Οι περισσότεροι γνωρίζετε πως ο νέος δίσκος της Bjork ‘Fossora‘, είναι αφιερωμένος στο χαμό της μητέρας (αν όχι, μάλλον δεν έχετε ενημερωθεί σωστά και όχι από εμάς). Ιδιαιτέρως 2 κομμάτια, όπως το ancestress, όπως ονομάζεται.
Το single περιλαμβάνεται στο νέο LP που θα κυκλοφορήσει σε λίγες ημέρες και συγκεκριμένα στις 30/9/2022.
Σκηνοθετημένο από τον Andrew Thomas Huang, που όπως φαίνεται δεν φεύγει από το πλευρό της, καθώς δεν είναι η πρώτη συνεργασία που έχει μαζί του.
Bjork’s new video ancestress
Ξεκινώντας από την εικόνα θα σου πω, ότι δένει αρμονικά με τον στίχο (υπάρχει υπότιτλος -πάλι καλά- στο κάτω μέρος). Έντονα χρώματα, σύγχρονο χορό, θεατρικότητα και μια ταινία που θα μπορούσε να είναι άνετα, μικρού μήκους.
Η Bjork αναπαριστά τον εαυτό της, την ώρα του θρήνου, αφού όπως μας λέει ο στίχος γράφτηκε λίγο μετά την κηδεία της και κάπως έτσι ορίζει την στιγμή/αντιμετώπιση του καλλιτέχνη.
Παρουσιάζει το θρήνο με ένα πιο παγανιστικό τρόπο (για εμάς τους Δυτικούς.. και καλά), την στιγμή εκείνη της μεταφοράς στο άγνωστο, στην άλλη ζωή (αν το λες έτσι). Ο στίχος ιδιαίτερος, που θεωρείς ότι χάνει το ύφος του, το νόημα, το ρυθμό.. αν κάτσεις να ακούσεις, να διαβάσεις, τότε θα καταλάβεις πως όλα βγάζουν νόημα!
Με ένα γκονγκ που δίνει την εισαγωγή και ένα μικρό intro που δεν σου κρύβω, μου θύμισε το jóga.
Μη ρωτάς τι είναι αυτό που ακούς, μη βιαστείς να το κρίνεις. Άνοιξε τα αυτιά σου και άσε τη μουσική και το στίχο να κάνουν τα μαγικά τους 🙂
ancestress
on my new album , fossora , i wrote 2 songs to my mother . this one , ancestress , is written just after her wordly funeral and is probably a common musician´s reaction , the impulse of making your version of the story , later .
this song is a letter to my mother , her story seen from my point of view it is written in chronological order , the first verse is my childhood and so on only recently did i discover that this song is probably somehow inspired by an icelandic song “grafskrift” which is somehow a very direct and patriarchial account of someones life
i probably wanted to approach this in a more feminine way her biological and emotional story not her professions , partners or dates of birth and death
i am very grateful to my son , sindri eldon , to arrange and sing vocals for the verses
as he has a delicious voice and was very close to her .
for 20 years i have not been able to attend funerals as something in them rubbed me the wrong way .
possibly a big part of it is after having lived a life of thousand concerts , i probably have too strong ideas on how a ritual should be ,
what kinda sound , musical structure , words and it took me all this time to discover that for me all funerals should be outside .
probably what was offending me most was how can one set off the spirit in such a claustrophobic environment as a church ?
when the soul sets off , it needs to be outside so there is room for how enormous it becomes when it merges with the elements warmth
björk
director : andrew thomas huang
co-creative directors : björk & james merry
vocals and vocal arrangements : sindri eldon
spirit dancer : shota inoue
choreographer : erna omarsdottir
dancers : iceland dance company , saga sig, charmene pang , emilía gísladóttir , s. andrean sigurgeirsson
procession : arnar sævarsson
violinists : una sveinbjarnardóttir , geirþrúður ása guðjónsdóttir , helga þóra björgvinsdóttir , laura liu , ingrid karlsdóttir , þórunn ósk marinósdóttir , lucja koczot
cellists : sigurður bjarki gunnarsson , júlía mogensen
contrabass player : xun yang
percussionist : soraya nayyar
all wardrobe : valentino, pierpaolo piccioli
masks & ceremonial spoon : james merry
styling : edda gudmundsdottir
bjork makeup : hungry / johannes jaruraak
bjork hair : hildur osp gunnarsdottir
makeup band & dancers : sunna bjork erlingsdottir
production company : object & animal
ep : dom thomas
producer : alex chamberlain
production company iceland : sara nassim
producer iceland : hrönn kristinsdóttir
dop : andrew yuyi truong
production designers : heimir sverrisson & dóra hrund gísladóttir
3d printing : halldór snorrason
ceramic jug : jón einar björnsson
Μπορείς να δεις και να μάθεις περισσότερα για το Ovule
Τι έμαθες για το Atopos;
Ακούω Fuzztones από πολύ μικρός. Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό που έχω μοιραστεί τη σκηνή μαζί τους κάμποσες φορές. Και τώρα με συνεπήρε η ιδέα να κάνουμε μια συνέντευξη μαζί!!! Κυρίες και κύριοι, οι Fuzztones!
Is this greek to you? Well, you can click here and read it all in english!
Γεια σας beatfreaks! Λοιπόν , ποιος και ποιος είναι στην τωρινή σύνθεση των Fuzztones?
Γεια σου Alex! Eίμαστε η ίδια σύνθεση που ηχογράφησε το “NYC” και το “Encore”,τις 2 τελευταίες κυκλοφορίες μας – η Lana Loveland στο όργανο, ο Matci Rivagli στα drums, ο Eric Greeves στο μπάσο, και γω στα υπόλοιπα! Η Lana δεν παίζει πλέον εκτός Βερολίνου, οπότε στο όργανο θα είναι ο Nico Secondini που είναι μαζί μας τα τελευταία 7 χρόνια!
Θα παίξετε και σε άλλες χώρες εκτός από εδώ;
Όχι . Αυτή η συναυλία είναι μοναδική! Αλλά θα είμαστε στην Αθήνα από την προηγούμενη μέρα
Τι αγαπάτε και τι μισείτε από την Ελλάδα και το ελληνικό κοινό;
Ε, λοιπόν είμαι κατά 1/4 Έλληνας, και γω, ο παππούς μου ήταν από την Αθήνα! Οπότε είναι μέρος της “κληρονομιάς” μου. Όλοι μας φέρονται πολύ καλά στην Ελλάδα. Ο κόσμος είναι ζεστός και φιλόξενος. Και ΑΓΑΠΑΝΕ πραγματικά το rock n roll! Αλήθεια, δεν μπορώ να φανταστώ καν κάτι αρνητικό…
Ο τελευταίος δίσκος που βγάλατε με αποκλειστικά αυθεντικές συνθέσεις ήταν το 2011. Από τότε η μπάντα ήταν κάθε άλλο από ανενεργή, βγάζοντας άπειρο υλικό από Live, κάποια compilations , ακυκλοφόρητα mixes και κάποια πολύ ωραία tribute από και για τους Fuzztones. Θα απολαύσουμε καινούργιο υλικό από την μπάντα στο εγγύς μέλλον;
Φυσικά! Ακόμα και όταν μας επιβλήθηκε το lockdown, το εκμεταλλευθήκαμε στο έπακρο ηχογραφώντας και κυκλοφορώντας 2 δίσκους. Μόλις τελειώσαμε και ένα καινούργιο τραγούδι που λογικά θα έχει ανέβει στο youTube μέχρι να εκδοθεί η συνέντευξη και λέγεται Vaccination Generation. Αλλά και να μην έχει ανέβει θα το βρείτε στο thefuzztones1.bandcamp.com
Η διασκευή του Plastic People των Wildwood θα είναι σε κάποιο επερχόμενο δίσκο;
Όχι. Είναι στο 12” Encore που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο , την επόμενή μας κυκλοφορία μετά από το NYC. H ιδέα του Encore ήταν απλά να συνεχίσουμε να κυκλοφορούμε υλικό κατά τη διάρκεια του lockdown. Ο δίσκος αποτελείται από κομμάτια που κυρίως τα παίζαμε live τα τελευταία χρόνια αλλά δεν τα είχαμε ηχογραφήσει ποτέ. Σκεφτήκαμε λοιπόν να τα βγάλουμε σε δίσκο. Ο δίσκος αυτός περιέχει επίσης το “Barking Up The Wrong Tree” ένα τραγούδι που έγραψα για τον πρώην ιδιοκτήτη του GagarinΝίκο Τριανταφυλλίδη, καθώς και μια διασκευή του “Eyes In The Back Of My Head” των Βevis Frond.
Πάντα θαύμαζα την ικανότητά σας να κάνετε τις διασκευές “δικά σας “ κομμάτια, δηλαδή φέρνετε τα κομμάτια στη δικιά σας αισθητική , και με το καλύτερο αποτέλεσμα!. Το θέμα με τον τελευταίο σας δίσκο “NYC” είναι πως κανένα κομμάτι δεν είναι garage. Πώς προέκυψαν αυτές οι επιλογές;
Είμαστε garage συγκρότημα, οπότε όταν πιάνουμε να διασκευάσουμε υλικό κάποιου άλλου, το κάνουμε με το δικό μας στυλ που είναι garage! To “ΝΥC” είναι φόρος τιμής στη Νέα Υόρκη, την πόλη που γεννήθηκαν οι Fuzztones. H μουσική που μας τράβηξε αρχικά στη Νέα Υόρκη ήταν αυτή της σκηνής του CBGB’s και του Max’s Kansas City. N.Y. Dolls, Velvet Underground, Wayne County, Patti Smith, Richard Hell και φυσικά δεν θα μπορούσαμε να αφήσουμε εκτός τον Frank Sinatra του οποίου το “New York , New York” είναι ο αρχετυπικός φόρος τιμής στο “Μεγάλο Μήλο”
Ήταν δύσκολο να τα κάνετε “δικά σας”;
Όχι ιδιαίτερα. Υποθέτω πως επειδή το κάνουμε αυτό για πάρα πολύ καιρό μας βγαίνει φυσικά πλέον. Στο παρελθόν έχουμε διαλέξει να διασκευάσουμε κομμάτια που δεν θα τα διάλεγε άλλη garage μπάντα με τίποτα. Και πάντα το κάναμε να μας ταιριάζει με επιτυχία. Για παράδειγμα: Bobby Darin’s “It Ain’t Necessarily So,” “Lord Have Mercy On My Soul από τους Southern rockers Black Oak Arkansas. D.O.A από τους Bloodrock. Στο country solo album διασκευάζω Patsy Cline, Loretty Lynn , ακόμα και Pat Boone. Μας αρέσει να κάνουμε το απρόσμενο.
Ξαναγυρνάω στον τελευταίο σας δίσκο. Είναι σημάδι πως οι Fuzztones εγκαταλείπουν σταδιακά την garage psych punk βάση τους, ή πρόκειται για ακόμα μια επιτυχημένη δοκιμή όπως το ‘Horny As Hell”;
Ποτέ δεν θα εγκαταλείψουμε την garage βάση μας. Όπως είπα, ανεξάρτητα από το είδος του κομματιού, πάντα το κάνουμε “δικό μας”.
Έχετε μεταφερθεί στην Ευρώπη πάνω από δέκα χρόνια τώρα. Τι αγαπάς και τι μισείς περισσότερο όσον αφορά τη γηραιά ήπειρο;
Όπως ξέρεις, η βάση μας είναι το Βερολίνο. Δεν είμαι και πολύ μεγάλος λάτρης της Γερμανίας. Όμως πάντα ήθελα να μετακομίσω στην Ευρώπη και μόλις μου παρουσιάστηκε η ευκαιρία έκανα την απόδρασή μουστο Βερολίνο. Τότε ο George Bush ήταν στην εξουσία και το πολιτικό κλίμα στην Αμερική είχε αρχίσει να με τρομάζει, για να είμαι ειλικρινής. Η Γερμανία τότε, σήμαινε πολύ περισσότερη ελευθερία. Δυστυχώς, οι φασιστικές πολιτικές από τις οποίες έφυγα, ήρθαν πλέον και στη Γερμανία…
Τι σου λείπει περισσότερο και τι λιγότερο από την Αμερική όσον αφορά τη μπάντα;
Όσον αφορά την μπάντα; ΤΙΠΟΤΑ. Όσον αφορά την Αμερική , το rock n roll έχει πεθάνει εδώ και πολύ πολύ καιρό….
Καλύτερες και χειρότερες συναυλιακές εμπειρίες παρακαλώ:
Με τους Fuzztones; Υπάρχουν αρκετές… Ίσως τη βραδιά που παίζαμε σε ένα μαγαζί της μαφίας και αποφασίσανε να μη μας πληρώσουν. Ή όταν ανοίγαμε για τους Damned στην τουρνέ τους στην Αγγλία το 1985 και ΚΑΘΕ βράδυ μας λήστευαν οι punk οπαδοί τους. Ή στη Lyon που κάποιος με πυροβόλησε ενώ παίζαμε… Η καλύτερη στιγμή πάντως ήταν σε ένα φεστιβάλ στο Βέλγιο που αναγκαστήκαμε να ανοίξουμε για τους Mission. Μας πουλούσαν πολύ μούρη και το κάναμε αποστολή μας να τους κάνουμε να ντραπούν να βγουν στη σκηνή. Και το κάναμε τόσο επιτυχημένα, που όταν βγήκαν ο κόσμος τους πετούσε λάσπη και φωνάζανε FUZZTONES μέχρι που αναγκάστηκαν να φύγουν από τη σκηνή!
Πολλοί πιστεύουν πως το rock n roll έχει πεθάνει. Δώσε μας σε παρακαλώ την πιο ειλικρινή και “τραχιά” απάντησή σου.
Σίγουρα οι εταιρείες δίσκων αυτό θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε καθώς βγάζουν κέρδη από τις rap & pop ζωοτροφές(σ.τ.ε.- Θεούλης). Το γεγονός είναι όμως πως όταν οποιοσδήποτε έρθει σε επαφή με το αληθινό rock n roll δεν μπορεί να του αντισταθεί. Και όσο υπάρχουν οι Fuzztones, θα υπάρχει και rock n roll.
Τι έχει να περιμένει κάποιος από μια συναυλία των Fuzztones;
Αυτό που δίνουμε πάντα. Δυνατό rock n roll, παιγμένο από τους μεγαλύτερους σε ηλικία έφηβους!
Πρέπει μια μπάντα να είναι σχετική μουσικά με το τι συμβαίνει στη μουσική τώρα ώστε να μπορεί να ζει από αυτή;
Δυστυχώς υποθέτω πως η απάντηση είναι ναι. Τουλάχιστον για τα συγκροτήματα που ξεκινάνε τώρα. Ευτυχώς αυτό δεν ισχύει για τους Fuzztones, καθώς το κάνουμε εδώ και 42 χρόνια και έχουμε ένα πιστό κοινό και καλές πληρότητες χώρων όπου και να παίξουμε. Είναι αστείο , αλλά στα 80’ς όταν είμασταν στην ακμή μας, είχαμε υπογράψει για μια μεγάλη εταιρεία την RCA. Παίζαμε για 1500 άτομα τη βραδιά και μας έκλεβαν τόσο που δεν μπορούσαμε να ζήσουμε από τη μουσική. Τώρα που ουσιαστικά μανατζάρουμε τους εαυτούς μας και είμαστε σε 2 ανεξάρτητες δισκογραφικές, μπορούμε και ζούμε από αυτό αν και πλέον δεν παίζουμε σε τόσο μεγάλο κοινό.
Τι συμβουλή θα έδινες στο παιδί σου αν αποφάσιζε να γίνει μουσικός;
Αν ήθελε να γίνει κορυφαίος , θα έπρεπε να πουλήσει την ψυχή του στο διάολο, όπως έχουν κάνει μάλλον όλοι οι επιτυχημένοι σημερινοί καλλιτέχνες. Λάβε όμως σοβαρά υπόψη σου πως αυτοί που γρήγορα ανεβαίνουν στην κορυφή , άλλο τόσο απότομα πέφτουν και “καίγονται”. Εγώ προτιμώ να παίζω τη μουσική που αγαπώ και να το κάνω τόσο καλά ώστε να αποκτήσω πιστό κοινό που θα με εκτιμούν και θα με ακολουθούν για χρόνια. Αν διαλέξεις αυτό το δρόμο, προφανώς και θα σου πάρει ΠΟΛΥ περισσότερο καιρό να καταφέρεις να ζεις από τη μουσική, αλλά το πλεονέκτημα είναι πως θα παίζεις τη μουσική που αγαπάς και όχι τα σκατά που μισείς και σε φέρνουν και σε δύσκολη θέση όταν τα παρουσιάζεις στο κοινό σου.
Καλύτερη και χειρότερη εταιρεία δίσκων; Σε έκλεψε κάποια; έχεις κλέψει εσύ κάποια; (θα ήθελα να ακούσω μια τέτοια ιστορία για το γαμώτο όλων των αδικημένων μουσικών…)
Θεέ από πού να αρχίσω; Σχεδόν όλες οι εταιρείες μας έχουν κλέψει. Βέβαια η RCA/Beggar’s Banquet είναι μακράν η χειρότερη. Όπως είπα και πριν, παίζαμε για 1500 άτομα τη βραδιά, 28 μέρες το μήνα για τρίμηνα. Και ενώ θα έπρεπε να βγάζουμε περίπου 250.000 μάρκα, στο τέλος της τουρνέ είχαμε μόνο 800… Επίσης η επιταγή που μας έστειλαν για τα δικαιώματα του δίσκου καλύτερα να έγραφε FUCK YOU… Στην Γαλλία που παίζαμε επίσης για 1500 άτομα τη βραδιά, μας έλεγαν πως το “In Heat” που είχαμε βγάλει τότε πούλησε ΕΦΤΑ κόπιες…
Επίσης η Sundazed μας πήρε τα σώβρακα. Όταν τους ζήτησα δικαιώματα για το “Flashbacks” μου είπαν πως οι πωλήσεις ήταν 0 (μηδέν!!!) ενώ στην πραγματικότητα το είχαν ανατυπώσει! Ποιος ο λόγος να ξανατυπώσεις κάτι αν δεν έχει πουλήσει ΤΙΠΟΤΑ; Ε , τελικά έβαλα μυαλό , κατάλαβα πως ποτέ καμία εταιρεία δεν θα σου φερθεί όπως πρέπει , και τώρα ζητάω προκαταβολές για τους δίσκους. Έτσι δεν με ενδιαφέρει ακόμα και αν δεν πάρω τίποτα από τα δικαιώματα, έχω πάρει αυτό που θέλω προκαταβολικά!
Υπάρχει κάτι για το οποίο έχετε μετανιώσει σε αυτή την μακρόχρονη πορεία; θα κάνατε κάτι διαφορετικά;
Μετάνοιες ε; Είχα λίγες. Πολύ λίγες για να τις αναφέρουμε. Ε λοιπόν, έχουμε και λέμε: Μετανιώνω που πήγα με την κοπέλα του κιθαρίστα μας. Αυτό προκάλεσε και τη φυγή του από τη μπάντα . Το ακροβατικό μου αυτό πήγε τους Fuzztones πίσω ένα ολόκληρο χρόνο, γιατί προσπαθούσαμε να βρούμε αντικαταστάτη. Σαν αποτέλεσμα, τελικά όλη η κατάσταση προκάλεσε και τη φυγή μου από τη Νέα Υόρκη. Πήγα στο Λος Άντζελες με την προοπτική να ξανακάνω την μπάντα εκεί. Αυτό δεν το μετανιώνω. Μετανιώνω που υπέκυψα στις κλεπτικές τακτικές των εταιρειών, αλλά τότε ήμασταν καινούργιοι στο παιχνίδι και για να μάθεις πρέπει να πάθεις(ελεύθερη μετάφραση).
Ποτέ δεν ήθελα να υπογράψω σε μεγάλη δισκογραφική, αλλά η αντίληψη της επιτυχίας από τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας και η θέλησή τους με έπεισε μέσω ψηφοφορίας. Έτσι λοιπόν, μετανιώνω που είχα δημοκρατία στην μπάντα. Τώρα υπάρχει μια καλοήθης “δικτατορία” με πολύ καλύτερα αποτελέσματα…
Κάποιες μπάντες του σήμερα που αξίζουν την προσοχή μας;
Όχι κάτι που να ξέρω εγώ τουλάχιστον. Τα δύο καλύτερα rock clubs του Βερολίνου έκλεισαν πριν λίγα χρόνια . Ηταν η πηγή μου για καινούργιες μπάντες. Από τότε σταμάτησα να παρακολουθώ τη σκηνή.
Τι μουσικές ακούς τώρα;
Τις ίδιες που άκουγα πάντα, garage, blues, 50’s rock n roll, νεοϋορκέζικο punk. Τώρα τελευταία ακούω πολύ moody garage μπαλάντες (σ.τ.Ε. Αυτά με κατέστρεψαν) και μερικά πιο easy listening πράγματα όπως Julie London, Chet Baker, Billie Holiday, ανάλογα με τη διάθεση. Το “only the lonely “ του Frank Sinatra είναι στα αγαπημένα μου όλων των εποχών!
Πείτε μας για άλλα σχέδια καθώς γνωρίζω πως είστε πολυάσχολοι( ζωγραφική, συγγραφή, solo projects…). Υπάρχει και μια φήμη για ένα ντοκιμαντέρ….
Δουλεύαμε σε ένα ντοκιμαντέρ για την μπάντα 6-7 χρόνια πριν και είχαμε συγκεντρώσει υλικό από όλες τις βερσιόν του συγκροτήματος. Είχαμε συνεντεύξεις από μερικούς αρκετά γνωστούς καλλιτέχνες όπως Phil May, Wally Waller and Dick Taylor (Pretty Things), James Lowe (Electric Prunes), Craig Moore (Gonn), Greg Prevost (Chesterfield Kings), Carmine Appice and Vinny Martell (Vanilla Fudge), Jim Jones (Jim Jones Review), Kid Congo (Cramps) και η λίστα θα μπορούσε να συνεχίζει για πολλή ώρα… Τέλος πάντων, ο άνθρωπος που φίλμαρε όλα αυτά, έπεσε με τα μούτρα στο (κουτό)χόρτο και έγινε αναξιόπιστος. Χάσαμε κάποιες συνεντεύξεις εξαιτίας του. Από όσο ξέρω ακόμα κρατάει όμηρο το υλικό με το έτσι θέλω (σ.τ.ε. : ε ρε και σε πετύχω…)
Προσωπικά μόλις τελείωσα το σόλο μου album με τίτλο “Folksinger” , διαθέσιμο στο bandcamp. Θα κυκλοφορήσει σε βινύλιο σε 4 μήνες περίπου στην ισραηλινή Black Gold. H heavy metal παρωδία μπάντα που είμαι μέλος με την Ann Magnusson ξαναενεργοποιήθηκε και ηχογραφεί. Και τέλος, έχω έτοιμο ένα ακόμα solo album με 13 (τουλάχιστον) garage κομμάτια , όλα αυθεντικά. Ο τίτλος του θα είναι “Female Trouble” και ελπίζω να τον κυκλοφορήσω κάποια στιγμή στον επόμενο χρόνο.
Κάποια σοφά λόγια για τους αναγνώστες μας;
Να παραμείνετε αληθινοί και ανυποχώρητοι στο όραμά σας. Να λέτε αυτό που σκέφτεστε και ό,τι θέλει ας γίνει. Ζούμε σε καιρούς απελπισίας και το να ακολουθείς το χαμένο κοπάδι δεν θα σου αποφέρει τίποτα.
Και μια τελευταία ερώτηση για τα κορίτσια. Ποιο είναι το ελιξίριο της νιότης σου; Τι σε κάνει να συνεχίζεις με τέτοια ένταση; (και να συνεχίζεις άλλα 40 χρόνια παρακαλώ)
Το rock n roll. Έτσι απλά. Το rock n roll σε κρατάει νέο στην καρδιά και στο πνεύμα και το μυαλό σου ανοιχτό. Νομίζω πως το σώμα ανταποκρίνεται στο μυαλό. Αν νομίζεις πως είσαι γέρος και ξοφλημένος, τότε το κορμί σου θα αντιδράσει ανάλογα. Αν είναι να φύγω, θα φύγω ROCKάρωντας!!!
Παρότι ο Rudi έχει ελληνικές ρίζες, η συνέντευξη για τους Fuzztones είναι στα αγγλικά. Έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα για να τη μεταφράσω. Εντάξει σε κάποια σημεία ξέφυγα, αλλά πολύ λίγο. Αν παρ’ όλα αυτά θέλετε να διαβάσετε το αρχικό κείμενο για να με φασκελώσετε, πατήστε εδώ
Special Guest: Ane Brun
Opening Act: Αmanda Tenfjord
Και η χορωδία Irida Vocal Ensemble
Ρίξε μια ματιά πρώτα στη συνέντευξη τύπου που έδωσαν χθες.
LAST DETAILS
Την ημέρα της συναυλίας (24/9) στον προαύλιο χώρο του Καλλιμάρμαρου θα λειτουργούν
ΤΑΜΕΙΑ/ BOX OFFICE από τις 17:00
Οι πόρτες ανοίγουν: 18:30
Amanda Tenfjord on stage: 20:30 Madrugada on stage: 21:15
Η ήρεμη δύναμη των Madrugada, η μουσική τους, θα πλημμυρίσει το Καλλιμάρμαρο Στάδιο της Αθήνας, το Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου. Αυτή τη φορά, δε θα είναι μόνοι. Δύο υπέροχες γυναίκες, δύο από τις πιο ωραίες και μελωδικές φωνές της Νορβηγίας σήμερα, η Ane Brun και η Αmanda Tenfjord, θα τους συνοδεύσουν ζωντανά στη σκηνή. Επίσης η 10μελής χορωδία Irida Vocal Ensemble της Δήμητρας Καραμπεροπούλου, θα πλαισιώσει τους Madrugada σε δύο τραγούδια επί σκηνής.
Οι «δικοί μας» πλέον Madrugada έρχονται να δονήσουν το Καλλιμάρμαρο Στάδιο με τα απόκοσμα ηχοτοπία τους, κάτω από το λόφο του Αρδηττού, υπό το βλέμμα του Παρθενώνα.
Το βράδυ της 24ης Σεπτεμβρίου θα επιβεβαιώσουν την ακατάλυτη σχέση αγάπης με το ελληνικό κοινό, που τους ακολουθεί με πάθος όλα τα χρόνια της διαδρομής τους.
Θα βρισκόμαστε όλοι στο Παναθηναϊκό Στάδιο για να ζήσουμε την πιο ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ του φθινοπώρου, μία συναυλία που θα μείνει χαραγμένη στην ψυχή μας για πάντα!
Η ηλεκτρονική πώληση εισιτηρίων (on line) θα συνεχίζεται έως τις 17.00 το απόγευμα του Σαββάτου 24/9
Η πρόσβαση και η είσοδος στο Στάδιο γίνεται από την Λεωφόρο Βασιλέως Κωνσταντίνου.
Στο εξωτερικό χώρο του Σταδίου θα υπάρχει ΣΗΜΑΝΣΗ για το σημείο ελέγχου της κάθε κατηγορίας εισιτηρίου καθώς και εισόδου στο χώρο της συναυλίας.
Θα υπάρχει ξεχωριστή ΕΙΣΟΔΟΣ για κάθε κατηγορία εισιτηρίου ( VIP A, VIP B, Κερκίδες, Golden Standing, Arena).
Στους κατόχους εισιτηρίων VIP A, VIP B, GOLDEN ARENA & ARENA θα επιδοθούν ειδικά βραχιολάκια / wristbands από το προσωπικό διαχείρισης κοινού κατά την είσοδό τους στο χώρο.
Το κοινό θα καθοδηγείται από το προσωπικό ασφαλείας και διαχείρισης κοινού σε όλα τα σημεία του Σταδίου.
Η είσοδος στον χώρο διεξαγωγής της συναυλίας με εισιτήριο θεάματος θα είναι δυνατή από την ώρα που θα ανοίξουν οι πόρτες και σε όλη τη διάρκεια του καλλιτεχνικού προγράμματος.
Για την ομαλή, ασφαλή και ταχεία είσοδο στους χώρους των εκδηλώσεων συνιστάται η έγκαιρη προσέλευση του κοινού.
Για την είσοδό σας στους χώρους είναι απαραίτητη:
Η επίδειξη των εισιτηρίων σε έντυπη ή ψηφιακή μορφή κατά τον έλεγχο των εισιτηρίων.
Προσβασιμότητα ΑΜΕΑ
To Παναθηναϊκό Στάδιο είναι προσβάσιμο για άτομα με κινητικές δυσκολίες και θα υπάρχει ξεχωριστή είσοδος για ΑΜΕΑ. Για την είσοδό σας στους χώρους, είναι απαραίτητη η επίδειξη αστυνομικής ταυτότητας και των απαραίτητων νόμιμα θεωρημένων δικαιολογητικών.
Το Παναθηναϊκό Στάδιο είναι αρχαιολογικός χώρος και πρέπει να το σεβόμαστε και να τηρούμε τους παρακάτω κανόνες.
Έτσι στον χώρο του Σταδίου ΔΕΝ επιτρέπονται:
• Το κάπνισμα και η κατανάλωση τροφίμων και ποτών (πλην νερού):
• Η είσοδος σε παιδιά κάτω των 6 ετών
• Το φιλοδώρημα
• Τα υποδήματα που προκαλούν φθορές στους ιστορικούς χώρους διεξαγωγής παραστάσεων (απαγορεύονται τα αιχμηρά τακούνια)
Για να μη μου ξεχνιέσαι, για να μη λες ότι δεν σε ενημερώνουμε αρκετά (πόσο ακόμα;), σου έχουμε και κάτι τελευταίο, πριν από τη συναυλία των MADRUGADA. Μια συνέντευξη τύπου, πριν από το Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου 2022!
Για πρώτη φορά στο Παναθηναϊκό Στάδιο (Καλλιμάρμαρο), Αθήνα.
Οι MADRUGADA για τους MADRUGADA
Tην Πέμπτη 22 Σεπτεμβρίου 2022 οι MADRUGADA βρέθηκαν «στο δεύτερο σπίτι τους» στην Αθήνα, στο PUBLIC Συντάγματος για να συναντήσουν Έλληνες δημοσιογράφους και φίλους τους ενόψει της μεγάλης συναυλίας τους το Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου 2022 στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο.
Το συγκρότημα καλωσόρισε στην πάντα φιλόξενη γι’ αυτούς Αθήνα η Πρέσβης της Νορβηγίας, κα Lajla Brandt Jakhelln που μεταξύ άλλων είπε: “ως Νορβηγοί είμαστε και ροκ και συναισθηματικοί” ενώ τη συνέντευξη συντόνισε η Βάσια Τζανακάρη, συγγραφέας και μεταφράστρια.
Στην εισαγωγική της προσφώνηση, η κα Τζανακάρη περιέγραψε τις αναμνήσεις της από την τελευταία φορά που οι Madrugada βρέθηκαν στην πόλη, πριν από 5 μήνες. Τους θυμάται ακόμα να εμφανίζονται ανάμεσα στο πλήθος, επιβλητικοί, με το δωρικό ροκ στυλ τους (μαυροντυμένοι και με καουμπόικες μπότες), να αποπνέουν κάτι διαφορετικό από εμάς τους υπόλοιπους, έναν ζωτικό αέρα ηρεμίας.
Οι Madrugada απάντησαν με θέρμη και ειλικρίνεια στις ερωτήσεις των Ελλήνων εκπροσώπων του τύπου μιλώντας για όλα. Ανακοίνωσαν μάλιστα ότι αύριο, Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου κυκλοφορούν 4 καινούργια τραγούδια.
Μάλιστα το ένα τραγούδι τους είναι με την Ane Brun, αγαπημένη φίλη και ειδική προσκεκλημένη των Madrugada στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Η Ane έστειλε μήνυμα μέσω βίντεο στο οποίο είπε:
«Γεια σε όλους! Είμαι η Αν Μπρουν. Ανυπομονώ να έρθω στην Αθήνα και να τραγουδήσω μαζί με τους υπέροχους φίλους μου, Madrugada. Η βραδιά που θα ζήσουμε θα μας μείνει αξέχαστη! Τα λέμε εκεί».
“Hello everyone, I’m Ane Brun. I can’t wait to come to Athens and sing with my amazing friends, Madrugada. This will be a night to remember. See you!”
Η Ane είναι μια από τους Νορβηγούς καλλιτέχνες που θαυμάζουν περισσότερο ενώ όλα αυτά τα χρόνια της σπουδαίας καριέρας τους, τους έχει συντροφεύσει επί σκηνής πολλές φορές.
Οι Madrugada έδωσαν συνέντευξη τύπου στην Αθήνα
Παρούσα στη συνέντευξη ήταν και η «δική μας» 25χρονη Ελληνονορβηγή τραγουδίστρια Αμάντα Τένφιορντ (AmandaTenfjord), opening act στη συναυλία του Σαββάτου. Δεν έκρυψε τον ενθουσιασμό της γι’ αυτήν τη ζωντανή μουσική συνάντηση με τους Madrugada. Έχει άλλωστε ήδη ομολογήσει την αγάπη της στους Madrugada, μια αγάπη που κρατάει από τα παιδικά της χρόνια ενώ ταυτόχρονα, αναγνωρίζει στη μουσική τους τις πηγές της προσωπικής της έμπνευσης. Η Αμάντα μοιράστηκε μαζί μας και τα δικά της σχέδια: πριν λίγες ημέρες κυκλοφόρησε το νέο της τραγούδι, Plans από το καινούργιο της άλμπουμ και μερικά τραγούδια από αυτό θα ακούσουμε και στη σκηνή του Καλλιμάρμαρου το Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου.
Κοντά τους βρέθηκε και η Δήμητρα Καραμπεροπούλου από τη 10μελή χορωδία Irida Vocal Ensemble που θα πλαισιώσει τους Madrugada το Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου στη σκηνή του Καλλιμάρμαρου σε δύο τραγούδια, το πολυαγαπημένο Honey Bee και το επιβλητικό Stabat Mater δημιουργώντας μυσταγωγική ατμόσφαιρα.
Οι Madrugada έφτασαν στην Αθήνα και ετοιμάζονται να μας χαρίσουν μια συναυλία που για τους ίδιους αποτελεί «όνειρο ζωής» και για τους χιλιάδες ένθερμους – Έλληνες fans «εμπειρία ζωής». Στη συναυλία θα παρουσιάσουν υλικό από τον τελευταίο τους δίσκο, το Chimes at Midnight, αλλά και όλα τα αγαπημένα μας τραγούδια από τα παλιότερα άλμπουμ.
Μέρος του show θα μαγνητοσκοπηθεί με 7κάμερο συνεργείο και το υλικό θα χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ενός rockumentary που στην ουσία θα εξερευνήσει αυτό το ελληνορβηγικό θαύμα.
Την σκηνοθεσία κάνει ο Eivind Holmboe του “Vesteralen Project” και σε αυτό θα συμμετέχουν επίσης Έλληνες fans, οι οποίοι έχουν επιλεγεί μέσα από μια on line διαδικασία και θα τραβήξουν οι ίδιοι την “madrugada” εμπειρία τους.
Όλες αυτές τις δεκαετίες, ένα φωτεινό μουσικό ουράνιο τόξο ενώνει την Ελλάδα με τη Νορβηγία, και σήμερα το τόξο έδειξε την πόλη της Αθήνας, την καρδιά της το Σύνταγμα.
Σε δυο μέρες, το Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου, κάτω από το λόφο του Αρδηττού, οι Madrugada θα ανέβουν στην σκηνή του Καλλιμάρμαρου για τη ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ του καλοκαιριού.
Ανυπομονούμε!
Πληροφορίες για τη συναυλία
MADRUGADA
Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου 2022
Παναθηναϊκό Στάδιο (Καλλιμάρμαρο)
Special Guest: Ane Brun
Opening Act: Αmanda Tenfjord
Η ήρεμη δύναμη των Madrugada, η μουσική τους, θα πλημμυρίσει το Καλλιμάρμαρο Στάδιο της Αθήνας, το Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου. Αυτή τη φορά, δε θα είναι μόνοι. Δύο υπέροχες γυναίκες, δύο από τις πιο ωραίες και μελωδικές φωνές της Νορβηγίας σήμερα, η Ane Brun και η Αmanda Tenfjord, θα τους συνοδεύσουν ζωντανά στη σκηνή. Επίσης η 10μελής χορωδία Irida Vocal Ensemble της Δήμητρας Καραμπεροπούλου, θα πλαισιώσει τους Madrugada σε δύο τραγούδια επί σκηνής.
Θα βρισκόμαστε όλοι στο Παναθηναϊκό Στάδιο για να ζήσουμε την πιο ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ του φθινοπώρου, μία συναυλία που θα μείνει χαραγμένη στην ψυχή μας για πάντα!
Οι φωτογραφίες της συνέντευξης τύπου είναι των: Χρήστου Κισσατζεκιάν, Θωμά Δασκαλάκη και Χρόνη Περράκη. Η φωτογραφία των Madrugada στο Παναθηναϊκό Στάδιο είναι της Ρενέ Ρεβάχ (Renee Revah). Οι υπόλοιπες φωτογραφίες των Madrugada είναι του Knut Aaserud.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
Η ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ εισιτηρίων συνεχίζεται. Εξασφαλίστε έγκαιρα το εισιτήριό σας!
ΤΙΜΕΣ εισιτηρίων
Οι τιμές των εισιτηρίων ξεκινούν από 42 ευρώ και φθάνουν τα 85 ευρώ. Συγκεκριμένα:
ΠΡΟΣΟΧΗ
Συνιστούμε στους υποψήφιους αγοραστές να προμηθεύονται τα εισιτήριά τους αποκλειστικά και μόνο από τα επίσημα σημεία πώλησης. Η παραγωγός εταιρία δεν φέρει καμία ευθύνη για εισιτήρια τα οποία έχουν προέλθει από αγορές μέσα από άλλες πλατφόρμες και για τα οποία δεν υπάρχει εγγύηση για τη γνησιότητά τους.
Παναθηναϊκό Στάδιο
Λεωφ. Βασ. Κων/νου, Αθήνα
Πρόσβαση
Το Παναθηναϊκό Στάδιο, βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας σε απόσταση μόνο 1000m τόσο από το σταθμό του μετρό του “Συντάγματος”, τον σταθμό της “Ακρόπολης” όσο και από το σταθμό του “Ευαγγελισμού”.
Μπορείτε να έρθετε με το μετρό, με λεωφορείο με ταξί ή ακόμα και με τα πόδια.
Ειλικρινά δεν ξέρω πως να ξεκινήσω… θα στο πιάσω σαν ιστορία και ότι γίνει:
Είναι βράδυ (όχι Σαββάτου) Τετάρτης και καθώς είμαι αραχτή στον καναπέ, έχω αφήσει την τηλεόραση να παίζει Mad ( γιατί μην με ρωτάς, πραγματικά… θαρρώ το είχα ξεχάσει από ζαπινγκ). Και εκεί που έχω χαθεί, πιάνει το ελάχιστο ντεσιμπέλ το αυτί μου από την εισαγωγή στίχων του Spaceman. ΄Έλα ρε φίλε’, λέω, ‘που το θυμήθηκαν’;
Και μου σκάει που λες το παρακάτω:
MØ
Η Δανή MØ released κυκλοφόρησε στις αρχές του έτους, το album Motordrome. Λίγο πριν, υπήρξε το EP Dødsdrøm, μια συλλογή με B-sides όπου περιλάμβανε και το “Spaceman.” Το θετικό στην υπόθεση είναι πως γνωρίζει ποιον είναι και το αναφέρει. (Δόξα σοι)…
Γιατί μωρέ; Γιατί δεν αφήνετε κάτι να θυμίζει την εφηβεία μας (εντάξει όχι όλων) και μας τα παρουσιάζεται σα κάτι νέο;
Για εκείνους που δεν ξέρουν, δεν πρόλαβαν, δεν έψαξαν… αυτό είναι το αυθεντικό, αυτοί είναι οι Babylon Zoo!
Babylon Zoo
Και έτσι προς ενημέρωση σου γιατί με έχεις εκνευρίσει και λιγάκι, κυκλοφόρησε στις 15 Ιανουαρίου 1996, με το album “The Boy with the X-Ray Eyes“. Βασικά δεν μου φταις εσύ, αλλά ένα trap-trash που άκουσα με αυτόν τον τίτλο και έκαψα κάθε εγκεφαλικό κύτταρο με στίχους δίχως νόημα.
Απόλαυσε μωρέ το παρακάτω και άσε τις αλλαγές που βγαίνουν:
Η Bjork έχει πάρει φόρα και φυσικά καλά κάνει, για την προώθηση της νέα της δουλειά ‘Fossora’.
Έχουν ήδη δοθεί στην δημοσιότητα τα δύο πρώτα singles του LP, Atopos & Ovule, όπου όπως φάνηκε άφησε πολλές και διαφορετικές εντυπώσεις στο κοινό.
Όπως ανακοίνωσε η ίδια, αύριο αναμένουμε το τρίτο video στη σειρά, χωρίς να μας έχει δώσει κάποιο άλλο στοιχείο του κομματιού.
Είναι μια νέα οπτική της ηλεκτρονικής μουσικής, που όπως φαίνεται επέστρεψε με τον δικό της μοναδικό τρόπο, που ok, δεν μπορούν όλοι να ακολουθήσουν ή να αποδεχτούν μουσικά.
Björk, photo by Viðar Logi
Δεν είναι όλα για όλους και δεν μπορούμε να θεωρήσουμε τι μπορεί να είναι καλό, χωρίς να έχουμε μια γενική άποψη. Οπότε αν θέλεις περισσότερα για να κρίνεις, τότε περίμενε έως το τέλος του μήνα, 30/9, όπου και θα κυκλοφορήσει ο δίσκος επίσημα.
Αν πάλι θέλεις να μάθεις περισσότερα για την Πιέρκ όπου προφέρεται σωστά, τότε μπορείς να διαβάσεις το αφιέρωμα που είχαμε κάνει. 🙂
Vinyl Market , το μεγάλο event της πόλης επιστρέφει με τη νέα σεζόν στο καθιερωμένο πλέον ραντεβού, σε μια γιορτή για το βινύλιο στις 30 Σεπτέμβρη, 1 και 2 Οκτώβρη στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων.
Το Vinyl Market επιστρέφει και πάλι ανανεωμένο και εμπλουτισμένο με νέες συλλογές δίσκων, συλλεκτικά κομμάτια, φρέσκες, νέες κυκλοφορίες, αλλά και με πολλά άλλα μουσικά εκθέματα. Δίσκοι από όλη τη γκάμα της μουσικής, θα βρίσκονται εκεί για να τους ανακαλύψετε. Rock, Soul, Funk, Jazz, Latin, Blues, Ethnic, Electronica, και πολλά άλλα.
Όπως πάντα, ευχάριστες μουσικές θα σας συναρπάσουν σε όλη την διάρκεια του event. Στα decks θα βρίσκονται γνωστοί DJ’s, αλλά και πολλοί άλλοι από την ομάδα μας. Μια μοναδική ανοιχτή παρουσίαση βινυλίου στον όμορφο εναλλακτικό χώρο της Τεχνόπολης!
Παρασκευή 30 Σεπτέμβρη και Σάββατοκύριακο 1 & 2 Οκτωβρίου η καρδιά της πόλης χτυπά στην Τεχνόπολη!
Παρασκευή απόγευμα από τις 17.00 μέχρι τις 22.00 το βράδυ και Σαββατοκύριακο από τις 11:00 το πρωί μέχρι τις 22:00 θα είμαστε όλοι εκεί!
Κυκλοφορεί ο “Λευκός φασίστας” του Νίκου Αρβανιτάκη από τις εκδόσεις Όστρια.
Εσύ πόσα βιβλία διάβασες φέτος; Μήπως χρειάζεσαι ένα ακόμα;
Νίκος Αρβανιτάκης
Ο λευκός φασίστας
Σελίδες: 174, Τιμή: 14,00 Ευρώ
ISBN: 978-960-604-696-4
Εκδόσεις Όστρια
Στις αρχές της δεκαετίας του 1930, ένας απλός νέος αγρότης, ο Χαρίδημος Αρβανίτης κατατάσσεται στη Χωροφυλακή. Άνθρωπος με δημοκρατικές οικογενειακές καταβολές, υπηρετεί περισσότερο για βιοποριστικούς λόγους. Από τα πρώτα χρόνια της υπηρεσίας του, βρίσκεται να υπηρετεί τη δικτατορία του Μεταξά, να βιώνει την Κατοχή και τον Εμφύλιο και όλα αυτά, στην Αθήνα, στον Πειραιά, αλλά και σε άλλα μέρη της Ελλάδας. Κατά τη διάρκεια της κατοχής, ένας μεγάλος έρωτας στοιχειώνει τη ζωή του Χαρίδημου και τον κάνει να δει την πραγματικότητα με διαφορετικό τρόπο. Να ζήσει γεγονότα που ποτέ του δε φανταζόταν.
Μέσα από την προσωπική αφήγηση, αυτού του απλού αστυνομικού ο συγγραφέας με συναρπαστικό ύφος και ενίοτε με χιούμορ, σκιαγραφεί την ελληνική πραγματικότητα των μαύρων εκείνων χρόνων και αποτυπώνει με καθαρότητα και χωρίς κανένα φανατισμό ή μεροληψία την όλη ατμόσφαιρα της εποχής. Όλα τα γεγονότα που αναφέρονται στο βιβλίο είναι αληθινά. Ο συγγραφέας ακολουθεί τη ζωή του Χαρίδημου Αρβανίτη μέχρι το τέλος. Μερικά ονόματα για ευνόητους λόγους έχουν αλλάξει. Πρόκειται για μια μυθιστορηματική βιογραφία του Νίκου Αρβανιτάκη και λιγότερο μυθιστόρημα.
Βιογραφικό:
Ο Νίκος Δ. Αρβανιτάκης γεννήθηκε στη Ζάκυνθο. Σπούδασε Παιδαγωγικά, Ψυχολογία και χρήση Υπολογιστών στα Πανεπιστήμια της Πάτρας και του Λονδίνου. Υπηρέτησε στην Εκπαίδευση, φτάνοντας μέχρι τη θέση του Περιφερειακού Σχολικού Συμβούλου Ιονίων Νήσων.
Άλλα βιβλία του Νίκου Αρβανιτάκη: «Οι Η/Υ στην Εκπαίδευση», «Ες Γην Εναλίαν», «Ο Αδαμάντιος Κοραής και η Παιδεία», «Η Ζωή, πώς θνήσκεις;».
Michael Alan delivers news of his video release for the melodically charged rock guitar ballad ‘Thank You’. Taken from his forthcoming and unashamedly instrumental debut album ‘Calling’ . The track ascends from its classical guitar themed introduction into heavier melodic rock adventures. Soaring anthemic melodies and emotive hook lines, re-occurring motifs and articulately arranged song dynamics. All add to the flowing sense of drama and feeling encased in Michael’s latest and ‘stream only’ release.
Formerly releasing under the moniker of MK or Mike Kremastoules
the Leeds (UK) musician frequently draws stylistic comparisons to greats such as Gary Moore, Bill Nelson, Dave Gilmour, Joe Satriani and many more. After paying his dues as the lead guitarist in 80’s NWOBHM movement outfits Ded Ringer (Neat Records) and Streetfighter, Michael continued to maintain his presence on the British rock scene whilst embarking on a career as a professional actor. Artistically inspired during the pandemic lockdown of 2020, Michael produced a collection of guitar-driven instrumentals that reflected his deep love of classic rock, blues, metal and progressive rock. A diverse range of compositions shaped to have their own individual voice and unique character. This material has since evolved into the finely crafted works that all feature on his Calling album . Co-produced with Dave Johnson (Spellsound Studios -UK).
Those already familiar with Michael’s work
may have heard the retro hard rock fuelled ‘Run’ and the ballad- like single ‘Butterfly’. Two well received and contrasting offerings that garnered much support from independent press/radio stations across the UK and far beyond. These singles and his new release ‘Thank You’ – all provide an insight into a mature performer striving to create memorable and timeless melodies. His focus has never been to try and push the boundaries of modern guitar playing techniques. Michael Alan’s guitar is his ‘voice’ . His music aspires to express what words fail to say through sheer melody, tonality, dynamics and most of all – emotion.
The British artist (with proud Greek heritage) is now joined at live shows by fellow comrades Dave Johnson (Guitar), Lincoln J Roth (Bass) and Bob Pears (Drums). Official news announcements of his Calling debut album shall be arriving soon.
Το 10μελές Irida Vocal Ensemble της Δήμητρας Καραμπεροπούλου θα πλαισιώσει τους Madrugada το Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου στη σκηνή του Καλλιμάρμαρου σε δύο τραγούδια, το πολυαγαπημένο Honey Bee και το επιβλητικό Stabat Mater δημιουργώντας μυσταγωγική ατμόσφαιρα.
Η “Irida Vocal Ensemble” έχει κινητήρια δύναμη την ανάγκη για μουσική επικοινωνία αλλά και τις συνεχείς προκλήσεις που θέτει η φωνητική έκφραση. Αυτή η νεοσύστατη γυναικεία χορωδία έχει σκοπό να προβάλλει και να παρουσιάσει νέες και παλιές συνθέσεις και τραγούδια τόσο από το ελληνικό όσο και το διεθνές ρεπερτόριο – πέρα από μουσικό ύφος και γλώσσα – στο σύγχρονο πολιτιστικό στερέωμα.
Παράλληλα ένα ακόμη τραγούδι τους κυκλοφορεί από τα Pepper 96.6 Sessions σε μία νέα ακουστική εκδοχή του στο Pepper Radio: «The World Could Be Falling Down»
Οι πάντα ανήσυχοι και δημιουργικοί Madrugada ηχογράφησαν για τον Pepper 96.6 το “The World Could Be Falling Down” σε μια νέα ακουστική version. Και πλέον οι φίλοι τους στην Ελλάδα έχουν την ευκαιρία να το απολαύσουν και να συμφωνήσουν ότι οι Madrugada ξέρουν να πειραματίζονται.
Από σήμερα, Τετάρτη 21 Σεπτεμβρίου στον Pepper 96.6.
Συντονιστείτε στις 12:00 για την “Pepper Version”.
Δείτε το ΕΔΩ!
Frode Jacobsen
Ο Frode Jacobsen, ο μπασίστας των Madrugada, θυμάται για το τραγούδι:
«Το The World Could Be Falling Down γράφτηκε το 1998, ένα χρόνο πριν κυκλοφορήσουμε το ντεμπούτο άλμπουμ μας “Industrial Silence”. Βρισκόμασταν σε μια τόσο έντονα δημιουργική περίοδο εκείνη την εποχή και είχαμε τόσο πολύ υλικό που δυστυχώς δεν καταφέραμε να ηχογραφήσουμε όλες τις ιδέες μας. Φανταζόμασταν το πρώτο μας άλμπουμ μας σαν μια ζωντανή συναυλία και για αυτό το λόγο θέλαμε το άλμπουμ να έχει ποικιλομορφία. Εν τέλει προτιμήσαμε το “Shine” αντί για το The World Could Be Falling Down, επειδή είχε παρόμοια αίσθηση και δομή συγχορδίας. Αλλά ο Jon, ο Sivert και εγώ δεν ξεχάσαμε ποτέ αυτό το τραγούδι και έτσι, το 2020 ξεκινήσαμε να το δουλεύουμε ξανά.
Το τραγούδι έχει αναφορές σε μπάντες όπως οι Rain Parade και γενικά εμπνέεται από τη σκηνή του Paisley Underground που βρισκόταν στο απόγειό της στα μέσα της δεκαετίας του 1980 στο Λος Άντζελες.
Για μένα, είναι ένα τραγούδι για το καλοκαίρι και αν θυμάμαι καλά, οι στίχοι είναι σαν snapshot στιγμιότυπα από τις διακοπές που έκανε το 1998 ο Sivert στην Ελλάδα. Ήταν εξαιρετικά δύσκολο να ολοκληρωθεί το τραγούδι, και περάσαμε πολύ χρόνο δουλεύοντας πάνω σε αυτό στο στούντιο ηχογράφησης μου, Malabar, στο Όσλο. Προσθέσαμε τις τελευταίες πινελιές στο Λος Άντζελες, μαζί με τον παραγωγό μας, Kevin Ratterman. Ηχογραφήθηκε ζωντανά στο θρυλικό Sunset Sound Studio 1. Εκ των υστέρων, αποδείχτηκε πολύ σωστό που επιλέξαμε να το ηχογραφήσουμε στο Λος Άντζελες, καθώς ήταν η πόλη και η σκηνή της που ενέπνευσε το τραγούδι αυτό.»
«The song was written in 1998, a year before we released our debut album “Industrial Silence”. The band were on a creative roll at the time and had so much material that we did not manage to arrange and record all our ideas. We thought about the debut album as a live concert, and we wanted the album to be diverse. We ended up prioritizing the song, Shine, instead of this one, because it had a similar feel and chord structure. But Jon, Sivert and I never forgot about the song, and in 2020 we started to work on it again.
The song was originally inspired by bands like Rain Parade and the Paisley Underground scene in Los Angeles in the mid1980s. For me, it is a song about summer, and If I remember it correctly, the lyric is a snapshot from a holiday Sivert spent in Greece in 1998. The song was surprisingly tricky to complete, and we spent a lot of time working on it in my recording studio, Malabar, in Oslo. We did the final touches on the song in LA, together with our producer, Kevin Ratterman. It was recorded live in the legendary Sunset Sound Studio 1. In hindsight, it was quite fitting that we chose to record it in Los Angeles, since it was the city and the scene that inspired the song.»
…The world could be falling down
The angels in the end of time
The moment that I fall for you
And I know that you’ve fallen, too
….
So much you could do for love
So much you could do for one you love
Me, I’ll always be true to you, oh
The world could be falling down
It could still be all around…
Μείνετε συντονισμένοι στη συχνότητα του Pepper 96.6 και απολαύστε τις ξεχωριστές εκτελέσεις των τραγουδιών των Madrugada στα live sessions του Pepper 96.6
Για το Madrugada / Pepper 96.6 acoustic live Sessions συνεργάστηκαν οι:
Presenter / Journalist Pepper 96.6: Γιώργος Μουχταρίδης
Δημιουργία βίντεο: Vasia Anagnostopoulou Photography
Ηχοληψία: Εμμανουήλ Ζανίδης Encore Sound
Ηχογράφηση: Κωσταντίνος Μαραγκάκης
Backline Services: Manos Backline
Τεχνική επιμέλεια: Αναστάσιος Λαμπρόπουλος
Φωτογραφίες: Χρόνης Περράκης
Πληροφορίες για τη συναυλία
MADRUGADA
Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου 2022
Παναθηναϊκό Στάδιο (Καλλιμάρμαρο)
Special Guest: Ane Brun
Opening Act: Αmanda Tenfjord
Η ήρεμη δύναμη των Madrugada, η μουσική τους, θα πλημμυρίσει το Καλλιμάρμαρο Στάδιο της Αθήνας στις 24 Σεπτεμβρίου. Αυτή τη φορά, δε θα είναι μόνοι. Δύο υπέροχες γυναίκες, δύο από τις πιο ωραίες και μελωδικές νέες φωνές της ποπ σήμερα η Ane Brun και η δική μας Αmanda Tenfjord θα τους συνοδεύσουν ζωντανά στη σκηνή.
Συνιστούμε στους υποψήφιους αγοραστές να προμηθεύονται τα εισιτήριά τους αποκλειστικά και μόνο από τα επίσημα σημεία πώλησης. Η παραγωγός εταιρία δεν φέρει καμία ευθύνη για εισιτήρια τα οποία έχουν προέλθει από αγορές μέσα από άλλες πλατφόρμες και για τα οποία δεν υπάρχει εγγύηση για τη γνησιότητά τους.
Παναθηναϊκό Στάδιο
Λεωφ. Βασ. Κων/νου, Αθήνα
Πρόσβαση
Το Παναθηναϊκό Στάδιο, βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας σε απόσταση μόνο 1000m τόσο από το σταθμό του μετρό του “Συντάγματος”, τον σταθμό της “Ακρόπολης” όσο και από το σταθμό του “Ευαγγελισμού”.
Μπορείτε να έρθετε με το μετρό, με λεωφορείο με ταξί ή ακόμα και με τα πόδια.
Οι Ecotones είναι ένα alternative indie rock συγκρότημα που προέρχεται από την Θεσσαλονίκη, διαμορφωμένοι στα τέλη του 2021. Τα μέλη της μπάντας, επηρεασμένοι από την εναλλακτική ροκ μουσική των δεκαετιών του 80 και του 90, φέρνουν τον ιδιαίτερο αυτό ήχο στην Ελλάδα με τα δικά τους τραγούδια.
Στην πρώτη τους κυκλοφορία, το debut single με τίτλο “Sinking in”, αναφέρονται με κάποια αισιοδοξία στα αναπάντητα ερωτήματα των νέων του σήμερα καθώς και στην διαχρονική ανάγκη για επιβεβαίωση. Το τραγούδι κυκλοφορεί και στο YouTube με επίσημο βίντεο κλιπ:
Θυμίζουν Οasis, Pavement , Replacements και όλα αυτά τα πολύ ωραία βρετανικά indie γκρουπς. Έχουν μια αθωότητα, μια απλότητα και μια αμεσότητα στον ήχο τους χωρίς εξεζητημένες φιοριτούρες. Λένε αυτό που θέλουν με όχημα τη μουσική που αγαπάνε. Αυτό εμένα τουλάχιστον μου αρέσει πολύ. Όμορφες μελωδικές γραμμές, ωραίες φωνές και σφιχτό παίξιμο μας ταξιδεύει σε μια άλλη εποχή που όλα ήταν διαφορετικά. Προσεγμένο τραγούδι , εξαιρετική παραγωγή και έξυπνο editing στο video. Το έχουμε ξαναπεί και θα το λέμε συνέχεια μέχρι να σας μπει για τα καλά στο μυαλό. Οι ελληνικές μπάντες πλέον δεν έχουνε απολύτως τίποτα να ζηλέψουν από αυτές του εξωτερικού. Όλα αυτά μαζί μας κάνουν ένα πανέμορφο ντεμπούτο για τους Ecotones από την Θεσσαλονίκη. Ευχόμαστε τα καλύτερα να έρχονται, καλή δύναμη και να τους δούμε σύντομα live !
Οι Cyanide 4 είναι ένα Hard Rock/Glam Metal συγκρότημα που δημιουργήθηκε στην Αθήνα το 2008, ‘αναμειγνύοντας’ τις επιρροές τους που ποικίλλουν από την glam εποχή του Los Angeles της δεκαετίας του ’80, μέχρι το νέο rock ‘n’ roll κύμα των Σκανδιναβικών συγκροτημάτων των ημερών μας.
Το συγκρότημα δημιούργησε γρήγορα μια ισχυρή βάση θαυμαστών στην Ελλάδα και το εξωτερικό, κυκλοφορώντας 3 άλμπουμ και κάνοντας πολλές ζωντανές εμφανίσεις, τόσο σαν headliners όσο και ως support σε καταξιωμένους καλλιτέχνες, όπως, π.χ.: Scorpions (x2), Bonfire (x2), W.A.S.P., Lizzy Borden, Crashdiet, Over The Rainbow, Ten, etc.
As I have been listening to The Fuzztones from a very early age, I consider myself very lucky to have shared the stage with them. Moreover , I was overwhelmed when I had the chance to interview them. Ladies and Gentlemen, let’s hear it from the Fuzztones!!!
1. Greetings beatfreaks! So who’s in the current line up of the Fuzztones?
Hi Alex! We’re still the same line-up that recorded “NYC” and “Encore,” our last two releases – Lana Loveland on organ, Marco Rivagli on drums, Eric Geevers on bass, and myself… But Lana Doesn’t play shows outside of Berlin anymore so it’ll be Nico Secondini on organ. He’s been with us now going on 7 years.
2. Are you visiting any other countries besides Greece?
Nope. This gig will be a one-off. But we will be in town the night before.
3. What do you like / hate about Greece and Greek audience?
Well you know I’m 1/4 Greek myself – my grandfather came From Athens. So it’s part of my heritage. We’ve always been treated very well in Greece. The people are very warm and welcoming. And they LOVE Rock ’n’ Roll! I can’t really think of anything negative!
4. The last record you put with original material was back in 2011.From then, the band was anything but inactive putting out loads of stuff, compilations and amazing tribute material. Are we to witness new Fuzztones tracks in the near future?
Of course. Even when the lockdown was imposed on us, we made the most of it by recording and releasing two records.
I just finished a new Fuzztones track which will probably be on YouTube by the time this interview is published. It’s called “Vaccination Generation.” But if not, it’s available on our Bandcamp page: https://thefuzztones1.bandcamp.com
5. Is Wildwood’s Plastic People a song from an upcoming album?
Nope. It’s been out for a year or so already. It appears on the 12” EP, “Encore,” our follow-up to “NYC.” The “concept” of that album, by the way, was simply to keep stuff coming out during the lockdown. The record is composed mostly of tunes we had been doing live for the last few years but had never recorded, so we thought we might as well put them down on vinyl. The record also includes “Barking Up The Wrong Tree,” a song I wrote about Gagarin’s former booker, Nicholas Triandafyllidis and our version of “Eyes In The Back of My Head” by Bevis Frond.
6. I always admired your ability to make your covers “your own” meaning that you brought the songs to your own aesthetic and it always worked.The thing about your last record NYC is that none of the songs are of the garage rock genre. How did you come up with these selections?
Well, we ARE a Garage band, so when we do cover someone else’s material, we always arrange it in our own style, which is Garage. With “NYC,” we decided to pay homage to the city of New York, where The Fuzztones were originally conceived. The music that drew us to New York originally was the music of the CBGB’s/Max’s Kansas City
scene: The N.Y. Dolls, Velvet Underground, Wayne County, Patti Smith, Richard Hell… Of course we couldn’t leave out Frank Sinatra, whose “New York, New York,” is the quintessential tribute to the Big Apple.
7. Were they difficult to bring it to the “Fuzztones side” ?
Not really. I guess we’ve been doing it for so long that it becomes natural. In the past we’ve chosen some rather unlikely artists to cover, and have always been successful in rearranging the songs to suit us. For instance, Bobby Darin’s “It Ain’t Necessarily So,” or “Lord Have Mercy On My Soul by Southern rockers Black Oak Arkansas. Or D.O.A by Bloodrock. On my (country) solo album I covered Patsy Cline, Loretty Lynn and even Pat Boone. We like to do the unexpected.
8. About your last record again, is it a sign that the Fuzztones are slowly abandoning their garage psych rock base? Or was it a yet again successful trial at something else like “Horny as Hell”?
We’ll never abandon our Garage base. Like I said, it doesn’t matter what genre we cover, we will always make it our own.
9. Being based in Europe for over a decade now, what do you love most and hate most about the old continent?
As you know, we’re based in Berlin. I was never a big fan of Germany per se, but I have always wanted to live in Europe, so when the opportunity arose to move to Berlin I took it. Basically I wanted to get out of America.George Bush was in power when I made my escape. To be honest, the political climate in America was beginning to scare me. Germany provided much more freedom at the time. Unfortunately the same fascist politics I was running from have now caught up with Germany.
10. What do you miss most and what least about the States as far as the band is concerned?
As far as the band is concerned? Nothing. As far as America, Rock ’n’ Roll has been dead for a long long time.
11. Best and worst live experience(s) please…
The worst live experience, as far as The Fuzztones go? There are a few. Maybe the night we played a mafia-run club That decided they wouldn’t pay us. Or maybe when we opened for the Damned on their 1985 tour of England and were robbed on every night by their filthy punk fans. Or maybe the night someone shot at me while we were playing a club in Lyon. The best was when we were forced to open for The Mission at a festival in Belgium. They were quite snotty and so we made it our “mission” to blow them off the stage. We did so so severely that when they went on the audience pelted them with mud, chanting “Fuzztones!” Until the were forced to leave the stage.
12. Many consider that rock n roll is dead… Please give them your bluntest answer .
That’s certainly what the record companies would like you to believe, as labels are profiting from Rap and Pop pablum. Fact is that when kids do get that rare chance to experience real Rock ’n’ Roll, they can’t resist! And as long as The Fuzztones are around, Rock ’n’ Roll will be around!
13. What can one expect from a Fuzztones gig?
Same thing as they’ve always expected. Kick ass Rock ’n’ Roll, performed by the world’s oldest teenagers!
14. Does a band have to be relevant to what goes on to the rest of the music world in order to make a living?
Unfortunately I would imagine the answer is Yes. At least as it might apply to a group starting out. That God that doesn’t apply to us – probably because we’ve been doing it now for 42 years, so we’ve attained a loyal following that insures a good turnout whenever we play. It’s funny but when we were in our prime, back in the 80s, signed to a major label (RCA) and playing for 1500 people a night, the label and the bookers were ripping us off to such an extent that none of us were able to live off what we were making. Now that we’re basically self-managed and on two indie labels, and our audience isn’t as big, we are doing better financially, than ever before!
15. What advice would you give to your children if they were into living as musicians?
If they want to rise to the top quickly I guess they should sell their souls to Satan, as most of today’s artists appear to have done. But keep in mind that when most artists rise to fame quickly they also burn out quickly. Me, I prefer to play music that I love, and hope that we do it well enough to attract loyal fans who appreciate it enough to continue to follow the band for years to come. If you choose this route it will obviously take MUCH longer to actually make a living, but the advantage is that you will be playing only the music that you love, and not crap you hate and should be embarrassed to push on an audience in the first place.
16. Best and worst record labels over the years? Did any of them rip you off? Did you rip any of them off?(would love to hear a story about that, if there is one, just for all us losers…)
God, where do I start? Almost all the labels we’ve been on have ripped us off. RCA/Beggar’s Banquet was, by far, the worst. As I mentioned earlier, we were signed at our peak – playing to 1500 people a night, 28 shows a month for 3 month stretches. We were put on per diems of 100 a week and would come home with 800 Deutschmark by the end of the tour – when in reality the band should have been raking in a quarter of a MILLION. The one-and-only royalty statement we ever received from Beggar’s was such an extreme joke that they might as well have just sent us a note saying “Fuck you.”
For instance, we’d play France for a week, at 1500 people a night – and then get a statement saying that “In Heat” (the record we had out at the time) sold SEVEN copies. Sundazed was another label that ripped us off blind. They would actually send me royalty statements that said “0” sold! That was the album “Flashbacks,” which I discovered they’d reprinted! So since the original pressing sold NONE, they had to reprint it! Figure that one out!!! I finally wised up and realised that NO label will EVER give you an honest account of records sold, so now I ask for a large enough advance that, even if I never get any royalties, I’m still satisfied.
17. Any regrets over these past 40 years ? What would you do different?
Regrets? I’ve had a few. But then again, too few to mention. Just kidding. Yeah, I have a few. I wish I’d never fucked my guitarist’s girlfriend, causing him to leave the band in ’85. That stunt set us back a whole year trying to find a replacement, and eventually instigating my move to Los Angeles in hopes of reforming the band there – which I was able to do, and DON’T regret.
I regret falling for label’s rip-off tactics, but then again we were new at the game and it takes years of paying dues before you learn enough to be able to avoid all that. Actually I never wanted to sign to a major in the first place but the band was so hungry for what they perceived as fame and they outvoted me . I guess I regret allowing the band to be a democracy back then.Now I run it as a benevolent dictatorship with much better results all around.
18. Any current bands we should be on the lookout for?
Not that I’m aware of. The two best rock clubs in Berlin closed down a few years back. They were my source of “new” music. Since then I haven’t really kept up.
19. What kind of music are you listening to nowadays?
I still listen to the same stuff I’ve always listened to – Garage, Blues, 50s Rock ’n’ Roll, NY punk… I am really into “moody” garage ballads lately, as well as some more “Easy listening” stuff when the mood strikes me – like Julie London, Chet Baker and Billie Holiday. Frank Sinatra’s “Only The Lonely” album is one of my all-time favourites.
20. Please tell us about your other plans(as well as from other members if any) as I know that there is a lot going on (painting , writing books, solo projects, I also heard a rumor about a documentary…
We were working on a documentary about 6 or 7 years ago. There were loads of live footage from every era in our history, as you can imagine. We filmed interviews with quite a few rather well-known artists, such as Phil May, Wally Waller and Dick Taylor (Pretty Things), James Lowe (Electric Prunes), Craig Moore (Gonn), Greg Prevost (Chesterfield Kings), Carmine Appice and Vinny Martell (Vanilla Fudge), Jim Jones (Jim Jones Review), Kid Congo (Cramps), the list goes on and on… Anyhow the guy who filmed all this stuff got himself hooked on Pot and became unreliable. Beacause of that, we missed some important interviews, so we fired him. As far as I know he is still holding the footage ransom.
As for me, personally, I have recently finished an acoustic solo album entitled “Folksinger,” which is available on our Bandcamp page and will be released on vinyl in about 4 months. It will be on the Black Gold label out of Israel. The heavy metal parody band I had with NY performance artist Ann Magnuson has reunited (online) and is beginning to record again. And finally, I am recording a NEW solo album – All original material, all GARAGE – its title will be “Female Trouble.” It will contain at least 13 tunes I’ve already written, and I hope to release it sometime next year.
21. Any words of wisdom for our readers?
Stay true to your vision. Don’t back down. Don’t be afraid to speak your mind and let the chips fall where they may. We’re living in desperate times and going along with the lost crowd will bring you nothing in return.
22. And one last question for the ladies. What is your youth elixir? What keeps you going and going (and please do go on for another 40 more…)
Rock ’n’ Roll. Simple as that. Rock ’n’ Roll keeps you young at heart. Young in spirit. Young in mind. So I think the body responds to the mind. If you believe your old and washed-up, your body will respond in kind. If I’m gonna go out, I’m going out ROCKIN’!
If, for some reason you want to read this in greek, click here
Τα χρόνια περνούν και γερνάω μαμά…αμ δε! Περνούν και ετοιμαζόμαστε πυρετωδώς για την επιστροφή της γλυκυτάτης Anneke Van Giersbergen! Έξι (6) χρονάκια μωρέ, φτάνουν για να βγάλει δίσκο, να περάσουμε πανδημία, να έρθουν τα πάνω κάτω και να φτάσουμε έξω από το Gazarte. Βέβαια καλή μου Anneke, δεν χρειαζόντουσαν όλα αυτά, εμείς σε αγαπάμε όπως και αν έρχεσαι, με δίσκους στα χέρια ή μη, με κιθάρες για unplugged, με agape (ς) ή όχι, με ανεμοστρόβιλους, τυφώνες, λιμούς και καταποντισμούς. Έλα όπως είσαι, μην αλλάξεις τίποτα, όπως λέει και το λαϊκό άσμα!
Και στο λέω αυτό, γιατί γνωρίζεις πολύ καλά πόσο πολύ σε αγαπά το ελληνικό κοινό. Από εκείνα τα lives των The Gathering, από τα ακουστικά lives στο An Club το 2011 με τον Danny Cavanagh των Anathema (ναι μου λείπει αυτό και δεν στο κρύβω), από τη νύχτα στο Gagarin 205 που σε φωτογράφισα πρώτη φορά το 2012 (σου έχω φωτογραφίες παρακάτω), μέχρι εκείνη τη βραδιά που μαζευτήκαμε στο Τριανόν το 2015. Και ξέρεις ποιοι θα είναι μαζί σου τώρα; Πως δεν ξέρεις… θα είναι η ίδια φωνή των Jaded Star!
Γνωρίζεις πως το κοινό σου ταλαντεύεται, έχεις υπόψη σου πως μετά την αποχώρηση από τους Gathering πληγώθηκαν οικτρά. Μα προσπαθείς να επουλώσεις τις πληγές εκείνες ακόμα και όταν ακούμε αυτό
ή αυτό
ή ακόμα χειρότερα για εμάς… αυτό
Όλα τα αγαπάμε και τα έχουμε στιγμές μας και δεν μας νοιάζει τι λένε. Η μουσική δεν παύει να είναι μουσική και την έχεις αποδώσει μέσα μας, με τέτοιο μοναδικό τρόπο, που μονο αναμνήσεις μπορεί να φέρει.
Ο χρόνος όμως περνά και ο στίχος αλλάζει, όπως και η καριέρα. Aqua de Annique και το Beautiful One αφιερώνεται όπως μας είχες η ίδια πει, στην Αθήνα, που τόσο σου άρεσε την πρώτη φορά.
Anneke Van Giersbergen
Θα σου πω όμως αγαπημένη μου Anneke, που σε άκουσα εγώ πρώτη φορά και τάραξες το είναι μου.. Ήταν to 2008 στο πρώτο Fuzz, στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης, παρέα με τους Anathema. Αν ήθελα να κόψω τη φλέβα μου; Ναι αυτό μου έλεγαν όλοι όταν τους είπα τι πήγα να ακούσω.. δεν ξέρω, νομίζω πως τότε απλά είδα εκείνο το δέσιμο που είχες με τα αδέρφια Cavanagh και το πόσο όμορφες συνεργασίες κάνατε μωρέ… κάντε μια περιοδεία μαζί πάλι μωρέ…
Σε ετούτο εδώ το cover έχασα τη φωνή μου, ανατρίχιασα και ξεκίνησα να ακολουθώ τη πορεία σου.. πάνε χρόνια… Μα τι σημασία έχουν τα νούμερα όταν μονάχα όμορφες εικόνες γεννούν;
Έλα εντάξει, δεν πέφτουμε και γιατί να πέσουμε; Όλο αυτό, όσο χαζό και αν σου φαντάζει, γεννά έναν ρομαντισμό που ανακτάται από τη θύμηση των παραπάνω.
Και για να σου φτιάξω λίγο το κέφι, πριν σου κλείσω αυτό το άρθρο, θα σου πω Hey ok, why don’t you stay another day?
Δεν φτάνουν οι λέξεις και οι ώρες να γράφει κάποιος για εσένα και το έργο σου… φαντάζομαι φίλε αναγνώστη γνωρίζεις πως έχει γράψει παιδιά παραμύθια ε; Σίγουρα το γνωρίζεις, αν όχι το έμαθες τώρα.
Θα σε αφήσω με ένα κομμάτι από τον τελευταίο της δίσκο ‘The Darkest Skies Are The Brightest‘, που θα έχουμε τη χαρά να απολαύσουμε από κοντά στην Ελλάδα!
Άνοιξε το σύνδεσμο που θα σε παρασύρει στον μαγικό κόσμο της ατζέντας μας και δεν αναλυτικά για τη συναυλία στην Αθήνα!
Darkest Skies Greek Tour 2022
Το επερχόμενο solo tour της θα περιλαμβάνει ένα γενναιόδωρο, φυσικά ελληνικό section με μια σειρά ιδιαίτερες εμφανίσεις, ξεκινώντας από τις 30 Σεπτεμβρίου έως και την 9η Οκτωβρίου 2022.
Τετάρτη 5 Οκτωβρίου 2022 || Gazarte , Αθήνα
ώρα προσέλευσης 21:00
ώρα έναρξης 21:45
Encore σημαίνει κι άλλο. Το ότι οι Fuzztones θα έβγαζαν καινούργιο δίσκο σας το είχαμε πει καιρό πριν εδώ. Και όταν ο Rudi Protrudi βγάζει δίσκο, δεν το σκέφτομαι καθόλου. Τον ακούω ξανά και ξανά. O δίσκος κυκλοφόρησε λοιπόν από την Cleopatra Records τον Απρίλη που μας πέρασε, αλλά με την επερχόμενη συναυλία στο Gagarin 205, ίσως είναι η καλύτερη στιγμή να παρουσιάσουμε και την τελευταία τους δουλειά.
Το mini Lp λοιπόν ξεκινάει με το Barking Up The Wrong Tree. Αυθεντική σύνθεση του Rudi. Psych Punk στα καλύτερά του. Fuzz κιθάρα, αρχετυπικό riff, philicorda από τη Lana Loveland και γίναμε! Όσοι είστε γνώστες της δουλειάς των Fuzztones εύκολα θα αναγνωρίσετε το ύφος . Το garage psych punk έχει την τιμητική του! Και μάλιστα από τον μετρ του είδους. 40 χρόνια είναι αυτά, είναι δεύτερη -μπορεί και πρώτη- φύση του ανθρώπου αυτού. Περισσότερα χρόνια έχει υπάρξει ως Fuzztone , παρά ως Rudi …. Respect!
Συνεχίζουμε με διασκευάρα από τους Wildwood , το Plastic People. To κομμάτι είναι του ’68 και οι Fuzztones εδώ κάνουν αυτό που ξέρουν καλύτερα: Να παρουσιάζουν κομμάτια από τα 60’s δίνοντας φόρο τιμής στην αγαπημένη τους μουσική. Σας έχω πει πως στις στις psych punk στιγμές τους είναι εξαίρετοι; άλλωστε για πολλούς από εμάς τους αλκοολικούς του είδους, οι Fuzztones μας άνοιξαν τα μάτια και μας έμαθαν πολλά κλασικά από τα 60’s.
Αυτό συνεχίζουν να κάνουν και για τον υπόλοιπο δίσκο. Tο Μarble Hall από την ομώνυμη μπάντα από το Μόντρεαλ ήταν μια τέτοια περίπτωση για μένα, δεν το είχα ξανακούσει και ευχαριστήθηκα τόσο ανακαλύπτοντας το αυθεντικό όσο και τον δημιουργικό οίστρο αυτού του ανθρώπου που παίρνει ό,τι κομμάτι γουστάρει και το κάνει δικό του.
H δεύτερη πλευρά του Encore ξεκινάει με μια μεγάλη έκπληξη.
Εδώ οι Fuzztones δεν ψωνίζουν από τα σιγουράκια, αλλά από το Inner Marshland των Bevis Frond που κυκλοφόρησε το 1987 . Διαλέγουν το Eyes In The Back Of My Head . Και το απογειώνουν! Είναι από τις περιπτώσεις που το αυθεντικό είναι ένα κομμάτι που μου αρέσει πάρα πολύ , αλλά οφείλω να ομολογήσω πως η διασκευούλα μου αρέσει περισσότερο! Totally nailed it!
Σειρά για να αναθεωρήσουμε έχουν οι Rare Earth. Το αυθεντικό Land of Nod που διασκευάζουν οι Fuzztones, είναι ένα ελαφρώς ψυχεδελικό χαρούμενο soul κομματάκι που προσωπικά δεν μου λέει και πολλά. Η διασκευή όμως έχει λίγο περισσότερο ψυχεδελικό σκοτάδι και του δίνει αυτό το έξτρα που μάλλον του λείπει. Στο σαξόφωνο ο Steve Mackay των Stooges παρακαλώ!
Και για το κλείσιμο, τα πράγματα πάνε στην αγαπημένη βρετανική ψυχεδέλεια των Pretty Things. To Alexander είναι από τις καλύτερες στιγμές του δίσκου. Αξίζει να αναφέρουμε πως ο Wally Waller των Pretties παίζει το μπάσο εδώ ενώ στα drums κάθεται ξανά μετά από πολύ καιρό ο καλύτερος drummer που είχε η μπάντα (προσωπική άποψη) Mad Mike Czekaj.
Από λοιπούς συντελεστές
να πούμε πως ο Rudi παίζει σχεδόν όλες τις κιθάρες , κάνει τα lead και backing φωνητικά, παίζει και μπάσο σχεδόν σε όλα τα κομμάτια. Η Lana Loveland το philicorda organ. Ο Marco Rivagli τα drums.
Ξέρω πως πολλοί θα προτιμούσατε να έχει περισσότερα αυθεντικά κομμάτια ο δίσκος, όμως το ταλέντο των Fuzztones όταν διασκευάζουν απλά δεν υπάρχει. Και αν αυτό δεν είναι δημιουργικό, τότε δεν ξέρω τι είναι. Γιατί άλλο πράγμα είναι να κάνεις μια επανεκτέλεση ενός κομματιού και άλλο να το διασκευάσεις στο προσωπικό σου ύφος και να το κάνεις δικό σου. Και οι Fuzztones στο Encore το κάνουν (για άλλη μια φορά) καλύτερα από όλους.
Ο τραγουδιστής των System of a Down, καλλιτέχνης & ακτιβιστής, Serj Tankian, βρέθηκε επί σκηνής με τον Brian May. Στο πλευρό τους ο Graham Gouldman, η σοπράνο Montserrat Martí και ο Jeff Scott Soto, ερμήνευσαν όλοι μαζί το κλασσικό κομμάτι των Queen ‘The Show Must Go On.
Η εθνική χορωδία της Αρμενίας βρισκόταν εκεί, μαζί τους, στο Starmus VI Festival, στις 7 Σεπτέμβρη 2022, λίγες ημέρες πριν τη νέα επίθεση στους Αρμένιους.
Ακολουθεί η ανατριχιαστική κατ’ εμέ παρουσίαση όλων:
Ο Serj, γνωστός για τον ακτιβισμό του ως προς την διάδοση της γενοκτονίας των Αρμενίων, δεν σταματά να αναρτά και να μιλά για αυτό.
Το Protect the land, είναι τη νέα δουλειά του συγκροτήματος που κυκλοφόρησε δυο χρόνια πριν, μαζί με το “Genocidal Humanoidz,” με ηχηρό στίχο και βαθύτατο νόημα, που οι ημέρες της γενοκτονίας επανέρχεται κάθε φορά και περισσότερο.
Μπορείτε να διαβάσετε σχετικά, σε παλαιότερο άρθρο μας.
Ακολουθήστε τον στο επίσημο account του στο facebook.
Οι Fuzztones πάντα ήταν είναι και θα είναι εγγύηση στο live! Θα ακούσεις garage, το κατεξοχήν feel good χορευτικό μέχρι τελικής πτώσεως αυθεντικό τέκνο του rock n roll. Ενέργεια, ουρλιαχτά, ιδρώτας , fuzz boxes. Και ο Rudi Protrudi με την παρέα του πάντα ξέρουν πως να προσηλυτίζουν τον κόσμο στο περίεργο Cult of Fuzz τους! Ευκαιρία να γίνεις και συ μέλος αν δεν είσαι ήδη!
Να δεις ζωντανή ιστορία του garage punk rock.
Oι Fuzztones φέτος κλείνουν τα 40 χρόνια ιστορίας! Μπορεί να μην ήταν συνεχώς και αδιαλείπτως συνεπείς, αλλά όλο και κάτι έβγαζε Rudi για να μας θυμίζει πως είναι ακόμα εδώ . 40 χρόνια συνεχούς παρουσίας δεν τα λες και λίγα! Επίσης και : στα 70 κάτι του,. Ο σαμάνος του Vox Phantom , έχει και μεταδίδει ενέργεια που θα ζήλευαν 20χρονα! Με κάτι τέτοια παίρνουμε και μεις κουράγια!
Να βρεθείς μαζί με και να πάρεις μια ιδέα για το τι σημαίνει garage κοινό.
Σε κάτι τέτοια ανεμομαζώματα διαολοσκορπίσματα μαζεύεται ο κόσμος από όλη την Ελλάδα για να δώσει βροντερό παρόν. Φίλοι συναντιούνται και πίνουν και ουρλιάζουν και χορεύουν και το φχαριστιούνται με την ψυχή τους! Έχω δε την εντύπωση πως στο Strychnine θα δεις το Gagarin 205 να ανακαινίζεται live καθώς το ελληνικό φιλοθέαμων κοινό της garage κοινότητας έχει καιρό να ξεσπάσει . Fuck art, Let’s bang our heads off!
Μιλώντας για διασκευές,
αυτή η μπάντα έχει το μοναδικό ταλέντο να διασκευάζει με μοναδικό τρόπο οποιοδήποτε τραγούδια και να το κάνει δικό της. Και δεν κολλάνε μόνο στα 60’s garage κλασσικά κομμάτια, παίρνουν από όλο το rock n roll στερέωμα ό,τι τους αρέσει και το κάνουν απλά ένα ακόμα κομμάτι Fuzztones! Ακομπλεξάριστα, δυνατά και αληθινά!
Εκτός από πληθώρα διασκευών, το συγκρότημα αυτό έχει πλέον στα 40 χρόνια ιστορίας του και δικά του κομμάτια που είναι πλέον κλασικά! Αν μη τι άλλο, συνήθως πάντα παρουσιάζουν και κάτι καινούργιο! Και για να πω και την αμαρτία μου, στις psych punk στιγμές τους είναι εξαιρετικοί!
Ενδεικτικά σας παραθέτω 3 original Fuzztones τραγούδια:
https://www.youtube.com/watch?v=b6PxLdd3YAY
Είναι από τις λίγες μπάντες του garage που ακομπλεξάριστα καλεί κοντά της τους πάντες,
και καταφέρνει να κερδίσει και τους πιο δύσκολους καθώς με rock n roll υψηλών οκτανίων κανείς δεν έχασε ποτέ σε συναυλία! Κοινό και μπάντα σε απόλυτη επικοινωνία με ένα μυσταγωγικό τρόπο που μόνο οι Fuzztones ξέρουν να χειρίζονται. Είμαι σίγουρος πως ακόμα και οι πιο ξινοί θα φύγουν με χαμόγελα στις 7 του Οκτώβρη από τη Λιοσίων.
Αν δεν τους έχει ξαναδεί,
Παρότι έχουν έρθει αρκετές φορές στην Ελλάδα, αξίζει να πας εκτός των άλλων προαναφερθέντων λόγων και για να δεις πως βγαίνουν στη σκηνή! Γυαλιά ηλίου, κολιέ από κόκκαλα, στενά παντελόνια και mop top κουρέματα και δεν συμμαζεύεται . Και αν νομίζεις πως το έχεις ξαναδεί , οι Fuzztones ήταν η πρώτη μπάντα που βγήκε έτσι σε ανυποψίαστο κοινό σε πολύ άκυρο χρόνο . Και πεισματικά ακόμα έτσι είναι! Εντάξει μπορείς να τους πεις και ποζεράδες αλλά εκτός από μούρη, οι Fuzzones έχουν και ένα κουλούρι ΝΑ με το συμπάθιο…(τα σπάνε στο live ντε)
Αν είσαι παλιοσειρά και τους έχεις ξαναδεί,
έχεις την μοναδική ευκαιρία να συγκρίνεις το line up της μπάντας, καθώς και τον εξοπλισμό. Και να το παίξεις σοφός γέροντας λέγοντας ποιο σου άρεσε περισσότερο και γιατί. Όχι ότι μας ενδιαφέρει, εδώ δεν ενδιαφέρει τους ίδιους! Αλλά είναι το μόνο κομπλεξάκι που ίσως είναι επιτρεπτό σε μια μπάντα που κάθε φορά έρχεται με διαφορετικά μέλη, και κάθε φορά καταφέρνει να μας κάνει να τραγουδάμε όλοι μαζί τα ρεφραίν τους.
Τέλος,
για να ακούσεις πραγματικά αδιανόητες ιστορίες από τον Rudi που τις λέει ωραία στο μικρόφωνο. 40 χρόνια είναι αυτά …. Έλα λοιπόν, join The Cult Of Fuzz!!!
Περισσότερα για τους ίδιους αλλά και για τους ιδιαίτερους Sparn Dame που θα ανοίξουν τη βραδιά μπορείς να διαβάσεις εδώ.
O Iam Nothe, μετά την κυκλοφορία των single “Lord You Are The Cure” και “Babylon Burn”, παρουσιάζει το ντεμπούτο άλμπουμ του “The Grand Design”.
Διάλεξε το τρόπο που θα το ακούσεις:
https://orcd.co/iamnothe_thegranddesign
Iam Nothe
H ζωή του Σπυρέα Σιντ άλλαξε δραματικά τα τελευταία χρόνια, με έναν μάλλον συνηθισμένο αλλά καταιγιστικό τρόπο, οδηγώντας τον στην απόφαση να αφήσει στο παρελθόν τις προηγούμενες μπάντες του (Cyanna και Cyanna Mercury) και να στήσει το απαραίτητο περιβάλλον για να μπορέσει να εξελιχθεί δημιουργικά με αυτονομία. Έτσι, δημιούργησε τον Iam Nothe, ως βασικό χαρακτήρα, και επικεντρώθηκε στην σύνθεση, την ενορχήστρωση και την ηχογράφηση του πρώτου ολοκληρωμένου άλμπουμ του με τίτλο “The Grand Design”, έχοντας ταυτόχρονα αποδεχτεί πλήρως την ματαιότητα που συνοδεύει λίγο πολύ, κάθε καλλιτεχνική προσπάθεια.
Grand Design
Το “Grand Design” εκφράζει το έργο ενός τραγουδιστή/τραγουδοποιού που δανείζεται στοιχεία από τον τρόπο ερμηνείας των Paul Weller, Ian Astbury και Jim Morrison, δεμένο με συνθέσεις που εμπνέονται από τις μπάντες καλλιτεχνών όπως ο Marcus King, οι Altın Gün και ο Nick Cave.
Το άλμπουμ χαρακτηρίζεται από μια διεθνή αντίληψη στον ήχο, αλλά με μια ξεχωριστή αίσθηση εντοπιότητας, και διαθέτει μια ποικιλία διαθέσεων που ρέουν μέσα από τα τραγούδια, μεταφέροντας με ακρίβεια την κινητήρια δύναμη πίσω από αυτά. Στα 8 τραγούδια του συνδυάζονται το αστικό folk, η εξωστρεφής americana και τα επαναλαμβανόμενα ψυχεδελικά μοτίβα της Ανατολικής Μεσογείου με την δυναμική και soulful ερμηνεία του Iam Nothe, αλλά και τις εμπνευσμένες ενορχηστρώσεις που υπογράφει ο ίδιος σε συμπαραγωγή με τον σταθερό του συνεργάτη, Άλεξ Μπόλπαση.
H ηχογράφηση και μίξη του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε στο Suono Studio από τον Άλεξ Μπόλπαση, ενώ το mastering έγινε από τον Nick Townsend (Infrasonic Sound, Los Angeles). Οι φωτογραφίες είναι του Γιάννη Στασινόπουλου (Red Light Studio, Athens) και το design του Blvck Disco.
To “The Grand Design” είναι μια ανεξάρτητη κυκλοφορία και κυκλοφορεί ψηφιακά (Διανομή: Stay Independent)
Stream/Buy: https://orcd.co/iamnothe_thegranddesign
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies. Υπάρχει προσδιορισμός και αποθήκευση δεδομένων. Πληροφορίες σχετικά με την επεξεργασία δεδομένων και τη δυνατότητα άρνησης αυτής περιλαμβάνονται στην πολιτική απορρήτου.
