Όταν πριν μερικούς μήνες ανακοινώθηκε η επιστροφή των Savatage στο σανίδι, σύσσωμη η metal κοινότητα έκλαιγε με λυγμούς.
Η δε συγκίνηση λογικό ήταν να κορυφωθεί κατά την ανακοίνωση τους στα πλαίσια του Rockwave Festival με τις εκδρομές από όλη την Ελλάδα να αρχίσουν να οργανώνονται με ραγδαίους ρυθμούς. Σάββατο 28 Ιουνίου λοιπόν και όλη η συναυλιακή μέταλ κοινότητα της χώρας (το τονίζω αυτό, καθώς οι θαμώνες των φεστιβάλ σε όλη την Ελλάδα είμαστε οι ίδιοι σε μεγάλο ποσοστό),ανεβαίνει προς την Κατερίνη για την τρίτη μέρα του Rockwave Festival σε ένα ευχάριστο για τους
περισσότερους billing.
Από την Κρυσταλλία Λατσάρα
Φτάνοντας κατά τις 16:30 το Terra Republic γέμισε ήδη με γοργούς ρυθμούς, πράγμα σπάνιο και αρκετά ελπιδοφόρο. Κάτι οι εκδρομείς που είχαν επισκεφτεί τις παραλίες και τις ταβέρνες νωρίτερα και ήταν έτοιμοι για μάχες, κάτι το αεράκι που προμήνυε ένα πιο ευχάριστο κλίμα μέσα στο φεστιβάλ, κάτι οι
μπαντάρες που θα βλέπαμε, δεν υπήρξε η μίρλα που συναντάμε συνήθως για την ταλαιπωρία κατά την μετάβαση σε ένα φεστιβαλικό χωράφι.
Sirius
Με τον καυτό ήλιο στην πλάτη μας, πρώτοι στη σκηνή του Rockwave ανεβαίνουν οι Sirius. Οι Αθηναίοι παρότι φέτος “ενηλικιώθηκαν” χρονολογικά, κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο τους, “A Quest for Life” μόλις ένα χρόνο πριν. Όπως ήταν φυσικό και επόμενο, πάνω στο συγκεκριμένο release βασίστηκε το set τους, δημιουργώντας ένα αρκετά ευχάριστο κλίμα για τους παρευρισκομένους, με μια μικρή δόση από το πρώτο τους ΕΡ, “Wings of Fire” το 2017, και το κομμάτι “The Fury Within”. Γεμάτοι πομπώδη riffs, καλή διάθεση και με τον ήχο στο πλευρό τους,
έδωσαν το τέλειο εναρκτήριο για μια ιστορική βραδιά.
Intro (Kill the Conqueror), Unbound the Scream, Lostlight/Land of Swords (medley), Desdichado, The Fury Within/Among the Heavens (medley)
Στην περίπτωση των Leatherhead
θα προσπαθήσω να κρατήσω μια νηφάλια στάση λόγω προσωπικής
αδυναμίας. Έχοντας φτάσει πλέον στη διψήφια φορά που τους βλέπω στο σανίδι και έχοντας τους δει να παίζουν σε αρκετές σκηνές σε Αθήνα, Τρίκαλα, Θεσσαλονίκη και Λάρισα τα τελευταία χρόνια, θα πω με βεβαιότητα πως είναι από τις λίγες περιπτώσεις συγκροτημάτων που δεν υπάρχει περίπτωση να ξεχαστούν στο άμεσο μέλλον. Τόσο για λόγους μουσικής και σκηνικής παρουσίας, όσο και γιατί όσο να ‘ναι, είναι άτομα ενεργά στα δρώμενα. Γιατί ο μουσικός οφείλει ταυτόχρονα να είναι και στο κουρμπέτι αν θέλει να δει “αύριο”, και ας έχει δέκα πτυχία από ωδείο. Παρότι λόγω του αέρα “μπούκωσε” ο ήχος τους σε ορισμένα σημεία, βγήκαν και από κάτω έγινε το σώσε.
Πολύς κόσμος δε, μιλώντας με κάποιους θαμώνες, ήρθε αποκλειστικά και μόνο για αυτούς από άλλες πόλεις. Στο setlist ωστόσο κέρασαν τρελά plot-twist, αφενός γιατί η σειρά ήταν τελείως διαφορετική από αυτή που ξέρουμε συνήθως στα κομμάτια, αλλά επειδή παρουσίασαν live για πρώτη φορά και ένα νέο κομμάτι.
Απάνωτ’ς!
Dressed to kill, House on the Left, Under your Bed, Vampire’s Kiss, V.H.S., Into The Werewolf’s Lair, From Beyond/ Equinox, The Awakening/ Leatherhead
Επόμενοι στο billing οι αγαπημένοι Need. Μια μπάντα που αποτέλεσε τον τέλειο συνδετικό κρίκο για ότι θα ακολουθούσε το απόγευμα του Σαββάτου, μιας που ενώνουν άψογα heavy metal με progressive στοιχεία. Μέσα σε 8 κομμάτια κατάφεραν να στρέψουν τα βλέμματα επάνω τους, ωστόσο ο ήχος σε πολλά σημεία και εδώ, όπως και στους Leatherhead, έδινε και έπαιρνε λόγω αέρα.
Οι Αθηναίοι Need είναι ξεκάθαρα μπάντα για indoor gigs, αν συγκρίνω τη χθεσινή τους εμφάνιση με το τι έχω δει σε κλειστό χώρο, καθώς χρειάζονται προσοχή για να “καταλάβεις” τη μουσική τους.. Στο επίκεντρο τα δυο πιο πρόσφατα στούντιο άλμπουμ τους, “Hegaiamas: A Song for Freedom” και “Norchestrion: A Song for the End”. Με ξεκάθαρη την επιρροή των Fates Warning και των Dream Theater, οι Need δεν έχουν να αποδείξουν τίποτα και σε κανέναν. Μόνο τους όπλο το υπέρμετρο ταλέντο τους.
Divine drift, Rememory, Alltribe, Avia. Tilikum, Mother madness, Lie before you sleep, Nemmortal
Και αφού σιγά σιγά έχει αρχίσει να πέφτει ο ήλιος και ο κόσμος πλέον να είναι περισσότερος από το αναμενόμενο, βγαίνει στη σκηνή ο Γερμανός θρύλος Michael Schenker, σε ένα setlist αφιερωμένο στη θητεία του με τους αξεπέραστους UFO. “Doctor, Doctor”, “Lights Out”, “Rock Bottom”, “Hot ‘n’ Ready”, μεταξύ άλλων, και ο κόσμος από κάτω έχει αρχίσει να κάνει ακραία sing-along και να ξεχνάει τη ζέστη.
Παρότι δεν ήταν στη συγκεκριμένη στάση της “My Years with UFO” περιοδείας ο αγαπημένος Erik Gronwall όπως είχε αρχικά ανακοινωθεί, ο Rd Liapakis των Mystic Prophecy ταίριαξε πολύ περισσότερο με τα κομμάτια των UFO και η επαφή του με το κοινό ήταν ακριβώς όπως έπρεπε για να προλογίσει σε ελληνικό κοινό τον θρύλο Michael. Στο τέλος, μια μικρή έκπληξη μας ταρακούνησε, αφού στη σκηνή για το “Too Hot To Handle” εμφανίστηκε και ο εγχώριος θρύλος της κιθάρας, Gus G. για ένα encore που θα έκανε την αναμονή για Savatage πολύ πιο ευχάριστη.
Savatage
Ώρα μηδέν. Οι Savatage στη σκηνή και όλοι από κάτω κοιτούν σαστισμένοι με δακρυσμένα μάτια. Τι να πει κανείς για τη λεγεώνα των Savatage, για την παρακαταθήκη των αδερφών Oliva, για αυτό το ακραίο lineup που είδαμε στη σκηνή μπροστά στα μάτια μας σε ένα όνειρο που δεν το λες καν όνειρο, αφού δεν περιμέναμε ότι θα γίνει κάτι τέτοιο δίπλα από το σπίτι μας. Άρτια εμφάνιση, άρτια απόδοση, άρτια επαφή με το κοινό, μετριότατο setlist.
Ήταν δεδομένο ότι θα βασιζόταν στη 90’s εποχή της μπάντας, οι παραλείψεις όμως ήταν τεράστιες και σχεδόν ασυγχώρητες, για κομμάτια όπως το All That I Bleed και Power of the Night (το οποίο περίεργος αντικαταστάθηκε στο encore με το “Taunting Cobras”. Ναι, είδαμε τον Jon “στη σκηνή” σε video wall (άλλωστε πλέον συνηθίζεται κάτι τέτοιο με τη βοήθεια της τεχνολογίας), αλλά οι απαιτήσεις για το setlist με τέτοιο κατάλογο είναι αρκετά υψηλές.
Κεντρικός πυρήνας της εμφάνισης των θρύλων Savatage από τη Florida το “Wake of Magellan”, με μόνο τρία κομμάτια να ακούγονται από την 80’s εποχή τους (“Sirens”, “Hall of the Mountain King” και “Strange Wings”. Ιδίως, το Power of the Night ήταν κάτι που χτύπησε πολύ. Δεν κρατάμε όμως τα αρνητικά. Κρατάμε μια μεγαλειώδη επιστροφή για μια μπάντα τέρας της μουσικής που αγαπάμε, σε μια άψογη εμφάνιση, αυτής των Savatage.
Όσον αφορά την τοποθεσία του Terra Republic, σίγουρα οι ελλείψεις και οι γκρίνιες ήταν αρκετές, αλλά αν δοθεί μεγαλύτερη βαρύτητα σε πρακτικά ζητήματα που αφορούν το accommodation των παρευρισκόμενων, θα έχουμε επιτέλους ξανά τη Βόρεια Ελλάδα στο συναυλιακό χάρτη.
Η επιλογή της συγκεκριμένης τοποθεσίας είναι μια όαση για όσους μένουμε επαρχία και τρώμε τη ζωή μας σε μια διαδρομή για την Αθήνα, αρκετές φορές κιόλας τον ίδιο μήνα σε φεστιβαλική περίοδο.
The Ocean, Welcome, Jesus Saves, Sirens, Another Way, Wake of Magellan, This is the Time, Strange Wings, The Storm, Morning Sun, Handful of Rain, Chance, Starlight/I am/Mozart and Madness, Dead Winter Dead, The Hourglass, Believe, Gutter Ballet, Edge of Thorns, Taunting Cobras, Hall of the
Mountain King.
Φωτογραφίες από την Σοφία Θεοδώρου | S & D photography
