Μουσική ταυτότητα. Πολλοί ψάχνουν να τη βρούν, ελάχιστοι την έχουν ήδη. Οι Σουηδοί prog metallers, EVERGREY, το συγκρότημα γύρω από τον mastermind Tom S. Englund, είναι από τα ελάχιστα, πραγματικά, σχήματα που μπορούν να υπερηφανεύονται πως έχουν καταφέρει να διαμορφώσουν έναν εντελώς προσωπικό ήχο, σκοτεινό και ταυτόχρονα προοδευτικό, heavy αλλά και ατμοσφαιρικό όπου χρειάζεται. Μάλιστα, όλα αυτά, σε συνδυασμό με στίχους που έχουν βαθύ νόημα, πολύ μακριά από τους κλασικούς Rock ‘N’ Roll στίχους πολλών άλλων σχημάτων.
Η Ελλάδα, από νωρίς αγκάλιασε τον ήχο τους και σημαντικό ρόλο σ’ αυτό έπαιξε και η παρθενική τους εμφάνισή μαζί με τους CRIMSON GLORY και KAMELOT το 2000, λίγο μετά την κυκλοφορία του δεύτερου άλμπουμ τους, “Solitude, Dominance, Tragedy”. Και βέβαια αυτή ήταν μόνο η αρχή, αφού τα τρία επόμενα άλμπουμ τους, αποθεώθηκαν από τους κριτικούς και το κοινό. Το “In Search Of Truth”, υπήρξε ένα power / progressive αριστούργημα, που καθόρισε τον ήχο του συγκροτήματος, με τη χρήση πλήκτρων, αλλά και γυναικείων φωνητικών. Το “Recreation Day”, συνέχισε από εκεί που έμεινε ο προκάτοχός του και περιέχει ίσως τον απόλυτο ύμνο των Σουηδών, το “Blinded”, ενώ το “The Inner Circle”, δεύτερο concept άλμπουμ, μετά το “In Search Of Truth”, ήταν ένα εξαιρετικό δείγμα λυρικού, ατμοσφαιρικού progressive metal, με τον Englund να παραδίδει μαθήματα συναισθηματισμού και το “A Touch Of Blessing” που ανοίγει το δίσκο, να αποτελεί must στις συναυλίες τους.
Οι Before Sunday μιλάνε με το Afternoiz και μας λένε για την ζωή και τη μουσική τους στο Λονδίνο καθώς και για τη συμμετοχή τους στην συναυλία των Pavlov’s Dog. Καλώς ήρθατε παιδιά.
1. Είστε οι BEFORE SUNDAY, ένα συγκρότημα που από την Ελλάδα που βρέθηκε στο Λονδίνο. Συστηθείτε μας και φυσικά πείτε μας την ιστορία που κρύβεται πίσω από εσάς.
Nik: Οι Before Sunday γεννήθηκαν το 2013, στη Θεσσαλονίκη. Μετά απο ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ηχογραφήσεων με διάφορα μουσικά σχήματα και το τέλος μεγάλων projects, αποφάσισα να ξεκινήσω κάτι καινούργιο με σκοπό τη δισκογραφία στο εξωτερικό. Τότε συνάντησα τη Στέλλα μέσω ενός κοινού γνωστού, και αμέσως ‘βρήκαμε’ τη χημεία που χρειαζόταν για να ξεκινήσουμε κάτι καινούργιο με ‘γερές’ βάσεις. Λίγο αργότερα, στην μπάντα προστέθηκε ο Κώστας Γονίδης με τον οποίο αυτή τη στιγμή συνεργαζόμαστε εξ αποστάσεως. Η αρχή έγινε δημιουργώντας τα πρώτα μας video, για τις διασκευές που είχαμε ηχογραφήσει νωρίτερα εκείνη τη χρονιά. Στις αρχές του 2014 πήραμε την απόφαση να κάνουμε το επόμενο μεγάλο βήμα, δηλαδή να μετακομίσουμε στην Αγγλία.
2. Έχετε δοκιμάσει κάτι αντίστοιχο και στο ελληνικό έδαφος ή πήγατε κατευθείαν εκεί και δουλέψατε πάνω σε αυτό;
Stella: Όπως ανέφερε και ο Nik, η μπάντα ξεκίνησε από τη Θεσσαλονίκη. Παίζαμε διασκευές σχεδόν σε όλα τα μαγαζιά της πόλης, όμως ποτέ δεν προχωρήσαμε σε original κομμάτια στην Ελλάδα. Πιστεύαμε ότι η μουσική που θέλαμε να ακολουθήσουμε έπρεπε να βρει το δρόμο και το χώρο της σε διαφορετική χώρα αρχικά, και έπειτα να διαδοθεί παντού. Σημαντικός παράγοντας ήταν και το οτι γράφαμε τα κομμάτια μας σε αγγλικό στίχο. Επομένως, ήταν ξεκάθαρο για εμάς οτι έπρεπε να κατευθυνθούμε στην Αγγλία. Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει οτι δεν συνεργαζόμαστε και με Έλληνες μουσικούς.
3. Πως προέκυψε το όνομα σας; Γιατί BEFORE SUNDAY;
Nik: Θυμάμαι πως είχαμε φτιάξει μία ολόκληρη λίστα με ονόματα. Τα περισσότερα φυσικά αποκλείστηκαν, και καταλήξαμε σε 3-4 απο αυτά. Επειδή όμως με τη Στέλλα γνωριστήκαμε Σάββατο βράδυ και το ‘Before Sunday’ ακούγεται ωραία στο «αυτί» , το αγαπήσαμε απο την πρώτη στιγμή και η απόφαση ήταν ομόφωνη.
4.Έχετε κυκλοφορήσει το ‘Obsessions’, μια δουλειά που μέσα από αυτό έχουμε δει και 2 βίντεο. Ας μιλήσουμε πρώτα για την δισκογραφική και δουλειά και πείτε μας τι περιλαμβάνει.
Stella: Τα ‘Obsessions’ και ‘No Destination’ είναι τα 2 singles που έχουμε κυκλοφορήσει ως ανεξάρτητες παραγωγές. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν επαφές με δισκογραφικές εταιρείες, με τις οποίες ενδέχεται να καταλήξουμε σε συνεργασία. Ταυτόχρονα, δουλεύουμε πυρετωδώς για την ολοκλήρωση του πρώτου μας album, το οποίο αναμένεται στα μέσα του καλοκαιριού. Θα περιλαμβάνει δέκα κομμάτια, και σύντομα θα είμαστε σε θέση να δώσουμε περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την κυκλοφορία του.
5.Ποια κομμάτια έχουν γίνει οπτικοακουστικά και πως έγινε η επιλογή τους
Stella: Προς το παρόν μόνο τα «No Destination» και «Obsessions» έχουν γίνει music videos. Θα προχωρήσουμε και στην παραγωγή δυο νέων videos, αφού όμως καταλήξουμε στα κομμάτια. Είναι πολύ σημαντικό πρώτα να έχουμε μία ολοκληρωμένη εικόνα του album, και τα video θα ακολουθήσουν. Αξίζει να τονίσουμε, με αυτή την ευκαιρία, ότι πίσω απο τους Before Sunday ‘κρύβεται’ μία ομάδα φίλων και επαγγελματιών η οποία μας στηρίζει σε κάθε μας βήμα. Χωρίς αυτούς, δεν θα υπήρχε το αποτέλεσμα που βλέπετε.
6.Από την Αγγλία θα βρεθείτε στην Ελλάδα, για 2 συναυλίες με τους Pavlov’s Dog, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Ήταν κάτι που το φανταζόσασταν ποτέ;
Σε καμία περίπτωση δεν περιμέναμε κάτι τέτοιο! Είναι μεγαλη μας τιμή και αναμένουμε με αγωνία τις ημέρες των συναυλιών!
7.Πως προέκυψε και τι ετοιμάζετε για αυτές τις βραδιές;
Οφείλουμε ένα μεγάλο ‘ευχαριστώ’ στην Angels promotion Group η οποία μας βοήθησε ώστε να γίνουν οι πρώτες επαφές με το θρυλικό συγκρότημα! Τους ευχαριστούμε πάρα πολύ για όλη τη στήριξη που μας έχουν δώσει εδώ και ενάμιση χρόνο. Όσον αφορά στις προετοιμασίες, είναι σχετικά νωρίς να ανακοινώσουμε κάτι, αλλά σίγουρα μπορείτε να περιμένετε ενα ξεχωριστό show και αρκετά διαφορετικό απο αυτά στα οποία μας έχετε συνηθίσει!
8.Έχετε στα σχέδια σας και κάποια άλλη συναυλία στην χώρα μας;
Βρισκόμαστε σε συζητήσεις για μία σειρά συναυλιών στην Ελλάδα μετά το καλοκαίρι, για την προώθηση του album.
9.Τι να περιμένουμε απο εσάς, σε Ελλάδα και εξωτερικό;
Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, δουλεύουμε για την ολοκλήρωση του album και μία σειρά συναυλιών σε Ελλάδα, Μ. Βρετανία αλλά και άλλες χώρες της Ευρώπης και όχι μόνο.
1. Καλώς ήρθατε παιδιά. Είστε οι Distorted Force και μας έρχεστε με νέα δουλειά. Πριν από αυτό όμως, να σας γνωρίσουμε και να μάθουμε το παρελθόν σας. Αφού σας ψάξαμε είδαμε πως από το 2008 έως και σήμερα, έχετε πειραματιστεί μουσικά και έχετε δοκιμάσει από Metallica σε Porcupine Tree. Πως το καταφέρατε αυτό και τι ήταν αυτό που σας έκανε να αλλάζετε το ύφος σας;
Καλησπέρα και σε σας και ευχαριστούμε πολύ για την συνέντευξη. Από όταν ξεκινήσαμε δεν φοβόμασταν τον πειραματισμό. Γενικώς αντιπαθούμε τις ταμπέλες και θέλαμε να παίζουμε ότι μα ότι μας άρεσε. Και έτσι καταλήξαμε να έχουμε μια μεγάλη γκάμα από επιρροές, και αυτό φαινότανε στις διασκευές μας που ήταν κυριολεκτικά ότι να ναι. Από Children of Bodom μέχρι Twisted Sister. Από το 2010 και μετά επικεντρωθήκαμε στα δικά μας και λιγότερο στις διασκευές. Ξεκινήσαμε παίζοντας κλασσικό, παλιό, παραδοσιακό heavy metal. Όλοι είχαμε πολύ διαφορετικά ακούσματα μεταξύ μας και το heavy metal που παίζαμε τότε λειτούργησε σαν καμβάς για να βάλλουμε πάνω του ο καθένας το προσωπικό του χρώμα. Δεν είχαμε περιορισμούς. Δεν μας άρεσε να λέμε ότι εμείς «αυτό παίζουμε» και οτιδήποτε εκτός αυτού δεν μας αφορά. Είχαμε ανοιχτά αφτιά για οτιδήποτε θέλαμε να εισάγουμε. Δεν κάναμε κάτι επιτηδευμένα, όσο περνούσε ο καιρός και ανταλλάσσαμε μουσικές και απόψεις, μας έβγαινε αυθόρμητα ο κάθε φορά «νέος» ήχος. Το “κακό” βέβαια είναι ότι ήμασταν πάντα, κι ακόμα είμαστε εκτός εποχής. Το τι ακούμε ανά περιόδους δεν είχε ποτέ σχέση με trends, μόδες και λοιπά ρεύματα. Αλλά πάντα παίζαμε την μουσική που μας ικανοποιούσε, και αυτός είναι ο λόγος που αγαπάμε αυτό που κάνουμε και δεν βαρεθήκαμε, ούτε το διαλύσαμε ποτέ.
2. Στην κατοχή σας έχετε τρία EP και αν δεν κάνω λάθος τρία full length album. Μιλήστε μας για αυτά.
Το πρώτο EP είναι ένα short-length, μισό διασκευές και μισό δικά μας κομμάτια. Old school heavy metal με επιρροές από Black Sabbath, Dio και Danzig. Το δεύτερο EP είναι τελείως άλλη φάση. Έχει επιρροές από Porcupine Tree και Anathema, και είναι ότι πιο ατμοσφαιρικό έχουμε κάνει μέχρι στιγμής. Στο τρίτο EP καφριλιάσαμε για πρώτη φορά, αλλάξαμε φωνητικά, το γυρίσαμε σε brutal, αλλά και πάλι ακούγεται σαν ένα γκρουβάτο heavy metal πράγμα με βρώμικα φωνητικά. Το πρώτο full length ήταν το “Fields in Desolation” και εκεί αρχίσαμε να μπλέκουμε το τεχνικό heavy με διάσπαρτα prog στοιχεία εδώ και εκεί. Το ίδιο ύφος ακριβώς είχε και το δεύτερο full length “Taken by Force” με ίσως περισσότερα αλλά και πάλι διάσπαρτα prog στοιχεία. Η πλήρης μετάβαση στο καθαρό progressive metal έγινε στο τρίτο και τελευταίο full length: “Curves of Sidereal Cosmos”. Βέβαια, δεν ήταν το κλασσικό Dream-Theaterικό prog που μπορεί να σου έρχεται στο μυαλό. Πιο πολύ θα έλεγα ότι έχει επιρροές από την Fates Warning σχολή του progressive metal παρά από οποιαδήποτε άλλη.
3. Τελευταία και ολοκληρωμένη δουλειά, φαίνεται να είναι το “Curves of Sidereal Cosmos”. Παρουσιάστε μας την δουλειά σας και τι περιλαμβάνει.
Το “Curves of Sidereal Cosmos” είναι ένα concept album. Αφηγείται μια περιπέτεια. Σχεδόν όλο το album έχει να κάνει με μια προσπάθεια τριών ηρώων να φύγουν από ένα realm που έχουν παγιδευτεί. Σκοπός τους είναι να φτάσουν σε ένα portal το οποίο όμως φρουρείται από ζόμπια, δαίμονες, gargoyles και άλλα σιχαμένα πράγματα. Έχει μάχες, αίματα, σφαξίδια και σε λίγα σημεία ακόμα και δράμα. Ήταν ότι πιο απαιτητικό ηχογραφήσαμε ποτέ. Μας πήρε περίπου τρία χρόνια να το ολοκληρώσουμε. Είχαμε και πολλά στραβά στον δρόμο μας αυτά τα χρόνια που το ηχογραφούσαμε αλλά τέλος καλό όλα καλά. Επίσης έχει και ένα κομμάτι εκτός της ιστορίας. Είναι μια μελοποίηση του “Raven” του Edgar Allan Poe. Δεν κάναμε σκόρπιους στίχους, μελοποιήσαμε ΟΛΟ το ποίημα.
4. Βλέπετε πρόοδο και στο ύφος αλλά και συνολικά στην δουλειά σας; Νιώθετε να έχετε πάει ένα βήμα παραπέρα μουσικά;
Ναι ξεκάθαρα, και αυτό το πετύχαμε βγαίνοντας από το comfort zone μας συνέχεια. Κάθε φορά που νιώθαμε πως «οκ», το βγάλαμε αυτό το δύσκολο κομμάτι που παλεύαμε τόσο καιρό, αμέσως προσπαθούσαμε κάτι πιο δύσκολο. Και συνέχεια πιέζαμε τους εαυτούς μας να παίξουμε κάτι που δεν μπορούσαμε. Ε, και με practice και πρόβες, κάποια στιγμή το φτάναμε. Μας αρέσει αυτό που παίζουμε τώρα περισσότερο από τα της αρχής μας, αλλά πραγματικά τυχαίνει και το ένα album είναι πιο απαιτητικό από το προηγούμενο. Αν θελήσουμε να παίξουμε απλούστερα κομμάτια, θα παίξουμε απλούστερα κομμάτια. Γουστάρουμε prog, αλλά δεν το παντρευτήκαμε κιόλας. Σκοπός είναι να περνάμε καλά στις πρόβες και να βγαίνουμε από το studio με αυτό το ωραίο αίσθημα ικανοποίησης πως πήγε καλά η πρόβα. Δεν θα κάνουμε καριέρα ως μουσικοί. Όλοι στην μπάντα έχουν τις δουλειές τους, δεν ζούμε από την μπάντα. Για αυτό και παίζουμε ότι μα ότι μας αρέσει χωρίς να μας απασχολούν κλικ και πωλήσεις.
5. Πέρα από την Ελλάδα βρεθήκατε και στη Ρουμανία την χρονιά που μας πέρασε. Ποιος ο λόγος της επίσκεψης σας και πείτε πραγματικά, πως νιώσατε επάνω στην σκηνή.
Ήταν υπέροχη εμπειρία παρά την αϋπνία, την κούραση και τις ατέλειωτες ώρες στο τιμόνι. Συγκεκριμένα ο τραγουδιστής μας οδήγησε περίπου 22 ώρες μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο. Αλλά περάσαμε καλά. Παίξαμε στο Metal Gates Festival μαζί με Draconian, Rotting Christ και October Tide. Πρώτη φορά παίξαμε σε τόσο πολύ και ενεργό κόσμο. Απίστευτοι τύποι οι Ρουμάνοι. Πολύ πορωμένο κοινό. Στην σκηνή επάνω δεν κομπλάραμε καθόλου, κάνουμε πολλά χρόνια αυτό που κάνουμε και παρόλο που δεν είχαμε ξαναπαίξει σε τόσο μεγάλο gig, ήμασταν σοκαριστικά άνετοι. Ο ήχος ήταν απίστευτος. Ο καλύτερος ήχος που παίξαμε live ποτέ. Όταν επιστρέψαμε Θεσσαλονίκη ήμασταν εξουθενωμένοι αλλά πανευτυχείς.
6. Υπάρχουν θα λέγατε διαφορές, ανάμεσα στην χώρα μας με τις άλλες χώρες του εξωτερικού; Από το κοινό έως την διοργάνωση.
Δεν έχουμε παίξει σε μεγάλο gig στην Ελλάδα. Αλλά από την λίγη εμπειρία μας σε Ρουμανία, Γερμανία και Κύπρο… θα έλεγα πως όχι, πάνω κάτω η ίδια κατάσταση είναι όσο αφορά την οργάνωση. Με μόνη εξαίρεση το Metal Gates Festival όπου η οργάνωση ήταν τρομακτική. Ούτε το κοινό έχει μεγάλη διαφορά. Άντε ίσως να έλεγες ότι οι δικοί μας είναι λίγο πιο κάφροι. Αλλά δεν έχουμε βγει και πολύ έξω για να έχουμε άποψη.
7. Τι καλό ετοιμάζετε αυτό το διάστημα;
Τώρα ετοιμάζουμε το επόμενο album και υπολογίζουμε να είναι έτοιμο μέσα του 2021. Είμαστε στην πολύ αρχή. Ακόμα να φανταστείς δεν έχουμε βγάλει τα κομμάτια. Τώρα τα δουλεύουμε. Έχουμε ακόμα δρόμο. Επίσης έχουμε στα σκαριά ένα live στο Βερολίνο τον Ιούνιο. Το πλάνο για τα επόμενα δύο χρόνια είναι να αφοσιωθούμε στο album. Θα κάνουμε βέβαια live ανά καιρούς αλλά θα τα αραιώσουμε λίγο γιατί πλακωθήκαμε στα live με το που μπήκε το 2019. Και επειδή ο drummer μας σπουδάζει και δουλεύει σε άλλη πόλη, μας είναι δύσκολο να παίζουμε συχνά. Αλλά όσο μπορούμε θα παίζουμε.
Κλείνοντας, θα ήθελα να σε ευχαριστήσω που μας φιλοξένησες στο Afternoiz για αυτή την συνέντευξη. Ελπίζω να σε κάλυψα σε όλα.
Στην Μελβούρνη της Αυστραλίας οι Ελληνοαυστραλοί CRASH VALLEY, Nass Athans, Jon Lambousis και Greg Limberis ενώθηκαν για να δημιουργήσουν μια μπάντα που θα μείνει πιστή στις ρίζες του Hard Rock. Ένα πρώτο δείγμα της δουλειάς τους είναι το single “War babies” ενώ αναμένονται και τα επόμενα «χτυπήματα» τους.
Ποιος να το πίστευε, πως μετά από τόσα χρόνια, οι αγαπημένοι Νορβηγοί MADRUGADA, θα ερχόντουσαν και πάλι στην χώρα μας. Και αυτή την φορά όχι μόνο ένα μέλος, όπως συνηθίζει τα τελευταία χρόνια ο Sivert Hoyem, αλλά όλη η μπάντα. Μια είδηση που ήρθες μήνες πριν, για να μας συγκινήσει και να μας κάνει να γεμίσουμε στάδια, όπως έγινε στην Θεσσαλονίκη λίγες ημέρες πριν και όπως έγινε και την Κυριακή 7 Απρίλη, στο Γήπεδο Tae Kwon Do. Βρεθήκαμε στην πρώτη ημέρα και αυτό γιατί δεν περιμέναμε να το ζήσουν άλλοι πρώτα! Μια συναυλία φυσικά sold out σε σύντομο χρονικό διάστημα, κάτι που έκανε την διοργάνωση να προγραμματίσει ακόμα μια ήμερα, την σημερινή 8 Απρίλη.
Τυχεροί να σας πω πως ήταν όσοι βρέθηκαν από το άνοιγμα της εισόδου, στις 19:00 και αυτό γιατί όσοι βρέθηκαν στην αρένα (καλή ώρα), είχαν την τύχη να βρεθούν τόσο μπροστά, όσο το να μπορούν να το αγγίξουν.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή και να σας πω πως η ώρα τηρήθηκε από όλες τις παραμέτρους και όλα ξεκίνησαν κανονικά και στην ώρα τους.
Στην σκηνή εμφανίστηκε ο LUKE ELLIOT με τους μουσικούς του, όπου πραγματικά νομίζω έκανε την καλύτερη εισαγωγή. Κομψός μέσα στο κουστούμι του και τρελός ίσως με την μουσική του. Να θυμίσουμε πως με τον Sivert Hoyem συνεργάστηκε στο κομμάτι “Somebody’s Man”, οπότε κάποια στοιχεία του τα είχε εμφανώς επάνω του. Σκηνική παρουσία που άλλοτε θύμιζε Johnny Cash και άλλοτε πάλι Nick Cave, με ιδιαίτερη έμφαση στα χέρια του. Ένας μουσικός που σίγουρα άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις και μουσικά αλλά και με την σκηνική του παρουσία.
35 λεπτά επί σκηνής και τα έδωσε όλα τόσο δυναμικά. Όσοι εντυπωσιάστηκαν σίγουρα θα άκουσαν πως τον περιμένουμε το Φθινόπωρο στη χώρα μας, για μια δική του συναυλία
Κοντά μισή ώρα διάλειμμα μέχρι να αλλάξουν τα όργανα και ότι χρειάζεται επάνω στην σκηνή, 30 λεπτά που δεν έλεγαν να περάσουν με τίποτα. Μετράμε λεπτό με λεπτό την ώρα και ανυπομονούμε για τις στιγμές που θα μας χαρίσουν, κοντά 11 χρόνια μετά. Τα φώτα χαμηλώνουν και ενώ περιμένουμε να τους δούμε από μια συγκεκριμένη είσοδο, έκαναν την έκπληξη και μας εμφανίστηκαν από την αντίθετη κατεύθυνση. Το συναίσθημα απερίγραπτο…
Οι Madrugada και το “Industrial Silence” βρισκόταν πλέον επάνω στην σκηνή για να μας συνεπάρει, να μας συγκινήσει και να αλλάξει το είναι μας, για 2 ώρες και κάτι! Στην σκηνή βρίσκονται οι: Sivert Høyem, Frode Jacobsen,Jon Lauvland Pettersen ,Erland Dahlen, Cato Thomassen και Christer Knutsen. Γεμάτο μουσικά όργανα, μια συλλογή από κιθάρες και κρουστά, έφταναν για να μας ιντριγκάρουν. Ξεκίνησαν με το Vocal από το “Industrial Silence” ενώ ο κόσμος από κάτω φώτιζε ήδη με τις οθόνες του κινητού. Χέρια υψωμένα, οθόνες φωτεινές και στόματα που δεν σταματούσαν να τραγουδούν. Απίστευτη σκηνική παρουσία όπως πάντα, φιλικός με το αθηναϊκό κοινό που τόσο αγαπά, κάτι που δεν σταματούσε να μας λέει και να μας ευχαριστεί για την υποστήριξη μας τόσα χρόνια.
Από Sirens στο Strange Colour Blue και ένας μεγάλος προβολέας που κρατούσε στα χέρια του Sivert, κινούνταν σαν φάρος κατά πάνω μας, άλλοτε δεξιά του γηπέδου και άλλοτε αριστερά. Με φώτα κλειστά και με την ένταση του Blue, φύγαμε για Salt και Norwegian Hammerworks Corp. Τώρα κάπου εδώ έχουμε αλλαγή στο σακάκι και έλα λαμέ ντίσκο πανωφόρι κάνει την εμφάνιση του! Όχι φίλε δεν θα πιστέψεις τι έκανε. Όλο το γήπεδο έμοιαζε με ντίσκο και αυτό γιατί ότι φως έπεφτε επάνω του, κατάφερνε και το άπλωνε στον χώρο. Και δεν ήταν το τρε μπανάλ που θα έλεγε κάποιος, αλλά αυτό το μαγικό και το παιχνίδισμα που έκανε εκείνη την ώρα.
Μεγαλύτερη στιγμή φαντάζομαι για όσους βρίσκονταν στις πρώτες σειρές, ήταν όταν ο ίδιος κατάφερε να κατέβει στο photopit (κάτι που κάνει πάντα φυσικά) και να αγκαλιάσει όσους μπορούσε. ΚΑΙ ναι το έκανε και σε πληροφορώ noizer πως και δάκρυα χαράς έπεσαν, και συγκίνησης και περηφάνιας που κατάφερες να κάνεις χειραψία μαζί του.
Κατά την διάρκεια και μάλλον λίγο πριν ξεκινήσει το Electric ο Sivert είπε το εξής: “Το τραγούδι αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για εμάς, καθώς είναι το πρώτο που γράψαμε ως γκρουπ. Θυμάμαι να βρισκόμαστε νύχτα σε ένα μικρό στούντιο στο Όσλο, να έχουμε κλείσει τα φώτα και να χαζεύουμε έξω τους δρόμους να φωτίζονται. Αυτό όμως σήμαινε πάντοτε για εμάς το ‘industrial silence’. Τέσσερα παιδιά να παίζουν μουσική σε ένα προβάδικο, με αυτές τις εικόνες τριγύρω”.
Αποθέωση υπήρξε όταν από τον “ουρανό” έπεσαν χρυσά χαρτάκια τύπου σαπαρτίνας, στο The Kids Are on High Street. Για να μην σχολιάσω την τυχερή που άρπαξε το λουλούδι που πέταξε από το πέτο του, τις πένες και τις μπακέτες των drums!
Και όταν φυσικά για το τέλος, όπως γίνεται κάθε φορά, έκανε αναφορά στον πρώην ιδιοκτήτη του Gagarin 205 Νίκο Τριανταφυλλίδη και του αφιέρωσε το “The kids are on high street“. Όλοι ξέρουμε πως οι MADRUGADA και ειδικά ο Sivert Hoyem, είχαν μια ιδιαίτερη σχέση μαζί του.
Setlist:
Vocal
Belladonna
Higher
Sirens
Shine
This Old House
Strange Colour Blue
Salt
Norwegian Hammerworks Corp.
Beautyproof
Quite Emotional
Terraplane
Electric
Encore:
Black Mambo
Hands Up – I Love You
Only When You’re Gone
Honey Bee
What’s on Your Mind?
Majesty
The Kids Are on High Street
Valley of Deception
Αφιέρωση στον Νίκο Τριανταφυλλίδη,”The kids are on high street“.
Ευχαριστούμε πολύ για τις φωτογραφίες την Αφροδίτη Ζαγγανά.
Ακούσαμε την νέα δουλειά του Αντώνη Δημήτριου(Ενδελέχεια) από το νέο του project ΑΝΤΩΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ & THE SUGAR….
Αφορά μια ολοκληρωμένη που φέρει τον τίτλο ¨ΠΕΖΟΔΡΟΜΟΣ¨ και αποτελείται από δέκα ξεχωριστά κομμάτια. Η κυκλοφορία του έγινε από τον Μετρονόμο και έχει βασιστεί σε συνεργασίες όπως αυτή με το Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, το Λάκη Παπαδόπουλο τη Μικαέλα Δαρμάνη και τη Selena μία πλειάδα σπουδαίων ερμηνευτών.
Για εμένα ο ”πεζόδρομος”απευθύνεται σε ένα κοινό που «ψάχνεται» με το ελληνικό τραγούδι και θέλει να ακούσει κάτι νέο και φρέσκο με την στάμπα του παλιού καλού ελληνικού ροκ.
Το album μπορούμε να το τοποθετήσουμε στο είδος της εναλλακτικής μουσικής με διάφορα στοιχεία ροκ, jazz , swing που το κάνουν ιδιαίτερο. Όσον αφορά την παραγωγή είναι σε τέλεια επίπεδα θεωρώ ότι έχουν δέσει μουσικά και φαίνεται αυτό με το τελικό αποτέλεσμα.
Και μας απέδειξαν πως γίνονται και σήμερα όμορφα πολυσυλλεκτικά άλμπουμ!
NEO ALBUM Κυκλοφορεί 3 Mαίου 2019 από την COLUMBIA RECORDS/SONY MUSIC.
Το τρίτο single “THIS LIFE” μόλις κυκλοφόρησε!
Μπορεί να πήρε 6 χρόνια στον πολυπράγμων Ezra Koenig και την μπάντα του Vampire Weekend να επιστρέψουν, αλλά τα 3 πρώτα singles που προλογίζουν το πολυαναμενόμενο “Father Of Τhe Bride” έχουν ήδη κερδίσει τις εντυπώσεις. Αμέσως μετά το ανθεμικό πρώτο single “Harmony Hall” που παίζει δυνατά στα εναλλακτικά ραδιόφωνα της χώρας, ακολούθησε το δεύτερο single “Sunflower” με τον Steve Lacy των Τhe Internet στα credits και τον “ever cool” Jonah Hill να σκηνοθετεί με mid 90s αισθητική το άκρως Νεουρκέζικο video
Αυτή την εβδομάδα οι Vampire Weekend επιστρέφουν με την πιο surf pop και τύπου “Beach Boys” σύνθεση τους μέχρι σήμερα. Το “Τhis Life”, είναι ένας feelgood ύμνος για την ζωή στην ηλιόλουστη Καλιφόρνια και επιβεβαιώνει τις υποψίες όλων ότι το επερχόμενο “Father Of The Bride”, μπορεί να τους πήρε έξι χρονια αλλά θα είναι ένας απο τους δίσκους της χρονιάς και θα στέκει στο ίδιο αν όχι και ανώτερο επίπεδο ποιότητας με την προηγούμενη δισκογραφία τους.
.
Να σημειωθεί ότι μέσα στην εξαετία της δισκογραφικής απουσίας τους, ο frontman Ezra Koenig, αφού είδε τον τελευταίο τους δίσκο“Modern Vampires of the City” να κατακτά Grammy Award καλύτερου alternative δίσκου για την χρονιά 2014, αφοσιώθηκε στην δημιουργία της επιτυχημένης σειράς animation για το Netflix με τίτλο “Neo Yokio”, ενώ παράλληλα συνεργάστηκε με την Beyonce ως παραγωγός ενός μεγάλου μέρους του άλμπουμ ”Lemonade” (2016).
Το album “Father Of The Bride” κυκλοφορεί επίσημα στις 3 Μαίου.
Ο Calvin Harris αποφάσισε να φρεσκάρει το μεγαλύτερο EDM Hit του πρώιμου καταλόγου του και φυσικά προσφέρει για μια ακόμη φορά ένα σπουδαίο dance single.
Το 2015 που ο Ζane Lowe ξεκινούσε στο Beats 1 της Apple Music, ο Calvin Harris ήταν απο τους πρώτους καλλιτέχνες που υποστήριξαν τη νέα πλατφόρμα με αποκλειστική συνέντευξη. Τότε, στην εκ βαθέων κουβέντα τους, ο Βρετανός superstar dj και παραγωγός παραδέχτηκε επίσημα ότι το “I’m Not Alone” είναι και θα είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του, το τραγούδι που ξεσηκώνει τους πάντες στα dj set του.
Την άνοιξη του 2019 λοιπόν, δέκα χρόνια μετά την πρώτη μαζική επιτυχία του single, ο Calvin Harris με την βοήθεια και του Camelphat (από το πρόσφατο club hit “Cola”) επαναπροσδιορίζουν μία από τις πιο ιστορικές μελωδίες της παγκόμιας dance μουσικής που έκαναν το είδος E.D.M., μόδα.
Την κυκλοφορία συνολικά απαρτίζουν τα παρακάτω Εdits & Remixes:
1) Calvin Harris – I’m Not Alone [CamelPhat Remix]
2) Calvin Harris – I’m Not Alone [2019 Edit]
3) Calvin Harris – I’m Not Alone [Thomas Schumacher Remix]
4) Calvin Harris – I’m Not Alone [2009 Remaster]
Σε αντίθεση μάλιστα με άλλους παραγωγούς, ο Βρετανός συνεχίζει δέκα χρόνια μετά να απασχολεί την κορυφή των charts με τεράστιες No1 επιτυχίες σε πρόσφατα singles όπως το “Giant” με τον Rag ‘n’ Bone Man, το “One Kiss” με την Dua Lipa, και το “Promises” με τον Sam Smith, που αποδυκνείουν ότι ο Calvin Harris εξακολουθεί να είναι μια ασταμάτη μηχανή παραγωγής μαζικών επιτυχιών.
Ακούστε το στο Spotify
Ανακοινώσεων συνέχεια για το Street Mode Festival που μετά τους Ισπανούς ska punk τιτάνες Ska-p, μόλις έδωσε στην δημοσιότητα την δεύτερη μουσική συμμετοχή της επερχόμενης 11ης edition του, που θα διεξαχθεί κατά το τριήμερο 27-29 Σεπτεμβρίου στο Λιμάνι της Θεσσαλονίκης.
Αυτή αφορά στην μπάντα / φεμινιστική κολεκτίβα των Pussy Riot, που έρχεται για 1η φορά στην Ελλάδα, για να εμφανιστεί ζωντανά στο 11ο Street Mode Festival, που μοιάζει και φέτος να ετοιμάζει ένα πλούσιο συναυλιακό πρόγραμμα, για τους οπαδούς κάθε μουσικού ιδιώματος.
Ακολουθεί η επίσημη ανακοίνωση της διοργάνωσης:
“Τα έβαλαν με τον Πούτιν, τα έβαλαν με τον Τράμπ, τα έβαλαν με την εκκλησία και θα τα βάλουν με όλο τον κόσμο όσο νιώθουν την αδικία και την μισαλλοδοξία να κυριαρχεί! Ο λόγος για τις Pussy Riot, την φεμινιστική κολεκτίβα η οποία έγινε γνωστή σε όλο τον πλανήτη για τον αγώνα της εναντίον της κυβέρνησης και των όποιων “στραβών” της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας.
Η σύλληψη των μελών των Pussy Riot έφερε αντιδράσεις σε όλο το καλλιτεχνικό και ακτιβιστικό στερέωμα, ενώ τον αγώνα τους υπερασπίστηκαν σημαντικές προσωπικότητες, από την Madonna και την Bjork ως την Yoko Ono και τον Paul McCartney. Στις 10 Οκτωβρίου 2012 το δικαστήριο της Μόσχας καταδίκασε δυο μέλη σε φυλάκιση δύο ετών, ενώ η χορήγηση αμνηστίας ήρθε, αφού είχαν ήδη εκτίσει 21 μήνες της ποινής τους! Οι Pussy Riot δεν το έβαλαν κάτω και συνέχισαν τον αγώνα τους, ακόμη και μετά την… σωφρονιστική τους περιπέτεια.
Oι τίτλοι των τραγουδιών τους είναι χαρακτηριστικοί της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους: “Kill The Sexist”, “Death To Prison, Freedom to Protests”, “Mother Of God, Drive Putin Away”, “Make America Great Again”.
Οι Pussy Riot αποδεικνύουν πως το punk είναι κάτι παραπάνω από μουσική: Είναι ένας συνεχής αγώνας υπέρ των αδύναμων και των καταπιεσμένων, εξ’ ου και ο αυτοπροσδιορισμός τους ως protest art! Η επόμενη διαμαρτυρία είναι προγραμματισμένη για 1η φορά στην Ελλάδα, στο φετινό Street Mode Festival! Είμαστε μαζί τους;
Pussy Riot! A Punk Prayer For Freedom!”
Η προπώληση εκπτωτικών τριήμερων και μονοήμερων early bird εισιτηρίων έχει ξεκινήσει αποκλειστικά μέσω του viva.gr και του δικτύου καταστημάτων του. Προμηθευτείτε το δικό σας τώρα από τον παρακάτω σύνδεσμο:
Κατά την περσινή 10η επετειακή edition του, το Street Mode Festival παρουσιάστηκε μεγαλύτερο από ποτέ, περιλαμβάνοντας 120 μουσικά acts, από όλα τα είδη της μουσικής, 6 live stages, after parties, DJ sets, προβoλές ντοκιμαντέρ και φυσικά όλες τις δράσεις της street κουλτούρας όπως graffiti, breakdance, parkour, skate κ.α., ενώ δεκάδες χιλιάδες κόσμου από όλη την υφήλιο συγκεντρώθηκαν σε αυτό, καταξιώνοντάς το δικαιωματικά ως την απόλυτη φεστιβαλική εμπειρία του καλοκαιριού!
Φαίνεται πως η φετινή edition του Street Mode Festival επιφυλάσσει πολλές ακόμη –μουσικές και μη- εκπλήξεις, οπότε μείνετε συντονισμένοι στην επίσημη ιστοσελίδα και τις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης του φεστιβάλ, για ακόμη περισσότερες ανακοινώσεις που επίκεινται στο προσεχές διάστημα:
«Στοπ. Δεν καταλαβαίνω που μπαίνω». Ο Κωνσταντίνος Βήτα σταματάει το «Όλο αυτό που (ποτέ δεν τελειώνει)» «σκασμένος» στα γέλια γιατί έχει μπει αλλού για αλλού. Το –σχεδόν- γεμάτο Piraeus 117 Academy χειροκροτεί και το πρώτο τραγούδι του encore αρχίζει ξανά από την αρχή και «σαν χρόνος γυρνά όλο αυτό που ποτέ δεν τελειώνει».
Έχουν περάσει δυόμιση περίπου ώρες από την στιγμή που Midnight Zeros με τον pop-electronico ήχο τους και την έντονα κινηματογραφική αύρα τους άνοιξαν την βραδιά «ζεσταίνοντας» το κοινό. Βρισκόμαστε στο τέλος του σετ του Κωνσταντίνου Βήτα και το κοινό τραγουδάει, χορεύει, γελάει. Σε κάποιους «λείπουν» κάποια τραγούδια», σε κάποιους άλλους λείπουν από δίπλα τους κάποιοι άνθρωποι.
Έχει προηγηθεί περίπου μιάμιση ώρα με τον Κωνσταντίνο Βήτα πάνω στην σκηνή να εκπέμπει όλα αυτά που τον χαρακτηρίζουν: σεμνότητα, ταλέντο, «ποίηση», πειραματισμό. Ηλεκτρονικοί ήχοι και κιθαριστικά ξεσπάσματα εναλλάσσονται ενώ τα μελαγχολικά περάσματα δίνουν συχνά-πυκνά την θέση τους σε χορευτικούς ρυθμούς
Το πρόσφατο digital ep “Περίεργη Ώρα” που περιλαμβάνει πέντε τραγούδια και κυκλοφορεί από την puzzlemusik έχει την τιμητική του ενώ δεν λείπουν και κομμάτια από το παρελθόν όπως τα «13», «Ατέλειωτα Χρυσάνθεμα», «Απέραντο Άσπρο», «Κύμα» ή «Δεν είναι αργά». Λίγο πριν το τέλος ακούγεται και το «Νέα Μόδα» από το LP «Ουρανός», που κυκλοφόρησαν το καλοκαίρι του 2018 οι Στέρεο Νόβα και ακούσαμε live και πριν μερικούς μήνες στο Σταύρος Νιάρχος στην συναυλία, που για πολύ καιρό όλοι θα λέμε με περηφάνια πως «ήμασταν κι εμείς εκεί».
Ψιθυριστά, «ντροπαλά» ο Κωνσταντίνος Βήτα μας θυμίζει όλα αυτά που ζούμε καθώς «τα βήματα μας σε μια ευθεία χάνονται, σωπαίνουν μες της πόλης τη βουή». Ένας αντιστάρ που ξεκίνησε από το Περιστέρι των 1990s και ακόμη «τραγουδάει» προσθέτοντας τα χρώματα του πάνω στο γκρίζο της Αθήνας, αυτής της τσιμεντούπολης, που εξελίσσεται σε όλο και μεγαλύτερο τέρας.
Κάπου, όμως, στην άκρη κάποιου δρόμου ίσως ακόμη να υπάρχει ένα Volvo διαθέσιμο… Ίσως να το βρούμε.. Ίσως να υπάρχει και η κατάλληλη συντροφιά… Και το ταξίδι για την άκρη του κόσμου θα έχει για soundtrack (και) Κωνσταντίνο Βήτα….
Ευχαριστούμε πολύ για τις φωτογραφίες τον Θάνο Λαΐνα.
Στέλιος Σαλβαδόρ, ένα όνομα που πριν από αρκετά χρόνια, έγινε ένα κομμάτι της ιστορίας για το ελληνικό ροκ.
Καλησπέρα Στέλιο. Η ιστορία μετρά για εσένα κοντά τριάντα χρόνια στην μουσική. Πως έγινε η αρχή; Στέλιος Σαλβαδόρ: Η αρχή έγινε πολύ νωρίς. Απο τα πρώτα γυμνασιακά χρόνια, καθημερινή συνήθεια ήταν να ακούμε με το φίλο μου Στάθη, όλα τα συγκροτήματα 60’s και 70΄s και λίγο αργότερα τα πρώτα punk και new wave από δίσκους εισαγωγής ή ό,τι μπορούσαμε να βρούμε σε ελληνικές κυκλοφορίες. Όλα αυτά μέχρι τα 17-18 μου χρόνια , όπου χωρίς να το καταλάβω είχα ήδη διαμορφώσει μια άποψη για τη μουσική. Βέβαια η σύνδεση μου με ένα punk συγκρότημα το 1982 στη Θεσσαλονίκη, μια πολύ δεμένη και «ιστορική rock n’ roll» παρέα, έκαναν ξεκάθαρο μέσα μου ότι η μουσική θα μ ΄ απασχολούσε πολύ σοβαρά στη ζωή μου. Ήδη λοιπόν από το 1982 είχα ξεκινήσει το πρώτο μου συγκρότημα και είχε την παράδοξη σύνθεση ντράμς και μπάσο μόνο και φωνή. Κι έτσι ξεκίνησα πρόβες και άρχισα ήδη να δοκιμάζω τα πρώτα μου τραγούδια, σχήμα που διέκοψε η στράτευσή μου, τον ίδιο χρόνο. Βέβαια στις μονάδες που υπηρέτησα έκανα τις παρέες μου οι οποίες φυσικά είχαν σχέση και με τη μουσική κι έτσι, όπου κι αν βρισκόμουν στις εξόδους μου από το στρατόπεδο χαιρόμουν και τις πρόβες μας με την παρέα και είχα και την τύχη να παίζω κι αρκετά απ τα κομμάτια μου .Με την απόλυσή μου από το στρατό το Δεκέμβρη του ΄84 ήδη είχε ξεκινήσει η πρώτη και αρχική σύνθεση των Μωρά στη Φωτιά που αποτελούνταν από εμένα στο μπάσο και τη φωνή, τον αδερφό μου Γιώργο Παπαϊωάννου στα ντράμς και το φίλο μας Δημήτρη Βασιλειάδη στην κιθάρα. Οι πρώτες συναυλίες Μωρά στη Φωτιά ήταν στη Βέροια το Φεβρουάριο του 1985 σε μπαράκια και αργότερα σε πλατείες της πόλης.
Ποιος είχε δώσει το όνομα Μωρά στη φωτιά; Ήταν κάτι που σήμαινε κάτι για εσάς; Στέλιος Σαλβαδόρ: Έμπνευση του αδερφού μου από το τραγούδι Baby is on fire του Brian Eno, που το παίζαμε στις συναυλίες μαζί και με άλλα του Eno.
Τι μουσικά ερεθίσματα είχατε τότε και τι μπορεί να έχει αλλάξει; Στέλιος Σαλβαδόρ: Η δεκαετία του 80 ήταν μια πολύ δημιουργική δεκαετία μουσικά και δε θα μπορούσε να μ ΄ αφήσει ασυγκίνητο. Το νεαρό της ηλικίας μου μαζί με την όντως πολύ καλή μουσική σε πολλές περιπτώσεις ήταν το καλύτερο περιβάλλον για να εκφράσω κι εγώ τις απόψεις μου, μουσικά. Πάμπολλά ερεθίσματα , ένας παράδεισος μουσικής γύρω μου και δεν ξέρω αν ήταν ο νεανικός μου ενθουσιασμός ή αν ήταν όντως συγκλονιστικά πράγματα όλα, αλλά φαντάσου έναν νέο 18 με 19 χρονών που έχει αποφασίσει να ασχοληθεί μ αυτό που αγαπάει , τη μουσική, να είναι περιτριγυρισμένος 24 ώρες την ημέρα (στην κυριολεξία) από τραγούδια των Julian Cope ,Siouxsie and the Banshees , Iggy Pop, Lou Reed , Clash London Calling ,Violent Femmes και δεκάδες άλλα γκρούπ, στην κυριολεξία πάρα πολλά .Έτσι στο πατρικό μου σπίτι όπου κάναμε και τις πρόβες υπήρχε ένα μόνιμο ηχητικό περιβάλλον (σε οτιδήποτε έκανα στην καθημερινή μου ζωή) , από Cure ,Bauhaus, Dead Kennedy’’s ,Joy Division οι φοβεροί Killing Joke που μου άρεσαν πάρα πολύ και όλα τα σχετικά. Εδώ και αρκετά χρόνια βέβαια , ασχολούμαι και με το blues και τη jazz και αυτό μπορεί να είναι κάτι που έχει αλλάξει σε σχέση με παλιότερα, αλλά και με τον τρόπο που ακούω μουσική, γιατί έγινε και πιο βαθιά η ενασχόληση μου με κάποια μουσικά όργανα (πιάνο, ντράμς κλπ.)
Ο πρώτος σας δίσκος με το όνομα ‘Μωρά στη φωτιά’, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1987. Ένας δίσκος που δεν έχει σταματήσει να ακούγεται και να περνά από γενιά σε γενιά. Πως νιώθατε τότε σαν συγκρότημα για αυτό το αποτέλεσμα και πως είναι σήμερα, τόσα χρόνια μετά; Στέλιος Σαλβαδόρ: Για μένα η ηχογράφηση του πρώτου δίσκου το 1987 δεν υπήρξε αυτοσκοπός. Σήμαινε απλά, την καταγραφή αυτού που ήμασταν σαν συγκρότημα στις συναυλίες. Θεωρούσα πάντα πως είμαι περισσότερο Live καλλιτέχνης παρά στούντιο, έτσι δεν έγινε κάποιος ειδικός σχεδιασμός για το δίσκο, απλά ηχογραφήσαμε και μάλιστα πολύ γρήγορα αυτό που ήδη παίζαμε στις συναυλίες. Βέβαια είχαμε την τύχη μετά από κάποιο καιρό, να καταλάβουμε ότι το αποτέλεσμα ήταν πολύ καλό πιο πολύ σε επίπεδο σύνθεσης, στίχου και ενορχήστρωσης αλλά γιατί όχι και σε επίπεδο παραγωγής τελικά, αφού είναι μια ρόκ παραγωγή (της σχολής Rolling Stones ηχοληπτικά) για την οποία ακόμη και σήμερα μου μιλάνε πολύ θετικά κάποιοι τεχνικοί και ηχολήπτες. Συν τη φιλική συμμετοχή κάποιων εξαίρετων μουσικών, όπως ο Γιώργος Κωνσταντινίδης στην κιθάρα, ο Γρηγόρης Μωυσιάδης στα πλήκτρα κ.α. Όσο περνάει ο καιρός πάντως, ακόμη και σήμερα ανακαλύπτω την αξία αυτού του δίσκου, που οφείλω να πω είναι σε στίχο και μουσική δική μου 100% , παρόλο που δεν αναγράφεται ξεκάθαρα στην πρώτη έκδοση του δίσκου, κάτι που έκανα για χάριν της ενότητας της ομάδας.
Τι σημαίνει για εσένα ο μελοποιημένος στίχος; Είναι εύκολο να γράψεις ένα στίχο ή να πάρεις ένα ποίημα και να του δώσεις σχήμα και μορφή από την αρχή; Στέλιος Σαλβαδόρ:Γράφω στίχους και μουσική για να εκφράσω κάποια δικά μου πράγματα. Οι μόνες περιπτώσεις που μελοποιώ είναι όταν έχω συγκινηθεί πραγματικά απο ένα ποίημα και τότε αν καταλάβω ότι αυτό «μιλάει» στο τραγούδι μου μπορεί να αφήσω κάποιους δικούς μου στίχους για χάρη κάποιου ποιητή , όπως έγινε με το τραγούδι ο Χαμαιλέων το οποίο ήταν ολοκληρωμένο, σε στίχο και μουσική, αλλά όταν είδα το ποίημα ένιωσα πως η μουσική που είχα κάνει ήταν γεννημένη γι αυτό το ποίημα.
Οι εποχές αλλάζουν, αλλά τι θεωρείς πως μένει στάσιμο; Στέλιος Σαλβαδόρ: Η αγνή ματιά των νέων ανθρώπων για τη ζωή αυτό είναι που μένει στάσιμο σε όλες τις εποχές.
Οι ιδεολογίες σου, οι απόψεις για την ζωή αλλά και η μουσική, θεωρείς πως έχει αλλάξει με το πέρασμα των χρόνων; Στέλιος Σαλβαδόρ: Ο πυρήνας έχει μείνει ο ίδιος, κάποια εξωτερικά πράγματα έχουν αλλάξει.
Τα τελευταία χρόνια, έχετε ξεκινήσει και πάλι τις μουσικές σας περιοδείες και σας βρίσκουμε συχνά στο Κύτταρο, όπως θα συμβεί και στα μέσα του μήνα. Μίλησε μας για αυτήν την συναυλία. Στέλιος Σαλβαδόρ: Το Κύτταρο είναι ένας χώρος που πολλά χρόνια τώρα, έχουμε δοκιμάσει πολλά καινούργια μουσικά πράγματα και μετά από μια μικρή απουσία, επιστρέφουμε και πάλι με καινούργιες ιδέες και μι΄ ένα καινούργιο δίσκο πολλά απ τα κομμάτια του οποίου πρωτο-παρουσιάστηκαν σ΄αυτό το χώρο πριν την κυκλοφορία του δίσκου. Έτσι μ ένα μεγάλο play list που περιλαμβάνει από τον πρώτο δίσκο αλλά και όλους τους υπόλοιπους ,συν το Χρυσό Κλειδί, θα ξαναβρεθούμε στη σκηνή του Κυττάρου με τους αγαπημένους μας φίλους με πλήρη σύνθεση μουσικών και κάποιες ωραίες εκπλήξεις…Την προηγούμενη μέρα Παρασκευή 12 Απριλίου, θα είμαστε στην Πάτρα για μια συναυλία στο Μeros και το ΣΑΒΒΑΤΟ 13 Απριλίου, στο αγαπημένο Κύτταρο.
Οι Lacrimae δημιουργήθηκαν το 2011 στην Αθήνα ως ένα διμελές σχήμα αρχικά από τους Άννα Αναπλιώτη (Φωνή – Πλήκτρα) και τον Γιάννη Αρβανίτη (Drums), με ένα κοινό μουσικό όραμα.
Μετά από ακουστικά shows, το 2016 με την προσθήκη ακόμη δύο μελών, τον Κώστα Μπιρμπίλη (Κιθάρα) και τον Αντρέα Μαρκάτη (Μπάσο). «Entropia»/ένας progressive / experimental δίσκος με θεατρικό χαρακτήρα με μια μεγάλη προσπάθεια «απόδρασης» από τις κλασσικές φόρμες μουσικής θα λέγαμε.
Είναι τόσο πλούσιος σε ήχους, μελωδίες, ρυθμούς, ερμηνείες και παιξίματα που όταν τον ακούς ολόκληρο χάνεσαι και τελειώνοντας έχεις ήδη ξεχάσει από ξεκίνησες . Συνέλαβαν καθοριστικά στη μουσική κατεύθυνση του συγκροτήματος, τα ακούσματα όπως των: Steven Wilson, Porcupine Tree, Pain Of Salvation, Riverside, Leprous κ.α
Γενικά θα λέγαμε ότι είναι ένας δίσκος με καλοδουλεμένα κομμάτια και πολύ καλές ιδέες, αξίζουν μεγάλης προσοχής.
Ένας τέλεια φτιαγμένος δίσκος χωρίς το παραμικρό ψεγάδι…
Βρεθήκαμε στο Piraeus 117 Academy την Παρασκευή 5 Απριλίου για να δούμε το ανατρεπτικό live των BULLET FOR MY VALENTINE.
Με αρκετό κόσμο και με το κοινό να παρακαλά εξαρχής να δει την αγαπημένη του μπάντα επί σκηνής. H αθηναϊκή νεολαία ήταν εκεί, γέμισε σχεδόν ασφυκτικά τον χώρο και η παρουσία της ήταν εντυπωσιακή.
Την παρουσία τους έδωσαν οι Έλληνες PROJECT RENEGADE, που τους είχαμε δει πρόσφατα και στο Ladies of metal festival. Είχε την ευκαιρία το κοινό να τους μάθει και να τους αξιολογήσει, μέσα από την σκληρή μάχη που έδωσαν, αφού είχαν να αντιμετωπίσουν τους Bullet for my Valentine. Αν είχαν βάλει στοίχημα, σίγουρα το κέρδισαν, καθώς το κοινό τους αποθέωσε από την πρώτη στιγμή. Με κοινό ενδυματολογικό κώδικα που θύμιζε army και με αντιασφυξιογόνα μάσκα στο πρόσωπο του drummer, τότε σίγουρα μιλάμε κυριολεκτικά για μάχη. Η frontwoman Μαριάννα απέδειξε τις ερμηνευτικές της ικανότητες, τόσο που όλοι μιλούσαν με τα καλύτερα.
Στις 22:00 οι Bullet for my Valentine ανέβηκαν στην σκηνή και ειλικρινά δεν μπορώ να περιγράψω το τι ακριβώς έγινε. Από το πρώτο λεπτό, με την πρώτη νότα από το “Don’t Need You” που άνοιξε το setlist, σχεδόν όλοι ήξεραν όλα τα τραγούδια και όλους τους στίχους.
Στα “Betrayal” & “4 Words” έγινε ο πρώτος μεγάλος πανικός, με την μπάντα να δίνει όλη της την ενέργεια πάνω στην σκηνή. Έδειχναν και αυτοί αρχικά να τα έχουν χαμένα, μάλλον δεν περίμεναν ότι είχαν τόσο δυναμικό κοινό στην Αθήνα, μιας και η προηγούμενη εμφάνιση τους πάει αρκετά χρόνια πίσω, όταν στην Μαλακάσα έγινε το Big 4 και οι B.F.M.V είχαν εμφανιστεί μεσημέρι.
Μέχρι τις 23:30, σχεδόν ασταμάτητα οι Ουαλοί ανατίναξαν το Academy, δυναμιτίσανε την ατμόσφαιρα με τα riff τους, άλλοτε ταχύτατα, άλλοτε στακάτα με solo και μελωδίες όπου δεν πέρασε ούτε στιγμή που να μην συμμετέχει το κοινό, με Head banging, mosh pit, και χοροπηδητά.
Σημείο που έγινε μεγάλος χαμός ήταν και με τα “No Way Out” & “Suffocating Under Words Of Sorrow” όπου και έφυγαν για λίγα λεπτά από την σκηνή.
Η επιστροφή τους διέλυσε ότι είχε μείνει όρθιο με τα “Tears Don’t Fall” & “Waking The Demon” να προκαλούν πανικό.
Η βραδιά έκλεισε με το κοινό να αποθεώνει την μπάντα, η μπάντα να ευχαριστεί το κοινό, επιβεβαιώνοντας ότι τα live των B.F.M.V είναι ένα τεράστιο METAL PARTY !!
Μέχρι την επόμενο ραντεβού να περνάτε καλά NOIZERS !!!
Ευχαριστούμε την Αφροδίτη Ζαγγανά για τις φωτογραφίες.
Οι Cage The Elephant κυκλοφορούν ένα ακόμα τραγούδι από το επερχόμενο πέμπτο άλμπουμ τους “Social Cues” που θα είναι διαθέσιμο στις 19 Απριλίου μέσω της RCA Records.
Την παραγωγή του δίσκου επιμελήθηκε o John Hill (Santigold, Florence + The Machine, The Machine, Portugal. The Man, tUnE-yArDs) και ηχογραφήθηκε στα Battle Tapes Recording στο Nashville και στο The Village Recording Studio στο L.A.
Το “Social Cues” είναι η συνέχεια του βραβευμένου με GRAMMY® Award άλμπουμ των Cage The Elephant με τίτλο “Tell Me I’m Pretty”.
Το “Night Running” αποτελεί την πολυαναμενόμενη συνεργασία τους με τον Beck, με το οποίο δίνουν στους fans τους, μια πρώτη γεύση από την καλοκαιρινή περιοδεία που ετοιμάζουν θα κάνουν μαζί με τον Beck υπό τον τίτλο “The Night Running Tour”.
Οι Cage Το Elephant με το “Ready To Let Go” παραμένουν #1 στο Alternative Airplay στις ΗΠΑ και στον Καναδά, σημειώνοντας το όγδοο Νο1 στην καριέρα τους.
Αθήνα
Κυριακή 7 & Δευτέρα 8 Απριλίου
Κλειστό Παλαιού Φαλήρου – Tae Kwon Do Arena
Opening Act Luke Elliot
Last Details
19:00: Doors open
20:30-21:05: Luke Elliot on stage (opening act)
21:45: Madrugada on stage
Box Office Αθήνα: 18:30
Τα πάντα είναι έτοιμα για τις πολυαναμενόμενες συναυλίες των Madrugada στην Ελλάδα και ήρθε ή ώρα να δούμε τις τελευταίες χρήσιμες λεπτομέρειες.
Οι Πόρτες θα ανοίξουν στις 19:00, ο Luke Elliot θα ξεκινήσει στις 20:30 και οι MADRUGADA στις 21:45.
Όλοι οι θεατές θα πρέπει να έχουν ευδιάκριτο το barcode του εισιτηρίου τους, είτε εκτυπωμένο είτε κατεβασμένο στο κινητό τους.
Στην Κεντρική είσοδο του Tea Kwon Do θα υπάρχουν ΠΙΝΑΚΙΔΕΣ για τις ξεχωριστές εισόδους: ΑΡΕΝΑ και ΚΕΡΚΙΔΕΣ. Οι θεατές παρακαλούνται να κατευθύνονται στην αντίστοιχη είσοδο με αυτήν του εισιτήριου τους για την ευκολότερη είσοδο στη συναυλία.
Για τη δική σας διευκόλυνση παρακαλούμε μην φέρετε σακίδια εντός του Tae Kwon Do. Θα υπάρχει έλεγχος των σακιδίων κατά την είσοδο, τόσο για τη δική σας ασφάλεια καθώς και των καλλιτεχνών. Εάν κρατάτε σακίδιο θα πρέπει να περιμένετε για τον έλεγχό του. Εντός του συναυλιακού χώρου υπάρχουν κιλικία για νερά και ποτά.
Υπάρχει δωρεάν παρκινγκ.
Η ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ εισιτηρίων για τις συναυλίες των MADRUGADA ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
και θα ολοκληρωθεί στις 16:00 της κάθε ημέρας συναυλίας. Στη συνέχεια το κοινό θα μπορεί να προμηθευτεί εισιτήρια (εφόσον υπάρχουν) από το Box Office που θα λειτουργεί στον χώρο των συναυλιών, σύμφωνα με το πρόγραμμα. Τα εισιτήρια θα πωλούνται στις τιμές Ταμείου.
Μείνετε συντονισμένοι στο event της συναυλίας στο facebook για όλα τα τελευταία νέα:
Αθήνα: https://www.facebook.com/events/770844429922091/
Δίκτυο viva
Online: www.viva.gr
Τηλεφωνικά: στο 11876
Φυσικά σημεία: Στα καταστήματα Reload, Seven Spots, Καταστήματα Wind, Βιβλιοπωλεία Ευριπίδης, στον πολυχώρο Yoleni’s (Σόλωνος 9), στο Viva Kiosk Συντάγματος (Πλ. Συντάγματος 4, καθημερινά 9:00-21:00) και στο Viva Spot Τεχνόπολης (μέσα στο χώρο της Τεχνόπολης, είσοδος από οδό Περσεφόνης).
Δίκτυο Public
Public on line: http://tickets.public.gr/
Kαταστήματα Public
https://www.public.gr/templates/publicStorelocator.jsp
Τηλέφωνο πληροφοριών για Αθήνα: 210 9636 489
ΠΡΟΣΟΧΗ
Οι μεταπωλητές των εισιτηρίων χρεώνουν έξοδα διαχείρισης ανάλογα με το τιμολόγιό τους. Συνιστούμε στους υποψήφιους αγοραστές να προμηθεύονται τα εισιτήριά τους αποκλειστικά και μόνο από τα επίσημα σημεία πώλησης. Η παραγωγός εταιρία δεν φέρει καμία ευθύνη για εισιτήρια τα οποία έχουν προέλθει από αγορές μέσα από άλλες πλατφόρμες και για τα οποία δεν υπάρχει εγγύηση για τη γνησιότητά τους.
ΠΡΟΣΒΑΣΗ στο
Κλειστό Παλαιού Φαλήρου (Tae Kwon Do Arena), Μωραϊτίνη 2.
Η πρόσβαση είναι εύκολη, τόσο με τα Μέσα Μεταφοράς όσο και με αυτοκίνητο, ενώ υπάρχει πολύ μεγάλο parking.
Μετρό: Σταθμός “Συγγρού – Φιξ” και μετά λεωφορείο / γραμμές Β2 και 550 (Στάση “Φόρος”)
ΗΣΑΠ: Σταθμός Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας και μετά είτε λεωφορείο / γραμμές 217, Α1, Β1 (Στάση “Φόρος”) είτε τραμ / γραμμές “Αριστοτέλης 4” ή “Θουκυδίδης 3” (Στάση “Δέλτα Φαλήρου”)
Τραμ: Γραμμή 3 (από ΣΕΦ ή Βούλα – Γλυφάδα) και Γραμμή 4 (από ΣΕΦ ή Σύνταγμα) / Στάση “Δέλτα Φαλήρου” Γραμμή 3 (από Σ.Ε.Φ. ή από Βούλα – Γλυφάδα), & Γραμμή 4 (από Σ.Ε.Φ. ή από Σύνταγμα) / Στάση “Δέλτα Φαλήρου”
Λεωφορείο: Γραμμές A1, B1, B2, 217, 550 (Στάση “Φόρος”)
Στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, το Σάββατο 13 Ιουλίου!
Leprous & Suicidal Angels στο AthensRocks!
————————————————————
Σάββατο 13 Ιουλίου
Η Αθήνα ροκάρει και παίζει μπάλα στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας!
Slayer στην τελευταία τους εμφάνιση στην Ελλάδα!
Μαζί τους, Rotting Christ, Leprous & Suicidal Angels!
Το νέο φεστιβάλ στην καρδιά της Αθήνας!
Leprous
————————————————————
Ξεκινώντας στις αρχές της χιλιετίας στο Notodden της Νορβηγίας, οι Leprous έκαναν το δισκογραφικό τους ντεμπούτο το 2009, με το Tall Poppy Syndrome να λαμβάνει διθυραμβικές κριτικές και να στρέφει τα βλέμματα στους Νορβηγούς και να σηματοδοτεί την έναρξη μιας καριέρας που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί συμβατή. Έκτοτε, ακολούθησαν τα Bilateral (2011), Coal (2013), The Congregation (2015) και Malina (2017) ενώ ξεχωρίζει επίσης το Live at Rockefeller Music Hall (2016).
Πίσω από τους Leprous, οι ιδρυτές της μπάντας, Einar Solberg (φωνητικά, πλήκτρα) και Tor Oddmund Suhrke (κιθάρα) αναγνωρίζουν ετερόκλητες επιρροές στη μουσική τους από τους αγαπημένους τους Radiohead, Porcupine Tree, Massive Attack, Behemoth, Opeth. Στους δίσκους τους υπάρχουν στοιχεία των Pink Floyd, King Crimson και Tool που χρωματίζουν και prog-άρουν τους ήχους τους.
Άλλωστε, πρόκειται για μία μπάντα που δεν μπορεί να καταταγεί σε ένα μονάχα μουσικό είδος και ούτε το επιθυμεί. Η μουσική τους, μία μίξη μελαγχολικής ατμόσφαιρας, μελωδικών φωνητικών και δυνατών στίχων, συνεχώς εξελίσσεται και κάθε τους κυκλοφορία επαναπροσδιορίζει την ουσία του prog metal και τους καθιστά πρωτοπόρους του είδους.
Οι live εμφανίσεις τους ξεκίνησαν στο πλευρό του επίσης Νορβηγού Ihsahn, η συμμετοχή του οποίου ξεχωρίζει και στις κυκλοφορίες των Leprous. Μάλιστα, ο Einar Solberg συνοδεύει ακόμη τους θρυλικούς black metal Emperor στα live τους!
Η ανοδική τους πορεία τους βρίσκει σε επιτυχημένες headline εμφανίσεις, σε prog φεστιβάλ ενώ λίγες ημέρες πριν την εμφάνιση στο AthensRocks μαζί με τους Slayer, τους Rotting Christ και τους Suicidal Angels, κάνουν μία στάση στο Download Festival της Μαδρίτης, με headliners τους Slipknot και μαζί τους τους Amon Amarth και Stone Temple Pilots.
Suicidal Angels
————————————————————
Suicidal Angels! Η πιο επιτυχημένη thrash metal μπάντα της Ελλάδας προστίθεται στο line up του AthensRocks και προετοιμάζεται για ένα live εκρηκτικό!
Η ιστορία των Ελλήνων εκπροσώπων του oldschoolthrash σίγουρα δεν είναι άγνωστη σε κανένα! Ξεκινώντας το 2001, το συγκρότημα του, έφηβου τότε, Νίκου Μελισσουργού έστρεψε ξανά τα βλέμματα σε μία σκηνή που εκείνη την περίοδο στην Ελλάδα ήταν «υπό εξαφάνιση». Τρία χρόνια αργότερα, οι Suicidal Angels κυκλοφορούν το πρώτο τους EP, “Bloodthirsty Humanity” ενώ το 2007 η καλιφορνέζικη OSM Records αναλαμβάνει το πρώτο τους album, “Eternal Domination”. Από τότε, έχουν ακολουθήσει πέντε ακόμη albums, εμφανίσεις σε κορυφαία festival του χώρου (Wacken, Graspop, Copenhell) και φυσικά περιοδείες στο πλευρό κορυφαίων ονομάτων της thrash
όπως Kreator, Exodus και Sodom!
Το 2010, εμφανίζονται στο Sonisphere με τους Big Four. Εννιά χρόνια αργότερα, οι Suicidal Angels ετοιμάζονται να βρουν τους Slayer ξανά, αυτή τη φορά στην σκηνή του πρώτου AthensRocks! Το ερώτημα είναι το εξής: is the moshing crew ready?
ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΠΡΟΠΩΛΟΥΝΤΑΙ
————————————————————
Γενικής Εισόδου (αγωνιστικός χώρος / κερκίδα)
Περιορισμένος αριθμός εισιτηρίων στα 42 ευρώ (εξαντλήθηκαν).
Στη δεύτερη φάση η τιμή των εισιτηρίων διαμορφώνεται στα 48 ευρώ ισχύει μέχρι την Κυριακή 14 Απριλίου.
Η τρίτη φάση της προπώλησης ξεκινά την Δευτέρα 15 Απριλίου και τα εισιτήρια θα κοστίζουν 55 ευρώ.
VIP Tickets στο VIP section του γηπέδου (μη αριθμημένες θέσεις καθήμενων) 80 ευρώ
High Priority Tickets 95 ευρώ
(μόνο ηλεκτρονικά και εξαιρετικά περιορισμένα σε αριθμό)
Οι κάτοχοι των συγκεκριμένων εισιτηρίων θα εισέλθουν στον χώρο 30 λεπτά πριν το καθορισμένο άνοιγμα των θυρών, για να απολαύσουν την τελευταία συναυλία των Slayer στην Ελλάδα από την πρώτη γραμμή!
Οι Αθηναίοι Alternative Rockers Mind Departure στις αρχές Νοεμβρίου παρουσίασαν το τελευταίο τους album “Something’s Rotten In The State” στο Θέατρο Φούρνος, φτιάχνοντας μία μουσικό-θεατρική παράσταση μέσα από την οποία αφηγηθήκαν μία ιστορία με αρχή, μέση και τέλος. Μέσα από μία ιδιαιτέρως πολύπλοκη, αλλά ενδιαφέρουσα διαδικασία, προκύπτει και το Live
Lyric Video που μας παρουσιάζουν σήμερα, για το κομμάτι με τίτλο “Confrontation“. Δεν πρόκειται για κάτι απλό, καθώς όλα τα στιγμιότυπα είναι βιντεοσκοπημένα από την παράσταση – παρουσίαση. Η ανατριχιαστική – σχεδόν καθηλωτική εισαγωγή με τον μονόλογο της Μαγδαληνής Σιώζου, αποκαλύπτει από τα πρώτα λεπτά την αναμέτρηση που θα ακολουθήσει.
Το Something’s Rotten In The State κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2018 και είναι ένα concept album που περιλαμβάνει δεκατέσσερα μουσικά κομμάτια που ξεδιπλώνουν την ιστορία ενός «ξεχωριστού» ανθρώπου.
Μια ιστορία οικεία – ένα ημερολόγιο κάποιου που ονειρεύεται την αλλαγή και τολμάει να δράσει, παλεύοντας με τα κοινωνικά κατεστημένα, την άνοδό του,
τη φθορά που επιφέρει η εξουσία, την προδοσία, την πτώση και τη θυσία. Οι Mind Departure επιλέγουν αυτόν τον τρόπο να εξωτερικεύσουν συναισθήματα και κοινωνικούς προβληματισμούς.
Με μουσική, που ανήκει στο ευρύ φάσμα του αγγλόφωνου Alternative Rock, και έχει ως βάση delay πλέγματα στις κιθάρες, bass lines εμπλουτισμένες με εφφέ, rhythm section δεμένο και γεμάτο ενέργεια, και φωνητικές γραμμές με έντονο λυρισμό και χρώμα. Δεν οριοθετούν τη μουσική σε αυστηρά πλαίσια, αντίθετα, είναι διατεθειμένοι να ανακατέψουν επιρροές από διαφορετικά είδη και να τις δέσουν αρμονικά. Εκεί είναι η ουσία τους.
Η ιστορία των Mind Departure έχει ήδη ξεκινήσει και μας την αφηγούνται μέσα από το θέατρο και τη μουσική. Ξετυλίξτε το κουβάρι του “Something’s Rotten In The State” προκειμένου να αισθανθείτε το δέσιμο με τη μπάντα επί σκηνής, καθώς τα παιδιά το φθινόπωρο, θα ανεβάσουν ξανά την μουσική παράστασή τους.
Στο video συμμετέχει και η Μαγδαληνή Σιώζου ως αφηγήτρια και χορεύτρια.
Video Editing: Δημήτρης Μάκρης
Camera Operators: Φώτης Φωτίου – Νάσος Πολυζωίδης
Οι Potergeist επιστρέφουν ….
Ναι καλά ακούσατε… Έχοντας 4LP, έχοντας ανοίξει live μεγάλων ονομάτων, έχοντας κάνει ένα από τα καλύτερα album που έχω ακούσει από ελληνική μπάντα, το αγαπημένο μου «Swampires», χωρίς παρεξήγηση από τα υπόλοιπα μέλη το επόμενο σχόλιο, έχοντας έναν φανταστικό παίχτη στα τύμπανα και μετά απουσία μεγάλου διαστήματος από την τελευταία τους δουλειά, χωρίς να έχουμε νέα τους, έρχονται με νέο δίσκο και εμφάνιση στο Κύτταρο στις 04.05.
Κατ’ αρχάς θα ήθελα να σας ευχαριστήσω εκ μέρους του Afternoiz , εδικά εσένα Πέτρο, για τον χρόνο που διέθεσες για να απαντήσεις στα ερωτήματα μας.
Να γνωριστούμε… είμαι ο Γιώργος και θα ξεκινήσω από την εξής ερώτηση…
1) Νέο LP… Θέλουμε ημερομηνία κυκλοφορίας, σε τι ύφος κινείται, έχει κάτι το διαφορετικό που θα μας δείξει ένα άλλο «πρόσωπο» των Potergeist ?
Αρχικά Γιώργο, θα ήθελα να ευχαριστήσω το Afternoiz μια κ είναι η πρώτη συνέντευξη που απαντώ ως “καινούργιο μέλος” της μπάντας στη θέση του κιθαρίστα.
Μετά από ένα χρονικό διάστημα δισκογραφίκης απουσίας και όντας και εγώ στο παρελθόν οπαδός της μπάντας θέλαμε να κάνουμε ένα δίσκο που να φέρει όλες τις καλές στιγμές από παλαιότερες δουλειές συν ένα καινούριο αέρα που νιώθαμε ότι είναι καλό να υπάρξει.
Το ύφος που λοιπόν θα έλεγα ότι είναι γύρω από το γνωστό σε όλους Southern hard rock & Metal με όλα τα κομμάτια να έχουν το χαρακτήρα του single για εμένα.
Φαντάσου ότι αυτή τη φορά μας ήταν δύσκολη η επιλογή των καινούριων κομματιών μια κ υπήρχαν άλλα τόσα στην προπαραγωγή.
Επιλέξαμε λοιπόν να κάνουμε ένα δίσκο που θα είμαστε όλοι υπερήφανοι για την δημιουργία του.
2) Πόσο χρόνο δουλεύετε το νέο υλικο?
Περίπου ένα χρόνο βρισκόμαστε στη διαδικασία ετοιμασίας του και προπαραγωγής.
Μαζί με την ηχογράφηση ίσως ένα και κάτι…
3) Μου φάνηκε αιώνας από την τελευταία φορά που άκουσα κάτι για εσάς. Πόσο χρονικό διάστημα αλήθεια λείψατε ? Τι κάνατε όλο αυτό το διάστημα ?
Μπορεί να έλειψε σε κόσμο και σε εσένα αυτή η μπάντα, αλλά σε ενημερώνω ότι επιστρέφει πολύ δυναμικά. Από το” crocodile tears”ουσιαστικά υπήρξαν κάποιες εμφανίσεις και μετά αφού αντικατέστησα τον Νίκο ( XP ) στην κιθάρα να’ μαστε πάλι εδώ! Κάθε μπάντα χρειάζεται ένα διάστημα για να ανακάμψει μετά από κάτι τέτοιο. Έπρεπε να μπουν όλα σε μια σειρά και αυτό έγινε.
4) Υπήρξε στιγμή που είπατε ότι το διαλύουμε ή απλά θέλατε να ακολουθήσετε δρόμους που θα σας ανανέωναν για να επανέλθετε με περισσότερη ενέργεια ?
Νομίζω ότι μια ανανέωση είναι πάντα καλό να υπάρχει στην πορεία μιας μπάντας.
Τώρα αν αυτό εμπεριέχει την ιδέα της διάλυσης θα έλεγα ότι είναι αυτοκαταστροφικό.
Μάλλον έπρεπε να έρθει η κατάλληλη στιγμή για την επόμενη κίνηση και να που ήρθε.
5) Είστε μια μπάντα με αξιόλογες δουλειές, όπως ανέφερα και στο πρόλογό μου, θεωρώ το “Swampire” είναι ένα από τα καλύτερα LP που έχει κυκλοφορήσει στην εγχώρια ελληνική σκηνή. Μετά από 15 χρόνια, με την stoner – southern εγχώρια σκηνή να είναι αναγεννημένη με μπάντες να κάνουν sold out, θεωρείτε ότι θα μπορούσατε να έχετε λάβει μεγαλύτερη αποδοχή από το κοινό, μιας και κατά την ταπεινή μου άποψη ήσασταν από τις μπάντες που πρωτοστάτησαν στην αναγέννηση αυτή?
Συμφωνώ απόλυτα με την τοποθέτηση σου και θα το πω από τη θέση του οπαδού που έχω υπάρξει στο παρελθόν. Πάντα στην πορεία μιας μπάντας παίζουν ρόλο πολλά…. οι επιλογές (σωστές και λάθος), τύχη, χρήμα, γνωριμίες και πολλά άλλα με επίκεντρο φυσικά την μουσική.
Πιστεύω ότι αυτό λοιπόν θα αλλάξει με τον συγκεκριμένο δίσκο και γενικότερα με την ανανεωμένη εικόνα των Potergeist.
6) Ποιοι είναι οι στόχοι σας για το άμεσο μέλλον ?
Να κυκλοφορήσει το καινούργιο άλμπουμ και να παίξουμε όσα περισσότερα live μπορούμε!
7) Με την κυκλοφορία του νέου LP, έχετε σχεδιάσει εμφανίσεις ?
Με την κυκλοφορία θα ανακοινωθούν οι εμφανίσεις καθώς και το release date για την παρουσίαση του άλμπουμ.
Stay in tune …..
8) Στο Κύτταρο στις 04.05 τι να περιμένουμε ?
Θα παίξουμε κάποια tracks από το καινούριο ακυκλοφόρητο άλμπουμ όπου πιστεύω ότι θα κάνουν μια καλή εισαγωγή για αυτό. που “έρχεται” και φυσικά παλιά αγαπημένα κομμάτια !
Με μια λέξη, τα καλύτερα!
9) Ένα μήνυμα για τους αναγνώστες του Afternoiz!!
“Ακούστε μουσική με τα αφτιά και όχι με τα μάτια, μείνετε συντονισμένοι στο Afternoiz και αναμένετε τον καινούριο δίσκο Potergeist!”
Ευχαριστούμε πολύ για το ενδιαφέρον !!
Σας ευχαριστώ και πάλι για τον χρόνο σας και σας εύχομαι κάθε επιτυχία με την κυκλοφορία της νέας δουλειάς που ανυπομονώ ειλικρινά να ακούσω !!
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies. Υπάρχει προσδιορισμός και αποθήκευση δεδομένων. Πληροφορίες σχετικά με την επεξεργασία δεδομένων και τη δυνατότητα άρνησης αυτής περιλαμβάνονται στην πολιτική απορρήτου.
