΡΟΔΟΣ, VICTORIA CINEMAS 1 LARISSA, ΟΡΦΕΑΣ ΚΩΣ
CITY CENTER ΚΑΣΤΟΡΙΑ, ΟΛΥΜΠΙΟΝ 1 ΚΑΣΤΟΡΙΑ, CINELAND 1 & 2 ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΡΕΘΥΜΝΟ, MEGAPLACE 2 ΧΑΝΙΑ, ΟΡΦΕΑΣ ΚΕΡΚΥΡΑ, ΜΑ.ΓΙΑ ΧΑΛΚΙΔΑ, ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΚΙΝ/ΦΟΣ ΝΑΥΠΛΙΟΥ, ΟΡΦΕΑΣ 3 ΠΥΡΓΟΣ, ΦΛΟΙΣΒΟΣ CINEPLEX 2 ΚΟΡΙΝΘΟΣ, ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΛΙΒΑΔΕΙΑ, ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ ΤΡΙΚΑΛΑ, ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΚΙΝ/ΦΟΣ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ, CINEMA ΑΜΑΛΙΑΔΑ
Από 2 Απριλίου στους κινηματογράφους από την TFG (Δείτε και άλλες παραγωγές της)
Οι φωτογραφίες από τα γυρίσματα του αστυνομικού thriller είναι του Evangelos Callow
Οι αγαπημένες ταινίες του Studio Ghibli σε σκηνοθεσία Hayao Miyazaki, όπως Spirited Away, Howl’s Moving Castle, My Neighbor Totoro, Castle in the Sky, και Ponyo, θα ταξιδέψουν στη μεγάλη οθόνη, από τις 15 έως τις 21 Απριλίου, αποκλειστικά στα SM Cinemas της Μητροπολιτικής Μανίλα και σε κινηματογραφικές αίθουσες της επαρχίας, με την ευγενική χορηγία της Reality MM Studios.
είναι δημοφιλείς για τον ευφάνταστο και φανταστικό τρόπο με τον οποίο αφηγούνται τις ιστορίες τους, συνδυάζοντας στοιχεία πραγματικότητας και φαντασίας σε κάθε μία από τις ταινίες τους. Έχουμε μιλήσει στο παρελθόν για αυτές και δεν θα σταματήσουμε να μιλάμε.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Γνώριζες πως η ταινία «Kiki’s Delivery Service» γιόρτασε φέτος τα 35 χρόνια από την κυκλοφορία της, ενώ οι ταινίες «Castle in the Sky» και «Arrietty» κυκλοφόρησαν σε ανανεωμένη έκδοση 4K;
Αν είστε τυχεροί και βρίσκετε προς τα εκεί, κάντε τον κόπο και απολαύστε αγαπημένα anime.
Μπορείτε να δείτε τα διαθέσιμα εισιτήρια.
Διαβάστε για την ταίνια The boy and the Heron, που είδαμε.
H άνοιξη έρχεται με μία cool συνεργασία, από δυο πολύ διαφορετικούς δημιουργούς: ο Roni Iron, παραγωγός ηλεκτρονικής μουσικής & DJ και ο Anduze, η σπουδαία φωνή και μόνιμος συνεργάτης του Parov Stellar, ενώνουν τις δυνάμεις τους σε ένα υπέροχο groovy track, το “Never Stop Dreaming”.
Η βαθιά, γεμάτη ψυχή φωνή του Anduze συνδυάζεται άψογα με έναν ακαταμάχητο ρυθμό, δημιουργώντας ένα instant classic τραγούδι. Άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που ο ίδιος είναι ανοιχτός σε συνεργασίες, το έχει κάνει στο παρελθόν με ονόματα όπως Gramatik, Jestofunk, Satin Jackets, Klangkarussell, LTJ Xperience.
ΣΤΙΧΟΙ: Anduze | ΜΟΥΣΙΚΗ: R. Iron
ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΠΛΑΤΦΟΡΜΕΣ:
https://orcd.co/neverstopdreaming
Διάβασε επίσης: Roni Iron: Μια καθηλωτική συνεργασία για το The Dawn Of Sorrow
ως DJ & παραγωγός έχει συνεχόμενη και πολύ πετυχημένη δισκογραφική παρουσία. Πρόσφατες είναι οι κυκλοφορίες του “Annabelle” καθώς και η διασκευή στο “To Μυστικό Σου”.
