Οι Dirty Granny Tales και το Afternoiz επιστρέφουν για 2 ακόμα τυχερούς!
Η παράσταση The Philanthropist στο θέατρο Ροές περιμένει 2 τυχερούς που θα κρατούν στα χέρια τους 2 διπλές προσκλήσεις για τις 28 Νοεμβρίου 2024!
Dirty Granny Tales
μετά τις πετυχημένες παραστάσεις στο ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης (όπως θα διαβάσετε και εδώ), θα συνεχίσουν και φέτος το καινούριο τους έργο The Philanthropist στο θέατρο Ροές.
Ανανεωμένη με περισσότερους ρόλους και πιο πλούσιο σκηνικό, η παράσταση θα δώσει έναν ακόμα πιο μαγευτικό αέρα στην ιστορία.
Επηρεασμένη από το κλίμα της εποχής, η Βρώμικη Γριά αυτή τη φορά δε θα μας αφηγηθεί απλά ένα σκοτεινό ατμοσφαιρικό παραμύθι. Επανέρχεται με πιο ειρωνική διάθεση, σκορπίζοντας ερωτηματικά μέσα σε ένα σκηνικό βγαλμένο από ένα τσίρκο του τρόμου.
Πως να πάρεις μέρος στο διαγωνισμό;
Η διαδικασία απλή όπως πάντα Noizers:
1ο Κάνετε like στην σελίδα μας στο Facebook Afternoiz
2ο Κάνετε like στο profile μας στο instagram Afternoiz, εφόσον έχετε.
3ο Αφήνετε ένα σχόλιο με το ονοματεπώνυμο σας στα σχόλια που βλέπετε πιο κάτω.
Ευχόμαστε καλή επιτυχία σε όλους!
Dirty Granny Tales: ‘The Philanthropist’ Live report photos By Jo Gogou
Οι νικητές θα ανακοινωθούν την Τετάρτη 27.11.2024, το μεσημέρι, με σχόλιο ως απάντηση στη φόρμα (παρακάτω).
Κοινοποιήστε το διαγωνισμό με hasthag #afternoiz_contest , στα social και σίγουρα είναι υπερ σας!
Παραστάσεις
Ημερομηνίες: 22,23,24,28,29,30 Νοεμβρίου & 5 και 7 Δεκεμβρίου
Ώρα έναρξης 22:00
Τιμή εισιτηρίου 15 ευρώ προπώληση 17 ευρώ ταμείο
Ηλικίες 12 και άνω
Ενημερωθείτε σχετικά, εδώ.
Οι Savage Beat, η δυναμική ολλανδική μπάντα γνωστή για το ηλεκτρισμένο μείγμα punk rock, high energy rock ‘n’ roll και street vibes, είναι ενθουσιασμένοι που ανακοινώνουν την κυκλοφορία του «The Singles: 2018-2022» στην Wap Shoo Wap Records & Longshot Music. Αυτή η συλλογή περικλείει την ωμή, αφιλτράριστη ουσία των Savage Beat, συγκεντρώνοντας τα πιο επιδραστικά singles τους από τα τελευταία πέντε χρόνια σε ένα κρατσανιστό βινύλιο.
Από την ίδρυσή τους το 2017, οι Savage Beat είναι ο λαμπαδηδρόμος αυτού που οι ίδιοι ονομάζουν «street boogie», ένα είδος που συνδυάζει την σπλαχνική ενέργεια του punk των late ’70s με τα σκληρά riffs του Oi! και του bovver rock. Αντλώντας έμπνευση από θρύλους όπως οι Slaughter & The Dogs, οι Boys, οι Hellacopters και οι MC5, οι Savage Beat έχουν χαράξει μια θέση για τους εαυτούς τους με τους ροκ ύμνους τους με τρία ακόρντα, διαδίδοντας το ενεργητικό τους ευαγγέλιο από τις ΗΠΑ μέχρι την Ευρώπη.
Το αδυσώπητο πρόγραμμα περιοδειών της μπάντας τους έχει δει να μοιράζονται τις σκηνές με punk rock είδωλα όπως οι The Damned, Cock Sparrer και The Exploited, εδραιώνοντας περαιτέρω τη θέση τους στη ροκ σκηνή. Οι ζωντανές τους εμφανίσεις είναι θρυλικές, γνωστές για την ικανότητά τους να πυροδοτούν τους χώρους με τα μεγάλα riffs και τα κολλητικά ρεφρέν τους.
Το «The Singles: 2018-2022» των Savage Beat
περιλαμβάνει όλα τα αυθεντικά κομμάτια που είχαν κυκλοφορήσει προηγουμένως σε 7ιντσο βινύλιο, μαζί με τραγούδια από το αναγνωρισμένο EP τους του 2021, «NEW WORLD». Ιδιαίτερο highlight είναι μια ακυκλοφόρητη εκδοχή του fist-pumping ύμνου τους «ALWAYS DREAMING», προσφέροντας στους οπαδούς ένα σπάνιο διαμάντι για να το αγαπήσουν.
Αυτή η περιορισμένη έκδοση του LP όχι μόνο αποτελεί απόδειξη της παραγωγής της μπάντας, αλλά γεφυρώνει και το κενό μέχρι την άφιξη του πολυαναμενόμενου full-length άλμπουμ τους το 2025. Για παλιούς και νέους οπαδούς, αυτή η συλλογή είναι ένα must-have, που περικλείει την ουσία της αδυσώπητης επιδίωξης των Savage Beat για rock ‘n’ roll καθαρότητα.
Track Listing:
SIDE 1:
1. NEW WORLD
2. LEAGUE OF FOOLS
3. KILLING TIME
4. TRAPPED
5. ALL BARS IN TOWN
6. ALWAYS DREAMING (2020 version)
SIDE 2:
1. THREE CHORD DISCIPLE
2. MOB RULE
3. RATS & SHEEP
4. MONSTER BABY
5. PAPER DOLLS
6. LIVING IN THE CITY
Το Βερολίνο είναι ένα καλλιτεχνικό “χωνευτήρι”, όπως και το Λονδίνο άλλωστε. Μέσα από αυτό βγήκαν οι The Cascades. Όμως για λίγο θα σας απασχολήσω με το Βερολίνο ως πόλη γιατί έχει σημασία. Τα ταξίδια τα αγαπάω πολύ, όποτε πηγαίνω είτε με την καθημερινή μου εργασία είτε για να καλύψω συναυλίες, μπαίνω στη διαδικασία να ψάχνω πολύ την κάθε πόλη που επισκέπτομαι. Να μάθω τα στέκια που πάνε οι οπαδοί της αγαπημένης μας μουσικής, τα δισκάδικα και τα clubs γενικά. Προσπαθείς κάθε φορά να αφομοιώσεις την κουλτούρα της πόλης που επισκέπτεσαι και αυτό η αλήθεια είναι ότι το έχω κάνει συνήθειο όποτε βγαίνω εκτός Ελλαδικού χώρου. Σε μια σειρά από άρθρα, θα ασχοληθούμε με μπάντες που έχω βρει είτε ηθελημένα, είτε από τύχη από διάφορες μητροπόλεις. Σε κάποιες σίγουρα θα υπάρχουν περισσότερες, σε κάποιες άλλες λιγότερες ή πολύ λιγότερες. Είμαι από τους οπαδούς του Gothic Rock/ΕΒΜ/Darkwave που επιδιώκει κάθε φορά να ψάχνει πίσω από τα μεγάλα ονόματα, τις λιγότερο γνωστές μπάντες. Η περίπτωση του Βερολίνου λοιπόν.
Soviet Memorial Tiergarten-Berlin(Source:Personal Archive)
Το Βερολίνο, μια μητρόπολη “κόσμημα”
Το Βερολίνο το αγάπησα από την πρώτη στιγμή που πάτησα το πόδι μου στον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό του. Τότε είχα πει στην παρέα μου ότι είναι από τις πόλεις που πάντα θα επιστρέφεις με κάποιο τρόπο. Είναι μια μητρόπολη καταδικασμένη να εξελίσσεται συνεχώς και να αφομοιώνει νέες κουλτούρες και ιδέες. Τα μουσικά κινήματα που ξεκίνησαν από εκεί ήταν φυσιολογικό να έχουν μεγάλη σχέση με το Punk της Γηραιάς Αλβιόνας. Οι συνδυασμοί πολλοί και διάφοροι που είναι αδύνατον να τα βάλουμε κάτω σε αυτό το άρθρο. Εμείς θα ασχοληθούμε με την σκηνή του Gothic Rock όπως και με αυτή του EBM και Darkwave. Για αρχή λοιπόν θα ασχοληθούμε με τους The Cascades. Για την αποφυγή παρεξηγήσεων, όχι την Αμερικάνική μπάντα της δεκαετίας του ’60.
The Cascades
Η περίπτωση των The Cascades
Τους The Cascades τους έμαθα από μια πολύ καλή φίλη πριν πολλά χρόνια, όταν και ανταλλάζαμε με ταχυδρομικά δέματα CD με Mp’3 μέσα. Τότε έπιασα να ασχοληθώ αρκετά με αυτή την μπάντα από το Βερολίνο. Η μπάντα ιδρύθηκε το 1988 και έχουν κυκλοφορήσει έξι άλμπουμ και αποτελούνται από τους Markus Wild και Maximilian Raith. Οι ολοκληρωμένες τους δουλειές είναι οι παρακάτω: “Nine 66”, “Corrosive mind cage”, “Spells and ceremonies”, “Dead of dawn”, “Something to happen” και “Phoenix”. Το 2017 κυκλοφόρησαν και μια συλλογή που έφερε τον τίτλο “Diamonds and rust” που περιείχε και κάποια καινούρια κομμάτια. Γενικά κυκλοφορούσαν άλμπουμ αραιά και που. Πάντως εμένα τα αγαπημένα άλμπουμ είναι τα “Corrosive mind cage” και “Spells and ceremonies”. Εμείς σε αυτό το άρθρο θα ασχοληθούμε με το πρώτο.
The Cascades: “Corrosive mind cage”
Το “Corrosive mind cage” είναι ένα άλμπουμ Gothic Rock αυθεντικότητας
Το “Corrosive mind cage” μου φέρνει στο μυαλό την αγαπημένη μου περίοδο από τους The Sisters of Mercy, αυτή των “Floodland” και “First and last and always”. Η παθιασμένη φωνή του Wild μου φέρνει στο νου τις καλές ημέρες του Eldritch σε μεγάλο βαθμό. Οι κιθάρες ακολουθούν ξεκάθαρα το μοτίβο των Gothic Rock σχημάτων που ξεκίνησαν στα μέσα των 80’s με κάποια στοιχεία από post/punk.
Το μυστικό της επιτυχίας κρύβεται στην απλότητα
Από αυτό το άλμπουμ το πρώτο κομμάτι που άκουσα ήταν το “Hexeneinmaleins” και μετά κόλλησα και με την υπόλοιπη δουλειά. Συνθέσεις όπως “Page one”, “Ultrasonic” και “Lost and found” σε πιάνουν από το χέρι και σου λένε πως παίζεται το Gothic rock το γνήσιο, το γερμανικό. Επίσης, ένα μεγάλο πλεονέκτημα είναι ο τρόπος που χειρίζονται τα πλήκτρα. Δεν πλήττεις με πιθανή υπερβολική χρήση αυτών, απλά συνοδεύουν τις κιθάρες και βοηθάνε στο χτίσιμο της ατμόσφαιρας.
The Cascades
Το καλό της υπόθεσης είναι ότι δεν έχουμε ομοιότητες μεταξύ των συνθέσεων, είναι διαφορετικές με το ίδιο προσωπικό ύφος της μπάντας να κυριαρχεί σε όλες. Έχουμε πληθώρα ποικίλων riffs και ρυθμών και μελωδίες που την μια τείνουν προς τον σκοτεινό ερωτισμό και την άλλη προς μυστηριακές φάσεις. Στο “Live is a fiction” φέρνει η φωνή και σε λίγο Pete Steele, καθόλου κακό θα έλεγα. Οι The Cascades σίγουρα ακούγανε Rammstein όταν γράφανε το “Hexeneinmaleins”, ένα πραγματικά πολύ όμορφο τραγούδι και κόλλημα μου για καιρό. “Avalon” και “Sundown” συνεχίζουν ένα άλμπουμ το οποίο ξεχωρίζει για την αυθεντικότητα του. Μια μπάντα που συνεχίζει την παράδοση των Sisters of Mercy.
The Cascades
Μπορεί οι ενορχηστρώσεις τους να είναι απλοϊκές αλλά είναι πιασάρικες, όπως συμβαίνει στα “Believe and trust” και “Echoes from you”. Ειδικά στο πρώτο τα πλήκτρα προσδίδουν ένα σκοτεινό ηχόχρωμα που σε παρασέρνει μαζί με τις χαρακτηριστικές ρυθμικές κιθάρες.
Το κλασσικό gothic rock συνεχίζεται με τα “G.P.E.” και “Belong together”, τα φωνητικά έχουν την κυριότητα και στις δυο συνθέσεις, οι κιθάρες και η ερμηνεία του Wild θα σας φέρουν στο νου The 69 eyes. Το “Corrosive mind cage” τελειώνει με τον σωστό τρόπο, δηλαδή με μια πολύ όμορφη και ατμοσφαιρική μπαλάντα, “Break me”.
The Cascades
Επίλογος
Οι The Cascades δεν κυκλοφόρησαν πολλά άλμπουμ στην καριέρα τους όπως προαναφερθήκαμε. Κυκλοφόρησαν έξι άλμπουμ, τα οποία όλα ήταν από αξιόλογα μέχρι και εξαιρετικά. Αναφέρθηκα στα δυο αγαπημένα μου, αυτό που αναλύσαμε εδώ και το “Spells and ceremonies”. Το τελευταίο άλμπουμ που σας προτείνω να ψάξετε είναι το “Phoenix” που κυκλοφόρησαν το 2018. Καλό θα ήταν όμως να ακούσετε όλους τους προηγούμενους δίσκους τους. Είναι το αυθεντικό Gothic Rock όπως το αγαπήσαμε από τους The Sisters of Mercy, The 69 Eyes, Elusive και πάει λέγοντας. Σε μια εβδομάδα θα επανέλθουμε με μια άλλη μπάντα από το Βερολίνο, η οποία είναι και η πιο αγαπημένη μου.
Ο Πέδρο, ένας ονειροπόλος νεαρός μετανάστης χωρίς χαρτιά, εργάζεται ως μάγειρας σε ένα από τα πιο πολυσύχναστα εστιατόρια του Μανχάταν. Όταν μάθει πως η Τζούλια (Ρούνεϊ Μάρα), η νεαρή σερβιτόρα με την οποία είναι ερωτευμένος έκανε έκτρωση, θα οδηγηθεί σε μια πράξη που θα προκαλέσει χάος στο εστιατόριο. Ένας κωμικοτραγικός φόρος τιμής στα αόρατα άτομα που «τρέχουν» τα εστιατόρια, κυνηγώντας μια άπιαστη εκδοχή του Αμερικάνικου Ονείρου.
To La Cocina του Αλόνσο Ρουϊζπαλάσιος, έναν από τους πιο ταλαντούχους και πολυβραβευμένους σκηνοθέτες του Μεξικό, με πρωταγωνιστές την δύο φορές υποψήφια για Όσκαρ Ρούνεϊ Μάρα (Carol, Nightmare Alley) και τον Ραούλ Μπριόνες, έναν από τους καταξιωμένους ηθοποιούς του Μεξικό.
To La Cocina συμμετείχε στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Βερολίνου.
To La Cocina άνοιξε το ArtCinema Hydra, με το κοινό να τής επιφυλάσσει θερμή υποδοχή. Παρών στην προβολή ήταν και ο πρωταγωνιστής, Ραούλ Μπριόνες.
Σημείωμα του σκηνοθέτη
Ξεκίνησα να σκέφτομαι το La Cocina όσο εργαζόμουν ως λαντζέρης και σερβιτόρος στο Rainforest Café στο Λονδίνο στη διάρκεια των φοιτητικών μου χρόνων. Τότε ήταν που διάβασα για πρώτη φορά την Κουζίνα, το θεατρικό έργο του Άρνολντ Γουέσκερ, στο οποίο βασίζεται ελαφρώς και το σενάριο της ταινίας.
Διαβάζοντας την ταινία την ίδια περίοδο που εργαζόμουν στο εστιατόριο έκανε την εμπειρία πιο ενδιαφέρουσα (και τις εργασιακές μέρες πιο ανεκτές). Εντυπωσιάστηκα από το σύστημα καστών που υπάρχει ακόμα στις κουζίνες, αποτελώντας σημαντικό στοιχείο της λειτουργίας τους. Όπως με το πλήρωμα ενός πλοίου, η ιεραρχία δεν είναι κάτι που παίρνουν ελαφρά τη καρδία πίσω από τις πόρτες μιας κουζίνας.
Το Grill είναι μια παγίδα στο κέντρο της Νέας Υόρκης, όπου οι μετανάστες αναζητούν δουλειά, επειδή τους προσλαμβάνουν χωρίς χαρτιά και το πουρμπουάρ είναι καλό. Η δουλειά είναι σκληρή και το φαγητό απαίσιο. Οι μάγειρες σερβίρουν το ένα πιάτο μετά το άλλο, γνωρίζοντας πόσο κακό είναι.
Ήθελα να δείξω τι πραγματικά συμβαίνει σε τέτοιου είδους μέρη που σερβίρουν 3000 άτομα στη διάρκεια μιας τυπικής Παρασκευής: δεν υπάρχει ποτέ αρκετός χρόνος για ποιότητα, τα πιάτα πασπαλίζονται με τον ιδρώτα τον σερβιτόρων, οι σούπες γεμίζουν με σόδα, ώστε να αντέξουν περισσότερες μέρες, και όλα αυτά εξαιτίας της πίεσης. Η πίεση οδηγεί τον Πέδρο στην καταστροφή της κουζίνας στην τελευταία πράξη της ταινίας. Η πίεση εμποδίζει τον Ρασίντ να αντιληφθεί τη λογική του Πέδρο.
Τα σύνορα -φυσικά, πνευματικά και κοινωνικά-
παίζουν μεγάλο ρόλο στo La Cocina. Η κάθετη δομή της κουζίνας είναι το τέλειο σκηνικό για να εξερευνήσεις τι κρύβεται κάτω από μία διαιρεμένη κοινωνία που είναι εγκλωβισμένη στον ίδιο ζωτικό χώρο. Υπό αυτό το πλαίσιο, το εστιατόριο στο οποίο διαδραματίζεται η ταινία και το οποίο κρύβει τους δικούς του διαχωρισμούς -μπροστά και πίσω από την κουζίνα, η διεύθυνση και οι εργαζόμενοι, οι ντόπιοι και οι μετανάστες που εργάζονται εκεί- μετατρέπεται στην ιδανική μεταφορά για τον σύγχρονο κόσμο. Η «Γραμμή» στην οποία οι μάγειρες αφήνουν το φαγητό για να το πάρουν οι σερβιτόροι είναι μια υπενθύμιση όλων αυτών των διαχωρισμών. Είναι επίσης η γραμμή που χωρίζει τον Πέδρο από την Τζούλια.
Η απίθανη σχέση των δύο μοιάζει με πειραγμένη ρομαντική κομεντί. Είμαστε με το μέρος αυτού του περίεργου ζευγαριού, όσο γελάνε, φλερτάρουν ή τσακώνονται. Κατά μία έννοια, η σχέση τους αντικατοπτρίζει τη σχέση των Η.Π.Α. με το Μεξικό. Όπως είπε κάποτε και ο Χούστο Σιέρα: «Κρίμα για το Μεξικό… Βρίσκεται τόσο μακριά από τον Θεό και τόσο κοντά στις Ηνωμένες Πολιτείες».
Με διάφορους τρόπους, το La Cocina μιλάει
για την πνευματική αστεγία. Ενώ κάποιος μπορεί να μπει στον πειρασμό να την διαβάσει ως μια ιστορία για τη μετανάστευση, η πραγματική έμφαση είναι αλλού. Εδώ, η συνθήκη των παράνομων μεταναστών είναι μόνο αυτό: μια συνθήκη, ένα δεδομένο. Αυτό για το οποίο αγωνίζονται είναι η εύρεση του εαυτού, της κοινότητας και της αδελφοσύνης. Η ΕΡΓΑΣΙΑ είναι το άλλο κύριο θέμα: η πάλη για επιβίωση στο μέσο της ασταμάτητης μηχανής του παγκόσμιου καπιταλισμού.
Είσαι μέσα στην κουζίνα. Μπορεί να βραχείς. Μπορεί να σου λείπουν όσοι άφησες πίσω. Ίσως δεν έχεις χρόνο για νέες γνωριμίες. Να μην προλάβεις να καταλάβεις τα πάντα. Nα μην έχεις χρόνο να ονειρευτείς.
Ίσως το μόνο που χρειάζεσαι είναι να αντέξεις μέχρι το τέλος της βάρδιας σου. Ίσως αντικρύζεις μόνο την μισή αλήθεια. Η κρίση σου είναι μεροληπτική. Ίσως τίποτα απ’ όλα αυτά να μην έχει σημασία. Ίσως, ίσως να βρεις έναν φίλο.
Οι Αθηναίοι heavy rockers Degenerate Mind, λίγο καιρό μετά την κυκλοφορία του δεύτερου full length album “Vortex“, κυκλοφόρησαν το επίσημο animated video για το τραγούδι τους “Alive“.
Degenerate Mind: Vortex.
Στις 29 Σεπτέμβρη το 2o full length album τους που είναι διαθέσιμο σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες. Η παραγωγή, ηχογράφηση και μίξη του άλμπουμ έγινε στο CFΝ recordings studio απο τον Διονύση Χριστοδουλατο, ενώ το mastering στο VU Productions mastering studio απο τον Νάσο Νομικό.
Δίνει απλόχερα πολλά riff και ατμόσφαιρα και έχει προσεγμένη παραγωγή… Είναι και radio friendly και μας άρεσε και μπορείτε να διαβάσετε την άποψή μας για το album των Degenerate MindΕΔΩ
Tracklist
In A Golden Cage
I Walk Alone
Glow In The Abyss
Clouded Sky
Day Zero
Vortex
Nothing Left
Alive
Το τραγούδι όμως που κυκλοφόρησε πρώτο, δείχνοντας την νέα κατεύθυνση του συγκροτήματος ήταν το “NothingLeft“. Το βίντεο είναι μία παραγωγή του Singloud TV σε συνεργασία με τον Αλέξανδρο Χαριτάκη που ανέλαβε filming και editing αυτού. Τα εσωτερικά πλάνα πραγματοποιήθηκαν στα Manos Backline Services-MB Studio. Στα εξωτερικά πλάνα πρωταγωνιστεί η ηθοποιός Ελένη Ευταξοπούλου. Tο σενάριο του βίντεο έχουν αναλάβει οι Ευταξοπούλος και Χαριτάκης.
Η ταινία Better Man αποτελεί ένα μοναδικό υπερθέαμα που υπόσχεται να ταξιδεύσει το κοινό στις σημαντικότερες στιγμές της καριέρας και ζωής του Ρόμπι Γουίλιαμς. Υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του οραματιστή Μάικλ Γκρέισι (The Greatest Showman), ο οποίος υπογράφει και το σενάριο. Η ταινία αποτυπώνει το πνευματώδες και αδάμαστο πνεύμα του Ρόμπι Γουίλιαμς. Ακολουθεί τον τραγουδιστή από τα παιδικά του χρόνια. Τη συμμετοχή του στο επιτυχημένο συγκρότημα Take That μέχρι τις ανεπανάληπτες επιτυχίες του ως σόλο τραγουδιστής. Θίγοντας παράλληλα και τις προκλήσεις που έφερε στη ζωή του η δόξα.
better man movie still
«O Ρόμπι είναι μια μοναδική προσωπικότητα», αναφέρει ο Γκρέισι. «Οπότε ήθελα να βεβαιωθώ πως θα αποτυπώσω την ιστορία του εξίσου μοναδικά». Συχνά, ο Γουίλιαμς αναφέρεται στον εαυτό του ως μια μαϊμού. Οπότε ο Γκρέισι σκέφτηκε πως θα ήταν καταπληκτικό να τον αποτυπώσει στo Better Man ως μαϊμού.
«Η ζωή μου μοιάζει να κινείται πάντοτε σε ένα τεντωμένο σχοινί», παρατηρεί ο Γουίλιαμς. «Όταν ο Μάικλ πρότεινε να με αποτυπώσουν ως μαϊμού σκέφτηκα πως αυτή είναι η μεγαλύτερη αλλαγή που θα μπορούσε να γίνει στην ταινία. Λάτρεψα το ρίσκο που πήρε και ήξερα πως έπρεπε να το ακολουθήσω», συμπληρώνει ο τραγουδιστής.
better man
Λίγα λόγια για τo Better Man
Η ταινία αποτυπώνει την άνοδο, την πτώση και την αναγέννηση του Ρόμπι Γουίλιαμς. Ενός εκ των εμπορικότερων καλλιτεχνών της βρετανικής μουσικής σκηνής. Εμπνευσμένος από προσωπικά βιώματα του αγαπημένου δημιουργού, ο σκηνοθέτης και συν-σεναριογράφος της ταινίας Μάικλ Γκρέισι (“The Greatest Showman”), υπόσχεται μια κινηματογραφική εμπειρία που δεν μοιάζει με καμιά άλλη!
Την σκηνοθεσία έχει αναλάβει ο Μάικλ Γκρέισι. Τα ψηφιακά εφέ η κορυφαία εταιρεία του χώρου Weta (Avatar, Άρχοντας των Δαχτυλιδιών). Με τους Ρόμπι Γουίλιαμς, Τζόνο Ντέιβις (Kingsman: Μυστική Υπηρεσία), τον βραβευμένο με BAFTA® Στιβ Πέμπερτον (Inside No.9, “Killing Eve) και την υποψήφια για BAFTA® Άλισον Στέντμαν (The Kings Man).
Την διανομή τoυ Better Man στην Αμερική έχει αναλάβει η Paramount.
Οι θρύλοι της Ελληνικής thrash σκηνής FLAMES έδωσαν στη δημοσιότητα το νέο τους single αλλά και το lyric video που το συνοδεύει!
FLAMES strike back!
Ε Π Ρ Ε Π Ε και το περιμέναμε πως και πως…
Ο τίτλος του “Counterstrike” και αποτελεί το πρώτο δείγμα από την επερχόμενη δισκογραφική τους δουλειά που θα κυκλοφορήσει από την Sleaszy Rider Records.
Το βίντεο επιμελήθηκε η αγαπημένη μας Έλενα Βασιλάκη και ελπίζουμε να το απολαύσετε όσο κι εμείς!
Η σύνθεση των FLames είναι:
Thomas Trampouras – Rhythm guitar, vocals
Chris Kirk – Lead guitar
Andy Kirk – Bass
Nick “Yngve” Samios – Drums
Να θυμίσω ότι γιορτάσαμε στον Βόλο, φετινό GRF, 40 χρόνια Flames… με αστραπόβροντα! Παρόλο που μας τα χάλασε η βροχή ανυπομονούμε να τους δούμε ξανά σε μια μεγάλη σκηνή με ένα full set αυτή τη φορά. Αν θες να μάθεις τι είχε γίνει εκείνη την Παρασκευή 30 Αυγούστου κάνε ένα κλικ ΕΔΩ
Flames @ GRF2024 Day 2 – photo by Elena Vasilaki
Για τους δύσπιστους…
απλά να θυμίσω ότι η μπάντα αρκετά χρόνια πριν από τους Rotting Christ, Nightfall, Septic Flesh είχαν κάνει συμβόλαιο με ξένη δισκογραφική εταιρία, έπαιξαν μαζί με τους Motorhead live αλλά και με κορυφαίες μπάντες της γερμανικής thrash.
Ιδρύθηκαν το 1984 από τον Chris Kirk και από την πρώτη χρονιά ύπαρξής τους (1985) ηχογράφησαν και κυκλοφόρησαν δύο δίσκους. Τα “Made in Hell” από την Babylon Rec. Germany – FM Rec. Greece και “Merciless Slaughter” από την Magic Music Rec. Germany -FM Rec. Greece.
Υπάρχουν κάποιες μπάντες που με έναν-δυο μόλις δίσκους μπορούν και δημιουργούν τον δικό τους ήχο. Μια από αυτές τις μπάντες είναι και οι Αμερικάνοι Crimson Glory από την Florida. Το ομώνυμο τους άλμπουμ και το “Transcendence” είναι συγκλονιστικά δημιουργήματα ατόφιου Heavy/Power Metal. Έχουν αναφερθεί από εκατοντάδες μπάντες στον κόσμο ως επιρροή τα συγκεκριμένα άλμπουμ. Και πως να το κάνουμε άλλωστε όταν έχεις έναν λυρισμό που όμοιο του δημιουργούσαν μόνο οι Savatage από τις πιο γνωστές μπάντες, όταν έχεις ένα τραγουδιστή που έφτανε στα ουράνια τους ακροατές με την ερμηνεία του. Για να μην μιλήσουμε πως ως και σύνολο στις εμφανίσεις τους δεν άφηναν τίποτα όρθιο. Όταν μιλάμε για Αμερικάνικο Heavy/Power Metal ο νους μας πάει στους Savatage, Crimson Glory, Liege Lord, Helstar και Vicious Rumours.
Crimson GLory Live in Cyprus
Χρόνια πριν ο Midnight μας “άφησε”, ο Drenning έχει πολλά προβλήματα με τον νόμο και η μπάντα προσπαθεί πάλι να βρει τα βήματα της. Στη θέση του τραγουδιστή έχουμε τον Travis Wills των Valorheart και Infidel Rising. Στη θέση του Drenning έχουμε τον Mark Borgmeyer. Οι υπόλοιποι είναι στις θέσεις τους δηλαδή Jeff Lords στο μπάσο, Dana Burnell στα drums και Ben Jackson στις κιθάρες. Έχοντας κυκλοφορήσει ένα επίσημο κομμάτι με αυτή την σύνθεση, το “treiskaideka” και έχοντας παίξει live άλλο ένα καινούριο ονόματι “Chasing the hydra”. Τα μέχρι τώρα αποτελέσματα από τα live που έχουμε δει στο διαδίκτυο, είναι θετικά. Ο Travis Wills διαθέτει πολύ καλό επίπεδο και τα καταφέρνει στους ύμνους των δυο πρώτων δίσκων.
Solitary Sabred
Οι Solitary Sabred θα “ανοίξουν” την βραδιά
Μαζί τους θα είναι οι Solitary Sabred μια μπάντα που κυκλοφόρησε πέρσι έναν πραγματικά σπουδαίο δίσκο, το “Temple of the serpent”. Για το τελευταίο μπορείτε να διαβάσετε την κριτική μας εδώ. Μια μπάντα που έχει παίξει αρκετές φορές Κύπρο και Ελλάδα σχετικά πρόσφατα. Σίγουρα θα ζεστάνουν για τα τα καλά το κοινό πριν βγουν οι θρυλικοί Crimson Glory στο σανίδι του Downtown Live.
Εισιτήρια προπωλούνται εδώ.
Early Bird: €25 (limited to 50)
Presale: €30 (price valid until 2/3 both online and physical)
Door: €35
Οι Gojira θα εμφανιστούν στο Release Festival στην Πλατεία Νερού στην Αθήνα στις 19 Ιουλίου. Μετά από τον δικαιολογημένο ντόρο που προκάλεσαν στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων στο Παρίσι, ήταν απολύτως λογικό να έχουν πολυάριθμες προτάσεις για τα καλοκαιρινά φεστιβάλ. Ούτως ή άλλως είναι πολύ σημαντικό όνομα εδώ και πολλά χρόνια στην αγαπημένη μας μουσική. Προσωπικά, εγώ τους θυμάμαι πριν καν υπογράψουν στην Roadrunner Records. Εδώ λοιπόν θα μιλήσουμε για τα πρώτα χρόνια τους και συγκεκριμένα όταν ήταν κάτω από διάφορες εταιρείες. Όπως οι Gabriel, Boycutt και Listenable Records.
Οι τρεις πρώτοι δίσκοι διαμόρφωσαν τα πάντα γύρω από τους Gojira
Αν και θα σταθούμε περισσότερο στα εκπληκτικά “From Mars to Sirius” και “The link”, καλό θα ήταν να αφιερώσουμε λίγες γραμμές για το “Terra incognita”. Το πρώτο τους άλμπουμ είναι το πιο ακραίο που έχουν κυκλοφορήσει οι Γάλλοι, ένα απίστευτα βαρύ κράμα μετάλλου με αιχμηρές κιθάρες και rhythm section που να γκρεμίζει πολυκατοικία.
Εύκολα θα έλεγα ότι είναι ο καλύτερος τους δίσκος για μένα αν δεν ερχόταν οι δυο επόμενοι δίσκοι τους. Δεν υπάρχουν λόγια για τα “Space time”, “Blow me away you(niverse)”, “Lizard skin”, “The clone”, “Rise”, “Fire is everything” και “In the forest”. Το τελευταίο είναι ένα δωδεκάλεπτο έπος. Οι επιρροές από Morbid Angel και Death είναι πολύ εμφανείς στις περισσότερες συνθέσεις. Μιλάμε για εποχές “Domination” και “Symbolic”/”Individual thought patterns”.
Το “Terra incognita” είναι προϊόν κυρίως των demos της μπάντας
Χαμός στο ίσωμα λέμε! Τεράστιος δίσκος που κυκλοφόρησε τότε από μια αρκετά άγνωστη εταιρεία που έφερε το όνομα Gabriel. Αρκετά από τα κομμάτια προέρχονται από demos. Δηλαδή τα “Lizard skin”, “Satan is a lawyer”, “Fire is everything” και “Love” προέρχονται από το demo “Wisdom comes” που κυκλοφόρησε το 2000. Τα “Clone”, “Deliverance” και “On the B.O.T.A.” προέρχονται από το demo “Saturate” όταν ακόμα ονομάζονταν Godjilla (κάπου το 1999). Δεν είναι τυχαίο ότι κάποια από τα αγαπημένα μου είναι και από τα demos.
Gojira: “Terra incognita”
Οι Gojira τότε διαμόρφωναν το προσωπικό τους στυλ βάζοντας πολλά στοιχεία από την Αμερικάνικη Death Metal σκηνή. Το “Terra incognita” ήταν ένα αρκετά πρώιμο δείγμα για το τι θα επακολουθούσε με το “The link” να παίρνει την σκυτάλη και να κυκλοφορεί κάτω από άλλη εταιρεία, την Boycutt Records.
Gojira: “The link”
Το “The link” όπως και το επόμενο είναι από τα πιο αγαπημένα μου άλμπουμ για διαφορετικούς λόγους. Το πρώτο άλμπουμ για μένα είναι το πιο ακραίο τους, το “The link” όμως είναι το πιο παράξενο και πειραματικό τους άλμπουμ σε όλη την καριέρα τους. Μπορώ να μιλάω για ώρες για τις συνθέσεις αυτού του εξαιρετικού άλμπουμ. Στο “Dawn” το post rock συναντάει το Metal και όλα παίρνουν φωτιά. “Inward movement” ta riffs κουβαλάνε σκοτεινές μελωδίες και η ατμόσφαιρα γίνεται αποπνικτική.
Το “The link” είναι ότι πιο παράξενο και πειραματικό έχουν κυκλοφορήσει
Στο “The link” όλα συνδέονται κατά κάποιο τρόπο. Τα διαφαινόμενα tribal στοιχεία από το πρώτο κιόλας ομώνυμο κομμάτι και οι παράξενες φόρμες που βγαίνουν από τις κιθάρες δίνουν χαρακτήρα στο άλμπουμ. Οι Gojira με το “The link” άνοιξαν τον δρόμο για το “From Mars to Sirius”.
Οι Morbid Angel και γενικά η σκηνή της Tampa δεν λείπουν από το άλμπουμ. Στο “Death to me” την μια ακούς progressive φάση και την άλλη φάση “Formulas fatal to the flesh”. Το “The link” ως δουλειά πέφτει ανάμεσα σε δυο πολύ σημαντικούς δίσκους για τους Gojira. Θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι είναι ένας πολύτιμος συνδετικός κρίκος μεταξύ των δυο αυτών άλμπουμ.
Οι πόρτες άνοιξαν για τους Gojira με το τρίτο άλμπουμ
Το “From Mars to Sirius” είναι το άλμπουμ που τους έφερε από τα προάστια των Παρισίων στην Champs-Élysées. Η σημασία του “The Link” είναι τεράστια για αυτή την εξέλιξη, πραγματικά χρωστάνε πολλά στο δεύτερο δίσκο τους. Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψουν το μεγαλείο των “Backbone”, “From the sky” και “The heaviest matter of the universe”,κομμάτια σύμβολα της εξέλιξης των Γάλλων.
Gojira: “From Mars to Sirius”
Από το “The link” υπήρχε μια διαφαινόμενη φιλοσοφία από την μπάντα για τον πλανήτη μας (βλ. “Indians”), εδώ απλά κορυφώνεται μόνο που ακούς το πρώτο κομμάτι “Ocean planet”. Για μένα ένα από τα καλύτερα κομμάτια που έχουν γράψει ποτέ οι Gojira είναι το “Flying whales”, για την ακρίβεια ίσως το καλύτερο της δισκογραφίας τους. Ένα οκτάλεπτο κομμάτι που όσο το ακούς “χτίζεται” μέσα σου με ένα break ακουστικό και μετά riffs που παρασύρουν τα πάντα στο διάβα τους. Μια σύνθεση ορόσημο για την μπάντα.
Το “From Mars to Sirius” είναι ένα άλμπουμ απίστευτα groovy που εμβαπτίζει υπέροχα την αγάπη των μελών για την Αμερικάνική Death Metal σκηνή στο ήδη διαμορφωμένο προσωπικό τους στυλ. Ναι, το “The link” ουσιαστικά, έστω και κάπως άκομψα, διαμόρφωσε την προσωπικότητα των Gojira. Δεν ήθελε και πολύ λοιπόν οι αδερφοί Duplantier να το πάνε ακόμα πιο πέρα και να πετύχουν αυτό το breakthrough στην παγκόσμια Metal κοινότητα.
Εν κατακλείδι…
Οι Gojira στα πρώτα τους βήματα ήταν η μπάντα που μόλις την άκουγες ήξερες ότι θα γίνει μεγάλη. Από το “Space time” του “Terra incognita” στο “Wisdom comes” του “The link” και τελικά να φτάνουμε στην τελειότητα του “Flying whales”, όλα πήγαν σαν να ήταν προγραμματισμένα. Ο “αλγόριθμος” των αδερφών Duplantier, Andreu και Labadie απλά λειτούργησε άψογα.
Gojira
Μετά ήρθε το συμβόλαιο με την Roadrunner records και οι επόμενες δουλειές που δεν άφησαν κανέναν ανικανοποίητο. Η φόρμουλα πέτυχε πολύ πιο πριν, τότε που άλλαζαν τις εταιρείες λες και ήταν πουκάμισα. Οι Gojira κατάφεραν να γίνουν μεγάλη μπάντα γιατί διαφοροποιούνταν βήμα-βήμα και έπαιρναν ρίσκα. Για αυτό άλλωστε είμαι και μεγάλος οπαδός του κατακριτέου από πολλούς, “Fortunate”. Οι Gojira είναι μεγάλη μπάντα και δεν έγιναν ούτε στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων στο Παρίσι, ούτε με τις κυκλοφορίες των “Magma” και “L’enfant sauvage”. Ήταν ήδη από την εποχή των “The link” και “From Mars to Sirius”.
Εντάξει τα είπαμε πριν λίγο καιρό στην ανασκόπηση μου για το αγαπημένο μου άλμπουμ από τους Σουηδούς Opeth, “Still life”. Η αλήθεια είναι ότι θα μπορούσα να γράψω για τα “Morningrise” ή το “My arms, your hearse” αλλά το “Still life” ήταν ο συνδετικός κρίκος για το “Blackwater park”. Χωρίς “Still life”, δεν θα υπήρχε το “Blackwater park” ίσως και ούτε τα μετέπειτα. Η σημασία του ήταν τεράστια. Αφορμή για το άρθρο ήταν η επικείμενη κυκλοφορία του “The last will and testament” από τους Opeth.
Οι προσδοκίες υψηλές
Το νέο άλμπουμ των Opeth κυκλοφόρησε χθες και οι αντιδράσεις σίγουρα θα είναι ποικίλες από το σύνολο του μεταλλικού κόσμου. Τόσο για τους παλιούς οπαδούς, όσο και για τους πιο πρόσφατους. Εγώ πάλι τους ακολουθώ πολλά χρόνια, έμεινα ακόμα και όταν ο Åkerfeldt συνεργαζόταν συνέχεια με τον πολυτάλαντο και πολυπράγμονα Steven Wilson. Θεωρώ τεράστιες δουλειές τα “Damnation”, “Deliverance” και “Ghost reveries”. Επανερχόμαστε στο σήμερα και στο “The last will and testament”. Για να δούμε τι έχει να προσφέρει ο Åkerfeldt με την all star ομάδα του.
Opeth-“The last will and testament”
Σημαντικές συμμετοχές στο “The last will and testament”
Ας ξεκινήσουμε από τις συμμετοχές οι οποίες είναι και σημαντικές. Στα φωνητικά σε αρκετές συνθέσεις και στο φλάουτο έχουμε τον θρυλικό Ian Anderson των Jethro Tull. Στο δεύτερο κομμάτι συμμετέχει ο Joey Tempest των Europe. Στα συμφωνικά μέρη έχουμε την The London Session Orchestra και στην άρπα της Mia Westlund. Στα τελευταία δυο άλμπουμ συμμετέχουν και οι κόρες του Åkerfeldt, εδώ έχουμε την Mirjam Åkerfeldt να προσφέρει την φωνή της. Στο προηγούμενο άλμπουμ είχαμε και την Melinda Åkerfeldt. Στην παραγωγή έχουμε τον ίδιο τον Åkerfeldt μαζί με τον Stefan Boman ο οποίος έχει συνεργαστεί μεταξύ άλλων και με τους Ghost. Πολύ ωραία πραγματούδια μέχρι τώρα που λένε και στην Κύπρο.
Opeth
Η έκπληξη
Το “The last will and testament” έχει ένα τρανταχτό χαρακτηριστικό. Αυτό είναι η επαναφορά των brutal φωνητικών του Mikael Åkerfeldt. Είχαμε πολλά χρόνια να τον ακούσουμε να “βρυχάται”. Κακά τα ψέμματα, για τέσσερα άλμπουμ τουλάχιστον και για μια δεκαετία ο Mikael Åkerfeldt είχε εστιάσει στα “καθαρά” φωνητικά. Η παραγωγή έχει γίνει πιο μεταλλική χωρίς όμως τα seventies ηχοχρώματα να λείπουν.
Opeth
Ο Α’ Παγκόσμιος, μια διαθήκη, δυο δίδυμα αδέλφια, ένα κορίτσι και η πατριαρχεία
Το “The last will and testament” είναι ένα concept άλμπουμ. Μια ιστορία που διαδραματίζεται σε μια περίοδο μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ξετυλίγοντας την ιστορία ενός πλούσιου, συντηρητικού πατριάρχη (του οποίου η σύζυγος δεν μπορεί να κάνει παιδιά), η διαθήκη του οποίου φέρνει στο φως συγκλονιστικά οικογενειακά μυστικά.
Η συνέχεια απρόβλεπτη
Το άλμπουμ ξεκινά με την ανάγνωση της διαθήκης του πατέρα στην έπαυλή του. Μεταξύ των παρευρισκομένων είναι τρία αδέλφια, δίδυμα αγόρια και ένα νεαρό κορίτσι, το οποίο, παρά το γεγονός ότι είναι ορφανό και πάσχει από πολιομυελίτιδα, έχει ανατραφεί από την οικογένεια. Η παρουσία της στην ανάγνωση της διαθήκης προκαλεί υποψίες και ερωτήματα στα δίδυμα. Τα δίδυμα είναι το αποτέλεσμα τεκνοποίησης από δότη. Κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης της διαθήκης, τα δίδυμα διαπιστώνουν ότι δεν έχουν συγγένεια με τον πατριάρχη και, κατά συνέπεια, δεν έχουν κανένα λόγο στη διαθήκη. Το κορίτσι είναι το μοναδικό εξ αίματος παιδί του πατριάρχη και έτσι είναι η πραγματική κληρονόμος του, αν και είναι κόρη της υπηρέτριας του πατριάρχη.
Το άλμπουμ ουσιαστικά ξεκινάει με την ανακοίνωση την διαθήκης και είναι χωρισμένο σε κεφάλαια. Το πρώτο ήταν και αυτό που ήρθε στο φως της δημοσιότητας και μας άφησε άναυδους μιας και η επιστροφή στα brutal φωνητικά ήταν απρόσμενη. Η αλήθεια είναι ότι λόγω του concept και των συναισθημάτων ήταν αναγκαία η χρήση αυτών των φωνητικών. Και εντάξει, σιγά να μην ξέχασε ο Åkerfeldt να “γρυλίζει”. Πολλοί ανέφεραν ότι μπορεί να ήταν μόνο σε ένα κομμάτι. Λάθος, τα brutal φωνητικά βρίσκονται σχεδόν σε όλο το άλμπουμ.
Opeth
Πίσω στην εποχή του “Blackwater park” με τους Opeth του 2024
Στο κεφάλαιο 5 θα σας έρθουν vibes από την εποχή του “Blackwater park” και αρκετά έντονα μάλιστα. Progressive Death Metal στα καλύτερα του με μια παράνοια περίσσια σε σημεία. Το μπάσο μαζί με το drumming των Martín Méndez/Waltteri Väyrynen προσφέρουν ένα progressive χάος στο κομμάτι. Πάμε όμως στο δεύτερο κεφάλαιο, μια αυθεντική Opeth progressive death metal σύνθεση με 70’s feeling στα ήρεμα σημεία. Ποιος να περίμενε να συμμετέχει σε ένα τέτοιο κομμάτι ο Joey Tempest των Europe. Κι όμως, ταιριάζει υπέροχα.
Opeth
Η “Σχολή” του Mikael Åkerfeldt
Στο τρίτο κεφάλαιο, η αρχή βγαίνει κατευθείαν από την εποχή του “Blackwater park”. Ο τρόπος που παίζει ο Väyrynen θυμίζει σε μεγάλο βαθμό τον Martin Lopez. Μια σύνθεση με εφιαλτικούς ήχους και Opeth riffs αν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τον όρο. Εδώ και πολλά χρόνια με το που ακούς αυτό το riffing, αναφωνείς ότι είναι Opeth.O Mikael Åkerfeldt έχει ιδρύσει “σχολή”. Στο τέταρτο κεφάλαιο, τα πλήκτρα δίνουν έναν δραματικό τόνο στο κομμάτι που μαζί με την εναλλαγή clean και harsh vocals προσφέρουν ένα ψυχεδελικό progressive death metal μείγμα. Το άλμπουμ κυλάει ομαλά και έχει ορίσει την ταυτότητα του. Η προσθήκη της άρπας έδωσε ακόμη περισσότερη παράνοια στο κομμάτι.
Το άλμπουμ γίνεται όλο και περισσότερο συναρπαστικό
Για το κεφάλαιο 5 αναφέραμε πιο πριν κάποια πράγματα και πάμε στο κεφάλαιο 6. Μια σύνθεση με διαφορετική προσέγγιση από την μπάντα με τα “καθαρά” φωνητικά στην αρχή να δίνουν την σκυτάλη στα brutal και να έρχεται ένας “χείμαρρος” από riffs. Τα πλήκτρα πραγματοποιούν μεγάλη δουλειά εδώ μαζί με τα “καθαρά” φωνητικά σε ένα μελωδικό outro. Το Jazzy drumming του Väyrynen είναι απίστευτο εδώ. Πηγαίνοντας προς το κεφάλαιο 7,πάμε μια βόλτα στην εποχή του “Ghost revieries” σε ατμόσφαιρα. Creepy φωνητικά, δραματικοί τόνοι και εφιαλτικοί ήχοι. Ακούγοντας το άλμπουμ και χαζεύοντας το εξώφυλλο δεν θα μπορούσε να μην είναι ακραίο το περιεχόμενο του. Προς το τέλος της σύνθεσης, διαπιστώνεις ότι μια επιρροή από King Diamond την έχουν κάτι λίγα.
Opeth
Το τελευταίο κομμάτι ονομάζεται “A story never told” και είναι μια πολύ όμορφη και ατμοσφαιρική μπαλάντα. Μια μπαλάντα που θα μπορούσε να βρίσκεται τόσο στο “Damnation” όσο και στο “Heritage”. Ένα υπέροχο κλείσιμό για έναν αναμενόμενα συναρπαστικό και πολύ υψηλά ποιοτικό δίσκο ο οποίος και ξεπέρασε τις προσδοκίες μας.
Για το τέλος
Είμαι της άποψης ότι τα “Watershed” και “Heritage” έκλεισαν ένα κεφάλαιο της καριέρας των Opeth. Το “The last will and testament” άνοιξε ένα νέο δρόμο για τις καλλιτεχνικές τους ανησυχίες. Δεν χρειάζεται να κοιτάζουμε 30 χρόνια πριν τι είχαν κυκλοφορήσει, έχουμε τις αναμνήσεις αυτών των αριστουργημάτων. Μετά ήρθαν άλλες εξερευνήσεις από τον Mikael Åkerfeldt και καταλήξαμε στο 2024, με την επιστροφή στα Brutal φωνητικά και στις ενορχηστρώσεις της εποχής “Blackwater park” και “Deliverance”. Όλα αυτά όμως μέσα από την προσωπικότητα που διαμόρφωσαν τα τελευταία χρόνια. Οι Opeth είναι ένα φαινόμενο στην αγαπημένη μας μουσική και έτσι τους αντιμετωπίζουμε χρόνια τώρα. Το “The last will and testament” είναι ένας εξαιρετικός δίσκος. Mikael,Martín, Fredrik, Joakim και Waltteri, Ευχαριστούμε!
“Το νέο άλμπουμ των Inner Wish, “σκοτώνει””, αυτό είπα σε φίλους και γνωστούς όταν με ρώτησαν να πω την γνώμη μου για το “Ash of eternal flame”. Σε κάποιους απλά όταν τους συναντούσα και έπεφτε η κουβέντα στην αγαπημένη μας μουσική, τους ενημέρωνα και για το νέο άλμπουμ των Αθηναίων. Αυτός είναι ο ενθουσιασμός μου σχετικά με το νέο πόνημα των Ελλήνων Power Metallers. Άργησαν βέβαια τα παιδιά να κυκλοφορήσουν τον διάδοχο του ομώνυμου τους άλμπουμ που είχε βγει στην αγορά το 2016. Στο χωριό μου όμως λένε, κάλλιο αργά παρά ποτέ. Η μπάντα είναι πιο δυνατή από ποτέ. Επίσης, αν τους πετύχετε πουθενά για live, να πάτε και δεν θα χάσετε. Δεν θυμάμαι και εγώ πόσες φορές τους έχω παρακολουθήσει.
Inner Wish-“Ash of eternal flame”
Οκτώ χρόνια ήταν πολλά αλλά…
Το νέο άλμπουμ είναι πολύ πιο δυναμικό από τον προκάτοχο του, τα riffs είναι πιο τραχιά και αιχμηρά σε σημεία. Ακούς όλες τις επιρροές τους μέσα, από Conception μέχρι και την προσωπική καριέρα του Ronnie James Dio. Τα φωνητικά του Γιώργου είναι από τις μεγάλες στιγμές του άλμπουμ, δεν “χάνει” πουθενά είτε όταν ερμηνεύει με τσαμπουκά είτε μελωδικά. Οι κιθάρες είναι για “σεμινάριο”, δεν περιμέναμε κάτι λιγότερο η αλήθεια είναι από τους Τσίγκο/Κρίκο.
Inner Wish
Μια μπάντα με ισχυρή καλλιτεχνική προσωπικότητα
Τα πλήκτρα από την άλλη δίνουν τον λυρισμό που χρειάζεται μια μπάντα σαν τους Inner Wish. Η ατμόσφαιρα που δημιουργούν μαζί με τις μελωδικές κιθάρες, όχι μόνο σου φτιάχνουν απίστευτα την διάθεση, αλλά πλημμυρίζουν το δωμάτιο από ήχους. Το rhythm section από την άλλη, την μια φλερτάρει με το prog και την άλλη με το παραδοσιακό Heavy Metal. Μια επιρροή ακόμα που συνάντησα, τα παιδιά αγαπάνε σίγουρα τους Evergrey.
Συμμετοχή Hansi Kürsch και τα μας πήραν τα μυαλά
Για το τελευταίο που ανέφερα, ακούστε το “Sea of lies” που έχουν μπολιάσει το προσωπικό τους στυλ ακόμα και με στοιχεία από την προσωπική καριέρα του Bruce Dickinson. Να σημειώσουμε ότι συμμετέχει ο μεγάλος βάρδος του Power Metal, ο λόγος για τον Hansi Kürsch των Blind Guardian. Στο “The hands of doom” αποτίουν φόρο τιμής στους Νορβηγούς Conception. Από τα καλύτερα κομμάτια του δίσκου με US Metal ερμηνεία στα φωνητικά. Έχοντας πάρει στοιχεία από διάφορες ιστορικές μπάντες του χώρου, μπολιάζοντας τον προσωπικό τους ήχο περίτεχνα, οι Inner Wish παραδίδουν μαθήματα μελωδικού Power Metal.
Inner Wish
Στο “Forevermore” που “ανοίγει” τον δίσκο καταλαβαίνουμε από πρώτο χέρι τι θα επακολουθήσει. Εκεί λέμε ότι οι Inner Wish μπορεί να άργησαν μια οκταετία αλλά άξιζε. Ένα επικό κομμάτι με απίστευτο δυναμισμό και riffs που “σαρώνουν”. Το refrain που είναι από τα πιο έντονα χαρακτηριστικά των Inner Wish απλά είναι “κολλητικό”.
Ξέρετε η καθημερινότητα λίγο ή πολύ μας ταλαιπωρεί όλους, ο καθένας έχει τις δικές του “ανηφόρες”. Όταν όμως ακούς συνθέσεις σαν το “Higher” σε “φτιάχνουν” για να δημιουργείς το δικό σου κόσμο κάθε φορά. Πολύ αισιόδοξο κομμάτι από όλες τις πλευρές που σου φέρνει στο μυαλό τους Firewind της εποχής Apollo.
Inner Wish
Ένα άλμπουμ που δεν βαριέσαι σε καμιά περίπτωση
Το ομώνυμο είναι ένα κομμάτι που τα έχει όλα. Πλήκτρα που μαγεύουν, κιθάρες επικού χαρακτήρα και ένα απίστευτα στιβαρό rhythm section. Στο τελευταίο θα ήθελα να σταθώ. Αυτό που κάνουν οι Μαζαράκης και Σαμοϊλής απλά είναι απίστευτα ποιοτικό. Έχει χαρακτήρα πως να το κάνουμε ρε παιδιά. Συνθέσεις σαν το “Once again” διαφοροποιούνται αρκετά από το σύνολο του άλμπουμ και δεν είναι κακό καθόλου. Είναι ένα χαρακτηριστικά λυρικό κομμάτι με “αποχρώσεις” από AOR σε σημεία. Το “Breathe” αποτελεί τον επίλογο του άλμπουμ, ένα κομμάτι που αποπνέει τρομερή αισιοδοξία. Κιθάρες και refrain δίνουν ρεσιτάλ. Καταλήγεις στο moto “Ανέπνευσε, γιατί η ζωή είναι μικρή!”.
Inner Wish
Το “Ash of eternal flame” είναι ένα άλμπουμ δουλεμένο μεράκι και αγάπη για την μουσική μας
Από τα πιο αγαπημένα μου κομμάτια είναι το “Primal scream”. Μελωδικό, με όμορφα πλήκτρα και ερμηνεία στα φωνητικά που αλλάζει ανάλογα το ύφος που θέλει να προσδώσει. Τρομερό refrain για άλλη μια φορά, οι Inner Wish σε “κερδίζουν” για πλάκα μόνο με αυτά. Αφήστε που τα solos “δίνουν και παίρνουν” και δεν σε αφήνουν σε ησυχία. Στο “I walk alone” τα riffs σε βάζουν σε ένα Helloween mood της πρόσφατης περιόδου, όμως όταν μπαίνουν τα φωνητικά και τα ρυθμικά μέρη συνδυάζονται περίτεχνα με το προσωπικό ύφος της μπάντας.
“I rise up and I walk alone!”
Το “Soul asounder” δίνει riffs που οι Judas Priest θα μπορούσαν εύκολα να χρησιμοποιήσουν στην επόμενη δουλειά τους. Κομμάτι με ανεβασμένα γκάζια, φωνητικά που σε “πατάνε” κάτω και refrain που για άλλη μια φορά σε κάνει να το σιγοτραγουδάς. Θα μπορούσα να ισχυριστώ ότι είναι το πιο αγαπημένο μου κομμάτι. Το “Cretan warriors” είναι ένα κομμάτι μαχητικό για την ακρίβεια και έχει να κάνει με την ιδιαίτερη πατρίδα μου, την Κρήτη. Όταν μιλάμε για Κρήτη, έχουμε να κάνουμε για μάχες στα βουνά διαχρονικά. Από το νησί πέρασαν πολλοί κατακτητές και έφυγαν δαρμένοι. Δεν θα μπορούσε να είχε διαφορετικό ήχο αυτό το κομμάτι που θα σου φέρει και ελάχιστα στο μυαλό τους Omen. Εκπληκτική σύνθεση που σε πάει σε πεδία μαχών της Μεγαλονήσου.
Inner Wish
Για επίλογο
Χωρίς υπερβολή και το λέω σταράτα, είναι το καλύτερο άλμπουμ που έχουν κυκλοφορήσει οι Inner Wish. Δεν υπάρχει αμφιβολία περί τούτου, την άκουσα πολλές φορές την δουλειά. Έβαζα τις συνθέσεις να παίζουν τελείως random, να εντοπίζω διαφορές μεταξύ τους. Είναι ένα άλμπουμ που μπορείς να ακούς για πολύ καιρό γιατί έχει τα πάντα μέσα. Τα πάντα όσον αφορά το σύγχρονο Power Metal και όπως πρέπει να ακούγεται την σήμερον εποχή. Η παραγωγή που έχει πραγματοποιηθεί στα LoΝe και Devasoundz studios είναι η ιδανική για να εξυψώσει ακόμα περισσότερο το αποτέλεσμα. Ειδική μνεία να δώσουμε στο εκπληκτικό για άλλη μια φορά artwork από τον Γιάννη Νάκο της Remedy Art Design. Εγώ δεν έχω να αναφέρω κάτι παραπάνω, παρά να δώσω τα θερμά μου συγχαρητήρια για ένα συγκλονιστικό και σύγχρονο Power Metal δίσκο.
Σήμερα, Παρασκευή 22 Νοεμβρίου στις 10:00, ξεκινά η προπώληση στο δίκτυο more των περιορισμένων εισιτηρίων – θα διατεθούν μόλις 500 εισιτήρια – για αυτήν την ιδιαίτερη συναυλία που θα δώσουν οι Calexico, ως trio, στην Αθήνα.
Για τις ανάγκες της συγκεκριμένης συναυλίας, το Gagarin 205 θα διαμορφωθεί ειδικά ώστε να εξυπηρετήσει τόσο καθήμενους όσο και όρθιους θεατές, με τη χωρητικότητα του να είναι περιορισμένη, ως εκ τούτου είναι σκόπιμο το κοινό να εξασφαλίσει έγκαιρα το εισιτήριό.
Ώρα Έναρξης: 18:00 ~ Limited Tickets
*Αποθηκευσέ το στην ατζέντα σου!
Πότε;
Θα είναι μία όμορφη Κυριακή απόγευμα η Κυριακή 9η Φεβρουαρίου. Οι αγαπημένοι Calexico θα φέρουν για άλλη μια φορά στην Αθήνα «τον αέρα της αμερικανικής ερήμου»! Αυτή τη φορά ως trio και για πρώτη φορά στη σκηνή του Gagarin 205.
Τα ιδρυτικά μέλη της μπάντας,
Joey Burns και John Convertino, προσθέτουν και τον τρομπετίστα Martin Wenk στην παρέα, αφού είναι ο μακροχρόνιος συνεργάτη τους. Μαζί θα περιοδεύσουν για λίγες παραστάσεις στην Ευρώπη. αφού το θεατρικό σανίδι μπήκε στη ζωή τους.
Αφορμή η συμμετοχή τους, αυτήν την περίοδο, στο θεατρικό έργο του Tennessee Williams, “Camino Real”, που παίζεται στο Volkstheater στη Βιέννη.
Calexico photo by Ian_Laidlaw
“Camino Real”
Όχι μόνο έχουν συνθέσει την πρωτότυπη μουσική της παράστασης αλλά εμφανίζονται και ζωντανά επί σκηνής. Συγκεκριμένα θα ερμηνεύσουν ο μεν Joey, τον Δον Κιχώτη ο δε John, τον Σάντσο Πάντσα, ενώ ο Martin υποδύεται έναν οδοκαθαριστή.
Το «Desert Noir», των Calexico θα συναντηθεί πάνω στη σκηνή με το «South Noir» των έργων του T. Williams. Οι ίδιοι αποδεικνύουν για άλλη μία φορά ότι η μουσική τους παραμένει περιπλανώμενη. Κινούμενη αενάως, καθώς εξερευνά νέους τρόπους να γεμίσει την ψυχή μας με βαθιά ομορφιά και μεταδοτική ευφορία.
Αυτή η ευτυχής σύμπτωση που φέρνει τους Calexico στην Ευρώπη, μοιραία τους οδηγεί και στην Ελλάδα.
Η Αθήνα είναι ο ένας από τους σταθμούς αυτού του ιδιαίτερα περιορισμένου tour. Προσφέρει στο κοινό τη σπάνια ευκαιρία να βιώσει μια πιο οικεία και πιο προσωπική εμπειρία με την μπάντα που σύστησε στο ελληνικό κοινό αυτόν τον χαρακτηριστικό southwest ήχο.
Αλλαγή στο σκηνικό
Για τις ανάγκες της συγκεκριμένης, ιδιαίτερης συναυλίας, το Gagarin 205 θα διαμορφωθεί ειδικά ώστε να εξυπηρετήσει τόσο καθήμενους όσο και όρθιους θεατές, με τη χωρητικότητα του να είναι περιορισμένη, ως εκ τούτου είναι σκόπιμο το κοινό να εξασφαλίσει έγκαιρα το εισιτήριό του.
Calexico
Οι Joey Burns και John Convertino μεγάλωσαν στο Τούσον της Αριζόνα, διάλεξαν το όνομά για την μπάντα τους από την πόλη Calexico, στα σύνορα του Μεξικό με τη Καλιφόρνια. Οι ήχοι από τις κιθάρες και τις τρομπέτες των γειτονικών mariachi που έφταναν στα στέκια που μεγάλωναν, τους επηρέασαν βαθιά.
Το 1996,
όταν οι Calexico ξεκινούσαν, βρήκαν τα στηρίγματα τους στην παράδοση, στις μουσικές που ακούγονταν στις επίπεδες πόλεις της αμερικάνικης μεθορίου, στους ήχους της απέραντης ερήμου και των ατελείωτων σκονισμένων δρόμων της Δύσης. Έκαναν για πρώτη φορά αίσθηση με μία σειρά από εντυπωσιακά ατμοσφαιρικούς δίσκους που έσβηναν τα όρια μεταξύ των ριζών τους, της ροκ και των λατινοαμερικάνικων επιρροών.
Ωστόσο, το τέταρτο άλμπουμ τους, Feast of Wire του 2003 ήταν αυτό που σημάδεψε την εμπορική και καλλιτεχνική τους καταξίωση. Αυτό τους εξασφάλισε την πρώτη εμφάνιση στα Bil lboard charts και απεσπασαν διθυραμβικές κριτικές από παντού.
Στα επόμενα χρόνια, θα κυκλοφορούσαν άλλα οκτώ στούντιο άλμπουμ, εξίσου καλοδεχούμενα από κοινό και κριτικούς, που τους οδήγησαν σε σκηνές όπως αυτές των Coachella, Bonnaroo, Glastonbury και Roskilde, καθώς και σε περιοδείες με συγκροτήματα όπως οι Wilco, Pavement, Arcade Fire και Andrew Bird.
Media
Το περίφημο δίκτυο NPR (των 1.000 και πλέον συνασπισμένων, αμερικάνικων ραδιοφωνικών σταθμών) πλέκει συχνά το εγκώμιο των Calexio για το «ευρύ, ιδιαίτερα πλατύ πολυπολιτισμικό indie rock» τους – για μία μπάντα, που έχει αφιερώσει πάνω από τρεις δεκαετίες εξερευνώντας τα σκονισμένα μουσικά σύνορα της νοτιοδυτικής ακτής, δημιουργώντας ξεχωριστά, μοναδικά κινηματογραφικά τραγούδια, γεμάτα μυστήριο όσο και τα άνυδρα, ερημικά τοπία που τους εμπνέουν.
Η Washington Post χαρακτηρίζει τις ζωντανές τους εμφανίσεις «σχεδόν αλάνθαστες», ενώ η Chicago Tribune εξάρει τη «ζωηρή» τους ενέργεια και την «καθηλωτική τους αφοσίωση» και το WNYC εντυπωσιάζεται από την ικανότητά τους να «βρυχώνται σαν τους Sonic Youth [και] να ψιθυρίζουν σαν τον Elliott Smith» πάνω στη σκηνή.
Συνεργασίες
Στην πορεία τους, οι Calexico, έγιναν περιζήτητοι συνεργάτες τόσο στο στούντιο όσο και στη σκηνή, με το χαμαιλεοντικό τους χάρισμα να μεταμορφώνονται και να αλλάζουν ηχητικά πρόσωπα.
Εκτός από δύο εξαιρετικά επιτυχημένα άλμπουμ σε συνεργασία με τον σταθερό συνοδοιπόρο τους, Iron & Wine (με το πιο πρόσφατο, Years To Burn, να κερδίζει δύο υποψηφιότητες για GRAMMY), το συγκρότημα έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως ο Willie Nelson, ο Jim James, η Nancy Sinatra και η Neko Case ενώ ανέλαβαν την παραγωγή και συμμετείχαν στο #1 άλμπουμ του Amos Lee, Mission Bell, και έχουν γράψει μουσική για πολλές κινηματογραφικές ταινίες.
Tennessee Williams
Και τώρα, αυτή η αστείρευτη χαμαιλεοντική τους δύναμη, τους φέρνει στη Βιέννη για να συναντήσει ένα άλλο τρομερό παιδί του αμερικάνικου Νότου. Ο συγγραφέας Tennessee Williams και το ατμοσφαιρικό έργο του, Camino Real (1953). Ένα ποιητικό, ονειρικό θεατρικό για ναυαγισμένες ψυχές, σε μία πόλη εκεί, στο τέλος του κόσμου.
Την παράσταση σκηνοθετεί η παλιά τους φίλη Anna-Sophie Mahler, που τους προσκάλεσε όχι μόνο να γράψουν την πρωτότυπη μουσική, αλλά και να παίξουν στο έργο.
Ένα πολυτελές ξενοδοχείο. Μια φτηνιάρικη ταβέρνα, μια αγορά, και πέρα από τις πύλες της πόλης: τίποτα παρά μόνο έρημος, μια πόλη-λιμάνι κάπου στη Λατινική Αμερική. Στην αγορά, συναντιούνται οι χαμένες ψυχές, καταδικασμένες να αποτύχουν, σε ένα δρόμο κυνικά αδιέξοδο. Συνταξιδιώτες σε μία πορεία αναζήτησης προς τον καινούργιο, άγνωστο κόσμο.
Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που πρωτογνωρίσαμε και αγαπήσαμε ακαριαία τους Calexico -ντουέτο. Ήταν τότε στο άνοιγμα της συναυλίας των Giant Sand στο Ρόδον.
Ετοιμαστείτε να τους απολαύσετε! Με την καλή διάθεση που μας γεμίζει μια απογευματινή βόλτα ή σαν την γλυκιά προσμονή που μας αφήνει ένα απογευματινό απεριτίβο με φίλους αγαπημένους.
Την Κυριακή 9 Φεβρουαρίου οι Calexico θα βρίσκονται στο Gagarin 205 περιμένοντας λίγους και καλούς, στις 6 το απόγευμα.
Τα εισιτήρια θα χωρίζονται σε όρθιων και καθήμενων.
Στο ισόγειο (κυρίως χώρος του venue) θα υπάρχουν θέσεις καθήμενων αλλά και ορθίων (ακριβώς πίσω από την περιοχή των καθισμάτων).
Στον εξώστη οι θεατές θα είναι όρθιοι.
Οι θέσεις καθημένων δεν είναι αριθμημένες.
Πληροφορίες Εισιτηρίων
Η προπώληση εισιτηρίων θα ξεκινήσει την Παρασκευή 22/11 στις 10.00
Έρχονται οι Puressence και με αφορμή την εμφάνιση τους στην Αθήνα, είπαμε να κάνουμε ένα reference στα κομμάτια που αγαπήσαμε λιιιίγο παραπάνω και σας τα παραθέτουμε (αν και η λίστα είναι μεγαλύτερη, αλλά προτίμησα να μην σας κουράσω..)
Ξεκινάμε με το Sick Of Waiting. Συμπεριλήφθηκε στο CD Single Traffic Jam In Memory Lane μαζί με το ομώνυμο A Different Sand, με ημερομηνία κυκλοφορίας τον Ιούνιο του 1996.
2. I Suppose / Από το ντεμπούτο άλμπουμ του συγκροτήματος, Puressence, το οποίο και κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1996.
3. Ο πρώτος δίσκος υπερισχύει και φέρνει ακόμα ένα αγαπημένο single με τίτλο Casting Lazy Shadows.
4. Βρισκόμαστε στο 2008 όπου κυκλοφορεί το CD Single Dont Know Any Better.
5. Πίσω στον Οκτώβρη του 2002 με το τρίτο άλμπουμ του συγκροτήματος Planet Helpless με τα κομμάτια You Move Me
Και Walking Dead το οποίο ήταν και το μόνο single που κυκλοφόρησε από τον δίσκο.
6. Το This Feeling έρχεται από το δεύτερο στούντιο άλμπουμ με ημερομηνία κυκλοφορίας το 1998 και τίτλο Only For Ever.
7. Αν και ανάποδα, από το πρώτο άλμπουμ θα πάρουμε τα επόμενα δύο, Near Distance
και αγαπημένο Mr Brown
8. Στην θέση αυή έρχεται το It Doesn’t Matter Anymore
Και Never Be The Same Again, από το άλμπουμ Only For Ever
9. Για να γυρίσουμε ξανά στο τρίτο άλμπουμ με το How Does It Feel?
The self-same way you’ve felt most everyday When you were young that feeling kept you strong Now you don’t know if you can carry on
10. Και αφού πέρασαν πέντε χρόνια, έρχεται το τέταρτο άλμπουμ των Puressence τον Σεπτέμβριο του 2007 με τον τίτλο Don’t Forget To Remember για να κάνει ξανά αισθητή την παρουσία του και από εκεί ξεχώρισα το Bitter Pill.
Κάνε ένα refresh γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι θα ακούσεις! και αν νομίζεις ότι τελείωσε εδώ η λίστα γελιεσαι!!! Το καλύτερο το άφησα για το τέλος… δύο από τα καλύτερα τους στα έχω σε ένα!!
Η Φινλανδία (Finland) έχει καθιερωθεί ως η «πρωτεύουσα» της metal μουσικής, και αυτό δεν είναι τυχαίο. Σε μια χώρα με λιγότερους από 6 εκατομμύρια κατοίκους, η metal σκηνή δεν είναι
απλώς δημοφιλής – είναι πανταχού παρούσα. Γιατί όμως το metal σαν είδος έχει τόσο ισχυρές ρίζες σε μια από τις πιο «ευτυχισμένες» περιοχές του κόσμου; Πάμε να τα δούμε αναλυτικά και να αριθμήσουμε τους λόγους:
Γράφει ο Τάσος Παπαναγιώτου
Πώς γίνεται οι κάτοικοι μιας χώρας με τόσο καθαρό περιβάλλον και υψηλό βιοτικό επίπεδο να εκφράζουν τέτοια σκοτεινά και έντονα συναισθήματα μέσα από τη μουσική; Οι απαντήσεις βρίσκονται βαθιά μέσα στην κουλτούρα, την ιστορία και το πνεύμα της Φινλανδίας. Αυτά τα πέντε στοιχεία αποδεικνύουν το γιατί η Φινλανδία κατέχει αυτή τη θέση στον παγκόσμιο
μουσικό χάρτη:
1. Υψηλή συγκέντρωση metal συγκροτημάτων
Η Φινλανδία διαθέτει τον μεγαλύτερο αριθμό metal συγκροτημάτων ανά κάτοικο παγκοσμίως. Συγκεκριμένα, υπάρχουν 53 metal συγκροτήματα ανά 100.000 κατοίκους,
αριθμός που ξεπερνά κατά πολύ άλλες χώρες. Η μουσική εκπαίδευση στα σχολεία και η αποδοχή της metal κουλτούρας από την κοινωνία επιτρέπουν σε νέα ταλέντα να αναδειχθούν και να εξελιχθούν.
2. Ποικιλία και ποιότητα μουσικών ειδών
Από το symphonic metal των Nightwish μέχρι το melodic death metal των Children of Bodom, η φινλανδική σκηνή καλύπτει ένα ευρύ φάσμα υποειδών της metal μουσικής, προσφέροντας ποικιλία και ποιότητα που ικανοποιεί κάθε γούστο. Αυτή η ποικιλία συμβάλλει στη δημιουργία μιας πολυπληθούς και πιστής κοινότητας που υποστηρίζει τη σκηνή, τόσο εντός όσο και εκτός χώρας.
Photo: Joe Prostredny
3. Πολιτιστική αποδοχή και υποστήριξη Finland
Η metal μουσική στη Φινλανδία δεν είναι περιθωριακή αλλά βαθιά ριζωμένη στην φινλανδική κουλτούρα. Δεν θεωρείται απλώς ένα μουσικό είδος, αλλά μέρος της καθημερινής ζωής, με φεστιβάλ, ραδιοφωνικές εκπομπές και εκπαιδευτικά προγράμματα να την υποστηρίζουν ενεργά. Τοπικά φεστιβάλ όπως το Tuska Open Air και το Nummirock προσελκύουν χιλιάδες fans κάθε χρόνο, ενώ η κρατική ραδιοφωνία αφιερώνει ειδικές εκπομπές στο είδος.
4. Διεθνής αναγνώριση και επιτυχία
Φινλανδικά συγκροτήματα όπως οι HIM, οι Nightwish και οι The Rasmus έχουν κατακτήσει διεθνή φήμη, με περιοδείες και πωλήσεις δίσκων σε όλο τον κόσμο, ενισχύοντας την εικόνα
της Φινλανδίας ως κέντρου της metal μουσικής. Οι Lordi, μάλιστα, έγραψαν ιστορία το 2006, κερδίζοντας την πρώτη θέση στη Eurovision – μια στιγμή που έβαλε τη φινλανδική metal
σκηνή ακόμα περισσότερο στον διεθνή χάρτη.
Ville Valo: Live report for Heartagram @ Fuzz Club, Athens Photos by Jo Gogou-Afternoiz.gr
5. Μοναδικό φυσικό περιβάλλον
Finland: Η μοναδική φύση της Φινλανδίας, με τα ατελείωτα δάση και τις σκοτεινές χειμωνιάτικες νύχτες, προσφέρει την ιδανική ατμόσφαιρα που εμπνέει τους καλλιτέχνες να δημιουργούν
μουσική με βάθος και συναίσθημα. Αυτή η σύνδεση με το φυσικό περιβάλλον αντανακλάται στη μουσική, κάνοντάς την μοναδική και άκρως αυθεντική.
Στις 30 Νοεμβρίου 2025, στην Αθήνα, κάτι καλό ετοιμάζεται. Μιλάμε για το RAGNAROCK – A Nordic Rock Reunion φέρνει το vibe της φινλανδικής σκηνής σε ένα μοναδικό πάρτι με τραγούδια από εμβληματικά συγκροτήματα.
Εσύ είσαι έτοιμος να ζήσεις μια παγωμένη μουσική σκηνή;
Θέλεις να μάθεις περισσότερα; Δεν έχεις παρά να διαβάσεις παρακάτω:
Θα ακουστούν: HIM, Lucifer, Nightwish, Volbeat, The Rasmus, Ghost, The 69 Eyes, Deathstars, Charon, Turbonegro, Stratovarius, Children of Bodom, Hanoi Rocks, Enforcer, Amorphis, The Hellacopters, Sentenced, H.E.A.T, Ville Valo, Entwine, Crashdïet, Apocalyptica, Lordi, Kotipelto, Tiamat, Michael Monroe, Poisonblack, Talisman, Sirenia, To/Die/For, Lullacry, Mustasch κ.α.
Οι RAGNAROCK ετοιμάζονται για ‘A Nordic Rock Reunion‘, το
Σάββατο, 30 Νοεμβρίου 2024 στην σπηλιά του B.U.M.S. (Blackbird).
Ακαδημίας 98-100
Είσοδος: 6 ευρώ με μπύρα, έναρξη 22:00
Ένα μοναδικό πάρτι αφιερωμένο στη rock & metal σκηνή των Βορείων Χωρών.
——
Βρες το eyeliner σου και το αγαπημένο σου band t-shirt, και ετοιμάσου να τραγουδήσεις δυνατά τους ύμνους που καθόρισαν μια ολόκληρη γενιά!
RAGNAROCK – A Nordic Rock Reunion
Το Σάββατο 30 Νοεμβρίου, στο Blackbird Underground Music Stage (B.U.M.S.), μέλη από fanclubs των HIM, Charon, The 69 Eyes, Nightwish, The Rasmus κ.α., ενώνονται στο “RAGNAROCK – A Nordic Rock Reunion” για να δημιουργήσουν μια γέφυρα ανάμεσα στην παλιά και τη νέα «φρουρά» του σκοτεινού, μελαγχολικού rock.
Η σκανδιναβική ροκ σκηνή
πάντα αποτελούσε μια παράδοξη δημιουργία: γεννήθηκε σε μια από τις πιο ευτυχισμένες γωνιές του πλανήτη, κι όμως άνθισε με έναν βαρύ και βαθιά συναισθηματικό ήχο, διαμορφώνοντας ένα είδος μουσικής που συνδέεται άμεσα με την κουλτούρα, την ιστορία και το κλίμα του Βορρά. «Ίσως το headbanging μάς ζεσταίνει!», λέει χαριτολογώντας ο Ville Valo.
Αφιερωμένο στο golden era της rock & metal σκηνής των Βορείων Χωρών και τους σύγχρονους εκπροσώπους της, το “RAGNAROCK – A Nordic Rock Reunion” υπόσχεται να αναβιώσει τις πιο έντονες στιγμές μιας εποχής που ζει ακόμα στις καρδιές των οπαδών της, και συνεχίζει να εμπνέει, ακόμα κι αν δεν κυριαρχεί πλέον στις ραδιοφωνικές playlists.
Θα ακουστούν: HIM, Lucifer, Nightwish, Volbeat, The Rasmus, Ghost, The 69 Eyes, Deathstars, Charon, Turbonegro, Stratovarius, Children of Bodom, Hanoi Rocks, Enforcer, Amorphis, The Hellacopters, Sentenced, H.E.A.T, Ville Valo, Entwine, Crashdïet, Apocalyptica, Lordi, Kotipelto, Tiamat, Michael Monroe, Poisonblack, Talisman, Sirenia, To/Die/For, Lullacry, Mustasch κ.α.
Κέρδισε δύο μονές προσκλήσεις για τη συναυλία των The Rasmus στο Floyd στις 25 Οκτωβρίου 2025, προσφορά της Eventation Greece.
——
Μια διοργάνωση των DarkSecret Club και Heartagram Greece.
Η εκδήλωση πραγματοποιείται με την υποστήριξη της Πρεσβείας της Φινλανδίας στην Αθήνα.
Υποστηρικτές τα Nightwish Greece και Greek Ghost Fans.
Χορηγοί επικοινωνίας: Rockhard.gr, Metalradio.gr, Metallegacyradio.gr, Rock2Drop.gr, Dustradio.eu, Mythofrock.gr, Rockpages.gr, Rockoverdose.gr, Rocktime.gr, Goldenrules.gr.
Οι RAGNAROCK ετοιμάζονται για ‘A Nordic Rock Reunion‘, το
Σάββατο, 30 Νοεμβρίου 2024 στην σπηλιά του B.U.M.S. (Blackbird).
Ακαδημίας 98-100
Είσοδος: 6 ευρώ με μπύρα, έναρξη 22:00
Ένα μοναδικό πάρτι αφιερωμένο στη rock & metal σκηνή των Βορείων Χωρών.
——
Βρες το eyeliner σου και το αγαπημένο σου band t-shirt, και ετοιμάσου να τραγουδήσεις δυνατά τους ύμνους που καθόρισαν μια ολόκληρη γενιά!
RAGNAROCK – A Nordic Rock Reunion
Το Σάββατο 30 Νοεμβρίου, στο Blackbird Underground Music Stage (B.U.M.S.), μέλη από fanclubs των HIM, Charon, The 69 Eyes, Nightwish, The Rasmus κ.α., ενώνονται στο “RAGNAROCK – A Nordic Rock Reunion” για να δημιουργήσουν μια γέφυρα ανάμεσα στην παλιά και τη νέα «φρουρά» του σκοτεινού, μελαγχολικού rock.
Η σκανδιναβική ροκ σκηνή
πάντα αποτελούσε μια παράδοξη δημιουργία: γεννήθηκε σε μια από τις πιο ευτυχισμένες γωνιές του πλανήτη, κι όμως άνθισε με έναν βαρύ και βαθιά συναισθηματικό ήχο, διαμορφώνοντας ένα είδος μουσικής που συνδέεται άμεσα με την κουλτούρα, την ιστορία και το κλίμα του Βορρά. «Ίσως το headbanging μάς ζεσταίνει!», λέει χαριτολογώντας ο Ville Valo.
Αφιερωμένο στο golden era της rock & metal σκηνής των Βορείων Χωρών και τους σύγχρονους εκπροσώπους της, το “RAGNAROCK – A Nordic Rock Reunion” υπόσχεται να αναβιώσει τις πιο έντονες στιγμές μιας εποχής που ζει ακόμα στις καρδιές των οπαδών της, και συνεχίζει να εμπνέει, ακόμα κι αν δεν κυριαρχεί πλέον στις ραδιοφωνικές playlists.
Θα ακουστούν: HIM, Lucifer, Nightwish, Volbeat, The Rasmus, Ghost, The 69 Eyes, Deathstars, Charon, Turbonegro, Stratovarius, Children of Bodom, Hanoi Rocks, Enforcer, Amorphis, The Hellacopters, Sentenced, H.E.A.T, Ville Valo, Entwine, Crashdïet, Apocalyptica, Lordi, Kotipelto, Tiamat, Michael Monroe, Poisonblack, Talisman, Sirenia, To/Die/For, Lullacry, Mustasch κ.α.
Κέρδισε δύο μονές προσκλήσεις για τη συναυλία των The Rasmus στο Floyd στις 25 Οκτωβρίου 2025, προσφορά της Eventation Greece.
——
Μια διοργάνωση των DarkSecret Club και Heartagram Greece.
Η εκδήλωση πραγματοποιείται με την υποστήριξη της Πρεσβείας της Φινλανδίας στην Αθήνα.
Υποστηρικτές τα Nightwish Greece και Greek Ghost Fans.
Χορηγοί επικοινωνίας: Rockhard.gr, Metalradio.gr, Metallegacyradio.gr, Rock2Drop.gr, Dustradio.eu, Mythofrock.gr, Rockpages.gr, Rockoverdose.gr, Rocktime.gr, Goldenrules.gr.
Με αφορμή τον ερχομό των Inspiral Carpets , και επειδή είμαι νέρντουλας και θέλω να τα πω, ας δούμε παρεούλα λίγο την μπάντα. Κυρίως τα early days η αν θέλετε την προΙστορία τους. Γιατί σαν γνήσιος γκαραζιέρης αλκοολικός η farfisa compact duo του Clint ξυπνάει τα καλύτερα ένστικτα.
Υπάρχει και ιστορία στους Inspiral Carpets πριν την προσχώρηση του Clint Boon.
Με άλλο όνομα. Ήταν γνωστοί (στην γειτονιά) ως Furs και ήταν μπάντα tribute στους Psychedelic Furs κυρίως. Άλλη ιστορία αυτό, μικρή και χωρίς βινυλιακό αποτύπωμα. (νομίζω, δεν είμαι σίγουρος). Τότε κυρίως παίζαν στο προβάδικό τους και φωνάζανε φίλους να περνάνε καλά.
Ας βρούμε όνομα για αρχή
Για το όνομα υπάχουν 2 εικασίες. Η μία είναι από κάποιο μαγαζί στην περιοχή τους. Η άλλη και μάλλον πιο σοβαρή είναι από κάποιο τραγούδι που είχε γράψει ο πατέρας του κιθαρίστα Graham Lambert με τίτλο “In Spiral Carpet” .
Mε συνοπτικές διαδικασίες έρχεται ο 14χρονος Graig Gill στα drums και ο Clint Boon στο όργανο. Και από εκεί και πέρα ο ήχος αποκτά ταυτότητα. Είναι χαρακτηριστικό το όργανο σε όλα τους τα τραγούδια. Και η παραμορφωμένες κιθάρες. Και το εκπληκτικό drumming του Graig. Για το μπάσο δεν θα πούμε πολλά γιατί αλλάξανε 14 μπασίστες κατά τη διάρκεια της ύπαρξης τους.
Ας καθορίσουμε τον ήχο
Καθαρά επηρεασμένος από τα 60’s , το ψυχεδελικό rock και το punk. Πότε λιγότερο και πότε περισσότερο, θα πάνε σε γνώριμα για τους garage rockers μονοπάτια. Έτσι τους έμαθα και γω όταν μου αράδιασε κασέτες ο μπασίστας μας. Γιατί τότε δεν άκουγα τίποτα άλλο. Αλλά για τους εν λόγω κυρίους ήμουν thumbs up from day one.
Eπίσης λόγω παραμορφωμένης κιθάρας και του απίστευτου drumming του Graig, θα διαφοροποιηθούν από τις μπάντες της εποχής. Είναι λίγο πιο pop ενδεχομένως. Aλλά με πολύ ωραίες συνθέσεις χωρίς πολλά ακόρντα. Πρώτο live στο Oldham στο Τhe Mare and the Foal. Πρώτη κυκλοφορία τους, το τραγούδι Garage Full Of Flowers. Αφιερωμένο στους Stone Roses. Σε flexi disc μαζί με το Fanzine Debris.
Λίγο καιρό αργότερα θα κυκλοφορήσουν το Planecrash ΕP. Στην Playtime Records. Tοm Hanks ακούει; Της Paula Greenwood. 1000 κόπιες θα φύγουν νεράκι. Ο John Peel θα πει πως είναι το αγαπημένο του για την εν λόγω χρονιά. 1988. Oι Wedding Present τους καλούν για opening act σε Manchester και Σκωτία. Πλάνα για δεύτερο ep.
Παίρνοντας την τύχη στα χέρια τους.
Μέσα στο Planecrash υπήρχε το τραγούδι Theme from Cow. Kαι ο Θρύλος Cow εγένετο. Σε αυτή τη φάση η Playtime διαλύεται και η μπάντα μένει χωρίς label για την επόμενη κυκλοφορία. Χωρίς λεφτά επίσης. Και χωρίς μπασίστα και τραγουδιστή. Εκεί που άλλοι βλέπουν προβλήματα, οι Mancounians βλέπουν λύσεις. Για Φωνή έρχεται ο Tom Hingley στη θέση του Stephen Holt. Και αποφασίζουν να ιδρύσουν το δικό τους label, την Moo Records.
Εκεί θα ξανακυκλοφορήσει το Planecrash EP και το δεύτερό τους Ep Maxi Single, το Trainsurfing.
Βρισκόμαστε στην εποχή που το acid house αρχίζει να καταλαμβάνει τα clubs. Οι inspiral Carpets θέλουν όμως την μουσική τους στα clubs. Θα κυκλοφορήσουν το Joe σε παραγωγή 808 State.
Το δεύτερο single του 1989 είναι το Find out Why μια πανέμορφη garage pop συνθεση που σου κολλάει εύκολα στο αυτί. Mάλιστα ήταν τόσο κολλητικό που έγινε και το μουσικό θέμα σε τηλεοπτική εκπομπή. Δεν ξέρω ποια. Δεν το βρήκα. Όχι ότι έκανα σοβαρό digging, να τα λέμε και αυτά.
Το ίδιο καλοκαίρι οι Inspiral Carpets κυκλοφορούν και merch, το cool as fuck μπλουζάκι που νομίζω πως είναι το best seller της μπάντας μέχρι σήμερα. Μιλάμε για χιλιάδες. Και κάπως έτσι γεννήθηκαν οι φασαίοι ας πούμε.
inspiral carpets cool as f**k t-shirt
Βρισκόμαστε ακόμα στο 1989 ακόμα και οι Inspiral Carpets θα κυκλοφορήσουν το Move. Και εκεί πλέον η ήχος τους έχει κλειδώσει σε αυτό που είχε ο Clint στο κεφάλι του. Μάλλον, άποψή μου λέω ε. Και μπαίνει και στα charts. Xωρίς να είναι σε major Label. Έρχεται και η πρόσκληση για το Locomotive στο Παρίσι. Και ο Daniel Miller της Mute Records θα πάει να τους δει εκεί. Η ένταξή τους στην εταιρεία θα κλείσει μια εξαιρετική χρονιά για αυτούς. Και από εκεί και πέρα η ιστορία είναι των Inspiral Carpets είναι(λίγο ως πολύ) πιο γνωστή.
Δεν ξέρω για σας και ειλικρινά, δεν με νοιάζει.
Εγώ πάντως ξέρω ακριβώς που θα βρίσκομαι 22/2/2025 αν ζω. Γιατί οι Inspiral Carpets έρχονται με original line up πλην του Graig που δυστυχώς μας άφησε νεότατος…
Tο Σάββατο 22 Φεβρουαρίου η μπάντα που δικαιωματικά έκανε motto το “cool as fuck”, επιστρέφει στην Αθήνα για μια μοναδική συναυλία.
“This Is How It Feels”, “Saturn 5”, “Dragging Me Down”, “Bitches Brew”, “Two Worlds Collide”, “Caravan”, “She Comes In The Fall”, “I Want You”. Οι Inspiral Carpets μας έχουν προσφέρει τραγούδια εμβληματικά της εποχής που η μουσική της Μεγάλης Βρετανίας κυρίευε τον πλανήτη χάρη στην περίφημη “σκηνή του Madchester“.
Τα 13 top40 singles τους δείχνουν ότι έγραψαν ιστορία στα 80ς και 90ς και αγαπήθηκαν πολύ, κάτι που αποδεικνύεται και από τη συνεχιζόμενη δημοφιλία τους και τις sold out περιοδείες τους.
Σήμερα, οι Inspiral Carpets συνεχίζουν ως Clint Boon, Martyn Walsh, Stephen Holt, Graham Lambert και Kev Clark. Στη συναυλια τους στο Gagarin θα παίξουν όλες τις μεγάλες επιτυχίες τους και υλικό από ολόκληρη τη δισκογραφία τους.
Περισσότερες πληροφορίες θα ανακοινωθούν σύντομα.
Προς το παρόν προσωπικά μου τρέχουν τα σάλια από τα αυτιά μου. Κατουριέμαι από τη χαρά μου. Και άλλα πολλά που δεν θέλω να πω. Γιατί έτσι. Κάντε τα κουμάντα σας! Γιατί από ότι φαίνεται θα έχουμε πολύ χορό , τραγούδι και madchesterιανούς επισκέπτες. Εγχώριους και αλλοδαπούς. Όλοι μαζί να τραγουδάμε αγκαλιά!
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies. Υπάρχει προσδιορισμός και αποθήκευση δεδομένων. Πληροφορίες σχετικά με την επεξεργασία δεδομένων και τη δυνατότητα άρνησης αυτής περιλαμβάνονται στην πολιτική απορρήτου.
