Οι Common People κυκλοφορούν το πρώτο τους full length άλμπουμ με τίτλο ‘Next In Line’.
Το άλμπουμ αποτελείται από 8 συνθέσεις συνολικής διάρκειας περίπου 35 λεπτών, συνδυάζοντας γρήγορα, δυναμικά, τρίλεπτα κομμάτια όπως το ‘Undermined’, με μεγαλύτερες και ατμοσφαιρικές συνθέσεις όπως το ‘A Glorious Day On The Rise’, δημιουργώντας έτσι ένα σύνθετο ηχητικό μοτίβο που καλεί τον ακροατή να αφεθεί στη ροή του.
Μουσικά, το “Next In Line” χαρακτηρίζεται από ωμή rock ’n’ roll ενέργεια, ταυτόχρονα vintage αλλά και σύγχρονη. Οι κιθάρες έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο, με riffs, πληθωρικά solos αλλά και ατμοσφαιρικά περάσματα, ενώ στο προσκήνιο βρίσκονται και τα φωνητικά με ρεφρέν γεμάτα ένταση και δυναμισμό.
Όλα αυτά πατούν πάνω σε ένα στιβαρό, groovy rock rhythm section, το οποίο σε στιγμές του δίσκου ενσωματώνει punky, bluesy, ακόμη και funky αισθητική.
Η θεματολογία του άλμπουμ κινείται γύρω από τις ανθρώπινες σχέσεις. Εστιάζει σε συναισθήματα που προκύπτουν μέσα από διαφορετικές καταστάσεις αλληλεπίδρασης μεταξύ των ανθρώπων, φέρνοντας στο προσκήνιο την ανάγκη για επικοινωνία, κατανόηση και αποδοχή. Με αυτόν τον τρόπο, οι Common People δίνουν έμφαση στους καθημερινούς ανθρώπους, στα βιώματά τους και στις ανάγκες τους, όπως ακριβώς υποδηλώνει και το όνομά τους.
Η ηχογράφηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε στα Suono Studios με τον παραγωγό Άλεξ Μπόλμπαση, ο οποίος ανέλαβε και τη μίξη, ενώ το mastering έγινε από τον Nick Townsend στα Townsend Mastering Studios.
Next in Line tracklist:
1.Point Of No Return
2.Undermined
3.Once In A While
4.Led Astray
5.Deranged
6.Next In Line
7.Shadow
8.A Glorious Day On The Rise
Bio / Common People
Οι Common People είναι ένα τετραμελές rock σχήμα από την Αθήνα, που δημιουργήθηκε στα τέλη του 2022 και αμέσως ξεχώρισε για την αυθεντικότητα του ήχου τους και τη μεγάλη αγάπη του κοινού της. Το συγκρότημα κυκλοφόρησε το πρώτο του EP, “Patari Live Session”, τον Νοέμβριο του 2023, ενώ το φθινόπωρο του 2024 ακολούθησε το video single “Halcyon Days” και η ένταξη νέου μπασίστα στην μπάντα.
Με το ‘Next In Line’, ανοίγουν το επόμενο κεφάλαιο της πορείας τους, με την κυκλοφορία του πρώτου τους άλμπουμ και το πρώτο τους tour για την προώθησή του.
Το Σάββατο 25 Απριλίου 2026, σχεδόν 7 χρόνια μετά την τελευταία τους εμφάνιση μπροστά στο αθηναϊκό κοινό, οι Caelestia θα μοιραστούν τη σκηνή του Piraeus Club Academy με τους θρυλικούς Death Courierκαι τους φερέλπιδες Faceless Envoy, σε μια μουσική διαδρομή που θα καλύψει το brutal, το extreme, το atmospheric και το melodic ιδίωμα του death metal.
Caelestia
Σχεδόν 13 χρόνια μετά την αρχική ίδρυσή τους ως symphonic / extreme metal σχήματος, οι Caelestia επαναπροσδιορίζονται σήμερα, με σημαντικές αλλαγές στην σύνθεση των μελών τους και την μουσική τους κατεύθυνση. Το πρόσφατο ΕΡ τους με τίτλο “Infernalia” (2025), τους τοποθετεί σταθερά στο μοντέρνο extreme metal ιδίωμα, συνδυάζοντας την τεχνική του death metal με ατμοσφαιρικά black metal περάσματα.
Μετά την κυκλοφορία του “Infernalia”, ακολούθησαν 3 singles (Reflection Of The Beast, Jutland, Isolated) τα οποία προετοιμάζουν το έδαφος για την κυκλοφορία του 3ου album του συγκροτήματος, το οποίο αναμένεται εντός του 2026.
Οι Death Courier
είναι από τα παλαιότερα death metal σχήματα της ελληνικής σκηνής, έχοντας συμπληρώσει σχεδόν τέσσερις δεκαετίες ύπαρξης, από το 1987 μέχρι σήμερα, και δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις. Το ακραίο, άμεσο και ιδιαίτερα τεχνικό στυλ τους είναι σήμα κατατεθέν και οι ζωντανές εμφανίσεις τους μένουν για καιρό στη μνήμη των θεατών. Αυτή την περίοδο, ετοιμάζουν τον πολυαναμενόμενο διάδοχο του “Necrotic Verses” (2020).
Οι Faceless Envoy
μπορεί να δημιουργήθηκαν μόλις το 2024, αλλά σε λιγότερο από δύο χρόνια έχουν προλάβει να κυκλοφορήσουν ένα ΕΡ με τίτλο “Faceless Envoy” (2025) και ένα πλήρες album με τίτλο “Memoirs Within” (2026). Το στυλ τους κινείται στο μοντέρνο melodic death metal, συνδυάζοντας ακραία riffs, brutal και καθαρά φωνητικά και groove patterns στο rhythm section. Έχουν μοιραστεί τη σκηνή με ονόματα όπως Thy Art Is Murder, Flamecore και Iotunn.
Ημερομηνία: Σάββατο 25 Απριλίου 2026
Τοποθεσία: Piraeus Club Academy
Ώρα έναρξης: 20:30
Τιμές εισιτηρίων: € 12 (early bird) € 15 (door)
Σημεία προπώλησης: Metal Era (Εμμ. Μπενάκη 22), Monsterville (Αγ. Ειρήνης 18)
Facebook event: …………………………
Υπεύθυνος επικοινωνίας: Έλενα Βασιλάκη (elenavasilaki@gmail.com)
Το Σάββατο 25 Απριλίου 2026, σχεδόν 7 χρόνια μετά την τελευταία τους εμφάνιση μπροστά στο αθηναϊκό κοινό, οι Caelestia θα μοιραστούν τη σκηνή του Piraeus Club Academy με τους θρυλικούς Death Courierκαι τους φερέλπιδες Faceless Envoy, σε μια μουσική διαδρομή που θα καλύψει το brutal, το extreme, το atmospheric και το melodic ιδίωμα του death metal.
Caelestia
Σχεδόν 13 χρόνια μετά την αρχική ίδρυσή τους ως symphonic / extreme metal σχήματος, οι Caelestia επαναπροσδιορίζονται σήμερα, με σημαντικές αλλαγές στην σύνθεση των μελών τους και την μουσική τους κατεύθυνση. Το πρόσφατο ΕΡ τους με τίτλο “Infernalia” (2025), τους τοποθετεί σταθερά στο μοντέρνο extreme metal ιδίωμα, συνδυάζοντας την τεχνική του death metal με ατμοσφαιρικά black metal περάσματα.
Μετά την κυκλοφορία του “Infernalia”, ακολούθησαν 3 singles (Reflection Of The Beast, Jutland, Isolated) τα οποία προετοιμάζουν το έδαφος για την κυκλοφορία του 3ου album του συγκροτήματος, το οποίο αναμένεται εντός του 2026.
Οι Death Courier
είναι από τα παλαιότερα death metal σχήματα της ελληνικής σκηνής, έχοντας συμπληρώσει σχεδόν τέσσερις δεκαετίες ύπαρξης, από το 1987 μέχρι σήμερα, και δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις. Το ακραίο, άμεσο και ιδιαίτερα τεχνικό στυλ τους είναι σήμα κατατεθέν και οι ζωντανές εμφανίσεις τους μένουν για καιρό στη μνήμη των θεατών. Αυτή την περίοδο, ετοιμάζουν τον πολυαναμενόμενο διάδοχο του “Necrotic Verses” (2020).
Οι Faceless Envoy
μπορεί να δημιουργήθηκαν μόλις το 2024, αλλά σε λιγότερο από δύο χρόνια έχουν προλάβει να κυκλοφορήσουν ένα ΕΡ με τίτλο “Faceless Envoy” (2025) και ένα πλήρες album με τίτλο “Memoirs Within” (2026). Το στυλ τους κινείται στο μοντέρνο melodic death metal, συνδυάζοντας ακραία riffs, brutal και καθαρά φωνητικά και groove patterns στο rhythm section. Έχουν μοιραστεί τη σκηνή με ονόματα όπως Thy Art Is Murder, Flamecore και Iotunn.
Ημερομηνία: Σάββατο 25 Απριλίου 2026
Τοποθεσία: Piraeus Club Academy
Ώρα έναρξης: 20:30
Τιμές εισιτηρίων: € 12 (early bird) € 15 (door)
Σημεία προπώλησης: Metal Era (Εμμ. Μπενάκη 22), Monsterville (Αγ. Ειρήνης 18)
Facebook event: …………………………
Υπεύθυνος επικοινωνίας: Έλενα Βασιλάκη (elenavasilaki@gmail.com)
Ο ΑΥΤΟΧΕΙΡΑΣ του Nikolai Erdman, κάνει πρεμιέρα στις 17 Απριλίου στο θέατρο Αλκμήνη.
Σκηνοθεσία: Θανάσης Θεολόγης – Κάθε Σάββατο και Κυριακή στο θέατρο Αλκμήνη
Μια σατιρική «λευκή» κωμωδία για την αξία της ζωής, την ανάγκη αναγνώρισης και το παράλογο μιας κοινωνίας που διψά για ήρωες, ακόμη κι όταν χρειάζεται να τους κατασκευάσει.
Ο Σεμιόν Σεμιόνοβιτς, ένας άνθρωπος που αισθάνεται άχρηστος και περιττός μέσα σε μια κοινωνία που τον συνθλίβει, έρχεται αντιμέτωπος με το αιώνιο υπαρξιακό ερώτημα: να ζει κανείς ή να μη ζει. Μια παρεξήγηση μετατρέπει την προσωπική του απόγνωση σε δημόσια «είδηση» καθώς διαδίδεται ότι πρόκειται να αυτοκτονήσει.
Τότε γύρω του συγκεντρώνεται ένας ολόκληρος κόσμος: θρησκευτικοί παράγοντες, διανοούμενοι, πολιτικοί και διάφοροι εκπρόσωποι της κοινωνίας, οι οποίοι σπεύδουν να οικειοποιηθούν τον υποτιθέμενο θάνατό του. Ο καθένας προσπαθεί να τον πείσει να αυτοκτονήσει για λογαριασμό της δικής του ιδεολογίας, μετατρέποντάς τον σε σύμβολο που θα υπηρετήσει τα δικά του συμφέροντα.
Μέσα από έναν καταιγισμό παρεξηγήσεων, αποκαλύψεων και κωμικών ανατροπών, ο Έρντμαν ξεγυμνώνει με οξύ και διεισδυτικό χιούμορ την υποκρισία της κοινωνίας, τη ματαιοδοξία των ιδεολογιών και την τραγική γελοιότητα ενός κόσμου που μπορεί να εκμεταλλευτεί ακόμη και τον θάνατο ενός ανθρώπου.
Μια κωμωδία που ισορροπεί ανάμεσα στο γέλιο και την υπαρξιακή αγωνία, φωτίζοντας με σαρκασμό την ανθρώπινη ανάγκη για νόημα, αξία και αναγνώριση.
Tο νέο single των Playgrounded “Counting Embers” μόλις κυκλοφόρησε από την Pelagic Records!
“I’ve grown dear to this burning in my heart, I put myself to sleep by Counting Embers Ashes bloom Flowers burn Ashes bloom”
Με την πρώτη αυτή σταγόνα ξεκινά για τους Playgrounded η περίοδος του “A Flower to Water”, του επερχόμενου τρίτου full length δίσκου τους που θα δοθεί στη δημοσιότητα το φθινόπωρο του 2026. Τέσσερα χρόνια μετά το “The death of Death”, κλείνουν τον κύκλο μιας γεμάτης περιόδου με σημαντικές συναυλίες και δύο ευρωπαϊκά τουρ. Kατασταλάζουν σε μια καθαρότερη βάση και αναζητούν νέους τρόπους έκφρασης και δόμησης του ήχου τους: επιλέγουν να φέρουν στο περιεχόμενο του ηχοχρώματός τους, του ρυθμού και του λόγου τους μια διαδρομή που χαράσσεται με την απώλεια.
Το “Counting Embers” αναλαμβάνει τον ρόλο της εισαγωγής στο νέο υλικό με τρόπο εκρηκτικό. Επαναλαμβανόμενα μουσικά μοτίβα, βαριές κιθάρες και αναλογικά ηλεκτρονικά στοιχεία αναμιγνύονται με ταραχώδεις μπασογραμμές και τύμπανα που κινούνται με φυσικότητα μεταξύ του συνεχόμενου παλμού και των παραλλαγών του. Είναι ο προπομπός μιας συνολικής πρότασης ακρόασης που φανερώνει μέρος του ύφους και της θεματολογίας που καταπιάνεται η μπάντα.
Ένα τραγούδι για τις φωτιές αυτού του κόσμου που τόσο επίπονα οικείες μας έχουν γίνει.
Ακούστε το:
Σε στίχους και μουσική του συγκροτήματος και visuals του Αίαντα Κόκκαλη, το “Counting Embers” βρίσκεται σε όλες τις streaming πλατφόρμες, καλωσορίζοντας παλιούς και νέους φανς του συγκροτήματος στη νέα τους εποχή.
Οι Nothing But Thievesαπό την Αγγλία δεν αφήνουν το κοινό τους σε ηρεμία και κάθε τόσο φαίνεται πως τους “ενοχλούν” με αναρτήσεις στο κανάλι τους στο youtube.
Ένα νέο video κυκλοφόρησε πριν από λίγες ημέρες στο επίσημο κανάλι τους από το album Moral Panic του 2020 και αυτό φαίνεται πως ξύπνησε αναμνήσεις.
Είναι κάτι που κάνουν συχνά για να έχουν σε εγρήγορση το κοινό, καθώς συναυλίες έρχονται. Μια από αυτές είναι και στη χώρα μας, όπου τον Ιούλιο θα μας επισκεφτούν και πάλι.
Πάρτε μια γεύση και ξεσκονήστε τις γνώσεις σας:
I walk beside I walk beside myself To see what’s left Of you and me And what it means Sometimes we’re lost Get caught up in senseless things For nothing at all So don’t let it in
We can be free if we want it Or we can stay in this lane all alone Just say the word and I’m on it The past is receding so we can move on
I didn’t decide I love you despite myself You pulled me out of who I’d been Know what I mean? I’m not a saint I’ve got no faith to lose Only to gain At least I can dream
We can be free if we want it Or we can stay in this lane all alone Just say the word and I’m on it The past is receding so we can move on
Οι Nothing But Thieves
είναι ένα από τα κορυφαία συγκροτήματα του σήμερα, ένα όνομα που έχει κατορθώσει να επαναφέρει τις “κιθάρες” στο προσκήνιο των charts, απ’όπου τόσο λείπουν. Περήφανοι εκπρόσωποι της alternative σκηνής της Μεγάλης Βρετανίας, έχουν δισεκατομμύρια streams, ανέβηκαν στο Νο1 στα UK album charts με τον τελευταίο δίσκο τους “Dead City Club” και κάνουν sold out venues ανά τον πλανήτη.
Το Dead Club City είναι το επερχόμενο 4ο studio album, που έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 7 Ιουλίου 2023 μέσω της Sony Music UK. Από το δίσκο έχουν ήδη προηγηθεί 2 singles, το «Welcome to the DCC» και το «Overcome».
Τους περιμένουμε για ακόμα μια χρονιά στην Ελλάδα και αυτήν την φορά στο Ejekt Festival! Μάθετε περισσότερα από την ατζέντα μας.
Nothing But Thieves join the Ejekt Festival 2026 lineup
AND ALSO THE TREES are gearing up for their big two-day set at the Death Disco Indoor Festival in Athens, and we managed to catch up with them for a last-minute interview!
1. Greetings from Greece and Afternoiz.gr! I’d love to hear the latest news about And also the Trees.
SHJ – Hello, well we’ve just got back from a French tour which was a good success and returned from Paris again yesterday after playing three songs live on France Culture, the national radio station, good fun and a great pleasure to be on the same show as film director Claire Denis and actress Beatrice Dalle, amongst others.
2 – About a month ago, you released your latest album, “The Devil’s Door.” What has the public reaction been so far?
SHJ – Amazing… which sounds like a bullshit answer from someone in a band who wants to sound successful but it’s true. The reviews we’ve had and equally, if not more important, the reaction of our followers/fans has been – well, very positive. One reviewer in ‘Rock and folk’ the French magazine said this was our Everest… which makes me wonder where the hell we can go from here.
3 – I could agree that And Also The Trees new album marks a return to your post-punk “roots” with a more acoustic and laid-back sound. Would you agree?
SHJ – In some ways yes I agree, but it’s not a return to anything in my opinion, it’s a progression – slow and curious but quite precise.
We call it the third album of a trilogy as each album has the same musicians and there is the distinctive sound of the clarinet which runs through each of them subtly and ties them together. It’s the end of a chapter.
and also the trees
4 – To me, it’s an almost cinematic album that’s clearly influenced by soundtrack releases. Do you agree? If so, what movie do you think this album could accompany?
SHJ – We should ask my brother Justin to answer this one, he is the guitarist and the creative source or heart of the band…
JJ – Yes I think that’s a fair comment. I wanted to be a soundtrack composer when I was young. I think my earliest memories of music are through film and television. When I was about 5 years old I remember being profoundly moved by music from films. For me this was the start of it. I later recognised that I would never be a proper composer but being in a band was a way of imagining the films and this was the closest I would get to my ambition. There is no single ‘movie’ this album would accompany it’s a hybrid, bastard of many. Possibly the nearest would be a film by Federico Fellini.
5 – You feature a wide variety of musical instruments on each of your releases, and the influence of the British countryside has been significant to your development. Many people classify you as Gothic Rock, but personally, I would think of you more as Dark folk rock or something like that. How would you describe your music?
SHJ – Post-punk is the easy answer because it’s exactly what we are, or were. If you mention the word ‘Gothic’ people can get the wrong impression, same with the word ‘folk’ … but there are elements of both in our music… in the way there are also elements of jazz, classical even punk if you go back far enough. I suppose we are a mixture of a lot of things and that’s one of the reasons we’re hard to classify. ‘Dark Folk’ can be Okay though.
6 – And Also The Trees lyrics are clearly poetic. I’d like to ask where you draw your inspiration from when it comes to songwriting. Are we dealing with the myths and traditions of the British countryside?
SHJ – well I draw my inspiration from Justin’s music ideally and there are times when the words just seem to come out of it. But my words can be influenced by a ‘working’ title that Justin has given a piece of music or it can be influenced by the book I’m reading or have just read, or a film, a journey. Justin, Paul and I lived in the countryside for a long time, we were brought up there so in a way we feel a part of it and as we don’t follow fashions or trends this comes out in our music.
Those stories and traditions are in us.
7 – According to my sources, the band got its start in the early 1980s, and their friendship with Robert Smith of The Cure is often mentioned. Is it true that you sent a demo to The Cure, and that’s how a long-lasting friendship began? Can you tell us more about that story?
JJ – Yes that is true. In the true spirit of The Cure they wanted to help local bands where they were playing on a nation-wide tour. We sent them a tape and sure enough something happened and we played with them at a university and they asked us to play at their Christmas party that year with other bands they liked (The Associates being another). That is the kind of people the Cure are – considerate and helpful. Fairly recently Robert returned the same cassette, 40 years later.
and also the trees
8. If someone hasn’t heard any of And Also the Trees’ music, which albums would you recommend they listen to in order to form an opinion?
SHJ – tough question but without over thinking it I’d probably go… ‘and also the trees’ – ‘Virus meadow’ – ‘Green is the sea’ – ‘Angelfish’ – ‘(listen for) The rag and bone man’ – ‘Mother of pearl moon’ – ‘The devils door’.
JJ – I sometimes wonder that if you listened to the first (AATT) and then the last (TDD) if you could recognise the same band? I would hope so, even if things have shifted across the decades I would hope that the same spirit was still present.
9. How do you view the music industry in the current decade? Do you think artificial intelligence is a “devil” or an “angel”?
SHJ – I don’t know anything about the music industry in the current decade. And AI is a devil probably.
JJ – My early perception of the industry was a clear one. It was an enormous single beast which I was very wary of, an adversary.
We are fighters and this has probably kept us alive in the struggle.
We out-lived countless genres of music, bands, music publications, journalists, labels etc etc and now I don’t recognise that beast any longer. It has been smashed into thousands of pieces, some bad but many good aspects remain.
and also the trees
10. This weekend you’re playing at the Death Disco Indoor Festival in Athens. What can the crowd expect from you?
SHJ – We’ll play songs from throughout our history, there will be melody, calm and storm and all that goes in the middle. I can’t speak for myself but the rest of the band; Justin, Paul Hill, Grant Gordon and Colin Ozanne are very fine musicians so it should be a great gig.
Death Disco Indoor Festival 2026
11 – That’s all from us, guys! Thank you for your valuable time. We’d like to wrap up this interview with a message for the readers of Afternoiz.gr please
SHJ – If you are a music lover and want to see an original post-punk band who have evolved over 45 years and are now at their height – come to the festival. You will never see us like this again.
Mε Viv & The Sect & Deadly Spirits αυτή τη φορά γεμισμένο το δίκανο της Rogue Records και μεις με χαρά έχουμε να σας πούμε τα λίγα και καλά!
viv & the sect deadly spirits
Οι Viv & The Sect είναι ένα συγκρότημα γκαράζ ροκ από την Πόλη του Μεξικού που συνδυάζει την ακατέργαστη ενέργεια του γκαράζ της δεκαετίας του 1960, του ρυθμ εν μπλουζ και του ψυχεδελικού ροκ με μια σύγχρονη underground πινελιά.
viv & the sect
Το συγκρότημα, που ιδρύθηκε το 2012, εντάχθηκε γρήγορα στην ακμάζουσα αναβίωση του γκαράζ στο Μεξικό, και είναι γνωστό για τις γεμάτες ενέργεια εμφανίσεις του, τον vintage ήχο του και τις τραχιές, οργανικές ενορχηστρώσεις του.
Το ντεμπούτο άλμπουμ των Viv & The Sect, This Will Pass(2016),
που κυκλοφόρησε από την Get Hip Recordings, παρουσίασε τις τραχιές κιθάρες, τους δυναμικούς ρυθμούς και το σκοτεινό μελωδικό στυλ τους σε ένα διεθνές κοινό. Ακολούθησε το II, το δεύτερο άλμπουμ τους που κυκλοφόρησε το 2025, επεκτείνοντας περαιτέρω τον συνδυασμό της κλασικής garage rock στάσης και της σύγχρονης λατινοαμερικανικής rock ενέργειας.
Με έναν αυξανόμενο κατάλογο κυκλοφοριών και μια φήμη για συναρπαστικές ζωντανές εμφανίσεις, οι Viv & The Sect συνεχίζουν να επεκτείνουν την παρουσία τους στην παγκόσμια κοινότητα του garage rock με αυτό το πρώτο single στην Rogue Records.
deadly spirits 2
Οι Deadly Spirits είναι ένα συγκρότημα γκαράζ ροκ από το Κάρλσταντ της Σουηδίας, που συνδυάζει τον ακατέργαστο ροκ των δεκαετίας του ’60 με τη σκληρή σόουλ. Με κιθάρες γεμάτες φουζ, όργανο, δυναμικούς ρυθμούς και έντονες μελωδίες, το συγκρότημα έχει διαμορφώσει έναν ήχο που βρίσκεται κάπου ανάμεσα στο γκαράζ ροκ και το γκαράζ πανκ.
Από τη δημιουργία τους πριν από περισσότερα από δέκα χρόνια, οι Deadly Spirits έχουν κυκλοφορήσει δύο ολοκληρωμένα άλμπουμ καθώς και μερικά βινυλιακά singles. Η μουσική τους είναι εξίσου τραχιά, γεμάτη ψυχή και μελωδική — ένα αφιέρωμα στην επαναστατική ενέργεια της εποχής, που αποδίδεται με σύγχρονη δυναμική.
Η Rogue Records είναι περήφανη που παρουσιάζει δύο ολοκαίνουργια κομμάτια που αποτυπώνουν το ακατέργαστο πνεύμα της μπάντας.
Σε πιο προσωπικό επίπεδο, η γαλλική εταιρεία μας βάζει άλλη μια φορά τα γυαλιά και επιβάλλει να βάλουμε το χέρι στην (σχεδόν) άδεια τσέπη μας. Και καθώς οι κυκλοφορίες έρχονται από όλα τα μέρη του τρίτου βράχου από τον ήλιο, μας δείχνει πως το garage rock όχι μόνο καλά κρατεί, αλλά βρίσκει και πολύ αξιόλογους συνεχιστές. Οπότε, όπως λεν και στο χωριό μου, Stay Tuned!
No Truth, No Justice European Tour 2026 με SACRED REICH (U.S.A.), ACID REIGN (U.K.) και THE TROOPS OF DOOM (Brazil) [FEATURING: Jairo “Tormentor” Guedz (ex SEPULTURA & THE MIST) & Frank “Blackfire” Gosdzik (SODOM, ex KREATOR & ASSASSIN)] έρχονται την Κυριακή 30 Αυγούστου 2026 στο Gagarin 205 Live Music Space.
“Thrash Metal Feast” No Truth, No Justice European Tour 2026
Την Κυριακή 30 Αυγούστου 2026, το Gagarin 205 Live Music Space θα υποδεχθεί μια τριπλή και χορταστική δόση αυθεντικού thrash metal με τους Αμερικάνους SACRED REICH ως headliners, πλαισιωμένους από τους Άγγλους ACID REIGN και τους Βραζιλιάνους THE TROOPS OF DOOM, σε ένα line up που συνδυάζει διαφορετικές σχολές του σκληρού ήχου.
Οι SACRED REICH αποτελούν μία από τις πλέον αναγνωρίσιμες και διαχρονικές παρουσίες του Αμερικανικού thrash metal. Δημιουργημένοι το 1985 στο Phoenix της Arizona, κατάφεραν να καθιερωθούν ως βασικοί εκπρόσωποι του λεγόμενου “Second Wave” του είδους, δίπλα σε ονόματα όπως TESTAMENT, DARK ANGEL, DEATH ANGEL, FORBIDDEN, HEATHEN, FLOTSAM AND JETSAM, VIO-LENCE, NUCLEAR ASSULT, DEFIANCE, ATROPHY, κ.λ.π.
Από τα πρώτα τους κιόλας βήματα, ξεχώρισαν για τον τρόπο με τον οποίο συνδύαζαν την επιθετικότητα του thrash metal με στοιχεία από το punk και το hardcore, διαμορφώνοντας έναν ήχο άμεσο, δυναμικό και με έντονο χαρακτήρα.
Το κλασικό πλέον ντεμπούτο τους “Ignorance” (1987) έθεσε πολύ γερά τις βάσεις, όμως ήταν το “Surf Nicaragua” (EP 1988) και κυρίως το εμβληματικό “The American Way” (1990) που τους εκτόξευσαν σε ένα ευρύτερο κοινό. Το τελευταίο παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα πιο αγαπημένα thrash metal άλμπουμ στην Ελλάδα, με τραγούδια που έχουν αποκτήσει σχεδόν μυθικό status. Η απήχηση του άλμπουμ σε συνδυασμό με τη συνεχή συναυλιακή δραστηριότητα εκείνης της εποχής, εδραίωσε τη φήμη τους ως ένα συγκρότημα με ουσία, ταυτότητα και ξεκάθαρο κοινωνικοπολιτικό λόγο.
Οι SACRED REICH δεν περιορίστηκαν ποτέ σε απλή ταχύτητα ή τεχνική επίδειξη. Οι mid-tempo δομές, τα στιβαρά riffs και η έντονη ενασχόληση γύρω από κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα δημιούργησαν ένα αποτέλεσμα που επικοινωνεί άμεσα με το κοινό. Αυτή η “επικοινωνιακή ενέργεια” παραμένει μέχρι και σήμερα βασικό στοιχείο της ταυτότητάς τους.
Μετά από μια περίοδο δισκογραφικής ύφεσης τη δεκαετία του ’90 (κατά την οποία κυκλοφόρησαν τα “Independent” (1993) και “Heal” (1996)) και τη διάλυση τους το 2000, η επιστροφή τους το 2006 έδειξε ότι το ενδιαφέρον του κοινού παρέμενε ισχυρό. Η επανένωση εξελίχθηκε σε μια σταθερή συναυλιακή παρουσία, ενώ το “Awakening” (2019) απέδειξε ότι η μπάντα διατηρεί ακόμα δημιουργική φλόγα και σύγχρονη προσέγγιση, χωρίς να απομακρύνεται από τον πυρήνα της.
Το νέο τους στούντιο άλμπουμ “Into The Abyss” θα κυκλοφορήσει τον Σεπτέμβριο 2026 (αρχικά επρόκειτο να κυκλοφορήσει την άνοιξη) και αναμένεται να ταρακουνήσει γερά τα νερά αυτήν την φορά. Άλλωστε ορισμένα κομμάτια του θα παιχθούν ζωντανά και στις επερχόμενες συναυλίες τους, παίρνοντας έτσι το κοινό μια γεύση του τι πρόκειται να επακολουθήσει.
Στην Ελλάδα, οι SACRED REICH
απολαμβάνουν διαχρονικά ιδιαίτερης αποδοχής. Οι εμφανίσεις τους θεωρούνται σημείο αναφοράς για το εγχώριο κοινό, με ένταση, πάθος και αυθεντικότητα που σπάνια συναντά κανείς. Η επιστροφή τους στο Gagarin 205 Live Music Space και στην Αθήνα, μετά από εννέα χρόνια, αποτελεί μια ευκαιρία για μια ακόμη αξέχαστη βραδιά, με setlist που αναμένεται να καλύψει όλο το φάσμα της καριέρας τους.
Οι ACID REIGN
ανήκουν στον ευρύτερο πυρήνα του Αγγλικού thrash metal, αποτελώντας ένα από τα λεγόμενα “Big Four” συγκροτήματα του είδους στη Μεγάλη Βρετανία, μαζί με τους ONSLAUGHT, SABBAT και XENTRIX (οι VENOM δεν αναφέρονται γιατί δεν ανήκουν μόνο στον χώρο του thrash metal). Σχηματίστηκαν στα μέσα της δεκαετίας του ’80 (και συγκεκριμένα το 1985) και γρήγορα ξεχώρισαν για την ιδιαίτερη προσωπικότητά τους, που συνδύαζε την επιθετικότητα και το mosh, με το έντονο χιούμορ και μια πιο “χαλαρή” προσέγγιση στη θεματολογία των στίχων.
ACID REIGN
Οι κυκλοφορίες τους “Moshkinstein” (EP 1988), “Humanoia” (EP 1989), “The Fear” (1989) και “Obnoxious” (1990) κατέγραψαν το στίγμα τους στην εποχή, πριν το συγκρότημα διαλυθεί το 1991. Η επιστροφή τους το 2015, υπό την καθοδήγηση του frontman τους Howard “H” Smith, έδωσε νέα πνοή στο όνομα ACID REIGN, οδηγώντας τελικά στην κυκλοφορία του “The Age Of Entitlement” το 2019, που απέσπασε πολύ θετικές αντιδράσεις.
Με το νέο τους στούντιο άλμπουμ “Daze Of The Week” (το οποίο ηχεί σαφέστατα επιθετικότερο έναντι του προκατόχου του) έτοιμο και προς κυκλοφορία στις 15 Μαΐου 2026, μέσω της Back On Black Records, οι ACID REIGN επανέρχονται στο προσκήνιο με ανανεωμένη ενέργεια, διάθεση και σύνθεση (εν μέρει).
Πρώην μέλη τους συνέχισαν την καριέρα τους σε συγκροτήματα όπως CATHEDRAL, CRONOS, HOLOSADE, LAWNMOWER DETH, VENOM INC., SEPTIC TANK, LUCIFER, DEATH PENALTY, M-PIRE OF EVIL, κ.λ.π.).
Η εμφάνισή τους στο Gagarin 205 Live Music Space θα είναι και η πρώτη τους στη χώρα μας, δίνοντας στο Ελληνικό κοινό την ευκαιρία να βιώσει από κοντά ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σχήματα του Αγγλικού thrash metal.
Οι Βραζιλιάνοι THE TROOPS OF DOOM
αποτελούν ένα από τα πιο ενδιαφέροντα συγκροτήματα της σύγχρονης extreme metal σκηνής, με επικεφαλής τον Jairo “Tormentor” Guedz, τον πρώτο κιθαρίστα των SEPULTURA (επίσης πρώην κιθαρίστας των THE MIST, OVERDOSE, EMINENCE) και βασικό συντελεστή των ιστορικών “Bestial Devastation” (Split Album με τους συμπατριώτες τους OVERDOSE, 1985) και “Morbid Visions”.(1986) Το συγκρότημα δημιουργήθηκε το 2020 με στόχο την αναβίωση του αυθεντικού πνεύματος του ’80s death / thrash metal.
THE TROOPS OF DOOM
Η μουσική τους αντλεί έμπνευση από την πρώιμη περίοδο των SEPULTURA, καθώς και από μπάντες όπως SLAYER, CELTIC FROST και POSSESSED, δημιουργώντας έναν ήχο που λειτουργεί σαν γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν.
Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, έχουν κυκλοφορήσει τα φοβερά και τρομερά “The Rise Of Heresy” (EP 2020), “The Absence Of Light” (EP 2021), ”Antichrist Reborn” (2022) και “A Mass To The Grotesque” (2024), που όλα τους έχουν αποσπάσει εξαιρετικά σχόλια από κοινό και τύπο, ενώ πρόσφατα κυκλοφόρησαν και μία διασκευή στο “God Of Thunder” των KISS με την συμμετοχή μεταξύ άλλων του Chuck Billy (TESTAMENT, κ.λ.π.) και του Martin Furia (DESTRUCTION, κ.λ.π.), υπό την μορφή single.
Πρόσφατα, το συγκρότημα ενισχύθηκε με την προσθήκη του κιθαρίστα Frank ”Blackfire” Gosdzik (νυν SODOM και FRANK BLACKFIRE (πρώην MYSTIC), πρώην KREATOR και ASSASSIN), για την επερχόμενη περιοδεία τους στην Ευρώπη, αντικαθιστώντας τον πολυπράγμων κιθαρίστα τους Marcelo Henrique Vasco που αποχώρησε πρόσφατα από τους THE TROOPS OF DOOM.
Η ένταξή του Frank ”Blackfire” Gosdzik προσθέτει ακόμη μεγαλύτερο ειδικό βάρος στην σύνθεση τους και ενισχύει τη σύνδεση του συγκροτήματος με την Ευρωπαϊκή thrash metal σκηνή. Η εμφάνισή τους στην Αθήνα θα είναι και για αυτούς η πρώτη τους στη χώρα μας και αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Η Κυριακή 30 Αυγούστου 2026 στο Gagarin 205 Live Music Space διαμορφώνεται ως μια βραδιά υψηλής έντασης, με τρία σχήματα που εκπροσωπούν διαφορετικές πτυχές του thrash metal και του extreme metal ήχου γενικότερα. Και δεν έχουμε τακτικά την ευκαιρία να απολαμβάνουμε τέτοιου είδους πακέτα, ιδιαίτερα όταν έχουν φτιαχτεί αποκλειστικά για την Αθήνα…
Η online προπώληση εισιτηρίων για το No Truth, No Justice European Tour 2026, Θα ξεκινήσει την Τετάρτη 1 Απριλίου 2026 στις 14:00 μέσω του www.ticketservices.gr
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Σύντομα θα ξεκινήσει και η προπώληση εισιτηρίων μέσω των παρακάτω φυσικών σημείων πώλησης.
Προπώληση Εισιτηρίων No Truth, No Justice European Tour 2026
Ticket Services (Πανεπιστημίου 39 (Στοά Πεσμαζόγλου), Αθήνα / Τηλ: 210-7234567)
Metal Era (Εμμανουήλ Μπενάκη 22, Αθήνα / Τηλ: 210-3304133)
Reload Store (Ακαδημίας 81, Αθήνα / Τηλ: 210-3801464)
Le Disque Noir (Θεμιστοκλέους 29, Αθήνα / Τηλ: 211 2143554)
Monsterville (Αγίας Ειρήνης 13, Μοναστηράκι / Τηλ: 210-3648180)
No Truth, No Justice European Tour 2026 / THE TROOPS OF DOOM
No Truth, No Justice European Tour 2026 με SACRED REICH (U.S.A.), ACID REIGN (U.K.) και THE TROOPS OF DOOM (Brazil) [FEATURING: Jairo “Tormentor” Guedz (ex SEPULTURA & THE MIST) & Frank “Blackfire” Gosdzik (SODOM, ex KREATOR & ASSASSIN)] έρχονται την Κυριακή 30 Αυγούστου 2026 στο Gagarin 205 Live Music Space.
“Thrash Metal Feast” No Truth, No Justice European Tour 2026
Την Κυριακή 30 Αυγούστου 2026, το Gagarin 205 Live Music Space θα υποδεχθεί μια τριπλή και χορταστική δόση αυθεντικού thrash metal με τους Αμερικάνους SACRED REICH ως headliners, πλαισιωμένους από τους Άγγλους ACID REIGN και τους Βραζιλιάνους THE TROOPS OF DOOM, σε ένα line up που συνδυάζει διαφορετικές σχολές του σκληρού ήχου.
Οι SACRED REICH αποτελούν μία από τις πλέον αναγνωρίσιμες και διαχρονικές παρουσίες του Αμερικανικού thrash metal. Δημιουργημένοι το 1985 στο Phoenix της Arizona, κατάφεραν να καθιερωθούν ως βασικοί εκπρόσωποι του λεγόμενου “Second Wave” του είδους, δίπλα σε ονόματα όπως TESTAMENT, DARK ANGEL, DEATH ANGEL, FORBIDDEN, HEATHEN, FLOTSAM AND JETSAM, VIO-LENCE, NUCLEAR ASSULT, DEFIANCE, ATROPHY, κ.λ.π.
Από τα πρώτα τους κιόλας βήματα, ξεχώρισαν για τον τρόπο με τον οποίο συνδύαζαν την επιθετικότητα του thrash metal με στοιχεία από το punk και το hardcore, διαμορφώνοντας έναν ήχο άμεσο, δυναμικό και με έντονο χαρακτήρα.
Το κλασικό πλέον ντεμπούτο τους “Ignorance” (1987) έθεσε πολύ γερά τις βάσεις, όμως ήταν το “Surf Nicaragua” (EP 1988) και κυρίως το εμβληματικό “The American Way” (1990) που τους εκτόξευσαν σε ένα ευρύτερο κοινό. Το τελευταίο παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα πιο αγαπημένα thrash metal άλμπουμ στην Ελλάδα, με τραγούδια που έχουν αποκτήσει σχεδόν μυθικό status. Η απήχηση του άλμπουμ σε συνδυασμό με τη συνεχή συναυλιακή δραστηριότητα εκείνης της εποχής, εδραίωσε τη φήμη τους ως ένα συγκρότημα με ουσία, ταυτότητα και ξεκάθαρο κοινωνικοπολιτικό λόγο.
Οι SACRED REICH δεν περιορίστηκαν ποτέ σε απλή ταχύτητα ή τεχνική επίδειξη. Οι mid-tempo δομές, τα στιβαρά riffs και η έντονη ενασχόληση γύρω από κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα δημιούργησαν ένα αποτέλεσμα που επικοινωνεί άμεσα με το κοινό. Αυτή η “επικοινωνιακή ενέργεια” παραμένει μέχρι και σήμερα βασικό στοιχείο της ταυτότητάς τους.
Μετά από μια περίοδο δισκογραφικής ύφεσης τη δεκαετία του ’90 (κατά την οποία κυκλοφόρησαν τα “Independent” (1993) και “Heal” (1996)) και τη διάλυση τους το 2000, η επιστροφή τους το 2006 έδειξε ότι το ενδιαφέρον του κοινού παρέμενε ισχυρό. Η επανένωση εξελίχθηκε σε μια σταθερή συναυλιακή παρουσία, ενώ το “Awakening” (2019) απέδειξε ότι η μπάντα διατηρεί ακόμα δημιουργική φλόγα και σύγχρονη προσέγγιση, χωρίς να απομακρύνεται από τον πυρήνα της.
Το νέο τους στούντιο άλμπουμ “Into The Abyss” θα κυκλοφορήσει τον Σεπτέμβριο 2026 (αρχικά επρόκειτο να κυκλοφορήσει την άνοιξη) και αναμένεται να ταρακουνήσει γερά τα νερά αυτήν την φορά. Άλλωστε ορισμένα κομμάτια του θα παιχθούν ζωντανά και στις επερχόμενες συναυλίες τους, παίρνοντας έτσι το κοινό μια γεύση του τι πρόκειται να επακολουθήσει.
Στην Ελλάδα, οι SACRED REICH
απολαμβάνουν διαχρονικά ιδιαίτερης αποδοχής. Οι εμφανίσεις τους θεωρούνται σημείο αναφοράς για το εγχώριο κοινό, με ένταση, πάθος και αυθεντικότητα που σπάνια συναντά κανείς. Η επιστροφή τους στο Gagarin 205 Live Music Space και στην Αθήνα, μετά από εννέα χρόνια, αποτελεί μια ευκαιρία για μια ακόμη αξέχαστη βραδιά, με setlist που αναμένεται να καλύψει όλο το φάσμα της καριέρας τους.
Οι ACID REIGN
ανήκουν στον ευρύτερο πυρήνα του Αγγλικού thrash metal, αποτελώντας ένα από τα λεγόμενα “Big Four” συγκροτήματα του είδους στη Μεγάλη Βρετανία, μαζί με τους ONSLAUGHT, SABBAT και XENTRIX (οι VENOM δεν αναφέρονται γιατί δεν ανήκουν μόνο στον χώρο του thrash metal). Σχηματίστηκαν στα μέσα της δεκαετίας του ’80 (και συγκεκριμένα το 1985) και γρήγορα ξεχώρισαν για την ιδιαίτερη προσωπικότητά τους, που συνδύαζε την επιθετικότητα και το mosh, με το έντονο χιούμορ και μια πιο “χαλαρή” προσέγγιση στη θεματολογία των στίχων.
ACID REIGN
Οι κυκλοφορίες τους “Moshkinstein” (EP 1988), “Humanoia” (EP 1989), “The Fear” (1989) και “Obnoxious” (1990) κατέγραψαν το στίγμα τους στην εποχή, πριν το συγκρότημα διαλυθεί το 1991. Η επιστροφή τους το 2015, υπό την καθοδήγηση του frontman τους Howard “H” Smith, έδωσε νέα πνοή στο όνομα ACID REIGN, οδηγώντας τελικά στην κυκλοφορία του “The Age Of Entitlement” το 2019, που απέσπασε πολύ θετικές αντιδράσεις.
Με το νέο τους στούντιο άλμπουμ “Daze Of The Week” (το οποίο ηχεί σαφέστατα επιθετικότερο έναντι του προκατόχου του) έτοιμο και προς κυκλοφορία στις 15 Μαΐου 2026, μέσω της Back On Black Records, οι ACID REIGN επανέρχονται στο προσκήνιο με ανανεωμένη ενέργεια, διάθεση και σύνθεση (εν μέρει).
Πρώην μέλη τους συνέχισαν την καριέρα τους σε συγκροτήματα όπως CATHEDRAL, CRONOS, HOLOSADE, LAWNMOWER DETH, VENOM INC., SEPTIC TANK, LUCIFER, DEATH PENALTY, M-PIRE OF EVIL, κ.λ.π.).
Η εμφάνισή τους στο Gagarin 205 Live Music Space θα είναι και η πρώτη τους στη χώρα μας, δίνοντας στο Ελληνικό κοινό την ευκαιρία να βιώσει από κοντά ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σχήματα του Αγγλικού thrash metal.
Οι Βραζιλιάνοι THE TROOPS OF DOOM
αποτελούν ένα από τα πιο ενδιαφέροντα συγκροτήματα της σύγχρονης extreme metal σκηνής, με επικεφαλής τον Jairo “Tormentor” Guedz, τον πρώτο κιθαρίστα των SEPULTURA (επίσης πρώην κιθαρίστας των THE MIST, OVERDOSE, EMINENCE) και βασικό συντελεστή των ιστορικών “Bestial Devastation” (Split Album με τους συμπατριώτες τους OVERDOSE, 1985) και “Morbid Visions”.(1986) Το συγκρότημα δημιουργήθηκε το 2020 με στόχο την αναβίωση του αυθεντικού πνεύματος του ’80s death / thrash metal.
THE TROOPS OF DOOM
Η μουσική τους αντλεί έμπνευση από την πρώιμη περίοδο των SEPULTURA, καθώς και από μπάντες όπως SLAYER, CELTIC FROST και POSSESSED, δημιουργώντας έναν ήχο που λειτουργεί σαν γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν.
Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, έχουν κυκλοφορήσει τα φοβερά και τρομερά “The Rise Of Heresy” (EP 2020), “The Absence Of Light” (EP 2021), ”Antichrist Reborn” (2022) και “A Mass To The Grotesque” (2024), που όλα τους έχουν αποσπάσει εξαιρετικά σχόλια από κοινό και τύπο, ενώ πρόσφατα κυκλοφόρησαν και μία διασκευή στο “God Of Thunder” των KISS με την συμμετοχή μεταξύ άλλων του Chuck Billy (TESTAMENT, κ.λ.π.) και του Martin Furia (DESTRUCTION, κ.λ.π.), υπό την μορφή single.
Πρόσφατα, το συγκρότημα ενισχύθηκε με την προσθήκη του κιθαρίστα Frank ”Blackfire” Gosdzik (νυν SODOM και FRANK BLACKFIRE (πρώην MYSTIC), πρώην KREATOR και ASSASSIN), για την επερχόμενη περιοδεία τους στην Ευρώπη, αντικαθιστώντας τον πολυπράγμων κιθαρίστα τους Marcelo Henrique Vasco που αποχώρησε πρόσφατα από τους THE TROOPS OF DOOM.
Η ένταξή του Frank ”Blackfire” Gosdzik προσθέτει ακόμη μεγαλύτερο ειδικό βάρος στην σύνθεση τους και ενισχύει τη σύνδεση του συγκροτήματος με την Ευρωπαϊκή thrash metal σκηνή. Η εμφάνισή τους στην Αθήνα θα είναι και για αυτούς η πρώτη τους στη χώρα μας και αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Η Κυριακή 30 Αυγούστου 2026 στο Gagarin 205 Live Music Space διαμορφώνεται ως μια βραδιά υψηλής έντασης, με τρία σχήματα που εκπροσωπούν διαφορετικές πτυχές του thrash metal και του extreme metal ήχου γενικότερα. Και δεν έχουμε τακτικά την ευκαιρία να απολαμβάνουμε τέτοιου είδους πακέτα, ιδιαίτερα όταν έχουν φτιαχτεί αποκλειστικά για την Αθήνα…
Η online προπώληση εισιτηρίων για το No Truth, No Justice European Tour 2026, Θα ξεκινήσει την Τετάρτη 1 Απριλίου 2026 στις 14:00 μέσω του www.ticketservices.gr
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Σύντομα θα ξεκινήσει και η προπώληση εισιτηρίων μέσω των παρακάτω φυσικών σημείων πώλησης.
Προπώληση Εισιτηρίων No Truth, No Justice European Tour 2026
Ticket Services (Πανεπιστημίου 39 (Στοά Πεσμαζόγλου), Αθήνα / Τηλ: 210-7234567)
Metal Era (Εμμανουήλ Μπενάκη 22, Αθήνα / Τηλ: 210-3304133)
Reload Store (Ακαδημίας 81, Αθήνα / Τηλ: 210-3801464)
Le Disque Noir (Θεμιστοκλέους 29, Αθήνα / Τηλ: 211 2143554)
Monsterville (Αγίας Ειρήνης 13, Μοναστηράκι / Τηλ: 210-3648180)
Οι Not For $ale επιστρέφουν με το “Billy”, μετά το “The 47th“ ένα νέο δυναμικό single που υιοθετεί ένα πιο προσωπικό και οικείο ύφος γραφής, ενώ ταυτόχρονα αντιμετωπίζει μια βαθιά ανθρώπινη εμπειρία: τη στιγμή που ένα παιδί παύει να νιώθει ασφαλές εκεί όπου θα έπρεπε.
Μέσα από ωμή αφήγηση και έντονους στίχους, το τραγούδι εξερευνά εκείνες τις πρώτες στιγμές σύγχυσης και σιωπηλού πόνου — όταν ένα παιδί δέχεται το χτύπημα χωρίς να καταλαβαίνει το γιατί, όταν οι λέξεις δεν αρκούν και όταν αρχίζουν να σχηματίζονται οι πρώτες αόρατες πληγές. Είναι σιωπηλές πληγές που συχνά παραμένουν κρυφές, αλλά συνεχίζουν να αντηχούν σε όλη τη διάρκεια της ζωής.
Με δυναμική παραγωγή και άμεσους, συναισθηματικά φορτισμένους στίχους, το “Billy” ρίχνει φως στη σιωπηλή βία του bullying. Το τραγούδι αποκαλύπτει πώς αυτές οι βαθιά προσωπικές εμπειρίες ξεπερνούν το άτομο που τις βιώνει, αφήνοντας σημάδια που διαμορφώνουν ταυτότητες, σχέσεις και αναμνήσεις πολύ μετά τη στιγμή που συνέβησαν.
Με αυτή την κυκλοφορία, οι Not For $ale συνεχίζουν τη δέσμευσή τους να χρησιμοποιούν τη μουσική ως μια πλατφόρμα για να δοθεί όνομα σε όσα πολύ συχνά παραμένουν ανείπωτα. Το “Billy” λειτουργεί τόσο ως προσωπικός στοχασμός όσο και ως ένα ευρύτερο κάλεσμα να αντιμετωπιστεί μια συμπεριφορά που εξακολουθεί να κανονικοποιείται υπερβολικά συχνά.
Billy cover art
Συνδυάζοντας ευαλωτότητα και αίσθηση επείγοντος, οι Not For $ale
αποδεικνύουν για ακόμη μία φορά ότι η μουσική μπορεί να δώσει φωνή σε δύσκολες αλήθειες — και να μετατρέψει προσωπικές ιστορίες σε συλλογική συνειδητοποίηση.
Το αιρετικό ντουέτο, Voodoo Drummer Duo, ζητά συγχώρεση από τον αγαπημένο τους τραγουδοποιό, τον Tom Waits!Μια ορχηστρική εκδοχή με τον δικό τους ξεχωριστό τρόπο!
Μια αμαρτωλή διασκευή:
Ο σοκολατένιος Ιησούς πρέπει να κρατήσει τον Διάβολο βαθιά μέσα στην τρύπα. (Chocolate Jesus – Way down in the hole). Το Βιολοντσέλο στον Παράδεισο, τα Τύμπανα στην Κόλαση και το Παραξενόφωνο στο ρήγμα! Κατέβηκαν από τον σταυρό τους, ώστε να χρησιμοποιήσουν το ξύλο …. και να βάλουν φωτιά!
«είμαστε άτυχοι, το πλοίο βυθίζεται! Ο Θεός λείπει για δουλειές». (God’s away on business)
(ένα διατονικό μεταλλόφωνο μιας οκτάβας, με αντηχεία κολοκύθες, το Δυτικο – Αφρικανικό Μπαλαφον) με το ένα χέρι, ενώ το άλλο και τα πόδια παίζουν τα ΤΥΜΠΑΝΑ (χωρίς ταμπούρο.)
Η πρώτη τους περιοδεία “HELLaS TOUR” θα γίνει τον Απρίλιο:
Τρίτη 21/4 ΙΩΑΝΝΙΝΑ Beatnik
Τετάρτη 22/4 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Μικρή Σκηνή
Πέμπτη 23 /4 ΚΑΣΤΟΡΙΑ Καφενείον ο Ανθός
Παρασκευή 24/4 ΚΑΒΑΛΑ Sante Bar
Σάββατο 25/4 ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ Τεχνουργείον
Σύνθεση: Tom Waits (Way down in the hole) με την Kathleen Brennan (Chocolate Jesus & God’s away on business)
Ηχογράφηση – Μήξη: Κώστας Τσιώλης
Mastering: Γιάννης Χριστοδουλάτος (Sweetspot Productions)
Voodoo Drummer TOM WAITS
Οι φιγούρες στο βίντεο είναι από την «Κόλαση» του Ιερώνυμου Μπος.
Δουλειές που έχουμε ξανα ακούσει από τα χεράκια τους.
Υπάρχουν μπάντες που ακούγονται σωστά στο στούντιο και μπάντες που ανήκουν στη σκηνή. Και υπάρχουν και οι Naxatras η περίπτωση στην οποία τα δύο αυτά πράγματα μπλέκονται τόσο φυσικά, που τελικά δεν έχει σημασία από πού ξεκινάς. Το ταξίδι είναι αυτό που μετράει.
Ξεκινώντας από την αγαπημένη Θεσσαλονίκη το 2012, οι Naxatras δεν άργησαν να χτίσουν κάτι πολύ πιο ουσιαστικό από μια απλή παρουσία στη σκηνή της psychedelic rock. Από την αρχή, η φιλοσοφία τους ήταν ξεκάθαρη, ζωντανή ενέργεια, αναλογικός ήχος, και μια βαθιά βιωματική προσέγγιση στη μουσική. Το πρώτο τους άλμπουμ, ηχογραφημένο μέσα σε μία μέρα, ήταν ένα εντυπωσιακό εγχείρημα που χτίζοντας κόσμους μέσα από τον ήχο εξελίχθηκε.
Η μουσική των Naxatras
κουβαλάει τη νοσταλγία των ’70s χωρίς να εγκλωβίζεται εκεί. Ψυχεδέλεια, progressive ξεσπάσματα, funk περάσματα και ανατολίτικες αποχρώσεις. ‘Ολα συνυπάρχουν σε έναν ήχο που σε τραβάει μέσα του. Οι βαριές μπασογραμμές, τα ανοιχτά κιθαριστικά τοπία και τα grooves που χτίζονται υπομονετικά, δημιουργούν κάτι που δεν θα λέγαμε ακούγεται απλώς αλλά βιώνεται.
Naxatras line up
Με τα χρόνια, η μπάντα άρχισε να μετατοπίζεται διακριτικά από τον αυθορμητισμό των πρώτων ηχογραφήσεων σε μια πιο δομημένη, συνθετική προσέγγιση. Το “IV” ήταν ένα σημείο καμπής κάπως πιο πολυεπίπεδο, πιο προσεγμένο, χωρίς όμως να χάνει την ψυχή του. Και κάπου εκεί φάνηκε ξεκάθαρα ότι οι Naxatras είναι μια μπάντα που ξέρει πού θέλει να πάει και δεν είναι απλώς μια μπάντα που τζαμάρει καλά.
Η προσθήκη πλήκτρων και synthesizers άνοιξε ακόμα περισσότερο τον ήχο τους, δίνοντας μια πιο κοσμική διάσταση στα ήδη μαγευτικά τους κομμάτια. Και φυσικά, όλο αυτό παίρνει την πραγματική του μορφή πάνω στη σκηνή όπου ο ήχος, τα visuals και η επαφή με το κοινό μετατρέπουν κάθε εμφάνιση σε μια ολοζώντανη καθηλωτική αίσθηση.
Δεν είναι τυχαίο ότι έχουν βρεθεί σε φεστιβάλ σε όλη την Ευρώπη, ούτε ότι το κοινό τους μεγαλώνει σταθερά εκτός Ελλάδας. Οι Naxatras είναι από τις μπάντες που εξάγονται χωρίς να αλλοιώνονται αλλά κρατώντας τον χαρακτήρα τους και χτίζοντας κάτι αυθεντικό σε μια σκηνή που συχνά ανακυκλώνεται.
Live report: Naxatras & Supermoon, photos by Ioannis Tsinogkos
Και τώρα, επιστρέφουν σε ένα περιβάλλον που τους ταιριάζει απόλυτα.
Στις 3 Απριλίου, στο Heavy Psych Sounds Fest στην Αθήνα, οι Naxatras προσθέτουν τον δικό τους ξεχωριστό χαρακτήρα σε ένα line-up γεμάτο ταλαντούχες μπάντες, δημιουργώντας μαζί με όλες τις συμμετοχές μια βραδιά που θα μείνει αξέχαστη! Με το πιο πρόσφατο υλικό τους να διευρύνει ακόμη περισσότερο τον ήχο τους και με τη γνωστή τους σκηνική ενέργεια, το live αυτό έχει όλες τις προϋποθέσεις να είναι από εκείνες τις στιγμές που δεν περιγράφονται εύκολα μετά. Το Heavy Psych Sounds Fest είναι η ευκαιρία να αφεθείς στον ήχο τους, να ακολουθήσεις τα grooves και τις μελωδίες τους!
Heavy Psych Sounds Festival 2026
Η παρουσία τους μοιάζει σχεδόν απαραίτητη, σαν το κομματάκι ενός πάζλ που δεν θα μπορούσε να λείπει και εμείς θα είμαστε εκεί, γιατί η σκηνή τους δεν συγχωρεί απουσίες.
Το venue ήταν γεμάτο και προμηνυόταν να γίνει μεγάλος χαμός. Άλλωστε οι VNV Nation είναι ιδιαίτερα αγαπητοί στη χώρα μας.
Οι Dramachine “άνοιξαν” τη βραδιά
VNV Nation, Grey Gallows, Dramachine @Arch Club| Live report- Photos Jo Gogou
Για αρχή βγήκαν οι πολύ καλοί ομολογουμένως Dramachine με το ατόφιο synth punk τους. Σε πολλά σημεία θύμιζαν τους Mikro αλλά αυτό δεν ενόχλησε καθόλου, μιας και σκηνικά “έσκιζαν”.
Κιθάρες και synths με πολύ καλά φωνητικά ταίριαξαν “γάντι” με τη βραδιά μας. Αν και δεν είχε πολύ κόσμο στην αρχή, το ντουέτο τα “έδωσε” όλα. Οι συνθέσεις που μας παρουσίασαν ήταν οι “Φάντασμα”, “Αστεροσκοπείο”, “Πάντα κάτι μένει”, “Λένορμαν”, “Νύχτα θλίψη”, “Συγκινιασιακή”, “Objet a”, “Αμνησία”, “Αναισθητική” και “Δεν έχει μείνει (Waltzing)”. Επίσης διασκεύασαν και το “Σαν με κοιτάς” του Γιάννη Σπανού.
Πετυχημένη διασκευή ομολογουμένως με το δικό τους “χρώμα” επάνω σε ένα κομμάτι που δεν έχουμε συνηθίσει σε τέτοιες διασκευές. Η μπάντα είχε το δύσκολο έργο να θερμάνει το κοινό, βασικά να το βάλει μέσα στο χώρο, μιας και οι περισσότεροι ήταν έξω. Ως ένα βαθμό το κατάφεραν και αναμένουμε σύντομα νέα τους δισκογραφικά.
VNV Nation, Grey Gallows, Dramachine @Arch Club| Live report- Photos Jo Gogou
Συνέχεια με τους εξαιρετικούς Grey Gallows
VNV Nation, Grey Gallows, Dramachine @Arch Club| Live report- Photos Jo Gogou
Οι Grey Gallows ήταν πιο σκοτεινοί από τους προκατόχους τους με μια μυστηριακή ατμόσφαιρα που τροφοδοτούσε το κοινό με ανάμεικτα συναισθήματα. Εξαιρετική μπάντα πάνω στη σκηνή, μάγεψε με το υπέροχο Darkwave της. Οι Πατρινοί ήταν και αυτοί κάτι διαφορετικό για την βραδιά, ουσιαστικά μιλάμε για τρεις τελείως διαφορετικές μπάντες που ανέβηκαν στο stage του Arch Club.
Επαγγελματική σκηνική παρουσία και δυνατά beats που και που σύνθεταν ένα φανταστικό θέαμα.
Οι συνθέσεις που έπαιξαν οι Grey Gallows ήταν τα “Dying light”, “Empty as you”, “Love moan”, “Strangers”, “Sad wings of destiny”, “Garden of lies” και “1982”. Θα χαρούμε πολύ να τους “πετύχουμε” πάλι και σε κάποιο live και θα σας συμβολεύαμε να τσεκάρετε τη δισκογραφία τους εδώ. Και κάπου εδώ φτάνουμε στο τελευταίο σχήμα της βραδιάς, στους τρομερούς VNV Nation.
VNV Nation, Grey Gallows, Dramachine @Arch Club| Live report- Photos Jo Gogou
Το κύρος και η επιβλητική εμφάνιση των VNV Nation!
VNV Nation, Grey Gallows, Dramachine @Arch Club| Live report- Photos Jo Gogou
Τι είναι αυτό που πάθαμε από τους VNV Nation! Από που ήρθε? Θυμάμαι στη Ρώμη δεν υπήρχε τόσο πάθος όταν τους είχα παρακολουθήσει πριν από 13 χρόνια. Σας τα είπα εδώ άλλωστε. Λες και ο Harris δεν πέρασε καμιά περιπέτεια με την υγεία του, λες και απλά ήρθε από το σπίτι του να μας διαλύσει μέσα σε μια φαντασμαγορική νύχτα. Μια βραδιά που είχε μελωδίες και ατμόσφαιρες, aggressive beat και επικά refrain. Τι να λέμε τώρα, μαζεύαμε τα κομμάτια μας και μας έκαναν να ξεχάσουμε την κούραση μας όντας καθημερινή ημέρα.
Είκοσι συνθέσεις! Οι επτά από αυτές να είναι στο encore, κάτι που βλέπουμε σπάνια. Ενάς αγέραστος Ronin Harris που ερμήνευε στην εντέλεια όλα τα άσματα του. Μεγαλείο στα “Space and time”, “Tomorrow never comes”, “Legion”, “Honour”, “Silence speaks” και “Chrome” δεν άφησαν ούτε κατά διάνοια να υπάρξει αμφισβήτηση για μια μπάντα που γνώριζε τι να κάνει για να περάσει καλά ο κόσμος που κράτησε το εισιτήριο του, κατανόησε την περιπέτεια που πέρασε ο ιδρυτής της μπάντας και ήρθε για ένα σχεδόν sold out show. Μας υπενθύμιζε ο Ronan κάθε τρεις και λίγο την αξία της ζωής και να ζούμε την κάθε στιγμή. Λόγια “χρυσάφι” από έναν καλλιτέχνη που μέχρι πριν λίγο καιρό έφτασε απίστευτα κοντά στο θάνατο.
Οι VNV Nation ήταν μια μεταλαμπάδευση ιδεών και αξιών
Και λίγα λέω. Ο Ronan Harris ήταν τόσο κοντά στο κοινό που υπέγραφε μπλούζες και δανειζόταν το κινητό οπαδού για να τραβήξει video την εμφάνιση. Ένας υπέροχα επικοινωνιακός καλλιτέχνης που συνοδευόταν από δυο εκπληκτικούς μουσικούς. Συνθέσεις όπως “Control”, “Homeward”, “Gratitude”, “When is the future?”, “Close to heaven” και “Resolution” κλείνουν υπέροχα το πρώτο μέρος της βραδιάς. Επανέρχεται η μπάντα με τα “Armour”, “The game”, “Only satellites”, “Prophet”, “Illusion”, “Nova” και το επικό και πομπώδες “All our sins”.
Οι VNV Nation έκλεισαν το live θαυμάσια και δεν άφησαν κανέναν παραπονεμένο.
VNV Nation, Grey Gallows, Dramachine @Arch Club| Live report- Photos Jo Gogou
Για το τέλος
Δεν υπάρχουν λόγια για την προσωπικότητα του Ronan Harris και την μεταδοτικότητα που έχει με το κοινό. Ένας άνθρωπος που πριν λίγο καιρό έκανε εγχείρηση αορτής, έκανε ένα μαγαζί να χορεύει στους ρυθμούς του. Εμείς από την άλλη έχουμε να πούμε ένα τεράστιο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ σε έναν καλλιτέχνη που μας προέτρεψε να ΖΗΣΟΥΜΕ στο έπακρον και αυτή την βραδιά. Εις το επανιδείν!
Μετά την παρουσίαση της 1ης δουλειάς των inner:i, με τον δίσκο Lavender (θα διαβάσετε για την δισκοκριτική μας παρακάτω) “βρέθηκαν” στο Afternoiz αυτή τη φορά για μια συνέντευξη εφ’όλης της ύλης.
Μάθαμε τα πάντα και ετοιμαζόμαστε για μια live παρουσίαση τους.
inner:i
1.Είστε ένα τρίο που βρίσκεται μεταξύ Αθήνας και Βόλου. Πως το καταφέρνετε και πως προέκυψε αυτό;
(Χριστόφορος)
Τη συνθήκη αυτή τη γνωρίζαμε από την αρχή, οπότε ήμασταν προετοιμασμένοι και για τις δυσκολίες που συνεπάγεται. Μπορούμε να δουλεύουμε από απόσταση με τα μέσα που υπάρχουν και, όσο το δυνατόν πιο συχνά, φροντίζουμε να βρισκόμαστε και από κοντά.
2.Ποιος είχε την ιδέα του ονόματος inner:i και γιατί; Είναι τύπου λογοπαίγνιο που ακόμα και εσείς αναρωτιέστε περί εσωτερικότητας και βαθύτερου νοήματος;
(Χριστόφορος)
Το όνομα, η αλήθεια είναι ότι μας παίδεψε αρκετά. Το να βρεις κάτι εύηχο, που να φαίνεται ωραίο και να σου ταιριάζει και νοηματικά, δεν είναι εύκολη υπόθεση.
Κάποια στιγμή, μέσα στο brainstorming που κάναμε, μου ήρθε το “inner:i” και αμέσως θεώρησα ότι ταιριάζει απόλυτα με τη μουσική μας. Δηλαδή, να εξωτερικεύσουμε το μέσα μας μέσω της μουσικής.
3.Ποιος από εσάς, αφού μας συστηθείτε, είναι ο βαθυστόχαστος της παρέας και ποιος ασχολείται τελικά με τον στίχο;
(Αντώνης)
H μπάντα αποτελείται από τους Σπύρο Χαρμάνη (μπάσο,πιάνο,φωνή), Χριστόφορο Ραζή (κιθάρα) και Αντώνη Καναρά (τύμπανα).
Ο βαθυστόχαστος μάλλον είναι ο Σπύρος, ο οποίος το ”έχει” πολύ με τον στίχο (απαγγέλλει και ποίηση ενίοτε χαχα) και έχει γράψει το μεγαλύτερο μέρος τους στον δίσκο, με μια μικρή δόση και από τον Χριστόφορο.
4.Πρώτος δίσκος που κλείδωσε στον τίτλο Lavender. Υπάρχει κάποιο ιδιαίτερο νόημα πίσω από το όνομα ή ήταν σκέψη της στιγμής;
(Αντώνης) inner:i
Ο δίσκος πήρε το όνομα του από το ομότιτλο τραγούδι που κλείνει τον δίσκο μας. Διαβάζοντας τους στίχους, θα παρατηρήσεις πως υπάρχει κάτι το αντιφατικό και μας άρεσε σαν τίτλος. Από τη μία δηλαδή κάτι που στέκεται όμορφο, ήρεμο και φωτεινό αλλά μέσα του υπάρχει η απώλεια, το σκοτάδι και η φθορά.
(Χριστόφορος) inner:i Η όσφρηση είναι από τις πιο δυνατές αισθήσεις. Μια μυρωδιά μπορεί να σου φέρει αναμνήσεις από τόσο παλιά που δεν φαντάζεσαι, μπορει να νιώσεις χαρά μπορεί να μελαγχολησεις χωρίς καν να θυμάσαι τι είχε γίνει, απλά απο μιά μυρωδιά. Αυτή είναι και η βασική ιδέα πίσω απ το “Lavender”.
5.Έχετε ήδη δώσει μια ιδέα του Lavender. “Το Lavender δεν είναι ένας concept δίσκος με την κλασική έννοια του όρου, αλλά έχει μια ενιαία θεματική ρίζα: την κοινωνική και συναισθηματική ασφυξία που βιώνουμε καθημερινά, και την ανάγκη να βρούμε χώρο να αναπνεύσουμε μέσα σε αυτή.” Από τι έχετε ανάγκη να πάρετε μια ανάσα και αν μπορούσατε, τι θα αλλάζατε για να μπορεί αυτή η ανάσα να μην πάψει;
(Αντώνης) inner:i
Αυτή η ερώτηση θα μπορούσε άνετα να είναι θέμα συνέντευξης από μόνη της. Η ανάσα λείπει από μια καθημερινότητα που δυστυχώς μέρα με τη μέρα μοιάζει να γίνεται όλο και πιο ασφυκτική (οικονομικά, συναισθηματικά κλπ) και όλοι μας είμαστε μέρος αυτής της καθημερινότητας. Ζούμε σε μια διαρκή υπερδιέγερση και ταυτόχρονα σε μια περίεργη
απομόνωση, με αποτέλεσμα τόσο οι inner:i όσο και οι τέχνες γενικότερα, να δρουν μέσα μας ψυχοθεραπευτικά.
Αν μπορούσαμε να αλλάξουμε κάτι, θα ήταν η ίδια η δομή που μας κρατάει σε αυτή την ένταση. Λιγότερη πίεση για συνεχή απόδοση και περισσότερη ουσιαστική επαφή μεταξύ μας. Με λίγα λόγια περισσότερος χώρος για να είμαστε άνθρωποι και όχι ρόλοι.
6.Θα κάνω τον δικηγόρο του διαβόλου και θέλω να μάθω πόσο εύκολο είναι να επικοινωνήσουν τρία άτομα σε μια μπάντα; Γιατί κλειδώσατε σε αυτόν τον αριθμό και δεν θελήσατε ακόμα ένα μέλος; Πάνω από 3 είναι σχέση;
(Χριστόφορος)
Μέχρι τρεις είναι σχέση (χαχαχα), γι’ αυτό κι εμείς θέλουμε να μείνουμε έτσι όπως είμαστε. Ο καθένας έχει τον ρόλο του, δουλεύουμε με φοβερή αρμονία και υπάρχει τρομερή χημεία μεταξύ μας.
Η αλήθεια είναι ότι φοβόμαστε κιόλας να το αλλάξουμε αυτό…
7.Τι “πρέπει” να γνωρίζουμε για εσάς και τι θέλετε να μας μείνει;
(Χριστόφορος)
Αν πρέπει να ξέρει κάποιος κάτι για εμάς, είναι ότι είμαστε τρεις διαφορετικοί άνθρωποι που έχουμε πολλά κοινά, αλλά και πολλές διαφορές, και όλα αυτά αφήνονται ελεύθερα μέσα στη μουσική που κάνουμε. Οπότε, το κάθε βήμα μας θα είναι και μια έκπληξη, ακόμα και για εμάς.
8.Σίγουρα έχετε αρκετές επιρροές και κάπως έτσι δέσατε. Αν μπορούσατε να ορίσετε μονάχα έναν που θα σας έλεγε “παιδιά θέλω να συνεργαστούμε”, ποιος θα ήταν αυτός;
(Χριστόφορος)
Ο καθένας μας θα πει κάποιον άλλον και, αν μας ρωτήσεις μετά από μια εβδομάδα, θα πούμε κάποιον άλλον, οπότε δύσκολα θα καταλήξουμε σε έναν άνθρωπο. Δεν ξέρω ποιος μπορεί να είναι… ο Μπετόβεν ίσως (χαχαχα).
9.Το εξώφυλλο σίγουρα δείχνει αυτή την συναισθηματική και όχι μόνο, ασφυξία. Ποιος είχε την ιδέα και γιατί λέτε ότι υπάρχει ανάγκη για να βγούμε στην επιφάνεια και να πάρουμε αναπνοή; Τι είναι αυτό που μας μπουκώνει και μας το λέτε ευγενικά;
(Χριστόφορος)
Το εξώφυλλο είναι μια δημιουργία της Τζοβάνας Σπίλιου, ένας υπέροχος πίνακας. Με την Τζοβάνα έχουμε μια φιλία που κρατάει χρόνια και ήξερα ότι όταν φτάναμε στο σημείο να δουλέψουμε το artwork, θα ηταν ο πρώτος άνθρωπος που θα μιλούσα. Και ενώ στο μυαλό μου είχα ότι θα ξεκινήσουμε κάτι από το μηδέν, όταν μου έδειξε αυτον τον πίνακα, ήταν λες και τον είχε φτιάξει για αυτόν τον δίσκο.
Είναι το καλύτερο “ντύσιμο” που θα μπορούσε να έχει το ”Lavender” στο ταξίδι του.
Αυτό που μας “μπουκώνει” πολλές φορές είναι ο ίδιος μας ο εαυτός, θέλει πολλή δουλειά με το μέσα σού για να καταφέρεις να το αλλάξεις αυτό και να μην καταφύγεις σε εύκολες λύσεις ρίχνοντας ευθύνες παντού εκτός από σένα.
inner:i – Album Cover Lavender
10.Σας έρχεται πρόταση που αναφέρει κινηματογραφικό μοτίβο και πρέπει εσείς να δημιουργήσετε κάτι. Θα το κάνατε; Προσωπικά, από την δουλειά που άκουσα, νομίζω ότι το έχετε…
(Χριστόφορος)
Θα το κάναμε χωρίς δεύτερη σκέψη. Αγαπάμε πολύ την μουσική κινηματογράφου και σίγουρα μας έχει επηρεάσει! Θα ήταν τρομερά δημιουργική διαδικασία.
11.Ποια είναι τα άμεσα σχέδια και που; Γιατί πλέον μιλάμε για 2 πόλεις ως βάση.
(Χριστόφορος)
Τα επόμενα σχέδια είναι να μπορέσουμε να παρουσιάσουμε το “Lavender” live. Δουλεύουμε ήδη πάνω σε αυτό, η απόσταση δεν βοηθάει, παρ’ όλα αυτά κάνουμε ό,τι μπορούμε και νομίζω ότι σε λίγο καιρό θα είμαστε έτοιμοι.
12.Επόμενο single που να το αναμένουμε σε οπτικοακουστικό υλικό;
(Χριστόφορος) inner:i
Επόμενο οπτικοακουστικό single μάλλον δεν θα υπάρξει, εκτός κι αν τη συνθήκη για τους τρεις που λέγαμε πιο πάνω την κάνουμε τέσσερις ή πέντε, για να μοιραστούν λίγο τα έξοδα(χαχαχα). Αν γινόταν κάτι, θα γινόταν μάλλον για το “Falling”, αλλά δεν είναι στα άμεσα σχέδιά μάς.
13.Τυχερό 13αρι και το αφήνω πάνω σας. Τι είναι αυτό που θέλετε πολύ και ανυπομονείτε να πέσει πάνω σας σαν αστερόσκονη;
(Αντώνης) inner:i
Να νιώσουμε ότι αυτό που κάνουμε βρίσκει αντίκτυπο και σε άλλους ανθρώπους, να επιβιώσουμε σαν μπάντα και να συνεχίσουμε να το κάνουμε με αγάπη και μεράκι και σε επόμενα άλμπουμ.
Αν αυτό έρθει σαν ”αστερόσκονη”, δεν θα πούμε όχι.
The Frantic V live at Death Disco | Photo Jo Gogou
Τι κι αν πέρασαν οκτώ (8) χρόνια από το “τελευταίο” The Frantic V show στην Πρωτεύουσα; Οι ημι-Θεσσαλονικό-Βολο-Αθηναίζοι έκαναν την επιστροφή τους τόσο δυνατή, που ένα sold out άγγιξε την πόρτα του Death Disco στην Αθήνα, την Παρασκευή 27 Μαρτίου 2026. Το μεγάλο αυτό opening έκαναν οι Αθηναίοι Coral Fuzz, με το ταλέντο τους να ξεχύνεται.
Θα στα πάρω από την αρχή και θα σου πω πως κατηφορίσαμε το απόγευμα εκείνο της Παρασκευής στου Ψυρρή, μεταξύ εμποδίων λόγω πορειών, συγκοινωνιών, καιρικών φαινομένων και τα όσα μύρια. Αυτά συμβαίνουν όμως όταν πας κόντρα στο νόμο του Μέρφι και κάνεις την επιστροφή στα μουσικά δρώμενα. Και όμως ο κόσμος ήταν εκεί και ήταν και πολύς. Sold out είπαμε και δυστυχώς κάποιοι που δεν είχαν προλάβει να βγάλουν το μαγικό χαρτάκι, με αποτέλεσμα να ακούνε πίσω από τοίχους (βάλτους βρε καημένε και ας κάτσουν στον πάνω όροφο…).
Ήταν προγραμματισμένο να ανοίξουν οι πόρτες στις 20:30 που με μια καθυστέρηση -δεν γνωρίζουμε τίνος- άνοιξαν τελικά στις 21:00 με αποτέλεσμα να πάει το πρόγραμμα πίσω (αυτό σημαίνει και λιγότεροι χρόνοι.
Coral Fuzz
Coral Fuzz live at Death Disco | Phos Jo Gogou
Οι περισσότεροι που μας διαβάζετε τους γνωρίζετε, τους έχετε δει και έχετε ακούσει. Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει πως κάθε φορά δεν κρύβουν εκπλήξεις. Η μπάντα που μυρίζει ’60s τίλα και έχει διάθεση garage punk-surf etc, ουδεμία σχέση έχει ηλικιακά και μπράβο τους.
Οι Coral Fuzz ανέβηκαν στη σκηνή έτοιμοι να τα δώσουν όλα, όπως και το έκαναν! Με άκρως funky-groovy δώστα όλα διάθεση, κάτι που φυσικά και έφτασε μέχρι το κοινό που ανταπέδωσε τον παλμό αυτό.
Σε περίπτωση που δεν τους έχετε ανακαλύψει, όπως και τη νέα τους δουλειά, μπορείτε να το κάνετε μέσα από την δισκοκριτική μας.
Coral Fuzz live at Death Disco | Phos Jo Gogou
Ο Γιώργος Παπακώστας, το πολυεργαλείο που έχει καταφέρει να βάλει τα γυαλιά σε πολλούς (λόγω ηλικίας και έργου), εμφανίστηκε με κάτι μεταξύ Prince και Hendrix (welldone) και πολύ το αγαπήσαμε.
Εντάξει από σκηνική παρουσία δεν έχουμε να πούμε ή να σχολιάσουμε και πολλά, αφού γνωρίζουμε πως αν η σκηνή ήταν μεγαλύτερη, θα την είχαν χαρτογραφήσει όλη.
Αυτά τα σολαρίσματα και τα κόλπα, που και σε ξεσηκώνουν και λες “τι έκαναν ρε παιδί μου τώρα” ή ακόμα χειρότερα, σε ωθούν να παρτάρεις ακόμα περισσότερα, ενώ δεν πάει άλλο.
Μια εκπληκτική εισαγωγή αυτού του πάρτι, που έφερε τον κόσμο σε ένα αρχικό ντελίριο ψυχεδέλειας.
Τι ακούσαμε:
Andalucia, saw you, coral Fuzz, run n hide,
mystic eyes, disguise, love is done, shine days,
my babe’s gone, guitar radiation, gonna miss me,
you are so high, reflections, not your type,
beach ghost, outlaw
Coral Fuzz live at Death Disco | Phos Jo Gogou
Ακούσαμε μια μίξη από όλους τους δίσκους; Ναι!
The Coral Fuzz are:
George on Vox, Guitars, Organ
Manos on Bass
Argy on Drums, Percussion
Λόγω των ημερών θα μπορούσα να πω “τα λόγια είναι περιττά”. Προσπαθώ να βρω λέξεις να περιγράψουν με επιτυχία αυτό που ζήσαμε και κρατάμε όλοι σαν ανάμνηση μέχρι την επόμενη φορά (και όχι 8ετία, γιατί δεν μας βλέπω καλά).
Οι Frantic V (five), ένωσαν δυνάμεις και πήραν επιτέλους την μεγάλη απόφαση να κατηφορίσουν προς Αθήνα μεριά και να δώσουν μια συναυλία για το κοινό τους! Θα μπορούσε να είναι ένα express gig που όποιος πρόλαβε πρόλαβε και έτσι ήταν δηλαδή, αφού όπως αναφέραμε, δεν άγγιξαν απλά το sold out, αλλά αφήκανε και κόσμο έξω. Βέβαια εδώ ίσως θα μπορούσε το μαγαζί να βάλει 2-3 ακόμα, αφού ο επάνω όροφος του Death disco χωρούσε λίγους ακόμα…
Anyway, από ότι καταλάβαμε λαθάκια έγιναν που δεν ευθύνονται σαφώς τα συγκροτήματα και αυτό το λέω γιατί θα έπρεπε ο κόσμος να βρίσκεται ήδη από τις 20:30 μέσα στον χώρο ώστε να ξεκινήσουν όλα “ομαλός” στις 21:00. Ξέρετε καμιά φορά αυτές οι λεπτομέρειες των 5-10′ μπορεί να φέρει μεγάλες αλλαγές στο πρόγραμμα και την ροή πολλών. Αυτό το αναφέρω γιατί και οι Coral μπορούσαν να παίξουν ίσως λίγο παραπάνω αλλά κυρίως οι Frantic five, που φάνηκε να τους σταματάνε κομμάτι απότομα… _Είπα να τα πω.
The Frantic V live at Death Disco | Photo Jo Gogou
Και αφού σας έγραψα και τις σκέψεις μου, ας πάμε στο κυρίως πιάτο!
Για όσους δεν κατάφεραν να βρεθούν στη συναυλία εκείνη την ημέρα, έχω να πω πως δεν το σκεφτήκατε πολύ καλά. Και αυτό μπορούν να σας το επιβεβαιώσουν όσοι βρέθηκαν και είδαν τον “κακό χαμό” που έγινε πριν, κατά την διάρκεια αλλά και κατά το πέρας της συναυλίας. Μικρές καθυστερήσεις που είπαμε.. νόμος του Μέρφι. Εννοείται πως όλο και κάτι θα συμβεί. Αυτό σημαίνει πως χάθηκε και άλλος χρόνος, από τον αρχικό -μην τα ξαναλέμε- οπότε το κοινό πέρα του ότι ήταν αρκετό για τα δεδομένα του χώρου, ήταν και ασυγκράτητο πανάθεμά το! Ναι και ξύλο φάγαμε, και σπρώξιμο, μα το χορέψαμε και το ευχαριστηθήκαμε μέχρι και ο τελευταίος που βρισκόταν στην γαλαρία για ένα τσιγάρο.
Πως να εξηγήσεις τώρα την αγάπη του κόσμου για αυτό το συγκρότημα. Από τον χαμό που έκαναν είτε χορεύοντας είτε τραγουδώντας; Και από την άλλη πως να μεταφέρεις τη ζωντάνια του Alex O’ Right που αν μπορούσε θα συνέχιζε έως και σήμερα. Μαζί με εκείνον και όλοι οι υπόλοιποι, όπως τον Dr. Organ που έχοντας σαν φυλαχτό και γούρι το ιδιαίτερο κολιέ που χρόνια κουβαλάει μαζί του, μας ξεσήκωσε με την φαρφίσα και αυτό το moody ύφος, που αποτυπώνει μιαν άλλη εποχή.
Ο Captain K έδωσε τα ρέστα του κουβαλώντας αυτό το ύφος των Σαλοννικιών “εντάξει ηρεμήστε λίγο”, κάτι που βεβαίως βεβαίως δεν δείχνει απλά πως το ευχαριστήθηκε αλλά ίσως και να ήθελε και άλλο (κανονίστε τα lives σας!).
Ο Μανώλης Χατζηδάκης από την άλλη, αν και κρυβόταν στα εν μέρη λιγοστά φώτα που υπήρχαν, έκανε την εμφάνισή του με τον τρόπο του. Θα μου πεις πόσο να στριμωχτούν επάνω στη σκηνή; Με τον Αλέξανδρο Κλημεντόπουλο πίσω στα σκοτάδια (δικό μας παιδί) και τα τύμπανά του που έδιναν όχι απλά τον ρυθμό, αλλά και μια ώθηση παραπάνω, καταλάμβανε τη μια άκρη, συναντώντας τον Dr. Organ στην τέμνουσα άκρη. Βλέπετε κάποιοι είναι οι “αφανείς ήρωες” που κρατάνε ισορροπίες και γρεζιού.
Ένα μεγάλο μπράβο και καλή αρχή σε εμάς που σας ανταμώσαμε για πρώτη φορά.
Αν το ερώτημά σας είναι, που εξαφανίστηκαν τόσο καιρό… τότε καλό είναι να τους κάνετε αυτό το ερώτημα απευθείας! Και μέσα σε όλα αυτά να ζητήσετε μια μικρή επανάληψη από αυτό που ζήσαμε.
The Frantic V live at Death Disco | Photo Jo Gogou
Το ιδρώσανε οι Frantic Five, το μεροκάματο που λένε και μαζί με αυτούς και εμείς. Και κάπως έτσι οι περισσότεροι απέδειξαν πως όσα χρόνια κι αν περάσουν, το μεράκι και το πάθος δεν κρύβεται. Γιατί αν δεν το διασκεδάσεις και δεν το χαρείς εσύ πρωτίστως ως καλλιτέχνης, πως να το χαρεί και ο ακροατής από κάτω; Καλά δεν αντιλέγω πως υπάρχουν και φορές που αυτό το μπουστάρισμα του κοινού, ανοίγει μεγάλα φτερά για τον αρτίστα.
Μα αυτό είναι που αγαπάμε και μας αρέσει να ζούμε, αυτό ακριβώς που συνέβη και εκείνο το βράδυ, γιατί αυτό ακριβώς ήταν! Μια εκπληκτική χημεία μεταξύ των Frantic V και του κοινού.
Frantic V live at Death Disco | Photo Jo Gogou
Τι ακουσαμε:
Room 409, Good Lovin, You Made Me Cry, On The Move
I Need your Lovin, La Fin, Miss My Love, Wouldnt Miss My Chance
I Never Love You, Forget I Was There, The Very First day, Plan a Trois
Cocktail jane, kathe Fora, Sa la la, Follow Me, i tell no lies
simposio, City of People, searching, hang up, go away, love
The Frantic Five είναι:
Alex O’ Right (φωνή, κρουστά)
Captain K (κιθάρες, φωνητικά, φυσαρμόνικα)
Μανώλη Χατζηδάκη (μπάσο, κρουστά, φωνητικά)
Dr. Organ (φαρφίσα)
Αλέξη Κλημεντόπουλο (ντραμς)
Οι Convex Model μιλούν για την εμφάνισή τους στο Death Disco Indoor Festival, για την τελευταία τους δουλειά με τίτλο In human hives, αλλά και για το ξεκίνημά τους.
Από τη Θεσσαλονίκη και το synth wave, στην Αθήνα και στο festival που αφήνει εποχή και ανοίγει νέους δρόμους.
Convex Model at death disco
Χαιρετούμε από Afternoiz! Για αρχή θα θέλαμε να μάθουμε ποια είναι τα τελευταία νέα από το “στρατόπεδο” των Convex Model. Αν θυμάμαι καλά, τελευταία κυκλοφορία σας ήταν το “In human hives”.
Ναι, σωστά, το “In Human Hives” είναι η πιο πρόσφατη κυκλοφορία μας. Στο διάστημα που έχει μεσολαβήσει, ασχοληθήκαμε με τη διανομή και την προώθηση του δίσκου, είναι κι αυτά κάποιες “αόρατες” εργασίες της μπάντας όταν επιλέγεις να έχεις τον πλήρη έλεγχο του υλικού σου σε όλα τα στάδια, από την ηχογράφηση μέχρι την κοπή των βινυλίων και τη διανομή τους. Επίσης έχουν οργανωθεί κάποιες εμφανίσεις των CM για το δεύτερο μισό του 2026 μαζί με άλλες ελληνικές και ξένες μπάντες που θα ανακοινωθούν σύντομα. Τέλος, αυτή την περίοδο δουλεύονται νέα κομμάτια, τα οποία ανυπομονούμε να δούμε πού θα μας οδηγήσουν.
Μέχρι τώρα πως πηγαίνει το “In human hives” και γενικά ποια η ανταπόκριση του κόσμου μέσα σε ένα άλμπουμ που μπορούμε να ακούσουμε και σαξόφωνο και φλάουτο.
Αυτό βέβαια θα ήταν πιο σωστό να το απαντήσουν οι άνθρωποι που ακούν τη μουσική μας, γιατί αλλιώς είναι σαν να ευλογούμε τα γένια που δεν έχουμε (γέλια). Ωστόσο μπορούμε ίσως να πούμε δυο λόγια με βάση το feedback που έχουμε λάβει ως μπάντα. Η δική μας αίσθηση είναι ότι ο κόσμος που ακούει αυτό το είδος μουσικής έχει αγκαλιάσει τα τραγούδια του “In Human Hives” και αυτό είναι κάτι που το εισπράττουμε στη ζωντανή διάδραση με το κοινό στα live, αλλά και μέσα από όσα έχουν γραφτεί για το συγκεκριμένο lp.
Η προσθήκη περισσότερων μουσικών οργάνων ήταν κάτι που επιθυμούσαμε στο πλαίσιο του να εμπλουτίσουμε περισσότερο τον ήχο μας και να δoκιμάσουμε νέα πράγματα. Σε επίπεδο φυσικής μορφής του άλμπουμ, αυτή τη φορά επιλέξαμε να κυκλοφορήσουμε έναν αρκετά μεγαλύτερο αριθμό αντιτύπων σε σχέση με τις προηγούμενες δουλειές μας και, απ’ό,τι φαίνεται, πηγαίνει καλά και ο δίσκος βρίσκει όλο και περισσότερα σπίτια και αυτιά για να φιλοξενηθεί.
Convex Model-In human hives
Θα μπορούσαμε να πραγματοποιήσουμε μια σύντομη αναδρομή στην ιστορία σας, αν είναι σωστές οι πληροφορίες μου, είστε μια μπάντα από το 2017.
Ναι, το 2017 κυκλοφορήσαμε την πρώτη μας κασέτα με τίτλο “Intersecting Planes” και ακολούθησαν 3 lp σε μορφή βινυλίου με τίτλους “Life in a Glass Cube” (2018), Quantity of Motion (2020) και “In Human Hives” (2024). Στα διαστήματα ανάμεσα από τις κύριες κυκλοφορίες μας συμμετείχαμε σε συλλογές με σχήματα από διάφορες χώρες όπως π.χ. στη γερμανική “Rekordfahrt Negativ 2” και στην ιταλική “Stanze Fredde Vol. 1”. Αυτά τα 8-9 χρόνια κατά τα οποία είναι ενεργή η μπάντα, έχουμε πραγματοποιήσει πολλές συναυλίες άλλοτε μόνοι μας κι άλλοτε με ελληνικές και ξένες μπάντες της σκηνής όπως π.χ. Clan of Xymox (NL), Pink Turns Blue (DE), Tango Mangalore, ΑΝΤΙ.., Grave Pleasures (FIN), Covenant (SWE), Misfortunes, Omega Tribe (UK), Chain Cult, Super Girl and the Romantic Boys (POL), Αρχή του Τέλους, Snake Corps (UK), Κεφάλαιο 24, Motorama (RU), Litovsk (FR).
Ξεκινήσατε ως μια μπάντα που ακολουθούσε μοτίβα ηλεκτρονικών ήχων που θύμιζαν την παλιά ηλεκτρονική φάση τύπου Kraftwerk, Jean Michel Jarre και Depeche Mode. “Πέτυχα” κάποιες από τις επιρροές σας τότε;
Με τους Kraftwerk, μας κάνεις γερό κοπλιμέντο, είναι πολύ αγαπημένο σχήμα που ακούγαμε και συνεχίζουμε να ακούμε σε μεγάλη συχνότητα. Με τους Depeche Mode επίσης μάλλον πέφτεις μέσα, ειδικά οι πρώτοι δίσκοι τους μας αρέσουν πολύ. Ο Jean Michel Jarre είναι κάπως πιο μακριά από τον δικό μας ήχο.
CONVEX MODEL
Πως και έγινε η αλλαγή στο “Quantity of motion”? Πως και πήγατε σε post punk μονοπάτια και το συνδυάσατε με τους ηλεκτρονικούς ήχους της πρώτης κυκλοφορίας;
Είναι κάτι που ήρθε φυσικά, τα βασικά μας ακούσματα προέρχονται από την εποχή που γεννήθηκαν το new wave και το post punk. Όταν γράφεις μουσική, βγαίνουν στη σύνθεση και στην ενορχήστρωση στοιχεία που κουβαλάς μέσα σου και σε έχουν διαμορφώσει., σε αδιαχώριστο συνδυασμό, βέβαια, με το δικό σου προσωπικό δημιουργικό ύφος. Σε κάθε νέα κυκλοφορία προσπαθούμε να πηγαίνουμε ένα βήμα πιο πέρα και να δείχνουμε και άλλες πλευρές μας, θα ήταν άλλωστε λιγάκι βαρετό να κυκλοφορήσουμε κάτι που να ηχεί ολόιδια με την προηγούμενη δημιουργία μας. Τέλος, σε μια full band όπως είναι οι Convex Model, σημαντικό ρόλο σε κάθε νέο δίσκο παίζει η διάδραση των μελών και ο συνδυασμός των ιδεών τους πάνω στη μουσική.
Σχετικά με τους στίχους που διαβάζω ότι γράφει η Stavi Tsiara όπως και ο Νίκος Καπαντζάκης, μπορείτε να μας αναφέρετε ποιες οι επιρρόες σας πάνω σε αυτόν τον τομέα;
Είναι αρκετά δύσκολο να διακρίνεις τι ακριβώς σε έχει επηρεάσει και σου βγαίνει να γράψεις μια συγκεκριμένη ιστορία. Έμπνευση αντλούμε ασφαλώς από πολλές πηγές, από τις τέχνες, από την ίδια τη ζωή και τα βιώματά μας.
Αυτό που συμβαίνει, όμως, την ώρα που γράφονται οι στίχοι είναι μια ζωντανή διαδικασία που κι εσύ η ίδια/ο ίδιος δεν ξέρεις πώς θα εξελιχθεί, φέρνει στην επιφάνεια λέξεις που ηχούν με συγκεκριμένο τρόπο και δημιουργούν εικόνες κι εσύ κατά μία έννοια ακολουθείς το νήμα τους και βλέπεις πού θα σε βγάλει. Ένα πράγμα που μπορούμε να πούμε με σιγουριά, πάντως, είναι ότι στους Convex Model συνήθως πρώτα γράφεται η μουσική και έπειτα οι στίχοι, επομένως τη μεγαλύτερη επίδραση την ώρα της γραφής των στίχων την προσφέρει ο ίδιος ο ήχος, οι μελωδίες, ο ρυθμός, το feeling του τραγουδιού. Είναι σαν να λες με λέξεις αυτό που εκείνη τη στιγμή επιλέγει να σου ψιθυρίσει ο ήχος.
Πως θα χαρακτηρίζατε την μουσική των Convex Model εν έτη 2026;
Αν και δεν νιώθουμε πολύ άνετα με το να αυτοχαρακτηριζόμαστε μουσικά, θα λέγαμε ότι παίζουμε ένα είδος synth wave που έχει τις ρίζες του στα τέλη της δεκαετίας του ’70 και στις αρχές της δεκαετίας του ’80.
Η επόμενη κυκλοφορία σας θα είναι μια συνέχεια του “In human hives” ή να περιμένουμε για άλλη μια φορά όμορφες εκπλήξεις;
Τα νέα κομμάτια θα γραφτούν και πάλι με ηλεκτρονικά και φυσικά όργανα, κατά βάση με αρκετά συνθεσάιζερ, μπάσο και τύμπανα αλλά και ό,τι άλλο δούμε ότι ενδεχομένως ταιριάζει. Υπό αυτή την έννοια κινούμαστε πάλι ηχητικά και αισθητικά σε ένα πλαίσιο αρκετά γνώριμο και από τις προηγούμενες δουλειές μας. Βέβαια, σε κάθε νέα κυκλοφορία πειραματιζόμαστε με νέες ιδέες μέχρι να καταλήξουμε στην τελική μορφή των τραγουδιών και το ίδιο επιθυμούμε να συμβεί και στα επόμενα βήματά μας.
Εμφανίζεστε στο φεστιβάλ Death Disco Indoor Festival στο Gazarte στην Αθήνα αυτό το Σαββατοκύριακο. Τι να περιμένει να ακούσει ο κόσμος από τους Convex Model;
Θα παίξουμε τραγούδια από όλες μας τις κυκλοφορίες αναλογικά, ζωντανά και δυνατά!
Death Disco Indoor Festival 2026
Αυτά από εμάς, σας ευχαριστούμε πολύ για τον χρόνο που διαθέσατε. Να σας ευχηθούμε καλη επιτυχία στην επικείμενη εμφάνιση σας όπως και σε κάθε σας βήμα από εδώ και πέρα.
Θα θέλαμε να κλείσετε την συνέντευξη με ένα μήνυμα προς τους αναγνώστες του Afternoiz.gr
Θα θέλαμε να τους αφιερώσουμε το τραγούδι μας Worlds that Aren’t Broken, πιστεύοντας ότι πολλές φορές είναι τελικά λυτρωτικό να αναζητούμε ανοιχτές πόρτες ακόμη και μπροστά σε ό,τι δείχνει να ‘ναι αδιέξοδο και να μη σταματάμε να ονειρευόμαστε κόσμους όπως τους επιθυμούμε, έστω κι αν αυτό φαντάζει ουτοπία.
It seems like 2026 has only just begun, but it’s already delighting us with pleasant musical surprises and new releases. The latest Harvey Rushmore & The Octopus’ album is no exception. “Mindsuckers” is the 4 th full-length album from this Bern/ Basil based quartet.
We invite you to dive headfirst into an incredible, experimental musical journey with an unpredictable ending. Why not predictable, you ask? Because we can’t guarantee where
listening to the “Mindsuckers” from Harvey Rushmore & The Octopus will take you.
Photo – Mehdi Benkler, 2017-Harvey Rushmore & The Octopus
I don’t know for sure, but it seems like the band is deliberately doing everything according to one principle: the weirder, the better. At first it’s great! Moreover, it’s catchy. In Addition to all that, it’s memorable. And now you can’t help but think about octopuses, bats, and mind suckers.
Harvey Rushmore & The Octopus is a quartet that dates back to 2003. Massimo Tondini (Vocals, Lead Guitar) studied at the same school with Jonathan Meyer (Bass, Backing Vocals). Now take a moment and try to remember how many bands you recognize with a similar career start? I’ll give you a hint – enough to understand that this is the beginning of a
strong friendship and a productive partnership. A few years later they were joined by Jakob Läser (Drums, Percussion, Beat Machine, Harp) and Stefan Cecere (Organ + Synths, Guitar,
Percussion, Live Visuals).
Harvey Rushmore & The Octopus album
So here we have a fully formed line-up which, despite living in different cities of Switzerland and participating in other groups, is currently releasing its 4th full-length album!
The band has repeatedly stated that the diverse backgrounds and musical tastes of all members play a key role in their songwriting and the ability to maintain their creative fire and enthusiasm.
But let’s get back to the “Mindsuckers”. The Harvey Rushmore & The Octopus’ members themselves say that compared to previous albums «…new album “Mindsuckers” dives into darker, more ominous territory without losing the band’s signature kraut-infused psychedelic sound».
We can add that the album contains careful blending of retro aesthetics with modern minimalism that fuses them into a single, continuous flow where garage rock, 60s psychedelia, surf tonality, and Krautrock all reinforcing each other.
“Mindsuckers” consists of 9 songs that are designed for those who are willing to sink into its rhythm, where psychedelic motives become part of the appeal—it’s not about where the songs go, but how deeply they pull you in.
A hazy, hypnotic listen that feels equally suited for late-night headphone sessions or endless drives through nowhere. At some point, you’ll find yourself listening to the album for the
105th time, not understanding how it happened and completely losing track of time.
This is most likely to happen due to the fact that guitars often repeat simple motifs rather than progressing through complex chord changes. A single riff might cycle for minutes,
gradually shifting through tone, intensity, or layering. In this sense of slow evolution, you dissolve completely.
Harvey Rushmore & The Octopus-Photo-by-Nikita-Thevoz
Harvey Rushmore & The Octopus
is touring Europe extensively this spring. You can catch them on the EAST Octopus Tour in Germany, Poland, the Czech Republic, and Lithuania.
Overall, the album feels like a slow, continuous drift – somewhere between a late-night drive, a half-remembered dream. It’s more about the cumulative effect: a deep, immersive atmosphere that unfolds the longer you stay inside it.
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies. Υπάρχει προσδιορισμός και αποθήκευση δεδομένων. Πληροφορίες σχετικά με την επεξεργασία δεδομένων και τη δυνατότητα άρνησης αυτής περιλαμβάνονται στην πολιτική απορρήτου.
