Smile.. αν μπορείς… Αυτή είναι η νέα ταινία που έχει σπάσει τα ταμεία!
Πάνω από 100.000 έχουν ήδη χαμογελάσει, εσείς δεν θέλετε να χαμογελάσετε;
Η ταινία που σκορπάει χαμογελά συνεχίζεται σ’ όλη την Ελλάδα, παραμένοντας #1 για τρίτη συνεχόμενη εβδομάδα!
#SmileMovie
Δείτε το trailer που ακολουθεί και αν δεν το έχετε δει, τότε σας δίνετε μια ευκαιρία στις 27 Οκτωβρίου. Διαβάστε περισσότερα εδώ.
Οι Yama έρχονται στο An Club για το μεγαλύτερο τους live! Μετά από τα sold out shows τους σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, επιστρέφουν στην πόλη τους για αφήσουν την ψυχή τους στην σκηνή και να μοιραστούν τα λουλούδια τους με τον κόσμο.
Η indie pop μπάντα συνδυάζει γλυκές και ρυθμικές κιθάρες με δυνατά drums, catchy μπασογραμμές και στίχους που γεμίζουν εικόνες τον ακροατή. Οι μεγαλύτερες τους είναι καλλιτέχνες όπως ο Dominic Fike, η BENEE και ο Tyler the Creator.
Η πρώτη τους γνωριμία με τον κόσμο έγινε το καλοκαίρι του 2021, όπου κάνανε release 3 singles, το “Τι να κάνω?”, το “Δεν Πειράζει” και το “10 Ταχύτητες”. Το τελευταιο βρήκε μεγάλη επιτυχία στο TikTok, καθώς και έφτασε μέχρι το νούμερο 3 στην λίστα Viral 50 του Spotify.
Τα τρία αυτά κομμάτια πλαισίωσαν τον πρώτο τους δίσκο τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου, με τα streams να έχουν φτάσει πλέον περισσότερα από 1.000.000.
Εκτός από τα αποκλειστικά τους live, οι Yama έχουν εμφανιστεί στο ΜιχάληςΚακογιάννης, το SchoolwaveFestival αλλά και σε καλοκαιρινό tour στην Αμοργό και στην Αστυπάλαια.
Ένας καλός λόγος για να παρακολουθήσετε ένα blockbuster, μια κωμωδία ή ένα δράμα στη μεγάλη οθόνη. Την Πέμπτη 27 Οκτωβρίου, ημέρα Γιορτής του Σινεμά, απολαύστε την αγαπημένη σας συνήθεια με ενιαία τιμή εισιτηρίου 2€.
Η Γιορτή του Σινεμά σας προσκαλεί να επιλέξετε τις ταινίες που θέλετε να δείτε, σε όποιον κινηματογράφο θέλετε, σε όλη την Ελλάδα.
Η ενέργεια αυτή διοργανώνεται από τους διανομείς κινηματογραφικών ταινιών και έχει την υποστήριξη των επιχειρήσεων των κινηματογραφικών αιθουσών πανελλαδικά.
#giortitoucinema #giortitoucinema22
Δείτε περισσότερα από την σελίδα της Odeon για την Γιορτή του Σινεμα.
Βρείτε τις ταινίες που θα προβληθούν:
FEELGOOD
Η πρόσκληση (The invitation)
Κοίτα τους πώς τρέχουν (See how they run)
Εκεί που ζούμε
Εκεί που τραγουδάνε οι καραβίδες
Το τρίγωνο της θλίψης (The triangle of sadness)
TANWEER
Πνεύμα από σπίτι (Finnick)
Ο χαμένος Βασιλιάς (The Lost King)
H DC ΛΕΓΕΩΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΟΥΠΕΡ-ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ (DC LEAGUE OF SUPER-PETS)
Το φως του διαβόλου (Prey for the Devil)
Καρό Νίντζα: Επικίνδυνη αποστολή (Checkered Ninja 2)
TULIP
Εισιτήριο στον Παράδεισο (Ticket to Paradise)
Minions 2: Η Άνοδος του Γκρου (The rise of Gru)
Η τελευταία νύχτα με τις μάσκες (Halloween Ends)
ODEON
Ο κοτολαγός και το χάμστερ του σκότους (Chickenhare and the hamster of darkness)
Tad, Η ΣΜΑΡΑΓΔΕΝΙΑ ΠΛΑΚΑ (Tad the lost explorer and the curse of the Mummy)
Ο Άγνωστος (The Stranger)
Χαμογέλα (Smile) (διαβάστε περισσότερα)
EO
ONE FROM THE HEART
Για την Κιάρα (A Chiara)
ROSEBUD
Παγίδα (Hudas Salon)
Ο Μικρός Νικόλας και το Κυνήγι του Κρυμμένου Θησαυρού (Le Trésor du Petit Nicolas)
Ουπς 2! Ο Νώε ξαναέφυγε…
The stranger, ονομάζεται η νέα ταινία του Thomas M. Wright, μια ταινία που θα βγει αυτήν την εβδομάδα στις κινηματογραφικές αίθουσες από την Odeon. Η ταινία ήδη προβάλλεται στο κανάλι του Netflix, αλλά όχι στο Ελληνικό.
Λίγα λόγια για την ταινία
Δύο άνδρες γνωρίζονται σε ένα αεροπλάνο και ξεκινούν μία συζήτηση που καταλήγει σε φιλία. Για τον Χένρι Τιγκ (Σον Χάρις), η φιλία αυτή είναι όνειρο που γίνεται πραγματικότητα. Ο καινούργιος του φίλος, ο Μάρκ (Τζόελ Έτζερτον), γίνεται σωτήρας και σύμμαχός του. Ωστόσο, κανένας δεν είναι πραγματικά αυτός που δείχνει, και οι δυο τους κουβαλάνε μυστικά που απειλούν να τους καταστρέψουν – ενώ μια από τις μεγαλύτερες αστυνομικές επιχειρήσεις του έθνους πλησιάζει.
Παραγωγός και πρωταγωνιστής της ταινίας είναι ο Τζόελ Έτζερτον ξεκίνησε την ανάπτυξή της, ύστερα από την ανάγνωση του βιβλίου « The Sting » σχετικά με μια πολύχρονη μυστική αποστολή της αστυνομίας να συλλάβει τον δολοφόνο ενός νεαρού αγοριού. Τον χαρακτήρα που ερμηνεύει ο Τζόελ, ο Μαρκ πρόκειται για έναν μυστικό ντετέκτιβ που γίνεται φίλος με τον ύποπτο προκειμένου να τον οδηγήσει στη δικαιοσύνη.
Ο Τζόελ γοητεύτηκε από την ψυχολογική διεργασία που απαιτεί μια τέτοια επιχείρηση∙ τι θα κόστιζε σε έναν ντετέκτιβ να διατηρεί για τόσο καιρό ένα τέτοιο ψέμα και να εκτίθεται σε τόσο σκοτεινές δυνάμεις.
«Αυτό που βρήκα αναμφισβήτητα εντυπωσιακό στην αφήγηση ήταν η εξερεύνηση ενός κόσμου για τον οποίον δεν γνωρίζουμε τίποτα. Υπάρχουν πράγματα που συμβαίνουν για τα οποία κοιμόμαστε με ήσυχο το κεφάλι, γνωρίζοντας πως κάποιος άλλος φροντίζει για αυτά – η αστυνομία στην προκειμένη περίπτωση».
Η μεταφορά της ιστορίας στη μεγάλη οθόνη μετατράπηκε σε εμμονή για τον Τζόελ. Για μια περίοδο πέντε ετών, ενώ παράλληλα δούλευε σε άλλα πρότζεκτ, συμπεριλαμβανομένου και του σκηνοθετικού του ντεμπούτου, Boy Erased.
Ο Thomas M. Wright,
που τότε δούλευε ακόμη ως ηθοποιός, συμμετείχε για μια οντισιόν της ταινίας του Τζόελ, ωστόσο εκείνη την περίοδο πήρε το πράσινο φως το δικό του σκηνοθετικό ντεμπούτο ( Acute Misfortune), οπότε η ερμηνευτική του καριέρα μπήκε στον πάγο. Οι δυο τους παρέμειν αν σε επαφή, και όταν ο Τζόελ είδε το Acute Misfortune, αναγνώρισε στον Τόμας έναν σκηνοθέτη με ευαισθησία, ο οποίος θα ήταν ιδανικός για το υλικό. «Ο Τζόελ είχε ξεμείνει με το υλικό για αρκετό καιρό, αλλά ήταν τόσο δύσκολο και πυκνό που δε νομίζω να ήξερε πως να το διαχειριστεί, οπότε όταν του έριξα μια ματιά αποφάσισα πως θέλω να δοκιμάσω να το μεταφέρω ελαφρώς απομακρυσμένο από την πραγματικότητα – να αναπαραστήσω τους χαρακτήρες, το έγκλημα, τον ένοχο –
και δεσμεύθηκα να μην δείξω βία ή οποιαδήποτε εικόνα του θύματος. Ο Τζόελ πείστηκε τρομερά από αυτή την προσέγγιση», αναφέρει ο Τόμας , για να προσθέσει λίγο αργότερα πως «Αυτό που με γοήτευσε στο υλικό ήταν η κεντρική σχέση μεταξύ δύο ψευτών – ο ένας ήταν επαγγελματίας ψεύτης και ο άλλος παθολογικός – μια σχέση εντελώς, εντελώς λάθος».
«Στο κέντρο αυτού του πράγματος βρίσκεται το μεγάλο ψέμα, το οποίο σημαίνει πως τα πάντα στην ταινία είναι θαμμένα, όλα είναι κρυφά. Υπάρχει μια τεράστια δύναμη πίσω από την ταινία που δεν μπορεί να κατονομαστεί, κανείς δεν μπορεί να την κατονομάσει. Ούτε η ίδια η ταινία μπορεί και ποτέ δεν προσπαθεί κιόλας. Για μένα, η ταινία είναι για την άγνωστη βία, ή την ικανότητα των ανθρώπων για βία που δεν θα κατανοήσουμε ποτέ, και δεν φαίνεται να μπορέσουμε να την σταματήσουμε ποτέ. Είναι μια ανελέητη δύναμη».
Μιλώντας για τον ρόλο του Τζόελ,
ο σκηνοθέτης αναφέρει, «Ένα από τα πράγματα που μου κάνουν εντύπωση στον χαρακτήρα του Μαρκ είναι ο τρόπος της ενσάρκωσης του“ καλού”. Πρέπει να είναι καλό άτομο ώστε να μπορέσει να θέσει τον εαυτό του σε μια τόσο απίστευτη ψυχολογική πίεση για να συλλάβει τον δολοφόνο. Εντούτοις, την ίδια στιγμή, για να είναι τόσο πετυχημένες ψεύτης, πρέπει να υπάρχει κάτι πραγματικά σκοτεινό μέσα του. Δεν είναι τυχαίο πως ο Μαρκ και ο Χένρι καθρεφτίζουν ο ένας τον άλλον οπτικά. Κατά κάποιον τρόπο, ο ένας μετατρέπεται στον άλλον».
Η κυριότερη απαίτηση των συντελεστών από τους ηθοποιούς ήταν να οδηγηθούν σε μέρη απίστευτη έντασης, σκοτεινιάς και ευαλωτότητας. Επομένως, ένας δημιουργός με τη διεισδυτικότητα και την ευαισθησία του Τόμας Ράιτ ήταν απαραίτητος για αυτό.
Ο Τζόελ Έτζερτον λέει, «Ολόκληρη η διαδικασία, ολόκληρη η λογική γύρω από την ταινία, έμοιαζε πολύ προσεκτική και συνειδητή. Ο Τόμας είναι διαφορετικός. Για παράδειγμα, για την προετοιμασία της ταινίας, μου έστελνε φωτογραφίες. Μια εικόνα με έναν πεινασμένο σκύλο, λέγοντάς μου ότι αυτός είναι ο Μαρκ. Έτσι δουλεύει το μυαλό του. Διαθέτει έναν τολμηρό, παράλογα ποιητικό τρόπο που σκέφτεται και βλέπει τον κόσμο. Υπάρχει κάτι πραγματικά μοχθηρό και επικίνδυνο στον τρόπο που βλέπει τον κόσμο. Παρ’ όλα αυτά, είναι πραγματικά ευαίσθητος ως άνθρωπος και βρίσκει αναφορές από το πουθενά. Είτε είναι μια ασυνήθιστη μουσική, είτε η εικόνα ενός άγριου σκυλιού».
Λίγες μέρες πριν την προβολή του ντοκιμαντέρ για την ζωή, τη μουσική και την πορεία του μοναδικού τραγουδιστή Ronnie James Dio, “DIO: Dreamers Never Die” είχαμε την ευκαιρία να κάνουμε μια συνέντευξη με τους Rock N Roll Clildren που θα ανοίξουν τη βραδιά στο Gagarin 205. Όπως είπαν οι ίδιοι θα ετοιμάσουν ένα classic Dio playlist όσο το δυνατόν πιο αντιπροσωπευτικό της καριέρας του στη 1 ώρα που έχουν στη διάθεσή τους!
(για το afternoiz.gr Ελένη Λεωνίδα & Σίσσυ Φανουράκη)
1. Dreamers never die, σωστά; Πόσο σας εκφράζει αυτό το motto τόσο στην καλλιτεχνική σας, αλλά και στην προσωπική σας ζωή;
– Γεια και χαρά. Το motto αυτό έχει αξία μόνο όταν τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα, αλλιώς παραμένουν απλές φαντασιώσεις. Οπότε το βαθύτερο νόημα της φράσης είναι πως “ονειροπόλοι” όπως ο DIO μένουν αθάνατοι μέσω του έργου τους. Εμάς το συγκεκριμένο motto μας εκφράζει απόλυτα στο να προσπαθούμε σε κάθε επίπεδο της ζωής μας να υλοποιούμε όνειρα ή στόχους καλλιτεχνικούς και προσωπικούς για να νιώθουμε πληρέστεροι. Για την ιστορία η φράση είναι στίχος από το ρεφρέν του τραγουδιού “I Could Have Been A Dreamer” από το ιστορικό DREAM EVIL (1987)
2. Πως νιώσατε όταν σας έγινε η πρόταση να είστε το special performance στην παρουσίαση του ντοκιμαντέρ “Dreamers never die” στις 24 Οκτωβρίου στο πλαίσιο του Gimme Shelter Film Festival στο Gagarin;
– Φυσικά ήταν πολύ τιμητική η πρόσκληση καθώς η μπάντα αφενός οφείλει την ύπαρξη της στην ανεπανάληπτη μουσική κληρονομιά που άφησε πίσω του ο Ronnie James Dio, αφετέρου αυτό το ντοκιμαντέρ αποτελεί μία πολύ συγκινητική καταγραφή της χρυσής πορείας του. Οπότε είναι μεγάλη μας χαρά να είμαστε μέρος αυτού του event.
3. Επειδή σίγουρα θα το έχετε δει, ποιο είναι το συναίσθημα που ο θεατής λαμβάνει:
– Το συναίσθημα είναι ένας απέραντος σεβασμός και δέος απέναντι στην πιο εμβληματική φιγούρα αυτής της μουσικής σε επίπεδο καλλιτεχνικό αλλά και ανθρώπινο. Το μεγαλείο του Κοντού πέρα από την μαγική φωνή και το μυθικό έργο του, ήταν η αφοσίωση του στη μουσική, η ειλικρίνεια και η σεμνότητα του.
Είναι ο Μέγας Δάσκαλος όλων στο Heavy Metal, η απόλυτη φωνή, ο κορυφαίος ερμηνευτής και τραγουδοποιός που ενέπνευσε/επηρέασε τους πάντες καλλιτεχνικά και αισθητικά.
4. Τι θα ακούσουμε από εσάς στις 24 Οκτωβρίου; Έχετε ετοιμάσει κάτι special, λόγω της ημέρας;
– Θέλουμε να παρουσιάσουμε ένα classic Dio playlist όσο το δυνατόν πιο αντιπροσωπευτικό της καριέρας του. Δυστυχώς όμως στη μία ώρα χρόνου που έχουμε στη διάθεση μας αυτό πρακτικά καθίσταται αδύνατο καθώς είναι δεκάδες τα κλασικά τραγούδια του που έχουν μείνει στην ιστορία και προφανώς δε γίνεται να ακουστούν όλα. Με αυτές τις συνθήκες θα κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε για να περάσουν όλοι καλά και να ζεστάνουμε το κοινό για το βασικό μενού της βραδιάς που είναι το ντοκιμαντέρ.
5. Πώς και πόσο επηρέασε τη ζωή σας ο μεγάλος ερμηνευτής και τραγουδοποιός, Ronnie James Dio;
– Η απάντηση είναι “καθοριστικά”! Είναι ο Μέγας Δάσκαλος όλων στο Heavy Metal, η απόλυτη φωνή, ο κορυφαίος ερμηνευτής και τραγουδοποιός που ενέπνευσε/επηρέασε τους πάντες καλλιτεχνικά και αισθητικά. Όσοι ασχολούμαστε με αυτή τη μουσική σοβαρά το γνωρίζουμε αξιωματικά. Άλλωστε οι μεγαλύτερες προσωπικότητες του χώρου όπως Tony Iommi, Rob Halford, Bruce Dickinson, James Hetfield το έχουν παραδεχτεί και δημόσια. Τελεία και παύλα. Πάμε παρακάτω.
Ερμηνευτικά είναι όλα πολύ δύσκολα αφού ξεκάθαρα δεν υπάρχει φωνή στον πλανήτη να μπει στα παπούτσια του Dio.
6. Διάβασα κάπου ότι οι Rock ‘N’ Roll Children δεν είναι απλά μια μπάντα, αλλά μια ιδέα. Πόσο σύμφωνους σας βρίσκει αυτό;
– Ασφαλώς και δεν είμαστε ιδέα, είμαστε μία μπάντα όπως όλες οι άλλες. Αυτό που ίσως μας κάνει ξεχωριστούς είναι το όραμα μας που εκτός από μουσικό είναι και ανθρωπιστικό. Ο λόγος φυσικά είναι το ετήσιο φεστιβάλ αλληλεγγύης ROCK IN DIO μέσα από το οποίο κόσμος και συμμετέχοντες ενώνουμε τις δυνάμεις μας για έναν ιερό σκοπό, αλλά και οι όποιες δωρεάν εμφανίσεις μας με φιλανθρωπικό χαρακτήρα.
7. Από όλα αυτά τα χρόνια που είστε tribute band, πόσους φορείς έχετε βοηθήσει; Mε ποια κριτήρια επιλέγετε τον φορέα που κάθε χρόνο θα κάνετε δωρεά τα έσοδα του “Rock in Dio”;
– Έχουμε κάνει δωρεές σε αρκετά ιδρύματα όλα αυτά τα χρόνια, ΛΑΜΨΗ, ΦΛΟΓΑ, ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ, ΚΙΒΩΤΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΕΛΠΊΔΑ, ΙΔΡΥΜΑ ΧΑΤΖΗΚΩΣΤΑ, ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΚΑΡΔΙΕΣ, ΦΡΟΝΤΙΔΑ, ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΉΡΙ, ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΕΙΟ ΙΔΡΥΜΑ. Το κριτήριο επιλογής όλων των φορέων είναι κοινό. Να αφορούν και να βοηθούν παιδιά.
Το συναίσθημα είναι ένας απέραντος σεβασμός και δέος απέναντι στην πιο εμβληματική φιγούρα αυτής της μουσικής σε επίπεδο καλλιτεχνικό αλλά και ανθρώπινο.
8. Μπορείτε να ξεχωρίσετε κάποιο τραγούδι, στο οποίο έχετε κάνει cover, που έχετε λίγο στην καρδιά σας περισσότερο; Γιατί το ξεχωρίζετε;
– Το εύρος ποιοτικού ρεπερτορίου που έχει ο Dio είναι τέτοιο που κάνει την ερώτηση εξαιρετικά δύσκολη. Από την άλλη δε μιλάμε μόνο για ένα πλήθος κλασικών τραγουδιών που έχουν γράψει ιστορία, αλλά βασικά για κομμάτια-σταθμούς στη μουσική που έχει ερμηνεύσει και πολύ δύσκολα ξεχωρίζεις ένα. Σίγουρα το Heaven And Hell συναυλιακά έχει πάντα ένα προβάδισμα λόγω της μαζικής συμμετοχής του κοινού σε αυτό, αλλά συναισθηματικά για μας το Catch The Rainbow έχει μία μαγεία αξεπέραστη.
9. Ποιά κομμάτια σας έχουν δυσκολέψει περισσότερο, τόσο παιχτικά όσο και ερμηνευτικά;
– Ερμηνευτικά είναι όλα πολύ δύσκολα αφού ξεκάθαρα δεν υπάρχει φωνή στον πλανήτη να μπει στα παπούτσια του Dio. Το επίπεδο του είναι δυσθεώρητο από κάθε άποψη και εύκολα μπορείς να εκτεθείς επιχειρώντας να τον τραγουδήσεις. Παιχτικά επίσης τα τραγούδια του ενώ φαινομενικά ακούγονται εύκολα στην πράξη το groove και το feeling τους είναι απλησίαστο. Όποιος παίζει μουσική το καταλαβαίνει. Οπότε η προσέγγιση στο συγκεκριμένο υλικό δεν έχει να κάνει μόνο με ταλέντο ή δεδομένες εκτελεστικές ικανότητες.
Θέλουμε να παρουσιάσουμε ένα classic Dio playlist όσο το δυνατόν πιο αντιπροσωπευτικό της καριέρας του.
Οι πόρτες τoυ Gagarin205 ανοίγουν στις 8μμ.
Στις 9μμ ακριβώς, οι Rock n Roll Children ανεβαίνουν στη σκηνή του GSFF. Μια μεγάλη στιγμή για να τιμήσουν τον “μεγάλο κοντό”, όπως μόνο εκείνοι ξέρουν.
Αμέσως μετά, οι Χάκος Περβανίδης και Δημήτρης Παπανδρέου προλογίζουν και προετοιμάζουν το έδαφος για τους very special guests της βραδιάς:
Oι Geoff Tate & Jeff Scott Soto μας μιλούν αποκλειστικά για τον RJ Dio ως επιρροή, πρότυπο, συνεργάτη και φίλο.
Η Wendy Dio, μαζί με τους σκηνοθέτες DonArgott & DemianFenton, σε ένα αποκλειστικό video Q&A. Γεμάτο με λεπτομέρειες και άγνωστες πτυχές, παρασκήνια, ιστορίες από τα γυρίσματα και την αγάπη του Ronnie για την Ελλάδα.
Ευχαριστούμε πολύ τους Rock N Roll Children για την συνέντευξη.
Cult of Luna: Επιβλητικές φιγούρες «στην ομίχλη»
«Ευχαριστούμε πολύ»
Μπορεί μια συναυλία κατά την οποία οι πρώτες λέξεις που απευθύνθηκαν προς το κοινό ήταν το «Ευχαριστούμε πολύ» στο τέλος, να έχει κατορθώσει να συγκινήσει, να συνεπάρει και να μιλήσει κατευθείαν στην ψυχή των παρευρισκόμενων; Για όσους βρεθήκαμε την Τετάρτη 19 Οκτώβριου στο Fuzz για τους Cult of Luna η απάντηση είναι αυτονόητη και είναι ένα τεράστιο «ΝΑΙ».
Sevengill
Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή. Έχοντας να αντιμετωπίσω τις κλασσικές δυσκολίες της παρακολούθησης μιας συναυλίας στη μέση της εβδομάδας και πηγαίνοντας στο Fuzz κατευθείαν μετά την δουλειά, κατόρθωσα να είμαι στον Ταύρο γύρω στις 20:00. Οι Sevengill είχαν ήδη ξεκινήσει να παίζουν μπροστά σε σχετικά λίγο κόσμο δυστυχώς. Σφιχτοδεμένο και καλοδουλεμένο τρίο παρουσίασαν τα αργόσυρτα και μεγάλα σε διάρκεια κομμάτια τους. Χαρίζοντας έτσι ατμοσφαιρικές στιγμές αλλά και μοιράζοντας βαριά riffs ενίοτε. Στο τελευταίο τους κομμάτι πρόσθεσαν στην εμφάνιση τους και κάποια φωνητικά. Κλείνοντας στις 20:15 απέσπασαν το δυνατό χειροκρότημα, από το κοινό, που είχε αρχίσει σταδιακά να αυξάνεται.
Calyces
Δέκα λεπτά αργότερα στην σκηνή ανέβηκαν οι Calyces. Όπως φάνηκε αρκετοί, από τους παρευρισκόμενους, περίμεναν να δούν (ή να ξαναδούν ίσως) live, του γράφοντος συμπεριλαμβανομένου. Με τον κιθαρίστα/τραγουδιστή και γενικότερα «ιθύνοντα νου» του σχήματος Μάνθο Στεργίου σε κέφια, το κουαρτέτο μπήκε από την πρώτη στιγμή δυναμικά και κέρδισε ξεκάθαρα το κοινό. Ογκώδεις και σκοτεινοί αλλά και με γκρουβάτες στιγμές. Με riffs άλλοτε βαριά και ασήκωτα. Άλλοτε κοφτερά σαν ξυράφι μοίρασαν απλόχερα το heavy prog/post «χαρμάνι» τους όπως αποτυπώνεται στο ντεμπούτο τους «Ιmpulse to Soar» (2020), φέρνοντας στο μυαλό άλλοτε Mastodon, άλλοτε Intronaut, άλλοτε Baroness. Μέχρι και την προηγούμενη μπάντα του Στεργίου, Tardive Dyskinesia και πλήθος άλλων αναφορών, πλήρως και επιτυχώς αφομοιωμένων. Το κυριότερο, μάλιστα, ήταν πως απόλαυσαν πραγματικά και οι ίδιοι την περίπου 35 λεπτών εμφάνιση τους μέχρι τις 21:00, με τον σχετικό μικρό διάλογο του Στεργίου με το κοινό να είναι ενδεικτικός: «Περνάτε καλά; Κι εμείς!».
Cult of Luna
Όταν τελείωσαν το set τους οι Calyces, το Fuzz είχε πλέον γεμίσει. Όχι ασφυκτικά ίσως και χωρίς να έχει ανοίξει ο εξώστης, αλλά είχε γεμίσει. Αναμονή για 20-30 λεπτά, ανεφοδιασμός με μπύρες και όποιο άλλο «δηλητήριο» επιθυμεί κανείς από το μπαρ και στις 21:35 τα φώτα χαμηλώνουν. Το Beyond II με τους θορύβους του αρχίζει να ακούγεται στο Fuzz. Οι σουηδοί ανεβαίνουν στην σκηνή και χωρίς χαιρετούρες και άλλα περιττά «στρώνονται στην δουλειά», σφυροκοπώντας με το Cold Burn από την αρχή.
Το setlist
ίδιο και απαράλλαχτο όπως σε όλες τις στάσεις αυτού του σκέλους της περιοδείας και οι Cult of Luna. Έτοιμοι να το αποδώσουν με τον καλύτερο τρόπο για ακόμη μια φορά. Tέσσερα κομμάτια από το τελευταίο Long Road North (Beyond I , Blood Upon Stone, Cold Burn και The Silver Arc), 3 από το Dawn to Fear του 2019 (Lights on the Hill, Nightwalkers και The Silent Man), 1 από το Somewhere Along the Highway του 2006 (Dim) και 1 επίσης από το Vertical του 2013 (I: The Weapon) παίχτηκαν άψογα και με καταπληκτικό ήχο. Ίσως κάποιοι να ήθελαν να ακούσουν και κάποια κομμάτια από τις πρώτες δουλειές τους. Μην ξεχνάμε αφενός πως οι Σουηδοί μετράνε πλέον σχεδόν 25 χρόνια πορείας αφετέρου τα προαναφερθέντα 9 κομμάτια ισοδυναμούν με μια συναυλία με διάρκεια που ξεπερνά τα 90 λεπτά.
Δυο drummers, επιβλητικοί και σκοτεινοί. Βγαλμένοι κατευθείαν από τα σκοτάδια και την παγωνιά της Σκανδιναβίας. Είναι εκείνοι που οδήγησαν το κοινό στο «μακρύ δρόμο για τον βορρά». Χτίζοντας μια επιβλητική ατμόσφαιρα, συνδυάζοντας –όπως συνηθίζουν- post-metal, progressive, sludge και doom, μπολιάζοντας τις μεγάλες σε διάρκεια και γεμάτες επαναλήψεις συνθέσεις τους με space στοιχειά, παραμορφωμένες κιθάρες και κάποια «βοθροειδή» φωνητικά, που προς έκπληξη μου αρκετοί από το κοινό γνώριζαν τους στίχους στους οποίους αντιστοιχούσαν και τους «τραγουδούσαν» μαζί με το συγκρότημα.
Σύμμαχος των Cult of Luna στην όλη μυσταγωγία το καταπληκτικό laser και light show. Κατάφερε να του κάνει όσο απόμακρους χρειαζόταν και μεταμόρφωνε την σκηνή του Fuzz άλλοτε σε μια παγωμένη ομιχλώδη ερημιά και άλλοτε σε μια κατακόκκινη κόλαση. Οι Cult of Luna για όλη την βραδιά ήταν απόμακρες φιγούρες που βρυχούνταν και δημιουργούσαν μυσταγωγικά ηχοτοπία μέσα στην ομίχλη. Φαντάζομαι όσοι βρίσκονταν μπροστά-μπροστά και αντήλλαξαν και high fives αλλά και «devil horns» με τον Johannes Persson είχαν καλύτερη εικόνα. Εγώ που ήμουν περίπου στην μέση της σάλας, δεν διέκρινα ποτέ τα χαρακτηριστικά του προσώπου των 6 μελών του συγκροτήματος. Αυτό φυσικά το προσμετρώ στα θετικά της βραδιάς, όσον αφορά τον επιβλητικό χαρακτήρα της εμφάνισης.
Στις 23:07 (ναι, τσέκαρα το ρολόι μου) ολοκλήρωσαν το set τους με το εντυπωσιακό Blood Upon Stone. Ο Johannes Persson μίλησε για πρώτη φορά στο αθηναϊκό κοινό, ευχαριστώντας μας για την τελευταία συναυλία σε αυτό το σκέλος του tour. Ανανέωσε το ραντεβού για την επόμενη φορά (όποια κι αν είναι αυτή) και αποχωρώντας. Κάποια «We Want More» ακούστηκαν από κάτω αλλά ήταν καταδικασμένα από την αρχή.
Οι Cult of Luna δεν κάνουν encore και τέτοια παιχνιδάκια.
Ήρθαν στην Αθήνα,
πήγαν στην Ακρόπολη (όπως θα δείτε στο παρακάτω video), έδωσαν μια εντυπωσιακή συναυλία, αντάξια της θέσης τους στο genre του post metal, έφυγαν.
Κοίτα να δείς λοιπόν τι γίνεται. Στις 6 Οκτωβρίου ξεκίνησε μία πολύ πολύ μεγάλη Ευρωπαϊκή περιοδεία των Cure και με βαριά (πολύ βαριά) καρδιά -αφου η Ελλάδα είναι εκτός – θα γράψω γι αυτήν. Επ’ ευκαιρία των συναυλιών και όσοι θα έχουν την χαρά (σνιφ) να τους απολαύσουν ζωντανά, θα ακούσουν και κομμάτια απ’το νέο τους άλμπουμ “Songs of A Lost World” αλλά και σπάνιες επανεκτελέσεις από το άλμπουμ Wish που κυκλοφόρησε πρόσφατα.
Τη συναυλία την ανοίγουν με το “Alone” ένα κομμάτι μελαγχολικό και χαρακτηριστικό της μουσικής και το ύφος τους.
Αυτό το θρυλικό βρετανικό συγκρότημα, από το ’76 που σχηματίστηκε μέχρι και σήμερα έχει αποκτήσει φανατικούς και πάνω απ’όλα πιστούς θαυμαστές. Αν και ο ήχος τους είναι εναλλακτικός, κατάφεραν να μπουν στα charts και να σημειώσουν τεράστια εμπορική επιτυχία. Έχουν αποθεωθεί περί τις 1500 φορές από τους θαυμαστές τους.
Ο ίδιος ο Robert Smith έχει δηλώσει σε συνέντευξη του “Απλώς παίζω μουσική Cure, ότι κι αν είναι αυτό”. Εγώ θα πω (σαν φανατική θαυμάστρια), πως αυτό είναι ότι καλύτερο και γι’αυτό τους αγαπάμε, τους ακολουθούμε και γεμίζουμε τα στάδια.
(Αν θέλεις να μάθεις ποια είναι τα αγαπημένα του τραγούδια, εδώ έχεις την ευκαιρία!)
Το show σε όλη την περιοδεία ανοίγουν οι Twilight Sad, ένα γκρουπ που μας έρχεται από την Σκωτία και κινείται στους ήχους της indie και post-punk σκηνής. Ένα συγκρότημα με μελαγχολικό κυρίως ήχο και εντελώς ταιριαστό για το άνοιγμα των CURE.
Selfmadegod Records is proud to announce the release of SICKRECY’s debut album. “Salvation Through Tyranny” is the first full length of the Swedish band with Adde Mitroulis (Birdflesh, General Surgery) as well as Marcus Dahl and Martin Eriksson (both in Damned to Downfall, World in Ruins). As the band says: “it’s not about pushing any boundaries in the race of speed, nastiness, or new techniques. We are just about… delivering solid grindcore!”.
Check out the first single and official video “Voice Your Opinion” here:
“Salvation Through Tyranny” CD is due for release on October 28th, 2022 on SELFMADEGOD RECORDS. The disc also includes the band’s first EP “First World Anxiety” as a bonus. Pre-orders start this coming Friday.
Swedish grindcore act Sickrecy,
short for sick-secrecy, meaning that we as people under our rulers are on a need-to-know basis and we clearly don’t need to know anything but to obey and pay, was formed in late 2019/early 2020 by Martin Eriksson. He soon teamed up with Marcus Dahl and Adde Mitroulis to make the foundation of Sickrecy. Adde Mitroulis, well known for bands such as Birdflesh and General Surgery is no stranger in this line of duty. With numerous albums on his conscience and three releases in 2021, he clearly knows how to handle a microphone and his vocals are significant to the sound of Sickrecy.
Marcus Dahl and Martin Eriksson hail from the crust and death act World in Ruins and the blackened industrial death metal band Damned to Downfall. Both put out albums in 2021. You could say that Sickrecy is somewhat of a blend between all of our four bands but the main inspiration comes from the early 90’s underground scene. In July 2021 we released our 6-track EP “First World Anxiety”. It is a meltingpot of all the things that we are about. It includes the fast, extreme and the blasts mixed with crust, d-beat and death metal. The lyrics cuts through with social awareness and topics like decreasing free speech, intolerance and the problems with globalization . In 2022 we joined forces with SELFMADEGOD rec to release our first full-length album, Salvation through tyranny, on cd. The tape version will once again be released by Bullwhip Records.
Vile Species from Athens, Greece will release their debut full-length album called “Against the Values of Civilization” on 31st October by Chaos & Hell Productions on CD and by Esagoya Records on Tape. Vinyl version to be co-released soon by Nostril Bush, Helldog Records and Throne of Lies Records. Expect nothing but almost 22 minutes of non-stop raging Grindcore.
Recorded, mixed and mastered by David Prudent at Made in Hell Studio.
Artwork by Lethargos
Artist: Vile Species
Release title: Against the Values of Civilization
Label: Chaos & Hell Productions
Release Date: 31-10-2022
Format: Digital, CD, LP, Cassette
Genre: Grindcore
Country: Greece
Tracklist:
1. Go Extinct, Now
2. Image Infection
3. Serving Mockery
4. Dystopian Victoria
5. The Lowest Prevail
6. Dying to Escape
7. Crisis is for the Poor
8. Predetermined Decadence Part 2
9. Expired Life
10. Justified Hatred
11. Stay Asleep
12. Hidden Slavocracy
13. New World Murders
14. Haunting the Rotten Streets
15. Figures of Fraud
Album Line-up
Mat – Guitars
Sotiris – Vocals
Samer – Vocals, Bass
Dionisis – Drums
Current Line-up
Mat – Guitars
Sotiris – Vocals
Samer – Vocals, Bass
Michalis – Drums
Ένα ξέφρενο μουσικό «πάρε – δώσε» από την Ουκρανία
Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου 2022
Αμφιθέατρο Ιωάννης Δεσποτόπουλος, Ωδείο Αθηνών
Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου 2022
Principal Club Theater, Θεσσαλονίκη
Οι Ουκρανοί DakhaBrakha, το περίφημο πολυφωνικό κουαρτέτο της world music από το Κίεβο, επιστρέφουν στη σκηνή με μια μεγάλη ευρωπαϊκή περιοδεία σε μια καίρια όχι μόνο για την πατρίδα τους Ουκρανία αλλά και για όλο τον κόσμο στιγμή! Γνωστό για τα εξαιρετικά σόου του, το κουαρτέτο θα επισκεφθεί πολλές χώρες, ανάμεσά τους και την Ελλάδα σε δυο σταθμούς: στην Αθήνα θα βρεθεί στις 7 Δεκεμβρίου στο Ωδείο Αθηνών και στη Θεσσαλονίκη στις 8 Δεκεμβρίου στο Principal Club Theater.
DakhaBrakha – Monakh
Ετοιμαστείτε για μια ηχητική γιορτή
Κάθε συναυλία των DakhaBrakha είναι μια εμπνευσμένη παράσταση που μένει στη μνήμη του κοινού για πολύ καιρό. Μπορεί να είναι δύσκολο να περιγράψει κανείς την πρώτη εντύπωση από τους DakhaBrakha, όταν πρωτοεμφανίζονται στη σκηνή με αυτά τα ψηλά γούνινα αυτοσχέδια καπέλατους, αλλά από τη στιγμή που αρχίζει η παράσταση, είναι δύσκολο να μην παρασυρθεί από τη μουσική και σκηνική τους μαγεία.
Με μια απίστευτα δυνατή σκηνική παρουσία, μεταδίδουν το «ηλεκτρικό» τους ρεπερτόριο, που περιλαμβάνει μία συγκλονιστική ευρύτητα φωνητικών συνδυασμένα με μυριάδες όργανα με το ακορντεόν, τη γκρανκάσα, τη φυσαρμόνικα και το τσέλο σε πρωτεύοντα ρόλο. Το κουαρτέτο ανακατεύει τα πάντα σε χαλαρά μουσικά κοκτέιλ με το μοναδικό δικό τους τρόπο: τα ουκρανικά λαϊκά παραδοσιακά τραγούδια μπλέκονται με στοιχεία καμπαρέ, τζαζ, ροκ, πάνκ και χιπ-χοπ, αρμονίες από τη βαλκανική μουσική και συνοδεύονται από παραδοσιακά όργανα από τη Ρωσία, την Αυστραλία, την Ινδία και αλλού.
Μόνο οι ζωντανές εμφανίσεις στέλνουν τους DakhaBrakha πολύ πέρα από την απλή περιέργεια, στην απόλυτη λάμψη!
Οι παραστάσεις τους, αναπόφευκτα, φέρουν πολιτική σηματοδότηση με το σύνθημα «’Όχι στον Πόλεμο!» να έχει αποκτήσει έναν ακόμα πιο δραματικό τόνο εξαιτίας της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία.
DakhaBrakha – Vesna
Οι DakhaBrakha είναι ένα από τα πιο διάσημα συγκροτήματα της Ουκρανίας, καθώς και ολόκληρης της Ανατολικής Ευρώπης.
Δημιουργήθηκαν το 2004 στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης του Κιέβου “DAKH” από τον avant-garde θεατρικό σκηνοθέτη Vladyslav Troitskyi. Ο ίδιος παραμένει καλλιτεχνικός διευθυντής και εμπνευστής του συνόλου και χάρη σε αυτόν οι παραστάσεις των DakhaBrakha είναι τόσο ιδιαίτερες οπτικά, με σκηνικά εφέ και έντονα στοιχεία θεατρικότητας.
Το όνομα του συνόλου, DakhaBrakha – πρωτότυπο, εξαιρετικό και αυθεντικό ταυτόχρονα – προέρχεται από τις λέξεις даха και браха που σημαίνουν “να δίνω” και “να παίρνω”, στην παλαιότερη ουκρανική γλώσσα. Dah (Dakh) – είναι το μέρος στο οποίο δημιουργήθηκαν – το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης του Κιέβου “DAKH”.
Καθώς κανείς προφέρει το όνομα DakhaBrakha, μπορεί να ακούσει τρεις ήχους: τον ήχο “RA” – το θεό του Ήλιου στην αρχαία Αίγυπτο αλλά και στην αρχαία Ουκρανία, τον ήχο “brama” – πύλες “Brahma”(«βράχμα») – τον υπέρτατο θεό της Δημιουργίας στον ινδουισμό -και τέλος, τον “ptah” – ένα πουλί, μια ψυχή που τραγουδάει…
Όμως, τι είναι αυτό που «δίνει» το συγκρότημα;
Προφανώς, μουσική, χαρά, γιορτή. Ένα καλειδοσκόπιο αισθημάτων, ερεθισμάτων και αντανακλάσεων.
Και, από πού «παίρνουν»; Το πρωταρχικό υλικό του συγκροτήματος προέρχεται από τη λαϊκή παράδοση της Ουκρανίας ενώ η ενέργεια της μουσικής του αντλείται τόσο από το Κίεβο όσο και από την τοπική ουκρανική κουλτούρα αλλά και από άλλες κουλτούρες.
Τίποτα δεν ξεφεύγει από το μουσικό χωνευτήρι αυτών των δαιμόνιων Ουκρανών!
Αντανακλώντας θεμελιώδη αρχέγονα στοιχεία, το Ουκρανικό κουαρτέτο δημιουργεί έναν κόσμο μιας νέας, φρέσκιας μουσικής. Έχοντας πειραματιστεί με την ουκρανική λαϊκή μουσική, το συγκρότημα έχει προσθέσει ρυθμούς του κόσμου στη μουσική του, δημιουργώντας έτσι τη φωτεινή, μοναδική και αξέχαστη εικόνα των DakhaBrakha. Καθώς συνοδεύεται από ινδική, αραβική, αφρικανική, ρωσική και αυστραλιανή παραδοσιακή ενορχήστρωση, το παντοδύναμο και ασυμβίβαστο φωνητικό φάσμα τους δημιουργεί έναν υπερ-εθνικό ήχο που ριζώνει μεν στην Ουκρανική κουλτούρα αλλά διαχέεται σε πολλές περιοχές του πλανήτη.
Η μουσική τους
θα μπορούσε να χαρακτηριστεί για λόγους οικονομίας world music αλλά οι ίδιοι αποκαλούν το απολύτως μοναδικό ύφος τους, «ethno chaos» («έθνο-χάος») κι αυτό γιατί συνδυάζει επιρροές από παραδοσιακά ουκρανικά λαϊκά τραγούδια με πειραματικούς αυτοσχεδιασμούς, οι ρίζες των οποίων εκτείνονται χαοτικά από την Αφρική μέχρι την Αυστραλία. Μπορεί η λέξη chaos να περιγράφει τη διαδικασία παραγωγής, καθώς ο ήχος τους μοιάζει προϊόν μάλλον ενστίκτου παρά σχεδίου, σίγουρα όμως αδικεί το τελικό αποτέλεσμα. Ο ήχος τους, είναι συγκροτημένος, συμπαγής και λιτός.
Ο τραγουδιστής τους
Marko Halanevych εξηγεί τον πρωτότυπο χαρακτηρισμό «ethno chaos» («έθνο-χάος»): «Η μουσική μας δεν είναι απλά μια έθνικ μουσική, είναι περισσότερο «ethno chaos», δηλαδή ένα μείγμα διαφορετικών στυλ, ειδών, πολιτισμών. Ωστόσο, το background παραμένει ουκρανικό ενώ και ο τρόπος απόδοσης των τραγουδιών έχει τις ρίζες του στα ουκρανικά πολυφωνικά τραγούδια. Τα κορίτσια από την παιδική τους ηλικία μελετούν την παραδοσιακή μουσική της Ουκρανίας. Σπούδασαν εθνομουσικολογία».
Όταν τέλειωσαν τις σπουδές τους
αποφάσισαν να επισκεφτούν κάθε γωνιά της Ουκρανίας αναζητώντας και διασώζοντας τα παραδοσιακά τραγούδια. Επιστρέφοντας στο Κίεβο με άπειρες ώρες ηχογραφήσεων στις αποσκευές τους, το ερώτημα ήταν “Και τώρα τι;” Την απάντηση έδωσε ο Vlad Troyitsky,σκηνοθέτης, παραγωγός και all-around καλλιτεχνική περσόνα της πόλης, ο οποίος τις σύστησε στον Marko Halanevych, απόφοιτο φιλολογίας και ερασιτέχνη ηθοποιό, και τους πρότεινε να φτιάξουν μαζί ένα συγκρότημα το οποίο θα δούλευε σ’ αυτό το υλικό. Ο ίδιος ο Troyitsky ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνση του νεοσύστατου project.
«Εγώ, πάλι – συνεχίζει ο Marko – γνωρίζω την παραδοσιακή μουσική από διαφορετική οπτική γωνία – από την οικογένειά μου. Η γιαγιά και ο παππούς μου τραγουδούσαν όλοι. Είμαι αυτοδίδακτος λοιπόν. Τα κορίτσια κατάγονται από το Κίεβο, εγώ είμαι από την περιοχή της Βίνιτσα.»
Έχοντας στην κατοχή τους αυτά τα παλιά, στην πλειοψηφία τους α καπέλα, πολυφωνικά τραγούδια, αλλά και -ευτυχώς!- εξαιρετικές φωνές για να τα τραγουδήσουν, η πρώτη απόφαση των μελών του συγκροτήματος ήταν να τα ντύσουν με κρουστά από όλο τον κόσμο, δίνοντάς τους έτσι ένα σχεδόν τελετουργικό παλμό.
Καθώς κανείς τους δεν ήταν επαγγελματίας μουσικός,
έπρεπε να μάθουν να παίζουν κάθε όργανο λίγο-πολύ από την αρχή. Στη συνέχεια, με την ίδια διαδικασία, πρόσθεσαν δειλά-δειλά και άλλα όργανα όπως τσέλο, ακορντεόν, φλογέρες και άλλα. Το μόνο όργανο που απουσιάζει είναι η κιθάρα. Μ’ αυτό το set-up έκαναν τις πρώτες τους ζωντανές εμφανίσεις το 2004.
Με αυτό τον τρόπο, το συγκρότημα διευρύνει το δυναμικό των ουκρανικών μελωδιών και προσεγγίζει τις καρδιές και τη συνείδηση της νεότερης γενιάς στην Ουκρανία. Αλλά και του υπόλοιπου κόσμου επίσης. Δημιουργεί έναν κόσμο απροσδόκητης νέας μουσικής, υφαίνοντας αρχαίες ουκρανικές λαϊκές μελωδίες σε μια ανατρεπτική μουσική ταπετσαρία που αγκαλιάζει το indie rock, την ποπ, το χιπ χοπ, την πρωτοπορία και τα παραδοσιακά όργανα από όλο τον κόσμο.
Οι DakhaBrakha έχουν παίξει σε πολλές συναυλίες
και παραστάσεις και έχουν λάβει μέρος σε πολλά διεθνή φεστιβάλ – συμπεριλαμβανομένου του θρυλικού Glastonbury – σε Ουκρανία, Γαλλία, Μεγάλη Βρετανία, Ιρλανδία, Αυστρία, Σλοβενία, Ολλανδία, Βέλγιο, Τσεχία, Σλοβακία, Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ελλάδα, Γερμανία, Φινλανδία, Δανία, Σουηδία, Νορβηγία, Γεωργία, Ουγγαρία, Πολωνία, αλλά και στις μακρινές Κίνα, Αυστραλία, ΗΠΑ, Καναδάς, Κολομβία, Νέα Ζηλανδία, Βραζιλία. Δεν είναι υπερβολή ότι πρόκειται για τους πιο αναγνωρίσιμους πρεσβευτές της ουκρανικής κουλτούρας στον κόσμο.
DakhaBrakha – Baby. Festival International Cervantino 2022
Επίσης έχουν εμφανιστεί στο Bonnaroo Music and Arts Festival και το New Orleans Jazz & Heritage Festival, και έχουν παρουσιαστεί πολλές φορές στην παγκοσμίου φήμης εκπομπή, Tiny Desk Concerts του National Public Radio.
DakhaBrakha: NPR Music Tiny Desk Concert
DakhaBrakha: Tiny Desk (Home) Concert
Παράλληλα, έχουν συνεργαστεί με πολλούς μουσικούς όπως οι Port Mone (By), Kimmo Pohjonen Cluster (Fi), Karl Frierson (DePhazz) (Ge), Steve Cooney (IRL), Inna Zhelannaya (Ru), Kievbass (UA), Djam ( UA-Iran), David Ingibaryan (Hu).
YELENA The Khmeleva project (DakhaBrakha & Port Mone) live in Kyiv
Το 2010 οι DakhaBrakha κέρδισαν ένα από τα πιο διάσημα βραβεία στον τομέα της σύγχρονης τέχνης, το Grand Prix Sergey Kuryokhin (προς τιμή του ομώνυμου Ρώσου πειραματικού καλλιτέχνη). Έτσι, επιβεβαίωσαν για άλλη μια φορά πόσο σύγχρονοι είναι. Το 2011 οι DakhaBrakha στάθηκαν η αποκάλυψη του αυστραλιανού φεστιβάλ Womadelaide.
To 2020, στις 16 Ιανουαρίου, οι DakhaBrakha έφτασαν στον τελικό διαγωνισμό για το Εθνικό Βραβείο Shevchenko (Το εθνικό βραβείο Shevchenko είναι το υψηλότερο κρατικό βραβείο της Ουκρανίας για έργα πολιτισμού και τέχνης που απονέμεται από το 1961) στην κατηγορία «Musical arts» και το κέρδισαν. Επιπλέον, το 2020 το συγκρότημα κυκλοφόρησε το νέο άλμπουμ «Alambari» – που ηχογραφήθηκε το φθινόπωρο του 2019 στη Βραζιλία στο στούντιο Gargolandia – και είναι το τέταρτο μουσικό άλμπουμ των DakhaBrakha.
Στο σταυροδρόμι της ουκρανικής λαογραφίας και του θεάτρου,
οι DakhaBrakha έχουν ακονίσει μια υποβλητική μουσική προσέγγιση που βασίζεται σε απόκοσμες φωνητικές αρμονίες και βροντερά κρουστά, εντεινόμενη από αιθέριες ηχήσεις από βιολοντσέλο και ακορντεόν. Το μουσικό τους πεδίο είναι οικείο και στη συνέχεια γίνεται ταραχώδες, πηγάζει από τα βάθη παραδοσιακών ριζών και ρυθμών, σηματοδοτώντας μια «πολιτιστική και καλλιτεχνική απελευθέρωση». Σε μια εποχή πολεμικής κρίσης, αυτό από μόνο του αποκτά περισσότερες από μια σημασίες.
Αυτός είναι ένας τρόπος σύμφωνος με την ουκρανική κουλτούρα, επειδή αυτήν την κουλτούρα συνέθεταν πάντα πολλά πολιτιστικά σταυροδρόμια. Στην ουκρανική αυθεντική «συμφωνία» μπορεί κανείς να ακούσει ευρωπαϊκά και ανατολίτικα μοτίβα, χριστιανικά και μουσουλμανικά.
Για τις συναυλίες τους στην Ελλάδα, οι DakhaBrakha ετοίμασαν ειδικά ένα νέο και μοναδικό σκηνικό πρόγραμμα.
Σε μια εποχή βίαιων ανατροπών, η εξερεύνηση νέων μουσικών κόσμων ανοίγει το δρόμο της συμπερίληψης.
Οι Röyksopp κυκλοφόρησαν νέο single σε συνεργασία με την Maurissa Rose. Ο τίτλος του κομματιού είναι Feel It και έχει ένα ωραίο rhythm που μου θύμισε early 90’s. Είναι από εκείνα που άνετα θα έβαζα στο τότε walkman (jesus) για να περπατήσω και για να περπατήσω και έτσι για να είναι και πιο spicy, επάνω σε διάδρομο γυμναστηρίου.
Και για να στο κάνω ακόμα πιο late 80’s.. θυμάστε εκείνα τα κορμάκια που φορούσαν στα αερόμπικ (μισό να βγάλω και τα μπικουτί από το κεφάλι)… ε βάλε κορδέλα στο μέτωπο και ετοιμάσου για βαθιά καθίσματα και ενδυνάμωση λεκάνης.
Σου έγραψα παραπάνω αυτά που διάβασες, για να σου πω πόσο πολύ μου άρεσε και πόσο πίσω με γύρισε ρυθμικά. Δεν ξέρω για σένα, αλλά εγώ όσες φορές το ακούω, κουνάω και την λεκάνη μου!
Πληροφορίες για το δίσκο
Μπορεί ο νέος δίσκος με τίτλο ‘Profound Mysteries III‘ να αναμένεται στις 18 του Νοέμβρη, αυτό όμως δεν σημαίνει πως τα singles και τα videos δεν έχουν συχνά πυκνά την τιμητική τους!
Να θυμίσουμε πως είχαν ανακοινώσει από τον Φλεβάρη του 2022, πως μετα από χρόνια, από το LP ‘The Inevitable End’ (2014), θα παρουσίαζαν κάτι νέο και διαφορετικό ίσως. Ή ώρα πλησιάζει, οπότε καλό είναι να παρακολουθείτε τις εξελίξεις.
Σχεδόν 23 χρόνια πέρασαν από τις συναυλίες που έδιναν οι Τρύπες… (πόσο γέρος νιώθεις;) και αυτό το αναφέρω γιατί ένα από τα μέλη του, επανέρχεται και πάλι στο προσκήνιο! Ο Γιώργος Καρράς, έρχεται με την δική του Ιθάκη και δεν έχει μαζί του τον Γιάννη Αγγελάκα.
Δείτε τι μας λέει το δελτίο τύπου για την επιστροφή του
Γνωστός στους παλαιότερους ως ιδρυτικό μέλος στις Τρύπες, ο Γιώργος Καρράς επανέρχεται στην ελληνική μουσική σκηνή με το πρώτο single από το πολυαναμενόμενο επερχόμενο άλμπουμ του.
Το “Χωρίς Ιθάκη” προέκυψε στην αρχική του μορφή το καλοκαίρι του 2018, όταν σε μια κουβέντα με ένα φίλο του, ο Γιώργος Καρράς εξέφρασε την λαχτάρα του για ένα ταξίδι:
«Θέλω πολύ να ταξιδέψω, δε με νοιάζει πού, δεν θέλω να έχω προορισμό. Όπου βγει.»
Το ίδιο απόγευμα έκανε το πρώτο προσχέδιο με μια κιθάρα και ένα πιάνο.
The Car είναι ο τίτλος του 7ου κατά σειρά album των Βρετανών Arctic Monkeys. To ότι θα κυκλοφορούσε στις 21 Οκτωβρίου σας το είχαμε πει εδώ. Για κάποια singles επίσης είχαμε μιλήσει εδώ και εδώ. Και τώρα έχουμε το album ολάκερο και ακούσαμε τον Alex Turner και την παρέα του στη νέα τους περιπέτεια.
Ο δίσκος αποτελείται από 10 κομμάτια. Όλοι λεν ότι είναι συνέχεια του προηγούμενου. Δεν ξέρω δεν θυμάμαι είχα πιει. Εδώ όμως ήταν από τις σπάνιες φορές που είμαι νηφάλιος. Δεν θα το πάρουμε κομμάτι αλλά σαν ολότητα. (Αν υπάρχει τέτοια λέξη). Γιατί εμένα μου φάνηκε σαν κάτι μονοκόμματο. Σαν ένα soundtrack να το πω; Σαν μια παρουσίαση παράστασης; Πάλι δεν ξέρω, δεν είμαι στο μυαλό του Alex Turner.
Ας δούμε λοιπόν αυτά που έμαθα ακούγοντας το δίσκο.
Φωνητικά, ο Alex ξεδιπλώνει όλο και περισσότερο το εύρος του στο The Car, με πάθος και έκφραση . Υπάρχει μια ευαισθησία στην ερμηνεία του . Μια ειλικρίνεια που τον κάνει ευάλωτο. Ίσως. Σίγουρα όμως πιο ώριμο. Στιχουργικά μας λέει ιστοριούλες για κατάσκοπους, για χαμένες αγάπες, και όλες τις αγωνίες του. Κιθαριστικά, δεν φοβάται να δοκιμάσει καινούργια πράγματα. Και έχουμε από funky wah wah παιξίματα μέχρι κινηματογραφικές αλά Morricone κιθάρες, soul licks και λίγα λέω. Όλα αυτά αναμοχλεύουν την μπάντα και της δίνουν το σύνθημα για το που θα πάει. Επίσης να πούμε πως οι υπόλοιπες μαϊμούδες είναι φοβερά συντρόφια και πιάνουν τη διάθεση και τις αλλαγές με τη μία, κάτι που το ακούς συνήθως μόνο σε jazz .
Εντάξει μπορεί αυτό να δυσαρεστήσει λίγο τους πρωτοδισκάκηδες, αλλά οι Arctic Monkeys έχουν δείξει πως είναι μια μπάντα που εξελίσσεται και ελίσσεται ανάμεσα στα μουσικά είδη. Και αυτό γίνεται μόνο όσο εξελίσσονται τα μέλη της. Όλοι έχουν τα σημεία που λάμπουν ως οργανοπαίχτες. Ο δίσκος είναι όλος mid to slow tempo . Δεν έχει εκρήξεις αλλά νομίζω πως και μετά το Tranquility Base Hotel ούτε καν οι fans δεν περιμένουν κάτι τέτοιο. Ότι του λείπει σε εκρηκτικότητα, αναπληρώνεται από έκφραση, μελωδία και ποικιλία.
Δεν μπορώ να ξέρω τι είχε στο μυαλό του ο Turner όταν έγραφε τα κομμάτια. Όμως θα μπορούσαν άνετα να πλαισιώνουν σκηνές από film noir, ιστορίες αγάπης και καθημερινής τρέλας. Της όμορφης τρέλας που ζητάμε στην αγάπη, στις ανθρώπινες σχέσεις, στο μυστήριο και τελικά στο πέρασμά μας από αυτό που λέμε ζωή. Αν δεν το δούμε κινηματογραφικά, είναι από τις καλύτερες μουσικές για εκείνες τις δύσκολες ώρες που γυρνάς πονοκεφαλιασμένος και κουρασμένος από την καθημερινότητα. Και παυσίπονες ιδιότητες δεν έχουν πολλοί δίσκοι.
Οι Liptards είναι μια Punk, Rock n Roll μπάντα, από τη Θεσσαλονίκη. Ξεκίνησαν το χειμώνα του 2018, ενώ το τελικό lineup έκλεισε αργότερα το επόμενο έτος. Οι Liptards έχουν εμφανιστεί εντός και εκτός της Θεσσαλονίκης τα τελευταία τρία χρόνια και έχουν βρεθεί στη σκηνή με σημαντικά ονόματα του εγχώριου και μη μουσικού στερεώματος. Βασικό στόχο της μπάντας αποτελεί να παίξουν ακόμα περισσότερο και πιο μακριά το επόμενο διάστημα. Το καλοκαίρι του 2020 ηχογράφησαν το “ντεμπούτο άλμπουμ” τους στα “Dare Studios” στην Κατερίνη με το Λευτέρη Μουμουλίκα και το Μάνο Χατζησάββα το οποίο αργότερα ανέλαβε ο Magnus Lindberg για το τελικό Master και πρόκειται να κυκλοφορήσει σύντομα από την Swallow It All Records/Handle With Dare Records. Από την αρχή η μπάντα προσπάθησε να συμπεριλάβει όσο το δυνατόν περισσότερο original υλικό στα live της με αποτέλεσμα να έχει ένα σχεδόν ολοκληρωτικά δικό της setlist από πολύ νωρίς.
Variation Zero:
Οι Variation Zero είναι μία Rock n’ Roll μπάντα από την Αθήνα. Ιδρύθηκαν το 2008 και ηχογράφησαν το Demo EP τους το 2011. Όλες οι ηχογραφήσεις της μπάντας υπάρχουν στο Bandcamp και τα βίντεο μπορούν να βρεθούν στο YouTube. Όλη η δουλειά είναι D.I.Y.
Πραγματικά όμως, αξίζει τον κόπο να τσεκάρετε και τις 2 μπάντες. Είναι καλό στη μουσική και ειδικά στα live να είστε περίεργοι.
Ο Iam Nothe παρουσιάζει το video clip για το single “The Grand Design”. Δεν είναι η πρώτη φορά που τον ακούμε και σίγουρα δεν είναι η πρώτη φορά που τον βλέπουμε.
Δεν σας κρύβω πως το “The Grand Design”, είναι το single που άκουσα παραπάνω. Μπορείτε να βρείτε τη δισκοκριτική μας παρακάτω.
Προς το παρόν δείτε το video, που θυμίζει παλιό ορθόδοξο ΠΑΣΟΚ ή τουλάχιστον εκείνες τις συνάξεις που με έτρεχαν παιδί…
Το βίντεο αυτό είναι ένα edit του φιλμ από το γάμο της Κικής και του Μιχάλη, των γονιών δηλαδή του Σπυρέα Σιντ, γυρισμένο στις αρχές του 1976. Ο Σπυρέας ανακάλυψε το φιλμ αυτό, το οποίο το είχε δει τελευταία φορά όταν ακόμα ήταν πολύ μικρό παιδί, αγνοώντας για πάνω από 30 χρόνια την ύπαρξή του, όταν έχασε τον πατέρα του το 2018, ανάμεσα στα πράγματά του.
Το “The Grand Design”
περιλαμβάνεται μέσα στο ομώνυμο άλμπουμ του Iam Nothe που κυκλοφόρησε πριν λίγες εβδομάδες, αποσπώντας εξαιρετικά σχόλια.
“The Grand Design συγκροτεί μια εμφατική κιθαριστική διαμαρτυρία για τα υπαρξιακά ναδίρ και τα ψυχικά αδιέξοδα, με άκρως τολμηρές κι εντυπωσιακές (θα έλεγε κανείς) φωνητικές διακυμάνσεις.”
Ευτυχία Διαμαντή – Avopolis.gr
“Ένα άλμπουμ ειλικρινές που σφραγίζει την έναρξη της προσωπικής μουσικής διαδρομής του, έχει σε σημεία απαισιόδοξη διάθεση, αλλά, πρώτον, αυτό μας αρέσει και, δεύτερον, σε αφήνει μ’ ένα πολύ θετικό συναίσθημα.”
Χρήστος Καλλιμάνης – Efsyn.gr
“Και φτάνουμε πλέον στην ακρόαση του The Grand Design, για να μιλήσουμε για (ακόμη μία φορά) για ένα άκρως εμπνευσμένο, καλοδουλεμένο, μεστό δίσκο. Κυλάει αβίαστα, χωρίς να σε κουράζει ο πολυσυλλεκτικός ήχος του, απολαμβάνοντας κάθε λεπτό του.”
Λευκοθέα Μακρή – Rockinathens.gr
“Ένας καμβάς που μπορείς να διαλέξεις τι θα ακούσεις χωρίς να σε χαλάσει. Δεν υπήρξε κάτι να με κάνει να το κλείσω. Ίσα ίσα που σε όλα είχα έναν ρυθμό στο σώμα, διαφορετικό κάθε φορά, κυρίως γιατί όπως ανέφερα, το κάθε single έχει την ιδιότητα να χαρίζει /προσφέρει διαφορετικά vibes.”
Jo Γκόγκου – Afternoiz.gr
“Το project Iam Nothe κάνει μια δυναμική δισκογραφική εκκίνηση με το ‘The Grand Design‘. Το album έχει ξεκάθαρα το πολύ ιδιαίτερο συνθετικό στυλ των αδερφών Sid, γεγονός που μας προσφέρει 8 κομμάτια με μοναδική αισθητική που διαφέρουν πολύ από οτιδήποτε άλλο.”
Δημήτρης Πολυζώης – Fuzzyhound.gr
“Το «μεγάλο σχέδιο» του Iam Nothe βρίσκεται κοντά μας πλέον, αποτελώντας όχι απλά ένα ιδανικό (και καλύτερο απ’ ό,τι αξίζουμε μάλλον) εναρκτήριο λάκτισμα για τη νέα (μουσική) σεζόν, αλλά μια συλλογή ασμάτων που θα θρονιαστεί σε εγκεφάλους και καρδιές μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους. Και όχι μόνο.”
Δημήτρης Μάστορης – Presspop.gr
“Ένας εξαιρετικός δίσκος blue eyed soul για τους μοντέρνους καιρούς, από έναν διαρκώς ανήσυχο Έλληνα καλλιτέχνη.”
Κώστας Σακκαλής – Rocking.gr
“Το “The Grand Design” είναι ένας πολύ καλός δίσκος, στιβαρός και συμπαγής. Ξετυλίγεται γεμάτος δύναμη και πρωτοτυπία, στα 8 κομμάτια του και στη σχεδόν 40λεπτη διάρκειά του αποκαλύπτει πληθώρα ήχων και ειδών.”
Μιχάλης Νικολίτσης – Ypogeio.gr
To νέο άλμπουμ του Louis Tomlinson με τίτλο FAITH IN THE FUTURE έρχεται στις 11 Νοεμβρίου και ήδη το πρώτο single “Bigger Than Me” ξεχωρίζει στα charts όλου του πλανήτη: Πάνω από 23.000.000 streams, #1 hashtag στο Twitter, πάνω από 2.000.000 plays στο Spotify το πρώτο 24ωρο….
H αναμονή για το άλμπουμ του Louis Tomlinson, είναι τόσο μεγάλη που οι προπαραγγελίες έχουν ξεπεράσει ήδη τις 80.000 αντίτυπα! Περιμένοντας το άλμπουμ αλλά και το δεύτερο “επίσημο” single , ο Louis παρουσιάζει ένα ακόμη τραγούδι, που δείχνει μια διαφορετική μουσική πλευρά του, αφού το “Out Of My System” είναι ένα δυνατό συναρπαστικό rock τραγούδι.
Franky meets Ella on the Orient Express, για 2η χρονιά η επιτυχημένη μουσική παράσταση-αφιέρωμα στους Frank Sinatra και Ella Fitzerland από τους Jazz Express.
Μετά τις sold out παραστάσεις της περσινής σεζόν, οι Jazz Express και η επιτυχημένη παράσταση-αφιέρωμα «Frank meets Ella on the Orient Express» επιστρέφουν στον φυσικό τους χώρο που δεν είναι άλλος από το Μουσικό Βαγόνι Orient Express στην Αμαξοστοιχία-Θέατρο το Τρένο στο Ρουφ, το Σάββατο 5 Νοεμβρίου 2022 και κάθε Σάββατο στις 21.30.
Ο Francis Albert μεγάλωσε στο Χομπόκεν της πολιτείας Νιου Τζέρσει ενώ η Ella Jane στην κωμόπολη Γιόνκερς μόλις λίγα μίλια βορειότερα, στις όχθες του ποταμού Χάντσον. Ο Francis ήταν γιός Ιταλών μεταναστών και η Ella απόγονος σκλάβων του νότου των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Οι καριέρες τους κινήθηκαν παράλληλα χαρίζοντας στον Francis Albert 150 εκατομμύρια πωλήσεις δίσκων και 13 Grammy στην Ella Jane.
Τους έμαθε και τους αγάπησε όλη η υφήλιος καθώς οι μοναδικές τους ερμηνείες μάγεψαν και συνεχίζουν να μαγεύουν τους λάτρεις της μουσικής. Μιλάμε βεβαίως για τον μοναδικό Frank Sinatra και την επίσης μοναδική Ella Fitzgerald.
Αυθεντικές jazz εμπειρίες για τους λάτρεις της jazz στη μαγική ατμόσφαιρα του Orient Express!
Οι Jazz Express είναι:
Mark Joseph Priest κιθάρα/φωνή
Τέρι Βακιρτζόγλου φωνή
Μάνος Αθανασιάδης πιάνο/φωνή
Κώστας Κωνσταντίνου κοντραμπάσο
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
Μουσικό Βαγόνι Orient Express
Πρεμιέρα Σάββατο 5 Νοεμβρίου 2022
& κάθε Σάββατο στις 21.30
Γενική Είσοδος 18 Ευρώ
προαιρετικά: κρασί 4 Ευρώ / ποτό 7 Ευρώ / φαγητό από 5 Ευρώ
Προαγορά εισιτηρίων απαραίτητη:
– Ηλεκτρονικά στο https://www.viva.gr/tickets/music/franky-meets-ella-on-the-orient-express-1/
– Τηλεφωνικά στο 11876 (viva)
– Φυσικά σημεία πώλησης viva (αφού προηγηθεί κράτηση ηλεκτρονικά ή τηλεφωνικά στο 11876)
Στην Αμαξοστοιχία-Θέατρο το Τρένο στο Ρουφ λειτουργεί επίσης Wagon-Bar & Wagon Restaurant για φαγητό και ποτό. Κρατήσεις στα τηλ. 6937604988 & 2105298922 καθημερινά από 18.00 (εκτός Δε-Τρ.) και ηλεκτρονικά στο e-table.gr
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Αμαξοστοιχία-Θέατρο το Τρένο στο Ρουφ
Τηλ. 6937604988 & 2105298922 καθημερινά (εκτός Δευτέρας) 10.00 – 13.00
Σιδηροδρομικός & Προαστιακός Σταθμός Ρουφ, επί της Λεωφ. Κωνσταντινουπόλεως
10’ με τα πόδια από το ΜΕΤΡΟ Κεραμεικός & από τη στάση Αγίας Μαρκέλλας (λεωφορεία 813, 026)
Δωρεάν Parking
Franky meets Ella on the Orient Express, για 2η χρονιά η επιτυχημένη μουσική παράσταση-αφιέρωμα στους Frank Sinatra και Ella Fitzerland από τους Jazz Express.
Μετά τις sold out παραστάσεις της περσινής σεζόν, οι Jazz Express και η επιτυχημένη παράσταση-αφιέρωμα «Frank meets Ella on the Orient Express» επιστρέφουν στον φυσικό τους χώρο που δεν είναι άλλος από το Μουσικό Βαγόνι Orient Express στην Αμαξοστοιχία-Θέατρο το Τρένο στο Ρουφ, το Σάββατο 5 Νοεμβρίου 2022 και κάθε Σάββατο στις 21.30.
Ο Francis Albert μεγάλωσε στο Χομπόκεν της πολιτείας Νιου Τζέρσει ενώ η Ella Jane στην κωμόπολη Γιόνκερς μόλις λίγα μίλια βορειότερα, στις όχθες του ποταμού Χάντσον. Ο Francis ήταν γιός Ιταλών μεταναστών και η Ella απόγονος σκλάβων του νότου των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Οι καριέρες τους κινήθηκαν παράλληλα χαρίζοντας στον Francis Albert 150 εκατομμύρια πωλήσεις δίσκων και 13 Grammy στην Ella Jane.
Τους έμαθε και τους αγάπησε όλη η υφήλιος καθώς οι μοναδικές τους ερμηνείες μάγεψαν και συνεχίζουν να μαγεύουν τους λάτρεις της μουσικής. Μιλάμε βεβαίως για τον μοναδικό Frank Sinatra και την επίσης μοναδική Ella Fitzgerald.
Αυθεντικές jazz εμπειρίες για τους λάτρεις της jazz στη μαγική ατμόσφαιρα του Orient Express!
Οι Jazz Express είναι:
Mark Joseph Priest κιθάρα/φωνή
Τέρι Βακιρτζόγλου φωνή
Μάνος Αθανασιάδης πιάνο/φωνή
Κώστας Κωνσταντίνου κοντραμπάσο
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
Μουσικό Βαγόνι Orient Express
Πρεμιέρα Σάββατο 5 Νοεμβρίου 2022
& κάθε Σάββατο στις 21.30
Γενική Είσοδος 18 Ευρώ
προαιρετικά: κρασί 4 Ευρώ / ποτό 7 Ευρώ / φαγητό από 5 Ευρώ
Προαγορά εισιτηρίων απαραίτητη:
– Ηλεκτρονικά στο https://www.viva.gr/tickets/music/franky-meets-ella-on-the-orient-express-1/
– Τηλεφωνικά στο 11876 (viva)
– Φυσικά σημεία πώλησης viva (αφού προηγηθεί κράτηση ηλεκτρονικά ή τηλεφωνικά στο 11876)
Στην Αμαξοστοιχία-Θέατρο το Τρένο στο Ρουφ λειτουργεί επίσης Wagon-Bar & Wagon Restaurant για φαγητό και ποτό. Κρατήσεις στα τηλ. 6937604988 & 2105298922 καθημερινά από 18.00 (εκτός Δε-Τρ.) και ηλεκτρονικά στο e-table.gr
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Αμαξοστοιχία-Θέατρο το Τρένο στο Ρουφ
Τηλ. 6937604988 & 2105298922 καθημερινά (εκτός Δευτέρας) 10.00 – 13.00
Σιδηροδρομικός & Προαστιακός Σταθμός Ρουφ, επί της Λεωφ. Κωνσταντινουπόλεως
10’ με τα πόδια από το ΜΕΤΡΟ Κεραμεικός & από τη στάση Αγίας Μαρκέλλας (λεωφορεία 813, 026)
Δωρεάν Parking
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies. Υπάρχει προσδιορισμός και αποθήκευση δεδομένων. Πληροφορίες σχετικά με την επεξεργασία δεδομένων και τη δυνατότητα άρνησης αυτής περιλαμβάνονται στην πολιτική απορρήτου.