O Nick Caveκαι ο Warren Elis είναι φανερό πως τον τελευταίο καιρό ειδικά, έχουν ταιριάξει απόλυτα.. έτσι κι αλλιώς η συνεργασία τους μετρά κάποια χρονάκια!
Είδαμε και ακούσαμε τη νέα τους δουλειά, με τίτλο Earthlings, το οποίο περιλαμβάνεται στη συλλογή B-Sides & Rarities part II.
Η μουσική αλλά και οι στίχοι αυτής της δουλειάς, είναι αποτέλεσμα και των δυο. Των Nick Cave και Warren Ellis, που όπως φαίνεται είναι ένα δίδυμο που πάει καλά.
Το video δείχνει μια απλότητά, μια ηρεμία μια γαλήνη… Ο ένας στα φωνητικά και ο άλλος στην ενορχήστρωση και την καθοδήγηση.
Μια ισορροπία που έχουν καταφέρει μεταξύ τους, μια εναρμόνιση των ψυχών τους, θα έλεγε κανείς.
ΑΝ θέλετε να προμηθευτείτε το single σε βινύλιο (και γιατί όχι;), μπορείτε να κάνετε τη παραγγελία σας από τον παρακάτω επίσημο σύνδεσμο!
Οι Glue Vessels είναι μια τριμελής indie-rock μπάντα από τη Θεσσαλονίκη η οποία απαρτίζεται από τους: Κωνσταντίνο Σοφή: κιθάρα, φωνή, στίχοι και μουσική, Νίκο Μοσκώφ: μπάσο, 2α φωνητικά, Δημήτρη Κυριακίδη: ντραμς. Οι Glue Vessels υπάρχουν ουσιαστικά από τον Αύγουστο του 2021 και το καλοκαίρι του 2022 ηχογραφήσανε τον πρώτο τους δίσκο με τίτλο Alchemistry ο οποίος κυκλοφόρησε διαδικτυακά στις 5 Σεπτεμβρίου. Στο ιστορικό τους έχουνε μια ζωντανή εμφάνιση στις 9 Σεπτεμβρίου του 2022 στο Κιλκίς στο IN-fest όπου παίξανε κάποια από τα κομμάτια του δίσκου τους.
To Alchemistry
απαρτίζεται από 9 αυθεντικές συνθέσεις. Και σε συνδυασμό με το νεαρό της ηλικίας των μελών δείχνει όρεξη και πάθος. Δύο συστατικά που είναι απαραίτητα στον δύσκολο κόσμο της μουσικής. Ας πάρουμε τα κομμάτια σαν ενότητες. Το 3 Minute Song σε βαζει κατευθείαν στη φάση της μπάντας. Καθαρές κοφτές κιθάρες, riffs με ακόρντα και δεν μπορείς να ξεσηκωθείς. Σημειάκι και ρεφραίν με ρυθμικό που σε κόβει ψιλές φέτες και τραβάει το αυτί σου για τη συνέχεια. Το Ria Lies μπαίνει με βαριά κιθάρα και σκοτεινό riff, και οι Glue Vessels ξεκινάνε να λένε άλλη μια όμορφη ιστορία.
Το Barrel Minded
ξαναγυρνάει στη λογική των ακόρντων στη μελωδία . Ωραίες μελωδικές γραμμές και χρωματισμένο με εξύπνο σημείο στο κομμάτι που το οδηγούν σε ωραίο κρεσέντο με ιδιαίτερο σόλο και κλείσιμο. Το Optional Silence ξεκινάει με υποβλητικά drums και καθαρές κιθάρες. Εδώ το συγκρότημα εμένα μου θυμίζει πολύ Placebo. Αυτό βέβαια σε επίπεδο ύφους, γιατί οι μελωδίες είναι εντελώς δικές τους. Ερωτήσεις – απαντήσεις στα φωνητικά σου κεντρίζουν το ενδιαφέρον για να σε μεταφέρουν σε ωραίο ρεφραινάκι . Υποβλητικό σημειάκι που σε κάνει να περιμένεις το ξέσπασμα αλλά σε ξεγελάνε έξυπνα. Θυμηθείτε τον τίτλο!
Το Fugitives
έχει την εισαγωγή του και εναλλαγές στη διάθεση. Στο Insecurity έχουμε μια α λα Jonathan Richman αισθητική που εμένα πολυ μου άρεσε και μια γλυκιά αισθητική που στο κουνάει το ποδαράκι θες δε θες. Και σε οδηγεί σε ένα ξεσπασματάκι με κοφτές κιθάρες έτσι για να θες λίγο ακόμα. Στο Plain Sway κιθάρα και φωνή το πάνε μαζί στη μελωδική γραμμή και το αποτέλεσμα είναι μοναδικό σε σχέση με τα άλλα κομμάτια του δίσκου. Και λίγο high pitch φωνητικά και η μπάντα από πίσω τα σπάει σε μια απο τις πιο δυνατές στιγμές του δίσκου.
Το Apathy που ακολουθεί είναισ τα ίδια μοτίβα. Το ομώνυμο κομμάτι με τον τίτλο του δίσκου για κλείσιμο έχει μια ωραία εισαγωγή και χτίζει όσο μπάινουν τα όργανα με ξεκάθαρο ρόλο το καθένα. Παύση και ξανά ο ίδιο κύκλος. Στο τέλος του δεύτερου κύκλου όμως τα παιδιά πανέξυπνα αλλάζουνε ρότα και τελειώνουμε με ένα δυναμικό σημείο.
Γενικά
Πρόκειται για μια δουλειά προσεγμένη. Οι επιρροές της μπάντας δεν είναι κρυφές και αυτό μου αρέσει ακόμα περισσότερο . Indie rock, ολίγο post punk, φωνή με ταυτότητα. Αν σε μια πρώτη ακρόαση ο δίσκος σας φανεί απλός στη σύνθεση , να πω πως αυτό είναι και η ομορφιά του. Το συγκρότημα έχει τα riffs σε κάθε κομμάτι να το κάνουν να ξεχωρίζει. Επίσης παρόλο το νεαρό της ηλικίας των μελών, τα κομμάτια είναι προσεγμένα . Έχουν όμορφα σημεία και έκφραση. Και αν νομίζετε πως είναι εύκολο και απλό να βγάλεις δίσκο με περιορισμένα ηχοχρώματα κάνετε λάθος. Και αυτό οι Glue Vessels το κάνουν καλά. Πολύ καλά. Αναμένουμε τη συνέχεια για τους τρεις Θεσσαλονικείς και ευχόμαστε τα καλύτερα!
Οι GEMMA, μετά από ένα απίστευτα έντονο συναυλιακό καλοκαίρι, αφήνουν για λίγο την ιδιαίτερη πατρίδα τους την Κρήτη για να ταξιδέψουν με τις μουσικές τους στην Ελλάδα.
Το ολοκαίνουργιο κομμάτι τους «Δρόμοι», συνοδευόμενο από ένα υπέροχο βίντεο, τους βρίσκει ανανεωμένους και έτοιμους να μας αποκαλύψουν τις καινούργιες ιστορίες τους. Εμπνέονται από ανθρώπους, από πόλεις, από δρόμους, και το εκφράζουν με έντονα ηλεκτρονικά στοιχεία μέσω των υπέροχων στίχων και ερμηνειών τους.
Μουσική: Gemma, Παραγωγή, Μίξη: Καπαρός Γιώργος (Tricell). Video Edit: Καπαρός Γιώργος. Ιδιαίτερα Ευχαριστήρια στους Λουχανίδη Αλέκο και Αριστοτέλη Τέλη.
Οι GEMMA κυκλοφόρησαν πριν από ένα χρόνο την πρώτη τους δισκογραφική δουλειά, με τίτλο το όνομά τους. Το GEMMA, αποτελεί μία εξερεύνηση από την οποία δεν λείπουν γνώριμα στοιχεία από την παράδοση της Κρήτης, αφομοιωμένα σε πιο σύγχρονες μουσικές. Πρωτότυπες συνθέσεις, αλλά και διασκευές (όπως το παραδοσιακό Ριζίτικο «Ο Μπέλος»), με ηλεκτρονική post-rock αισθητική, synths, κιθάρες, μπάσο και τύμπανα. Prog & ψυχεδέλεια, brainwave και ταξιδιάρικες μελωδικές γραμμές, αέρινα φωνητικά που διατηρούν το Κρητικό γλωσσικό ιδίωμα.
Με το single «Μασέτι»,
που κυκλοφόρησε λίγο αργότερα από το album τους, αλλά και με την ολοκαίνουργια κυκλοφορία τους «Δρόμοι», κατάφεραν να εξελίξουν τον ήχο τους ακόμη περισσότερο. Δημιούργησαν ρυθμούς που προκαλούν το σώμα και το μυαλό σε ένα πάρτι πέρα από περιορισμούς. Πέρα από την κανονικότητα και τα δεσμά της.
Οι GEMMA, δεν είναι «μία ακόμη μπάντα». Είναι ένα ταξίδι συναισθημάτων, εικόνων και μουσικών τοπίων. Ψυχεδελικά Rock ακούσματα, δεμένα με την ηλεκτρονική post αισθητική των GEMMA ολοκληρωτικά μοντέρνο, μοναδικά παραδοσιακό και σκοτεινό, προκλητικά ξεσηκωτικό.
Τους GEMMA αποτελούν οι Δανίλη Ευαγγελία (φωνή, loops), Καπαρός Γιώργος (παραγωγή, σύνθεση, loops, synths, κιθάρες), Μαυρογιαννάκης Νίκος (τύμπανα), Πασχίδης Αναστάσης (μπάσο) & Σπινθουράκης Αποστόλης (κρουστά, στίχοι).
Η νεραϊδίσια φωνή της Ευαγγελίας, έρχεται και δένει με τους απόκοσμους ήχους που δημιουργούν οι μουσικές. Έτσι δημιουργούν δίνες που ταξιδεύουν το μυαλό των ακροατών τους.
Εάν είστε fan των Dead Can Dance, The Fog Ensemble, Sleeping Pillow, Archive, Mogwai, Παύλος Παυλίδης, Ozric Tentacles, Faithless, Röyksopp, The Prodigy, Massive Attack, μη χάσετε τους GEMMA live.
DUB INC.Live Παρασκευή 14 Οκτωβρίου 2022 @ Anodos Live Stage
Last Details
Doors open: 18:00
Ultra x Aria: 19:00
Xara: 19:30
Fer de Lance: 20:00
Lobo: 20:40
No Hard Feelings: 21:20
Blend Mishkin ft. BnC: 22:00
DUB INC. on stage: 23:00
Skg’s Dub Alliance: 01:00
* Λόγω έκτακτου ζητήματος, ο Novel 729 δεν θα μπορέσει να συμμετάσχει στη συναυλία.
Η κορυφαία μπάντα της world reggae μουσικής σκηνής επιστρέφει στη Ελλάδα!
Την Παρασκευή 14 Οκτωβρίου οι Dub Inc. θα εμφανιστούν στο Anodos Live Stage. Επιβεβαιώνοντας έτσι την ιδιαίτερη σχέση αγάπης που έχουν δημιουργήσει με το ελληνικό κοινό και την Ελλάδα!
Τα 6 μέλη του συγκροτήματος μαζί με τους 2 εκρηκτικούς frontmen θα «γεμίσουν» τη σκηνή του Anodos Live Stage, καλώντας μας σε ένα «διονυσιακό» συναυλιακό γεγονός.
Συναισθήματα όπως η αγάπη, η ενότητα και η ειρήνη συνθέτουν το άλμπουμ από τις μουσικές τους περιπλανήσεις στα μονοπάτια της dub, ska και hip-hop.
Με καταγωγή από το Saint-Etienne, στη βιομηχανική καρδιά της Γαλλίας, οι Dub Inc συνδυάζουν την κλασσική reggae με dub, dancehall, ska, hip-hop στοιχεία και αφρικανικές επιρροές. Δημιουργούν έτσι ένα μεθυστικό μουσικό υβριδικό είδος με τραγούδια κοινωνικής αφύπνισης.
Διατηρώντας το ανεξάρτητό πνεύμα τους. Ενώ μένουν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, οι Dub Inc είναι το πιο επιτυχημένο reggae συγκρότημα που παίζει σήμερα στην Ευρώπη. Έχουν συμμετάσχει σε όλα τα μεγάλα παγκόσμια φεστιβάλ.
Οι χαρισματικοί τραγουδιστές των Dub Inc, Hakim “Bouchkour” Meridja και Aurelien “Komlan” Zohou τραγουδούν στα αγγλικά, γαλλικά και την καμπίλε (βερβερική γλώσσα που μιλιέται στην Αλγερία). Πλαισιωμένοι από το βαθύ μπάσο του Moritz Von Korff, τα πλήκτρα του Frédéric Peyron και του Idir Derdiche, την κιθάρα του Jérémie Grégeois και τα τύμπανα του Grégory “Zigo” Mavridorakis, οι Bouchkour και Komlan μεταδίδουν δυνατά θετικά μηνύματα . Μέσα από τα εντυπωσιακά φωνητικά τους, δημιουργούν μουσική με πραγματικά παγκόσμια απήχηση.
ΤΑ ΡΕΣΤΑ ΜΑΣ STAND UP COMEDY ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΚΜΗΝΗ Κυριακές 16, 23, 30 Οκτωβρίου στις 21:00
Οι ανερχόμενοι κωμικοί Γιώργος Καραμανλής και Μιχάλης Πρέκας ενώνουν τα καλύτερα αστεία τους και δίνουν ρέστα στην σπουδαιότερη Stand Up Comedyπαράσταση της δεκαετίας! (Για εκείνους)
Μία παράσταση stand up comedy που τα έχει όλα και σίγουρα πιάνει όλες τις ηλικίες. Σύντομα αστεία – one liners, λογοπαίγνια, παρατηρήσεις της καθημερινότητας – observational, προσωπικές ιστορίες – storytelling, διάδραση με το κοινό και αυτοσχεδιασμούς.
Σημείωση: Δεν πειράζουμε προσβλητικά το κοινό, δεν ενοχλούμε κανέναν θεατή και δε βγάζουμε γέλιο εις βάρος κανενός.
Τα θέματα της παράστασης είναι πολλά και διάφορα. Διακοπές, κάμπινγκ, γάτες, ραντεβού, σεξ, αλκοόλ, τζόγος, άγχος, ψυχαναγκασμοί, νεύρα, ενοχλητικοί ήχοι, περίεργες ιστορίες κ.α. Όταν το συναίσθημα συναντά τη μαγεία όλα είναι πιθανά.
Διαλέξαμε τα καλύτερα αστεία από την μεγαλειώδη πορεία μας τα οποία λειτουργούν εγγυημένα σε όλα τα είδη κοινού. Τα έχουμε δοκιμάσει σε μπαρ, θέατρα, αυλές, ταράτσες, υπόγεια, μεζεδοπωλεία, κάμπινγκ και φεστιβάλ. Ήρθε η ώρα να τα απολαύσετε κι εσείς!
Έχουμε συμμετάσχει στο Mic Drop Comedy Club, στο Bob Theater Festival, στο Athens Comedy Festival, στο Athens English Comedy Club, στο Λοσάντζελε Comedy Club, κ.α. Έχουμε κάνει μαζί πολλά Stand Up Comedy Tour σε όλη την Ελλάδα και είμαστε μέλη της κωμικής ομάδας ΝαιΚουλΈκλεισε.
Το stand up comedy
αυτή τη στιγμή είναι το πιο αναπτυσσόμενο θεατρικό είδος στην Ελλάδα με συνεχώς αυξανόμενο κοινό και έχει πιστούς θεατές που το ακολουθούν και γεμίζουν μπαρ και θέατρα. Ελάτε να διατηρήσουμε την παράδοση.
Σε κάθε θεατρική παράσταση η αγωνία για την προσέλευση κόσμου δεν περνά στο ντούκου. Η νεανική πίστη όμως έκανε ρελάνς στις προσδοκίες μας. Έπειτα από πολύ σκέψη η απόφαση ήταν αμοιβαία: «Θα παίξουμε τα ρέστα μας». Οι ερωτήσεις πολλές, είναι όντως καλοί ή μπλοφάρουν; Εσείς τα βλέπετε ή θα κάνετε πάσο;
Όπως καταλαβαίνετε όσοι έχετε φτάσει μέχρι εδώ, προσπαθούμε με κάθε τρόπο να κερδίσουμε την προσοχή σας. Αυτός είναι άλλωστε και ο υποσυνείδητος λόγος έκφρασης αρκετών καλλιτεχνών. Δώστε μας την προσοχή που δε μας έδωσαν οι γονείς μας. Έχουμε ποντάρει τα πάντα σε αυτήν την παράσταση. Έχουμε βάλει τα ρέστα μας!
Γιώργος Καραμανλής & Μιχάλης Πρέκας – ΤΑ ΡΕΣΤΑ ΜΑΣ
Παράσταση Stand up Comedy
Κυριακές 16, 23, 30 Οκτωβρίου στις 21:00
Θέατρο Αλκμήνη
Αλκμήνης 8-12, Πετράλωνα, Αθήνα 118 54 (ΜΕΤΡΟ Κεραμεικός, ΗΣΑΠ Πετράλωνα, Θησείο)
Διάρκεια Παράστασης: 90’
Εισιτήριο: 8€ (Γενική Είσοδος), 10€ στο ταμείο
Προσφορά 7€ οι πρώτες 20 θέσεις
Ηλεκτρονική προπώληση: viva.gr
Φυσικά σημεία προπώλησης: Public, Wind, MediaMarkt, βιβλιοπωλεία Ευριπίδης, Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων, Yoleni’s
Τηλεφωνικά: 11876
App viva.gr
Κρατήσεις: 21 0342 8650
Η “παλιοπαρέα” ξαναχτυπά κι επιστρέφει “σπίτι” της για 2 βραδιές.
Ακριβώς ένα χρόνο μετά τις αξέχαστες βραδιές που μας χάρισαν, το ΚΥΤΤΑΡΟ υποδέχεται ξανά τους Λάκη Παπαδόπουλο, Γιάννη Γιοκαρίνη, Νίκο Ζιώγαλα, Γιάννη Μηλιώκα!
Θα μας προσφέρουν ένα μουσικό θεραπευτικό κοκτέιλ κόντρα στην κατήφεια των καιρών για να υποδεχτούμε τον «χειμώνα» που έρχεται με αισιοδοξία και γεμάτες τις καρδιές μας…
Το Κύτταρο, με μεγάλη χαρά και προσμονή, ακριβώς ένα χρόνο μετά τις αξέχαστες βραδιές που μας χάρισαν, υποδέχεται ΞΑΝΑ τον Λάκη Παπαδόπουλο, τον Γιάννη Γιοκαρίνη, το Νίκο Ζιώγαλα, τον Γιάννη Μηλιώκα, τη θρυλική παρέα, που επιστρέφει στο «σπίτι» της και μας προσφέρει, ένα μουσικό θεραπευτικό κοκτέιλ κόντρα στην κατήφεια των καιρών για να υποδεχτούμε τον «χειμώνα» που έρχεται με αισιοδοξία και γεμάτες τις καρδιές μας …
Λάκης Γιόκα Νίκος και Μηλιώκας λοιπόν, τέσσερα μεγάλα «παιδιά», τέσσερις κορυφαίοι τραγουδοποιοί της σκηνής μας, παρέα με τη σπάνια «χημεία» που τους ενώνει, την ανεξάντλητη ενέργεια και τις αμέτρητες επιτυχίες τους, που συντροφεύουν για δεκαετίες τόσες και τόσες στιγμές μας, μοιράζονται τη σκηνή του Κυττάρου και μας χαρίζουν δυο υπέροχες φθινοπωρινές βραδιές …
Ετοιμαστείτε για …
«Κιθαρίστας ή Ντράμερ»..«Για το Καλό μου»..«Γυριστρούλα» «σαν Σταρ του Σινεμά»..«Ποιμενικό Ροκ»..«Μενεξεδιά» «Τσικαμπούμ»..«Κακοσάλεσι» «Πάρε με απόψε πάρε με» «Ευλαμπία»..«Κουρσάρος»..«Ροζ» «Βασιλική»..«Νοσταλγός του Rock n Roll».. «Για να σε εκδικηθώ»..«Κάπου θα συναντηθούμε» «Το παλιό μου παλτό»..«Βέροια Θεσσαλονίκη Αθήνα» «Γοριλάκι»..«Greko Μασκαρά»..«Ανεμώνα» «Να δεις που κάποτε»..«Δεν ήμαστε καλά» μα .. Θα Γίνουμε Καλά .. τον Οκτώβριο, στο Κύτταρο.. ! ! !
Το Κύτταρο, με μεγάλη χαρά και προσμονή, ακριβώς ένα χρόνο μετά τις αξέχαστες βραδιές που μας χάρισαν, υποδέχεται ΞΑΝΑ τον Λάκη Παπαδόπουλο, τον Γιάννη Γιοκαρίνη, το Νίκο Ζιώγαλα, τον Γιάννη Μηλιώκα, τη θρυλική παρέα, που επιστρέφει στο «σπίτι» της και μας προσφέρει, ένα μουσικό θεραπευτικό κοκτέιλ κόντρα στην κατήφεια των καιρών για να υποδεχτούμε τον «χειμώνα» που έρχεται με αισιοδοξία και γεμάτες τις καρδιές μας …
Λάκης Γιόκα Νίκος και Μηλιώκας λοιπόν, τέσσερα μεγάλα «παιδιά», τέσσερις κορυφαίοι τραγουδοποιοί της σκηνής μας, παρέα με τη σπάνια «χημεία» που τους ενώνει, την ανεξάντλητη ενέργεια και τις αμέτρητες επιτυχίες τους, που συντροφεύουν για δεκαετίες τόσες και τόσες στιγμές μας, μοιράζονται τη σκηνή του Κυττάρου και μας χαρίζουν δυο υπέροχες φθινοπωρινές βραδιές …
Ετοιμαστείτε για …
«Κιθαρίστας ή Ντράμερ»..«Για το Καλό μου»..«Γυριστρούλα» «σαν Σταρ του Σινεμά»..«Ποιμενικό Ροκ»..«Μενεξεδιά» «Τσικαμπούμ»..«Κακοσάλεσι» «Πάρε με απόψε πάρε με» «Ευλαμπία»..«Κουρσάρος»..«Ροζ» «Βασιλική»..«Νοσταλγός του Rock n Roll».. «Για να σε εκδικηθώ»..«Κάπου θα συναντηθούμε» «Το παλιό μου παλτό»..«Βέροια Θεσσαλονίκη Αθήνα» «Γοριλάκι»..«Greko Μασκαρά»..«Ανεμώνα» «Να δεις που κάποτε»..«Δεν ήμαστε καλά» μα .. Θα Γίνουμε Καλά .. τον Οκτώβριο, στο Κύτταρο.. ! ! !
Οι Fantastic Terrors κυκλοφορούν το πρώτο τους ολοκληρωμένο άλμπουμ με τίτλο “Delta Punk”, μια μοναδική μουσική πρόταση στην Ελλάδα, που αντλεί έμπνευση από την ιστορία του rock για να συνθέσει την απολύτως σύγχρονη αυθεντικότητά του!
Tο συγκρότημα που ξεκίνησε από γυμνασιακή φιλία στα νότια προάστια της Αθήνας, σήμερα παραδίδει το rock βίωμά της ηλεκτρολυμένο στα στοιχεία που αγαπήσαμε, το πρωτόγονο punk, το βαρύ blues, το βρωμιάρικο metal και ένα εκκεντρικό εκσυγχρονισμένο rock ‘n’ roll.
Η καταπληκτική παραγωγή των Steve Lado (Tardive Dyskinesia) και Mikko Chris Vlachos (Black Hat Bone) εντάσσει τον δίσκο σε μια ασύγκριτη αίσθηση του τώρα, αλλά σε ρήξη με ό,τι άλλο βρίσκεται στην επικαιρότητα.
Ήδη, λίγο πριν την πανδημία, οι Fantastic Terrors έκαναν αίσθηση με το πρώτο τους επτάιντσο βινύλιο “The Yodeler / Empty Refrigerator Sunday” (Ikaros Records). Ήταν ένα τραχύ κι ακατέργαστο αποτύπωμα του ιδιαίτερου -τότε underground- ύφους, που χαρακτηρίστηκε ως «ηλιαχτίδα φωτός» από το Metal Hammer, και προβλήθηκε με ενθουσιασμό από πολλά μέσα που ασχολούνται με το rock στην Ελλάδα.
Μετά από δύο απολαυστικά βίντεο κλιπ για τα κομμάτια του επτάιντσου και μια σειρά δυνατών συναυλιών στο AN Club, στο BUMS Blackbird, στο Φεστιβάλ στη Θάλασσα (στον Πολυχώρο Λιπασμάτων Δραπετσώνας) και σε άλλους χώρους, το συγκρότημα αφιερώθηκε στην ιδιαίτερα προσεγμένη ηχογράφηση του “Delta Punk” που κυκλοφόρησε ηλεκτρονικά σε όλες τις πλατφόρμες την 20/9/2022 και εν συνεχεία θα κυκλοφορήσει σε βινύλιο από την MLK.
Εμείς το ακούσαμε (και το ξανακούσαμε)
και έχουμε να σας πούμε πως κάθε φορά που το ξανακούγαμε μας άρεσε όλο και περισσότερο. Αρχικά να πω πως έχει για όλα τα γούστα αρκεί να σας αρέσουν οι κιθάρες και τα γκάζια. Θα βρεις το garage το punk . Θα βρεις βρώμικο blues. Επίσης θα βρεις hard rock, θα βρεις και metal στοιχεία διάχυτα να υπάρχουν στα κομμάτια. Έχει και λίγο βάλτο, μπόλικη βρωμιά και κάπνα, και ολίγη Νέα Ορλεάνη και Μισσισιπή.
Οι κιθάρες με μπόλικες χροιές, τα πλήκτρα να χρωματίζουν σε κάποια κομμάτια αλλάζοντας διαθέσεις ανάλογα με το που το πάει η μπάντα. Η φωνή με χαρακτηριστικό γρέζι που όμως ταιριάζει σε όλα τα είδη που αγγίζει το συγκρότημα. Τα ρυθμικά (μπάσο drums ντε) είναι ολόσωστα και μετρημένα. Δίνουν την έξτρα ένταση από πίσω από τις κιθάρες ανεβάζοντας αδρεναλίνη στην ακρόαση. Κάθε φορά που το ακούς , μπορείς να βρεις καινούργια πράγματα να σου τραβάνε την προσοχή και το ενδιαφέρον.
Κάποιοι από εσάς μπορεί να βρείτε ενοχλητικό το γεγονός πως οι Fantastic Terrors περιδιαβαίνουν σε τόσα πολλά υποείδη του rock. Για μένα σημαίνει ένα και μόνο πράγμα. Τα παιδιά παίζουν αυτό που γουστάρουν χωρίς φόβο με πολύ πάθος. Δουλεμένες ιδέες και αφήνουν τη μουσική και το κέφι να τους πάει όπως τους βγει. Μην παραπλανηθείτε, είναι μια δουλειά που λέει δυνατά και θαρρετά πως είναι καιρός το rock να πάρει στην Ελλάδα μια πιο περίοπτη θέση. Τουλάχιστον σε επίπεδο ακροατή. Γιατί σε επίπεδο συγκροτημάτων είμαστε ήδη ψηλά. Και οι Fantastic Terrors με το Delta Punk είναι ακόμα μια τρανή απόδειξη του τελευταίου.
Αγαπημένες στιγμές Burning, Zombie Twist, In My Time Of Dying και το λασπωμένο Got Bloodsucker Blues!
Σε λίγο καιρό θα έχουμε το βινύλιο αλλά μέχρι τότε ρίξτε του ακροάσεις εδώ
Πληροφορίες για το άλμπουμ:
Δισκογραφική: Music Links Knowledge
Τίτλος: Delta Punk
Έτος κυκλοφορίας: 2022
Διάρκεια: 41:42
Μέλη και συνεργάτες
Τα μέλη των The Fantastic Terrors είναι οι:
Μανώλης Γεωργακάκης – μπάσο, φωνή
Δημήτρης Σκλιβάγκος – κιθάρα
Αλέξανδρος Τζάννες – τύμπανα (στο άλμπουμ)
Θαλής Κεσίσογλου – τύμπανα (στις συναυλίες)
Οι συνεργάτες μας στο πλαίσιο της ηχογράφησης του άλμπουμ ήταν οι:
Άγγελος Βαφειάδης – πλήκτρα
Μαργαρίτα Παπαδημητρίου – φωνητικά
Sakis Gallo – κιθάρα (στο Got Bloodsucker Blues)
Mikko Chris Vlachos (8yard Stydios) – ηχοληψία, παραγωγή και μίξη
Το εξώφυλλο του άλμπουμ φιλοτέχνησε ο κομίστας Aldo Shabani.
Για περισσότερες πληροφορίες για το συγκρότημα και για να δείτε τα βίντεο κλιπ, μπορείτε να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα: http://thefantasticterrors.com/
EMPIRE 30th ANNIVERSARY TOUR
EMPIRE & RAGE FOR ORDER BOTH PERFORMED IN THEIR ENTIRETY
Όσα πρέπει να γνωρίζετε για τη μεγάλη βραδιά της Παρασκευής 14 Οκτωβρίου.
Ο Geoff Tate επιστρέφει την Παρασκευή στο Gagarin για να γιορτάσει μαζί μας τα 30 χρόνια από την κυκλοφορία του ανεπανάληπτου Empire, παρουσιάζοντάς το από την αρχή ως το τέλος, μαζί με το εμβληματικό RageFor Order.
Ένα μοναδικό show με δύο ολόκληρα albums που θα ξεπεράσει σε διάρκεια τις δύο ώρες.
Τη βραδιά θα ανοίξουν οι δικοί μας ΕmeraldSun.
Doors
Οι πόρτες τoυ Gagarin ανοίγουν στις 20:00.
Emerald Sun on stage: 20:30
Geoff Tate on stage: 21:45
Εισιτήρια
Η προπώληση συνεχίζεται στην τιμή των 28€:
Στο δίκτυο viva με ηλεκτρονικά εισιτήρια μέχρι τις 6μμ της Παρασκευής 14/10.
• www.viva.gr
• Wind | Public | Media Markt | Βιβλιοπωλεία Ευριπίδης | Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων | ΜyMarket | Μetro Cash & Carry | Yoleni’s | πρατήρια BP, EKO, Shell
• Τηλεφωνικές κρατήσεις: 11876
• www.GSFFathens.com
Σε φυσικά σημεία με συλλεκτικά hard copy εισιτήρια τις ώρες καταστημάτων ως και την Παρασκευή 14/10: Metal Era | No Remorse Records | Monsterville | Reload Stores
Την ημέρα της συναυλίας το boxoffice του Gagarin θα ανοίξει στις 19:00, αποκλειστικά με hardcopy εισιτήρια. Τιμή εισιτηρίου στο ταμείο: 30€
Η στήλη Elina’s cassette επέστρεψε και μιλά αυτή την φορά, για τον Παύλο Σιδηρόπουλο.
Μόνο όταν περνάει κάτι και έχω ολοκληρώσει τον κύκλο των σταδίων της απώλειας μπορώ να το συζητήσω. Έτσι ήμουν από παιδί μα συνειδητοποίησα το ταλέντο αυτό όταν ενηλικιώθηκα. Αν βέβαια υπάρχει ενηλικίωση ποτέ, γιατί ώρες ώρες νομίζω ότι είμαστε παιδιά φυλακισμένα σε σώματα ενηλίκων.
Έγινα 18 λοιπόν και ακόμα ακούγαμε κασέτες αλλά ήρθε και η εποχή των cd. Βέβαια για κάποιο μαγικό λόγο επέμενα να ακούω κασέτες στο walkman και να καθαρίζω ευλαβικά τα βινύλιά μου πριν τα παίξω στο παλιό πικαπ.
Ευσυγκίνητη; Μπορεί… και αυτό γιατί με έπιαναν τα κλάματα όποτε άκουγα ένα κομμάτι που μου θύμιζε κάτι, είτε από αυτή είτε μια άλλη ζωή.
Τη ζωή που ζούσα στα όνειρά μου και καμιά φορά επαναλαμβανόταν μαγικά στον ξύπνιο μου. Αργότερα έμαθα πως το λένε deja vu. Και αυτά τα ωραία deja vu έρχονταν σαν απρόσκλητοι επισκέπτες, μέσω του Παύλου Σιδηρόπουλου.
Παύλος Σιδηρόπουλος,
ο τραγουδιστής, στιχουργός, συνθέτης και ηθοποιός, έγινε γνωστός εξαιτίας ενός ντουέτου. Εκείνο των Δάμων και Φιντίας. Οι συνεργασίες του ξεκινούν με τα Μπουρμπούλια, τον συνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλο και κάπου στα 80’s με το συγκρότημα Απροσάρμοστοι.
Είναι ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της ελληνικής ροκ μουσικής σκηνής, που κατάφερε να αφήσει την ταυτότητα του, έως και σήμερα. Το album Φλου, σε συνεργασία με τους Σπυριδούλα, αποτελεί ένα από τα καλύτερα ηχογραφήματα του είδους.
Στα 42 του, προτίμησε ένα μακρινό ταξίδι, αυτή τη γλυκιά ζεστασιά της παραίσθησης.
Τα προβλήματα και ο θάνατος
Κάπου στα 42, η υγεία έχει ήδη επιβαρυνθεί με τις ουσίες και τις καταχρήσεις. Ο θάνατος της μητέρας του λίγους μήνες πριν, τον κάνουν ψυχολογικό ράκος και στις 6 Δεκεμβρίου δίνει τέλος.
Σημαντική ημερομηνία είναι, η 5η Δεκεμβρίου 1990 και ο δυνατός καβγάς που είχε στο στούντιο με τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος. Αποχώρηση, κακή ψυχολογία, κακές παρέες…. Το μεσημέρι της 6ης Δεκεμβρίου βρίσκεται σε κωματώδη κατάσταση, στο σπίτι μιας άλλης φίλης του στο Νέο Κόσμο.
Σύμφωνα με τον Αλέκο Αράπη, μπασίστας των Απροσάρμοστων, ο Παύλος ήθελε να δώσει τέλος στη ζωή του. Τα προβλήματα που παρουσιάζονται στο χέρι του, ήταν μια βάση για να δώσει τέλος, πριν τον εγκαταλείψει η καριέρα του.
Και μετά άρχισε να κυκλοφορεί το θαυμάσιο υλικό του που αν μου επιτρεπόταν δε θα το χαρακτήριζα τόσο τεχνικό αλλά γραμμένο με τόση ψυχή. Πόνος φόβος, αγωνία ,έρωτας. Όλα αυτά να μπερδεύονται στους στίχους, τις μουσικές και την όμορφη χροιά του. Όταν πέθανε ήμουν 10. Δεν γνώριζα ποιος ήταν. Άκουσα, έμαθα.. ήταν που άρχισα κι εγώ να κλείνομαι στον εαυτό μου και με μόνο καταφύγιο τη μουσική. Τότε τον αγάπησα βαθιά.
Ήταν πολύ δύσκολα εκείνα τα χρόνια, που επίσημα ενηλικιώθηκα κι ίσως για αυτό ένιωθα μια έλξη για τους σκοτεινούς καλλιτέχνες που είχαν ας το πούμε παρασυρθεί. Και με παρέα την παραίσθηση, έπαιζε ασταμάτητα στο δρόμο, στο δωμάτιο και στο αμάξι του Γιώργου η μουσική του.
Είναι μέρες που πατάω γερά
είναι μέρες που το νιώθω πως πεθαίνω
δεν ξέρω αν είναι πριν ή τώρα ή μετά
μα μέσα σε είκοσι λεπτά
σ’ είδα να με μισείς,
σ’ είδα να μ’ αγαπάς και περιμένω(Η)
Αυτοί οι στίχοι περιέγραφαν την καθημερινότητα μου από τα 13 μου έως την καθορισμένη για την κοινωνία ενηλικίωση…. Μέχρι που μου πέταξαν ότι είχε σχέση με αυτόν, γιατί θα παρασυρόμουν και δε θα προχωρούσα. Πήγα και έκρυψα τις κασέτες του στο σπίτι ενός φίλου. Δεν τις πήρα ποτέ πίσω. Μου έμεινε στη θολή τότε μνήμη, το εξώφυλλο από τα ‘μπλουζ του Πρίγκηπα’ στο οποίο καρφώθηκε το βλέμμα μου αποχαιρετώντας τον “φίλο”.
Το μπλουζ του αποχωρισμού αλλά και του αποχωρισμού από την προσωπική μου κατηφόρα. Συμβολικό δίχως deja vu.
“Μεγάλωσες μες τα σαλόνια κι έμαθες στο πάρκο με τα περιστέρια”
Ο στίχος που με πήγε ένα νοερό ταξίδι να κρατάω τον παππού από το χέρι και να πηγαίνω χαρούμενη στο Πεδίο του Άρεως να δώ τα περιστέρια… και έκλαιγα. Έκλαιγα γιατί δεν ήμουν τότε χαρούμενη καθόλου και την έψαχνα σε λάθος μονοπάτια τη χαρά. Ενώ ήξερα ότι μπορούσα να την βρώ στο πιάνο και στο μπαλέτο κάτι με έσπρωχνε να κατηφορίζω σε άσχημα υπόγεια της ψυχής και όχι μόνον… Κι ευτυχώς, είχα τότε ακόμα τον παππού κι ας μην πηγαίναμε στο πάρκο γιατί “μεγάλωσα”.
Και πόσα άλλα κομμάτια μετά να περιγράφουν εμένα… και τους έρωτες που έληξαν άδοξα αν και εκείνη την περίοδο το μυαλό μου ήταν απλά ένας κυκλώνας που στροβίλιζε με υπερηχητική ταχύτητα και με τρέλαινε, πραγματικά με τρέλαινε…
Πες μου αν μ’ αγάπησες όσο ο ήλιος την αυγή όσο ο γκρίζος ουρανός κάποιας άνοιξης βροχή αν τον φόβο μου έβλεπες πίσω από κάθε μου φιλί πες μου αν μ’ αγάπησες όσο η νύχτα την σιωπή
Οι κασέτες και ότι είχε να κάνει με τον αγαπημένο καλλιτέχνη πλέον ήταν “φυλαγμένα”. Θα τα έπαιρνα πίσω… δεν ξέρω κι εγώ πότε…
Και όπως έπεσα να μη σας τα πολυλογώ, ξανασηκώθηκα και άκουσα άλλες, πολλές κασέτες. Αλλά αυτές ήταν χαραγμένες στην ψυχή και το μυαλό. Τις έπαιζα στο κεφάλι μου πριν με πάρει ο ύπνος κι έτσι δεν μου έλειπαν που δεν τις έβλεπα στη βιβλιοθήκη. Μέχρι που ένα βράδυ με πήρε ο ύπνος χωρίς την νοερή μουσική τους. Και δεν τον ξανάκουσα… τον Παύλο…
Πριν λίγες μέρες είδα πως έχει ένα όμορφο αφιέρωμα το Σάββατο 15 Οκτώβρη στο Ιλιον Plus με τον Χρήστο Θηβαίο και τον Δημήτρη Καρρά, όπως και στις 22 Οκτώβρη.
Δεν τολμάω να πάω. Γιατί τα τελευταία χρόνια είμαι με τον Δημήτρη, και θα κλαίω σε όλη τη συναυλία. Ξέρεις γιατί; Γιατί στην πρώτη εβδομάδα που τα φτιάξαμε, είδα μια φωτογραφία που τον είχε τραβήξει η αδελφή του. Μου έσκασε η νοερή μελωδία της καληνύχτας… του τότε .
Τρόμαξα δεν το κρύβω, αλλά μου άρεσε… Συγκινήθηκα πολύ… Έκτοτε ακούμε και παρέα τον Παύλο και θυμόμαστε ενίοτε τον κήπο με τα περιστέρια… Είναι όμορφα γιατί πλέον έχω συνέλθει από διάφορα … Άλλωστε έχουν περάσει και 25 χρόνια κοντά συν ότι πια αγαπώ όσο ο γκρίζος ουρανός κάποιας άνοιξης βροχή. Αξίζει λοιπόν να πάτε, να γνωρίσετε όσοι δεν είχατε την τύχη και να συγκινηθείτε στο Ιλιον Plus, ακούγοντας τα τραγούδια του Παύλου που μας άφησε νωρίς.
Το Fortune Teller είναι το νέο video που κυκλοφόρησαν οι Bone Rave πριν από λίγο! Φυσικά πρόκειται για ένα από τα κομμάτια της νέας ολόφρεσκιας – σπαρταριστής – λαχταριστής κυκλοφορίας τους, το Virgin’s Milk για το οποίο σας τα είχαμε πει προ καιρού! Επειδή όμως ζούμε στην εποχή των εικόνων, τα παιδιά από τη συμπρωτεύουσα κάνανε και video. Και μάλιστα με τη δικιά τους αισθητική που τους κάνει να ξεχωρίζουν.
Δείτε το Fortune Teller πάραυτα:
Αν είστε (να είστε) περίεργοι, θα διαπιστώσετε πως οι Bone Rave έχουν ανεβάσει και άλλα κομμάτια από δίσκο τους στο you tube. Και καλά κάνουν. Το εν λόγω video έχει τους εξής ένοχους συντελεστές:
Directed by Bone Rave & Inerzia
Cameras : Soni Stavroulakis & Angel Marin
Edited by Isavella Alopoudi & Marios Kleftakis
Thanks to Fylaktos!
Αυτά εκ της σελίδας της μπάντας, έτσι για να ξέρουμε ποιος έκανε τι γιατί ποτέ δεν ξέρεις , μπορεί να θες να κάνεις και συ ένα Video. Πέρα από την πλάκα, μπράβο και πάλι σε όλα τα παιδια για το τελικό αποτέλεσμα.
Να μην ξεχάσω να σας πω πως οι Bone Rave ετοιμάζουν εισβολή στην Αθήνα αυτή την Κυριακή. Αλήθεια. Αν δεν με πιστεύεις, διάβασε εδώ για περισσότερα. Και στις αποσκευές τους θα έχουν και το δίσκο για να τον πάρεις . Πιο φρέσκο δεν γίνεται!!!
Pissed-Off Kid are a Weird Rock Trio. Their base is in Athens, Greece, Europa, Planet E.
Their name and attitude was inspired by the obscure Pissed-Off Kid himself . The purpose of the band is to find him. Wherever he may be.
Long Live the Kid!!
Bone Rave is a garage band, formed in 2017.
Their influences derive from all aspects of pure rock n roll, garage and punk, combined with the distinct beat of bongos, and other primal sounds.
Take a trip to their fuzzy world…
Οι Polaroid Buffalo Club είναι μια μπάντα που κραtά τις υποσχέσεις της. Πριν λίγο καιρό μας είχαν πει πως θα κυκλοφορήσουν ένα single έκπληξη. Και το έκαναν! Το κομμάτι λέγεται Sun Tribe Ritual και απολαύστε το μαζί μας!
Πρόκειται για το 3ο κομμάτι που κυκλοφορούν από το επερχόμενο album που θα έχει τίtlo Β-Μovie Sundown. Αν είστε φαν των γουέστερν, το σφύριγμα παραπέμπει κατευθείαν εκεί στην άγρια δύση. Βάλτε και λίγο Brian Jonestown Massacre και έχετε και το μείγμα έτοιμο. Βέβαια τα παιδιά έχουν την δικιά τους ομορφιά στη μελωδία του κομματιού. Οι Polaroid Buffalo Club ξέρουν πολύ καλά την νοσταλγική ψυχεδέλεια της δυτικής ακτής . Και μάλλον είναι οι καλύτεροι πρεσβευτές της αυτή τη στιγμή από όσο ξέρω. (Εννοείται πως δεν τα ξέρω όλα ετσι;). Για το Sun Tribe Ritual είχαν την συνδρομή της Jule_ah στα φωνητικά και το αποτέλεσμα(γιατί αυτό μετράει) μας κάνει πιο ανυπόμονους για το album.
Θα κυκλοφορήσει σε βινύλιο από την Β-Otherside Records και σε κασσέτα από την Bitter Tea Records. Στις 10 Νοεμβρίου. Μέχρι τότε μπορούμε να ακούμε και να ξανακούμε εκτός από το Sun Tribe Ritual και το άλλο διπλό single που έχουν κυκλοφορήσει αλλά και τις προηγούμενες δουλειές τους! Για να έχουμε την απογευματινή καλοκαιρινή λιακάδα μαζί μας όπου και αν πάμε μέσα στο χειμώνα που κοντοζυγώνει, κάντε κλικ εδώ και δώστε παραγγελία από τις 10 Νοεμβρίου και μετά.
Για τον Παύλο Σιδηρόπουλο: Αφιέρωμα από τον Χρήστο Θηβαίο και τον Δημήτρη Καρρά Σάββατα 15 & 22 Οκτώβρη | ΙΛΙΟΝ plus | ΑΘΗΝΑ
Ένα μουσικό αφιέρωμα στον εμβληματικό Παύλο Σιδηρόπουλο με τον καταξιωμένο τραγουδοποιό ΧΡΗΣΤΟ ΘΗΒΑΙΟ και τον τραγουδοποιό ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΡΡΑ, που μελοποίησε, με την άδεια της αδερφής του Μελίνας, ακυκλοφόρητα ποιήματα του το 2019 (Εξακρίβωση) και το 2021 (για τον Παύλο η Κασέτα του Μελωδία 99,2).
Ο ΠΑΥΛΟΣ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΣ ο πρωτοπόρος του ελληνικού στίχου στις ροκ φόρμες, υπήρξε μουσικός ήρωας των ΓΙΑΝΝΗ ΑΓΓΕΛΑΚΑ (Τρύπες), ΠΑΥΛΟΥ ΠΑΥΛΙΔΗ (Ξύλινα σπαθιά), ΧΑΡΗ και ΠΑΝΟΥ ΚΑΤΣΙΜΙΧΑ αλλά και όλων των περισσότερων συγκροτημάτων που ακολούθησαν. Συνεργάστηκε με τους ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ και τους ΑΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟΥΣ αφήνοντας μοναδική πολιτιστική κληρονομιά με τα τραγούδια του: Φλου, Το 69, Στην Κ., Rock’n’roll στο κρεβάτι, Που να γυρίζεις, Καλή τύχη Μάγκες, Εν κατακλείδι κ.α. Ο ίδιος υπήρξε ερμηνευτής των διαχρονικών:
“Να μ ’αγαπάς”, Κάποτε θα ‘ρθουν”, “Ηλεκτρικού Θησέα”.
– Είσοδος: 12 €
– Προπώληση εισιτηρίων από το viva.gr και όλο το δίκτυο της Viva.
– Το εισιτήριο καθήμενου σε τραπέζι προϋποθέτει ελάχιστη κατανάλωση προϊόντος πρόσθετης αξίας: 8€ (πρώτο ποτήρι μπύρα / κρασί) ή 10€ (πρώτο ποτό).
(Δεύτερο ποτήρι μπύρα / κρασί : 6€, δεύτερο ποτό: 8€)
– Για την διευθέτηση των θέσεων καθημένων σε τραπέζια, επικοινωνήστε μετά την αγορά των εισιτηρίων σας στο 2108824383 ή στο 6983600510.
– Δεν επιτρέπονται οι αλλαγές (σε άλλη ημέρα, ώρα ή θέση). Δεν επιτρέπονται οι ακυρώσεις.
Νέο τραγούδι από τους Tindersticks, με τίτλο “Stars At Noon“!
Λίγο πριν από τις εμφανίσεις τους σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, με τα best of της καριέρας τους, οι Tindersticks εξακολουθούν να γράφουν ιστορία, μουσική και κινηματογραφική!
Πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησαν ένα υπέροχο, νέο κομμάτι, το Stars at Noon από το soundtrack της νέας ομώνυμης ταινίας της Claire Denis, που θα βγει στις αμερικάνικες αίθουσες στις 14 Οκτωβρίου.
Παράλληλα κυκλοφόρησε και το βίντεο κλιπ του τραγουδιού που εμφανίζονται οι πρωταγωνιστές της ταινίας, Margaret Qually και Joe Alwyn.
Είναι ένα ρομαντικό θρίλερ σε σκηνοθεσία Claire Denis, που βασίζεται στο μυθιστόρημα του Denis Johnson, The Stars at Noon του 1986, με πρωταγωνιστές τους Margaret Qualley (The Maid, Once Upon a Time in… Hollywood και κόρη της Andie Mc Dowell), Joe Alwyn (Conversations with Friends), Danny Ramirez, Benny Safdie και John C. Reilly.
Στο Φεστιβάλ Καννών 2022 η ταινία ήταν υποψήφια για το Palme d’Or και τελικά κέρδισε το Grand Prix.
“Another shivery, enveloping score by longtime collaborators Tindersticks.” – Variety
«Άλλο ένα ανατριχιαστικό, συναρπαστικό soundtrack από τους εδώ και πολλά χρόνια συνεργάτες της Claire Denis». – Variety
“A slow-dance set to a swooningly gorgeous new song by Tindersticks frontman Stuart Staples is almost heart-stopping… It’s the cherry on top of a surprisingly warm score.” – IndieWire
«Ένας αργός χορός στο απίστευτα υπέροχο νέο τραγούδι από τον frontman των Tindersticks, Stuart Staples, είναι σχεδόν συγκλονιστικό… Είναι το κερασάκι σε ένα εκπληκτικά ζεστό και θερμό soundtrack.» – IndieWire
Ο Stuart Staples θυμάται για το Stars at Noon:
Στεκόμουν στο Charles De Gaule, στο Terminal 2, μιλώντας με την Claire στο κινητό.
Ετοιμαζόταν να φύγει για τον Παναμά για να ξεκινήσει τα γυρίσματα του «Stars at Noon».
«Και φυσικά χρειάζομαι το τραγούδι για τη σκηνή του χορού για το γύρισμα», είπε.
«Τι σκηνή χορού; Είναι στο σενάριο;» απάντησα.
«Είναι στη νέα version του σεναρίου.»
«Α, έχω τη νέα version;…»
Η γραμμή χάθηκε και έμεινα εκεί να το σκέφτομαι, κάτι που περίμενα να με απασχολήσει τους επόμενους μήνες αλλά ξαφνικά με είχε συνεπάρει.
Η Claire σκεφτόταν το Stars at Noon εδώ πολύ καιρό, ίσως και 10 χρόνια. Είχαμε κάνει πολλές συζητήσεις για την ταινία, είχα ήδη μέσα μου πολύ έντονα το συναίσθημα που ήθελα να εκπέμπει και μισό τραγούδι κάπου μέσα στο μυαλό μου.
Μου ήρθε στο μυαλό ο percussionist David Pattman, που έπαιζε μπόνγκο στο «Trouble Every Day» είκοσι χρόνια πριν (soundtrack του 2001 για την ομώνυμη ταινία της Claire Dennis). Χάρηκε που με άκουσε και κανονίσαμε αμέσως μια ηχογράφηση με τον Dan McKinna στο κοντραμπάσο και τον Ross Stanley στο Hammond (εκκλησιαστικό όργανο). Είχαμε κυριολεκτικά «έκρηξη έμπνευσης» τις μέρες που γράφαμε, μοντάραμε και ξεμοντάραμε τις ιδέες μας συνέχεια, σε πολλές και διαφορετικές φόρμες.
Φυσικά είχαμε επικεντρωθεί στο «Stars at Noon» – το πίεζα συνέχεια να είναι όλο και πιο αργό, όλο και πιο αργό μέχρι που το φτάσαμε στο όριο. Μόλις βρήκαμε τον ρυθμό, το τραγούδι γράφτηκε αβίαστα, μία και έξω, σε μία μόλις ηχογράφηση. Ο Julian Seigel έγραψε αργότερα το όμορφο τενόρο σαξόφωνο.
Έστειλα ένα πρόχειρο μιξάρισμα στην Claire στον Παναμά, που είχαν μικροπροβλήματα στην παραγωγή και είπε ότι το τραγούδι τους ενθουσίασε όλους – άκουσα στο βάθος της γραμμής όλο το συνεργείο να το τραγουδά.
«Ο Άγγλος πρωταγωνιστής χορεύει με την Αμερικανίδα και συνειδητοποιεί ότι είναι υπερβολικό και της ζητά συγγνώμη», εξηγεί η Claire Denis. «Μπορεί να κάνει έρωτα μαζί της σε ένα δωμάτιο μοτέλ επειδή την πληρώνει – αλλά το να χορεύει μαζί της είναι κάτι άλλο. Ο έρωτάς τους ξαφνικά μετατρέπεται σε κάτι αληθινό».
So many dreams We share Before we shared each other So many dreams We shared Like the stars at noon
Η μουσική τους είναι ατμοσφαιρική και γεμάτη εικόνες.
Η σχέση τους με τον κινηματογράφο συνεχής, σταθερή και αταλάντευτη. Θεωρεί τη μουσική τους αναπόσπαστο στοιχείο των ταινιών της. Δίκαια η συνεργασία τους θεωρείται μία από τις πιο γόνιμες στην ιστορία του κινηματογράφου – ξεκίνησε όταν οι τρεμάμενοι ήχοι του «Tiny Tears» ακούστηκαν στην ταινία της, Nénette et Boni, και συνεχίστηκε στις ταινίες Trouble Every Day, The Intruder, 35 Shots of Rum, White Material, Bastards και High Life.
Η τελευταία τους συνεργασία ήταν στην ταινία της, «Avec amour et acharnement / Both Sides of the Blade», με πρωταγωνίστρια την Juliette Binoche, που παίχτηκε πριν λίγες ημέρες και στη χώρα μας, στις Νύχτες Πρεμιέρας. Το τραγούδι των τίτλων της ταινίας είναι το μόνο καινούργιο τραγούδι της μπάντας που περιλαμβάνεται στη νέα τους συλλογή «Past imperfect : the best of tindersticks ’92 – ’21» – μια συλλογή τραγουδιών από τα 30+ χρόνια τους ως συγκρότημα. Το βίντεο για αυτό το ζοφερό κομμάτι, που απεικονίζει ένα γυναίκα να ξυρίζεται μπροστά σε έναν καθρέφτη, είναι «η οπτική άποψη του ίδιου του Στιούαρτ για το τραγούδι (με πολλή βοήθεια από τους φίλους του!).»
Both Sides Of The Blade:
Για το Stars at Noon, η Denis έστειλε στον Staples το σενάριο και το μυθιστόρημα του Ντένις Τζόνσον. «Είναι πάντα πολύ σημαντική για μένα η πρώτη αντίδραση του Στιούαρτ στο υλικό», εξηγεί η Denis. «Σαν μουσικός και καλλιτέχνης που είναι, μου δίνει ένα προβάδισμα στην πλοκή, σαν να είναι ένα βήμα πιο μπροστά από μένα ανά πάσα στιγμή». Ο Staples έγραψε το τραγούδι «Stars at Noon» στις διακοπές και το έστειλε στην Denis ενώ εκείνη ακόμα βρισκόταν στο pre-production της ταινίας. Η Denis συμπληρώνει, «όταν ο Stuart μου στέλνει τη μουσική μου τονώνει την αυτοπεποίθησή μου και μου ανοίγει τους ορίζοντες».
Stars at Noon | Official Trailer
Το soundtrack του The Stars at Noon θα κυκλοφορήσει στις 14 Οκτωβρίου από την City Slang την ίδια μέρα που θα κάνει πρεμιέρα στην Αμερική η ταινία από την Α24.
Είναι η πρώτη κυκλοφορία νέου υλικού, μετά το Distractions του 2020.
Θα έρθουν στην Ελλάδα για 3 συναυλίες στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη με το best of των album τους!
Γιορτάζοντας την 30η τους επέτειο θα προσφέρουν στο ελληνικό κοινό τρεις μοναδικές μουσικές παραστάσεις: την Κυριακή 30 και τη Δευτέρα 31 Οκτωβρίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών με ορχήστρα, φίλους και guests και την Τρίτη 1 Νοεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, με ένα κουαρτέτο εγχόρδων και πάντα μαζί με guest φίλους.
Οι φωτογραφίες από την 75η Απονομή του Φεστιβάλ Καννών είναι από το site της Margaret Qualley.
Μη ξεχνάμε όμως, πως πρόσφατα κυκλοφόρησαν το Brodie Sessions, όπου και μπορείτε να το ακούσετε εδώ, όπως και να μάθετε για τις συναυλίες τους σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
Σήμερα το Σουηδικό metal supergroup των SOEN, κυκλοφορεί το καθηλωτικό video για τη δική τους εκδοχή στο κλασικό τραγούδι των SLIPKNOT, “Snuff”. Το τραγούδι, συμπεριλαμβάνεται στο επερχόμενο άλμπουμ, “Atlantis”, που θα βγει από τη Silver Lining Music στις 18 Νοεμβρίου 2022.
Τα ιδρυτικά μέλη, Martin Lopez και Joel Ekelöf, εξήγησαν την επιλογή του τραγουδιού: «Θέλαμε να κάνουμε κάτι πολύ special κατά τη διάρκεια της συναυλίας για το “Atlantis”. Η προφανής επιλογή θα ήταν να διασκευάζαμε ένα επικό, progressive τραγούδι των GENESIS, PINK FLOYD, κτλ. Αντιθέτως, επιλέξαμε να κάνουμε ακριβώς το αντίθετο, με το “Snuff”, ένα απίστευτα τίμιο κομμάτι που όλοι μας αγαπάμε για τη δυναμική ειλικρίνεια».
Το “Atlantis” ήταν ένα special concert film, στο οποίο παρουσιάζονται δεκατρείς από τις πιο δημοφιλείς συνθέσεις τους, με νέα ενορχήστρωση έχοντας ζωντανή ορχήστρα. Δημιουργήθηκε στα μαγικά πλαίσια του Atlantis Grammofon Studio στην Στοκχόλμη της Σουηδίας, όπου έχουν ηχογραφήσει καλλιτέχνες από τον Quincy Jones, μέχρι τον Lenny Kravitz και τους GREEN DAY. Προηγουμένως ο χώρος ήταν ένας παλιός κινηματογράφος το 1941, αργότερα έγινε Metronome Studio (όταν και δημιουργήθηκαν οι ABBA), πριν μετονομαστούν σε Atlantis Grammofon το 1983.
Ηχογραφήθηκε και κινηματογραφήθηκε
στις 10 Δεκεμβρίου 2021. Οι Martin Lopez (drums & percussion), Joel Ekelöf (φωνητικά), Lars Enok Åhlund (κιθάρες & πιάνο), Cody Lee Ford (lead κιθάρα) και Oleksii “Zlatoyar” Kobel (μπάσο), δούλεψαν με μία ορχήστρα 8 ατόμων, ώστε να ανακαλύψουν ξανά, νέα ενέργεια και νέα στοιχεία σε κλασικά τραγούδια των SOEN, όπως το “Antagonist”, το “Monarch”, το “Jinn” και το “Lucidity”. Το τελικό αποτέλεσμα αυτού, είναι μία παράσταση 80 λεπτών όπου οι οπαδοί θα απολαύσουν τις νέες εκδοχές των σπουδαιότερων τραγουδιών των SOEN. Αυτό συνέβαινε πάντα με τους SOEN: οι πιο μεγάλες βουτιές, βγάζουν τους
μεγαλύτερους θησαυρούς.
Ένα από τα πρώτα τραγούδια που κυκλοφόρησαν από αυτήν την «εναλλακτική ουτοπία» των SOEN, ήταν το “Trials”, που μπορεί κανείς να το ακούσει και να το δει από εδώ εδώ.
Μετά την επιτυχία της IMPERIAL European Tour, η ανεξάντλητη metal πεντάδα, ετοιμάζεται για μία περιοδεία στη Βόρεια Αμερική τον χειμώνα, που θα περάσει από 20 πόλεις, ξεκινώντας από το Lincoln Hall του Chicago. Η περιοδεία θα βρει, επίσης, τους SOEN, να παίζουν ως special guests των KATATONIA στο Dallas και το Austin στις 6 και 7 Δεκεμβρίου. Το γκρουπ είναι ενθουσιασμένο που βρίσκεται σε περιοδεία και πάλι και δεν δείχνει κανένα σημάδι κούρασης, προκειμένου να φέρει ολοένα και περισσότερο κόσμο σε επαφή με την εμπειρία της μουσικής των SOEN στον κόσμο.
«Είναι ένα όνειρο που γίνεται πραγματικότητα, το ότι τελικά κάνουμε μία εκτενή περιοδεία στη Βόρεια
Αμερική», λέει ο Lopez. «Είναι ορόσημο για κάθε συγκρότημα να περιοδεύει σε μία ήπειρο με τόσο μεγάλη μουσική ιστορία και είμαστε ενθουσιασμένοι που θα μπορέσουμε επιτέλους να συναντήσουμε το κοινό μας στη Βόρεια Αμερική. Θα σας δούμε εκεί:»
Το “Atlantis” ηχογραφήθηκε από τους David Castillo και Iñaki Marconi, η μίξη έγινε από τον Castillo και το mastering από τον Tony Lindgren. Η συναυλία κινηματογραφήθηκε και σκηνοθετήθηκε από τον George Layrock από το φημισμένο Blacktide Phonic/Visual.
Θα είναι διαθέσιμο ως DVD-CD με bonus υλικό, σε διπλό 12’’ limited edition βινύλιο, Long Form Video, Digital Download και Streaming. Μπορείτε να κάνετε τις προπαραγγελίες εδώ.
Οι επιπλέον μουσικοί που βοήθησαν στο “Atlantis” είναι:
Stefan Stenberg, Double Bass
Joakim Simonsson, Πιάνο και Εκκλησιαστικό Όργανο
Karin Liljenberg, Βιολί 1
Andreas Forsman, Βιολί 2
Erik Holm, Βιόλα
Cecilia Linné, Τσέλο
Johanna Börjesson, Φωνητικά
Therése Börjesson, Φωνητικά
Τεχνική υποστήριξη: Dan Wahlbeck
Drum tech: Rickard Gustafsson
Ηχητική υποστήριξη: Niclas Lindström
Οι SOEN θα ήθελαν να τους ευχαριστήσουν βαθιά για την τεράστια συνεισφορά τους σ’ αυτήν την εμφάνιση.
Martin Lopez, Drums and percussion
Joel Ekelöf, Φωνητικά
Lars Enok Åhlund, κιθάρες και πιάνο
Cody Lee Ford, Lead κιθάρα
Oleksii ”Zlatoyar” Kobel, μπάσο
Rudi Protrudi from Fuzztones @ Gagarin 205, Athens
Οι Fuzztones είναι μία από τις rock n roll μπάντες που τιμούν τη χώρα μας συχνά με την παρουσία τους. Ευτυχώς για μας! Αυτό συνέβη και την Παρασκευή στις 7 του Οκτώβρη! Η ατμόσφαιρα μύριζε μπαρούτι από τον εξωτερικό χώρο του Gagarin. Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή όμως…
Οι πόρτες άνοιξαν στις 9, έτσι ώστε να καταφέρει να προσελκύσει κόσμο προς τα μέσα. Λίγο μετά τις 9.30 οι Sparn Dame είχαν πάρει τη θέση τους στη σκηνή. Ξεκινήσαν με λίγο κόσμο δυστυχώς. Εδώ θέλω να υπερτονίσω τη βλακεία του κολληματία συναυλιάκια εξυπνάκια που δεν βλέπει το support. Μου κάνει εντύπωση (και από ότι φαίνεται θα συνεχίσει να μου κάνει) το γεγονός πως ενώ έχεις πληρώσει να δεις 2 μπάντες, μπαίνεις μόνο στη μία. Πραγματικά, δεν υπάρχει περιέργεια να ακούσεις τι στο καλό κάνουν αυτοί οι άνθρωποι που στην τελική εκτίθενται για να διασκεδάσεις;
Θα μπορούσα να βγάλω πολλή χολή αλλά σταματάω εδώ.
Για το εξαιρετικό Bitter Cherry τα έχω πει ήδη. Στο live όμως το συμπαθέστατο και υπερικανότατο τρίο των μουσικών είχε θέμα με τον ήχο. Τουλάχιστον κάτω, όπου και αν στάθηκα, κιθάρα ουσιαστικά δεν άκουγα. Και ενώ έβγαινε μια τεράστια γκρούβα ( ο Κώστας Κόνιος στο μπάσο και ο συνονόματος Στεργίου στα τύμπανα ΤΑ ΣΠΑΓΑΝΕ) μαζί με τα ιδιαίτερα φωνητικά του Μπάμπη Μουλακάκη και καταλάβαινες πως πρόκειται για μια δουλεμένη μπάντα με ταυτότητα, έλειπε η αιχμή του δόρατος. Για να το πω αλλιώς, με δυσκολία και μπροστά μόνο ακουγόταν λίγο η κιθάρα μάλλον από τον ενισχυτή ή το πατάρι. Κρίμα για ένα τέτοιο χώρο να γίνονται τέτοια λάθη. Και φυσικά απίστευτα άδικο για μια μπάντα που μάλλον θα κέρδιζε περισσότερο κόσμο με σωστό ήχο.
Μετά από ένα μικρό αναγκαίο διάλλειμα,
ο κόσμος είχε γεμίσει το Gagarin. O Marco Rivagli σκάει στη σκηνή με τζιν γιλέκο και γυρνώντας μας δείχνει με τις μπαγκέτες του το ραφτό των Fuzztones. O κόσμος έχει πάρει ήδη μπρος. Στη συνέχεια ό Eric Geevers & Nico Secondini (με το απίστευτο μαλλί) παίρνουν τη θέση τους στο μπάσο και στα πλήκτρα αντίστοιχα. Τελευταίος σκάει ο Rudi Protrudi και ο κόσμος αλαλάζει. Το Blues Theme ξεκινάει να βρυχάται και το κοινό μπροστά βγάζει πολεμικές κραυγές. Συνεχίζουν με High tension Wire από Dead Boys και τα πρώτα crowd surfing ξεκινάνε. Και δεν σταματήσανε μέχρι το τέλος. Στα Hurt On Hold & Highway 69 ακόμα ένας μικρός χαμός.
Κάπου εκεί (αν θυμάμαι καλά) ο Rudi μας λέει πως θα παίξουν καινούργιο υλικό. Και πολύ καλά κάνανε. Παίξανε κυρίως από το NYC που οι διασκευές τους σε νεοϋορκέζικες μπάντες απλά τα σπάνε και κομμάτια από το Encore. Κάπου εκεί χώνεται στο σετ και το Ward 81 και το κοινό τραγουδάει μαζί τους. Εγώ να πω πως λάτρεψα το Psilocybe των Mad Violets και το Eyes In the Back Of My Head των Bevis Frond. Στο τελευταίο ο κόσμος έδωσε λίγο ακόμα γκάζι παραπάνω. Αφιέρωσε και το Barking Up The Wrong Tree στο Νίκο Τριανταφυλλίδη ! Και εκεί που νομίζεις πως είσαι τσίτα στα γκάζια, έρχεται το Bad News Travels Fast και το Gagarin το βροντάει μαζί τους.
New Kind Of Kick από Cramps
και μας ζητάνε να ηρεμήσουμε λίγο. Το καταφέρνουν για λίγο διασκευάζοντας εξαιρετικά το Marble Hall και το Plastic People. Και για το τέλος μας πήγε υπερηχητικά με Romilar D και She’s Wicked. Και αποχωρούν. Ουρλιαχτά και stomping στο πάτωμα και ο Rudi συγκινημένος μας λέει πως θα μας παίξουν οι Link Protrudi & The Jaymen! Αυτό και αν ήταν κέρασμα! Παίξανε 3 ή 4 οργανικά χωρίς τα πλήκτρα και έδειξαν πως και το alter ego των Fuzztones καλά κρατεί. Πολύ Καλά. Έξοχα.
Ξαναγυρνάνε στη σκηνή ως Fuzztones και κλείνουν αυτοί και τελειώνουμε εμείς (αυτό πάρτε το όπως θέλετε ) με Cinderella & Strychnine… 2 Sonics διασκευές στα καπάκια με συνταγή γιατρού!
Τι κι αν σε καναδυό σημεία ξέχασε στίχους, τι κι αν ξέμεινε από ανάσα, ο Rudi Protrudi στα 72 του παρακαλώ δίδαξε για άλλη μια φορά τι σημαίνει rock n roll. Να τα δίνεις όλα, ακόμα και αυτά που αύριο θα το μετανιώσεις. Και αυτό το κάνει γιατί λαβαίνει αγάπη από ένα κοινό που δεν σταμάτησε να τραγουδάει φωναχτά με την ψυχή του από το πρώτο μέχρι το τελευταίο κομμάτι. Όπως λένε και στο χωριό μου, a night to remember, και οι Fuztones μας έχουν χαρίσει πολλές τέτοιες…
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies. Υπάρχει προσδιορισμός και αποθήκευση δεδομένων. Πληροφορίες σχετικά με την επεξεργασία δεδομένων και τη δυνατότητα άρνησης αυτής περιλαμβάνονται στην πολιτική απορρήτου.
