Όπως φαίνεται οι Ordo Rosarius Equilibrio επιστρέφουν στην Ελλάδα για μια και μοναδική συναυλία! Το συγκρότημα στα πλαίσια της περιοδείας του ανακοίνωσε ημερομηνίες και χώρες και μέσα σε αυτές βρίσκεται και η Ελλάδα.
Συγκεκριμένα η Αθήνα θα φιλοξενήσει το συγκρότημα του neofolk, neoclassical και experimental industrial της τελευταίας δεκαετίας από την Σουηδία.
Οι ίδιοι το έκαναν γνωστό μέσω των προσωπικών τους profile στα social media αφήν-ντας ερωτηματικά στο ελληνiκό κοινό που δεν έχει ανακοινωθεί ακόμα από κάποια παραγωγή…
Το όνομα Ordo Rosarius Equilibrio
αποδίδεται σε αγγλική μετάφραση με τις λέξεις “Order of the Rose and the Balance”, ενώ στις βασικές μουσικές επιρροές του ο frontman συγκαταλέγει συγκροτήματα και καλλιτέχνες όπως οι Depeche Mode, Christian Death, Death In June, Coil, Current ’93, SPK, Swans, Skinny Puppy και αρκετοί άλλοι.
Δεν είναι η πρώτη φορά που έρχονται οι Σουηδοί ORE στην χώρα μας, πόσο μάλλον στην Αθήνα. Το 2016, άφησαν το στίγμα τους αλλά και την αγάπη τους στο MODU Live Stage. Κάντε την αναδρομή σας εδώ.
Οι PAGAN θα ξυπνήσουν τον Διόνυσο στο Κύτταρο στις 2 Νοεμβρίου για το ετήσιο γενέθλιο live!
Τρία χρόνια μετά την επίσημη πρώτη εμφάνισή τους στο Κύτταρο οι PAGAN στήνουν το καθιερωμένο γενέθλιο δρώμενό τους και μας καλούν στη γιορτή που τείνει να γίνει παράδοση.
Νέοι ήχοι, νέα πρόσωπα, νέα ενέργεια σε μία διονυσιακή μυσταγωγία που μας συνδέει με το ασυνείδητο και ξυπνάει τα ένστικτα και τις αρχέγονες μνήμες που όλοι φέρουμε.
pagan
Μύθοι, θρύλοι, δοξασίες και τα μυστήρια της ανθρώπινης ύπαρξης μετουσιώνονται σε φωνές, μελωδίες, ρυθμούς και δραματουργία από το συγκρότημα που πλέκει τον progressive ήχο με τη θεατρικότητα και μας οδηγεί όλο και πιο κοντά στον πυρήνα μας.
Κυριακή 2 Νοεμβρίου στο Κύτταρο το «ξύπνημα του Διόνυσου», για να αναπολήσουμε τις φωτεινές στιγμές του ταξιδιού και να πιάσουμε νέα άγνωστα λιμάνια.
Πριν ένα χρόνο, βρεθήκαμε στα γενέθλια των Pagan και ζήσαμε μια πραγματικά μυσταγωγική γιορτή! Δείτε σχετικά.
Pagan live from Kyttaro, 2024 Photos by Jo Gogou
Συντελεστές:
Έβελυν Ασουάντ – Φωνή
Σταύρος Τσουμάνης – Ηλεκτρική κιθάρα και φωνή
Βασίλης Προδρόμου – Ακουστική κιθάρα και φωνή
Παντελής Πέτρου – Ηλεκτρικό μπάσο και φωνητικά
Μάρκος Παύλου – Γκάιντα και φωνητικά
Δημήτρης Μπρέντας – Πνευστά και φωνητικά
Γιάννης Ράνης – Τύμπανα
Σκηνοθετική επιμέλεια – Marlene Kaminsky
Ηχοληψία – Άκης Γκοράκης
Φωτισμοί – Μιχάλης Κάρλος
Κοστούμια – Νίκη Ψυχογιού
Σχεδιασμός make up – Όλγα Φάλει
Make up artist – Έλενα Λίλε
Κατασκευή προσθετικών props – Ελεάνα Δημοπούλου
Κατασκευή κομμώσεων – Κωνσταντίνος Κολιούσης και Έλενα Παρασκευά
Hair Stylist – Έλενα Παρασκευά
Φωτογραφίες – Μαριάννα Αναγνωστοπούλου
Βίντεο – Αργύρης Βαλασιάδης
Merchandise – Χριστίνα Σταύρου
Γραφιστικά και media management – Ιωάννης Πηταράκης
Υπεύθυνη Παραγωγής και Social Media – Χρύσα Τσουμάνη
* Προπώληση μέσω του Call centre: (+30) 211 19 81 535 10:00-20:00 Δευτέρα – Κυριακή – απαραίτητη αποστολή των δικαιολογητικων στο contact@pagan.band.
ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
Επίσημα σημεία πώλησης εισιτηρίων της εκδήλωσης είναι τα παρακάτω. Ως εκ τούτου, η Ticketmaster ουδεμία ευθύνη φέρει για εισιτήρια τα οποία έχουν προέλθει από αγορές εκτός του επίσημου δικτύου της και παρέχονται χωρίς καμία απολύτως εγγύηση για την ορθότητα και την ακρίβειά τους.
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΚΥΡΩΣΕΩΝ & ΕΠΙΣΤΡΟΦΩΝ
✓ Μεταφορές εισιτηρίων επιτρέπονται μόνο σε περίπτωση αναβολής της συναυλίας.
X Δεν επιτρέπονται οι ακυρώσεις.
Η πολιτική αλλαγών και ακυρώσεων ορίζεται από τον διοργανωτή.
Ο διοργανωτής αυτής της εκδήλωσης είναι η εταιρεία: PAGAN
Το Ticketmaster.gr αποτελεί αποκλειστικά την πλατφόρμα διάθεσης εισιτηρίων της εκδήλωσης.
Επιτέλους! Περίμενα με περίσσια ανυπομονησία το νέο και δεύτερο άλμπουμ των Wings of Steel. Οι Αμερικάνοι αποτελούν αδυναμία μου από το ντεμπούτο τους, το ομώνυμο EP. Μετά ήρθε στα χέρια μας και το “Gates of twilight” και με “διέλυσε”. Αναμέναμε λοιπόν το δεύτερο τους άλμπουμ με μεγάλη προσμονή.
Η νοσταλγία για την δεκαετία του ’80 που έχουν αυτοί οι τύποι είναι κάτι εντυπωσιακό και χαίρομαι πολύ που έχω την τύχη να τους ακούω.
Wings of Steel
Στο Repeat συνέχεια το “Winds of time” των Wings of Steel
Έχω βάλει στο repeat το άλμπουμ, την πρώτη φορά που το άκουσα, μένει το αυτί στο “Lights go out”. Θα ήταν πολύ περήφανοι οι Rainbow της εποχής “Gates of Babylon” και “Stargazer” ακούγοντας το. Απίστευτο κομμάτι με τον χρόνο να βρίσκεται κάπου στα seventies με Καλιφορνέζικη επιμετάλλωση.
Οι Queensryche των πρώτων δίσκων έρχονται στο “We rise” και συναντάνε για μπύρες τους Crimson Glory. Η φωνή του Leo Unnermark είναι ότι καλύτερο κυκλοφορεί εκεί έξω, θυμίζοντας τον αδικοχαμένο Midnight μαζί με κάποιες “πινελιές” από Geoff Tate. “Διαστημικές” ερμηνείες σε όλο το άλμπουμ.
Wings of Steel: “Winds of time”
Όλη η παράδοση του Αμερικάνικου Heavy Metal και του NWOBHM έχει μπει στο “χυτήριο” των Wings of Steel. Οι Iron Maiden, Judas Priest, Crimson Glory και Queensryche αναφορές σε όλες τις συνθέσεις τους είναι μπολιασμένες με ατόφιο συναίσθημα και την προσωπικότητα των Wings of Steel.
Ακούγοντας το “Flight of the eagle” να σε ταξιδεύει με τις υπέροχες μελωδίες του στο ένδοξο παρελθόν κοιτώντας ταυτόχρονα στο ένδοξο παρόν και μέλλον που έχουν οι Αμερικάνοι. Δεν υπήρχε καλύτερο κομμάτι για το τέλος. Οι θεότρελοι πήραν το δεκάλεπτο ομώνυμο κομμάτι που είναι τίγκα στα Judas Priest riffs εποχής “Painkiller” και το έκαναν επίσημο clip. Δεν το πετσόκοψαν, τίποτα, και τα δέκα λεπτά εδώ είναι.
Στο solo ακούμε έντονες επιρροές από την κιθαριστική δουλειά των John Sykes και Joel Hoekstra από τους Whitesnake. Ενώ στα drums ο Damien Rainaud είναι σκέτο “βομβαρδιστικό”, ακούγεται ότι έχει “εικόνισμα” τον Tommy Aldridge πάνω από το κρεβάτι του. Μέσα σε ένα κομμάτι όλη η καριέρα των Wings of Steel.
Το δεύτερο κομμάτι “Saints and sinners” είναι ένα NWOBHM αμάλγαμά που απλά συνεχίζει ότι άφησε το ομώνυμο.
Φτάνοντας στο “Crying” που διακρίνουμε την αγάπη της μπάντας για τους παλιούς και καλούς Motley Crue αλλά και στους Tokyo Blade. Στο “Burning sands” συναντάμε την αγάπη των Wings of Steel για τους παλιούς Helloween και Riot. Η “βελόνα” είναι κολλημένη στο 1988.
Το “To die in a holy war” είναι μια σύνθεση που οι Iron Maiden θα πρέπει να καμαρώνουν για την κληρονομά που αφήνουν πίσω τους. Η φωνή του Unnermark έχει στοιχεία τόσο από Dio και Midnight έως και τον τρομερό εξίσου James Rivera. Βέβαια στο αντιπολεμικό “To die in a holy war” φέρνει και κάτι έντονο από Bruce Dickinson. Σε αυτή την σύνθεση όπως και σε όλες τις υπόλοιπες βλέπουμε από τους κιθαρίστες μια αγάπη για τα blues solos στα ατμοσφαιρικά μέρη και καταιγιστικά solos που έχουν την βάση τους στο NWOBHM στα δυναμικά σημεία.
Σε αυτές τις εναλλαγές θυμίζουν τους φανταστικούς Tokyo Blade του “Night of the blade”.
Το “We rise” με τον λυρισμό του στην αρχή σε εντυπωσιάζει, οι “χαμηλές” του Unnermark είναι τόσο μα τόσο Dio. Αργότερα βάζει την μάσκα του Midnight και το “We rise” εκτοξεύεται μαζί με την τρομερή κιθαριστική δουλειά του Parker Halub.
Για το “Flight of the eagle” σας αναφέραμε παραπάνω διθυραμβικούς χαρακτηρισμούς. Το “Winds of time” έρχεται στο τέλος του και εμείς μόλις αποκτήσαμε άλλο ένα άλμπουμ που θα ακούμε για χρόνια. Όπως ακριβώς έγινε και με το “Gates of twilight”.
Για το τέλος
Είναι από τα καλύτερα Heavy Metal άλμπουμ που έχω ακούσει την τελευταία δεκαετία. Ένα άλμπουμ με την προσωπικότητα των Wings of Steel να μεγαλοπρεπή μέσα από τα ακούσματα τους. Αυτή η αγάπη και η νοσταλγία των μελών αυτής της μπάντας για την δεκαετία του ’80 σε αφήνει στον τόπο. Η παραγωγή είναι δική τους, το artwork είναι του Spencer Caligiuri και το mastering όπως και η μίξη έχουν πραγματοποιηθεί στα Mix unlimited από τον drummer της μπάντας.
Όταν είσαι υπεύθυνος για όλα
Όλα έχουν γίνει από την μπάντα, εκτός από το artwork. Όλη η ευθύνη σε ότι ακούγεται στο “Winds of time” είναι επάνω τους. Το αποτέλεσμα είναι μεγαλειώδες το λιγότερο που μπορώ να πω. Θα ακούγεται για πολύ καιρό ακόμα στις playlist μου λόγω του συναισθήματος που βγάζει. Αυτό το ατόφιο και μαγευτικό συναίσθημα μπαντών που αγαπήσαμε για τα αριστουργήματα τους. Αυτά που δεν προλάβαμε εμείς οι νεότεροι και τα μάθαμε μετά.
Οι Carach Angren είναι αγαπημένη μπάντα, έχοντας κυκλοφορήσει έξι εξαιρετικούς δίσκους, επανέρχονται με ένα 12″ έτσι ως “πρόδρομος” του νέου τους άλμπουμ που δεν νομίζω ότι θα αργήσει και πολύ.
Το “The cult of Kariba” ήταν ότι πρέπει για να μετριάσουν την αναμονή για το επερχόμενο τους άλμπουμ. Η μπάντα που πλέον είναι ντουέτο, μιας και ο Ivo Wijers αποχώρησε από την θέση του drummer. Έτσι η μπάντα έμεινε με τους Seregor και Ardek ως βασικά και ιδρυτικά μέλη και με session drummer τον Gabe Seeber (Abigail Williams, Decrepit Birth και άλλους).
Carach Angren: “The cult of Kariba”
Πάμε λοιπόν στη νέα κυκλοφορία των Carach Angren
Οι Ολλανδοί, αναμφίβολα, συνεχίζουν το σερί των πολύ καλών κυκλοφοριών που μας έχουν συνηθίσει. Ειλικρινά δεν έχω παράπονο από αυτή την μπάντα που κάθε φορά που φέρνει στο φως μια νέα κυκλοφορία είναι ένας εφιάλτης τρόμου. Δηλαδή δείτε εξώφυλλο, που άνετα το αγόραζα μόνο για αυτό. Το artwork είναι από τα χέρια του Stefan Heilemann.
Carach Angren
Τι έχουμε εδώ λοιπόν μόλις ακούγεται το “Draw blood” μετά την εισαγωγή τρόμου του νέου EP? Οι πειραματισμοί του τελευταίου του άλμπουμ έχουν πιάσει τόπο και έχουν προστεθεί και κάποια νέα στοιχεία στις ενορχηστρώσεις. Θα έλεγα πιο παρανοϊκές. Είναι ένα κομμάτι που στα live τους θα έχει σημαντική θέση λόγω της οργής που το διακατέχει όπως και της ταχύτητας.
Πάμε στο “The ressurection of Kariba” το οποίο είναι περισσότερο μελωδικό στις κιθάρες και με πολλές αλλαγές στα φωνητικά. Ο Gabe στα drums δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης, έχει κάνει τρομερό performance. Δεν φαίνεται καν η απουσία του Ivo Wijers.
Το “Ik Kom Uit Het Graf”, για να θυμηθώ και τα Ολλανδικά μου, μεταφράζεται στα Ελληνικά “Αναδύομαι από τον τάφο”. Είναι μια σύνθεση διαφορετική από τις προηγούμενες, με λιγότερη μελωδία και πιο απλές ενορχηστρώσεις. Ακούστε τι γίνετε στο 1:55 και θα σας πάρει τα μυαλά το λιγότερο.
Το “Venomous 666” είναι το πιο “Σουηδικό” κομμάτι που έχει γράψει αυτή η μπάντα, ειδικά η αρχή είναι Σουηδία από την Λάρνακα που βρίσκομαι μέχρι και το Gothenburg. Πολύ καλη σύνθεση και αυτή από τους Ολλανδούς.
Εν κατακλείδι
Αναμένουμε την επόμενη full length δουλειά από τους Carach Angren. Είναι μια μπάντα που δεν μας έχει απογοητεύσει, τουλάχιστον εμένα, με την μέχρι τώρα πορεία της. Οι οπαδοί του είδους δεν έχουν να χάσουν τίποτα από μια επένδυση στο εν λόγω EP.
Οι YAWNING MAN θεωρούνται οι ιδρυτές του κινήματος desert rock, το οποίο έγινε δημοφιλές από συγκροτήματα όπως οι Kyuss ή οι Queens of the Stone Age στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Ιδρυμένοι το 1986 κάτω από τον ήλιο της κοιλάδας Coachella από τον κιθαρίστα Gary Arce, τον ντράμερ Alfredo Hernandez, τον μπασίστα Mario Lalli και τον δεύτερο κιθαρίστα Larry Lalli.
Ενώ οι σύγχρονοί τους έλκονταν από τα βαριά riff του grunge και του post-punk, οι YAWNING MAN κινήθηκαν προς μια άλλη κατεύθυνση με τις μοναδικές και οργανικές, κινηματογραφικές συνθέσεις και τις ψυχεδελικές αυτοσχεδιαστικές τους δημιουργίες: το τέλειο soundtrack για να περιγράψει την ατμόσφαιρα του ευρύχωρου σεληνιακού τοπίου των γνωστών «generator parties» της περιοχής τους στα τέλη της δεκαετίας του ’80.
yawning man set
Ήταν σε αυτές τις συγκεντρώσεις που ανέπτυξαν αυτό το χαρακτηριστικό στυλ και ήχο, μαγεύοντας τους θεατές με τις φαινομενικά ατελείωτες ελεύθερες instrumental sessions τους, που αντηχούσαν στις όμορφες ερήμους, τα οροπέδια και τα τοπία της κοιλάδας Coachella.
Με την πάροδο του χρόνου, ο μύθος των Yawning Man μεγάλωνε,
με σημαντικά ονόματα της μουσικής σκηνής του Palm Desert να αποτίουν φόρο τιμής στο συγκρότημα με αναφορές και επαίνους, όπως η θρυλική μπάντα Kyuss, η οποία έκανε τη δική της διασκευή του κομματιού «Catamaran» των Yawning Man στο άλμπουμ «…And The Circus Leaves Town» που κυκλοφόρησε η Elektra το 1995.
Οι εμφανίσεις τους σε φεστιβάλ περιλαμβάνουν τα Hellfest (FR), Azkena Fest (ES), Reverence Fest (ES), Desertfest London και Berlin, Up in Smoke (CH), Psycho Las Vegas (US), Stoned & Dusted I & II (US), Monolith on the Mesa (US) και πολλά άλλα. Τα πρόσφατα ντοκιμαντέρ για τη μοναδική μουσική σκηνή της ερήμου «Lo Sound Desert» και «Desert Age» ρίχνουν φως στην επιρροή των YAWNING MAN στην underground ροκ μουσική.
Σύνθεση των YAWNING MAN:
Gary Arce – κιθάρα
Mario Lalli – μπάσο
Bill Stinson – ντραμς
Με το φθινόπωρο σε πλήρη εξέλιξη, σας προσκαλώ να κάνετε μια συναρπαστική βουτιά στην κινηματογραφική έρημο της Μοχάβε με το νέο άλμπουμ των πρωτοπόρων του desert rock από την Καλιφόρνια, YAWNING MAN, στην Heavy Psych Sounds Records. Το βασικό τρίο του κιθαρίστα Gary Arce και του μπασίστα Mario Lalli επανενώνεται στο στούντιο με τον ντράμερ Bill Stinson για αυτό το νέο instrumental κεφάλαιο.
Yawning Man – Pavement Ends
Επιστρέφοντας στο εξερευνητικό πνεύμα του πιο περιπετειώδους έργου τους, το «Pavement Ends» είναι ένα αριστούργημα δυναμικής, που εναλλάσσεται μεταξύ στιγμών απόλυτης, στοιχειωτικής ομορφιάς και τεράστιων, βαρύγδουπων ήχων, δημιουργώντας ένα σαγηνευτικό ηχοτοπίο έντασης και απελευθέρωσης. «Από το σκονισμένο χωνευτήριο όπου οι ξεθωριασμένοι από τον ήλιο αυτοκινητόδρομοι διαλύονται σε άμμο και σιωπή, οι Yawning Man επιστρέφουν με μια ηχηρή ηχώ…»
Το «Pavement Ends» θα κυκλοφορήσει σε LP, CD και ψηφιακή μορφή στις 14 Νοεμβρίου μέσω της Heavy Psych Sounds.
Εμείς που το ακούσαμε μια βόλτα, μπορούμε να σας πούμε εκ πρώτης ακρόασης πως είναι ένα ωραίο ταξίδι σε ψυχεδελική ατμόσφιαρα με βαριές κιθάρες όμως. Το riffing είναι βαρύ καιασήκωρο, οι ρυθμοί είναι υπνωτιστικοί και τα ηχοχρώματα είναι σκοτεινά. Αν σας αρέσουν τα αργόσυρτα βαριά jams που χαρακτηρίζουν το είδος, εδώ θα βρείτε το μουσικό σας καταφύγιο.
Σε 6 κομμάτια μεσαίας και μεγάλης διάρκειας οι Yawning Man καταφέρνουν να σε κερδίσουν εύκολα με το σφιχτό παίξιμο, την φοβερή παραγωγή και τα ωραία πράγματα που συμβαίνουν όσο ξεδιπλώνουν τις νότες τους και τα βαριά χτυπήματα στα τύμανα. Έτσι αποτυπώνουν αυτοί τουλάχιστον τα ψυχεδελικά τους ταξίδια στην έρημο. Και το κάνουν έυκολο για τη φαντασία του κάθε ακροατή με αυτή την υπόκρουση.
Άλλωστε είπαμε, είναι από τους ιδρυτές του είδους, που όμως παρουσιάζουν κάτι καινούργιο και σίγουρα ενδιαφέρον, ξεφεύγοντας από τις κλασικές μόντες του είδους.
Οι Diary of Dreams επανέρχονται με το τρίτο κομμάτι κατά σειρά από το επερχόμενο τους άλμπουμ το οποίο και θα κυκλοφορήσει στα τέλη του μήνα όπως σας έχουμε αναφέρει εδώ. Έτσι λοιπόν μετά από τα “Chemistry of pain” και “Tomorrow’s past”, τα οποία ήταν δυο τελείως διαφορετικά κομμάτια. Οι Γερμανοί έρχονται στο προσκήνιο με το “Dead to me” από την νέα τους δουλειά.
Diary of Dreams: “Dead end dreams”
Οι Diary of Dreams δίνουν άλλο ένα διαφορετικό κομμάτι
Το “Dead to me” είναι μια μπαλάντα ακόμα από τους Γερμανούς. Ουσιαστικά είναι μια σύνθεση που αντικατοπτρίζει τους Diary of Dreams της τελευταίας δεκαετίας. Εμείς οι φανατικοί των πρώτων δίσκων σίγουρα έχουμε κατανοήσει την τεράστια διαφορά που έχει ο σημερινός Adrian Hates με αυτόν που έβαζε τις Massive Attack επιρρόες να “παντρευόνται” με το Gothic Rock εκείνης της εποχής. Πρωτού μπουν οι πιο electro επιρρόες των VNV Nation αλλά και των Depeche Mode. Δηλαδή η μεγάλη αλλαγή που πραγματοποιήθηκε στο “Freak perfume”.
Εγώ εκεί που βγάζω το καπέλο στον Hates είναι ότι διατήρησε την εφιαλτική ατμόσφαιρα που τον διέκρινε από το πρώτο κιόλας άλμπουμ με μεγάλη επιτυχία. Το “Dead to me” άνετα έμπαινε στα “Melancholin” και “Hell in eden”, ένα κομμάτι μπαλάντα που πλησιάζει στα όρια του Gothic Rock στο στυλ του “All is fragile”. Στις κιθάρες βρίσκουμε τον Hilger Tintel και την παραγωγή έχουν αναλάβει οι Felix Wunderer και Daniel Myer. Μια χαρά λοιπόν. Στην αναμονή για την κυκλοφορία του νέου άλμπουμ!
Ο πρώην μπασίστας και ιδρυτικό μέλος των Limp Bizkit, Sam Rivers, ανακοινώθηκε από τα social media της μπάντας ότι απεβίωσε χθες σε ηλικία 48 ετών. Τα αίτια του θανάτου του παραμένουν άγνωστα.
Ο Sam Rivers στους Limp Bizkit
Η θητεία του Sam Rivers στους Limp Bizkit
Αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος των Limp Bizkit μαζί με τον τραγουδιστή της μπάντας, Fred Durst. Μαζί με άλλους καλλιτέχνες της σκηνής σχημάτισαν μια μπάντα μονο για live, τους Malachi Sage. Η όλη φάση δεν προχώρησε και έτσι ο Rivers πρότεινε τον Otto για την θέση του drummer. Αργότερα μπήκαν στη μπάντα οι Borland και DJ Lethal. Όλα αυτά το 1996. Όλα τα μέλη τότε ήταν σε μια ηλικία 19 με 20 ετών, ίσως και λίγο παραπάνω όταν και κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο τους, “Three dollar bill, Yall”. Ο Rivers συνέχισε μέχρι και το 2020, βέβαια τα πρόβληματα υγείας του είχαν ξεκινήσει από το 2015.
Ο Sam Rivers από το 2015 αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας
Διεγνώσθη το 2015 με εκφυλιστική δισκοπάθεια και το 2020 πραγματοποιήσε μεταμόσχευση νεφρού λόγω της υπέρμετρης κατανάλωσης αλκόολ. Τότε τα καθήκοντα των live εμφανίσεων του αναπληρώνονταν από τους Samuel Gerhard Mpungu και Tsuzumi Okai.
Sam Rivers
Ο Sam Rivers ήταν μεγάλος οπαδός των Megadeth και Black Sabbath. Το 2000 του απονεμήθηκε το βραβείο του καλύτερου μπασίστα από την Gibson. Όταν οι Limp Bizkit μπήκαν στον “πάγο” δούλεψε ως παραγωγός για αρκετές μπάντες στο Jacksonville. Πραγματοποιήσε παραγωγές για τους Burn Season και The Embraced, όπως και για μια μπάντα από το Orlando, τους Indorphine.
Sleepkillers
Από τις τελευταίες του συμμετοχές σε μπάντα ήταν με τον τραγουδιστή Damien Starkey των Burn Season μαζί του ήταν και οι Adam Latiff και Bobby Amaru. Αυτή η ομάδα κυκλοφόρησε το ντεμπούτο της το 2019 κάτω από το όνομα Sleepkillers. Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι ο μεγάλος Jeff Ament των Pearl Jam θεωρεί τον πρώην μπασίστα των Limp Bizkit ως μεγάλη του επιρροή.
Ο Sakis Tolis των Rotting Christ επιστρέφει στο προσκήνιο με δυο νέα κομμάτια από το επερχόμενο άλμπουμ του, “Everything comes to an end”. Ένα άλμπουμ το οποίο και ηχογραφήθηκε και αυτό στα Devasoundz studios στην Αθήνα, όπως και το “Among the fires of hell”. Το ντεμπούτο της solo μπάντας του.
Sakis Tolis
Τα “Hail thy mighty rock ‘n’ roll” και “In youth we learn-In age we understand” είναι δυο τελειώς διαφορετικές συνθέσεις μεταξύ τους. Ανήκουν και οι δυο σε διαφορετικά είδη για να πούμε την αλήθεια.
Sakis Tolis: “Hail thy mighty Rock ‘n’ Roll”
Ένα διαφορετικό κομμάτι από τον Sakis
Το “Hail thy mighty Rock ‘n’ Roll” είναι ένα αρκετά απλοϊκό κομμάτι με έντονη την αίσθηση όπως μαρτυρεί και ο τίτλος, της αισθητικής του Rock ‘n’ Roll. Προσωπικά δεν βλέπω τίποτα μεμπτό εδώ, είναι ένα κομμάτι που το ακούω με μεγάλη ευχαρίστηση και δεν θα βγάλω αρνητικότητα και δυσφήμιση για τα clicks. Άλλη δουλειά δεν έχουμε άλλωστε. Μια χαρά κομμάτι που δεν ανακαλύπτει την πυρίτιδα, αλλά είναι όλα οκ. Πεταμένα αποτσίγαρα, ουίσκια, μπύρες και μια κιθάρα. Rock ‘n’ Roll.
Πάμε στην άλλη φάση τώρα και το “In youth we learn-In age we understand”. Είναι ένα ξεκάθαρα Rotting Christ κομμάτι που θυμίζει πολύ έντονα το “Ad-astra” από το προηγούμενο του δίσκο, για την ακρίβεια το αρχικό riff. Μετά έχει κοπάνημα και Black Metal φάση που θυμίζει την κύρια μπάντα του. Αυτό το riff βέβαια μου θυμίζει την εποχή κάπου στο μεταίχμιο “Triarchy of the lost lovers” και “A dead poem”. Θα έλεγα ότι είναι το ίδιο κομμάτι με το “Ad astra” αλλά με πιο υψηλές ταχύτητες.
Διάβαζα όταν κυκλοφόρησαν αυτες οι συνθέσεις συγκρίσεις με το παρελθόν των Rotting Christ. Αυτό είναι τελειώς άκυρο από όλες τις πλευρές κι αν το δεις. Τα τελευταία 20 χρόνια συγκρίνει πολύς κόσμος και δυστυχώς και κριτικοί ότι κυκλοφορούν οι Rotting Christ με τις εποχές των nineties. Άλλες εποχές τελειώς, άλλη έμπνευση, όλα τελειώς διαφορετικά. Να δεκτώ ότι υπάρχει μεγάλο θέμα έμπνευσης, ειδικά στο “In youth we learn-In age we understand”, θα συμφωνήσω σε αυτό και θέλω να πιστέυω ότι ο νέος δίσκος του θα διαφέρει από ότι έχει κάνει και θα αποτελέσει εξαίρεση αυτή η σύνθεση. Αν και εγώ την ακούω ευχάριστα η αλήθεια είναι. Καλό θα ήταν όμως να σταματήσουν οι συγκρίσεις με το παρελθόν, πέρασαν τριαντά χρόνια, νισάφι!
Για τους Gaerea σας έχουμε μιλήσει εκτενώς σε αρκετά άρθρα, όπως στην κριτική που “ανεβάσαμε” για το σπουδαίο “Coma” την οποία και μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Οι Πορτογάλοι λοιπόν, εκτός του ότι βρίσκονται σε περιοδεία, έχουν σχεδόν έτοιμο και το νέο άλμπουμ. Έτσι τους τελευταίους μήνες μας έχουν προσφέρει δυο συνθέσεις από το επερχόμενο “Loss” το οποίο και θα κυκλοφορήσει από την Century Media Records στις 20 Μαρτίου του 2026. Παρακάτω σας έχουμε το εξώφυλλο το οποίο και αποκάλυψαν.
Gaerea: “Loss”
Δύο νέες συνθέσεις από τους Gaerea
Ο λόγος για τα “Submerged” και “Hellbound” τα οποία και κυκλοφορήσαν Αύγουστο και Οκτώβριο αντίστοιχα. Οι Πορτογάλοι για μια ακόμη φορά δείχνουν ότι δεν αστειευονταί και με το επερχόμενο άλμπουμ τους. Το “Submerged” με το περίεργο εξώφυλλο από ότι μας έχει συνηθίσει η μπάντα, μας “ξετίναξε”.
Gaerea: “Submerged”
Η επιθετικότητα με την progressive μελωδία κάνουν τους Gaerea ξεχωριστούς, τα έχουμε πει και παλαιότερα. Τα ίδια συμβαίνουν και εδώ, και τα post στοιχεία σιγά σιγά ενώνονται πλήρως με την progressive αισθητική που καλλιέργησαν στο τελευταίο τους άλμπουμ. Οι εναλλαγές στο ρυθμό προσφέρουν στον ακροάτη την ακρότητα που επιθυμεί από μπάντες σαν τους Πορτογάλους.
“I see the memories circling below” στο 2:54 και αντε γεια!
Το “Hellbound” είναι το κομμάτι που κυκλοφόρησε χθες και σε αντίθεση με το πρώτο που έχει πολλές εναλλαγές σε ταχύτητες, εδώ η ατμόσφαιρα σε πνίγει με την άμμο που εμφανίζεται στις αρχές του clip και αργότερα χαοτικά riffs και υψηλές ταχύτητες. Τα Black Metal riffs γίνονται λιγότερο progressive και το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό. Εξαιρετικά φωνητικά για μια ακόμη φορά και μουσικά κάνουν βόλτες με τους Behemoth.
Οι Gaerea έχουν έτοιμη την επίθεση τους για τον Μάρτιο που θα κυκλοφορήσει και το “Loss”. Για την ώρα βρίσκονται στο “δρόμο” σε Ευρώπη και Ηνωμένο Βασίλειο, παρακάτω μπορείτε να δείτε τις ημερομηνίες του tour τους. Τα λέμε τον Μάρτιο!
Η Doro Pesch, μια από τις κορυφαίες ερμηνεύτριες της αγαπημένης μας μουσικής, επισκέπτεται τον Οκτώβριο του 2026 την Ελλάδα. Συγκεκριμένα θα εμφανιστεί στις 9 Οκτωβρίου στο Fuzz Club και στις 10 Οκτωβρίου στο Principal Club Theater. Σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη αντίστοιχα. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στην agenda μας. Οι εμφανίσεις της θρυλικής τραγουδίστριας τελούν υπό την διοργάνωση της Eventation.
Doro Pesch live in Athens and Thessaloniki
Η Doro Pesch είναι μια μεγάλη μορφή της μουσικής μας
Δεν χωράει καμιά αμφιβολία ότι τα τέσσερα άλμπουμ που κυκλοφόρησαν οι Warlock με την Doro είναι από τα καλύτερα στη Γερμανική σκηνή τουλάχιστον. Η θρυλική ερμηνεύτρια όπου σταθεί και όπου βρεθεί θα παρουσιάσει άσματα από την θητεία της στους Warlock. Για μένα πολύ αγαπημένα άλμπούμ είναι τα δυο πρώτα, χωρίς να θέλω να υποτιμήσω τα άλλα δυο. Δηλαδή εντάξει ποιος να πει κακό λόγο για το “Triumph and agony”? Μην τρελαθούμε.
Warlock
Προσωπική καριέρα από πολύ καλούς δίσκους μέχρι και μέτριους
Τόσα χρόνια στο “σανίδι” και το studio, είναι λογικό να έχει σκαμπανεβάσματα στην ποιότητα της το κορίτσι από Düsseldorf της Γερμανίας. Τα τρία πρώτα για μένα είναι ότι καλύτερο έχει κυκλοφορήσει και τα ακούω με περίσσια άνεση στις playlists μου.
Όσοι αποφασίσετε να παρευρεθείτε είτε στην Αθήνα είτε στη Θεσσαλονίκη σίγουρα θα περάσετε μια πανέμορφη νύχτα ανόθευτου Heavy Metal από μια ερμηνεύτρια που έχει τιμήσει την μουσική μας τουλάχιστον 40 και βάλε χρόνια τώρα.
Η Doro Pesch είναι μια πολύ αγαπημένη καλλιτέχνης για πολύ κόσμο γύρω από την αγαπημένη μας μουσική. Η πρώην τραγουδίστρια των θρυλικών Γερμανών Heavy Metallers Warlock θα επισκεφτεί την χώρα μας στις 10 Οκτωβρίου και συγκεκριμένα την Θεσσαλονίκη και το Principal Club Theater.
Warlock
Η Doro Pesch με τους Warlock
Τέσσερις μεγάλους και σημαντικούς δίσκους κυκλοφόρησαν οι Warlock και όλοι ήταν με την Doro Pesch. Για μένα και τα τέσσερα άλμπουμ είναι ισάξια, αν και οι μεγάλες μου αδυναμίες είναι τα δυο πρώτα “Burning the witches” και “Hellbound”. Επίσης όλοι μα όλοι έχουμε τραγουδήσει σε κάποιο μαγαζί ή να την έχουμε παρακολουθήσει live οι νεότεροι με την solo μπάντα της, το “All we are” από το “Triumph and agony”.
Μεγάλη καριέρα και με την solo μπάντα της
Με πιο σημαντικά κατά την γνώμη μου τα τρια πρώτα άλμπουμ, “Force majeure”, “Doro” και “True at heart”. Μέσα από μια μεγάλη καριέρα τόσων ετών σίγουρα έκανε “κοιλιά” στη δισκογραφία της και ήταν φυσιολογικό, μιας και οι πάντες κάνουν αν “χτυπάνε” επί 40 χρόνια μια αδιάκοπη πορεία σε “σανίδι” και studio.
Έτσι λοιπόν η Γερμανίδα ερμηνεύτρια θα εμφανιστεί τον επόμενο Οκτώβριο στην Θεσσαλονίκη και σίγουρα δεν θα αφήσει ανικανοποιήτους όσους παρευρεθούν.
Η Doro Pesch είναι μια πολύ αγαπημένη καλλιτέχνης για πολύ κόσμο γύρω από την αγαπημένη μας μουσική. Η πρώην τραγουδίστρια των θρυλικών Γερμανών Heavy Metallers Warlock θα επισκεφτεί την χώρα μας στις 9 Οκτωβρίου και συγκεκριμένα την Αθήνα και το Fuzz Club.
Warlock
Η Doro Pesch με τους Warlock
Τέσσερις μεγάλους και σημαντικούς δίσκους κυκλοφόρησαν οι Warlock και όλοι ήταν με την Doro Pesch. Για μένα και τα τέσσερα άλμπουμ είναι ισάξια, αν και οι μεγάλες μου αδυναμίες είναι τα δυο πρώτα “Burning the witches” και “Hellbound”. Επίσης όλοι μα όλοι έχουμε τραγουδήσει σε κάποιο μαγαζί ή να την έχουμε παρακολουθήσει live οι νεότεροι με την solo μπάντα της, το “All we are” από το “Triumph and agony”.
Μεγάλη καριέρα και με την solo μπάντα της
Με πιο σημαντικά κατά την γνώμη μου τα τρια πρώτα άλμπουμ, “Force majeure”, “Doro” και “True at heart”. Μέσα από μια μεγάλη καριέρα τόσων ετών σίγουρα έκανε “κοιλιά” στη δισκογραφία της και ήταν φυσιολογικό, μιας και οι πάντες κάνουν αν “χτυπάνε” επί 40 χρόνια μια αδιάκοπη πορεία σε “σανίδι” και studio.
Έτσι λοιπόν η Γερμανίδα ερμηνεύτρια θα εμφανιστεί τον επόμενο Οκτώβριο στην Αθήνα και σίγουρα δεν θα αφήσει ανικανοποιήτους όσους παρευρεθούν.
Οι Ductape, το εκρηκτικό post-punk / darkwave δίδυμο από την Κωνσταντινούπολη, με έδρα το Βερολίνο, επιστρέφουν στην Αθήνα για μια μοναδική headline εμφάνιση το Σάββατο 1 Νοεμβρίου στο Aux Club, στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής τους περιοδείας για την προώθηση του νέου τους άλμπουμ Echo Drama (Deluxe).
Με το χαρακτηριστικό τους μείγμα από επιθετικά μπάσα, αιχμηρές κιθάρες και μελαγχολικά φωνητικά, οι Ductape έχουν καθιερωθεί ως ένα από τα πιο δυναμικά σχήματα της σύγχρονης dark σκηνής. Οι Çağla Güleray και Furkan Güleray δημιουργούν έναν ήχο που ισορροπεί ιδανικά ανάμεσα στη ρομαντική μελαγχολία των 80s και την ωμή ένταση της νέας post-punk γενιάς.
Ductape
Ductape (TR)
Live in Athens
Opening Act: Mechanimal (GR)
Η μπάντα έχει εμφανιστεί δύο φορές στο παρελθόν στην Αθήνα, στο πλαίσιο του Morphic Festival, καθώς και ως opening act των Drab Majesty, αφήνοντας τις καλύτερες εντυπώσεις με τις καθηλωτικές ζωντανές εμφανίσεις τους. Αυτή τη φορά, επιστρέφουν ως headliners, έτοιμοι να παρασύρουν το κοινό σε ένα σκοτεινό, κινηματογραφικό ταξίδι.
Ductape
Η πορεία των Ductape
περιλαμβάνει και συνεργασίες με σημαντικά ονόματα της dark σκηνής, όπως το single Ölüm Günüm μαζί με τους She Past Away, αλλά και τη συμμετοχή του Brek στο κομμάτι Kesik από το άλμπουμ Ruh (Swiss Dark Nights). Αυτές οι συνεργασίες επιβεβαιώνουν την καλλιτεχνική τους συγγένεια με το παγκόσμιο darkwave ρεύμα και ενισχύουν τη φήμη τους ως μιας από τις πιο αυθεντικές και δημιουργικές μπάντες του είδους.
Το live θα ανοίξουν οι Mechanimal, ένα από τα σημαντικότερα και πιο επιδραστικά σχήματα της ελληνικής industrial / darkwave σκηνής. Το project του Giannis Papaioannou έχει εξελίξει έναν μοναδικό ήχο, που συνδυάζει spoken word, μηχανικούς ρυθμούς και σκοτεινή ατμόσφαιρα.
Το 38ο πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, προβάλει την ταινία Judex, στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας.
Μετά την ολοκλήρωση της προφεστιβαλικής εβδομάδας τον Σεπτέμβριο, σειρά έχει το κυρίως μέρος του φετινού 38ου Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, από την Πέμπτη 20 Νοεμβρίου έως την Τετάρτη 26 Νοεμβρίου.
Το φεστιβάλ ξεκινά φέτος λίγες μέρες νωρίτερα, με το καθιερωμένο του ραντεβού με τον βωβό κινηματογράφο, υπενθυμίζοντάς μας ότι οι ρίζες του σύγχρονου σινεμά βρίσκονται στα πρώτα, μαγικά χρόνια της βωβής εποχής.
Judex
‘Ενας μυστηριώδης εκδικητής στη μεγάλη οθόνη, σε μία από τις πρώτες επεισοδιακές ταινίες (serial) στην ιστορία του κινηματογράφου!
Σάββατο 15 Νοεμβρίου 2025
ώρα 17:00 | Διάρκεια: 6 ώρες και 23′
(με διάλειμμα 30’)
Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Judex | ΓΑΛΛΙΑ/FRANCE – 1916 – μ&α/b&w – 383′
Σκην./Dir.: Louis Feuillade | Σεν./Scr.: Arthur Bernède, Louis Feuillade Φωτ./Cin.: André Glatti, Léon Klausse | Μοντ./Ed.: Léon Klausse
Ηθ./Cast: René Cresté, Musidora, René Poyen, Édouard Mathé
Παρ./Prod.: Gaumont
Πολύ πριν τον Batman, τον Zorro ή τον Spider-Man, ο γαλλικός κινηματογράφος είχε τον δικό του μυστηριώδη, λαϊκό εκδικητή. Ονομάζεται Judex και γεννήθηκε το 1916 από τη φαντασία του Louis Feuillade (Λουί Φεγιάντ), ενός από τους πιο παραγωγικούς και τολμηρούς δημιουργούς της εποχής του βωβού σινεμά. To βωβό κινηματογραφικό επίτευγμα του Louis Feuillade, είναι μια σειρά 12 επεισοδίων που κατά την 6ωρη και πλέον διάρκειά του χτίζει μια εκλεπτυσμένη, πολυεπίπεδη αφήγηση με συνεχείς αποκαλύψεις για το παρελθόν, γεγονός που διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή και οδηγεί σε ένα εντυπωσιακό φινάλε. Το Judex επαινείται, πέραν της συναρπαστικής του ιστορίας, για τους πολυσύνθετους χαρακτήρες που αποδίδονται με δυνατές ερμηνείες και την πρωτοποριακά, ατμοσφαιρική φωτογραφία του. Η υπόθεση της ταινίας παρακολουθεί τον ομώνυμο ήρωα που, ως μαυροντυμένος ε κδικητής, αναζητά δικαίωση από τον διεφθαρμένο τραπεζίτη που ευθύνεται για το θάνατο του πατέρα του. Μνημονεύεται ως ο πρόγονος όλων των pulp ηρώων, ως ένα σχόλιο για την αστική δικαιοσύνη και ως η πρώτη υπερεπιτυχημένη ευρωπαϊκή επεισοδιακή ταινία (serial).
judex
ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ
“Η επιτυχία της προηγούμενης σειράς του, Οι Βρικόλακες, παραγωγής 1915, είχε ελαφρώς αμαυρωθεί από την κριτική για την κινηματογραφική εξύμνηση μιας συμμορίας εγκληματιών. Ο Louis Feuillade, με τη βοήθεια του Arthur Bernède στο σενάριο, επινόησε μια νέα σειρά στην οποία η αρετή θριάμβευσε επί της κακίας με τη μορφή ενός λαϊκού ήρωα με κάπα και καπέλο: του Judex.
Οι ταινίες της σειράς LES VAMPIRES κυκλοφορούσαν σε άτακτα μεταξύ τους διαστήματα ως ταινίες διάρκειας άνω της μίας ώρας, καθεμία από τις οποίες περιείχε μια ολοκληρωμένη ιστορία. Αλλά στην επόμενη απόπειρά του, το JUDEX το 1916, ο Feuillade υιοθέτησε τις αρχές της σύγχρονης τηλεοπτικής σειράς ως απάντηση στην εξαιρετική επιτυχία της ταινίας ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ με πρωταγωνίστρια την Pearl White: μια ακολουθία από αληθινά περιπετειώδεις ταινίες που μονοπωλούν τους κινηματογράφους για δώδεκα εβδομάδες και χτίζουν την αφοσίωση του κοινού χάρη στην ταυτόχρονη δημοσίευση της εκδοτικής διασκευής της από έναν δημοφιλή μυθιστοριογράφο.
Μέχρι το 1919, ο Feuillade αντιπαρέθετε τις δημιουργίες του – Οι Βρικόλακες, Judex, Tih Minh – με αυτές των Αμερικανών αντιπάλων του, οι οποίοι διέθεταν άφθονους πόρους που στον ίδιο στέρησε ο πόλεμος. Οι Σουρεαλιστές, μεγάλοι θαυμαστές του Feuillade, αναγνώρισαν αμέσως την αξία του. Το 1928, ο Aragon και ο André Breton δήλωσαν: «Στο JUDEX και τους Βρικόλακες πρέπει να αναζητήσουμε τη μεγάλη πραγματικότητα αυτού του αιώνα. Πέρα από τη μόδα. Πέρα από το γούστο». Η πιστότητα επιπέδου ντοκιμαντέρ και η ποιητική απήχηση αποτελούν την ανεξίτηλη γοητεία του έργου του.”
Agnès BERTOLA
Yπεύθυνη για τις βωβές ταινίες μυθοπλασίας της Gaumont Archives
Ο Φεγιάντ, ο μεγάλος αυτός σκηνοθέτης των πρώτων επεισοδιακών ταινιών (Φαντομάς/Fantômas, Οι βρικόλακες/Les vampires) κατόρθωσε με τον Ζούντεξ να γυρίσει μια ταινία όπου η περιπέτεια γινόταν κάτι το θαυμαστό, έπαιρνε μορφή ελευθερίας, επαναστατικότητας, σουρεαλιστικής συνειδητοποίησης. «Οι αιώνιοι λογοκριτές», όπως γράφει ο Άδωνις Κύρου στο θαυμάσιο βιβλίο του Ο σουρεαλισμός στον κινηματογράφο, «δεν είχαν καταλάβει ότι για τον Φεγιάντ, το Κακό και το Καλό δεν ήταν πράγματα αντίθετα, ότι οι έννοιες αυτές ούτε καν υπήρχαν στις ταινίες του και ότι ο Φαντομάς και ο Φεγιάντ ανήκαν στη μεγάλη οικογένεια της ελευθερίας».
Όμως οι υπερασπιστές των αστικών ιδεωδών, στο μυαλό των οποίων δεν μπόρεσε να ξεκαθαρίσει η έννοια του θαυμαστού και για τους οποίους η ζωή δεν ήταν τίποτα άλλο από αυτό που έβλεπαν με τα μάτια τους, θέλησαν σε αρκετές περιπτώσεις να απαγορεύσουν την προβολή του Ζούντεξ!
Το κοινό όμως, ανεπηρέαστο τόσο από τα μέτρα προφύλαξης των λογοκριτών –μέτρα που δεν είχαν άλλο σκοπό από του να υπερασπιστούν μια αστική κοινωνία για την οποία κάθε έννοια ελευθερίας ήταν και είναι ένα μέσο καταστροφής– όσο και από τη σνομπιστική απόσταση των αυτοαποκαλούμενων διανοουμένων, υποστήριξε με τον πιο θερμό ενθουσιασμό τις ταινίες του Φεγιάντ. Ο Φεγιάντ, με καταπληκτική πλαστικότητα στη φωτογραφία, με τις φωτοσκιάσεις να παίζουν μεγάλο ρόλο, με φόντο ένα ποιητικό, σχεδόν σουρεαλιστικό περιβάλλον, έφτιαξε έναν Ζούντεξ καταπληκτικό, πρόδρομο των pulp ηρώων, όπως ο Batman και ο Shadow, ταινία χωρίς φιλοσοφικές ή ψυχολογικές έννοιες, ταινία που η αξία της βρίσκεται στις εικόνες της και πρέπει κανείς να τη δει για να την απολαύσει όπως πρέπει.”
Νίνος Φένεκ Μικελίδης
Καλλ/κός Δ/ντής του Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου
Judex (1916) – Prologue
Ζωντανή Μουσική Συνοδεία στην Προβολή του JUDEX!
Η προβολή θα πλαισιωθεί από μια ζωντανή μουσική εμφάνιση, ειδικά σχεδιασμένη για την περίσταση. Οι μουσικοί Μιχάλης Νιβολιανίτης (πιάνο, κρουστά, electronics), Βασίλης Τζαβάρας (κιθάρα, loops, πλήκτρα), Μιχάλης Καταχανάς (βιολί), Στέφανος Ψαραδάκης (κρουστά, electronics) και Κώστας Βαζούρας (σαξόφωνο, φλάουτο) θα δημιουργήσουν ζωντανά την ηχητική ατμόσφαιρα που θα συνομιλήσει με το εμβληματικό έργο του Φεγιάντ.
Η μουσική τους, βασισμένη σε πρωτότυπα θέματα των Βασίλη Τζαβάρα και Μιχάλη Νιβολιανίτη, συνδυάζει ηλεκτρονική και ηλεκτρακουστική μουσική, με αναφορές στα ρεύματα του 20ού αιώνα, το post rock, τη jazz, το funk, το ambient και τα cinematic ιδιώματα. Μέσα από προετοιμασμένες δομές και αυτοσχεδιασμούς, δημιουργείται ένα πλούσιο και πολυεπίπεδο ηχητικό τοπίο, προσφέροντας στο κοινό μια ολοκληρωμένη κινηματογραφική εμπειρία.
Ο Μιχάλης Νιβολιανίτης και ο Βασίλης Τζαβάρας συνεργάζονται από το 1993 ως ιδρυτικά μέλη του σχήματος Occasional Dream, ενώ από το 2023, μαζί με τη Μιράντα Βατικιώτη και την Ερατώ Τζαβάρα, ίδρυσαν την καλλιτεχνική-εκπαιδευτική ομάδα Weave. Μαζί έχουν κυκλοφορήσει το άλμπουμ Apousia και πραγματοποιήσει δεκάδες συναυλίες και ηχογραφήσεις.
Η σύμπραξη των πέντε μουσικών για τη συγκεκριμένη προβολή υπόσχεται μια μοναδική εμπειρία, όπου η μαγεία του βωβού κινηματογράφου συναντά την ελευθερία του σύγχρονου αυτοσχεδιασμού.
Ένα από τα πιο μυστηριώδη και αινιγματικά έργα του Άντον Τσέχωφ, «Ο Μαύρος Μοναχός», έρχεται στη ΣΚΗΝΗ BRECHT-2510 κάθε Κυριακή στις 18:15 από τις 02 Νοεμβρίου, σε μια παράσταση που ισορροπεί ανάμεσα στο όνειρο και στην πραγματικότητα, στη λογική και στην παραφροσύνη.
Ο Κόβριν, ένας χαρισματικός διανοούμενος, επιστρέφει στο κτήμα των παιδικών του χρόνων για να αναρρώσει από υπερκόπωση. Εκεί, καθώς βρίσκει τον έρωτα και την ηρεμία στη φύση, αρχίζει να εμφανίζεται μπροστά του μια μυστηριώδης μορφή: ένας Μαύρος Μοναχός, που του μιλά και τον παρασύρει σε έναν κόσμο όπου το μεγαλείο και η τρέλα γίνονται ένα. Είναι όραμα; Παράνοια; Ή ένα σημάδι ότι ο άνθρωπος μπορεί να ξεπεράσει τα όρια της ύλης;
Η παράσταση αναδεικνύει τον διαχρονικό στοχασμό του Τσέχωφ πάνω στην ανθρώπινη ψυχή, την ανάγκη για υπέρβαση, την καταστροφική δύναμη της εμμονής και το λεπτό νήμα που χωρίζει την ιδιοφυΐα από την τρέλα.
Δυσάρεστα τα νέα για τον Paul Daniel «Ace» Frehley, των Kiss, που μας άφησε στα 74 του χρόνια.
Ο συνιδρυτής και κιθαρίστας των θρυλικών Kiss και μέλος του Rock and Roll Hall of Fame, πέθανε έπειτα από τραυματισμούς που υπέστη κατά τη διάρκεια πτώσης τον περασμένο μήνα.
“We are completely devastated and heartbroken. In his last moments, we were fortunate enough to have been able to surround him with loving, caring, peaceful words, thoughts, prayers and intentions as he left this earth. We cherish all of his finest memories, his laughter, and celebrate his strengths and kindness that he bestowed upon others. The magnitude of his passing is of epic proportions, and beyond comprehension. Reflecting on all of his incredible life achievements, Ace’s memory will continue to live on forever!”
Paul Stanley and Gene Simmons
“We are devastated by the passing of Ace Frehley. He was an essential and irreplaceable rock soldier during some of the most formative foundational chapters of the band and its history. He is and will always be a part of Kiss’ legacy. Our thoughts are with Jeanette, Monique and all those who loved him, including our fans around the world.”
Kiss
Οι Kiss διχάζουν. Η εμφάνισή τους με το έντονο θεατρικό μακιγιάζ και τα glam κοστούμια, δείχνουν να προκαλούν. Η μουσική σκηνή ή μάλλον οι ειδικοί κριτικοί της μουσικής, δεν τους παίρνουν στα σοβαρά. Από την άλλη το κοινό παθαίνει αμοκ και η επιρροή τους σε μια ολόκληρη γενιά μουσικών και θαυμαστών είναι τεράστια και διαχρονική.
Μπορεί η εξωτερική τους εμφάνιση και η σκηνική παρουσία να άνοιγε πολλές πόρτες, δεν έπαυαν όμως τα τραγούδια τους να είναι εκείνα που έμειναν.
Γιατί πίσω από τη μπογιά και τα υφάσματα, είναι οι στίχοι. Που σε αντίθεση με τα πρόσωπα των μελών της μπάντας δεν αποκαλύφθηκαν για περισσότερο από μια δεκαετία, οι στίχοι ήταν και είναι ατόφιοι.
Ο Frehley
εντάχθηκε στο συγκρότημα με συνιδρυτές τους Paul Stanley, Gene Simmons και Peter Criss στα τέλη του 1972 και παρέμεινε κατά τη διάρκεια των πιο σημαντικών περιόδων της καριέρας του.
Αργότερα το 1982, αποφάσισε να πάρει τα ηνία και να ακολουθήσει σόλο καριέρα. Οι παλιές αγάπες και συνήθειες όμως δεν αλλάζουν και έτσι επέστρεψε όταν το αρχικό συγκρότημα επανενώθηκε το 1996 για μια εξαιρετικά κερδοφόρα περιοδεία επανένωσης και παρέμεινε μέχρι το 2002.
Στο ενδιάμεσο υπήρξε σόλο καλλιτέχνης, δημιουργώντας το συγκρότημά Frehley’s Comet και με το όνομά του. Το 1978, και τα τέσσερα μέλη των Kiss κυκλοφόρησαν ταυτόχρονα σόλο άλμπουμ.. Καλύτερος όλων θεωρήθηκε του Frehley, που περιλάμβανε την επιτυχημένη διασκευή του τραγουδιού «New York Groove».
Ο Paul Daniel Frehley γεννήθηκε στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης. Η πρώτη του ηλεκτρική κιθάρα ήρθε το 1964 ως χριστουγεννιάτικο δώρο και αυτό γιατί μεγάλωσε μέσα σε μουσική οικογένεια. Ποτέ δεν πήρε μαθήματα, ίσα ίσα έμαθε από τους καλύτερους όπως Jimi Hendrix, Buddy Guy, Jeff Beck, Rolling Stones, Led Zeppelin. Who που ήταν οι κύριες επιρροές του.
Ξεκίνησε να παίζει σε συγκροτήματα ως έφηβος και, σύμφωνα με τις τότε φήμες, απέκτησε το παρατσούκλι του από τους φίλους του λόγω της ικανότητάς του να βγαίνει ραντεβού με κορίτσια.
Ace Frehley
Welcome to the zoo
Είναι ξελογιάστρα η μουσική, όλοι το ξέρουμε. Πόσο μάλλον ο ίδιος, όταν έβγαλε τα πρώτα του χρήματα με τους Cathedral και αυτό ήταν η αφορμή για να παρατήσει το λύκειο. μετά που ένα από τα συγκροτήματά του, το Cathedral, άρχισε να βγάζει λεφτά. Έπειτα από σκέψεις και παροτρύνσεις των δικών του, επέστρεψε για να ολοκληρώσει το έτος και να πάρει το απολυτήριό του.
Τίποτα δεν τον σταματά και το 1971 γίνεται μέλος των Molimo. Με συμβόλαιο στην RCA Records και ηχογραφήσεις πολλών ακυκλοφόρητων τραγουδιών.
Το 1972 έρχεται ένας φίλος που εντοπίζει μια αγγελία στο Village Voice. Ήταν το εισιτήριο για τη θέση του κιθαρίστα στους εμβρυακούς Kiss. Ο Frehley εμφανίστηκε στην οντισιόν στο Μανχάταν φορώντας ένα κόκκινο και ένα πορτοκαλί πάνινο παπούτσια. Και μόνο στη θέα, η απογοήτευση των Stanley, Simmons και Criss ήταν εμφανώς αποκαρδιωτική. Από την άλλη όμως αυτό το φλογερό παίξιμό στην κιθάρα τους έκανε να τρίβουν τα μάτια τους! Η απάντηση και η πρόσκληση για την ολοκλήρωση του συγκροτήματος, ήρθε λίγες εβδομάδες αργότερα.
Οι Kiss δεν βρήκαν στρωμένα χαλιά και έτοιμα τρόπαια. Κάθε άλλο… αντιμετώπισαν την αδιαφορία της τότε σνομπ μουσικής σκηνής της Νέας Υόρκης τους πρώτους μήνες της καριέρας τους. Κάπως έπρεπε να επιιβιώσουν, ο Frehley για παράδειγμα δούλευε ως ταξιτζής για να πληρώνει τους λογαριασμούς του. Ώσπου τον Σεπτέμβριο του 1973 βρέθηκαν στο δρόμο του μάνατζερ Bill Aucoin, ο οποίος άρχισε να σχεδιάζει μαζί με τα μέλη της μπάντας την πορεία τους προς τη διασημότητα.
“I never set my sights low, I’ve always believed most people are ruined by the limitations they put on themselves.”
Το ντεμπούτο album των Chimehours, φέρει τον τίτλο Underneath the Earth και είναι πραγματικά μια ευχάριστη έκπληξη. Ένα indie pagan (σχεδόν) folk που σε κάνει να αναρωτιέσαι από που ξετρύπωσαν. Πρόκειται για ένα album 13ων κομματιών, που αν είσαι φίλος του είδους, τότε κάνε μου τη χάρη να το αποκτήσεις.
Το άκουσα πολύ τυχαία και αστραπιαία, πριν το πιάσω στα χέρια μου και δεν σας κρύβω πως νόμισα που αγγίξαμε φλέβα είτε από Σκανδιναβία είτε από Ισλανδία. Τα φωνητικά της Beck Goldsmith– μία εκ των δύο μελών των Chimehours– θυμίζει αρκετά Aurora, Liv Kristine και αυτό γιατί η χροιά της είναι αέρινη, σκοτεινή και απαλή. Σα να σε χαϊδεύει ένα αόρατο χέρι, σα να σε διαπερνά εκείνο το αεράκι ανάμεσα από τις φυλλωσιές.. Δε γνωρίζω αν οι ρίζες της είναι από Σκανδιναβία μεριά, ή φτάνει πίσω στα σοκάκια του παλιού Λονδίνου, πόσο ακόμα αν σκαρφαλώνει τα Highlands, αλλά μια βαθιά κληρονομιά την έχει.
Underneath the Earth
Το album έρχεται απο Cold Spring Records και όπως αναφέραμε περιέχει 13 ξεχωριστά singles, που έχουν μια ακολουθία μεταξύ τους και ένα δέσιμο. Είναι από αυτές τις ιστορίες που φέρουν μουσική συνοδεία και στίχους γεμάτους εικόνες.
Από το πρώτο κι όλας κομμάτι, το Branches, αντιλαμβάνεσαι όλα όσα προείπα και ίσως άλλα τόσα. Σε κάθε ακολουθία δεν διαχωρίζεις μονάχα το ρυθμό και τις φωνητικές ικανότητες. Εδώ το ντουέτο Beck Goldsmith και Jon Dix έχει μαγειρέψει αρκετά προσεγμένα το δίσκο αυτό και το καταλαβαίνεις από κάθε σημείο του.
Πέρα από τα folk σημεία που αντιλαμβάνεσαι, έχει και παγανιστικά ακούσματα, όχι απόκοσμα αλλά τόσο αέρινα όσο και οι νεράιδες που χάνονται στα δάση. Και αν δεν το πιστεύεις αυτό, τότε κάτι δεν έχει δουλέψει σωστά. Γιατί το folk είναι κομμάτι της παραδοσιακής μουσικής που γυρνά τόσο πίσω, όσο φτάνει το γενεολογικό σου δέντρο.
Πάρτε γεύση από τα δύο singles που έχουν ήδη κυκλοφορήσει και αν αυτό σας έχει πείσει, τότε αναζητήστε η νέα τους δουλειά.
Οι Chimehours
είναι μια συνεργασία των Beck Goldsmith και Jon Dix, οι οποίοι είχαν ήδη συνεργαστεί στο παρελθόν σε αρκετές indie folk κυκλοφορίες και τώρα ενώνουν τις δυνάμεις τους για να δημιουργήσουν ένα νέο μουσικό πρότζεκτ στο οποίο μπορούν να εκφράσουν την κοινή τους αγάπη για το folk horror, τις ιστορίες φαντασμάτων και το υπερφυσικό.
Chimehours -album Underneath the Earth
“We wanted to do something that musically spoke to those influences and allowed us to explore the themes they raise – nature, folklore, time, community, and a sense of the uncanny”. “The themes and setting cemented our ideas and gave us a specific focus, and we imagined ourselves writing a soundtrack to the book, or to an imagined film of the book. From there, the songs came together at their own pace and distance”.
Εμπνευσμένοι από τον αιθέριο μινιμαλισμό, το ρετρό σινεμά και τις λαϊκές αφηγήσεις, οι Chimehours δημιουργούν μια ηχητική παλέτα που αντανακλά τις πιέσεις της σύγχρονης ζωής και την επιθυμία για επανασύνδεση με τον φυσικό κόσμο.
Η ιδέα της χαμένης σύνδεσης ενός παιδιού με έναν χαρακτήρα τύπου Green Man στο βιβλίο Lanny βρίσκεται και στο πρώτο single.
Chimehours-Photo credits: Tim Topple
Ο Beck διευκρινίζει: «Με το Underneath the Earth, θέλαμε να αποτυπώσουμε αυτή τη σύνθετη σχέση με τη φύση και την αίσθηση ότι κάτι μας καλεί από κάπου αλλού – μια «αλλοτρίωση» που υπάρχει ακριβώς έξω από αυτό που γνωρίζουμε και κατανοούμε. Κάτι παλιό και αιώνιο και οικείο, αλλά ταυτόχρονα και ανησυχητικό».
Ηχογραφήθηκε μεταξύ του Derbyshire, του Λονδίνου και του Margate κατά τη διάρκεια του lockdown και μετά, το άλμπουμ ενσωματώνει drones, ντραμς, τραχιές κιθάρες που συγχωνεύονται με ξύλινα πνευστά, έγχορδα και φωνητικές υφές που αντιστέκονται στη σαφή γραμμικότητα.
«Αρχίσαμε να γινόμαστε πιο τολμηροί και πιο μεγαλόπνοοι στην προσέγγισή μας, και ήταν διασκεδαστικό, μυστηριώδες και συναρπαστικό να τα συνδυάζουμε όλα αυτά (σαν να δρούσαν άλλες δυνάμεις…)», μοιράζεται το ντουέτο.
1. Branches
2. Underneath The Earth
3. Toothwort Took Him
4. Greentree
5. Making A Mountain
6. Dead Papa Toothwort
7. Bowerbird
8. Run
9. Look For Me
10. Can’t Find Your Way
11. We Follow
12. Say Your Prayers
13. Dead Papa Toothwort (Decayed)
Φυσικά και γνωρίζεις πως οι Gorillaz έρχονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Αυτό που μπορεί να μην ξέρεις, είναι πως τελικά έχουν μεγάλο κοινό στη χώρα μας και το απέδειξε περίτρανα η προπώληση!
Χθες άνοιξε το περήφανο κουτάκι των πωλήσεων και ήδη έχει εξαφανιστεί το 70% των εισιτηρίων και πάνω!
Ναι καλά διάβασες. Για αυτό το καλό που σου θέλω να προλάβεις, γιατί Release Athens 30 χρόνια είναι αυτά και Damon Albarn είναι αυτός!
Gorillaz rulez the world
Στις 25 Ιουνίου, οι Gorillaz, το πρωτοποριακό project του Damon Albarn, θα προσφέρουν μια μοναδική οπτικοακουστική εμπειρία στην Πλατεία Νερού, στο πλαίσιο του Release Athens x SNF Nostos 2026, για πρώτη φορά στην Ελλάδα!
“We ain’t just happy, we’re feeling glad!
On June 25, Gorillaz, Damon Albarn’s groundbreaking project, is coming to Greece for the first time ever to treat us to an explosive audiovisual experience as part of Release Athens x SNF Nostos 2026.
The full lineup will be announced soon.
To celebrate 30 years of philanthropic work, the Stavros Niarchos Foundation (SNF) is collaborating with Release Athens to bring music and culture closer to everyone. Thanks to SNF’s contribution, ticket prices are 40-50% lower than is typical for similar events.” Release Athens x SNF Nostos 2026
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies. Υπάρχει προσδιορισμός και αποθήκευση δεδομένων. Πληροφορίες σχετικά με την επεξεργασία δεδομένων και τη δυνατότητα άρνησης αυτής περιλαμβάνονται στην πολιτική απορρήτου.
