Oι Bring Me The Horizon επέστρεψαν με καινούριο τραγούδι του οποίου το video clip μπορείτε να παρακολουθήσετε παρακάτω.
Το κομμάτι διαδέχθηκε το εξαιρετικό DiE4u και αναμένεται να περιλαμβάνεται στην επόμενη κυκλοφορία “Post Human”
Μπορείτε να το ακούσετε κι από άλλες πλατφόρμες sTraNgeRs OuT nOw
Το ΠΡΩΤΟ διήμερο FESTIVAL που θα ταράξει την κεντρική πλατεία του ΕΜΠ και θα αφήσει νοσταλγικές εντυπώσεις για μήνες 2 Ημέρες γεμάτες μουσική και ελεύθερη έκφραση.
Μπάντες από όλο το φάσμα της Rock και Metal σκηνής έρχονται να συντελέσουν σε μία αξέχαστη διήμερη εμπειρία στον χώρο του ΕΜΠ. Ταυτόχρονα θα γίνουν πάρτυ που θα ολοκληρώσουν αυτή τη μουσική εμπειρία.
Συγκροτήματα θα ανέβουν στο σανίδι του Μετσοβείου από το Σάββατο, ενώ την σκυτάλη μετά τις 12 της ίδιας βραδιάς θα πάρει ένα πολύ δυνατό Φοιτητικά Πάρτυ After Party για να κοπανηθούμε έως το πρωί.
Τονίζεται πως την Κυριακή το λαίβ θα είναι έως τα ξημερώματα για ένα ανεπανάληπτο μουσικό ταξίδι και θα γίνει δεύτερο After Party μετά τις 2:00!
Θα υπάρχει μπαρ με ποτά και μπύρες, αρκετά για να ξεδιψάσετε όλοι.
Ελάτε να συμμετάσχουμε όλοι μαζί στο μεγαλύτερο φοιτητικό event του καλοκαιριού!!!
Τα έσοδα θα χρησιμοποιηθούν για να καλύψουν τα έξοδα του event και για την οικονομική ενίσχυση του Χαμόγελου του παιδιού γιατί τα παιδιά δεν φέρουν ευθύνη για το μέλλον που επωμίζονται και οφείλουμε να δώσουμε ευκαιρίες που τους πήραν άλλοι.
Να είστε έτοιμοι για πολλές εκπλήξεις !!!
1η ημέρα Σάββατο 16/7
Στη σκηνή:
Mind the Gap _
Exile in Utopia
Ravenus
Στα decks των φοιτητικά Πάρτυ :
Dj Ryvie
Music Line-Up
—–Pop—–
—–Trash—–
—–Party anthems—-
—–Trap—–
—–RNB—–
—–House—–
—–Tech-House—–
—–Techno—–
____________________________________________
2η ημέρα Κυριακή 17/7
Στη Σκηνή:
Primal Roots
Abject
Magenda
TheRuckusHabit
Black Stone Machine
Στα decks του After της Κυριακής :
DJ Alé (Maskoff)
DJ Sterg (Maskoff)
Music Line-Up
—–Pop—–
—–Trash—–
—–Party anthems—-
—–Trap—–
—–RNB—–
—–House—–
—–Tech-House—–
—–Techno—–
Other Artists to be Announced!!!
Ξεχάστε για δύο ημέρες τις έγνοιες σας και ελάτε να γίνετε τελεστές της πιο όμορφης καλοκαιρινής εμπειρίας με κέφι και διάθεση!
Θα υπάρχει φωτογράφος από την διοργάνωση για να αποθανατήσει την ευεξία σας!
1) Παρκάρετε έξω από την πύλη KATEXAKH, ΚΟΚΚΙΝΟΠΟΥΛΟΥ, ΖΩΓΡΑΦΟΥ του ΕΜΠ και μετά 3 , 7 , 10 λεπτά περπάτημα αντίστοιχα.
2) Με 608 κατεβαίνετε στην 8η Ζωγράφου και μετά περίπου 10 λεπτά περπάτημα
3) κατεβαίνετε μετρό Κατεχάκη και μετά 20 λεπτά περπάτημα μέχρι την πύλη.
Το ντεμπούτο άλμπουμ των Decipher “Arcane Paths to Resurrection” κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2022 από την Transcending Obscurity Records και τα σπάει!!!
Ακούστε το κομμάτι τους “Chants of the Unholy”
https://www.youtube.com/watch?v=IB0kXcBUs04…
Για όσους δεν γνωρίζουν οι Decipher ιδρύθηκαν το 2017 και είναι μια black metal μπάντα από την Αθήνα.
Έχουν κυκλοφορήσει το πρώτο EP τους “Of Fire and Brimstone” το 2019 και από τότε έχουν δώσει συναυλίες στην Αθήνα και σε άλλα μέρη της Ελλάδας.
Ακούστε το νέο κομμάτι των Desert Near the End με τίτλο “Rise For Dominion” από το επερχόμενο άλμπουμ τους.
Οι Desert Near the End επιστρέφουν με την 5η δισκογραφική τους δουλειά! Το νέο τους album με τίτλο “The Dawning of the Son” πρόκειται για ένα ακόμη concept album και στιχουργικά είναι βασισμένο στην πρώτη τριλογία του Pierce Brown, “Red Rising Saga“.
Αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 27 Μαΐου του 2022 σε συνεργασία με τη γερμανική δισκογραφική εταιρεία Boersma Records.
Official links
facebook.com/DesertNearTheEnd
youtube.com/DESERT NEAR THE END
Το νέο video του συγκροτήματος κυκλοφόρησε τον Ιούνιο, από το επερχόμενο νέο album “Ready, Aim…. Rock!!” που θα κυκλοφορήσει στις 9 Σεπτεμβρίου 2022.
Οι Eλληνoαυστραλοί Theatrical Glam Rockers CROSSON μας είχαν παρουσιάσει και την εύθυμη πλευρά τους με το απολαυστικό βίντεο για το τραγούδι “Weak At The Knees (For A Hot Brunette!!)” από το άλμπουμ τους Rock ‘n’ Roll Love Affair. Το βίντεο γυρίστηκε στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας και περιλαμβάνει guest εμφάνιση από το Αυστραλο/Πορτογαλικής καταγωγής και εκθαμβωτικής ομορφιάς μοντέλο Paulina Roxo, ενώ την σκηνοθεσία του έχει αναλάβει ο Lord Tim από τους θρυλικούς Αυστραλούς Metal γίγαντες LORD.
Η τρέχουσα σύνθεση του συγκροτήματος είναι:
Jason Crosson – Φωνητικά / Κιθάρα
Libby Thirsk – Χορογραφία / Δεύτερα φωνητικά
Olivia Scanlan – Χορογραφία / Δεύτερα φωνητικά
Marco Rado – Lead & Ρυθμική Κιθάρα
Kyle Barr – Τύμπανα
Jack Barret – Μπάσο
Οfficial links
crosson.com.au
facebook.com/crossonrock
youtube.com/crossonrock
instagram/crossonrock
Το Release Athens παρουσιάζει τους μεγάλους Judas Priest, την Παρασκευή 15 Ιουλίου 2022 στην Πλατεία Νερού!
Oι “metal gods” φέρνουν και στην Αθήνα το πιο εντυπωσιακό show τους σε μια ανεπανάληπτη βραδιά γεμάτη από greatest hits, γιορτάζοντας τα 50 χρόνια στην κορυφή του σκληρού ήχου! Μαζί τους, οι προκλητικοί Cradle of Filth, το supergroup των Dead Daisies και οι δικοί μας Black Soul Horde.
Άγγιξαν αμέσως δυσθεώρητα ύψη με albums όπως τα “Sin After Sin” (’77), “Stained Class” (’78), “Hell Bent for Leather” (’78) και “Unleashed in the East” (’80). Κατέκτησαν τον πλανήτη με αθάνατα έπη όπως τα “British Steel”, (’80), “Point of Entry” (’81), “Screaming for Vengeance” (’82) και “Defenders of the Faith” (’84), “Painkiller” (’90), τα οποία μας έδωσαν κλασικά τραγούδια που έχουν αντέξει έως σήμερα. Τα “Breaking the Law”, “Living After Midnight”, “Heading Out to the Highway”, “You’ve Got Another Thing Coming” τους οδηγούν σε headline θέσεις στα μεγαλύτερα φεστιβάλ του κόσμου. Ελάχιστα είναι τα ονόματα του heavy metal που “πάτησαν” σε κορυφές όπως αυτές των Judas Priest. Η επιρροή τους δεν σταματά στιγμή, και το καταπληκτικό “Firepower” του 2018 απέδειξε ξανά πόσο σπουδαίοι παραμένουν, αφήνοντας άφωνο το πιστό κοινό τους και τους κριτικούς.
Το extreme ηχητικό αμάλγαμα από black metal, gothic, symphonic ήχους, με λογοτεχνικές αναφορές σε καθετί μακάβριο και τρομακτικό, τους επιτρέπει να παραμένουν στην πρώτη γραμμή και πλέον να κάνουν την επανεκκίνηση προς μια νέα πορεία, γεμάτοι ορμή και επιθυμία για νέα καλλιτεχνικά ύψη! Με κλασικούς δίσκους όπως τα “Dusk… and Her Embrace” (1996), “Cruelty and The Beast” (1998), το EP “From the Cradle to Enslave” (1999) και “Midian” (2000) ανέβηκαν στο θρόνο του black metal ενώ το “Existence Is Futile” του 2021, τους χαρίζει μια νέα νιότη, γνωρίζοντας την αποθέωση από τους οπαδούς και τους κριτικούς με την νεοφερμένη Annabelle Iratni στα πλήκτρα και τα δεύτερα φωνητικά.
Η φωνάρα του Glenn Hughes, άλλαξε επίπεδο την μπάντα. Μια μεγάλη προσωπικότητα, ο Βρετανός μπασίστας και τραγουδιστής ηγήθηκε των funk rockers Trapeze, μεγαλούργησε στους Deep Purple και συνεργάστηκε με μύθους όπως οι Black Sabbath και Gary Moore, μεταξύ δεκάδων ακόμα! Mε αφετηρία τον κλασικό rock ήχο των 70s και 80s και ένα line-up που αποτελείται από εξαιρετικούς μουσικούς, οι Dead Daisies είναι μία πραγματικά απολαυστική μπάντα επί σκηνής με έξι δίσκους και ατέλειωτες περιοδείες στο ενεργητικό της! Η τωρινή σύνθεση τους, εκτός από τον Ηughes, περιλαμβάνει τους Doug Aldrich, David Lowy (ο ιδρυτής της μπάντας) και Dean Castronovo, με θητεία πλάι σε ονόματα όπως Whitesnake, Dio, Journey, Bad English, RedPhoenixκαι Mink.
Μετά από 5 χρόνια δισκογραφικής απουσίας οι WITCHERY επιστρέφουν. Το 8ο άλμπουμ τους με τίτλο “Nightside” θα κυκλοφορήσει 22 Ιουλίου 2022 παγκοσμίως από την Century Media Records.
Σε αυτό το άλμπουμ έχουμε guest εμφανίσεις στα φωνητικά από τον Jeff Walker των Carcass, στο κομμάτι “A Forest of Burning Coffins”, τον Simon Johansson των Wolf, στο κομμάτι “Crucifix and Candle”, τον Maciek Ofstad των Kvelertak, στο κομμάτι “Don’t Burn the Witch” καθώς και στις κιθάρες από τον Hank Shermann των Mercyful Fate, στο κομμάτι “Left Hand March”.
Πρόκειται για ένα concept album και όπως εξηγεί ο κιθαρίστας της μπάντας Jensen τα κομμάτια εξιστορούν εφιάλτες, δαιμονικές κατοχές, δίκες μαγισσών κ.α.
Line-Up: (από αριστερά προς τα δεξιά)
Rickard Rimfält – Κιθάρα
Victor Brandt – Μπάσο
Angus Norder – Φωνή
Jensen – Κιθάρα
Chris Barkensjö – Τύμπανα
Links:
facebook.com/officialwitchery
instagram.com/witchery_official
“Desert Twelve” is Desert Twelve’s self titled new album is now available on CD and digital via Orzorock Music.
You can watch the band’s video clip for the track “Your Cold Cold Desert Heart”
Desert Twelve is the new musical creation of Gabriele ‘Gaby’ Finotti, author, guitar player and producer. He is the founding member of Misfatto, another Italian rock band with a 30-years-long career which reached both national and international acclaim.
The band’s self-titled debut is an intense and mystical record, which creates a close link between Misfatto and this new artistic sphere. Diverse sounds related to hard-rock and psychedelic overtones inspired by bands such as Motorpsycho, Black Mountain and Halestorm.
This new musical adventure includes three talented young musicians from the same Italian city, in 2021: Gabriele Gnecchi (Kabirya) on drums and percussions, Alex Viti on guitar and bass, and Vittoria Ipri (Wanted Ones) on vocals.
TRACKLIST
Κάπως έτσι έγινε όταν πρώτο άκουσα Scorpions … Η μουσική τους με «τσίμπησε» όταν ήμουν παιδί και μου έδωσε την ώθηση να μπω σε πιο σκληρούς ήχους και φυσικά να μην βγάλω το “δηλητήριο” ποτέ από μέσα μου.
Πάντα σε όλες τις στιγμές της ζωής μου έως τώρα, οι Scorpions, τα τραγούδια τους, πάντα μου έκαναν παρέα.
Ας τα πάρουμε όμως με την σειρά.
Με αρκετή ζέστη ξεκίνησα να ανηφορίζω για το ΟΑΚΑ για να δω από κοντά για άλλη μια φορά τον Alice Cooper και τους Scorpions.
Άλλη μια βραδιά αυτού του καλοκαιριού, μετά από 2 χρόνια κλεισούρας και απομόνωσης, που θα βρεθώ σε χώρο για να δω αγαπημένους μουσικούς.
Δεν χρειάζεται φυσικά να κάνω συστάσεις για αυτά τα δύο μεγαθήρια που θα ανέβουν στην σκηνή του ΟΑΚΑ.
Τι και αν ο ένας έχει γράψει ενάμιση τραγούδι και τι να λέει και αν το άλλο το «παρεάκι» δεν λέει να σταματήσει τις περιοδείες και πολλοί μπαίνουν στην διαδικασία να κάνουν χιούμορ.
Το χιούμορ φυσικά είναι θεμιτό, και εγώ έχω αστειευτεί με αυτό το θέμα, αλλά όταν πάει προς κοροϊδία και μετατρέπεται σε χλευασμό και μείωση της μπάντας, ε εκεί λίγο χάνεται η μπάλα.
Θα μου πεις ρε φίλε, εσένα τι σε κόφτει, άποψη και γούστο του καθενός είναι…και θα πω ναι, ας λέει ο καθένας ότι θέλει, εγώ απλά θα προσθέσω σε αυτό το σημείο, ότι όσο αυτοί οι καλλιτέχνες μπορούν και ανεβαίνουν στην σκηνή είναι μεγάλη ευκαιρία για όλους και κυρίως για αυτούς που δεν τους έχουν δει, να μπαίνουν στο τρυπάκι να τους δουν ζωντανά.
Ας περάσουμε στα γεγονότα της βραδιάς.
Ο κόσμος ήταν αρκετός, για ΟΑΚΑ φυσικά δεν φαινόταν τόσο πολύς, αλλά ήταν όσο περίμενα να δω.
Η αρένα γέμισε στον χώρο που είχαν προβλέψει οι διοργανωτές να υπάρχει κόσμος, μέχρι τα μισά του γηπέδου και στις κερκίδες το κάτω διάζωμα είχε γεμίσει κατά πολύ παραπάνω από το 70%.
Στις 19:30 ακριβώς ο Alice Cooper ανέβηκε στην σκηνή.
Ξεκίνησε δυναμικά με το «Feed My Frankestein» και το υπέροχο «No More Mr.Nice Guy»
Ο ήχος έστρωσε μετά από το 1ο τραγούδι, εγώ ήμουν σε κερκίδα πλάγια από την σκηνή, λογικά από κοντά θα ήταν πολύ καλυτέρα, αλλά όπως προανέφερα δεν υπήρχε κανένα θέμα μετά από λίγα λεπτά.
Με full show πάνω στην σκηνή, με creepy figures, με τον Jason από το Friday the 13th, με λαιμητόμους, μαχαίρια, ματωμένα πουκάμισα ο «μισό τραγούδι» Alice Cooper συνέχισε με τα «Bed Of Nails» & «Hey Stoopid».
Φωνητικά ο Alice ήταν πάρα πολύ καλός, τι στιγμή που ήθελε ανάσες, έγιναν τα σχετικά Guitar και Drum solo και όταν επανεμφανιζόταν στην σκηνή ήταν άψογος.
Το set list του γεμάτο με καμμιά 20αριά τραγούδια (ακόμα αναρωτιέμαι που τα βρήκε.. αφού μισό τραγούδι έχει γράψει) και σχεδόν σε όλα είχε και ένα event να διαδραματίζεται πάνω στην σκηνή.
Οι μουσικοί που τον πλαισίωναν όλοι τους άψογοι και φυσικά η Main Attraction Nita Strauss να αποδίδει άψογα τα riff και τα solo με σκηνική παρουσία που τραβούσε τα βλέμματα.
Το κλείσιμο με τα «Dead Babies», «I Love The Dead», «Escape» και φυσικά το εκπληκτικό «School’s Out» που είχε και μια δόση από το «The Wall» των Pink Floyd έκλεισαν με το καλύτερο τρόπο μια πολύ δυνατή εμφάνιση.
photos : Sandra Karakitsiou
Ο κόσμος χειροκρότησε και απέδωσε τα εύσημα σε αυτόν τον μεγάλο καλλιτέχνη με τον τρόπο που του άξιζε.
Set List
1. Feed My Frankenstein
2. No More Mr. Nice Guy
3. Bed Of Nails
4. Hey Stoopid
5. Fallen In Love
6. Be My Lover
7. House Of Fire
8. Under My Wheels
9. He’s Back ( The Man Behind The Mask)
10. Go to Hell
11. I’m Eighteen
12. Poison
13. Billion Dollar Babies
14. Roses With Lace
15. My Stars
16. Black Widow Jam
17. Steven
18. Dead babies
19. I Love The Dead
20. Escape
21. School’s Out
Ένα διάλλειμα να βρέξουμε το στόμα μας χρειαζόταν, για να πάρουμε και ενέργεια και να απολαύσουμε τους τεράστιους Scorpions.
Με λίγα λεπτά καθυστέρηση οι πρώτες νότες από το «Gas In The Tank» ήχησαν στο στάδιο το «σεντόνι» έπεσε και οι Scorpions ξεκίνησαν άλλη μια ζωντανή εμφάνιση.
Οι 3 εναπομείναντες Klaus, Rudolf και Matthias ήταν και πάλι εδώ γεμάτοι ενέργεια με τον Klaus λίγο πιο «γερασμένο» θα πω, στην όψη μόνο.
Φωνητικά ήταν εκεί όπως τον ξέρουμε.
Στις μπαλάντες η φωνή του μαγική, στα δυνατά κομμάτια υπήρχαν στιγμές που καταλάβαινες την κούραση του για αυτό και τα σημεία μέσα στο set list με τα instrumental «Coast To Coast» και «Delicate Dance» και του σφυροκοπήματος στο drum solo του μοναδικού Mikkey Dee, έδωσαν τις ανάσες που έπρεπε στον τεράστιο αυτόν τραγουδιστή.
Δεν μπορώ να πω ότι δεν ξεσπάθωσα όταν ακούστηκαν στην αρχή του set list τα «Make It Real» & «The Zoo». Η μίξη με παλιά και νέα τραγούδια ήταν πολύ σωστά δομημένη και την σκυτάλη πήραν οι πολύ ωραίες συνθέσεις των «7th Son» & «Peacemaker».
To «Bad Boys Running Wild» ξεσήκωσε το κοινό για να περάσουμε στην 3πλέτα από το Crazy World LP.
Με αυτό το LP που κυκλοφόρησε το 1990, ξεκίνησαν τότε περιοδεία και το 1991 στα πλαίσια της παρουσίασης του album ήρθαν και έπαιξαν στο ΣΕΦ που ήταν η πρώτη φορά που τους είδα ζωντανά.
Τα «Send Me Angel», «Wind Of Change» μάγεψαν το ΟΑΚΑ & με το «Tease Me Please Me» μπήκαμε πάλι σε hard rock mood.
Οι Scorpions όπως και πολλές μπάντες εκεί έξω που στέκονται όρθιες παρά τα τόσα χρόνια που έχουν στην πλάτη τους, συχνά κάνουν πολλούς να αναρωτηθούν και να κάνουν σχόλια του τύπου γιατί παίζουν ακόμα, είναι πολλά τα λεφτά κλπ κλπ
Η άποψή μου είναι ότι από θέμα χρημάτων εννοείται δεν έχουν καμία ανάγκη.
Πρέπει να καταλάβουμε ότι αυτοί οι άνθρωποι, αυτές οι μπάντες δεν έγιναν όπως τώρα συμβαίνει με πολλά σχήματα που ειναι τωρα στο προσκήνιο, μέσα από διαφήμιση, από το internet.
Δεν απέκτησαν υστεροφημία μέσα σε μια βραδιά.
Άλλες εποχές τότε, που είναι πιθανόν οι πιο νέοι να μην μπορούν να αντιληφθούν.
Αυτοί οι άνθρωποι ανεβαίνουν στην σκηνή, όχι για τα λεφτά , ανεβαίνουν στην σκηνή γιατί αυτό ξέρουν να κάνουν, αυτό αγαπάνε και αυτό θα κάνουν μέχρι να μην μπορούν άλλο. Τότε και μόνο τότε θα κατέβουν από εκεί…. Και αν με ρωτάτε ..καλά θα κάνουν.
Είναι «Rock Believer’s» και αυτό το δείχνουν κάθε φορά. Η ενέργεια τους δεν μπορεί να κρυφτεί, ο ενθουσιασμός τους είναι τόσο δυνατός που το κοινό το αντιλαμβάνεται και ανταποδίδει.
Η βραδιά πλησιάζει στο τέλος της … Τέσσερα κομμάτια έμειναν το ένα καλύτερο από το άλλο.
Με την δισκογραφία που έχουν θα μπορούσαν να παίζουν άλλες 2 ώρες….
Το δυναμικό «Blackout» δίνει το σήμα για ανάψουν και καπνογόνα και το μαγικό «Big City Nights» μας πήρε και μας ταξίδεψε….
Ένα μικρό break και το απόλυτα ερωτικό «Still Loving You» μας καθήλωσε για να κλείσει η βραδιά με τον rock τυφώνα που μας πήρε και μας σήκωσε …
Όπως άρχισα θα κλείσω … την πάσα την κάνει άψογα το «Rock You Like A Hurricane»….
photos : Sandra Karakitsiou
“The night is calling – I have to go
The wolf is hungry – He runs the show
He’s licking his lips – He’s ready to win
On the hunt tonight For – Love at first sting…”
Set List
1. Gas In The Tank
2. Make It real
3. The Zoo
4. Coast To Coast
5. Seventh Son
6. Peacemaker
7. Bad Boys Running Wild
8. Delicate Dance
9. Send Me An Angel
10. Wind Of Change
11. Tease Me Please Me
12. Rock Believer
13. Drum Solo
14. Blackout
15. Big City Nights
16. Still Loving You
17. Rock You Like A Hurricane
Ευχαριστούμε πολύ την διοργάνωση και τον C.Kissadjekian για το φωτογραφικό αρχείο!
Η δροσιά της Ισλανδίας έφτασε έως την Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Αθήνα, την Τετάρτη 6 Ιουλίου στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων. Οι Kaleo με το «Fight or Flight Tour» κατάφεραν να γεμίσουν το συναυλιακό (πλέον) χώρο, με ένα κοινό που δε σταματούσε να χορεύει και να τραγουδά!
Έχεις δει εσύ τέτοιο κοινό από το support; Όχι, αλλά πάρε μια ανάσα και θα στα πω.
Συνοδεία από την Ισλανδία μας ήρθε ο Unnar Gísli Sigurmundsson ή ως γνωστόν και εν συντομία Junius Meyvant, που κατάφερε να μαγέψει το Αθηναϊκό κοινό (και όχι μόνο).
Έτσι για την ιστορία, το 2014 κυκλοφόρησε το single “Color Decay”από την Record Records, όπου και βραβεύτηκε. Απέσπασε πολλούς επαίνους, όχι μόνο από παγωμένο νησί αλλά και από τα KEXP, NPR και Gaffa. Πρώτη επίσημη δισκογραφία είναι το Floating Harmonies, το 2016, ενώ το 2018 ολοκλήρωσε το album, Across the Borders. Όλα αυτά στα λέω και για να τον μάθεις, αλλά και γιατί ακούστηκαν κομμάτια μέσα από το δίσκο, που για κάποιο λόγο, τα ήξερε το κοινό!
Απλός, λιτός και ευχάριστος, όπως αρμόζει στους μουσικούς του Βορρά, με “μελωδίες που ξεκινούν από τη βόρεια πλευρά της μουσικής” .
Μάθε περισσότερα εδώ.
Επιστροφή μετά το 2017, με νέο δίσκο, νέα βίντεος υπερπαραγωγής και μια περιοδεία που έχασε χρόνο λόγω covid. Όλα καλά όμως, γιατί επιτέλους ήρθαν σε ένα κοινό που όπως φαίνεται τους αγαπούν πολύ.
Μικρή αναμονή για εμάς αλλά για μεγάλη για το κοινό, όπου όπως είπε και μια κοπέλα “ας του πει κάποιος πως οι Έλληνες δεν έχουν υπομονή”… το πόσο γέλασα. Νομίζω ότι δάκρυσα περισσότερο όταν ο τύπος από το crew έκανε έλεγχο στα μικρόφωνα και στον ήχο, ερχόταν ανά 2 λεπτά και μόνο αυτόν δεν περίμεναν. Η τρολιά ήταν πως την τελευταία φορά τον έβγαλε με βιντεοκλήση να δει τον κόσμο και να τον δουν!
Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι πως αρκετοί τουρίστες παρευρίσκονταν στη Τεχνόπολη. Που δε γνωρίζω αν ήταν γιατί έτυχε ή απλά είπαν να συνδυάσουν το ταξίδι τους στην Ελλάδα με τη συναυλία.
Anyway…
Τα φώτα έκλεισαν και η σκηνή γέμισε με καυτή λάβα εκείνο το ζεστό απόγευμα του Ιούλη (σταθείτε θα απαγγείλω!).
Η εισαγωγή του Break My Baby, έκανε τα νεανικά κορμιά να χοροπηδάνε, έχοντας τα κινητά στα χέρια, όπως άλλοτε είχαμε αναπτηρές (ανταπόκριση από το μέλλον) και με δυνατές φωνές να μην αφήνουν στίχο να πέσει! Πραγματικά τους θαύμαζα.
Οι Kaleo, όχι μόνο έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό, αλλά γιόρτασαν και τα δέκα χρόνια μουσικής πορείας του συγκροτήματος! Ο JJ (τραγουδιστής-κιθαρίστας) προφανώς και μάγεψε κάθε θηλυκό και μη στοιχείο του χώρου, μια με το καουμπόικο καπέλο του και μια με εκείνο το χρυσό στεφανάκι ελιάς που συνηθίζουν να φορούν οι τουρίστες στην Ελλάδα (θα το βρεις στο Μοναστηράκι-Θησείο, για περισσότερα tips ακολούθησε μας).
Ένα live γεμάτο blues rock και rock ‘n roll (περισσότερο για Αμερικάνους του νότου θα τους έκανες), που κουβαλούσε λίγο από την άγρια ομορφιά της Ισλανδίας.
Φυσικά το Way Down We Go έκανε χαμό, αφού με εκείνους τους γνωρίσαμε!
Και έτσι για να πάρεις μια γεύση από αυτά που ακούσαμε
Break My Baby
Play Video
Broken Bones
Play Video
I Can’t Go On Without You
Play Video
All the Pretty Girls
Play Video
Automobile
Play Video
Backbone
Play Video
Hey Gringo
Play Video
Alter Ego
Play Video
Hot Blood
Play Video
Skinny
Play Video
Way Down We Go
Play Video
No Good
Play Video
Rock ‘n’ Roller
Play Video
Glass House
Όχι δεν είναι καθημερινές απλές λέξεις που πρέπει να μάθεις, αλλά τα ονόματα του συγκροτήματος 😛
Jökull Júlíusson or JJ
Davíð Antonsson
Daníel Kristjánsson
Rubin Pollock
Þorleifur Gaukur Davíðsson
Να πούμε πως στα φωνητικά ήταν 2 εξαίσιες γυναικείες φωνές που έδωσαν ρέστα.
Για να μην ξεχνιέστε, το «Fight or Flight Tour» έχει προορισμό το Βέλγιο ενώ ετοιμάζονται για υπερατλαντικό ταξίδι σε ΗΠΑ και Καναδά, πριν επιστρέψουν από φθινόπωρο στην Ευρώπη για να ολοκληρώσουν τις συναυλίες τους στην Αυστρία στις 14 Οκτωβρίου.
Στην Ισλανδία αδερφές μου, στην Ισλανδία!
Ο Shigeru Umebayashi έρχεται από την Άπω (μακρινή) Ανατολή για να μας φέρει κοντά με την ευαισθησία του. Ο Shigeru Umebayashi στην Αθήνα!
Ο συνθέτης της αριστουργηματικής μουσικής των ταινιών «2046», «Ιπτάμενα Στιλέτα», «In the Mood for Love», «Η Κατάρα του Χρυσού Λουλουδιού», «Hannibal: Rising», σε μία και μοναδική εμφάνιση, μοιράζεται με το ελληνικό κοινό την απόλυτη μουσική αισθητική εμπειρία.
Ο ερχομός του στην Ελλάδα στις 28 Σεπτεμβρίου 2022 με την παράσταση στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού αποτελεί ήδη ένα εξαιρετικό κυριολεκτικά γεγονός καθώς ο Shigeru Umebayashi εμφανίζεται σπάνια.
Τη μουσική του στο Ηρώδειο θα ερμηνεύσει η 40μελής Athens Philharmonia Orchestra με την συμμετοχή του σχήματος Alex Drakos Ensemble, υπό τη διεύθυνση του φημισμένου Βέλγου μαέστρου, Dirk Brossé.
Ο Σιγκέρου Ουμεμπαγιάσι έχει συμπληρώσει σχεδόν 40 χρόνια σύνθεσης για το χώρο του κινηματογράφου. Αλλά μόλις στις αρχές του 21ου αιώνα η μουσική του πέρασε τα σύνορα της μακρινής πατρίδας του, της Ιαπωνίας, άγγιξε το δυτικό κοινό και δημιούργησε ένα παθιασμένο νέο ρεύμα φίλων της κινηματογραφικής μουσικής. Η μουσική του UME, όπως επιθυμεί να τον αποκαλούν, μπορεί να δημιουργείται για τον κινηματογράφο, υπηρετώντας την τέχνη της κινούμενης εικόνας, γρήγορα όμως αποκτά ζωή εκτός αυτής, αυτονομείται, αποτελώντας ένα ξεχωριστό ανεξάρτητο τοπίο. Ένα δικό της μελωδικό κόσμο, ένα σύνολο αρμονικών ήχων, ένα απέραντο μουσικό σύμπαν.
Ο Shigeru Umebayashi δεν ήταν ποτέ αυτό που θα αποκαλούσαμε mainstream καλλιτέχνης. Ακόμη και οι φανατικοί συλλέκτες μουσικών θησαυρών θα έπρεπε να κάνουν μια εξονυχιστική αναζήτηση για να πέσουν πάνω του. Με τα σάουντρακ της «Ερωτικής Επιθυμίας» και του «2046» ρίζωσε για τα καλά, ακόμα και στο κοινό εκείνο που δεν ενδιαφερόταν ενεργά για τα soundtracks.
Όποιος, όμως, πέρα από αυτές τις πλέον δημοφιλείς συνθέσεις του, θέλει να γνωρίσει πραγματικά τον Shigeru Umebayashi πρέπει να ψάξει εις βάθος, με υπομονή και αγάπη για τη μουσική. Πλήθος από γιαπωνέζικες και κινέζικες ταινίες αποδεικνύουν τη μουσική του επιρροή εδώ και τέσσερεις δεκαετίες. Τα πρώτα του πρωτότυπα μουσικά έργα για κινηματογραφικές ταινίες προέκυψαν μετά τη γνωριμία του με τον διάσημο Ιάπωνα ηθοποιό Γιουσάκου Ματσούντα (Yusaku Matsuda), που όλοι θυμόμαστε να πρωταγωνιστεί στην ταινία του Ridley Scott, Black Rain και χάθηκε πολύ νέος, μόλις στα 40 του χρόνια.
Ο Ume συνθέτει όπως λέει «…με ένα δάχτυλο στο πιάνο. Βλέπει τις μονταρισμένες ταινίες που στέλνουν οι σκηνοθέτες συνήθως χωρίς ήχο.» Τον ενδιαφέρει το ανθρώπινο δράμα όσο τίποτα άλλο, για αυτό και οι δουλειές που αποφασίζει να κάνει έχουν στον πυρήνα τους βαθιά ανθρώπινες ιστορίες. Ως εκ τούτου, όσα σάουντρακ του Ume και να ακούσει κάποιος θα απολαύσει ώρες μουσικής και αισθητικής ευδαιμονίας. Έχει μια βαθιά ουσιαστική και καθόλου εικονολατρική προσέγγιση στο φιλμ. Ο Umebayashi δεν ντύνει απλώς μουσικά μια ταινία, τη συμπληρώνει, την αναδεικνύει, τη μεταμορφώνει. Αλήθεια, ποιος από μας μπορεί να φανταστεί την ταινία «In The Mood for Love» χωρίς τη μουσική της επένδυση;
Ακόμα και στο διάσημο βιντεοπαιχνίδι της Playstation, «Ghost of Tsushima», που πρόσφατα επένδυσε μουσικά, η ιστορία του πρωταγωνιστή σαμουράι βασίζεται στα πραγματικά ιστορικά, και δραματικά, γεγονότα της εισβολής των Μογγόλων στην Ιαπωνία τον 13ο αιώνα.
«Είμαι Γιαπωνέζος και έτσι είναι φυσικό η παράδοση της πατρίδας μου να βρίσκεται μέσα σε ό,τι κάνω. Δεν είναι αυτοσκοπός κάτι τέτοιο για μένα .Βγαίνει μάλλον αυτόματα αφού τα στοιχεία αυτά με ακολουθούν σε όλη μου τη ζωή. Νομίζω μάλιστα πως κάθε δημιουργός έχει επιρροή από τα έργα της πατρίδας του, μικρή ή μεγάλη, όποια έργα κι αν είναι αυτά, σε όλες τις τέχνες. Ξεκινώ πάντοτε με για τι είδος φιλμ πρόκειται χωρίς να συζητήσουμε ακόμα καθόλου για τον ήχο του. Θεωρώ πολύ σημαντικό να αντιληφθώ περί τίνος πρόκειται να δω και να συζητήσω έτσι ώστε σταδιακά να προσδιορίσω τι ακριβώς χρειάζεται το συγκεκριμένο φιλμ. Πρέπει δηλαδή να κατανοήσω απόλυτα αυτό το πρωταρχικό στάδιο της αίσθησης που θέλει να δημιουργήσει η συγκεκριμένη ταινία πριν ακόμα γίνει οτιδήποτε άλλο.
Ο τρόπος που μπήκα στον κινηματογράφο ήταν μάλλον αναπάντεχος αλλά και φυσικός παράλληλα. Γνώρισα έναν ηθοποιό που είχε ένα ρόλο σε μία τηλεοπτική σειρά και εκείνος μου πρότεινε να γράψω μουσική για αυτό. Πράγμα που έγινε. Εν συνεχεία ο σκηνοθέτης αυτός έκανε μία ταινία στην οποία μου ζήτησε να κάνω τη μουσική κι όταν ξεκίνησα δεν είχα καμία ιδέα πως και τι να γράψω. Όλα αυτά ήρθαν σιγά – σιγά και το ένα έφερε το άλλο. Εάν έπρεπε εγώ να διαλέξω μόνο μία από όλες τις μουσικές μου, θα διάλεγα την πρώτη, αυτή για το Sorekara το φιλμ του 1985. That’s my music!»
O Σιγκέρου Ουμεμπαγιάσι (Shigeru Umebayashi) ξεκίνησε να συνθέτει μουσική για ταινίες το 1984. Το ταλέντο του αναγνωρίστηκε άμεσα, ήδη από το 1985, με τη σύνθεση της μουσικής για την ιαπωνική ταινία «Sorekara» («And Then»), αποσπώντας πλήθος βραβείων κινηματογραφικής μουσικής. Έκτοτε, έχει επενδύσει μουσικά πάνω από 30 ιαπωνικές ταινίες.
Ο UME, έχει αναγνωρισθεί διεθνώς, κυρίως από το κομμάτι του «Yumeji’s Theme» που έγινε παγκοσμίως γνωστό μετά τη συμπερίληψή του στην ταινία «In The Mood for Love» του σκηνοθέτη Γουόνγκ Καρ Γουάι (Wong Kar-Wai). Οι δύο καλλιτέχνες στη συνέχεια εμβάθυναν τη συνεργασία τους και με την επόμενη ταινία, το μυθικό πια «2046». Επίσης, συνεργάστηκε ως μουσικός παραγωγός και συνθέτης με τον σκηνοθέτη Ζανγκ Γιμού (Zhang Yimou) στις ταινίες «Τα ιπτάμενα στιλέτα» – για την οποία συνέθεσε και το τραγούδι των τίτλων τέλους «Lovers» με τη σοπράνο Kathleen Battle – και «Η κατάρα του χρυσού λουλουδιού».
Ο UME είναι ένας ανήσυχος και πολυσχιδής καλλιτέχνης, που έχει αποδείξει το ανοιχτό πνεύμα του στο παγκόσμιο σινεμά μέσα από πλείστες συνεργασίες με σκηνοθέτες όπως τον Ρόνι Γιου (Ronny Yu) από το Χονγκ Κονγκ στην ταινία «Άτρωτος του Τζετ Λι» («Jet Li»), την Ιταλίδα Ρομπέρτα Τόρε (Roberta Torre) στην ταινία «Mare Nero» («Dark Sea»), τον Σέρβο Ούρος Στογιάνοβιτς (Uros Stojanovic) στην ταινία «Tears for Sale», τον Άγγλο Πήτερ Γουέμπερ (Peter Webber) στην ταινία «Χάνιμπαλ: η Aρχή», τον Γερμανό Βάιτ Χέλμερ (Veit Helmer) στην ταινία «Absurdistan» και τη Βρετανίδα Σάρον Μαγκουάιρ (Sharon Maguire) στην ταινία «Τυφλή Eπίθεση» με πρωταγωνιστές τη Μισέλ Γουίλιαμς και τον Γιούαν Μακ Γκρέγκορ.
Έχει επίσης συνθέσει μουσική για τις ταινίες «Ένας Άντρας Μόνος του» του Τομ Φορντ (Tom Ford) του 2009, «Days of Grace» του Εβεράρντο Γκουτ (Everardo Gout) – η οποία του εξασφάλισε το μεξικανικό βραβείο Ariel Καλύτερης Μουσικής Επένδυσης το 2012 -, «Trishna» του Μάικλ Γουίντεμπoτομ (Michael Winterbottom) (2011), και φυσικά για την ταινία «The Grandmaster» του Γουόνγκ Καρ Γουάι (2013), του οποίου η προβολή άνοιξε το Φεστιβάλ Βερολίνου εκείνης της χρονιάς.
Πιο πρόσφατα συνέθεσε μουσική για τις κινεζικές παραγωγές «The Wasted Times» (2016) του Ερ Τσενγκ (Er Cheng), «God of War» (2017) του Γκόρντον Τσαν (Gordon Chan) και «Miss Puff» (2018) του Σίνι Ζανγκ (Xinyi Zhang) αλλά και για τις ευρωπαϊκές παραγωγές όπως για την τετραλογία του Channel 4 «Chimerica» (2018) του Μάικλ Κίλορ (Michael Keillor) ) αλλά και για την κινηματογραφική μεταφορά του «Ματωμένου Γάμου» του Φεντερίκο Γκαρσία Λόρκα (La Novia – 2015), που απέσπασε 20 υποψηφιότητες στα βραβεία Γκόγια, συμπεριλαμβανομένης και της Καλύτερης Μουσικής.
Στο έργο του συμπεριλαμβάνεται και η σύνθεση της μουσικής για την επίσημο ντοκιμαντέρ των Ολυμπιακών αγώνων του Πεκίνου «The Everlasting Flame: Beijing 2008», που απέσπασε πλήθος βραβείων διεθνώς.
Συγκεκριμένα τον Οκτώβριο του 2009, η μουσική του Ουμεμπαγιάσι παρουσιάστηκε για πρώτη φορά σε συναυλία στο πλαίσιο του Κινηματογραφικού Φεστιβάλ της Γάνδης από τη Φιλαρμονική της Φλάνδρας την οποία διηύθυνε ο διεθνώς κορυφαίος μαέστρος Ντιρκ Μπροσέ (Dirk Brossé). Τον Μάιο του 2010, πάνω από 7.000 άνθρωποι απόλαυσαν τη μελωδική μουσικής του, που εκτέλεσε η ορχήστρα Sinfonieta Krakowia στο Φεστιβάλ Κινηματογραφικής Μουσικής της Κρακοβίας στην Πολωνία, ενώ λίγους μήνες αργότερα, τον Δεκέμβριο του 2010 επισκέφθηκε για πρώτη φορά τη χώρα μας. Τα εισιτήρια για τις τότε συναυλίες του, στο ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, που και πάλι ήταν υπό τη διεύθυνση του Ντιρκ Μπροσέ, είχαν εξαντληθεί.
Ο Σιγκέρου Ουμεμπαγιάσι είναι μέλος της Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών Κινούμενης Εικόνας (Academy of Motion Picture Arts and Science) και της Παγκόσμιας Ακαδημίας Μουσικής Επένδυσης (World Soundtrack Academy).
Ο Shigeru Umebayashi, ο UME αν προτιμάτε, αυτός ο σπάνιος καλλιτέχνης θα είναι στην Αθήνα στις 28 Σεπτεμβρίου 2022. Το Ωδείο Ηρώδου Αττικού θα πλημμυρίσει από τη μελωδική, ρομαντική, αιθέρια και συνάμα απόκοσμη μουσική του ενώ το ελληνικό κοινό θα έχει την ευκαιρία να μυηθεί στα συγκλονιστικά ηχοτοπία του. Σε μια παράσταση που δεν είναι απλά μουσική, αλλά μια ολοκληρωμένη αισθητική και πνευματική εμπειρία.
Αυτή είναι η δύναμη της μουσικής!
http://shigeru-umebayashi.com/
Διευθύνει: Dirk Brossé
Με την
Athens Philharmonia Orchestra
& το
Alex Drakos Ensemble
Αλέξανδρος – Δράκος Κτιστάκης: τύμπανα ενορχηστρώσεις.
Γιάννης Παπαδόπουλος: πιάνο, πλήκτρα
Ντίνος Μάνος: μπάσο
Θοδωρής Κότσυφας: κιθάρα
Νίκος Μέρμηγκας: νυκτά έγχορδα
Ώρα έναρξης: 21:00
Μείνετε συντονισμένοι στο event της συναυλίας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα τελευταία νέα
https://www.facebook.com/events/1168169193964026/?active_tab=about
Πληροφορίες Εισιτηρίων
Η προπώληση εισιτηρίων της συναυλίας ξεκινά την Πέμπτη 7 Ιουλίου 2022.
Όλες οι θέσεις, κάτω και άνω διαζώματος, είναι αριθμημένες.
Τα εισιτήρια είναι απολύτως προσωπικά και μη μεταβιβάσιμα.
Κάτω Διάζωμα
Διακεκριμένη Ζώνη: 85 ευρώ
Ζώνη A: 70 ευρώ
Ζώνη B: 60 ευρώ
Ζώνη Γ: 55 ευρώ
ΑμεΑ: 25 ευρώ
Άνω Διάζωμα
Ζώνη Δ: 45 ευρώ
Ζώνη E: 35 ευρώ
Ζώνη ΣΤ: 30 ευρώ
Ζώνη Ζ: 27 ευρώ
Για τα ΑμεΑ υπάρχει ειδικά διαμορφωμένος χώρος (ΚΑΤΩ Διάζωμα, Κερκίδα Α, Σειρές 1 – 3). Τα εισιτήρια κοστίζουν 25 ευρώ. Το εισιτήριο των συνοδών κοστίζει 25 ευρώ. Κρατήσεις στο tameia@greekfestival.gr και στο τηλέφωνο 210 3221 897.
Δίκτυο viva.gr
Τηλεφωνικά: 11876
Φυσικά Σημεία Προπώλησης
Όλα τα Viva Spots
(Καταστήματα: Wind, Public, Media Markt, Βιβλιοπωλεία Ευριπίδης, Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων, αθηνόραμα.gr, Yoleni’s)
Οι Λονδρέζοι Thee Escapees μόλις ξαμόλησαν το Breaking Out στην Spinout Nuggets και βάζουν τα πράγματα στη θέση τους!
Πρόκειται για την πρώτη κυκλοφορία της μπάντας. Αλλά οι μουσικοί είναι χρόοοονια στο κουρμπέτι. Βετεράνοι ο καθένας στο ρόλο του, μπαρουτοκαπνισμένοι από gigs στα καλύτερα καταγώγια, ενώσανε δυνάμεις και προσφέρουν 13 σφηνάκια αληθινού rock n roll , όπως πρέπει να παίζεται. Αβασάνιστα, δυνατά, ανώριμα, ιδρωμένα, με διάθεση να παρτάρει μέχρι το πρωί και βάλε.
Σαφείς επιρροές από Vibes, Yardbirds, Nine Below Zero, Milkshakes , Sonics και Bo Diddley, οι Escapees δεν αφήνουν χώρο για αμφιβολίες ως προς τις προθέσεις τους. Είναι οι χειρότερες και θέλουν να σε ξεσηκώσουν από τον καναπέ σου (που αν έχει πάρει το σχήμα του κώλου σου το μαξιλάρι χάνεις κατά κράτος το παιχνίδι) και να σου θυμίσουν όλους τους λόγους για τους οποίους πρέπει να περνάς καλά. Να λες και καμιά φορά δεν με νοιάζει βρε αδερφέ!
Από το εναρκτήριο λάκτισμα της μπότας στο Baby You ‘re Not What I Want μέχρι το τελευταίο, κοφτερό σαν καλοακονισμένο ξυράφι , ακόρντο του Her Big Mistake τα παλικάρια σας καλούν σε ένα πάρτυ που σίγουρα θα περάσετε τέλεια!
Αν μπορούσα να πω πως ξεχωρίζω κάποια κομμάτια ως καλύτερα, θα έλεγα τα The Back Of My Mind για τη μελωδία και το Lose Your Head για τη φυσαρμόνικα . Και το S.K.P. γιατί είναι instrumental που και νεκρούς ανασταίνει. Και το … και το … Είναι το album που θα καραγουστάρετε και δεν το ξέρετε!
Αν κυνηγάτε το κράμα χρωμίου βινυλίου (όπως λέμε δίσκος, ναι έχει και χρώμιο μέσα, βινύλιο σκέτο ήταν το παντελονάκι του Lux Ιnterior)θα περιμένετε λίγο γιατί η κυκλοφορία πήγε λίγο πίσω και αναμένεται τον Αύγουστo.
Μέχρι τότε, μπορείτε να το ακούσετε και να το παραγγείλετε σε ψηφιακή μορφή από εδώ
Κολλητικό σε εθιστικά επίπεδα, be forewarned!
Φέτος το καλοκαίρι, που είναι γεμάτο αξέχαστα live, δεν μένουν στην απέξω οι Clutch που για άλλη μια φορά έρχονται με φουλ δύναμη (όπως πάντα) στο Release Festival του 2022 στις 19 Ιουλίου, στην Πλατεία Νερού. Με τον καινούργιο τους δίσκο να πλησιάζει, θα μας ταξιδέψουν σίγουρα και αυτό το καλοκαίρι.
Με καταγωγή από Germantown Maryland, παίζουν στην hard rock, blues rock και βεβαίως stoner rock σκηνή τα τελευταία 30 χρόνια. Έχοντας ήδη 12 δίσκους στην ζώνη τους, με τον πιο πρόσφατο το Book of Bad Decisions του 2018, είναι ασταμάτητοι και δεν παραπονιόμαστε.
Στα drums Jean-Paul Gaster (Δίδυμος), στην μπάσο κιθάρα Dan Maines (Ιχθύς), στην lead κιθάρα ο Tim Sult (Κριός) και στο μικρόφωνο ο Neil Fallon (Σκορπιός).
Ο καινούργιος τους δίσκος We Strive for Excellence σύντομα θα κυκλοφορήσει και ήδη έχει βγει σαν ένα sneak peek ομώνυμο τραγούδι.
Περιμένουμε σίγουρα στην σίγουρα ζεστή μέρα του Ιουλίου, οι Clutch να μας κάνουν να ιδρώσουμε ακόμα παραπάνω με μερικά από τα καυτά τραγούδια τους (έχουν πολλά, αλλά δυστυχώς δεν θα τα ακούσουμε όλα). Σίγουρα θα ακουστούν όμως, “Electric Worry”, “Mob Goes Wild”, “Earth Rocker”, “Red Alert (Boss Metal Zone)”,”Regulator”, “In walks Barbarella”, “Spacegrass” και “X-Ray Visions”.
Στην πλατεία γενικά στις 19 του μήνα θα γίνει χαμούλης μαζί με τους Clutch, γιατί δεν ξεχνάμε την πρώτη εμφάνιση στην χώρα από Hellacopters που έρχονται από την Σουηδία και είναι ένα εντελώς λατρεμένο συγκρότημα garage rock. Στην ίδια σκηνή θα εμφανιστούν και οι Blue Pills που για άλλη μία φορά επιστρέφουν στην Ελλάδα. Με αρχή από Deaf Radio και ΛΔΛΜ είμαστε έτοιμοι να jamάρουμε και να funkάρουμε.
Μας περιμένει ένα άκρως συναρπαστικό και φουλ ξεσηκωτικό live, που απλά δεν περνάνε οι μέρες γρήγορα. Τα λέμε στο Release 19 Ιουλίου παρέα με τους Clutch, μην ξεχάσετε να μείνετε ενυδατωμένοι με μπυρίτσες.
Διαβάστε σχετικά με τη συναυλία, εδώ.
O Manny Charlton , κιθαρίστας και συνιδρυτής της πιο εμβληματικής Σκωτσέζικης rock μπάντας, των Nazareth , πέθανε σε ηλικία 80 χρονών.
Διατέλεσε κιθαρίστας στη μπάντα από το 1968 έως το 1990 . Μετά ακολούθησε σόλο καριέρα και έβγαλε και αρκετές κυκλοφορίες μόνος του. Ήταν συνυπεύθυνος για την επιτυχία της μπάντας το Hair Of The Dog, ενώ στο ίδιο album συμπεριλαμβάνεται η πολύ πετυχημένη διασκευή του Love Hurts των Everly Brothers. Ποιος δεν το έχει χορέψει;…
https://www.youtube.com/watch?v=x-Bg0jjJhgQ
Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως οι Nazareth ήταν πολύ μεγάλη επιρροή στον Axl Rose. Μάλιστα είχε ζητηθεί από τον Charlton να είναι παραγωγός στο θρυλικό Appetite for Destruction. Τα tapes αυτά εμφανίστηκαν τελικά στην ανατύπωση του 2018 .
Από εμάς καλό του ταξίδι και πάμε άλλη μια βόλτα …
Για τις 15 Ιουλίου είναι προγραμματισμένη η κυκλοφορία του The Other Side Of Make Believe των Νεοϋορκέζων Interpol από τη Matador Records.
Πριν επανέλθουμε στα διαδικαστικά για παραγγελίες και τέτοια, που μπορείτε ήδη να τα κάνετε, ας ομολογήσω τα εξής:
Μου προκάλεσε έκπληξη που υπάρχουν ακόμα και δεν περίμενα μετά από αρκετά χρόνια σιωπής . Αν δεν κάνω λάθος , κοντεύουν 20 χρόνια από το Turn On the Bright Lights . 4 από την προηγούμενη κυκλοφορία τους;
πρωτοδισκάκιας δεν είμαι, αλλά νομίζω πως δεν ξεπέρασαν την πρώτη τους κυκλοφορία(μπορεί και να είμαι δηλαδή και να μην το ξέρω)
δεν είμαι ούτε ήμουν ποτέ φανατικός της μπάντας, καλές κιθάρες , κοφτερά riffs αλλά με άλλα πετάω τη σκούφια μου…
Μετά την άχρηστη (;) ενδοσκόπηση, ας πάμε στο διά ταύτα:
Tracklist:
Το The Other Side Of Make Believe βέβαια δεν είναι επιστροφή στις μέρες του Turn On The Bright Lights. Με μια ασαφής περιγραφή, αν στην αρχή της καριέρας τους οι Ιnterpol έλεγαν ιστορίες για τη νύχτα, τώρα προχωράν καθαρά προς την ανατολή και την αρχή της μέρας. Και αυτό δεν το λέω για κακό!
Πιο ήρεμοι, μεστωμένοι , μελωδικοί σίγουρα. Με λιγότερες δυναμικές στιγμές (χωρίς να λείπουν εντελώς) αλλά πολύ πιο προσεγμένες ενορχηστρώσεις. Δίνουν την ευκαιρία σε όλα τα όργανα να πάρουν πρωταγωνιστικό ρόλο και κυρίως ρυθμικά πολύ προσεγμένες αξίες . Και όταν αυτό συμβαίνει, ο drummer δίνει το σύνθημα και το συναίσθημα αλλάζει μέσα στο κομμάτι.
Ερχόμενοι όπως όλοι μετά από το δύσκολο σκηνικό της καραντινοαπομόνωσης, οι Interpol μας δίνουν μια ευκαιρία όχι για να τα σπάσουμε όλα, όχι για να νευριάσουμε και άλλο. Μάλλον αυτό δεν μας χρειάζεται, τουλάχιστον κατά την άποψή της μπάντας όπως την έχουν αποτυπώσει δισκογραφικά. Ίσως είναι καιρός να ηρεμήσουμε και να σκεφτούμε πιο καθαρά. Τα βασικά πράγματα που έχουν σημασία. Όχι τα δήθεν. Τα αληθινά και όχι τα πλαστά.
Μελαγχολικά όμορφο, ίσως είναι η δεύτερη καλύτερη τους δουλειά , αλλά αυτό που λέμε “άλλη φάση”, ίσως καλύτερη, πιο εξελιγμένη, όπως είναι φυσικό για τον μουσικό που αλληλεπιδρά με το περιβάλλον του.
Αγαπημένες στιγμές (μέχρι τώρα γιατί μάλλον θα το ξανακούσω έτσι λίγο) τα Something Changed και το Greenwich. Εγώ θα έλεγα να ανακαλύψετε όμως τις δικές σας… Στις 15 Ιουλίου είπαμε κυκλοφορεί σε ό,τι μορφή έχει ζήτηση αυτές τις χαλεπές μέρες….
https://www.facebook.com/interpol
Ο θρύλος της κιθάρας που ακούει στο όνομα Carlos Santana κατέρρευσε χθες κατά τη διάρκεια της συναυλίας στο Μίσιγκαν. Γύρω στα 20 λεπτά από το ξεκίνημα , προφανώς αδιάθετος ,έκατσε πίσω στα drums, αλλά μετά φαίνεται να λυποθυμάει. Ευτυχώς η επέμβαση από την ιατρική ομάδα που βρίσκονταν εκεί ήταν άμεση και μετά από λίγο ο Santana αποχώρησε χαιρετώντας το πλήθος.
Σύμφωνα με παρευρισκόμενους, φαινόταν από την αρχή να υποφέρει από ζέστη. Ο μάνατζερ του είπε πως ήταν αποτέλεσμα ζέστης και αφυδάτωσης.
Εμείς ευχόμαστε τα καλύτερα, γρήγορα περαστικά και μακάρι να μην έχει σχέση το περιστατικό με την επέμβαση που έκανε στην καρδιά του ο δημοφιλής μουσικός. Keep rocking!
Oι Λoνδρέζοι Healthy Junkies (sic) μόλις πόσταραν καινούργιο τραγούδι και video με τίτλο Cry Of The Wolf. To video έχει μια goth αισθητική γενικά και θυμίζει αντίστοιχες μπάντες του 90’ς MTV , τότε που ακόμα άξιζε τον κόπο να το βλέπεις.
Το Τραγούδι είναι αφιερωμένο στον φίλο τους Wulf . Ο άτυχος μουσικός κόλλησε cororna και πέθανε το 2020. Ήταν μεγάλος φαν της μπάντας και καλός φίλος των Damned. Για τη λεπτομέρεια, στο τραγούδι αυτό είναι drummer o Rat Scabies (The Damned), των οποίων ήταν επίσης πολύ καλός φίλος. Είχε παίξει μαζί τους live στο Old Grey Whistle Test.
Όσον αφορά τους Healthy Junkies , δεν είναι άδικο να πούμε ότι ήταν από τους μεγαλύτερους fan, καθώς δεν είχε χάσει ούτε ένα show από το 2012…
Ακούστε/δείτε το εδώ:
https://www.facebook.com/healthyjunkiesband
The Paranoyds λοιπόν! Πανκ, ποστ πανκ και δεν συμμαζεύεται . Το κουαρτέτο δεν είναι χθεσινό, βαράνε από το 2016. Έχουν κυκλοφορήσει κασέτες, ep, δίσκους, singles και δεν συμμαζεύεται.
Ο ήχος τους χαρακτηρίζεται από πανκ κιθάρες με τη φρεσκάδα της δυτικής ακτής όμως να τους δίνει το εξτραδάκι που χρειάζεσαι για να κολλήσει λίγο το αυτί σου. Τα riffs τους είναι αρκετά κολλητικά και σου μένουν. Ο ρυθμός είναι από mid tempo ως γρήγορος, μονόδρομος για το μουσικό είδος που υπηρετούν. Πιασιάρικα φωνητικά απο τα τα κορίτσια που πλαισιώνουν την μπάντα. Και όλα αυτά με μια γενναιόδωρη δόση 80’ς , τόσο μουσικά όσο και στυλιστικά!
Δεν θες και κάτι άλλο. Οι Paranoyds μάλλον θα μας λυτρώσουν από το γεγονός ότι όταν σου κολλάει ένα κομμάτι στο κεφάλι είναι συνήθως μεγάλη πατάτα. Ε οι Καλιφορνέζοι μάλλον θα μας το αλλάξουν αυτό.
Το δισκάκι τους (τέταρτο νομίζω αλλά τι σημασία έχει;) θα κυκλοφορήσει αρχές Σεπτεμβρίου, για να μας βοηθήσει να επιστρέψουμε στα θρανία έτοιμοι να τα σπάσουμε με χορευτική διάθεση…
Άκου λίγο ένα κομματάκι που έδωσαν πριν την κυκλοφορία τους εδώ
