WEB, GENTIHAA & DramaNoir μαζεύτηκαν στο ΝΑΟ της Αθήνας! Άλλο ένα σκοτεινό Σαββατόβραδο ήρθε κι έφυγε στο Temple! Μπορεί η προσέλευση να μην ήταν η αναμενόμενη αλλά θα την προσπεράσω και αυτή τη φορά!!!! Ευχαριστούμε από καρδιάς την Έλενα Βασιλάκη για τις φωτογραφίες.
– Drama Noir
To opening act της βραδιάς ήταν οι Drama Noir. Ήταν η πρώτη φορά που τους έβλεπα live και μου άρεσαν πολύ!! Δυναμικές συνθέσεις με πολλά στοιχεία Dimmu Borgir. Σοβαροί, στιβαροί επί σκηνής, φαίνονταν πολύ πωρωμένοι και μετέφεραν την ενέργειά τους και στον κόσμο. Ντυμένοι ομοιόμορφα, βαμμένοι, σκοτεινοί μας καθήλωσαν για 40 λεπτά με τον ακραίο, γεμάτο ήχο τους.
Setlist: Luminous Seduction, Chaos Melathron, Risen To Avenge, Morna, Invaders From The North, Nightfall Upon The Asylum
– Gentihaa
Δεν τους είχα ξαναδεί και ανυπομονούσα καθώς είχα ακούσει και διαβάσει από άλλους οπαδούς πολύ θετικά σχόλια. Ακούσαμε τραγούδια από το “Reverse Entropy” και μας “ενημέρωσαν” για τον δεύτερο δίσκο που ετοιμάζεται. Κι ενώ μπροστάρηδες ήταν “γομάρια”, η μικροκαμωμένη drummer τους έδινε πόνο!!
Setlist: Serum, Mastery, Vision, Empathy, Alpha, Into The Unknown, Beyond
– W.E.B.
Οι WEB δε χρειάζονται συστάσεις. Ανέβηκαν στη σκηνή με άλλο “αέρα”. Εκείνο που μαρτυρούσαν την ιστορία μιας μπάντας με πολλά lives στο ενεργητικό της. Ήχος, φωτισμός, στήσιμο σκηνής, στήσιμο μελών…. Ξεκίνησαν με τραγουδάρα “Pentalpha”. Εξαιρετική απόδοση σε όλη τη setlist που βασίστηκε κυρίως σε “Tartarus” και “Colosseum”. Το τραγούδι που έκλεισε τη βραδιά, λίγο πριν τις 23.30, ήταν το επικό “December 13th”.
Setlist:Crimson Dawn, Pentalpha, Dark Web, Morphine For Saints, Tartarus, Dominus Maleficarum, Murder Of Crows, For Bidens / My Storm Upon You, Dragona, Interlude, Where Everything Begun, Eligos, Red, Outro I – Regnum Sanguinis, Outro II – December 13th
Ακριβώς 4 χρόνια έχουν περάσει από την τελευταία εμφάνιση των WATAIN στο Gagarin205! Στο πλαίσιο της περιοδείας για την προώθηση του πιο πρόσφατου album τους με τίτλο “The Agony & Ecstasy Of Watain” οι Σουηδοί επιστρέφουν! Στον ίδιο χώρο στην Αθήνα, την Κυριακή 14 Μαΐου. Την προηγούμενη ημέρα, Σάββατο 13 Μαΐου 2023, θα έχουν “ισοπεδώσει” στο Principal Club Theater στη Θεσσαλονίκη!!! ΕΔΩ και το πρώτο δελτίο τύπου προ μηνών…
Αν δεν τους έχετε ξαναδεί live, ΙΔΟΥ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ!!!
Όπως έχουν αναφέρει και σε σχετικά πρόσφατες συνεντεύξεις τους, οι θεατές να περιμένουν “μια black metal τελετή, στην πιο αυθεντική της μορφή”. Τρομακτική, απειλητική, μυστήρια… Η εντυπωσιακή σκηνική τους παρουσία και η θεατρικότητα των shows τους είναι σε άλλο επίπεδο! Σε συνδυασμό με τα σατανιστικά στοιχεία στους στίχους τους οι WATAIN έχουν απασχολήσει ουκ ολίγες φορές την κοινή γνώμη. Κατά το παρελθόν σε κάποια live τους χρησιμοποίησαν αληθινό αίμα ζώου. Συγκεκριμένα το 2014, στο Μπρούκλιν έριξαν αίμα ζώων στο κοινό και προκάλεσαν… εμετό σε πολλούς θεατές!
Το 2019, η συναυλία τους στη Σιγκαπούρη ακυρώθηκε καθώς, σύμφωνα με τις δηλώσεις του συγκροτήματος, πρόκειται γιαι μια κλειστή, χριστιανική κοινωνία και οι WATAIN είναι μια μπάντα με σατανικές αξίες. Ήταν προφανές και αναμενόμενο να τους μποϊκοτάρουν αφού θα διατάρασσαν “την θρησκευτική και κοινωνική αρμονία του νησιού“. Αντί να παίξουν λοιπόν, ένα ταπεινό underground show κατέληξαν να γίνουν πρώτη είδηση!
ΦΙΡΜΕΣ σας λέω!!!!
Το όνομά τους αναφέρθηκε σε ΟΛΕΣ τις εφημερίδες της χώρας και ο ίδιος ο πρωθυπουργός μίλησε για το γεγονός στην κρατική τηλεόραση… Όπως καταλάβατε τα νέα για την ακύρωση της εμφάνισής τους έκαναν τον γύρο του κόσμου!
Εμείς όμως τους περιμένουμε πως και πώς…
Say goodbye to the light. Come twilight, come dark night.
(The Wild Hunt, 2013)
Long story short
1998-2000
Ιδρύθηκαν το 1998 στη Σουηδία από τους Erik Danielsson, Pelle Forsberg και HakanJonsson.
Το όνομα τους προέρχεται από ένα τραγούδι του black metal συγκροτήματος Von.
Το demo του συγκροτήματος “Go Fuck Your Jewish God” κυκλοφόρησε το 1998.
1999, κυκλοφόρησαν το live tape “Black Metal Sacrifice“.
Η πρώτη επίσημη κυκλοφορία τους ήταν το EP “The Essence Of Black Purity” (1999 / Grim Rune Productions).
Το ντεμπούτο album των Σουηδών “Rabid Death’s Curse” κυκλοφόρησε το 2000 (End All Life Productions/ Drakkar Productions).
2006-2013
Μετά το 2007 και την κυκλοφορία του τρίτου album τους “Sworn To The Dark” και την περιοδεία τους με Celtic Frost, Kreator, Legion Of The Damned, έγιναν “διάσημοι” για τις “σατανιστικές” απόψεις τους αλλά και για τα επικά show τους με τα πυροτεχνήματα, κεριά, τις τελετές επί σκηνής και τα αίματα ολούθε!
Το 2010, στις εκδόσεις του EP “Reaping Death” περιλαμβάνονταν μια διασκευή των Death SS “Chains Of Death” και Bathory “The Return Of Darkness And Evil”
To album “LawlessDarkness” που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2010 τους χάρισε το πρώτο Swedish Grammy ως το καλύτερο “Best Hard Rock” album!?!?!
Στις 7 Μαΐου 2012, οι WATAIN κυκλοφόρησαν σε DVD/ live album το “Opus Diaboli-13 Years Of Black Metal Magic” με σκηνοθέτη τον Johan Baath και τους ίδιους φυσικά!!
Το full length album τους “The Wild Hunt” (2013) περιείχε πολλά heavy, progressive και doom metal.
2016-2022
Τον Ιανουάριο του 2016, ο Erik Danielsson ήταν το κεντρικό πρόσωπο στο τρίτο (και τελευταίο) μέρος του ντοκιμαντέρ με τίτλο “Music, Blood And Spirit: The Life And Work Of Erik Danielsson“.
Το 2018 κυκλοφόρησε το “Trident Wolf Eclipse” από τη Century Media Records και συνοδεύτηκε από εξαιρετικές κριτικές, φτάνοντας την 3η θέση στα Σουηδικά charts.
2022, Αλλαγή δισκογραφικής εταιρείας Nuclear Blast και το νέο τους album “The Agony & Ecstasy of Watain” σκαρφάλωσε στην 6η θέση των Σουηδικών charts.
Οι WATAIN είναι WATAIN…
Δεν έχουν ν’αποδείξουν ΤΙΠΟΤΑ και σε ΚΑΝΕΝΑΝ. Ό,τι κάνουν το κάνουν με πάθος και φροντίζουν να αφήνουν τα σημάδια τους εκεί που πρέπει! Όπως έχει πει ο Erik Danielsson σε συνέντευξή του, όταν είσαι καλλιτέχνης πάντα και πρώτα πρέπει να στοχεύεις μέσα σου για να βρεις τι είναι σημαντικό για ΕΣΕΝΑ. Σοφά τα λόγια του, γιατί το κίνητρο του καλλιτέχνη δεν θα πρέπει να ξεκινάει από το να “αποδείξει” κάτι στους άλλους!
Σχεδόν όλο το σκηνικό των WATAIN είναι DYI. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι φλεγόμενες τρίαινες που διακοσμούν τη σκηνή στις συναυλίες τους.
Επιρροές από DISSECTION, BATHORY, VENOM
Μουσικά μιλώντας κινούνται με εμφανείς επιρροές από DISSECTION, εν μέρει γιατί ο Erik Danielsson ήταν μπασίστας τους (2005 – 2006), αλλά και MAYHEM, BATHORY και VENOM. Το συγκρότημα το λέει ευθαρσώς. Οι Bathory ήταν ανέκαθεν ένα από τα πιο σημαντικά σημεία αναφοράς για εκείνους από την πρώτη μέρα. Οποιοσδήποτε έχει εξοικειωμένο αφτί θα το παρατηρήσει…
WATAIN vs technology σημειώσατε Χ
Τα μέλη του συγκροτήματος δηλώνουν άγνοια… Δεν ανήκουν στη γενιά των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και του διαδικτύου εν γένει. Έχουν μια τελείως διαφορετική προσέγγιση ως προς τη μουσική σε σχέση με όλους εκείνους τους οπαδούς της ψηφιακής εποχής. Συμφωνούμε τουλάχιστον στο γεγονός ότι η μουσική και η τέχνη θα πρέπει να είναι διαχρονικά πρωτότυπες ώστε να μπορούν να “αψηφήσουν” τον χρόνο και να παραμείνουν αναλλοίωτες σε αυτόν.
Ο MAZOHA παρουσιάζει το νέο του album με τον απειλητικό τίτλο «Ας τους Σκοτώσουμε Όλους και Μετανιώνουμε Ύστερα».
Το «Ας Τους Σκοτώσουμε Όλους…» είναι γνήσιο παιδί μίας πολυδιάστατης εποχής ψηφιακών μέσων και γρήγορης ταχύτητας, όπου τα πάντα μοιάζουν να περιφέρονται γύρω από μία μαύρη τρύπα. Indie ροκ και πανκ τραγούδια, ποπ μπαλάντες και hip hop επιρροές συνθέτουν το πολύπλευρο μουσικό προφίλ του δίσκου. Στιχουργικά, περισσότερο κατασταλαγμένος από ποτέ και χωρίς να χάνει τον αυτοσαρκασμό του, καταθέτει 17* ελληνόστιχα τραγούδια, που υμνούν την αρχή και το τέλος του έρωτα, την ελπίδα και την απελπισία και αναμετριούνται με την πατριαρχία, την βαρεμάρα της καθημερινότητας, το κοινωνικό τέλμα και τον θάνατο. Είναι ξεκάθαρα η άποψη και κριτική του για την κοινωνία, τη ζωή και την καθημερινότητα.
Σε όλα αυτά να συμπληρώσουμε πως είναι η πιο πολύπλευρη δουλειά του. Indie , synthwave, experimental επιρροές σε αυτό το album. Είναι αρκετά πιο σκοτεινό από τις προηγούμενες δουλειές του. Περιγράφει ένα δυστοπικό παρόν που δυστυχώς βιώνουμε. Τα riffs εναλλάσσονται στα πλήκτρα και την κιθάρα και τα drum machines είναι βρώμικα και δίνουν αυτό το κάτι διαφορετικό που κάνει τον MAZOHA να ξεχωρίζει. Απευθύνεται σε όλους με αγάπη. Και θέλει σίγουρα ένα κόσμο καλύτερο. Δεν μπορούμε παρά να είμαστε μαζί του. Σίγουρα είναι ένα χορταστικό album (17 τραγούδια στο cd και 13 στο βινύλιο) που ακούγεται ευχάριστα όποια στιγμή της ημέρας και να το βάλεις. Τσεκαρισμένο. Το αυτί μου ξεχώρισε τα “Αρρενωτίποτα”, “Μελλοντικέ μου Εαυτέ”, και τα “Όρια”. Και το “Θάνατος” γιατί είναι minimal και υπερπλήρες.
Ο Τζίμης Πολιούδης
ηχογράφησε το άλμπουμ, τον Ιούνιο του 2022, απομονωμένος στο σπίτι του, αφουγκραζόμενος προσωπικά αλλά και εξωτερικά ερεθίσματα και γεγονότα. Η συνηθισμένη του δημιουργική μοναχικότητα σ’ αυτό τον δίσκο διακόπτεται από ενδιαφέρουσες συνεργασίες: η Nalyssa Green συμμετέχει στο ντουέτο «Αποσμητικό», ο Θωμάς Στρατάκης (Green Was Greener) συνυπογράφει την μουσική στα κομμάτια «Μελλοντικέ Μου Εαυτέ» και «Τι Θα Γίνει» και ο Κώστας Θεοδωρίδης έχει γράψει τους στίχους στο «Ανώδυνο».
Ο frontman των Fontaines D.C., Grian Chatten, ανακοίνωσε το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ: Chaos For The Fly. Ο δίσκος θα κυκλοφορήσει στις 30 Ιουνίου και είναι διαθέσιμος για προπαραγγελία από τώρα.
Εμείς πάντως ακούσαμε το πρώτο single από το επερχόμενο album και σας το δίνουμε να το χαρείτε και σεις. Ο τίτλος είναι Fairlies, δώστε του μια (ή και παραπάνω) βόλτα εδώ:
Να κάνουμε και μια μνεία στο ωραίο animated video που δημιούργησε ο Callum Scott-Dyson για το εν λόγω κομμάτι.
Εδώ ο Grian Chatten είναι πιο μελαγχολικός . Αρκετά πιο ποιητικός.
“Kindness is a trick to turn you strange
Til you’re twisted and you’re shining like a varicose vein
Anger makes you weak and turns you sick
And gets you in the six feet nice and quick”
Το κομμάτι δεν έχει τα γκάζια των Fontaines D.C. Αλλά αυτό δεν με πείραξε. Ίσα ίσα το βρήκα θαρραλέο και ενδιαφέρον.
Η φωνή του Grian Chatten βέβαια είναι αυτό που ξεχωρίζει. Δημιουργικά δεν έχουμε εφεύρεση του τροχού, αλλά το κομμάτι είναι όμορφο και αρκετά ξεχωριστό με την σημερινή ποπ. Σε μια εποχή που όλοι ακούγονται σχεδόν ίδιοι ακολουθώντας συνταγές , τέτοια τραγούδια είναι σαν το φρέσκο αεράκι στα μπουντρούμια. Εμένα μου θύμισε λίγο από Belle & Sebastian και αυτό δεν το λέω για κακό. Έχει στο τέλος το ξέσπασμά του με τα βιολιά, μια χαρά. Είναι αυτή η γλυκιά μελαγχολία που μόνο οι δημιουργοί στο νησί του Κάρολου (Τζιζας) ξέρουν να σερβίρουν σε 4 λεπτά! Θα το έλεγες και ξεχωριστό. Σίγουρα όμως σου ανοίγει την όρεξη για να ακούσεις το album όσο πιο γρήγορα γίνεται…
To ΤΣΙΜΕΝΤΟ και οι Kidney Black είναι 2 νεοσύστατες μπάντες από παλιές μπαρουτοκαπνισμένες καραβάνες. Και έρχονται στο Death Disco για κάτι περισσότερο από μια συναυλία!
Ανάβουμε τους ενισχυτές, τεντώνουμε νεύρα, τένοντες χορδές και ετοιμαζόμαστε να αντιμετωπίσουμε το εκλογικό χάος που θα λάβει χώρα αυτές τις ενδιάμεσες ημέρες μεταξύ των πρώτων και δεύτερων εκλογών.
Πως;
Αντιπαραθέτοντας στον λευκό θόρυβο των απανταχού παπαρολόγων, εκλογολόγων, πολιτικάντηδων, με ατόφιο συνειδητοποιημένο punk rock’n”roll!!!
Υπάρχουμε παίζοντας μουσική.
Όταν ανεβαίνουμε πάνω στην σκηνή η μουσική μας γίνεται πολιτική πράξη. Έχει βήμα και λόγω ύπαρξης. Είναι η δικιά μας αλήθεια. Αλληλοεπιδρούμε με το κοινό και αλληλοδιαμορφώνομαστε. Ελπίζουμε ότι χτίζουμε τα θεμέλια για μια ποιο ανθεκτική ψυχολογία. Πρέπει να γίνουμε γενναίοι μαζί. Πρέπει να σταθούμε ενάντια σε ότι μας ενοχλεί. Το ξέρουμε, είναι απλά ακόμη μία συναυλία.
Όμως η κάθε στιγμή μπορεί να αναδιαμορφώσει το ποιοι είμαστε ανάλογα με την αλήθεια που εμπεριέχεται σε αυτή. Είναι λοιπόν μόνο μια συναυλία; Εμείς θα κάνουμε ότι μπορούμε για να μην είναι. Μαζί με εσάς.
KIDNEY BLACK
Μια ολόφρεσκη τετραμελής μπάντα από την Αθήνα, η οποία όμως αποτελείται από παλιές καραβάνες της εγχώριας rock σκηνής,αφού τα μέλη τους έχουν παίξει σε μπάντες που έχουν γράψει ιστορία όπως οι The Earthbound, Semen Of The Sun & Raindogs.
Δημιουργήθηκαν μέσα στην πανδημία, παρανομώντας κάθε φορά που πρόβαραν, λόγω της απαγόρευσης κυκλοφορίας, με αποτέλεσμα να τζαμάρουν αβίαστα και ακομπλεξάριστα, αφού κάθε συνάντησή τους λειτουργούσε λυτρωτικά και ψυχοθεραπευτικά. Αποδρώντας με αυτόν τον τρόπο, έβγαλαν από μέσα τους μια alternative και grungy αισθητική με underground καταβολές και punk attitude.
Τον Αύγουστο του 2021, ηχογράφησαν live στο Lychnopolis studio, σε παραγωγή του Νίκου Χαλκούση . Πρόκειται για 6 τραγούδια «δυναμίτες» – ορόσημο στην ιστορία των ανεξάρτητων κυκλοφοριών – που σε παραπέμπουν στην underground εποχή των ’90s, θυμίζοντάς τον ήχο των Wipers, την παραμόρφωση των Dinosaur Jr και το grunge των Sonic Youth.
Τα μέλη τους είναι:
Πάνος Μ. – Τύμπανα
Νικηφόρος – Κιθάρα, φωνή
Μήτσος – Μπάσο
Χρήστος Ζούγκλας – Κιθάρα
Το τσιμέντο είναι παντού.
Αδυσώπητα κυρίαρχο καλύπτει τα πάντα. Από τις γειτονιές που ζούμε μέχρι και τον πολιτισμό που συνυπάρχουμε. Αρτηριοσκληρωτικό, απρόσωπα ψυχρό γκρι, το τσιμέντο συμβολίζει την εξουσία και τον κάθε εχθρό που εναντιωνόμαστε.
Όπως σε κάθε παραμύθι, μύθο η παραβολή που σέβεται τον εαυτό του, έτσι και στην πραγματικότητα αν ονομάσεις τον εχθρό σου, χάνει σε δύναμη και υπόσταση.
Μεταβολίζουμε τις σκέψεις και τα συναισθήματα μας σε στοίχους και μουσική, προσπαθώντας να αλλάξουμε το ρου των ανθρώπων που μας ακούν προς το καλύτερο. Είναι μια προσπάθεια να βάλουμε σε κίνηση την λήθη της καθημερινότητας με την ελπίδα ότι μπορούμε να θυμηθούμε να διεκδικήσουμε και τελικά να πάρουμε πίσω ότι είναι δικό μας από τους κλέφτες των ονείρων.
Η μπάντα λέγεται ΤΣΙΜΕΝΤΟ. Παίζει punk rock προορισμένο να ξορκίζει τους φόβους μας.
Oι Joplins βρίσκονται στην Ινδονησία. Συγκεκριμένα από το Jatinangor. Μη με ρωτήσετε που είναι αυτό ακριβώς. Δεν ξέρω. Δεν με νοιάζει. Αυτό που είναι αξιοσημείωτο όμως είναι πως άλλος Έλληνας τους βρήκε πρώτος και μας τους σερβίρει σαν πρόταση. Και μας άρεσε. Η Sunnyboy 66 records λοιπόν, επίσης νεοσύστατη, μας παρουσιάζει φρεσκαδούρα από Ινδονησία.
Οι Joplins σχηματίστηκαν αρχές του 22 και από όσο έψαξα βρήκα ένα single πριν την εν λόγω ψηφιακή κυκλοφορία. Δεν ξέρω μπορεί να έχουν και άλλα. Αλλά ας πάμε στο δια ταύτα που είναι πάντα η μουσικούλα. Αυτή η ελληνική κατά τα άλλα κυκλοφορία λοιπόν έχει 6 κομμάτια. Δεν ξέρω αν μπορείς να το πεις album ή e.p. Αλλά δεν έχει σημασία αυτό. Οι Joplins παίζουν punk. Και όπως πρέπει. Χωρίς κανόνες, με ενθουσιασμό. Μάλιστα είναι τέτοιος ο ενθουσιασμός που τα κομμάτια είναι όλα μουσικά σφηνάκια. Όλα κάτω από δίλεπτο. Μάλλον ίσα που υπερβαίνουν το λεπτό.
Δεν φλυαρούν. Έχουν το ριφάκι. Λένε αυτό που θέλουν, πετάνε και ένα σολάκι στα punk πρότυπα και τέλος. Δεν ξέρω αν μπορείς να το πεις garage punk, έχω κάποιους ενδοιασμούς ειδικά για τα πρώτα 4 κομμάτια. Τα 2 τελευταία έχουν και μια δόση garage punk αλλά πατάνε πιο πολύ στο punk παρά στο garage. Βέβαια μικρή σημασία έχουν αυτά. Σημασία έχει πως οι Joplins είναι μια μπάντα που βράζει το αίμα τους. Και λογικό μιας και μιλάμε για έφηβους, σύμφωνα με την σελίδα στο bandcamp. Αν μιλάμε για καινούργια πράγματα και σας αρέσει το punk , ακούστε τους Joplins.
Επίσης , εφόσον μιλάμε για νεοσύστατη ελληνική εταιρεία, μπορείτε να δείξετε την αγάπη σας αγοράζοντας την κυκλοφορία. Κάνει όσο ένα ποτάκι. (6€). Και μάλλον θα νοιώσετε και σεις το αίμα σας να βράζει ευχάριστα. Περιμένω το βινύλιο…
Πάρτε και τα credits της κυκλοφορίας
All Lyrics by Raisdin B. Gumelar
Music by Raisdin B. Gumelar, Bagas Dwi Prasetia
Vocal: Raisdin B. Gumelar
Guitar : Raisdin B. Gumelar
Bass: Bagas Dwi Prasetia
Drum: M. Nandi Fahrurozi
Recorded at Reborn Music Studio – Jatinangor, Indonesia
Mixed Mastered by Robi Trianda Putra
Artwork by Zikri Zulhaj
Μια συναρπαστική νέα περιπέτεια συνεργασίας και καλλιτεχνικής ελευθερίας, το “Chapter I” των Natas Raw Project είναι ένα musΤ έργο που επιβάλλεται να ακούσουν όλοι οι metal οπαδοί ανεξαρτήτως metal genre.
Οι Natas Raw Project μόλις κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο άλμπουμ τους “Chapter I”. Aυτό το άλμπουμ γεννήθηκε από την επιθυμία για καλλιτεχνική ελευθερία και συνεργασία, το έργο σχεδιάστηκε το 2019/2020 μετά την αποχώρηση του ιδρυτή του συγκροτήματος απο τους Dresden Code.
Το Natas Raw Project, με επικεφαλής τους Simone Pennucci (κιθαρίστας, συνθέτης και παραγωγός) και Matteo Bianchini (μπασίστας), είναι μια μοναδική πλατφόρμα για τους προσκεκλημένους μουσικούς να συναντηθούν, απαλλαγμένοι από τους περιορισμούς των παραδοσιακών συγκροτημάτων, και να εκφράσoυν τον εαυτό τους καλλιτεχνικά.
Chapter I
Τo “Chapter I” δημιουργήθηκε εξ αποστάσεως κατά τη διάρκεια της πανδημίας, με τη διαδικασία ηχογράφησης, μίξης και κυκλοφορίας να διαρκεί περίπου δύο χρόνια λόγω περιορισμών. Το άλμπουμ περιλαμβάνει μια σειρά από ταλαντούχους φίλους και μουσικούς, των οποίων οι συνεισφορές περιγράφονται λεπτομερώς στις ενημερωτικές σημειώσεις του φυλλαδίου του CD και στο τέλος των στίχων κάθε τραγουδιού.
Από τη μια Πόσο άβολο είναι και ξένο, ενώ έχεις συνηθίσει να βρίσκεσαι στο γνώριμο χώρο του studio προβών ξαφνικά να στέλνεις ένα wav όμως επειδή εκείνη την ώρα ηχογραφείς μόνο εσύ και οι σκέψεις σου το αποτέλεσμα μπορεί να βγεί και πιο έντονο. Όπως όταν χορεύεις και κανείς δεν σε κοιτά. Και στο συγκεκριμένο συγκρότημα αλλά γενικώς οι covid καλλιτεχνικές δουλειές αν παρατηρήσετε είναι μια εσωτερική κραυγή απλά μοιάζει πιο όμορφη μιας και είναι ντυμένη με νότες και αισθητική.
Το άλμπουμ θα το βρείτε διαθέσιμο σε μορφή digipak CD και σε διάφορες ψηφιακές πλατφόρμες. Με ένα δεύτερο άλμπουμ ήδη στα σκαριά και πιο συναρπαστικά νέα στον ορίζοντα, οι Natas Raw Project είναι μια σεβαστή δύναμη στον κόσμο του metal και δε θα σταματήσουν ποτέ.
Tracklist:
1.Intro
2.White Rabbits Don’t Kill
3.Ctrl
4.Summer Leaves
5.At The Beginning Of Life
6.The Hate Made You High
7.A Touch Of Evil (Judas Priest cover)
8.Outro
9.In My Name (Bonus Track)
Στο POLYDRAMA οι ody icons αποκαλύπτουν τα υλικά από τα οποία φτιάχνονται τα δάκρυα και ανάβουν τα φώτα στα μυστικά δωμάτια των πιο προσωπικών μας εξομολογήσεων.
Μια συναυλία, μια προσβάσιμη μουσική παράσταση, με τραγούδια από τον ομότιτλο πρώτο ολοκληρωμένο δίσκο τους, που αναμένεται να κυκλοφορήσει τους προσεχείς μήνες, με κομμάτια που διαμόρφωσαν την προσωπική τους αισθητική ταυτότητα αλλά και με προηγούμενες τους κυκλοφορίες.
Στο “POLYDRAMA”
τα τραγούδια υπογράφουν οι ody icons. O δίσκος, όπως και η συναυλία, είναι σε μουσική παραγωγή του Fotis ingie Papatheodorou με τον οποίο συνεργάζονται τα τελευταία χρόνια (EP “drama” & “We cry at night”).
“Αυτό είναι ένα μουσικό αποτύπωμα από το ταξίδι μου στα διάφορα δωμάτια της μέχρι τώρα ανθρώπινης εμπειρίας μου. Είναι έντονο, είναι συντριπτικό, είναι θλιμμένο και παιχνιδιάρικο, πολιτικό και συναισθηματικό. Είναι μια ποικιλία στοιχείων που αποτελούν την ευθραυστότητα μου, την ουσία μου, τη δύναμή μου. Είμαι αυτό το ταξίδι. Aυτό το ταξίδι είναι εγώ. Είναι πολύ, είναι πολλαπλό, είναι πληθυντικό, είναι μέγιστο. Πέρασα μέσα από σκοτεινά δωμάτια και φωτεινές στέγες για να επιστρέψω και να βάλω τις νότες στο πιάνο μου με ειλικρίνεια.
Παρακαλώ επισκεφθείτε το POLYDRAMA με τον ίδιο τρόπο που θα επισκεπτόσασταν την ψυχή σας. Aπαλά αλλά διεξοδικά, με φροντίδα και γενναιότητα.”
ody icon
Τη βραδιά ανοίγει ο παραμορφωτής των ρεμπέτικων ήχων και ξεναγός των σκοτεινών ηχοτοπίων ECATI, παρουσιάζοντας υλικό από τον πρώτο του δίσκο ενώ στη συναυλία εμφανίζεται ως special guest η mc mi55t, η οποία συμμετέχει και στο album POLYDRAMA.
Επί σκηνής εμφανίζονται οι μουσικοί Ειρήνη Αλισά και Γιάννης Παπανικολάου και η διερμηνέας Ανδρονίκη Ξανθοπούλου. Τα κοστούμια επιμελείται ο Μάριος Ράμμος, το μακιγιάζ η Kristina Bykova ενώ την εικαστική ταυτότητα και τα visuals δημιούργησαν ο Μάρκος Ζουριδάκης (nodataism) και ο Φαίδωνας Γαλογαύρας (fedon nom).
Στην προσβασιμότητα και την παραγωγή της συναυλίας ο Χρίστος Παπαμιχαήλ και η liminal.
Tην επικοινωνία έχει αναλάβει η Κατερίνα Π. Τριχιά (katerina.p.trichia@gmail.com).
Pop-up Bar by LULU.
Οι Warhaus προθερμαίνουν τις “sexy” φωνές & μελωδίες τους για το ελληνικό κοινό! Οι σκοτεινές jazz/pop επιρροές τους, έρχονται για ένα διήμερο την Παρασκευή 19 Μαΐου έρχονται στο WE και το Σάββατο 20 Μαΐου στο Gazarte.
Το “Ha Ha Heartbreak”
θα ακουστεί για πρώτη φορά στο WE (Θεσσαλονίκη) αλλά και στο Gazarte Roof Stage (Αθήνα)!
Η προπώληση έχει ξεκινήσει.
Οι Warhaus έρχονται αυτόν τον Μάιο σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη για δύο βραδιές γεμάτες από sexy, σκοτεινές jazz και pop μελωδίες, που θα μας θυμίσουν γιατί τους αγαπήσαμε από το πρώτο άκουσμα!
Πέρασε μισή δεκαετία μετά την έμπνευση του Maarten Devoldere (Balthazar) να δημιουργήσει το solo project Warhaus που κατέκτησε τις καρδιές μας και μας έδωσε δύο άλμπουμ που αποθεώθηκαν από τους απανταχού μουσικόφιλους – τα “We Fucked a Flame into Being” (2016) και “Warhaus” (2017), με κομμάτια sexy, dark pop αισθητικής, όπως το “Love’s a Stranger”, που κατέκτησε τα ελληνικά ραδιόφωνα, και το “Machinery”, που συνεχίζει να μας κάνει να ερωτευόμαστε κάθε φορά που το ακούμε.
Η επιστροφή του στη δισκογραφία
δεν έρχεται μέσα από ατελείωτη μελέτη και τελειοποίηση. Τα τραγούδια του ολοκαίνουριου άλμπουμ “Ha Ha Heartbreak” ξεπήδησαν σε τρεις μόλις εβδομάδες στην αποπνικτική πόλη του Παλέρμο. Το μόνο που χρειάστηκε ο Devoldere ήταν η μοναξιά ενός δωματίου ξενοδοχείου, μια κιθάρα, ένα μικρόφωνο και μια καρδιά που πρόσφατα είχε σπάσει σε χιλιάδες κομμάτια.
Το “Ha Ha Heartbreak” είναι σίγουρα το πιο προσωπικό και αληθινό άλμπουμ των Warhaus μέχρι σήμερα, κρατώντας τη γνωστή ατμοσφαιρική, jazzy pop μανιέρα, αλλά καταφέρνει περίτεχνα να μεταπηδά από τα διαφορετικά στάδια του πένθους και της θλίψης καταλήγοντας τελικά στην παραίτηση και στο ζοφερό μα συνάμα λυτρωτικό συμπέρασμα του “Best I Ever Had”: “All I ever wanted was a lot/ to be your man was something I could not”.
Με όλο αυτό το σπάνιο υλικό στις αποσκευές τους προσγειώνονται λοιπόν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και μας καλούν να ζήσουμε την εμπειρία των Warhaus, την Παρασκευή 19 Μαΐου στο WE στη Θεσσαλονίκη και το Σάββατο 20 Μαΐου στο Roof Stage του Gazarte.
Τηλεφωνικά: 11876
Φυσικά Σημεία: Viva Spots
Παραγωγή: Gazarte
Επικοινωνία και προβολή στα media zuma COMMUNICATIONS
Consulting, Public Relations, Culture
Οι Warhaus προθερμαίνουν τις “sexy” φωνές & μελωδίες τους για το ελληνικό κοινό! Οι σκοτεινές jazz/pop επιρροές τους, έρχονται για ένα διήμερο την Παρασκευή 19 Μαΐου έρχονται στο WE και το Σάββατο 20 Μαΐου στο Gazarte.
Το “Ha Ha Heartbreak”
θα ακουστεί για πρώτη φορά στο WE (Θεσσαλονίκη) αλλά και στο Gazarte Roof Stage (Αθήνα)!
Η προπώληση έχει ξεκινήσει.
Οι Warhaus έρχονται αυτόν τον Μάιο σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη για δύο βραδιές γεμάτες από sexy, σκοτεινές jazz και pop μελωδίες, που θα μας θυμίσουν γιατί τους αγαπήσαμε από το πρώτο άκουσμα!
Πέρασε μισή δεκαετία μετά την έμπνευση του Maarten Devoldere (Balthazar) να δημιουργήσει το solo project Warhaus που κατέκτησε τις καρδιές μας και μας έδωσε δύο άλμπουμ που αποθεώθηκαν από τους απανταχού μουσικόφιλους – τα “We Fucked a Flame into Being” (2016) και “Warhaus” (2017), με κομμάτια sexy, dark pop αισθητικής, όπως το “Love’s a Stranger”, που κατέκτησε τα ελληνικά ραδιόφωνα, και το “Machinery”, που συνεχίζει να μας κάνει να ερωτευόμαστε κάθε φορά που το ακούμε.
Η επιστροφή του στη δισκογραφία
δεν έρχεται μέσα από ατελείωτη μελέτη και τελειοποίηση. Τα τραγούδια του ολοκαίνουριου άλμπουμ “Ha Ha Heartbreak” ξεπήδησαν σε τρεις μόλις εβδομάδες στην αποπνικτική πόλη του Παλέρμο. Το μόνο που χρειάστηκε ο Devoldere ήταν η μοναξιά ενός δωματίου ξενοδοχείου, μια κιθάρα, ένα μικρόφωνο και μια καρδιά που πρόσφατα είχε σπάσει σε χιλιάδες κομμάτια.
Το “Ha Ha Heartbreak” είναι σίγουρα το πιο προσωπικό και αληθινό άλμπουμ των Warhaus μέχρι σήμερα, κρατώντας τη γνωστή ατμοσφαιρική, jazzy pop μανιέρα, αλλά καταφέρνει περίτεχνα να μεταπηδά από τα διαφορετικά στάδια του πένθους και της θλίψης καταλήγοντας τελικά στην παραίτηση και στο ζοφερό μα συνάμα λυτρωτικό συμπέρασμα του “Best I Ever Had”: “All I ever wanted was a lot/ to be your man was something I could not”.
Με όλο αυτό το σπάνιο υλικό στις αποσκευές τους προσγειώνονται λοιπόν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και μας καλούν να ζήσουμε την εμπειρία των Warhaus, την Παρασκευή 19 Μαΐου στο WE στη Θεσσαλονίκη και το Σάββατο 20 Μαΐου στο Roof Stage του Gazarte.
Τηλεφωνικά: 11876
Φυσικά Σημεία: Viva Spots
Παραγωγή: Gazarte
Επικοινωνία και προβολή στα media zuma COMMUNICATIONS
Consulting, Public Relations, Culture
Οι Warhaus προθερμαίνουν τις “sexy” φωνές & μελωδίες τους για το ελληνικό κοινό! Οι σκοτεινές jazz/pop επιρροές τους, έρχονται για ένα διήμερο την Παρασκευή 19 Μαΐου έρχονται στο WE και το Σάββατο 20 Μαΐου στο Gazarte.
Το Ha Ha Heartbreak” θα ακουστεί για πρώτη φορά στο WE (Θεσσαλονίκη) αλλά και στο Gazarte Roof Stage (Αθήνα)!
Η προπώληση έχει ξεκινήσει. Πατήστε εδώ.
Οι Warhaus έρχονται αυτόν τον Μάιο σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη για δύο βραδιές γεμάτες από sexy, σκοτεινές jazz και pop μελωδίες, που θα μας θυμίσουν γιατί τους αγαπήσαμε από το πρώτο άκουσμα!
Πέρασε μισή δεκαετία μετά την έμπνευση του Maarten Devoldere (Balthazar) να δημιουργήσει το solo project Warhaus που κατέκτησε τις καρδιές μας και μας έδωσε δύο άλμπουμ που αποθεώθηκαν από τους απανταχού μουσικόφιλους – τα “We Fucked a Flame into Being” (2016) και “Warhaus” (2017), με κομμάτια sexy, dark pop αισθητικής, όπως το “Love’s a Stranger”, που κατέκτησε τα ελληνικά ραδιόφωνα, και το “Machinery”, που συνεχίζει να μας κάνει να ερωτευόμαστε κάθε φορά που το ακούμε.
Η επιστροφή του στη δισκογραφία
δεν έρχεται μέσα από ατελείωτη μελέτη και τελειοποίηση. Τα τραγούδια του ολοκαίνουριου άλμπουμ “Ha Ha Heartbreak” ξεπήδησαν σε τρεις μόλις εβδομάδες στην αποπνικτική πόλη του Παλέρμο. Το μόνο που χρειάστηκε ο Devoldere ήταν η μοναξιά ενός δωματίου ξενοδοχείου, μια κιθάρα, ένα μικρόφωνο και μια καρδιά που πρόσφατα είχε σπάσει σε χιλιάδες κομμάτια.
Το “Ha Ha Heartbreak” είναι σίγουρα το πιο προσωπικό και αληθινό άλμπουμ των Warhaus μέχρι σήμερα, κρατώντας τη γνωστή ατμοσφαιρική, jazzy pop μανιέρα, αλλά καταφέρνει περίτεχνα να μεταπηδά από τα διαφορετικά στάδια του πένθους και της θλίψης καταλήγοντας τελικά στην παραίτηση και στο ζοφερό μα συνάμα λυτρωτικό συμπέρασμα του “Best I Ever Had”: “All I ever wanted was a lot/ to be your man was something I could not”.
Με όλο αυτό το σπάνιο υλικό στις αποσκευές τους προσγειώνονται λοιπόν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και μας καλούν να ζήσουμε την εμπειρία των Warhaus, την Παρασκευή 19 Μαΐου στο WE στη Θεσσαλονίκη και το Σάββατο 20 Μαΐου στο Roof Stage του Gazarte.
Τηλεφωνικά: 11876
Φυσικά Σημεία: Viva Spots
Παραγωγή: Gazarte
Επικοινωνία και προβολή στα media zuma COMMUNICATIONS
Consulting, Public Relations, Culture
Διαθέσιμο από σήμερα σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες, το Sóse, το πρώτο τραγούδι από το POLYDRAMA, το επερχόμενο άλμπουμ των ody icons. Album που θα παρουσιαστεί live στο ΠΛΥΦΑ, την Τετάρτη 24 Μαΐου 2023.
“Αυτό το τραγούδι είναι μια υπαρξιακή ωδή στις στιγμές που νιώθουμε ότι η ψυχή μας εκδηλώνεται με πόνο μέσα από τα πιο αγαπημένα και δυνατά μέρη του σώματός μας, αλλά εμείς συνεχίζουμε να χορεύουμε.”
ody icons
Μετά την κυκλοφορία του EP “drama” τον Μάιο του 2022, οι ody icons μας αποκαλύπτουν περισσότερο από το σύμπαν του POLYDRAMA που αναμένεται να κυκλοφορήσει το φθινόπωρο.
Το Sóse,
σε παραγωγή Φώτη ingie Παπαθεοδώρου και με τη συμμετοχή του μουσικού Γιώργου Δούσου στο κλαρίνο, οπτικοποιήθηκε σκηνοθετικά και χορογραφικά από τον Χάρη Κούσιο. Δημιουργήθηκε ένα βίντεο γεμάτο από εικαστικά πλάνα που αποπνέουν ερωτισμό, ένα βυζαντινό μυστικισμό αλλά και θάνατο. Σε διεύθυνση φωτογραφίας του Γιώργου Μάργαρη και μοντάζ του Αλέξανδρου Παπαθανασόπουλου.
Στο βίντεο εμφανίζεται η ηθοποιός Δήμητρα Χατούπη. Υποδύεται μια μητρική φιγούρα όπου σε συνδυασμό με τον ήχο του κλαρίνου και τις μορφές των υπόλοιπων περφόρμερ δημιουργεί μια αίσθηση πειραγμένης διονυσιακής τελετουργίας.
Συμμετέχουν οι Αγγέλικα Νοέα, Αλίκη Ανδρειωμένου, Αναστάσης Μακράκης, Ερμής Κυρήνης και η διερμηνέας Ευγενία Βάια Γαλανή.
Η ενδυματολογία καθώς και ο σκηνικός χώρος είναι σε επιμέλεια του Μάριου Ράμμου. Το μακιγιάζ της Νίκης Οβάκογλου ενώ τα μαλλιά ανέλαβε η Εύα Ματθαίου. Τα μαλλιά και το μακιγιάζ της Δήμητρας Χατούπη είναι μια δημιουργία του Μάνου Καμακάρη
Το βίντεο του τραγουδιού Sóse είναι προσβάσιμο σε άτομα με ακουστική βλάβη. Οι υπότιτλοι έγιναν από τον Γρηγόρη Σταθόπουλο και την Κερασία Μιχαλοπούλου. Φωτογραφία της Μαίρης Λεονάρδου
Ο ody icon
είναι ένας νέος πολυεπιστημονικός μουσικός καλλιτέχνης από την ανατολική Μεσόγειο. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κύπρο. Σπούδασε υποκριτική στην Αθήνα και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι στη σκηνοθεσία θεάτρου και στη δραματουργία. Εντάχθηκε από πολύ μικρός στις χορωδίες της Πολιτιστικής Κίνησης «Επιλογή». Σπούδασε πιάνο με την Τάνια Οικονόμου και μελέτησε κλασικό, μοντέρνο και παραδοσιακό τραγούδι δίπλα σε διαφορετικούς δασκάλους. Έχει σκηνοθετήσει, παίξει και συμμετάσχει σε παραστάσεις και performances σε Ελλάδα, Κύπρο, Γαλλία, Γερμανία και Αγγλία.
Το 2017, παρουσιάστηκε στο κοινό ως ody icons με τη διασκευή του τραγουδιού “Supermelancholic”. Τον Δεκέμβριο του 2020 κυκλοφόρησε το δικό του ντεμπούτο κομμάτι – μανιφέστο, “Working Out My Little Muscles” σε συνεργασία με τη liminal. Έκτοτε διατηρούν μια σταθερή συνεργασία καθιστώντας όλα τα μουσικά βίντεο του προσβάσιμα σε κωφά άτομα μέσω διερμηνείας και υποτιτλισμού. Τον Απρίλιο του 2022 κυκλοφόρησε το EP album “drama“ σε παραγωγή του Φώτη ingie Παπαθεοδώρου και το ομώνυμο δεκάλεπτο φιλμ “drama“, σε σκηνοθεσία του χορογράφου Χάρη Κούσιου, που συνόδευσε τα τρία τραγούδια του δίσκου. Το drama στη συνέχεια κυκλοφόρησε προσβάσιμο και σε τυφλά άτομα καθιστώντας το το πρώτο καθολικά προσβάσιμο μουσικό βίντεο στην Ελλαδα.
Ο Καναδός Sean Nicholas Savage, ένας από τους πιο ιδιαίτερους σόλο singer-songwriters της indie pop σκηνής των τελευταίων ετών, επιστρέφει. Και μάλιστα για τρίτο διαδοχικό καλοκαίρι στην Ελλάδα. Φέτος για πρώτη φορά με live συγκρότημα — τους δύο κιμπορντίστες που τον συνοδεύουν και σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή περιοδεία του.
Η συναυλία στο ΚΕΤ πραγματοποιείται περίπου έναν χρόνο μετά την κυκλοφορία του τελευταίου του δίσκου, ”Shine”, το οποίο ηχογράφησε με τον Mac Demarco στο Λος Άντζελες το 2022. Μια σειρά τραγουδιών που αν και στο στούντιο είχαν σαφή ακουστικό/κιθαριστικό προσανατολισμό, στα live παίρνουν διαφορετική υπόσταση, παιγμένα αποκλειστικά από πλήκτρα.
It’s Happening
Καλλιτέχνης με πολύ προσωπικό στίγμα, μουσικός που διακρίνεται για τη μινιμαλιστική ενορχήστρωση των εμφανίσεών του, performer που μπορεί να προβοκάρει όσο και να συγκινεί, o Sean Nicholas Savage δεν αφήνει κανέναν αδιάφορο. Με περισσότερες από δέκα κυκλοφορίες στην καναδέζικη Arbutus Records, ένα εντυπωσιακό underground θεατρικό μιούζικαλ που διακόπηκε από την πανδημία και έναν πρόσφατο μουσικό μονόλογο, “The Fear”, που παρουσιάστηκε και ως μικρού μήκους ταινία, η πορεία του Sean Nicholas Savage είναι γεμάτη τολμηρές στροφές, εκπλήξεις, ενδοσκόπηση και υπερβολή.
Μετά από μια αποχή δέκα χρόνων, η Siouxsie επέστρεψε μαζί με την μπάντα της δυναμικά και γεμάτη ενέργεια. Το βράδυ της Τετάρτης στις Βρυξέλλες, ανέβηκε στη σκηνή για να μας χαρίσει μια υπέροχη βραδιά. Γεμάτη αγαπημένα τραγούδια των Banshees. Και όπως έχουμε ήδη δει άγγιξε επίσης τους The Creatures και το σόλο άλμπουμ Mantaray του 2008 – και μερικές γνωστές διασκευές.
Να θυμίσουμε πως τελευταία φορά είχε εμφανιστεί ζωντανά στο φεστιβάλ Meltdown που επιμελήθηκε η Yoko Ono στο Λονδίνο το 2013.
Έχουμε πάρει ήδη γεύση για του τι πρόκειται να συμβεί!!
Έπαιξε 11 τραγούδια των Banshees. Συμπεριλαμβανομένων κλασικών όπως τα “Spellbound”, “Cities in Dust”, “Peek-A-Boo” και “Happy House”. Τρία τραγούδια από το Mantaray, διασκευές του “Dear Prudence” των Beatles και του “The Passenger” του Iggy Pop και το “But Not Them” των Creatures, από το EP Wild Things του 1981″.
Γιατί αν δεν βάλεις ✔️(τικ) και σε αυτό το live.. δεν μπορείς να λέγεσαι σωστός, (φτωχός) πλην τίμιος συναυλιάκιας!
Κάτω από το γενικό τίτλο «ΣΚΟΤΩΝΩ ΛΕΝΕ, ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΖΩ», οι MAGIC DE SPELL μας δίνουν ένα digital single, δύο νέες ηχογραφήσεις.
Το ομότιτλο τραγούδι, αλλά και μια διασκευή στο ΣΦΑΓΕΙΟ του μεγάλου και επιδραστικού συνθέτη Μίκη Θεοδωράκη.
Φανταστείτε πως είμαστε όλοι κλεισμένοι σ’ ένα τεράστιο εστιατόριο και ο καθένας προσπαθεί να κατασπαράξει τον άλλο αντί γεύματος, για να έχει την αυταπάτη ότι ζει. Μέχρι που κάποιος άλλος να κατασπαράξει αυτόν τον ίδιο. Υπάρχουν στιγμές που οι αδυσώπητοι τίτλοι των τραγουδιών και οι στίχοι φαίνεται να εμπνέουν το απόλυτο χάος, αλλά υπάρχουν επίσης στιγμές που σε ωθούν σε ένα νέο συναρπαστικό τρόπο σκέψης και δράσης.
ΣΦΑΓΕΙΟ
Τα τραγούδια των MAGIC DE SPELL ήταν συχνά επικεντρωμένα σε τέτοια θέματα, αλλά η ικανότητα της μπάντας να αντιπαραθέτει την οργή και το δράμα με την ανάγκη για ομορφιά, δεν ήταν ποτέ τόσο αποτελεσματική, όσο τώρα εδώ. Οι στίχοι στο ΣΦΑΓΕΙΟ του Μίκη Θεοδωράκη που είναι γραμμένοι δεκαετίες πριν, δε φέρουν μόνο τη φόρτιση εκείνης της εποχής, αλλά και του σήμερα.
Μας βάζουν σε σκέψεις, μήπως απλά συνεχίζουμε να κάνουμε κύκλους γύρω από τον εαυτό μας και τίποτα δεν έχει αλλάξει πραγματικά..
ΤΟ ΣΦΑΓΕΙΟ – σκηνοθεσία Νίκος Σούλης.
Στο δεύτερο τραγούδι, «ΣΚΟΤΩΝΩ ΛΕΝΕ, ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΖΩ», τη μουσική πάνω σε στίχους Θοδωρή Βλαχάκη, υπογράφει ο μουσικός και φίλος της μπάντας Βασίλης Στάης
ΣΚΟΤΩΝΩ ΛΕΝΕ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΖΩ – video Γιάννης Καϊμακάμης & The Nightwatchers
«Λέγοντας τη δική μας ιστορία, δεν προσπαθούμε να πούμε την ιστορία όλων των άλλων, ούτε να φτιάξουμε τον κόσμο. Μιλάμε για το πώς φτιάχνουμε τον δικό μας. Θέλουμε οι άνθρωποι που έχουν περάσει από τραύμα, στενοχώρια και απώλεια να αισθάνονται ότι δεν είναι μόνοι τους και είναι δυνατόν να ανακτήσουν τη χαρά μέσω νέων εμπειριών. Αλλά και να αντλήσουν έμπνευση μέσω της στοργής για τη φύση και τους ανθρώπους».
Τα δύο τραγούδια αντικατοπτρίζουν την άγρια κρίση στις δυτικές κοινωνίες ή ίσως και μια σκοτεινή πόρτα στο πίσω δρομάκι στα βάθη της ανθρώπινης ψυχής. Μεταφέρουν ένα ερώτημα προς όλους μας:
ΠΕΣ ΑΝ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕΣ ΓΙ’ ΑΥΤΟ».
Photo1 : ΘΟΔΩΡΗΣ ΨΙΑΧΟΣ – Photo 2 ΣΤΕΛΙΟΣ ΔΕΜΕΡΤΖΗΣ- Photo 3: MICHAEL RAMALLA GAMMAL
Κάθε φορά που οι Damned έχουν κυκλοφορία τρώω τα νύχια μου. Ναι ξέρω , άσχημη συνήθεια αλήθεια αλλά είναι σχεδόν αντανακλαστικό. Από το 1976 που σχηματίστηκαν, είναι ίσως η μπάντα με τις πιο πολλές μεταλλάξεις στον ήχο τους. Αυτό όμως που μου αρέσει πολύ στους Damned είναι πως δεν ακολουθούνε τα trends, δεν τους νοιάζει να είναι σχετικοί με την εκάστοτε εποχή σαν ήχος. Αν αυτό δεν τους προσδιορίζει ως punk, τότε δεν ξέρω τι μπορεί. Μια τέτοια μετάλλαξη ήταν που μου τράβηξε και το αυτί σε αυτή τη μπάντα όταν το 1986 ως Naz Nomad And The Nightmares βγάλανε το -και καλά- soundtrack της ταινίας Give Daddy The Knife Cindy με garage διασκευές. Μην ψάξετε για την ταινία. Δεν υπάρχει. Υπάρχει ο δίσκος, Και είναι και πάρα πολύ καλός. Αλλά ας πάμε στο προκείμενο.
Το Darkadelic λοιπόν είναι ακόμα μια μετάλλαξη της μπάντας. Αν θέλετε είναι ακόμα μια δήλωση πως τους νοιάζει η μουσική και το πως εκφράζονται μέσα από αυτή. Αν δεν κάνω λάθος η τελευταία τους δουλειά ήταν το 2018 οπότε όταν κυκλοφορήσαν τα πρώτα singles του Darkadelic τα έβαλα λίγο στο repeat.
Στο δίσκο σαν σύνολο,
η μπάντα φανερώνει την αγάπη της για το punk (κάτι μας είπες τώρα) αλλά υπάρχουν πολύ έντονα κα τα ψυχεδελικά στοιχεία μαζί με μια μεγάλη δόση goth. Στα 12 κομμάτια του δίσκου, η μπάντα αυτή τη φορά επικεντρώνεται στα φωνητικά του Vanian . Νοιώθω πως πραγματικά ξεδιπλώνει το ταλέντο του και βγάζει πολλές πτυχές. Πότε ροκάρει άσχημα, πότε αμολάει κορώνες. Υπάρχει και μια καθαρή pop στιγμή στο δίσκο, το Follow Me . Καθόλου άσχημο, έφαγε 2-3 repeat γιατί μου έκανε εντύπωση.
Υπάρχουν τραγούδια για όλα τα γούστα.
Το Μotorcycle Man για παράδειγμα νομίζω πως θα ικανοποιήσει τους πρωτοδισκάκηδες. Έχει και το οργανάκι του που του δίνει ταυτότητα. Νοστιμότατο. Άλλο ένα στοιχείο που είναι πασιφανές στο δίσκο είναι πως είναι έντονη η παρουσία του Captain Sensible με τις κιθάρες του. Από το εναρκτήριο The Invisible Man μέχρι το Roderick η κιθάρα λάμπει χωρίς να παραφορτώνει. Ωραία solos χωρίς να είναι φλύαρα, δίνουν σε όλα τα κομμάτια. Υπάρχουν τραγούδια χαμαιλέοντας όπως το Girl I ”ll Stop At Nothing που ενώ ξεκινάει punk, πάει ψυχεδελικό και ξαναγυρνάει.
Να κάνω και μια αναφορά στο Roderick, που ξεκινάει σκοτεινό με βιολιά με τα μπάσσα του Vanian να λάμπουν. Συνοδεία πιάνου και ένα οργανάκι να χρωματίζει, δίνει ένα extra dark τόνο στο album. Όμως με την τρομπετίτσα στο τέλος το κλίμα αλλάζει . Και κλείνει το album υπέροχα.
Αυτό που μου άρεσε πάντα και μου αρέσει ακόμα στους Damned είναι πως ήταν μια μπάντα που την νοιάζει να παίζει μουσική που γουστάρει χωρίς να τη νοιάζει τι θα γράψω εγώ ας πούμε. Αυτό με το Darkadelic, όχι μόνο δεν άλλαξε, αλλά ενισχύθηκε κιόλας. Από τις 28 Απρίλη που κυκλοφόρησε, το έχω ακούσει ουκ ολίγες φορές. Και θα το ξανακούσω. Γιατί και μένα η μουσική με νοιάζει.
The Moon Was Full and So Was I λέγεται αυτό το ιδιότυπο compilation από σουηδικές μπάντες της δεκαετίας του ’90. Να πω σε αυτό το σημείο πως μόνο στην garage rock τα compilation έχουν αξία. Και αυτό ξεκίνησε από τα Νuggets στα 70’s καθώς οι diggers βρίσκαν καλό υλικό από πολλές μπάντες και κάνανε επικές συλλογές. Αναφέρω ενδεικτικά τα Pebbles (27 δίσκοι) , Back From The Grave(12 δίσκοι), Highs In The Mid Sixties (δεν ξέρω πόσοι δίσκοι).
Στο The Moon Was Full έχουμε κοινό παρονομαστή τον Jens Lindberg. Σε όλες τις μπάντες ήταν μέλος και στα περισσότερα κομμάτια είναι και lead φωνή. Επίσης τα κομμάτια είναι δικά του. Σε ένα πιο προσωπικό επίπεδο, εκείνη την εποχή αλληλογραφούσαμε (πριν τα e-mail) και ανταλλάζαμε κασέτες. Με μεγάλη συγκίνηση λοιπόν βλέπω αυτά τα κομμάτια σε βινύλιο . Ουσιαστικά είναι μια αποτύπωση του πολύπλευρου ταλέντου του Jens που συνεχίζει ακόμα ακάθεκτος να παίζει garage rock με την ίδια όρεξη και ενθουσιασμό που το έκανε στα 17 του.
Και μιλάμε για πολύπλευρο ταλέντο εύκολα.
Όποια πτυχή μπορεί να υπάρχει στο garage rock, garage punk, 60’s RnB, moody ballads ή στο rawk n roll σε αυτή τη συλλογή θα την ακούσετε. Δεν θα πάω κομμάτι κομμάτι να περιγράφω γιατί όλο το album είναι ένας ογκόλιθος. Είναι απλά μια ανάγκη που έχει ο μουσικός να εκφραστεί και το κάνει με τον τρόπο που το ξέρει καλύτερα. Να γράφει killer tracks για να περνάει η ώρα του. Και ευτυχώς για όλους μας, αποφάσισε μαζί με την Chaputa! να τα κυκλοφορήσει. Και το The Moon Was Full είναι εύκολα διαμαντάκι.
Είναι και χορταστική συλλογή. 2 πλευρές, 6 μπάντες, 18 κομμάτια . Και μόνο 3 διασκευές. Από όσο ξέρω τουλάχιστον. Και εφόσον διαβάζετε για τη γνώμη μου, οι διασκευές ίσως τα λιγότερα ενδιαφέροντα κομμάτια εδώ μέσα. Όχι οτι δεν τα αποδίδουν σούπερ, κάθε άλλο. Αλλά δεν μπορείς παρά να υποκλιθείς στο πηγαίο ταλέντο ενός ανθρώπου που έχει τα riff στο τσεπάκι του. Και μη νομίζετε, υπάρχει υλικό και για vol.2, ξέρω πως δεν έχουν μπει όλα, εγώ ας πούμε θα ήθελα και αυτό εδώ μέσα:
αλλά εγώ είμαι και μεγάλος nerd.
Ο διαβόητος μανιακός του garagerock
Jens Lindberg σας φέρνει μερικά από τα πιο σκοτεινά και ως επί το πλείστον ακυκλοφόρητα κομμάτια που ο ίδιος και οι φίλοι του ηχογράφησαν κατά τη διάρκεια της ταραχώδους δεκαετίας του ’90. Αυτά τα 18 τραγούδια μας χαρίζουν ένα roller coaster ride από ένα ξεχασμένο μέρος της καριέρας του.
The Maharajas, The Maggots, The Freinds, The Infidels και The Cliffhangers. Κάθε LP συνοδεύεται από ένα ένθετο με φωτογραφίες και σημειώσεις από τον ίδιο τον Jens Lindberg, δίνοντας στους οπαδούς μια προσωπική ματιά στην έμπνευση πίσω από τη μουσική. Περιορισμένη έκδοση με artwork από τον Hollywood Guthrie διαθέσιμο σε μόνο 500 αντίτυπα μαύρου βινυλίου.
Όλα τα τραγούδια ανήκουν στην περίοδο 1991-7
Οι Blindshag ηχογραφήθηκαν στο Siljan Studio στις 11 Νοεμβρίου. 1992 εκτός από το ‘Poisoned My Life’ που ηχογραφήθηκε στο Tegelhögen Youth Center στις στις 2 Απριλίου 1995. Τα τραγούδια των Maggots ηχογραφήθηκαν στις 10 Σεπτεμβρίου. 1997 στο κέντρο νεολαίας Tegelhögen. Τα τραγούδια των Maharajas ηχογραφήθηκαν στο Siljan Studio αλλά σε διαφορετικές χρονικές στιγμές- το ‘We Spend Our Time’ στις 3 Δεκεμβρίου 1996 και το ‘Turned Down Once Again’ στις 8 Μαρτίου 1997. Όλα τα τραγούδια των Freinds ηχογραφήθηκαν στο κέντρο νεολαίας Tegelhögen στις 21 Μαΐου 1995. Το ίδιο στούντιο χρησιμοποιήθηκε και για τα τραγούδια των Infidels που ηχογραφήθηκαν στις 25 Νοεμβρίου 1997. Τέλος, τα τραγούδια The Cliffhangers ηχογραφήθηκαν στο υπόγειο στούντιο του Åke στις 12 Απριλίου 1991.
“Ευχαριστώ όλους τους συναδέλφους φίλους και μουσικούς που με βοήθησαν να ηχογραφήσω αυτά τα τραγούδια πίσω εκείνες τις μέρες. Ένα ιδιαίτερο ευχαριστώ στον Mike Stax που με βοήθησε με τα αγγλικά και τον Fredrik Landh που έκανε το master των τραγουδιών”. Jens Lindberg
Ακόμα και αν δεν είστε φαν του garage ιδιώματος, είναι ένας δίσκος που απαντάει με 18 τραγούδια στην ερώτηση Τι είναι αυτό το garage βρε παιδάκι μου που ακούς νυχθημερόν; Αγαπημένη στιγμή δεν υπάρχει, αλλά η βελόνα κόλλησε στο She Fooled Me από Maggots και στο Hear My Words από Blindshag κατά ένα μυστήριο τρόπο. Ίσως επειδή χτύπησε μνήμη σχεδόν 30 χρόνια πίσω! Nα είστε σίγουροι πως κάποια στιγμή θα αναφερθούμε και στο τι κάνανε αυτές οι παρέες μουσικών στα 80’s. Αλλά για να γίνει αυτό σωστά πρέπει να αποφορτιστώ συναισθηματικά. Οπότε παίζει να μη γίνει και ποτέ.
VA: The Moon Was Full And So Was I… LP CHR 12018
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 21 Απριλίου 2023
SIDE A
You Keep Running – The Blindshag
I Have To Go – The Blindshag
It Is Time – The Maggots
She Fooled Me – The Maggots
Turned Down Once Again – The Maharajas
We Spend Our Time – The Maharajas
Hold Your Horses – The Freinds
That’s The Price – The Freinds
Poisoned My Life – The Blindshag
ΠΛΕΥΡΑ Β
It Won’t Last Forever – The Infidels
One More Chance – The Infidels
Hear My Words – The Blindshag
Cry (Over Her) – The Blindshag
Go Your Way – The Cliffhangers
What A Girl Can’t Do – The Cliffhangers
Trip Me Up – The Freinds
Never Had It Never Will – The Freinds
Boss Hoss – The Blindshag
Gary Moore: Και ποιος δεν γνωρίζει τις επιτυχίες του; Τα εκπληκτικά solo που έκανε με την κιθάρα του; Την ζωντάνια που ένιωθε επάνω στη σκηνή; Αυτά είναι μόνο πολύ λίγα για να αναπολήσουμε τον Ιρλανδό βιρτουόζο της μουσικής!
Έρχεται για ακόμα μια χρονιά το LIVE TRIBUTE to GARY MOORE Vol.5 “Blood of Emeralds“! Είστε έτοιμοι για συναίσθημα και αναμνήσεις;
Το μεγάλο αυτό αφιέρωμα της ελληνικής Blues, Classic & Hard Rock σκηνής επιστρέφει στο Κύτταρο live club! Επειδή σίγουρα θέλεις να διαβάσεις κάτι παραπάνω, πάτα το link και ετοιμάσουν!
Τα χρόνια περνούν και φέτος συμπληρώνονται 12 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου Ιρλανδού καλλιτέχνη, Gary Moore.
Και μόνο να αναλογιστεί κανείς πόσες επιτυχίες κατάφερε να συγκεντρώσει, δεν θα μπορέσει να υπολογίσει την κληρονομιά που έχει αφήσει όχι μόνο στους οπαδούς του, αλλά και σε όλους τους λάτρεις της μελωδίας του.
Εμείς διαλέξαμε ίσως τα 6 καλύτερα κομμάτια, που στιγμάτισαν τις μουσικές επιλογές μας!
Μια μικρή αναδρομή
Το Still Got the Blues είναι το 8ο solo studio album, που κυκλοφόρησε στις 26 Μαρτίου 1990.
Looking back at the photographs
Those summer days spent outside corner cafes
Oh, I could write you paragraphs
About my old Parisienne days
Το “Parisienne Walkways” κατάφερε να φτάσει στο νούμερο 8 του UK Singles Chart τον Μάιο του 1979. Περιλαμβάνεται στο άλμπουμ Back on the Streets και περιλαμβάνει φωνητικά του Phil Lynott (frontman των Thin Lizzy), ο οποίος έγραψε το τραγούδι μαζί με τον Moore. Ο Lynott έπαιξε επίσης μπάσο στο κομμάτι, μαζί με τον ντράμερ τους Brian Downey, καταφέρνοντας έτσι την επανένωση των Thin Lizzy το 1974.
Το “Empty Rooms” είναι ένα αργό bluesy κομμάτι και θεωρείται ευρέως ως το καλύτερο κιθαριστικό σόλο του Moore.
Είναι από εκείνα τα τραγούδια που θα ταυτιστείς, θέλοντας και μη, ειδικά αν έχεις περάσει από ένα διαλυμένο ειδύλλιο.
Συνυπογράφτηκε το 1984 με τον πληκτρά/κιθαρίστα Neil Carter, ο οποίος δήλωσε ότι το φωνητικό κομμάτι είχε αρχικά τοποθετηθεί από τον Glenn Hughes – κάποτε μπασίστας των Deep Purple – αλλά αυτό “προφανώς δεν βγήκε ποτέ από το στούντιο”.
“Πάντα αστειεύομαι ότι το τραγούδι αυτό έχει αγοράσει το σπίτι μου, αλλά υποθέτω ότι μάλλον το έχει κάνει με τα χρόνια!”
Carter
Το “Empty Rooms” κυκλοφόρησε ως single τόσο σε 7ιντσο όσο και σε 12ιντσο. Οι ειδικοί λένε πως η ραδιοφωνική επεξεργασία το αδικεί πραγματικά.
Ο Gary Moore πέθανε ξαφνικά στην Ισπανία στις 6 Φεβρουαρίου 2011 σε ηλικία μόλις 58 ετών. Άφησε πίσω του κάτι περισσότερο από ένα απλό δωμάτιο άδειο.
Το τραγούδι “The Loner” του Max Middleton ηχογραφήθηκε αρχικά από τον Cozy Powell για το άλμπουμ του Over the Top το 1979. Το κομμάτι τροποποιήθηκε ουσιαστικά από τον Moore για τη δική του ηχογράφηση, οπότε πιστώνεται ως συν-συγγραφέας.
Is that any way for a man to carry on?
Do you think I want my loved one gone?
Said, I love you more than you’ll ever know
More than you’ll ever know
Οι Remember Lizzy και οι Blue Emerald μαζί με πολλούς φίλους μουσικούς οργανώνουν μια μεγάλη βραδιά γιορτής με τα σημαντικότερα τραγούδια του θρυλικού κιθαρίστα, το Σάββατο 6 Μάϊου στο ιστορικό ΚΥΤΤΑΡΟ.
SpecialGuests:
Τόνυ Κονταξάκης (Douglas)
Άγγελος Περλεπές (Mystery)
Μανώλης Τσίγκος
(Innerwish, Rock’n’roll children, It’s all about the music, Bad Karma)
Άλεξ Φλούρος (Diviner, SL Theory)
Βασίλης Παναγόπουλος (Soundtruck)
Γιώργος Παπαντώνης (Illusory)
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies. Υπάρχει προσδιορισμός και αποθήκευση δεδομένων. Πληροφορίες σχετικά με την επεξεργασία δεδομένων και τη δυνατότητα άρνησης αυτής περιλαμβάνονται στην πολιτική απορρήτου.
