Home Blog Page 649

Δείτε το νέο video των The Cult

Ο δέκατος δίσκος των The Cult είναι προ των πυλών. Το “Hidden City” θα κυκλοφορήσει στις 5 Φλεβάρη από την Cooking Vinyl σε παραγωγή του Bob Rock, 4 χρόνια μετά την προηγούμενη δουλειά τους, το “Choice Of Weapon”, και τη γνωριμία με το νέο αυτό πόνημα της παρέας των Ian Astbury (φωνή) και Billy Duffy (κιθάρα) την κάνει το video clip για το τραγούδι “Hinterland”.

Για το τραγούδι τονίζει ο Astbury: “Η Hinterland είναι ένα μέρος τόσο φανταστικό όσο και πραγματικό, μια κρυμμένη πόλη που συμβολίζει μια νέα Ρώμη. Μέσα από τα μάτια αρκετών μαρτύρων παρατηρούμε μια νεαρή κοπέλα καθώς συνειδοτοποιεί τον πεφωτισμένο εαυτό της σε αυτόν τον δυστοπικό ονειρικό κόσμο. Το ‘Hinderland’ είναι γεμάτο συμβολισμούς, αντικατοπτρίζοντας ένα νέο αιώνα στην ανθρώπινη συνείδηση καθώς επανευθυγραμμιζόμαστε με τους φυσικούς ρυθμούς του πλανήτη μας.”

Για το “Hidden City” στο σύνολό του, σχολίασε: “… είναι μια μεταφορά για τις πνευματικές μας ζωές, τις προσωπικές εσωτερικές μας ζωές. Οι σημερινοί gurus προσπαθούν να πουλήσουν μια θεραπεία, ένα προϊόν ή κάποια επίγνωση σαν να είναι ένα νέο φαινόμενο. Η θέση μου είναι να ανταποκριθώ, όχι να αντιδράσω, να παρατηρήσω, να συμμετάσχω, να μοιραστώ μέσω της μουσικής και των λέξεων. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη εξουσία από την καρδιά.”

THE CULT COVER

“Hidden City” track list:

01. Dark Energy
02. No Love Lost
03. Dance The Night
04. In Blood
05. Birds Of Paradise
06. Hinterland
07. G O A T
08. Deeply Ordered Chaos
09. Avalanche Of Light
10. Lilies
11. Heathens
12. Sound And Fury

 

Ένας Αλλος Κόσμος

0

Με φόντο τη σύγχρονη Αθήνα της κρίσης, παρακολουθούμε τρεις σπονδυλωτές ερωτικές ιστορίες, ανάμεσα σε έναν Έλληνα και έναν ξένο που βρέθηκε για κάποιο λόγο στην Ελλάδα. Ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης, καταπιάνεται ακόμα μία φορά, μ’ αυτό που ξέρει καλά, τις αδιέξοδες ερωτικές ιστορίες. Ή μήπως όχι;

Παρακολουθώ μανιωδώς τις δουλειές του Παπακαλιάτη εδώ και μια δεκαπενταετία. Αναγνωρίζω τις αδυναμίες του, όμως για μένα ήταν πάντα αγαπημένος παραμυθάς, φανταστικές ιστορίες, υπερβολικές, με άψογη αισθητική και μουσική υπόκρουση, ένα θέαμα υψηλού επιπέδου. Όταν διάβασα το στόρι της νέας ταινίας, δαγκώθηκα. Αναρωτήθηκα για ποιο λόγο να επιλέξει ο Παπακαλιάτης να αγγίξει θέματα όπως ο φασισμός, οι μετανάστες, η κρίση. Όσο κι αν έχω λατρέψει τις δουλειές του, ένιωθα πως το να κάνει ο συγκεκριμένος δημιουργός ταινία με έντονες πολιτικές προεκτάσεις είναι σα να δίνεις στον Οικονομίδη να γυρίσει ρομαντική κομεντί. Ή ότι η αναφορά θα περιοριστεί σε μια αντιφασιστική πορεία στο φόντο ή ένα voice over όπως είχαμε δει στο “Αν”.

Ένας Αλλος ΚόσμοςΚαι κάπου εδώ έρχεται η ταινία να με διαψεύσει. Ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης, χωρίς να χάσει τα στοιχεία της προσωπικής του αισθητικής, δημιούργησε, τηρουμένων των αναλογιών μία ερωτική και πολιτική ταινία ταυτόχρονα. Και ναι, έχει voice over για την κρίση και το μεταναστευτικό, αρκετά λιτά και επιγραμματικά για να ταρακουνήσουν λίγο τον απολιτίκ θεατή, αλλά έχει την πιο σωστή, πιο σκληρή και πιο ανελέητη σκιαγράφηση φασίστα που ξεχειλίζει μίσος και αηδία, στον οποίο δεν αφήνει κανένα περιθώριο συμπάθειας, κανένα περιθώριο κατανόησης ούτε καν στην τελευταία σκηνή. Ο Μηνάς Χατζησάββας δίνει μια συγκλονιστική ερμηνεία στο συγκεκριμένο ρόλο, και είναι πραγματικά τραγική ειρωνία αυτός ο ρόλος να είναι ο τελευταίος του.

Τρεις ιστορίες λοιπόν, τρεις κεραυνοβόλοι έρωτες στην Αθήνα της κρίσης, οι οποίοι διέπονται από τον αρχαίο μύθο του Έρωτα και της Ψυχής, και που ενώνονται λίγο πριν το φινάλε. Προσωπικά βρήκα τον τρόπο σύνδεσης αναμενόμενο, αλλά κάτι πιο υπερβολικόΈνας Αλλος Κόσμος ή και ανατρεπτικό ίσως και να με ενοχλούσε. Η πρώτη ιστορία “Boomerang” είναι η πιο έντονη, η πιο συναισθηματικά φορτισμένη. Περιγράφει έναν νεανικό έρωτα μεταξύ μιας 20χρονης φοιτήτριας κι ενός συνομίληκού της Σύριου πρόσφυγα, τόσο απόλυτο και απογειωτικό, ο οποίος όμως προσγειώνεται απότομα κάθε φορά που αλλάζει το πλάνο και η ιστορία στρέφεται στον πατέρα της κοπέλας, ο οποίος δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας φασίστας και μέλος τοπικής οργάνωσης που έχει βάλει στόχο να “καθαρίσει” τη χώρα από το μίασμα. Όπως είναι αναμενόμενο, ο συνδυασμός καταλήγει εκρηκτικός. Η δεύτερη ιστορία “Loseft 50mg”, στην οποία ο Παπακαλιάτης κρατάει τον ένα πρωταγωνιστικό ρόλο, είναι ίσως η πιο αδύναμη από τις τρεις. Εδώ ο πρωταγωνιστής, ο οποίος παίρνει συστηματικά αντικαταθληπτικά και είναι δυστυχισμένος με τη ζωή του, ερωτεύεται αιθέρια ύπαρξη εκ Σουηδίας, η οποία έχει έρθει στην Ελλάδα με σκοπό να μειώσει το προσωπικό της εταιρείας που εργάζεται. Αν και δε λείπουν τα cliche μιας ερωτικής ιστορίας του ένας άλλος κόσμοςΠαπακαλιάτη, ούτε τα ονειρεμένα πλάνα στην Πλάκα με jazz υπόκρουση, ο ρόλος του είναι πολύ λιγότερο αυτοαναφορικός και ναρκισσιστικός από το παρελθόν, ενώ το guest του Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλου, είναι πραγματική γροθιά στο στομάχι. Για το τέλος, ο Χριστόφορος μας άφησε το “Second Chance”, ή τον J.K. Simmons και τη Μαρία Καβογιάννη να κλέβουν την παράσταση. Ένας Γερμανός συνταξιούχος, και μια ελληνίδα νοικοκυρά συναντιούνται κάθε βδομάδα στο super market, και παρά τη γλωσσική απόσταση, ερωτεύονται, κάνουν όνειρα και αναρωτιούνται αν όντως μπορεί να υπάρξει μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή τους. Την αξία του J. K. Simmons δε χρειάζεται να την αναφέρω στην παρούσα κριτική, είναι απλά εξαιρετικός, όπως και η Μαρία Καβογιάννη, η οποία είναι από τις λίγες ηθοποιούς που περνάνε τόσο αβίαστα από την κωμική υπόσταση ενός ρόλου στην τραγική, δίνοντας μία ερμηνεία συγκλονιστική – όσοι την είχατε δει στη “Φουρκέτα”, μπορείτε να καταλάβετε τι εννοώ.

Όπως και στο “Αν”, έτσι και στο “Ένας άλλος κόσμος”, πάνω που νομίζεις πως οδεύεις στο happy end, σκάει από τη γωνία μια σκηνή οδοστρωτήρας και αναρωτιέσαι από που ήρθε και γιατί. Η συγκεκριμένη σκηνή προσωπικά, μου έφερε στο μυαλό τον επίλογο της Αντιγόνης, όπου ο Κρέοντας φωνάζει μετανιωμένος για τις πράξεις του, όμως πια δεν έχει μείνει κανείς να τον ακούσει. Όσο για το φινάλε, γλυκόπικρο όπως πάντα, όσο μπορεί να είναι μετά από ό,τι έχει προηγηθεί. Συνοψίζοντας λοιπόν, αν δεν σας αρέσει ο Παπακαλιάτης, θεωρώ πως αυτή η ταινία θα σας αρέσει. Αν είστε fan, θα σας ξενίσει. Αν θέλετε να δείτε παραμύθι, να πάτε στο “Star Wars”. Αλλά όσο κι αν μου έλειψε η λατέρνα, οι συνεχείς εικόνες στην όμορφη Αθήνα και οι πρωταγωνιστές που βιώνουν τον έρωτά τους και μόνο, οφείλω να πω πως αυτή τη φορά ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης μας έδειξε την καλύτερη και την ωριμότερη δουλειά του.

Ο νέος χρόνος καλωσορίζει το νέο δίσκο των INK

Με την αυγή του νέου έτους ήρθε και ο αναμενόμενος 2ος δίσκος των INK, με τίτλο “Loom”. Οι Αλεξανδρουπολίτες phychedelic/ alternative rockers ετοίμασαν μια πολύ ωραία δουλειά, σε παραγωγή του φημισμένου Johnny Bacolas, δείγματα της οποίας είχαμε ήδη με τα τραγούδια “Ophelia” και “Sirens” – με συμμετοχή του Craig Walker (ex-Archive) στο δεύτερο.

Από την 01/01 είναι λοιπόν διαθέσιμο το “Loom”ως digital release, ενώ σε λίγο καιρό αναμένεται και σε φυσική μορφή. Για τον εορτασμό της κυκλοφορίας η μπάντα έδωσε στη δημοσιότητα και το video clip που ετοίμασε για το τραγούδι “Persephone”.

Όσοι είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε τον δίσκο ήδη, ακούσαμε τη μπάντα να πηγαίνει βήματα μπροστά σε σχέση με τον προκάτοχο του “Loom”, το “Diary”, με έντονα τα στοιχεία της ατμόσφαιρας και των εξαιρετικά δουλεμένων φωνητικών μελωδιών. Το album είναι πολυποίκιλο, όπως φαίνεται και από τα 2 κομμάται που ήταν ήδη γνωστά αλλά και θα διαπιστώσετε και από το “Persephone”. Ξεκινήστε το 2016 με έναν αξιοπρόσεκτο δίσκο!

INK COVER

“Loom” track list:

01. Desert Son
02. Sell Me
03. Rain
04. Persephone
05. Days Of Storm
06. Violent Dope
07. Sirens
08. Question
09. Legend
10. Little Story
11. Ophelia

Ευτυχισμένο έτος είναι εκείνο που ξεκινά με Ταραντίνο!

0

Το τρομερό παιδί του αμερικανικού σινεμά επιστρέφει με την πιο διασκεδαστική ιστορία της καριέρας του, ένα θανάσιμο παιχνίδι ζωής και θανάτου

που στάζει αίμα!

Έξι ή οχτώ ή δώδεκα χρόνια μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο, μία άμαξα διασχίζει σαν αστραπή το χειμωνιάτικο τοπίο του Ουαϊόμινγκ. Οι επιβάτες, ο κυνηγός επικηρυγμένων Τζον Ρουθ (Κερτ Ράσελ) και η «Κρατούμενη» Ντέιζι Ντόμεργκιου (Τζένιφερ Τζέισον Λι), πηγαίνουν στην πόλη Red Rock, όπου ο Ρουθ, γνωστός στα μέρη αυτά ως ο «Κρεμάλας», σκοπεύει να φέρει την Ντόμεργκιου ενώπιον της δικαιοσύνης.

Στο δρόμο, συναντούν δύο ξένους: τον ταγματάρχη Μαρκίς Ουόρεν, έναν μαύρο πρώην στρατιώτη του στρατού των Βορείων που πλέον έχει γίνει διαβόητος «Κυνηγός Κεφαλών» (Σάμιουελ Λ. Τζάκσον), και τον Κρις Μάνιξ (Ουόλτον Γκόγκινς), έναν Νότιο αντάρτη που υποστηρίζει ότι είναι ο νέος «Σερίφης» της πόλης.

Χάνοντας τον δρόμο τους στην χιονοθύελλα, ο Ρουθ, η Ντόμεργκιου, ο Ουόρεν και ο Μάνιξ αναζητούν καταφύγιο σε μία στάση για άμαξες σε ένα ορεινό πέρασμα. Όταν φτάνουν εκεί, συναντούν όχι την ιδιοκτήτρια αλλά τέσσερα άγνωστα πρόσωπα. Ο «Μεξικάνος» Μπομπ (Ντέμιαν Μπιτσίρ), ο οποίος φροντίζει την στάση όσο η ιδιοκτήτρια επισκέπτεται τη μητέρα της, έχει αποκλειστεί εκεί με τον «Ανθρωπάκο» Οσβάλντο Μομπρέι (Τιμ Ροθ), τον δήμιο του Red Rock, τον «Γελαδάρη» Τζο Γκέιτζ (Μάικλ Μάντσεν), και τον Στρατηγό του στρατού των Νοτίων, τον «Νότιο» Σάνφορντ Σμίδερς (Μπρους Ντερν). Καθώς η χιονοθύελλα τυλίγει την ορεινή στάση, οι οκτώ ταξιδιώτες μας συνειδητοποιούν ότι δεν θα είναι και τόσο εύκολο να φτάσουν τελικά στο Red Rock…

7 Ιανουαρίου στους κινηματογράφους

Κυκλοφόρησε το TAPE WARS: The Greek Scene Awakens

0

Η ραδιοφωνική εκπομπή 2 Smoking Barrels σε συνεργασία με την 3P Lab, μόλις προέβησαν σε κυκλοφορία συλλογής, υπό τον τίτλο TAPE WARS: The Greek Scene Awakens”. Η συλλογή κυκλοφορεί σε μορφή κασέτας (audio tape cassette) και συμπεριλαμβάνει τραγούδια από τους Nightstalker, Black Hat Bones, Solarmonkeys, Sun, Rain in Life, Mother of Millions, we.own.the.sky, Hedvika, Sadhus (The Smokin Community), ενώ –όπως φαίνεται τόσο από τον τίτλο όσο και στις παρακάτω φωτογραφίες- το artwork είναι βασισμένο στη νέα συνέχεια της κινηματογραφικής σειράς Star Wars.

01To TAPE WARS: The Greek Scene Awakens” κυκλοφορεί στον περιορισμένο αριθμό των 50 τεμαχίων και πληροφορίες για την απόκτησή του θα βρείτε στη σελίδα της εκπομπής 2 Smoking Barrels στο facebook ή και στην περιγραφή του παραπάνω φωτογραφικού album

 

Μείνετε συντονισμένοι στα sites και τα social pages των ιθυνόντων νοών της εν λόγω κυκλοφορίας για ακόμη περισσότερες δραστηριότητες που αναμένονται στο προσεχές διάστημα.

Κερδίσεις ή χάσεις, να στοχεύεις ψηλά! Πρώτο τρέιλερ για το «Έντι ο Αετός»

0

Ποιος είπε ότι οι μόνοι διάσημοι αθλητές είναι οι καλύτεροι;

Ο «Έντι ο Αετός» έρχεται για να διηγηθεί την ιστορία για την πιο εξωφρενική συμμετοχή σε Ολυμπιακούς Αγώνες, για ένα απίστευτο όνειρο που βγήκε αληθινό.

Η ταινία αφηγείται την συναρπαστική πορεία του «Αετού Έντι», κατά κόσμο Μάικλ Έντουαρντς, του πιο διάσημου άλτη του σκι  στην ιστορία της Βρετανίας. Η ακούραστη επιμονή του Έντουαρντς να μην εγκαταλείπει ποτέ την προσπάθεια, αποτελεί μια ωδή στο ανθρώπινο πνεύμα και την αντοχή, όταν αντιμετωπίζει εξαιρετικές δυσκολίες και προκλήσεις.

Ο Τάρον Έτζερτον, που έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο στον πρωταγωνιστικό ρόλο του «Kingsman: Η Μυστική Υπηρεσία», ενσαρκώνει τον Έντι τον Αετό και ο Χιου Τζάκμαν υποδύεται έναν ειδικό στο άλμα του σκι που βοηθά τον Έντι στην προπόνησή του για τους Ολυμπιακούς του Κάλγκαρι.

Η ταινία αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 31 Μαρτίου 2016 από την Odeon.

Οι Skinner Box επιστρέφουν με νέο album!

0

Αυτοί είναι οι Έλληνες Skinner Box, που στο παρελθόν μας είχαν εκπλήξει με το “Goldfish Memory” και όχι μόνο, από το E.P. “Life is Chemistry”.

Πέρασαν κοντά τρία χρόνια για να φτάσει σήμερα και συγκεκριμένα λίγα λεπτά πριν, για να μας παραδώσουν το νέο track, από τον δίσκο “Alpha Waves”. Το τραγούδι φέρει τον τίτλο “The world in your hands (Spirit of the staircase)” όπου με τον μοναδικό ήχο και τα φωνητικά της Βάνας, πρόκειται να σας αλλάξει τα δεδομένα!!

Πάρτε μια γεύση για το τι πρόκειται να ακολουθήσει…

 

Hello friends!
It’s been awhile since the release of our E.P. “Life is Chemistry”.
Our forthcoming album “Alpha Waves” is almost finished, so we are proudly presenting you an introduction to it… (as promised)
“The world in your hands (Spirit of the staircase)”

Love and Share x

Album Credits:
Recorded & mixed by Alexis Bolpasis at Artracks Studios. Mastered by George Priniotakis at Artracks Studios.
Produced by Alexis Bolpasis & Skinner Box.

Οι Jakob για πρώτη φορά στην Ελλάδα

0

“Η Barcode Music παρουσιάζει για πρώτη φορά στην Ελλάδα τους εκ Νέας Ζηλανδίας ορμώμενους post rockers Jakob στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής τους περιοδείας που θα λάβει χώρα τον Απρίλιο και Μάιο του 2016.JAKOB EURO 2016 A2 DATES

Πιο συγκριμένα το Σάββατο 16 Απριλίου, μία μέρα πριν την εμφάνισή τους στη σκηνή του επερχόμενου Roadburn Festival, αποτελώντας προσωπική επιλογή των Neurosis, οι Jakob κάνουν μια στάση επί αθηναϊκού εδάφους ώστε να μας παρουσιάσουν το υλικό τους στο χώρο του An Club.

Περισσότερες πληροφορίες αναμένονται σύντομα.”

 

Καλό Ταξίδι Lemmy

0

Έφυγε από τη ζωή ο τεράστιος Lemmy Kilmister, των θρυλικώνMotörhead.

lemmy

Αυτή τη φορά δυστυχώς είναι αληθινή η είδηση και επιβεβαιώθηκε και με αντίστοιχο δημοσίευμα από την επίσημη σελίδα του συγκροτήματος στο facebook και στα υπόλοιπα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Στα 70 του χρόνια, άφησε την τελευταία του πνοή χθες Δευτέρα 28 Δεκεμβρίου 2015. Έμαθε για την ασθένειά του στις 26 Δεκεμβρίου, καθόταν στο σπίτι του, μπροστά από το αγαπημένο του video game…

lemmy

Γεννημένος την παραμονή Χριστουγέννων του 1945, στο Staffordshire της Αγγλίας ο Lemmy Kilmister (του οποίου το ψευδώνυμο προέρχεται από την φράση “lemmy a fiver” την οποία χρησιμοποιούσε τακτικά) μεγάλωσε με την μητέρα του και τον ιδιαίτερα αυστηρό θετό πατέρα του στην Β. Ουαλία (ο βιολογικός του πατέρας εγκατέλειψε την οικογένειά του όταν ο Lemmy ήταν 3 μηνών).

Στα 16 του είδε για πρώτη φορά τα Σκαθάρια (The Beatles) στο Liverpool κι έτσι ξεκίνησε να μαθαίνει κιθάρα. Στα μέσα της δεκαετίας των 60 ο Lemmy μπήκε στην πρώτη του μπάντα και το 1967 είχε εγκατασταθεί στο Λονδίνο, δουλεύοντας ως roadie του Jimi Hendrix Experience. Έγινε μπασίστας των Hawkwind το 1972 και συμμετείχε σε 4 άλμπουμ… Τον έδιωξαν όμως το 1975 μετά από σύλληψη για κατοχή ναρκωτικών κατά τη διάρκεια περιοδείας τους. Η επιστροφή – και εκδίκηση – του Lemmy ήταν οι “Bastard” που μετά μετονομάστηκαν σε Motörhead.

Ένας άνθρωπος που πραγματικά ΕΖΗΣΕ την ζωή, δεν είναι πια κοντά μας. Γι’αυτό ΠΑΙΞΤΕ Motörhead δυνατά, παίξτε Hawkwind δυνατά, παίξτε τη μουσική του Lemmy ΔΥΝΑΤΑ! Και φυσικά πιείτε ένα ποτό ή αρκετά… Όπως θα έκανε κι εκείνος!!
Όσοι επιθυμούν μπορούν να μοιραστουν και τις ιστορίες τους στη σελίδα του Ian Fraser Lemmy Kilmister

Πέρυσι τον Μάρτιο είχαμε την ευκαιρία, τύχη και τιμή να μιλήσουμε μαζί του και η συνέντευξή του δημοσιεύθηκε στο Τεύχος 15 του BURST Magazine. Διαβάστε την ΕΔΩ

 

 

Ian ‘Lemmy’ Kilmister 1945 -2015.
Born to lose, lived to win.

Barb Wire Dolls: Ένα “αληθινό” live!

0
Photos by Andreas Panopoulos | www.whentimefreezes.com

Στις 23/12 ήμουν τυχερός που βρέθηκα στο Death Disco για να δω BARB WIRE DOLLS.

Αν και δεν είμαι Fan του είδους, μιας και η μπάντα κινείτε στον χώρο του punk με αρκετά στοιχεία από την grunge σκηνή των 90’s η όλη παρουσία του γκρουπ με κέρδισε.

Ας πάρουμε τα πράγματα όμως από την αρχή, μιας και στην σκηνή εμφανίστηκαν πρώτα οι NARCOSIS. Θα ζητήσω συγνώμη από την μπάντα μιας και πρόλαβα μόνο τα 2 κομμάτια.

Από αυτό το λίγο που πρόλαβα να ακούσω μόνο θετικά πράγματα θα μπορούσα να πω, αλλά θα περιμένω μέχρι την επόμενη φορά που θα δω όλο το performance.

sun rain-2

Εν συνεχεία στην σκηνή ανέβηκαν οι SUN,RAIN IN LIFE. Η μπάντα κρατάει γερά από το 1995 και την είχα δει και στο Def Con Fest στο AN πριν από λίγο καιρό.

Για όσους δεν την έχουν ακούσει, πατάει στον χώρο της μουσικής σκηνής του Seattle των 90’s, με πολύ προφανή στοιχεία από τους NIRVANA.

Στα δικά μου αυτιά η όλη παρουσία, όπως και την προηγούμενη φορά, ήταν αξιοπρεπής αλλά χωρίς αυτό το κάτι παραπάνω στα riff τους που θα κάνει την διαφορά στο κοινό.

barb-16

Έφτασε η ώρα να ανέβουν στην οι BAR WIRE DOLLS. Ακούσαμε Βack to Back κομμάτια χωρίς πολλά λόγια, με την ενέργεια από την μπάντα να περνάει στο κοινό σαν ηλεκτρικό ρεύμα.

Ειλικρινά νόμιζα ότι θα βαρεθώ, αλλά αντιθέτως η μπάντα κράτησε τον πήχη ψηλά, χωρίς να κάνει καμία κοιλιά, δεν σταμάτησε δευτερόλεπτο να «πανκογκραντζάρει» και να μεταδίδει όλο αυτό το feeling και στο κοινό.

Η Frontwoman γνωστή ως «Isis Queen», εισχώρησε στο κοινό αρκετές φορές και μετέτρεψε το Live σε ένα δυνατό Party.

Τα κομμάτια που μου άρεσαν ήταν τα «Walking Dead», «Revolution», «Punk The Fussies», «Destroyer Boy» αλλά ξεχώρισαν στα αυτιά μου κατά πολύ τα «Wild Child Diamonds» & το «Devil’s Full Moon».

Ηχητικά το live ήταν καλό, το μόνο αρνητικό ήταν ότι στην αρχή δεν ακουγόταν καλά η φωνή της ISIS αλλά βελτιώθηκε εν συνεχεία.

Ήταν μια πολύ ωραία βραδιά … μέχρι την επόμενη που ελπίζω να είναι σύντομα.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ NOIZZZZZZZZERS !!!

In introspection and sense – Μια συζήτηση σε βάθος με τον Anders Jacobsson των Draconian

Όσοι έχετε ασχοληθεί με τους στίχους των Draconian, γνωρίζετε τον ποιητικό χαρακτήρα τους. Έχοντας αυτό στο μυαλό, μια κουβέντα με τον βασικό στιχουργό και τραγουδιστή τους, τον Anders Jacobsson, αποκτά ξεχωριστό ενδιαφέρον και σε καμία περίπτωση δεν μπορείς να αναλώσεις την συνέντευξη σε απλή ροή ερωτήσεων – απαντήσεων. Στην συζήτηση που είχαμε λοιπόν, καταπιαστήκαμε από απλά πράγματα όπως ο καιρός και ο ελεύθερος χρόνος του μουσικού, μέχρι την ικανότητα ( ή απουσία της) του ανθρώπου να εναρμονίζεται με τη φύση και το περιβάλλον του, φτάνοντας την κουβέντα και το σύστημα υγείας της Σουηδίας! Α, μιλήσαμε φυσικά και για το νέο δίσκο “Sovran”, που κυκλοφορεί 30 Οκτωβρίου…

Ο δίσκος λοιπόν είναι σχεδόν διαθέσιμος, μετά από διάφορες αναβολές στην ημερομηνία κυκλοφορίας του. Και φαίνεται να συμφωνεί και ο καιρός με αυτό! «Τραχύς και κρύος ο καιρός, πολύ ομιχλώδης» όπως αναφέρει ο Anders. «Εκτός από τον καιρό, είμαι κι εγώ έτοιμος για την κυκλοφορία του, μετά από τόσες φορές που μετατέθηκε η ημερομηνία» δηλώνει γελώντας, αλλά η χροιά της φωνής του σχηματίζει και την λέξη “επιτέλους” χωρίς να χρειαστεί να την προφέρει. Πρώτος δίσκος με την Heike Langhans και πρώτος χωρίς να υπάρχουν 3 λέξεις στον τίτλο, όπως αυτοσαρκάζεται ο Anders! “Sovran” ο τίτλος και το όνομα του δίσκου ήταν το τελευταίο κομμάτι του puzzle πριν περάσουν στις λεπτομέρειες του, όπως το layout και το artwork. «Δεν ήμασταν σίγουροι για το πώς έπρεπε να τον ονομάσουμε τον δίσκο, και είχαμε αρκετό χρόνο… γιατί μας πήρε αρκετά να ετοιμάσουμε τα τραγούδια, να τα τελειώσουμε… Και ξέρεις, όσο περισσότερο ασχολείσαι με κάτι, τόσο πιο δύσκολο είναι να το ολοκληρώσεις. Οπότε άρχισα να ανατρέχω στους στίχους ξανά και η λέξη Sovran είναι πολύ δυνατή και εντυπώνεται στο μυαλό κατευθείαν. Αλλά το νόημά της είναι μεγαλύτερο, είναι αυτό που παγιδεύει το εγώ και μας συνδέει με το σύμπαν… και έτσι μεταφράζω και το artwork του δίσκου. Πίσω από όλες τις απόψεις, πίσω από τα επεισόδια του American Idol και του Big Brother, όπου ο καθένας έχει μια ιδέα για τα πάντα… Υπάρχει μια μεγαλύτερη αλήθεια πίσω από ότι θεωρούμε για τον εαυτό μας και πρέπει να εναρμονιστούμε με αυτή, είτε το ονομάσουμε φύση ή σύμπαν. Αυτή είναι η κυρίαρχη πηγή ενέργειας και πρέπει να ευθυγραμμιστούμε μαζί της, αλλιώς θα είμαστε σε μια μόνιμη πορεία σύγκρουσης. Είναι ο συνδετικός κρίκος της αλήθειας με το τρισδιάστατο οικοδόμημα στο οποίο ζούμε μέσα, οικοδόμημα το οποίο πολλές φορές διαταράσσει την πραγματικότητα. ‘Sovran’ είναι το σημείο όπου όλοι συνδεόμαστε… Αν οι άνθρωποι απογυμνωθούν από τις δογματικές αντιλήψεις που τους έχουν επιβληθεί σε μεγάλο βαθμό, τότε εκεί καταλήγουμε, στο ότι είμαστε ένα ελάχιστο κομμάτι ενός μεγαλύτερου πράγματος, πάνω σε ένα κομμάτι βράχου στο αχανές σύμπαν… Αυτή τη σημασία προσπαθώ και να εντρυφήσω στον κόσμο μέσα από τον τίτλο και τους στίχους μου γενικά.»

 

anders

Μιας και πιάσαμε τους στίχους του, μπαίνω στον πειρασμό να τον ρωτήσω για το ενδεχόμενο έκδοσης τους ως ποιητική συλλογή, αφού έχουν αυτή την αίσθηση, πέρα από τα απλά δεδομένα ενός τραγουδιού… ή έστω την δημιουργία κάποιου concept δίσκου, μιας σκοτεινής ιστορίας σαν αυτές που έρχονται στο μυαλό όταν ακούει κάποιος Draconian. «Ναι, μια τριλογία για να γίνουν και ταινίες» σχολιάζει γελώντας για να σοβαρευτεί μετά, δηλώνοντας αυστηρός κριτής με τους στίχους του. «Ακόμα περισσότερο τώρα απ’ ότι στο παρελθόν βρίσκω τον εαυτό μου να αλλάζει και να δουλεύει πάνω στους στίχους ακόμα και την τελευταία στιγμή… μέχρι και τα μέρη που μπαίνουν στον δίσκο σκέφτομαι ότι θα μπορούσαν να είναι καλύτερα ή έστω διαφορετικά». Συμφωνεί απόλυτα όταν του λέω ότι μερικές φορές είναι καλύτερο να ακολουθείς την αρχική σκέψη, για να συμπληρώσει ότι το να είσαι τελειομανής είναι έως και κατάρα… Όπως δύσκολο είναι επίσης, όπως λέει, το να αρπάξεις τις ιδέες όταν έρχονται, γι αυτό πρέπει να έχεις τη συνείδηση και το μυαλό σου ανοιχτό πάντα… πολλές φορές οι καλύτερες ιδέες έρχονται στο δρόμο ή στη δουλειά ή όταν δεν τις περιμένεις γενικά. «Η υπόσχεσή μου για το νέο χρόνο είναι να κρατάω σημειώσεις όπου μπορώ» αυτοσαρκάζεται. Θέλει πάντως ο επόμενος δίσκος να είναι ότι καλύτερο έχει κάνει, να ξεπεράσει όλες τις προηγούμενες δουλειές του και έχει ήδη κάποιες ιδέες για το νέο δίσκο! «δεν έχουμε μιλήσει πολύ γι αυτό φυσικά, αλλά ήδη υπάρχουν κάποια πλάνα και σκόρπιες ιδέες, όπως και στίχοι… φυσικά θα είναι ένας Draconian δίσκος, αλλά θέλω να δοκιμάσω και κάτι διαφορετικό» αναφέρει και περιμένω μήπως βγάλουμε την είδηση… «δεν το έχω πει σε καμιά συνέντευξη ως τώρα, αλλά σκέφτομαι να χρησιμοποιήσω καθαρά φωνητικά στο επόμενο album!».

Εκτός όμως από τις αλλαγές για τον επόμενο δίσκο, υπήρχαν αλλαγές και στο “Sovran”, με κυρίαρχη φυσικά την Heike Langhans. Ούσα στην μπάντα από το 2012 βέβαια, αλλά με τον δίσκο αυτό να είναι ο πρώτος της στην μπάντα, θέλω να μάθω αν είχε την ελευθερία να βάλει και δικά της στοιχεία στη δημιουργία του. «Πάντα ήθελα να έχω τη συμμετοχή από τις συν-τραγουδίστριές μου στη δημιουργία των κομματιών και η Heike το έκανε άνετα, καθώς ήδη ήταν έμπειρη μουσικός και στιχουργός… βοήθησε και το γεγονός ότι για τη δημιουργία του δίσκου έμεινε εδώ στη Σουηδία μαζί μου οπότε ήταν άμεση η συνεργασία, όπως για παράδειγμα στο ‘Marriage of Attaris’ το οποίο ανήκει σε μεγάλο βαθμό σε αυτήν». Άρα τα τραγούδια γράφτηκαν μετά τον ερχομό της στη μπάντα? «όχι όλα… αρκετά μέρη ήταν ήδη έτοιμα και υπήρχαν μέρη προηχογραφημένα ώστε να έχουμε τη βασική ιδέα… ακριβώς γι αυτό το λόγο βέβαια έφτασα σε κάποιο σημείο πριν την ολοκλήρωση του δίσκου που μου φαίνονταν όλα παλιά, μιας και τα είχα στο μυαλό μου και τα είχα ακούσει τόσες πολλές φορές». Η μουσική και οι στίχοι των Draconian γράφονται από διαφορετικά άτομα οπότε η κουβέντα γυρνάει στον τρόπο που συντίθενται τα τραγούδια από τα μέρη τους… πρώτα η μουσική ή πρώτα οι στίχοι? «Συνήθως γράφουμε μαζί με τον Johan [Ericson, κιθάρα]…τις περισσότερες φορές θα έρθει με νέες ιδέες ο Johan και στο άκουσμα τους θα γράψω τους στίχους που μου γεννούν οι ήχοι. Έτσι κι αλλιώς σχεδόν πάντα γράφω από την καρδιά μου, σκέψεις και ιδέες που έχω μέσα μου. Σε αυτό τον δίσκο πάντως ασχολήθηκα ίσως υπερβολικά με τους στίχους, αλλάζοντας πράγματα έως και 5 λεπτά πριν την ηχογράφηση».

Τσεκάροντας απόψεις ανθρώπων που άκουσαν μέρη του δίσκου μέχρι τώρα, είδα ότι αρκετοί έλεγαν πως το “Sovran” μοιάζει ηχητικά με το “The Burning Halo”… «ναι, έχω ακούσει αρκετό κόσμο να το λέει αυτό, και ίσως είναι έτσι όντως, σε καμία περίπτωση όμως δεν έγινε ηθελημένα» σχολιάζει ο Anders. «Νομίζω ότι αυτό προέκυψε τελικά λόγω του ότι θέλαμε περισσότερες ρυθμικές κιθάρες και περισσότερη ατμόσφαιρα στο τελικό αποτέλεσμα» εξηγεί. «Καταλήξαμε με κάτι αρκετά σκοτεινό, αν και υπάρχει η μεγάλη διαφορά σε σχέση με το “The Burning Halo” στο κομμάτι της παραγωγής… η τωρινή είναι πολύ ανώτερη. Αν και στο θέμα της ατμόσφαιρας και στο συναισθηματικό κομμάτι, υπάρχει επίσης διαφορά στη χρήση των keyboards, η οποία είναι πιο εκτεταμένη στο EP απ’ ότι εδώ.» Όπως για παράδειγμα του αναφέρω στο ‘Stellar Tombs”, το πρώτο τραγούδι που βγήκε στη δημοσιότητα, όπου κυρίως με τις κιθάρες δημιουργούν μια ατμόσφαιρα επιβλητική… «Αυτό είναι ένα τραγούδι που ξεχωρίζει όντως, έχει μια διαφορετική αισθητική. Αλλά πάντα ήθελα την χρήση των keyboards στη μουσική μου. Βέβαια, τα έχω στο μυαλό μου σαν μια μουσική του σύμπαντος, και σαν τέτοια πρέπει να αγκαλιάζουν τα τραγούδια, όχι να τα πνίγουν, σε περίπτωση που είναι πολύ έντονα. Υπάρχουν μερικά σημεία στο δίσκο που ταιριάζει η περισσότερη ένταση, αλλά γενικά είμαι πολύ ευχαριστημένος με το αποτέλεσμα…. Απλά έχω βαρεθεί να το ακούω, μετά από τόσο καιρό!» Το λες μέχρι και αναμενόμενο, μετά από την τριπλή αναβολή της κυκλοφορίας του, αλλά και με τα προβλήματα με τη βίζα της Heike στη Σουηδία, που καθυστέρησε επιπλέον τις ηχογραφήσεις.

promo31-1024x536

Επιστρέφοντας στο κομμάτι των στίχων, ήθελα να μάθω από πού παίρνει έμπνευση για τέτοιους στίχους ο Anders… «Είναι εικόνες και ιδέες που φωλιάζουν στο υποσυνείδητό μου κυρίως, αλλά σίγουρα επηρεάζομαι από βιβλία που διαβάζω, ταινίες και ντοκιμαντέρ που βλέπω, διάφορες αηδίες που ακούω όταν περιμένω στην ουρά του φαγητού στη δουλειά… μπορώ να στήσω τους στίχους ολόκληρου τραγουδιού γύρω από μια πρόταση, από όπου και αν προέλθει αυτή, αρκεί να μου κινήσει το ενδιαφέρον». Πρέπει τότε να βρίσκεται συνέχεια με ένα σημειωματάριο στο χέρι! «θα έπρεπε πολύ πιο συχνά από ότι το κάνω ήδη! Χρειάζομαι πάντως κάποιον να με βάζει σε μια τάξη , καθώς πολύ συχνά ξεστρατίζω και κάπως βαριέμαι στη ρουτίνα του τρόπου ζωής εδώ… μιας και μένω μόνος μου, δεν έχω κάποιον να με ωθεί στο να κάνω πράγματα όταν πρέπει, αλλά μαθαίνω νομίζω, όσο μεγαλώνω! Και αυτές οι αλλαγές στη ζωή μου και οι εμπειρίες, αποτυπώνονται και στη δουλειά μου. Πάντως δεν είναι και τόσο εύκολο να μένεις εδώ και να κάνεις αυτά που θες». Δεν μπορώ να μην αναφέρω ότι το γνωρίζουμε πού καλά κι εμείς εδώ στην Ελλάδα, ειδικά τα τελευταία χρόνια… αν και θα μπορούσε να γίνει εφαλτήριο για την άνθιση των τεχνών αυτό, δεν είναι έτσι? «Σίγουρα, πάντα θα υπάρχει ένας φόβος αντιπαράθεσης σε τέτοιες περιπτώσεις, αλλά αυτό μπορεί να μας οδηγήσει να δράσουμε μέσω άλλων τρόπων. Πιστεύω ότι όλοι μας έχουμε μια καλλιτεχνική πλευρά κρυμμένη μέσα μας. Πρέπει να αφήνουμε τον εαυτό μας να εκφραστεί, μέσω αυτής της έκφρασης θα μεγαλώσουμε, και πρέπει να ψάχνουμε λίγο να βρούμε αυτό με το οποίο μας αρέσει να ασχολούμαστε… με θλίβει το γεγονός ότι υπάρχουν άνθρωποι που κοιμούνται μπροστά από την τηλεόραση βλέποντας σκουπίδια όπως το American Idol ή κάτι παρόμοιο».

Αφήνουμε λίγο τον υπόλοιπο κόσμο και επιστρέφουμε στη δημιουργία της μουσικής των Draconian…. Στη μουσική δύσκολα υπάρχει παρθενογένεση και είναι πολύ πιθανό μια μουσική να ταιριάζει με κάποια ήδη υπάρχουσα, θελημένα ή όχι… «το σίγουρο είναι ότι όταν γράφω τραγούδια, δεν έχω κάτι να παίζει, θέλω την προσοχή μου απερίσπαστη… βέβαια, αρκετές φορές όταν έχω μια ιδέα στο μυαλό μου, γυρνάω στα προηγούμενα albums για να τσεκάρω ότι δεν επαναλαμβάνομαι… όπως φαντάζομαι το κάνουν και τα άλλα μέλη της μπάντας και αφορά ακόμα περισσότερο τους μουσικούς. Σίγουρα αντλώ ιδέες από την ποίηση, είτε τα θέματα ή τρόπο που χρησιμοποιούν τη γλώσσα με αυτό τον εκφραστικότατο τρόπο. Οπότε, όταν γράφω, προτιμώ να ανατρέχω στην ποίηση και τη λογοτεχνία παρά στη μουσική.» Αυτό και να γίνει δεν θα είναι και τόσο μεγάλο θέμα πάντως… τι γίνεται όμως τον ρωτάω όταν σου έρχεται μια ιδέα που παραπέμπει ευθέως σε κάποιο άλλο συγκρότημα, π.χ. οι My Dying Bride, λόγω παρόμοιων κατευθύνσεων στην ατμόσφαιρα και τους στίχους? «Σίγουρα δεν πρόκειται να ‘κλέψουμε’ κάτι απευθείας. Και μιλάω και για τον Johan όταν λέω ότι αν κάτι είναι σχεδόν ίδιο, θα το αφήσουμε στην άκρη. Πάρε όμως για παράδειγμα το “For You” των My Dying Bride που ανέφερες, αυτή την υπέροχη κιθαριστική μελωδία που διατρέχει όλο το τραγούδι. Υπάρχει μια παρόμοια μελωδία στο δικό μας “Morningstar”, όχι η ίδια φυσικά, αλλά αρκετά κοντά στο “For You”, που ταίριαζε τόσο ωραία στο υπόλοιπο τραγούδι που δεν την αλλάξαμε τελικά πολύ. Οπότε δεν θα απορρίψουμε ιδέες που μας ταιριάζουν, μόνο επειδή παραπέμπουν σε άλλες μπάντες, αλλά δεν θα χρησιμοποιήσουμε την ίδια μουσική. Προσπαθώ πάντως να μην το σκέφτομαι πολύ όταν γράφω ένα τραγούδι… πρώτα θέλω να το ολοκληρώσω και μετά να το συγκρίνω… πρώτα πρέπει έτσι κι αλλιώς να είμαι εγώ ευχαριστημένος με το τραγούδι!».

Πιο πριν πήραμε την αποκλειστική είδηση για τη χρήση καθαρών φωνητικών στον επόμενο δίσκο από τον Anders.Τον ρωτάω αν μετά την αποχώρηση της Lisa το 2011, υπήρχαν σκέψεις και για άλλες αλλαγές στη μπάντα, όπως να συνεχίσουν χωρίς γυναικεία φωνητικά… «Να σου πω την αλήθεια, όχι απλά υπήρχε ως σκέψη, αλλά αυτός ήταν και ο δρόμος που λέγαμε θα ακολουθήσουμε αν αποχωρούσε η Lisa! Φυσικά όπως είναι φανερό αυτό άλλαξε» λέει γελώντας για να προσθέσει πως «αν στο μέλλον βρεθούμε για κάποιο λόγο χωρίς την Heike, νομίζω πως θα συνεχίσουμε οι υπόλοιποι, χωρίς τα γυναικεία φωνητικά. Εγώ θα το προσπαθήσω έτσι κι αλλιώς και σίγουρα μπορεί να τραγουδήσει και ο Johan, είναι καλός. Όπως και να έχει πάντως, θα υπάρχουν καθαρά και σκληρά φωνητικά, στους Draconian πάντα υπήρχε αυτή η εναλλαγή και την θέλουμε.» Καλά τα λέμε για τη συμμετοχή ή μη στο μέλλον γυναικείας φωνής, αλλά μπαίνω στον πειρασμό να τον ρωτήσω αν έχει σκεφτεί ποτέ τους Draconian χωρίς αυτόν, για να πάρω την απάντηση εύκολα γελώντας… «ναι και βέβαια το έχω σκεφτεί!» Πιάνοντας όμως πιο σοβαρό τόνο μετά προσθέτει πως ποτέ δεν είπε ότι σκέφτεται να αποχωρήσει… «μισή από τη ζωή μου την έχω περάσει σε αυτή τη μπάντα, αλλά η ιδέα έχει έρθει στο μυαλό μου, ότι κάποια στιγμή μπορεί να μην είμαι πια μέλος. Αν έχω σκεφτεί και τι θα έκανα μετά? Αυτό όχι… ο ήχος των Draconian φαντάζομαι θα ήταν μαζί μου έως ένα βαθμό». Πολλοί μουσικοί έχουν πάντως και διάφορα side-projects, οπότε θα μπορούσε να είναι κι αυτό μια σκέψη… «η αλήθεια είναι ότι είχα κάποια, αλλά δεν προχώρησαν στο στάδιο της κυκλοφορίας. Ειδικά αν ανακαλύψω ότι μπορώ να τραγουδήσω και καθαρά, θα το επιχειρήσω χαχα! Το θέμα πάντως είναι ότι χρειάζομαι και μουσικούς. Μπορώ να έχω μελωδίες στο μυαλό μου, αλλά δεν μπορώ να τις γράψω ή να τις εκτελέσω σε όργανα. Μια επιλογή, την οποία κιόλας έχουμε συζητήσει ήδη, είναι να ξεκινήσουμε κάτι με την κοπέλα μου, μόλις μπορέσει να μετακομίσει εδώ… είναι και αυτή μουσικός, αλλά το πλάνο είναι για πιο ηλεκτρονική – ambient μουσική. Ιδέες υπάρχουν, αλλά δεν ξέρω πραγματικά πότε θα μπορέσει να γίνει κάτι τέτοιο. Είμαι πάντως ανοιχτός και σε οποιαδήποτε πρόταση από κάποιον για side project! Προτάσεις για guest εμφανίσεις υπάρχουν ήδη, άλλες τις δέχομαι και άλλες όχι, ανάλογα με το χρόνο μου… για παράδειγμα συμμετείχα στον δίσκο των Weeping Silence, μια gothic/doom μπάντα από τη Μάλτα.»

1443629756646

Μιλώντας για καλεσμένους, πάμε και στον δικό τους καλεσμένο στο δίσκο, τον Daniel Anghede των Crippled Black Phoenix, στο τραγούδι “Rivers Between Us”. «Ναι και μάλιστα ήταν μαζί μας σε ένα πρόσφατο show και παίξαμε το τραγούδι στη σκηνή, όπως είναι και στο δίσκο». Ο Anders όταν βγήκε το lyric video για το τραγούδι είχε γράψει ένα σχόλιο ότι δεν ήταν ακριβώς επιλογή του να γίνει το lyric video για αυτό και όχι το “Stellar Tombs” και δεν ήξερα αν θα θέλει να απαντήσει αλλά δεν έχει πρόβλημα να πει ότι «έτσι κι αλλιώς έχω θέμα με την εταιρία μας. Ήταν δική τους επιλογή, αντί να διαλέξουν το ‘Stellar Tombs’ του οποίου οι στίχοι είναι πιο σύνθετοι και δέχονται αρκετές ερμηνείες, προτίμησαν το ‘Rivers Between Us’ που είναι πολύ απλό… Προσωπικά – και το ανέφερα και στην εταιρία αυτό – ήθελα ως lyric video να βγει το ‘The Marriage Of Attaris’. Αλλά φαντάζομαι τον βασικό ρόλο τον έπαιξε ο πιο εμπορικός χαρακτήρας του ‘Rivers Between Us’… Είχαμε όμως κι άλλα προβλήματα, όπως με το βινύλιο που θα βγει σύντομα, για το οποίο έστειλαν την τελευταία στιγμή το lay-out, χωρίς να μπορώ να αλλάξω τίποτα στο τρόπο που είναι δομημένο. Όταν τα τσέκαρα, υπήρχε όντως διαφορά μεταξύ του τρόπου που φαίνονται όπως τα ετοίμαζα εγώ και του πώς εμφανίζονται στο lay-out. Μου φαίνεται παράξενο που ξεπέρασαν κάποια όρια αυτή τη φορά, καθώς δεν είχαμε ποτέ προβλήματα στο παρελθόν μαζί τους.»

Έχοντας και ένα από τα ανερχόμενα ονόματα στο χώρο του design και του animation, τον Costin Chioreanu, είναι μια καλή ευκαιρία και για κάποιο πλήρες video, όχι απλά lyric… «ετοιμάζουμε όντως ένα video, αλλά όχι με αυτόν, καθώς κυρίως ειδικεύεται στον τομέα του animation και εμείς θέλουμε κάτι διαφορετικό. Ήδη έχουμε έρθει σε επαφή με κάποιον σκηνοθέτη για να το κάνει, και θα είναι κάποιο από τα τραγούδια που έχουν παρουσιαστεί ήδη. Δεν θα αναφέρω ποιο ακόμα… Έχει και αυτός αρκετά πλήρες πρόγραμμα αλλά ενδιαφέρεται πολύ και μάλλον θα γίνει, αν και θα υπάρχει αυστηρά καθορισμένο πρόγραμμα με την έλλειψη χρόνου. Πάντως μου έχει ζητήσει τη δική μου οπτική πάνω στο τραγούδι, ώστε να έχει μια βάση. Σίγουρα δεν θα έχει απλά τη μπάντα να παίζει, αυτό νομίζω ότι κουράζει πλέον… προτιμώ να υπάρχει μια ιστορία, σαν μια ταινία πολύ μικρού μήκους.»

Μιλήσαμε πιο πριν με τον Anders για το αν ακούει τίποτα κατά τη διάρκεια της συγγραφής των στίχων του… θα πρέπει να έχει και κάποιο ελεύθερο χρόνο όπου ακούει μουσική απλά για ψυχαγωγία, αν και απ’ ότι απάντησε, αυτός ο χρόνος είναι περιορισμένος, ειδικά τώρα με τις συνεντεύξεις… «Ακούω πολύ μια μπάντα που λέγεται Colour Haze αυτές τις μέρες, από τη Γερμανία σε ρυθμούς stoner/ psych rock. Φυσικά ακούω πολύ το νέο δίσκο των My Dying Bride και επίσης το νέο album των Pyogenesis. Πάντως υπάρχουν και στιγμές που ηθελημένα δεν ακούω τίποτα, γιατί δεν ξέρω τι να ακούσω. Με τόσες μπάντες που υπάρχουν και με την τόση χρήση του internet, δεν ξέρω τι θέλω να ψάξω, και καταλήγω να μην ακούω τίποτα! Είναι αρκετές οι φορές που μου αρέσει η ησυχία και φυσικά περνάω και αρκετό από το χρόνο μου βλέποντας ντοκιμαντέρ.» Από κει και πέρα η κουβέντα ξέφυγε από τα μουσικά θέματα, καθώς πιαστήκαμε με τον υπόλοιπο ελεύθερο χρόνο και το ότι θα ήθελε να ταξιδεύει περισσότερο, νιώθοντας φυλακισμένος αν μένει στο σπίτι για πολύ καιρό. Μιλήσαμε επίσης για τη δουλειά του στο Εθνικό Σύστημα Υγείας της Σουηδίας και την άδικη σχέση απαιτούμενης δουλειάς και απολαβών σε αυτόν το κλάδο. Φυσικά είχα κι εγώ να αντιπαραβάλλω παραδείγματα από τη δική μας πραγματικότητα σε αυτό το θέμα…

Ακόμα και στη δουλειά όμως υπάρχει χώρος για έμπνευση, αρκεί να ανοίξεις το μυαλό σου όπως λέει ο Anders… και να έχεις και ένα πρόχειρο σημειωματάριο συμπληρώνω εγώ! Όπως και να έχει, πρέπει να αφήνουμε ελεύθερες τις εσωτερικές μας φωνές να δημιουργούν αυτό που γνωρίζουν σε επαφή με την ανώτερη πραγματικότητα που μας περιβάλλει… κάπως έτσι αφηρημένα κλείνουμε της κουβέντα μας, αφού βέβαια του υποσχεθώ ότι θα κεράσω τις μπύρες μετά τη συναυλία τους εδώ – αν κλειστεί κάποια – για να απαντήσει ότι το αψέντι θα το πληρώσει αυτός…

«Brooklyn»: Δύο χώρες. Δύο αγάπες. Μία Καρδιά.

0

Βασισμένο στο καθηλωτικό μπεστ σέλερ του Κολμ Τόιμπιν, το «Brooklyn» είναι μία από τις πιο ευχάριστες εκπλήξεις της χρονιάς, μια γλυκόπικρη ρομαντική ιστορία γεμάτη ανθρωπιά και μοναδικό χιούμορ.

Το «Brooklyn» είναι η ιστορία μιας νεαρής γυναίκας, της Έιλις, που μετακομίζει από μια μικρή πόλη της Ιρλανδίας στο πολύβουο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, όπου -αντίθετα με την ζωή που άφησε πίσω- βρίσκει την ευκαιρία να πιάσει δουλειά, να χτίσει το μέλλον της και να βρει τον έρωτα, στο πρόσωπο του Ιταλοαμερικανού Τόνι.

Όταν μια οικογενειακή τραγωδία την φέρνει πίσω στην Ιρλανδία, η Έιλις βρίσκεται και πάλι στην παλιά της ζωή, αυτή τη φορά με τον Τζιμ να την διεκδικεί. Αναβάλλοντας διαρκώς την επιστροφή της στις Η.Π.Α., η Έιλις βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα φοβερό δίλημμα ανάμεσα σε δύο άνδρες και δύο χώρες. Η απόφασή της θα καθορίσει το πού είναι το πραγματικό της σπίτι και, τελικά, ποια η ζωή που θέλει να ζήσει.

«Αισθανόταν περίεργα, σαν να ήταν δύο άνθρωποι – η μία που είχε πολεμήσει δύο κρύους χειμώνες και πολλές σκληρές μέρες στο Μπρούκλιν, και είχε βρει τον έρωτα, και η άλλη που ήταν η κόρη της μητέρας της, η Έιλις που ήξεραν όλοι, ή νόμιζαν ότι ήξεραν.»

«Μπελ & Σεμπαστιάν 2: Η Περιπέτεια Συνεχίζεται» από 31 Δεκεμβρίου

0

Οι δύο αχώριστοι φίλοι επιστρέφουν για μία ακόμη περιπέτεια γεμάτη φαντασία, συναίσθημα, ανθρωπιά αλλά και πολλή δράση!

Στο χωριό του Σεμπαστιάν, όλοι γιορτάζουν τη λήξη του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου και εκείνος μαζί με τον πιστό του σκύλο περιμένουν με ανυπομονησία την επιστροφή της φίλης του, Αντζελίνα.

Τα νέα, όμως, είναι δυσάρεστα: το χωριό μαθαίνει ότι το αεροπλάνο της Αντζελίνα έπεσε σε ένα πυκνό δάσος και όλοι θρηνούν το χαμό της. Όλοι εκτός από τον παππού του Σεμπαστιάν, ο οποίος ξέρει έναν άνδρα που μπορεί να τους βοηθήσει να την βρουν και πάλι. Έτσι ξεκινά η αποστολή διάσωσης της Αντζελίνα, που επιφυλάσσει πολλούς κινδύνους, ταλαιπωρίες αλλά και ένα μυστικό που θα αλλάξει για πάντα τις ζωές των δύο φίλων…

Λαμπερή πρεμιέρα για την «Επιστροφή» του Ινιαρίτου

0

Οι πρωταγωνιστές της ταινίας «Η Επιστροφή», Λεονάρντο Ντι Κάπριο, Τομ Χάρντι, Τζόσουα Μπερτζ, Ουίλ Πούλτερ, Ντόναλ Γκλίσον, Φόρεστ Γκούντλακ, με τον σκηνοθέτη Αλεχάντρο Γκονζάλες Ινιαρίτου, τον διευθυντή φωτογραφίας Εμάνουελ Λουμπέσκι, τον σεναριογράφο Μαρκ Λ. Σμιθ και τους παραγωγούς Μέρι Πάρεντ, Κιθ Ρέντμον και Στιβ Γκόλιν, παραβρέθηκαν στη λαμπερή πρεμιέρα της ταινίας, η οποία διοργανώθηκε την περασμένη Τετάρτη στο Chinese Theater της Hollywood Boulevard του Λος Άντζελες. 

Εμπνευσμένη από αληθινά γεγονότα, «Η Επιστροφή» είναι μια καθηλωτική και έντονη κινηματογραφική εμπειρία που αποτυπώνει την επική περιπέτεια επιβίωσης ενός άντρα και την ασυνήθιστη δύναμη του ανθρώπινου πνεύματος…

Σε μια αποστολή στην αχαρτογράφητη, άγρια φύση της Αμερικής, ο θρυλικός εξερευνητής Χιου Γκλας (Λεονάρντο Ντι Κάπριο) δέχεται επίθεση από μια αρκούδα και εγκαταλείπεται από τα μέλη της ομάδας του, οι οποίοι τον θεωρούν νεκρό. Προσπαθώντας να επιβιώσει, ο Γκλας υπομένει τις αφάνταστες δυσκολίες, καθώς και την προδοσία του έμπιστου ανθρώπου του, Τζον Φιτζέραλντ (Τομ Χάρντι). Με οδηγό του την δύναμη της θέλησης και την αγάπη για την οικογένειά του, ο Γκλας πρέπει να αντέξει τον βαρύ χειμώνα σε μια ανελέητη προσπάθεια να ζήσει και να βρει λύτρωση.

Το «Η Επιστροφή» είναι σε σκηνοθεσία του αναγνωρισμένου, βραβευμένου με Όσκαρ Αλεχάντρο Γ. Ινιαρίτου (Birdman, Babel), ο οποίος συν-υπογράφει και το σενάριο. Η ταινία θα κυκλοφορήσει στους κινηματογράφους στις 21 Ιανουαρίου 2016, από την Odeon.

Οι Anima Triste επιστρέφουν στη σκηνή της Death Disco

0

Οι Αθηναίοι Anima Triste  επιστρέφουν για ακόμα μια χρονιά στην σκηνή της Death Disco!
Μπορεί να βρίσκονται δισκογραφικά εν ζωή, μονάχα ένα χρόνο, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν έχουν αποκτήσει ένα όνομα στο χώρο. Οι θαυμαστές του post punk-dark wave, θα έχουν την ευκαιρία να τους ακούσουν αλλά και να τους μάθους από κοντά, στις 30 του Δεκέμβρη.

Ρίξτε μια ματιά στο δελτίο τύπου που ακολουθεί.

DEATHDISCO
Ωγύγου 16 και Λεπενιώτου 24, Ψυρρή
ΗΣΑΠ: ΣΤΑΘΜΟΣ ΘΗΣΕΙΟ / ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ
ΜΕΤΡΟ: ΣΤΑΘΜΟΣ ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ
ΕΙΣΟΔΟΣ:5 ΕΥΡΩ*(*μετά τη λήξη του live,ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ!!!)

Οι Anima Triste είναι μια Αθηναϊκή Αγγλόφωνη, Darkwave, Post-Punk μπάντα που ξεκίνησε στα τέλη του 2014 με τους Mad Sad στην φωνή, Grego στην κιθάρα, Κώστα Μαυρομάτη στο μπάσο και τον Δημήτρη Χαρμπίλα στα ντράμς.
Οι Anima Triste έχουν δικό τους αυθεντικό ρεπερτόριο και στα τέλη του Οκτώβρη 2015 ηχογράφησαν το πρώτο τους άλμπουμ με 10 πρωτότυπες συνθέσεις και αυτή τη στιγμή είναι στο στάδιο μίξης-παραγωγής από τον Πάνο Τσεκούρα (Mani Deum). Αν και είναι έναν μόλις χρόνο ενεργοί έχουν παίξει 14 φορές ζωντανά σε διάφορα Αθηναϊκά stages και έχουν ανοίξει για τους Mani Deum στο Ρομάντζο.
Στις 30 Δεκέμβρη επιστρέφουν στην σκηνή του Death Disco μαζί με τους Mosquito σε ένα ένα live όπου θα παίξουν τα τραγούδια που θα περιέχονται στο ομώνυμο-ομότιτλο άλμπουμ, 3 νέες συνθέσεις και διασκευές από μπάντες που λατρεύουν.

+προβολή από τις φωτογραφίες που επέλεξε ο Nikos Kats με φόντο τη γκρίζα Αθήνα.

στα decks πριν και μετά τη συναυλία ο Γιώργος Σαφελάς.

Οι The Last Drive Unplugged ζωντανά στο Trianon

0

Οι Last Drive σε ένα special unplugged live set, την Παρασκευή 8 και το Σάββατο 9 Ιανουαρίου 2016, στο Τριανόν (Κοδριγκτώνος 21 & Πατησίων 101, κοντά στο Σταθμό ΗΣΑΠ “Βικτώρια” / τηλ. 210 8215469)!

Η σημαντικότερη rock’n’roll μπάντα που ανέδειξε ποτέ η εγχώρια σκηνή παρουσιάζει τραγούδια από ολόκληρη την σπουδαία πορεία της όπως οι περισσότεροι δεν τα έχουν ακούσει ποτέ! Είναι μόλις η δεύτερη φορά που επιχειρούν κάτι τέτοιο, μετά το unplugged live που είχαν πραγματοποιήσει στο club Berlin, στο Θησείο, πριν από 22 χρόνια!

Σε αυτές τις δύο πολύ ιδιαίτερες βραδιές, το γνωστό line-up των Last Drive – αποτελούμενο από τους “ιστορικούς” Alex K (μπάσο / φωνή), Γιώργο Καρανικόλα (κιθάρα / φωνή), Chris B.I. (drums) και τον Στέφανο Φλώτσιο (κιθάρα) – θα μας προσφέρει μία απογυμνωμένη ακουστική εκδοχή πολλών αγαπημένων κομματιών τους, χωρίς να αποκλείονται περισσότερες εκπλήξεις. Μία πραγματικά μοναδική εμπειρία ακόμα και για τους παλαιότερους φίλους της μπάντας.

Σημείωση: Ο όμορφος χώρος του Τριανόν έχει συγκεκριμένη χωρητικότητα. Για καθεμία από τις δύο βραδιές θα διατεθούν, αυστηρά, 350 εισιτήρια καθήμενων, στην τιμή των 12 ευρώ. Κατά συνέπεια, οι ενδιαφερόμενοι καλό θα ήταν να εξασφαλίσουν την είσοδό τους το συντομότερο δυνατό!

Οι πόρτες θα ανοίξουν στις 21:00.

Διάθεση Εισιτηρίων:

Τριανόν (Κοδριγκτώνος 21 & Πατησίων 101 / τηλ. 210 8215469) – καθημερινά 11πμ – 11μμ, εκτός Σαββάτου (6μμ – 11μμ)

Tilt (Ασκληπιού 37, Εξάρχεια / τηλ. 210 3636028) – ώρες καταστημάτων

The Lab (Θεμιστοκλέους 86, Εξάρχεια / τηλ. 210 3825805) – ώρες καταστημάτων

Γραφείο Τύπου:

Θωμάς Μαχαίρας / maxairas-th@ath.forthnet.gr / 6936 161979

 

Το επαναλαμβάνουμε σε κάθε δελτίο Τύπου και έχει καταλήξει κοινότυπο, αλλά ταυτόχρονα αποτελεί και μία μεγάλη αλήθεια πως όταν αναφέρεσαι σε μία μπάντα σαν τους Last Drive τα πολλά λόγια είναι όντως περιττά.

Από το ξεκίνημά τους, το μακρινό 1983, μέχρι σήμερα, αποτελούν σημείο αναφοράς στην εγχώρια σκηνή, κατορθώντας ταυτόχρονα να αφήσουν ένα ανεξίτηλο στίγμα στον παγκόσμιο χάρτη του rock’n’roll.

Από την πρώτη στιγμή, ήταν φανερό πως πρόκειται για ένα συγκρότημα που διέθετε όλα εκείνα τα στοιχεία που απαιτούνται για να το κάνουν να ξεχωρίσει. Έδειξαν να επικεντρώνονται αμέσως στα βασικά και ουσιώδη της αγαπημένης τους / μας μουσικής. Με απλότητα και αμεσότητα, παρουσίασαν συνθέσεις που σου έμεναν στο μυαλό και δεν έλεγαν να ξεκολλήσουν. Πραγματικά υπέροχα τραγούδια που ταξίδεψαν μέσα από τα ραδιόφωνα και τα πικάπ της εποχής σε ολόκληρο τον πλανήτη και κυκλοφόρησαν από ιταλικές, γερμανικές, ισπανικές και αμερικανικές εταιρείες, συχνά συμπεριλαμβανόμενα σε συλλογές που κατέχουν σήμερα περίοπτη θέση στη δισκοθήκη του rock’n’roll μύθου.

“Poison”, “Valley Of Death”, “Midnite Hop”, “I Love Cindy”, “Gone Gone Gone”, “The Devil May Care”, “Heatwave ’88”, “Have Mercy”, “Chain Train”, “Final Kick”, “Black Limo”, “Overloaded”, “Bad Roads”, “Killhead Therapy”, “Blood From A Stone”, “A Glass Of Broken Dreams”, “Pantherman”, “Magdalene”, “Headlong To The Edge”, είναι μόνο μερικά από τα κομμάτια τους που αναδείχτηκαν νικητές στη μάχη με το χρόνο. Rock’n’roll ύμνοι με δολοφονικά κιθαριστικά riffs, εθιστικά ρεφραίν, ένταση, ενέργεια, δυναμισμό, αλλά και μια πραγματικά σπάνια – για group που δραστηριοποιείται μακριά από τις “μητροπόλεις” του rock – αίσθηση αυθεντικότητας, μάρτυρας και αποτέλεσμα της οποίας είναι και οι πολύ σημαντικές συνεργασίες που έκαναν μέσα στα χρόνια με ξεχωριστές μορφές της παγκόσμιας rock ‘n’ roll κοινότητας, όπως ο Peter Zaremba των Fleshtones, που βοήθησε στην παραγωγή στο Heatwave (1988), ο Paul B. Cutler των Dream Syndicate, που ανέλαβε την παραγωγή στα Blood Nirvana (1990) και Fuckhead Entropy (1992), αλλά και εκλεκτές μπάντες όπως, μεταξύ άλλων, οι Dead Moon, με τους οποίους αλώνισαν τις σκηνές και μοιράστηκαν τα βαν και τις μπύρες σε πολλές γωνιές της Ευρώπης.

Πάνω απ’ όλα, όμως, αυτό που κάνει τους Last Drive να ξεχωρίζουν – και για πολλούς από εμάς να συγκρίνονται μόνο με τεράστιες μπάντες όπως οι Dream Syndicate, Wipers, Gun Club, Thin White Rope – είναι η αίσθηση πως έχουμε ζήσει από κοντά, όλα αυτά τα χρόνια, μία μπάντα που μεγαλούργησε (και θα συνεχίσει να το κάνει) βρίσκοντας το δικό της προσωπικό στυλ, δύσκολα κατατάξιμο σε κάποιο συγκεκριμένο παρακλάδι αλλά ξεκάθαρα rock’n’roll, διατηρώντας μία άρρηκτη και συνεχή σχέση με το κοινό της μέσα από αμέτρητες συναυλίες και ακόμα περισσότερες βραδιές που τα τραγούδια τους μας συντρόφευσαν στις νυχτερινές μας εξορμήσεις.

Μια παρέα σπουδαίων μουσικών, ωραίων και σεμνών ανθρώπων, μόνιμα ανήσυχων σε καλλιτεχνικό και κοινωνικό επίπεδο, με ξεκάθαρες θέσεις απέναντι σε όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας. Οι Last Drive και η μουσική τους θα είναι πάντα δίπλα μας, αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας, ζωντανή απόδειξη ότι δεν πρέπει να αφήνεις τα όνειρα σου να σβήνουν ποτέ.

              www.last-drive.net       

              http://el-gr.facebook.com/pages/The-Last-Drive/170018633037217

DIRKSCHNEIDER (Udo plays Accept) για τελευταία φορά στην Ελλάδα

0

DIRKSCHNEIDER (Udo plays Accept) για τελευταία φορά στην Ελλάδα.”

Το metal icon που ακούει στο όνομα Udo Dirkschneider παίζει τραγούδια από την θητεία του στην heavy metal δυναστεία των Accept, για μία τελευταία φορά, σε ένα ανεπανάληπτο tour που ξεκινάει τον Φεβρουάριο του 2016. Στις 18 και 19 Μαρτίου το τελευταίο κεφάλαιο, ενός μεγάλου μέρους της rock ιστορίας θα βρεθεί σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα αντίστοιχα για δύο μοναδικά shows που θα αφήσουν ιστορία. Στο πλάϊ τους θα εμφανιστούν οι Καναδοί metallers Anvil.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ:

Λίγα ονόματα εκπροσωπούν την παγκοσμίως επιτυχημένη Γερμανική heavy metal σκηνή, όπως ο Udo Dirkschneider. Η φωνή του αποτελεί την ψυχή διαχρονικών hits όπως τα Princess of the Dawn, Balls to the Wall και Metal Heart. Ο πάλαι πότε τραγουδιστής και ιδρυτικό μέλος των Accept θα περιοδεύσει, εκτελώντας ένα setlist αποτελούμενο από τραγούδια των γερμανών τιτάνων, για μια τελευταία φορά στην ιστορία του, κλείνοντας μια για πάντα αυτό το κεφάλαιο της πορείας του.

Συνοδευόμενος από τα μέλη της τωρινής σύνθεσης των U.D.O., ο θρυλικός Γερμανός τραγουδιστής θα χρησιμοποιήσει για αυτή την περιοδεία, που αποτελεί μια –δίχως άλλο- ξεχωριστή περίπτωση, το όνομα DIRKSCHNEIDER (που είναι και επώνυμο του ιδίου).

Στο πλάϊ τους θα βρεθούν οι Καναδοί metallers ANVIL που έγιναν ευρέως γνωστοί μετά το ντοκυμαντέρ του 2009, υπό τον τίτλο The Story of Anvil, ενώ τα albums τους θεωρούνται σταθμοί για το παγκόσμιο heavy metal στερέωμα. Τη δυναμική αλλά και την ακούραστη heavy metal διάθεση των Anvil επιβεβαιώνουν οι τελευταίες δισκογραφικές τους κυκλοφορίες, τα heavy αριστουργήματα Juggernaut of Justice και Hope in Hell, ενώ το επερχόμενο Anvil is Anvil full length album που αναμένεται για κυκλοφορία μέσα στο 2016, βρίσκει την μπάντα σε μία από τις κορυφαιότερες φόρμες της μέχρι στιγμής καριέρας τους.

*** 

Παρασκευή 18 Μαρτίου 2016 – Principal Club Theater (Ανδρέου Γεωργίου 56, Θεσσαλονίκη)

Event page: www.facebook.com/events/969394203155011

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:

  • Περιορισμένη προπώληση: 25
  • Υπόλοιπη προπώληση:28
  • Ταμείο: 30€

ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ:

  • The Nephilim Metal Music Store (Πατριάρχου Ιωακείμ 17, Θεσσαλονίκη, τηλ.: 694 53 66 526, www.nephilimstore.gr)
  • Musicland Records (Πλατεία Αριστοτέλους 5, Θεσσαλονίκη, τηλ.: 2310 264880)
  • Viva.gr
  • Τηλεφωνικά στο 11876
  • Καταστήματα Public (public.gr)
  • Βιβλιοπωλεία Παπασωτηρίου
  • Seven Spots
  • Ιανός
  • Reload Stores

***

Σάββατο 19 Μαρτίου 2016 – Αρχιτεκτονική Μουσική Σκηνή (Ελασίδων 6, Γκάζι –από Πειραιώς 116)

Event page: www.facebook.com/events/981224665258872

 

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:

  • Περιορισμένη προπώληση: 25
  • Υπόλοιπη προπώληση:28
  • Ταμείο: 30€

ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ:

  • Metal Era (Εμ. Μπενάκη 22, Αθήνα, τηλ.: 210 3304133, www.metalera.gr)
  • No Remorse Records (Γαμβέτα 4, Αθήνα, τηλ.: 210 3830981, noremorse.gr)
  • Αρχιτεκτονική Μουσική Σκηνή (Ελασίδων 6, Γκάζι –από Πειραιώς 116, τηλ.: 210 9014428, 210 3420842, 6978185871)
  • gr
  • Τηλεφωνικά στο 11876
  • Καταστήματα Public (public.gr)
  • Βιβλιοπωλεία Παπασωτηρίου
  • Seven Spots
  • Ιανός
  • Reload Stores

*** 

LINKS:

***

  • Διοργάνωση: Made of Stone Productions
  • Promotion / Επικοινωνία: 3P Lab3plabgr@gmail.com694 81 82 236 (Δημήτρης Κότσης)

Συναυλία SAOS “ΟΜΗΡΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΔΗΜΗΤΡΑ – H ιστορία της Δήμητρος και της Περσεφόνης”

0

Μία Ομηρική συναυλία του συγκροτήματος SAOS σε μουσική και σκηνοθεσία του Ηφαιστίωνα Βαξεβανέρη στα Αρχαία Ελληνικά, αφιερωμένη στην Περσεφόνη – Ψυχή και στην Μητέρα της Δήμητρα – Φύση.
Για πρώτη φορά, ο αρχαίος ομηρικός λόγος θα πλαισιωθεί από αρχαία ελληνικά, παραδοσιακά και κλασικά όργανα αλλά και από χορευτικούς ρυθμούς Κρήτης, Θράκης, Πόντου, Ηπείρου Μακεδονίας Ανατολικής Ελλάδας.
Με στόχο την διατήρηση αλλά και την αφύπνιση των αρχαίων και των παραδοσιακών ελληνκών προτύπων στο σήμερα, το μουσικό συγκρότημα SAOS αποτελούμενο από κορυφαίους Έλληνες δεξιοτέχνες και υπό την εποπτεία του Ηφαιστίωνα Βαξεβανέρη, τολμά την σύμπραξη αυτή, του αρχαίου με το νέο του παλαιού με το καινούργιο.

Με υπότιτλους στα Νέα Ελληνικά

Συντελεστές :

Ηφαιστίων Βαξεβανέρης : Σύνθεση, Φωνή, Κιθάρα, Λαούτο
Αλέξανδρος Χαραλάμπους :Τσέλο
Γιώργος Νίκας : Πνευστά όργανα
Γιάννης Μιχαηλίδης : Ποντιακή λύρα
Κώστας Πασσαδέλης : Κρουστά όργανα Νταούλι Μπεντίρ
Νίκος Νταρίλας : Κρουστά όργανα
Αγγελική Παρδάλη : Σαντούρι
Ελευθερία Βαξεβανέρη : Χορογράφος
Ηλιάνα Μπαζιώτη : Χορεύρια κλασσικού και σύγχρονου χορού

Ομάδα χορευτών, του χορευτικού και πολιτιστικού εργαστηρίου “Χοροπατήματα”
Κώστας Πασσαδέλης : Δάσκαλος Παραδοσιακών χορών

Οργάνωση Παραγωγής: Ορθοδοξία Τσιντσιλώνη
Επικοινωνία & Δημόσιες Σχέσεις: Γιώργος Βιτωράτος

Με την ευγενική χορηγία της Νέων Πολιτεία Κοιν. Σ. Επ. , του χορευτικού και πολιτιστικού εργαστηρίου “Χοροπατήματα” την Πνευματική καθοδήγηση της Φιλοσοφικής σχολής του ΙΔΕΟΘΕΑΤΡΟΥ

ΘΕΑΤΡΟ ΧΥΤΗΡΙΟ
Ιερά Οδός 44, Γκάζι
Τηλ: 2103412313
Είσοδος : 15 ευρώ

Upcoming Events