Πριν η «Δημοκρατία των Kadebostany» αναλάβει την εξουσία της σκηνής, το κοινό θα ταξιδέψει με τα ονειρικά ηχοτόπια των Seven of Hearts – του ελληνικού ντουέτου που ξεχωρίζει για τον ατμοσφαιρικό του ήχο και την art-pop αισθητική του, παντρεύοντας φως και σκοτάδι σε πρωτότυπα μουσικά τοπία.
KADEBOSTANY
THE OUTSIDER WORLD Tour
Σάββατο 13 Δεκεμβρίου 2025
Fuzz Club
Opening Act: Seven of Hearts
Μια καρδιά χωρισμένη στα επτά χτυπά στον ρυθμό της Art-Pop. Οι Seven of Hearts υφαίνουν φως και σκοτάδι σε νήματα ήχου, δημιουργώντας ατμοσφαιρικά ηχοτοπία που στέκονται κάπου ανάμεσα στο όνειρο και στην πραγματικότητα.
Με το πρώτο τους single, “Untamed” (2023), μας κάλεσαν σε έναν ανεξερεύνητο ηχητικό κόσμο – και το ατίθασο κάλεσμά τους ταξίδεψε μέσα από τα ραδιοφωνικά κύματα της πόλης.
Ακολούθησε το “In Her Darkness” (2024), μια εξομολόγηση για τη στιγμή που δύο ψυχές συγκρούονται και προσπαθούν να σωθούν μέσα στο σκοτάδι της επιθυμίας – ένα dark art-pop μανιφέστο που συνοδεύτηκε από ένα τολμηρό video, σκηνοθετημένο με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης.
Το 2025, το “Wild Hearts” άνοιξε τον δρόμο για το πρώτο τους άλμπουμ, “Based on a True Story”, ένα μουσικό αφήγημα γεμάτο πάθος, ευαισθησία και πειραματισμό.
Στις ζωντανές τους εμφανίσεις, ο Χρήστος Μιχαήλ (φωνή) και ο Σταύρος Φιλιπποπολίτης (πιάνο, programming) πλέκουν ένα εκλεπτυσμένο μουσικό σύμπαν που κινείται από τη μελωδικότητα της pop ως τη σκοτεινή λάμψη της synth–art αισθητικής, προσθέτοντας E.D.M. στοιχεία. Στο ρεπερτόριό τους συναντιούνται οι The Weeknd, Adele, Harry Styles, Lana Del Rey, Daft Punk, και ήχοι μιας άλλης synth-pop εποχής, όλοι φιλτραρισμένοι μέσα από το δικό τους συναίσθημα και ήχο.
Οι Seven of Hearts δεν παίζουν απλώς μουσική — αφηγούνται ιστορίες. Ιστορίες για ανήμερες καρδιές που αγαπούν, χάνονται και ξαναγεννιούνται στο φως της σκηνής.
Seven of Hearts
Chris Michael (Vocals)
Stavros Filippopolitis (Keys & Programming)
Το Σάββατο 13 Δεκεμβρίου, οι Kadebostany ‘καταλαμβάνουν’ τη σκηνή του Fuzz Club, παρουσιάζοντας ένα νέο εκρηκτικό show, γεμάτο πάθος, ενέργεια και εικόνες που μένουν χαραγμένες στη μνήμη.
Η Αθήνα θα είναι ένας από τους σταθμούς της παγκόσμιας περιοδείας THE OUTSIDER WORLD TOUR 2026, με την οποία ο Guillaume de Kadebostany – οραματιστής δημιουργός, παραγωγός και «Πρόεδρος» της μπάντας – εγκαινιάζει μια νέα εποχή για το φαντασιακό του μουσικό σύμπαν. Ο ίδιος περιγράφει το νέο του έργο ως “sophisticated music with mass appeal”, μια εκλεπτυσμένη αλλά συναισθηματικά εκρηκτική pop, που δεν υπακούει σε κανόνες και αναζητά την ελευθερία.
Παράλληλα, μόλις κυκλοφόρησε το νέο single «Elephant in the Room» σε συνεργασία με τη rising star Selin Çıngır, προάγγελο του πολυαναμενόμενου άλμπουμ The Outsider, που έρχεται τον Ιανουάριο του 2026.
Η Vasiliki συνεχίζει να ηχογραφεί τα τραγούδια της και παράλληλα συνεχίζει να «πειράζει» αγαπημένα της τραγούδια, τραγούδια που κάποτε σημάδεψαν κάποιο κομμάτι της ζωής της.
Έτσι μετά τη πολύ πετυχημένη διασκευή στο “Cheri Cheri Lady” μας ταξιδεύει στα τέλη των 90s τότε που οι Placebo απογείωναν τη καριέρα τους με το “Every You Every Me” – ένα τραγούδι που ανακατασκευάζει έτσι, ώστε να ακούγεται πραγματικά δικό της.
Παραγωγός και σε αυτό, ο Σταύρος Τσαρούχας, που ως συνθέτης και παραγωγός συμμετέχει με 3 τραγούδια στο νέο άλμπουμ της Doja Cat.
“This song reminds me of my teenage years and childhood. When life was or seemed simpler at least. It feels weird releasing music when there is so much suffering happening around us. A lot of times I find myself losing hope for humanity but those are also the times in which I remind myself how important it is not to, however hard it may seem.
I am worried about the future as we all are. I feel like we are collectively entering an era that will being so many changes – and that it is in our hands to resist, to keep spreading kindness and to keep creating- speaking up and contributing in which ever way we see fit . I understand that It’s easy for me to be writing this – as all these thoughts come from a place of safety but I don’t know what else there is to do – other than keep on going. Thank you to my collaborators on this project. @placeboworld”
Δείτε το video και ακούστε τη διασκευή:
Credits:
Written by Bryan Molko and Stefan Olsdal
Produced by Stavros Tsarouhas
Performed by Vasilikí
Οι Misty Route ετοιμάζονται για το Σάββατο 22 Νοεμβρίου για το ιστορικό ΑΝ club που ρίξουν επίσημα την αυλαία του πρώτου τους άλμπουμ “Without A Trace“, γιορτάζοντας παράλληλα το πέρασμα στη νέα τους εποχή και το επερχόμενο άλμπουμ που έχουν στα σκαριά.
Στο πλάι τους δύο πολύ αγαπημένες μπάντες της Ελληνικής underground σκηνής, με αξιοθαύμαστη πορεία και ανεξίτηλο μουσικό στίγμα, οι Hidden In The Basement και οι Sevengill.
Ετοιμαστείτε για ένα αξέχαστο μουσικό ταξίδι και πάρτε καλού κακού μαζί σας και έναν εφεδρικό σβέρκο!
Misty Route
Οι Misty Route είναι μία alternative metal μπάντα που σχηματίστηκε το 2019, με έδρα την Αθήνα. Το μουσικό τους ύφος προκύπτει από ένα κράμα διαφορετικών μουσικών επιρροών, με κύρια χαρακτηριστικά την ατμοσφαιρικότητα και την κλιμακούμενη γκρούβα, ενώνοντας αρμονικά ψυχεδελικές ροκ πινελιές με metal ξεσπάσματα.
Το group απαρτίζεται από τους Λευτέρη Σαατσάκη στην κιθάρα και τα φωνητικά, Γιώργο Κονόμη στο μπάσο και Κωνσταντίνο Καλούδη στα τύμπανα.
Μετά την κυκλοφορία 3 demo κομματιών το 2020, οι Misty Route κυκλοφόρησαν το Δεκέμβριο του 2021 το πρώτο full-length άλμπουμ τους με τίτλο “Without A Trace”. Η μίξη του άλμπουμ έγινε από τον Αντώνη Κοντόζογλου στο 9800 Studios, στο Αιγάλεω, ο οποίος ανέλαβε μαζί με τους Misty Route και την τελική παραγωγή. Το mastering επιμελήθηκε ο Goran Finnberg στο ΑΒ mastering room στη Σουηδία, ο οποίος έχει συνεργαστεί στο παρελθόν με ονόματα-μεγαθήρια του σκληρού ήχου όπως Opeth, In Flames, Meshuggah, Arch Enemy, Soilwork, Hammerfall και Dark Tranquility.
Με φρέσκες εμπειρίες στις αποσκευές τους από τις πρόσφατες δυνατές live εμφανίσεις τους σε Ελλάδα και εξωτερικό, οι Misty Route επιστρέφουν ορεξάτοι στη σκηνή του ΑΝ Club διοργανώνοντας μια χορταστική μουσική γιορτή για όλους τους παλιούς και νέους φίλους τους.
Οι Hidden in the Basement είναι ένα heavy rock συγκρότημα από τη Λάρισα.
Δημιουργημένοι το 2007, έχουν ήδη χαράξει μια ποιοτική και συνεπή πορεία στην εγχώρια underground σκηνή, έχοντας κυκλοφορήσει ένα demo και 3 full length άλμπουμ.
Με συναυλίες σε όλη την Ελλάδα, την Ευρώπη και την Τουρκία, δίπλα σε μεγάλα συγκροτήματα όπως Sepultura, Karma to Burn, Orange Goblin, Burst, Clutch, Septic Flesh, Rotting Christ, οι Hidden in the Basement πάντα λαμβάνουν τις πιο θετικές κριτικές για τις ζωντανές εμφανίσεις τους!
Το 2025 η μπάντα είναι έτοιμη να κυκλοφορήσει το 4ο full length album της!
Οι Sevengill είναι μια post metal μπάντα από την Αθήνα. Σχηματίστηκαν το 2016 και το Νοέμβριο του 2022 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο “Sea”, ενώ έχει προηγηθεί η κυκλοφορία ενός EP (Atem, 2019).
Έχουν μοιραστεί με διάφορα ονόματα τις εγχώριες underground – και μη – σκηνές, µɛ τις support εμφανίσεις τους δίπλα σε Cult of Luna και Amenra στην Ελλάδα να ξεχωρίζουν. Η μουσική τους χαρακτηρίζεται ταυτόχρονα από μινιμαλισμό και δυναμισμό και ποντάρει στη χημεία των τριών μελών του συγκροτήματος.
Επηρεασμένοι από τον ήχο των Isis, Amenra και Giant Squid, καταπιάνονται με το δέος και την υπαρξιακή αγωνία που προκαλεί η Φύση και ο Θάνατος.
Το Release Athens 2026 υποδέχεται τους Nick Cave & The Bad Seeds, την Τετάρτη 24 Ιουνίου, στην Πλατεία Νερού, σε μια χρονιά – ορόσημο, καθώς συμπληρώνεται μια δεκαετία από το ξεκίνημα του φεστιβάλ. Μη ξεχάσουμε πως η πρώτη ανακοίνωση ήρθε για τον Morrisseyεπιστρέφει στην Αθήνα.
Ο χαρισματικός Αυστραλός καλλιτέχνης και η καθηλωτική μπάντα του, επιστρέφουν στη χώρα μας, τέσσερα χρόνια μετά τη συγκλονιστική τους εμφάνιση στον ίδιο χώρο, για μία ακόμα μεγάλη βραδιά στο πλαίσιο της Wild God Tour, η οποία έχει ήδη χαρακτηριστεί ως μία από τις σημαντικότερες ζωντανές εμπειρίες των τελευταίων ετών, παγκοσμίως.
Περισσότερα ονόματα θα ανακοινωθούν σύντομα! Εσύ προς το παρόν το αποθηκεύεις από τώρα στην ατζέντα σου!
Οι Nick Cave & The Bad Seeds
σχηματίστηκαν το 1983, μετά τη διάλυση των Birthday Party, και γρήγορα παγιώθηκαν ως ένα από τα πιο πρωτοπόρα και καταξιωμένα συγκροτήματα της post-punk εποχής. Ο ήχος τους εξελίσσεται σταθερά όλα αυτά τα χρόνια, μαζί με τη λυρική ματιά του ηγέτη τους: από το σκοτεινό χάος του “From Her to Eternity” (1984) μέχρι τη σκεπτόμενη διάθεση του “Wild God” (2024), o Cave μαζί με τους Bad Seeds δεν σταμάτησαν να δημιουργούν τραγούδια που αγγίζουν εκατομμύρια ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο, κερδίζοντας μία περίοπτη θέση στη rock ‘n’ roll αιωνιότητα.
Παρότι η σύνθεση των Bad Seeds έχει μεταβληθεί μέσα στα χρόνια, το συγκρότημα παρέμεινε πάντα μια μουσική δύναμη εξίσου ισχυρή με τον Αυστραλό super star, γεμάτη σπουδαίες καλλιτεχνικές προσωπικότητες (ανάμεσά τους πλέον και ο Colin Greenwood των Radiohead) που στηρίζουν το έργο του με μια σπάνια σταθερότητα και δημιουργική συνέπεια, κάτι που επιβεβαιώθηκε με την κυκλοφορία του “Wild God”, το οποίο απέσπασε εξαιρετικές κριτικές και κατέκτησε το Top 10 σε αρκετές χώρες.
Η περιοδεία που ακολούθησε όχι μόνο έκανε sold out το ευρωπαϊκό σκέλος της, αλλά χαρακτηρίστηκε συνολικά ως μία από τις κορυφαίες live εμπειρίες των ημερών μας, ένα θέαμα γεμάτο ένταση και συγκίνηση, που περιέχει ισόποσες δόσεις μελαγχολίας και λύτρωσης, και χαρακτηρίζεται από μία μοναδική επαφή με το κοινό, τοποθετώντας τους δημιουργούς του οριστικά στο κορυφαίο επίπεδο ανάμεσα στους headliners της παγκόσμιας μουσικής σκηνής.
Την Τετάρτη 24 Ιουνίου, οι Nick Cave & The Bad Seeds επιστρέφουν στο Release Athens και την Πλατεία Νερούγια να παρουσιάσουν ένα setlist που περιλαμβάνει τραγούδια και από τις τέσσερις δεκαετίες της καριέρας τους και να μας θυμίσουν ότι παραμένουν ένα από τα πιο συναρπαστικά live acts του πλανήτη.
Η διάθεση των εισιτηρίων ξεκινάει την Παρασκευή 10 Οκτωβρίου, στις 10:00, προς 62€. Οι επόμενες φάσεις θα ανακοινωθούν στην πορεία.
Επίσης, διατίθεται περιορισμένος αριθμός VIP εισιτηρίων, με πρώτη τιμή τα 180€.
Nick Cave, photo by Ian Allen
Στη συγκεκριμένη κατηγορία περιλαμβάνονται οι εξής προνομιακές παροχές:
Ξεχωριστή υπερυψωμένη περιοχή διαμορφωμένη με stands & stools για όλους
Open-bar
Ξεχωριστή πύλη εισόδου
Ιδιωτικό parking
Ξεχωριστές τουαλέτες
Αναμνηστικό δώρο
Όλες οι πληροφορίες (τιμές, πρόγραμμα, πρόσβαση) στο releaseathens.gr
Διάθεση εισιτηρίων ΑμεΑ:
Το Φεστιβάλ φροντίζει για την πρόσβαση Ατόμων με Αναπηρία, προσφέροντας ειδικό χώρο με ανεμπόδιστη θέα προς τη σκηνή. Ο ειδικός χώρος είναι προσβάσιμος με αμαξίδιο, διαθέτει καθίσματα, ξεχωριστές τουαλέτες & δωρεάν parking.
Για την αγορά εισιτηρίων ΑμεΑ, παρακαλούμε να προωθήσετε το αίτημά σας ηλεκτρονικά στο support@releaseathens.gr, επισυνάπτοντας την κάρτα αναπηρίας σας. Για την είσοδό σας στους χώρους ΑμεΑ, η κάρτα αυτή θα χρειαστεί να επιδειχθεί κατά την άφιξή σας στο Φεστιβάλ.
Το Release Athens 2026 υποδέχεται τους Nick Cave & The Bad Seeds, την Τετάρτη 24 Ιουνίου, στην Πλατεία Νερού, σε μια χρονιά – ορόσημο, καθώς συμπληρώνεται μια δεκαετία από το ξεκίνημα του φεστιβάλ. Μη ξεχάσουμε πως η πρώτη ανακοίνωση ήρθε για τον Morrisseyεπιστρέφει στην Αθήνα.
Ο χαρισματικός Αυστραλός καλλιτέχνης και η καθηλωτική μπάντα του, επιστρέφουν στη χώρα μας, τέσσερα χρόνια μετά τη συγκλονιστική τους εμφάνιση στον ίδιο χώρο, για μία ακόμα μεγάλη βραδιά στο πλαίσιο της Wild God Tour, η οποία έχει ήδη χαρακτηριστεί ως μία από τις σημαντικότερες ζωντανές εμπειρίες των τελευταίων ετών, παγκοσμίως.
Το Release Athens 2026 υποδέχεται τον Baxter Dury και την Anna von Hausswolff, την Τετάρτη 24 Ιουνίου, στην Πλατεία Νερού. Ο φλεγματικός Βρετανός τραγουδοποιός επιστρέφει στην Αθήνα τρία χρόνια μετά την εξαιρετική του εμφάνιση στον ίδιο χώρο, ενώ η Σουηδή συνθέτρια και τραγουδίστρια πραγματοποιεί το πολυαναμενόμενο ντεμπούτο της στη χώρα μας. Μια βραδιά με έντονο προσωπικό στίγμα, σκοτεινή γοητεία και μοναδικό καλλιτεχνικό αποτύπωμα, που θα κορυφωθεί με την εμφάνιση των headliners Nick Cave & The Bad Seeds.
Ο Baxter Dury
αποτελεί μία από τις πιο ιδιόρρυθμες και ευφυείς παρουσίες της σύγχρονης βρετανικής μουσικής. Εδώ και περισσότερες από δύο δεκαετίες, χτίζει έναν απολύτως προσωπικό κόσμο, όπου η απόμακρη και ψυχρή αφήγηση, το καυστικό χιούμορ και οι λεπτομερείς κοινωνικές παρατηρήσεις συνυπάρχουν με κομψές, συχνά απρόσμενες ενορχηστρώσεις. Οι ιστορίες του εκτυλίσσονται σε μπαρ, διαμερίσματα και σκοτεινές γωνιές του Λονδίνου, γεμάτες χαρακτήρες εύπορους, παρακμιακούς, γελοίους και βαθιά ανθρώπινους.
Γιος του Ian Dury, κατάφερε σταδιακά να αποτινάξει το βάρος του ονόματος και να καθιερωθεί με τους δικούς του όρους. Από το ντεμπούτο Len Parrot’s Memorial Lift (2002) μέχρι το Floor Show (2005), έθεσε τα θεμέλια ενός ήχου που συνδυάζει new wave, chamber pop και λιτές ρυθμικές φόρμες. Η μεγάλη τομή ήρθε με το Prince of Tears (2017), όπου disco και συναισθηματική ωμότητα συνυπάρχουν ιδανικά, ενώ οι επόμενες δουλειές του πειραματίστηκαν με dance και hip-hop στοιχεία, χωρίς να αλλοιώσουν τον πυρήνα του.
Το 2023, το σκοτεινό και εξομολογητικό I Thought I Was Better Than You επιβεβαίωσε τη στιχουργική του δεινότητα. Το 2025, με το Allbarone, σε παραγωγή του σπουδαίου Paul Epworth (Adele, Florence & The Machine), παρουσιάζει το πιο άμεσο και σύγχρονο έργο του: έναν δίσκο αιχμηρό, μελωδικό και βαθιά παρατηρητικό. Ο Baxter Dury παραμένει ένας μοναδικός χρονικογράφος της αστικής ζωής, με βλέμμα σαρκαστικό και φωνή αφοπλιστικά ειλικρινή.
Η Anna von Hausswolff
συγκαταλέγεται στις πλέον ασυμβίβαστες μορφές της σύγχρονης ευρωπαϊκής μουσικής. Η Σουηδή συνθέτρια, τραγουδίστρια και οργανίστρια έχει χτίσει, εδώ και δεκαπέντε χρόνια, έναν ήχο ξεχωριστό, όπου η γοτθική παράδοση συναντά το post-rock, το drone metal και τις πιο σκοτεινές εκφάνσεις της κλασικής μουσικής. Το εκκλησιαστικό όργανο βρίσκεται στο κέντρο του ήχου της, εξερευνώντας τις δυνατότητές του – από εύθραυστες, σχεδόν ιερές στιγμές, μέχρι εκκωφαντικές εκρήξεις.
Φωνητικά, διαθέτει εντυπωσιακό εύρος και ένταση, με το όνομά της να αναφέρεται δίπλα σε εμβληματικές μορφές όπως η Kate Bush, η Diamanda Galás και η PJ Harvey. Το ντεμπούτο της, Singing from the Grave (2010), έφτασε στο Top 5 της Σουηδίας· ωστόσο, η καλλιτεχνική της ταυτότητα διαμορφώθηκε ουσιαστικά με τα Ceremony (2012) και The Miraculous (2015). Το Dead Magic (2018), με τα ανατριχιαστικά “The Mysterious Vanishing of Electra” και “Ugly and Vengeful”, καθώς και το υποβλητικό All Thoughts Fly (2020), την καθιέρωσαν διεθνώς.
Πριν από λίγους μήνες κυκλοφόρησε το Iconoclasts, η πρώτη της δουλειά στη δική της Year0001. Ένας δίσκος πιο ζεστός, πιο pop, αλλά εξίσου συγκλονιστικός, με συμμετοχές από τον μέντορά της Iggy Pop, την Ethel Cain και τον Abul Mogard. Παράλληλα, υπέγραψε – μαζί με τον Filip Leyman – τη μουσική για την ταινία Couture, με πρωταγωνίστρια την Angelina Jolie, η οποία έκανε πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο.
Οι Nick Cave & The Bad Seeds
σχηματίστηκαν το 1983, μετά τη διάλυση των Birthday Party, και γρήγορα παγιώθηκαν ως ένα από τα πιο πρωτοπόρα και καταξιωμένα συγκροτήματα της post-punk εποχής. Ο ήχος τους εξελίσσεται σταθερά όλα αυτά τα χρόνια, μαζί με τη λυρική ματιά του ηγέτη τους: από το σκοτεινό χάος του “From Her to Eternity” (1984) μέχρι τη σκεπτόμενη διάθεση του “Wild God” (2024), o Cave μαζί με τους Bad Seeds δεν σταμάτησαν να δημιουργούν τραγούδια που αγγίζουν εκατομμύρια ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο, κερδίζοντας μία περίοπτη θέση στη rock ‘n’ roll αιωνιότητα.
Παρότι η σύνθεση των Bad Seeds έχει μεταβληθεί μέσα στα χρόνια, το συγκρότημα παρέμεινε πάντα μια μουσική δύναμη εξίσου ισχυρή με τον Αυστραλό super star, γεμάτη σπουδαίες καλλιτεχνικές προσωπικότητες (ανάμεσά τους πλέον και ο Colin Greenwood των Radiohead) που στηρίζουν το έργο του με μια σπάνια σταθερότητα και δημιουργική συνέπεια, κάτι που επιβεβαιώθηκε με την κυκλοφορία του “Wild God”, το οποίο απέσπασε εξαιρετικές κριτικές και κατέκτησε το Top 10 σε αρκετές χώρες.
Η περιοδεία που ακολούθησε όχι μόνο έκανε sold out το ευρωπαϊκό σκέλος της, αλλά χαρακτηρίστηκε συνολικά ως μία από τις κορυφαίες live εμπειρίες των ημερών μας, ένα θέαμα γεμάτο ένταση και συγκίνηση, που περιέχει ισόποσες δόσεις μελαγχολίας και λύτρωσης, και χαρακτηρίζεται από μία μοναδική επαφή με το κοινό, τοποθετώντας τους δημιουργούς του οριστικά στο κορυφαίο επίπεδο ανάμεσα στους headliners της παγκόσμιας μουσικής σκηνής.
Την Τετάρτη 24 Ιουνίου, οι Nick Cave & The Bad Seeds επιστρέφουν στο Release Athens και την Πλατεία Νερούγια να παρουσιάσουν ένα setlist που περιλαμβάνει τραγούδια και από τις τέσσερις δεκαετίες της καριέρας τους και να μας θυμίσουν ότι παραμένουν ένα από τα πιο συναρπαστικά live acts του πλανήτη.
Η διάθεση των εισιτηρίων ξεκινάει την Παρασκευή 10 Οκτωβρίου, στις 10:00, προς 62€. Οι επόμενες φάσεις θα ανακοινωθούν στην πορεία.
Επίσης, διατίθεται περιορισμένος αριθμός VIP εισιτηρίων, με πρώτη τιμή τα 180€.
Στη συγκεκριμένη κατηγορία περιλαμβάνονται οι εξής προνομιακές παροχές:
Ξεχωριστή υπερυψωμένη περιοχή διαμορφωμένη με stands & stools για όλους
Open-bar
Ξεχωριστή πύλη εισόδου
Ιδιωτικό parking
Ξεχωριστές τουαλέτες
Αναμνηστικό δώρο
Όλες οι πληροφορίες (τιμές, πρόγραμμα, πρόσβαση) στο releaseathens.gr
Διάθεση εισιτηρίων ΑμεΑ:
Το Φεστιβάλ φροντίζει για την πρόσβαση Ατόμων με Αναπηρία, προσφέροντας ειδικό χώρο με ανεμπόδιστη θέα προς τη σκηνή. Ο ειδικός χώρος είναι προσβάσιμος με αμαξίδιο, διαθέτει καθίσματα, ξεχωριστές τουαλέτες & δωρεάν parking.
Για την αγορά εισιτηρίων ΑμεΑ, παρακαλούμε να προωθήσετε το αίτημά σας ηλεκτρονικά στο support@releaseathens.gr, επισυνάπτοντας την κάρτα αναπηρίας σας. Για την είσοδό σας στους χώρους ΑμεΑ, η κάρτα αυτή θα χρειαστεί να επιδειχθεί κατά την άφιξή σας στο Φεστιβάλ.
Οι The Duckling και Runes συναντήθηκαν διόλου τυχαία στα Shellac Recording Studios, σε μια live studio συνεργασία που χωρίζεται σε 3 μέρη:
1ο μέρος: ακουστική live εκτέλεση των κομματιών “3+7” και “Water” των THE DUCKLING από τoυς: Βάσια Μπακογιάννη (φωνητικά), Grim Puppet (ακουστική κιθάρα) και Runes (πιάνο).
2o μέρος: live εκτέλεση από τον RUNES των κομματιών του “Nobody Writes Songs for Therapists” και “Never Let Go”.
3o μέρος: live cover του “Birds of a Feather” της Billie Eilish από RUNES & THE DUCKLING.
είναι ένα ανερχόμενο pop μουσικό project που απαρτίζεται από τους Βάσια Μπακογιάννη και Τάσο Παππά (Grim Puppet) και συνδυάζει στοιχεία dream / retro / electro και synth pop.
Ανακαλύψτε τις δύο πρόσφατες ποπ κυκλοφορίες των THE DUCKLING, “3+7” και “WATER”:
είναι καλλιτέχνης ambient μουσικής που δημιουργεί ατμοσφαιρικά ηχοτοπία με έμπνευση τη φύση, την ταυτότητα και το συναίσθημα. Με συνδυασμό μινιμαλιστικών synths και ανατολίτικων μελωδιών, η μουσική του προσφέρει χώρο για εσωτερικό στοχασμό και αναζήτηση για κατανόηση του πώς δουλεύει ο κόσμος.
Ανακαλύψτε το πολυσχιδές ηχητικό σύμπαν του RUNES:
Οι Love Underground είναι μια ωραία έκπληξη από Θεσσαλονίκη, σας τα έχουμε πει εδώ και καιρό αυτά. Οι κάτοικοι της συμπρωτεύουσας που ασχολούνται έστω και λίγο με κιθάρες τους ξέρουν ή θα έπρεπε να τους ξέρουν γιατί άντε. Το καλό είναι πως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και ήρθε το ντεμπούτο τους album και μεις περιχαρείς το ακούσαμε και έχουμε να σας πούμε τα εξής φοβερά και τρομερά πράγματα.
the love underground – never ends cover (1)
Οι Love Underground έχουν παρουσιάσει μια άρτια και πολυπληθής δουλειά.
Και εξηγούμαι πάραυτα για να μην έχουμε παρεξηγήσεις. Είναι αρχικά από τα album που δεν αρκεί μια φορά να το ακούσεις. Εγώ είμαι ήδη στο τέταρτο πέρασμα και αποφάσισα να αρχίσω να γράψω καμιά αράδα γιατί το σαββατοκύριακο άρχισε και τελειώνει με αυτούς παρέα και σίγουρα βγήκα κερδισμένος.
Στα 11 κομμάτια που αποτελούν το δίσκο, οι Love Underground καταφέρνουν να μας δείξουν τα δόντια τους, χωρίς πολλές φιοριτούρες και κανένα overplay, αλλά να καταλάβεις και τις επιρροές τους, και να δεις ξεκάθαρα ότι έχουν χαρακτήρα και το βασικό συστατικό: ψυχή. Και την καταθέτουν όλοι, δεν ξεχωρίζω κανέναν.
Αν σας αρέσουν οι κιθάρες, θα βρείtε πολλά γούστα εδώ. Indie, post punk, grunge και λίγο περισσότερο κιθαριστικό θόρυβο με γούστο και συνοχή που δίνει αρτιότητα σε όλα τα κομμάτια.
Αρκετές χροιές στις κιθάρες το κάνουν από μόνο του ενδιαφέρον. Από την άλλη, η φωνή είναι μια μελωδική σταθερά που σου δίνει σαφή προσανατολισμό, και ανάλογα το κομμάτι, το κάνει πιο λυρικό στις ήρεμες στιγμές τους, ή τους φέρνει σε απόλυτη ισορροπία όταν οι κιθάρες δίνουν πόνο. Επίσης είχαμε καιρό να ακούσουμε ωραίες νότες και καθαρές από τραγουδιστή σε κιθαριστική μπάντα για να το πω γενικά.
the love underground live 2 (1)
Τα δε κομμάτια είναι αποτέλεσμα δουλειάς και τίποτα δεν είναι στην τύχη, αποτέλεσμα σκέψης και μάλλον οι επιλογές τους δουλέψανε όλες τουλάχιστον για τα δικά μου γούστα. Μπορεί να με πήγαν λίγο πίσω, μπορεί να μου θύμισαν και λίγο Βρετανία, πιο πολύ Αμερική, αλλά όλα ήταν στιγμές που και οι δυο μεριές του ατλαντικού μεγαλουργούσαν μουσικά. Δεν ξέρω αν με καταλαβαίνετε, αλλά το λέω για καλό και μόνο.
Επίσης, παρότι οι αναφορές τους είναι ξεκάθαρες, είναι το σύνολο που τους κάνει μαγικούς. Δηλαδή, παρότι φαίνονται αρκετά πραγματάκια συνέχεια, ένας ήχος σου μένει, με πολύ ωραίες δυναμικές, ήρεμα και έντονα σημεία, παντού όμως ένα είναι το γνώρισμα: ένας ήχος. Ναι ξέρω είναι δύσκολο αυτό που λέω, αλλά είναι για να καταλάβετε πόσο συμπαγής είναι ο ήχος τους. Μπορεί να είναι η παραγωγή, μπορεί να είναι ότι είναι ίσως μια εξαιρετικά καλοδουλεμένη μπάντα.
Και αυτό είναι ένα φαινόμενο της βόρειας Ελλάδας. Οι μπάντες ό,τι και να παίζουν είναι πάντα καλοπροβαρισμένες και συνήθως με ουσία και χωρίς πολλά πολλά. Αφήνουν τη μουσική τους να μιλήσει για αυτές, γιατί εκεί είναι η ουσία και όχι στο hype. Άλλωστε οι Love Underground δεν νομίζω πως νοιάζονται γι’ αυτό, και πολύ καλά κάνουν. Δεν τους νοιάζει αν θεωρούνται “σχετικοί” με την μουσική του σήμερα.
Από την άλλη, επειδή είναι τόσο ωραία τα τραγούδια τους και είναι ο τρόπος έκφρασης τους, μάλλον περνάνε καλά πρώτα οι ίδιοι όταν εκφράζονται δισκογραφικά και live, και όποιος καταλάβει τη φάση τους καλώς, αλλιώς καλή καρδιά. Και αυτό αυτόματα τους κάνει μπάντα του “τώρα”.
Αν σας αρέσουν οι κιθάρες, αν σας αρέσει η μουσική με νεύρο. αν σας αρέσει η μελωδία, αν σας αρέσουν τα εφέ στις κιθάρες, αν σας αρέσει να ακούτε μπασογραμμές που μετράνε, αν σας αρέσει να ακούτε drummers που ξέρουν ποια είναι η δουλειά τους σε μια μπάντα και τέλος μια φωνή που δένει με όλα αυτά και συνυπογράφουν όλοι στην ταυτότητα της μπάντας, ακούστε τους Love Underground από την αρχή μέχρι το τέλος και μετά θα δείτε πως θα πάτε άμεσα στο repeat. Γιατί σε κερδίζουν από την μουσικότητα και μόνο.
Για τον τρόπο με τον οποίο μπορείτε να δείξετε την εκτίμηση σας τον ξέρετε πλέον μην το κουράζουμε ε; Τέτοιες δουλειές πρέπει να ακούγονται εντός, εκτός, και συνεχώς!
Cobol Pongide: Avant-pop fusing science fiction and political action, retro-futuristic soundscapes to resist space capitalism.
Kosmodrom, the fourth full-length album by Rome-based avant-synth-pop/post-punk outfit Cobol Pongide, released on Friday, October 3, 2025, preceded by the single Lada-Vaz! (1964), the album will be available digitally, on CD and cassette via independent Italian label Dischi Durevoli Records, with distribution by Goodfellas.
The title Kosmodrom
a transliteration of the Cyrillic Космодром – symbolises a humanity in perpetual training for life among the stars. From sarcopterygian fish to early tetrapods to Homo Sapiens, evolution is reimagined here as a long trajectory towards the cosmos, “per aspera ad astra”.In this visionary manifesto, science, Cosmist imagery, and retro-futurist electronics converge into a work that reflects on humanity’s destiny as a cosmic species, and on planet Earth as a “cosmonaut vessel” hurtling through deep space at 600 km per second.
Embracing what they define as “utopian cosmic-electric pop” – or more precisely, “Cosmutopian (avantpop)” – Cobol Pongide continue their sonic exploration using vintage consoles, 1980s toy keyboards, home computers like the Commodore 64, and arcane electronic machines combined with obsolete synths and rickety drum machines. All this serves to fuel songs sung in Italian, telling the story of a working-class cosmonaut epic, tracing humanity’s journey from its deep biological past to an extraterrestrial future.
But make no mistake: this is no ode to the neoliberal conquest of space. Cobol Pongide take a clear stand against predatory space capitalism, denouncing the interplanetary ambitions that have taken shape in the private corporate sector over the past two decades. It’s a critical, poetic, and political form of sci-fi sonics.
Musically, it’s hard not to think of DEVO or Alberto Camerini as guiding spirits behind the project. Yet Cobol Pongide’s vision is equally shaped by science fiction literature – from Philip K. Dick to Stanisław Lem – and by the entire tradition of Soviet space art and culture. This is reflected in the album’s cover art, depicting Cobol, the band’s frontman, inside a real kosmodrom in Rome’s eastern suburbs, floating in zero gravity while coaxing alien sounds from a Soviet Formanta guitar.
Cobol Pongide
Cobol Pongide craft a brand of utopian cosmic-electric pop – or as they call it, “cosmutopian” – sung in Italian and shaped by the creative use of vintage consoles, early home computers like the Commodore 64, 1980s toy keyboards, and other electromechanical oddities. Since their 2009 debut, the band – originally formed by the human Cobol and the robotic vocalist Emiglino Cicala, and initially associated with the toy music scene – has gradually evolved towards a more structured form of avant-pop, incorporating classic electric instruments such as battered synthesisers and dysfunctional drum machines.
Their songs chronicle a cosmonautical and Cosmist epic, not to be confused with astronautics. As they put it: “The astronaut is a freelance entrepreneur of courage; the cosmonaut, a worker of interplanetary progress.” It’s a journey that begins with the first tetrapods and arrives at modern humanity, now poised to leave its earthly marshlands behind in search of celestial bodies. But they warn: this expansion into space must not be led by the same predatory capitalism that, over the past two decades, has begun to colonise the interplanetary imagination. Unsurprisingly, science fiction – and its most visionary strands – saturate the world of
Cobol Pongide
They have released three albums to date: Musica per anziani cosmonauti (2009), Vita da spaziale (2017), and Estremofilia cosmica e operaia (2021). Their fourth full-length album, Kosmodrom, is scheduled for release in October 2025 via Dischi Durevoli Records/Goodfellas. Five additional releases – including a soundtrack and a tribute album curated by Emiglino Cicala – are available on Bandcamp.
But Cobol Pongide is more than just a music project. Cobol has authored three critical essays on space exploitation, including Marte oltre Marte (DeriveApprodi, 2019), the first Italian book to explore the future of interplanetary labour. The group is also involved in UFOcycling, a form of counter-mapping by bicycle through urban environments, and in 2024 published Anticaja Canaglia, a collection of speculative fiction grounded in everyday life.
CREDITS
Instruments, music and lyrics | Cobol
Recording, mixing and mastering | Cobol
Artwork | Cobol
Photos | Maria Cassa
Οι Vintersorg κυκλοφόρησαν νέα δουλειά και ο τίτλος αυτού ‘Vattenkrafternas spel’ !
Οι Vintersorg μαζί με τους Borknagar και τους Enslaved είναι κυρίαρχοι σε έναν χώρο όπου η θεματολογία έχει να κάνει με τις βόρειες αξίες, κυρίως της Σκανδιναβίας. Αυτοί λοιπόν παίζουν “μπάλα” μόνοι τους στο Viking/folk Black Metal με progressive αναφορές. Πιστεύω ότι καλά το έθεσα ως όρο. Τις βάσεις τις έβαλαν οι Enslaved με το εκπληκτικό “Frost”, όπως και με το ντεμπούτο τους άλλωστε. Οι Vintersorg έχουν πραγματοποιήσει ένα θαυμάσιο σερί από αξιόλογους ως και εξαιρετικούς δίσκους.
Μην ξεχνάμε ότι ο Andreas Hedlund έχει παίξει σε πέντε-έξι δουλειές των Borknagar.
Vintersorg: “Vattenkrafternas spel”
Το νέο άλμπουμ των Vintersorg δεν προδίδει την εμπιστοσύνη μας
Τόσα χρόνια και τόσους δίσκους, εμπιστευόμαστε μια μπάντα που γνωρίζει πως να ικανοποιήσει και τον πιο απαιτητικό ακροατή του είδους. Ένα δύσκολο είδος η αλήθεια είναι που πολλές φορές μπορεί να πέσει εύκολα στην “παγίδα” της γραφικότητας και της κωμωδίας πολλές φορές.
Οι Vintersorg ποτέ δεν έπεσαν σε αυτή την “παγίδα”, σε κανένα άλμπουμ τους. Το άλμπουμ ξεκινάει ορμητικά με το “Efter dis kommer dimma” ένα γρήγορο κομμάτι με επικές μελωδίες και φωνητικά. Εδώ έχουμε και την συμμετοχή της Johanna Lundberg με τα αιθέρια γυναικεία φωνητικά να ταιριάζουν “γάντι” με τα φωνητικά του Hedlund.
Στην επόμενη σύνθεση έχουμε τις πιο πιασάρικες μελωδίες από τις κιθάρες και για μια ακόμη φορά ο Hedlund είναι πολύ καλός στα brutal φωνητικά.
Από τις καλύτερες συνθέσεις του άλμπουμ είναι τα επόμενα δυο κομμάτια. Τα “Malströmsbrus” και “Från djupet dunstar tiden”, οι εναλλαγές που πραγματοποιούνται στα φωνητικά προσφέρουν ποικιλομορφία και τα progressive riffs τελειοποιούν το αποτέλεσμα. Τα πλήκτρα από την άλλη μου έφεραν στο νου και λίγο τους παλιούς καλούς Arcturus. Μιας και προσδίδουν κάποιου είδους ψυχεδέλεια, ειδικά στο “Från djupet dunstar tiden”. Πάμε σε ένα άλλο πολύ καλό κομμάτι του άλμπουμ και το “Ur älv och å” με τα Black Metal riffs να δίνουν και να παίρνουν. Ενδιάμεσα έχουμε folk αναφορές με “καθαρά” φωνητικά από τον Hedlund.
Ένα άλμπουμ που κυλάει όμορφα
Το “Vattenkrafternas spel” είναι ένα άλμπουμ που έχει από όλα. Αυτό φαίνεται και στο “Kraftkällan” με ορχηστρικά μέρη να σου κρατάνε το ενδιαφέρον μέχρι και το τέλος του κομματιού. Ένα επικό κομμάτι που έχει μια δόση χάους μέσα λόγω του τρόπου που χρησιμοποιούνται τα πλήκτρα.
Θα μπορούσαμε ίσως να αναφέρουμε ότι και οι παλιοί Covenant κρύβονται μέσα σε αυτούς τους ήχους. Στο “Regnskuggans rike” βρίσκουμε σχεδόν μόνο “καθαρά” φωνητικά και θυμίζει σε μεγάλο βαθμό το παρελθόν του Hedlund στους Borknagar, ειδικά προς το τέλος του κομματιού. Αυτά τα ξεσπάσματα είναι χαρακτηριστικά των τελευταίων. Αυτό δεν είναι καθόλου κακό βέβαια.
Το “Skyrök” είναι το πιο απλό και Black Metal κομμάτι του δίσκου με αναφορές σε Bathory κυρίως στα riffs. Τα πλήκτρα θα σας θυμίσουν και λίγο τον τρόπο που έπαιζε κάποτε ο Mortiis. Σε πιο έντονα folk μονοπάτια η τελευταία σύνθεση την οποία και θεωρώ και την πιο αντιπροσωπευτική του άλμπουμ. Black Metal riffs με επικές μελωδίες και solos που σε συνεπαίρνουν. Εδώ τελειώνει το “Vattenkrafternas spel”.
Vintersorg
Λίγα λόγια για το τέλος
Οι Vintersorg μας πρόσφεραν για μια ακόμη φορά μια πολύ αξιόλογη δουλειά η οποία έχει γίνει με μεράκι και αγάπη για το είδος που πρεσβεύουν.
Ο Hedlund, εκτός του ότι είναι από τους καλύτερους τραγουδιστές που έχουν περάσει από τους Borknagar, είναι και εξαιρετικός συνθέτης. Ήταν στην μπάντα την “χρυσή” εποχή του “Empiricism”, ενός από τα καλύτερα άλμπουμ των Νορβηγών. Αυτός ο συνθέτης λοιπόν, παίρνει στοιχεία από το Black Metal των nineties μέχρι και από κλασσικό Heavy metal, όπως συμβαίνει στο “Ödsliga salar”. Μαζί με τους υπόλοιπους δημιούργησαν ένα άλμπουμ που μπορεί να μην φτάνει τα “Till fjälls” και “Ödemarkens son” αλλά στέκεται επάξια μέσα στη δισκογραφία τους.
Οι Green Carnation επιστρέφουν με νέο άλμπουμ μετά από μια πενταετία και έτσι έχουμε γιορτή στον progressive ατμοσφαιρικό ήχο.
Μπορείτε να τους πείτε Gothic Rock, Gothic Metal, όπως θέλετε. Η φάση είναι ότι αυτή η μπάντα δεν εντάχθηκε σε ένα είδος, για την ακρίβεια δημιούργησε ένα παρακλάδι της αγαπημένης μας μουσικής.
Θυμάμαι ακόμα το “A blessing in disguise” πόσο είχε “κολλήσει” να το ακούω στο repeat. Για τα δυο πρώτα δεν το συζητώ, εξερευνούσαν απάτητες περιοχές για την Νορβηγική σκηνή τότε. Για όσους δεν γνωρίζουν, οι Green Carnation είναι δημιούργημα του Tchort, πρώην μπασίστα των Emperor.
Ο Tchort είναι μια ιδιοφυΐα
Ναι γιατί έχει παίξει στους Emperor. Εντάξει, κάνω πλάκα. Βέβαια να πούμε για την ιστορία έχει παίξει στο κολοσσιαίο “Anthems at the welkin at dusk”. Όταν κυκλοφόρησε το “A journey to the end of the night” μάζεψε εκεί τα αδέρφια Botteri από τους In the Woods και τον Alf T. Leangel στα drums και ουσιαστικά ξεκίνησε ένα progressive gothic/doom metal “ταξίδι”. Να σημειωθεί ότι στο πρώτο άλμπουμ συμμετέχει και η Vibeke Stene. Ναι, το πρώην “αηδόνι” των Tristania, θα έσκαγα αν δεν το επισήμαινα.
Ο Tchort των Green Carnation
Με τέτοια ομάδα δεν χάνεις ρε φίλε. Δημιούργησε με ικανότατους μουσικούς τεράστιους δίσκους που κανείς τους, μα κάνεις τους, δεν έχει ένα μειονέκτημα. Λόγω προσωπικών προβλημάτων ο Tchort έλειψε από την μπάντα τα τελευταία τέσσερα χρόνια, όμως τον προηγούμενο Μάιο επέστρεψε. Για να συνεχίσει αυτό το “ταξίδι”, ένα “ταξίδι” που εμπνεύστηκε από την απώλεια της κόρης του πριν πολλά χρόνια.
Ξέρω ότι πλατιάζω μερικές φορές, αλλά καλό είναι να υπάρχουν αυτές οι επισημάνσεις και οι πληροφορίες γενικά. Ειδικά όταν μιλάμε για τους Green Carnation οι οποίοι δεν είναι μια μπάντα απλά, είναι μια ιδέα.
Green Carnation: “A Dark Poem Part I: The Shores of Melancholia”
Το νέο άλμπουμ των Green Carnation είναι εδώ.
Πέντε χρόνια ήταν πολλά. Το τελευταίο αριστούργημα δεν μας άφησε να συνέλθουμε για πολύ καιρό. Ναι, το “Leaves of yesteryear” ήταν ένα δημιούργημα απύθμενης έμπνευσης. Κοντά στο comfort zone των “A blessing in disguise” και “Light of day, day of darkness”και με μια Opeth κατεύθυνση, μας πήραν τα μυαλά. Και η αλήθεια είναι ότι και τότε πέντε χρόνια είχαν περάσει από τον προηγούμενο δίσκο.
Το νέο άλμπουμ των Green Carnation είναι ένας “θησαυρός” και κυκλοφορεί από την Season of Mist. Ξεκινάμε να αν φέρουμε ότι το πανέμορφο αυτό εξώφυλλο είναι δημιουργία του Niklas Sundin, πρώην κιθαρίστα των Dark Tranquillity. Βασικά δεν αποχώρησε και ποτέ από την μπάντα, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.
Εδώ έχουμε την έναρξη μια τριλογίας
Η τριλογία ονομάζεται “A dark poem” και εδώ έχουμε το πρώτο μέρος της. Στο άκουσμα του πρώτου κομματιού “As silence took you”, οι στίχοι για τον πόνο που προκαλεί η απώλεια σε διαλύουν. Το εναρκτήριο riff είναι Doom από εδώ μέχρι και το Birmingham και την γνωστή γέφυρα. Τα φωνητικά του Kjetil Nordhus είναι για μια ακόμη φορά μαγευτικά, ο άνθρωπος κάνει απίστευτα πράγματα με τα “χρώματα” της φωνής του. Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι “τρέχει” μαζί με τον Tchort την Sublife Productions.
Το “In your paradise” είναι από τα πιο χαρακτηριστικά κομμάτια του άλμπουμ. Με πλήκτρα που συνοδεύουν υπέροχα τα Doom περάσματα των κιθάρων και ένα θαυμάσιο solo με φλάουτο από την Ingrid Ose. Τα riffs είναι δουλεμένα πανέξυπνα χωρίς να κουράζουν τον ακροατή ούτε σε αυτό το κομμάτι. Δεν τα λες progressive, αυτόν τον όρο θα μπορούσαμε να τον χρησιμοποιήσουμε μόνο για την δομή του “In your paradise”.
Αν τα δυο πρώτα κομμάτια ήταν τόσο κοντά στο Doom/Gothic Metal των Νορβηγών, τόσο το “Me, my enemy” είναι μια σύνθεση ατμοσφαιρικού rock. Σίγουρα άκουγαν Pink Floyd όταν τον έγραφαν. Ένα πολύ ευχάριστο διάλειμμα.
Green Carnation: “In your Paradise” single
Πάντα μας εκπλήσσουν οι Green Carnation. Το κάνουν όλα αυτά τα χρόνια που είναι στη σκηνή. Μετά από το ήρεμο διάλειμμα που μας πρόσφερε το “Me, my enemy”, έρχεται Black Metal “καταιγίδα”. Το “The slave that you are” δεν το περιμένεις, καταιγιστικά riffs και ταχύτατα drums. Τα ακραία φωνητικά είναι μια ευγενική χορηγία του Grutle Kjellson των Enslaved. Οι αλλαγές στα φωνητικά με τον Kjetil Nordhus ίσως σας φέρουν στο νου τους Borknagar.
Το ομώνυμο κομμάτι θα το χαρακτήριζα αιθεριακό με τα πλήκτρα και τις κιθάρες να σε παρασέρνουν σε ένα progressive metal μονοπάτι.
Οι Green Carnation εδώ μπαίνουν στα progressive heavy metal “χωράφια”, βγάζοντας προς τα έξω τις Doom Metal “ρίζες” τους. Όσο ακραίο ήταν το “The slave that you are”, τόσο progressive είναι το “Too close to the flame”. Μια υπέροχη σύνθεση που αποτελεί το ιδανικό τέλος για μια ακόμη υπέροχη δουλειά από την παρέα του Tchort.
Πολύ καλό άλμπουμ!
Οι Green Carnation, αν κυκλοφορούν κάθε πέντε χρόνια δίσκο και βγάζουν δουλειές σαν το “A dark poem part 1: The shores of melancholia”, τότε ας είναι. Το νέο τους άλμπουμ είναι από τα κορυφαία της καριέρας τους, όχι όμως το καλύτερο. Η αψεγάδιαστη ποιότητα που πρεσβεύουν με κάθε δουλειά τους δεν σε αφήνει να πεις κακό λόγο. Η αλήθεια είναι ότι για κανένα άλμπουμ τους δεν έχω αναφέρει μειονεκτήματα, μιας και πάντα στο μυαλό μου τους βάζω δίπλα στους αγαπημένους μου In the Woods. Όσοι αγαπήσατε το “Leaves of yesteryear”, θα αγαπήσετε και το “A dark poem part I: The shores of melancholia”.
Οι Orbit Culture κυκλοφόρησαν τον δίσκο της χρονιάς. Δεν σας κάνω πλάκα, τους παρακολουθώ από την εποχή του πρώτου άλμπουμ τους, “In media res”.
Από τότε άρχισα να διακρίνω τα σημάδια της επερχόμενης βελτίωσης τους και συνεπώς ανόδου τους. Ήρθε το “Rasen” και επαληθεύτηκα για μια ακόμη φορά. Πολλοί έλεγαν απλά για ένα καλό δίσκο και τίποτα παρα πέρα. Όχι δεν ήταν απλά καλός, ήταν σχεδόν άψογος. Το “Sun of all” έπαιζε συνέχεια στο playlist μου κάθε πρωί στη δουλειά. Έρχονται τα singles “Nesha”, “Rebirth” και “Shadowing” και πέφτουν “σαγόνια”. Φτάνει το “Nija”, επανάσταση!
Το “Descent” ανοίγει διάπλατα τις πόρτες για τους Orbit Culture
Χαμός με το “Descent” του οποίου οι επιρροές βρίσκονται στα “Roots” και “Chaos A.D.” των Sepultura και στους Lamb of God. Ακρότητα, πολλές φορές “βιομηχανοποιημένη, τιμώντας τους φανταστικούς Fear Factory. Το άλμπουμ κυκλοφορεί από την Αμερικάνικη Seek and Strike. Περιοδεύουν με ονόματα όπως Machine Head και Fear Factory στις ΗΠΑ. Η Αμερικάνικη αγορά ανοίγει με τον καλύτερο τρόπο. Κυκλοφορούν το EP που σας “έπρηξα” σε μια δισκοκριτική που μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Το “While we serve” στιχουργικά σε “διαλύει”, στον ήχο ακούς τους Sepultura της τρίτης δεκαετίας του 21ου αιώνα. Υπερβολικός? Όχι!
Νέο άλμπουμ για τους Orbit Culture υπό νέα “στέγη”
Η Century Media επενδύει στη μπάντα κατευθείαν. Κυκλοφορεί τέσσερα singles και πέντε clips για την μπάντα από το
Eksjö της Σουηδίας. Ακούμε πρώτα το “The tales of war”, μελωδικό Death Metal και Groovy μέχρι τέλους. Μετά έρχεται το ομώνυμο, riffs που χρωστάνε πολλά στον Cavalera. Δύναμη και κτηνωδία.
Το “Hydra” σε πάει στην έρημο και οι επιρροές από “Dune” δίνουν και παίρνουν. Από τα πιο groovy riffs της σκηνής, εντυπωσιακό αποτέλεσμα. Έρχεται το “Nerve” και οι επιρροές από In Flames της εποχής “Sense of purpose” ταιριάζουν υπέροχα. Τέσσερα κομμάτια και ήδη μιλάμε για έναν δίσκο που σίγουρα δεν θα απογοητεύσει κανέναν που αγαπάει το μοντέρνο Metal.
Το νέο άλμπουμ κυκλοφόρησε τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές
Ακούω πάλι τα singles και νιώθω ότι τα λόγια μου τόσο καιρό έπιασαν τόπο. Βγαίνει αληθινός ο Matt Heafy των Trivium που είχε δηλώσει πριν λίγο καιρό:
“Η μπάντα που πιστεύω ότι κυριαρχεί αυτή τη στιγμή στη heavy metal σκηνή είναι οι Orbit Culture. Μια απολύτως απίστευτη μπάντα, σούπερ heavy, σούπερ μελωδική, έχει όλα τα συστατικά για να είναι υπέροχη. Και αυτή τη στιγμή έχουν εξαντλήσει τα εισιτήρια για όλες τις συναυλίες τους στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ευρώπη. Καταπληκτική μπάντα. Μπράβο, παιδιά!”
Δεν μπορεί, κάτι παραπάνω ξέρει το αλάνι από το Orlando των Η.Π.Α.. Πίσω λοιπόν στο “Death above life”, τον νέο δίσκο των Orbit Culture που ακούω τώρα, την ημέρα δηλαδή που κυκλοφόρησε.
Orbit Culture: “Death above life”
Το άλμπουμ ξεκινάει με το “Inferna”. “Ξύλο” από τα πρώτα δευτερόλεπτα και κάπου στο 3:15 αλλάζει όλο και γίνεται ελάχιστα μελωδικό. Το groove στοιχείο κυριαρχεί, αυτό το κομμάτι είναι Orbit Culture. Τίποτα δεν περισσεύει. Ένα ακραίο και δυστοπικό κομμάτι. “The riot starts!”.
Orbit Culture
Στο “Bloodhound” οι Σουηδοί πάνε μια βόλτα μέχρι την Iowa για να αφομοιώσουν κάποιες ιδέες από τους Slipknot. Δεν θέλω να φανταστώ τι θα γίνετε στο mosh pit στα live τους όταν παίζουν αυτό το κομμάτι. Εκπληκτικά drums από τον Christopher Wallerstedt και μόνο brutal φωνητικά από τον Niklas Karlsson. Η “βρώμικη” και “βιομηχανική” παραγωγή το κάνει το κομμάτι άπιαστο. Ακρότητα, όπως ακριβώς και στο video που ακολουθεί.
Το “Inside the waves” έχει ξεκάθαρη κατεύθυνση προς τους πρόσφατους In Flames. Ένα αρκετά διαφορετικό κομμάτι από τα συνηθισμένα αλλά όπως και να έχει ακούγεται πολύ ευχάριστα. Ένα άμεσο κομμάτι, ότι πρέπει για τις ζωντανές εμφανίσεις τους. Στην παραγωγή ο Buster Odeholm έχει κάνει τρομερή δουλειά, όλα ακούγονται όπως πρέπει. Περνάμε στην τετράδα των singles που σας έχουμε αναφέρει και σε προηγούμενα άρθρα μας. Το πρώτο που κυκλοφόρησε ήταν το “The tales of war”.
Ένα hit για να ακούγεται συνέχεια!
Το “The tales of war” ήταν ότι πρέπει για να μας συστηθεί το “Death above life” πριν λίγους μήνες. Σας είχαμε μιλήσει για αυτό εδώ. Ένα από τα πιο κινηματογραφικά κομμάτια της μπάντας με solos, ακρότητα και έπος σε πλήρη ισορροπία. Και κάπου εκεί πίσω κρύβεται και μια αγάπη για τις ρυθμικές κιθάρες του Hetfield. Μια σύνθεση που συνδυάζει με επιτυχία την ομορφιά και την επιθετικότητα. Πάμε στο επόμενο single που φέρει τον τίτλο “Hydra” και για το οποίο πρωτύτερα σας είχαμε μιλήσει εδώ.
Στο 2:25 της σύνθεσης έχουμε χάος, όλα συνδυάζονται τέλεια. Δεν υπάρχει αυτό που συμβαίνει σε αυτό το κομμάτι οπού οι μελωδίες μαζί με το cinematic σκηνικό φάσης “Dune” σε συνεπαίρνουν. Αν δεν είναι αυτό το κομμάτι ο ορισμός του σημερινού Groove Metal, τότε ποιο είναι? Συνέχεια ακούμε συναυλιακά κομμάτια και το άλμπουμ δεν έχει φτάσει ούτε στο μισό. Στο “Nerve” απέτισαν φόρο τιμής στη σκηνή του Gothenburg και στους αγαπημένους μας In Flames αλλά σε αυτούς των τελευταίων είκοσι ετών. Άνετα αυτό το κομμάτι έμπαινε στο “Come clarity” των Σουηδών μελωδικών Death Metallers. Οι Orbit Culture δεν αστειεύονται καθόλου.
Πάμε στο ομώνυμο κομμάτι του άλμπουμ. Μια πλούσια σύνθεση με την αγάπη για τους Sepultura του “Chaos A.D.” να ξεχειλίζει. Τα riffs είναι “ξυράφια” και μαζί με όλα τα υπόλοιπα δημιουργούν ένα χαώδες και πορωτικό σκηνικό. Ναι φίλοι μου, αυτή είναι η “ταυτότητα” των Orbit Culture. Το καλύτερο σημείο είναι στο 4:25. Άντε γεια!
Η προσωποποίηση της δύναμης ακούει στο κομμάτι “The storm”. Τα riffs είναι επικά που ίσως σας φέρουν ελάχιστα στο νου τους Amon Amarth. Θα σας θυμίσουν επίσης και την αρχή που ξεκίνησαν, κάπου στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας. Όλα τα κομμάτια που έχουμε ακούσει μέχρι τώρα είναι ισάξια. Δεν περισσεύει κανένα, ακούμε ένα μεστό δίσκο. Ακούμε τον ορισμό του Groove Metal meets Melodic Death Metal.
Orbit Culture
Το άλμπουμ κερδίζει τον ακροατή με την πρώτη ακρόαση
Πάμε στο “Neural collapse”, φτάνουμε προς το τέλος. Τα λιγοστά πλήκτρα που εμπεριέχονται στο γενικότερο σύνολο κάνουν κάθε κομμάτι εφιαλτικό και δυστοπικό. Δίνουν μια μοχθηρή και ακραία ατμόσφαιρα που κατακλύζει το άλμπουμ και στη μια ώρα που διαρκεί συνολικά. Το εναρκτήριο riff απλά σε πετάει στον τοίχο, σηκώνεσαι και χτυπιέσαι. Μια σύνθεση που είναι ότι πρέπει για το χρονοδιάγραμμα του “Death above life”. Στο 3:58 η ατμόσφαιρα έχει και κάτι λίγα από Iron Maiden. Μετά, κόλαση!
Orbit Culture
Το “The path I walk” τελειώνει τον δίσκο, πρώτη φορά ο Karlsson τραγουδάει με αυτό τον τρόπο, τόσο χαμηλά. Είναι η πρώτη μπαλάντα που ηχογραφεί η μπάντα και ο Karlsson είναι απλά ένας ερμηνευτής που με την ίδια ευκολία φέρνει στα μέτρα του τόσο τα ακραία όσο και τις μπαλάντες. Οι Hetfield αναφορές στη χροιά του είναι εμφανείς, όμως δεν ενοχλούν καθόλου. Τρομερά ενορχηστρωμένο κομμάτι με αδιανόητη μελωδία. Το “Death above life” φτάνει στο τέλος του.
Δεν υπάρχουν λόγια
Ακολουθώ την μπάντα από τα πρώτα της χρόνια, μιας και είμαι γνωστός “Σουηδός” στα ακούσματα μου. Το προηγούμενο άλμπουμ άνοιξε τους ορίζοντες για τους Orbit Culture, το “Death above life” απλά τους έβαλε στην elite. Τα έχει πει και ο Heafy με τον οποίο έχουν περιοδεύσει κιόλας. Δεν τα λέω μόνο εγώ, όπως επίσης τυχαία δεν τους υπέγραψαν οι Γερμανοί. Ένα εφιαλτικά μελωδικό και ακραίο άλμπουμ από τους Orbit Culture που για μένα είναι ο δίσκος της χρονιάς. Όσο “γεννιούνται” μπάντες όπως αυτοί οι Σουηδοί, η αγαπημένη μας μουσική δεν θα πεθάνει ποτέ. Αυτό.
Κυκλοφόρησε το video ‘Surrounded By Spies’ των Placebo, που περιλαμβάνεται στο 8ο studio album με τίτλο ‘Never Let Me Go’ και κυκλοφόρησε στις 25 Μαρτίου 2022.
Και αν ρωτάτε γιατί όλο αυτό, τότε σας έχουμε την απάντηση.
Το video των Placebo
κινηματογραφήθηκε και ηχογραφήθηκε ζωντανά στο Twickenham Studios features για τις ανάγκες του ντοκιμαντέρ ‘This Search For Meaning’.
Συγκεκριμένα πριν από δύο (2) ημέρες, το συγκρότημα δημοσίευσε μέσω των profiles στα social media, τη “νέα” τους δουλειά, που αν και από το 8 album
Ο στίχος
δουλεύτηκε με την “cut-up technique” του William S Burroughs και χρησιμοποιήθηκε και από τον David Bowie. “It’s a true story told through a lens of paranoia, complete disgust for modern society’s values and the deification of surveillance capitalism,” “The narrator is at the end of their tether, hopeless and afraid, completely at odds with our newfound progress and the god of money.”
Δείτε την live εκδοχή του video, όπου και δημιουργήθηκε για τις ανάγκες του ντοκιμαντέρ με τίτλο ‘This Search For Meaning’. Για τις παραγγελίες σας, μπορείτε να επισκεφτείτε τον σύνδεσμο https://placebo.ffm.to/tsfm
This Search For Meaning
Όπως είχαμε αναφέρει και τότε, αφορά μια αληθινή ιστορία δια χειρός Brian Molko.
Οι Coral Fuzz επιστρέφουν με το ολοκαίνουργιο βινύλιο EP 7 ιντσών: Κατευθείαν από το γκαράζ, γεμάτοι ψυχεδελική ατμόσφαιρα και πιο καυτοί από ένα ηλιοβασίλεμα στην έρημο You’re So High / Mystic Eyes! από την Sunnyboy66 Records
Δύο κομμάτια, δύο πλευρές, ένα ταξίδι από τα κόλαση: You’re So High — ένας ύμνος γεμάτος ένταση που πετάει ψηλά στον ουρανό με reverb και ωμή στάση.
Mystic Eyes — υπνωτικό, ψυχεδελικό γκαράζ όργανο με στίχους που θα σας στοιχειώνουν πολύ καιρό μετά το τέλος του δίσκου.
coral fuzz back cover
Εμείς που έχουμε πολύ καλή σχέση με την Sunnyboy66 & τους Coral Fuzz καταφέραμε να ακούσουμε και τις 2 πλευρές αυτών των απολαυστικότατων 7 ιντσών και μπορώ να σας πω με το χέρι στην καρδιά χωρίς φόβο και με πολύ πάθος για το δεύτερο κομμάτι που δεν θα το βρείτε να κυκλοφορεί κάπου τα εξής φοβερά και τρομερά: Έχουμε μια φανταστική δωδεκαχορδίλα και μια fuzzαριστή κιθάρα να δίνουν το flower psych χαρακτήρα του κομματιού, υπάρχει και ένα υποβόσκων (αν υπάρχει αυτή η λέξη) οργανάκι που ντύνει το κομμάτι και όλα μαζί με τα στακάτα 4/4 που παίζει το ρυθμικό τμήμα της μπάντας, έχουμε ένα πανέμορφο αποτέλεσμα.
Τα δε φωνητικά είναι τόσο πνιγμένα στο βάθος όσο πρέπει και αποτελούν και χαρακτήρα για την μπάντα καθώς η νεανική ένρινη φωνή χτυπάει από χιλιόμετρα και καταλαβαίνεις τη φωνή του Γιώργου που ήρθε με φόρα και εδραιώθηκε στη σκηνή και πολύ καλά έκανε με τα πολλά project του. Εδώ βέβαια το garage rock στοιχείο μας στοιχειώνει πιο ξεκάθαρα και πολύ μας αρέσει. Αν και στους αλκοολικούς του είδους θα προκαλέσει ταχυπαλμία, έχει παρόλα αυτά και μια φρεσκάδα που θα τραβήκει το αυτί του κάθε μουσικάκια.
Το κομμάτι έχει και μια ωραία εκπληξούλα έκρηξη a la Seeds προς το τέλος που αυτόματα μου ζωγράφισε ένα σαρδόνιο χαμογελάκι εξυπηρετώντας τον απώτερο σκοπό της παγκόσμιας κυριαρχίας του rock n roll. Κάτι τέτοια δισκάκια με κάνουν να κοιμάμαι πιο ήσυχος, γιατί ξέρω πως και στη δικιά μας φωνιά του πλανήτη, το rock n roll πάλλεται και είναι ολοζώντανο, και ας έχει λίγους εκφραστές και ακόμα λιγότερους οπαδούς. Δεν πειράζει, τρώγοντας έρχεται η όρεξη.
Kαι επειδή με βρίσκετε στις καλές μου, αντε πάρτε το:
Και επειδή μιλάμε για single, και είναι μόνο 2 τραγούδια, να ξέρετε πως δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά, και μάλλον το μεγάαααλο βινύλιο είναι ήδη στα σκαριά. Αλλά προς το παρόν το ορεκτικό στο οποίο θα αρκεστούμε και θα το τρώμε ξανά και ξανά, θα είναι κοντά μας σε καμιά εικοσαριά μέρες.
Αυτό δεν είναι απλά ένας άλλος δίσκος — είναι μια μηχανή του χρόνου που σας μεταφέρει κατευθείαν στο underground των 60s. Και εδώ είναι το ατού: είναι . Ακριβώς, μόνο 120 τυχεροί θα έχουν την ευκαιρία να παίξουν αυτό το δυναμικό garage-psych άλμπουμ στο πικάπ τους.
coral fuzz live
Η προπώληση έχει ξεκινήσει — και κρίνοντας από τον ενθουσιασμό που έχει δημιουργηθεί, τα αντίτυπα δεν θα μείνουν για πολύ. Γι’ αυτό πάρτε το δικό σας αντίτυπο, ανάψτε το groove και αφήστε τους Coral Fuzz να ανατινάξουν το στερεοφωνικό σας.
Για άλλη μια φορά, οι Coral Fuzz, τα παιδιά George, James & Argyris τα κατάφεραν.
Αληθινοί λάτρεις της μουσικής, μας χαρίζουν τα τραγούδια τους από τα βάθη της ψυχής τους και είμαι πολύ χαρούμενος γι’ αυτό! Εξαιρετική μίξη και mastering από τον Δημήτρη Ντελή. Και αυτό το όμορφο εξώφυλλο από τον Ulises Torales.
Sunnyboy66 Records — κρατάμε ζωντανό το fuzz, ένα περιορισμένο groove κάθε φορά. Η κυκλοφορία έχει προγραμματιστεί για τις 22 Οκτωβρίου 2025.
Πάρτε το τώρα, ανεβάστε την ένταση αργότερα και αφήστε το Coral Fuzz να σας λιώσει το μυαλό!
Όσο υπάρχουν τέτοιες μπάντες και τέτοια labels, προχωράμε αργά και σταθερά πάντα με underground attitude να δώσουμε στο rock n roll μια καλύτερη θέση από αυτή που κατέχει στη χώρα του σκυλάδικου. Στηρίξτε και αποτελέστε μέρος της νεότερης ελληνικής rock n roll ιστορίας! History in the making my friends, which side are you on?
Napalm Death (UK) | Holocaust (UK) | Varathron (GR) | Mephistofeles (AR) | Kvadrat (GR)
Σάββατο 4/10
Virgin Steele (US) | Rhapsody of Fire (IT) | The Night Eternal (DE) | Vigilhunter (GR) | Black Soul Horde (GR) | Leatherhead (GR)
Κυριακή 5/10
Tiamat (SE) | Riot City (CA) | Tribulation (SE) | The Temple (GR) | Five the Hierophant (UK) | Calyces (GR)
The Mammoth Awakens Again!
Το MammothFest
επιστρέφει και πάλι στην Θεσσαλονίκη, φέρνοντας κοντά σας τα κορυφαιότερα ονόματα του σκληρού ήχου, από Ελλάδα και εξωτερικό!
Παρακάτω το αναλυτικό πρόγραμμα του τριημέρου. Και τις τρεις ημέρες, οι πόρτες θα ανοίξουν στις 17:00 και εισιτήρια θα διατίθενται και στα εκδοτήρια του χώρου.
Το φεστιβαλικό παιδί της Made of Stone Productions, έχοντας πραγματοποιήσει δύο επιτυχημένες διεξαγωγές στο θέατρο του Ακοντίσματος, αλλά και μία θρυλική multiple-stages edition, στον Πολυχώρο του Μύλου στην Θεσσαλονίκη, επανασυστήνεται σε νέο χώρο, με ακόμη πιο φρέσκο format και line-up, υποσχόμενο -όπως πάντα- αξέχαστες στιγμές για το rock και metal κοινό της βορείου Ελλάδας και όχι μόνο!
Ακολουθεί χάρτης και οδηγίες προσέλευσης για το Soul Open-Air, τον χώρο διεξαγωγής της φετινής edition:
Για να προσέλθετε, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τη γραμμή 31 του ΟΑΣΘ, η οποία διέρχεται από όλο το κέντρο της Θεσσαλονίκης, με δρομολόγια κάθε 10 λεπτά. Η στάση για το Soul SKG είναι το “Γήπεδο Θερμαϊκού”, με διάρκεια διαδρομής περίπου 10 λεπτά από την Πλατεία Αριστοτέλους.
Υπάρχει δωρεάν χώρος στάθμευσης απέναντι από τον χώρο διεξαγωγής.
Σε ένα τριήμερο γεμάτο κορυφαίες live performances από όλο το φάσμα του heavy ήχου και πολλές εκπλήξεις on και off stage, το MammothFest συνεχίζει τον δρόμο του προς την ανάδειξή του ως το επόμενο μεγάλο rock / metal festival των Βαλκανίων.
Στον χώρο θα λειτουργούν καταστήματα με είδη εστίασης (ποτά, φαγητό κ.ά.), όπως και stands με το επίσημο merchandise του Mammothfest, αλλά και επιλεγμένα items από τα συγκροτήματα και τους συνεργάτες του φεστιβάλ. Οι αγορές θα γίνονται με μετρητά ή με κάρτα.
Αγοράστε τα εισιτήριά σας μέσω της ComeTogether.Live
Το MammothFest φέρνει το metal στον βορρά, το τριήμερο 3-5 Οκτωβρίου, στο Soul Open Air στην Θεσσαλονίκη και δεν θα λείψει κανένας!
Το άλμπουμ του Aural Fragment «Rhapsodies» διεκδικεί υποψηφιότητα για Grammy Award.
Aural Fragment
Ο Έλληνας συνθέτης και παραγωγός ηλεκτρονικής μουσικής AURAL FRAGMENT (Γιώργος Λαζάρου) συμμετέχει στον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας (ballots) για υποψηφιότητα για Grammy Award, στην κατηγορία «Best New Age, Ambient or Chant Album» με το άλμπουμ του με τίτλο «Rhapsodies». H 68η τελετή απονομής θα πραγματοποιηθεί την 1 Φεβρουαρίου 2026, στο Los Angeles
Aural Fragment Cover_Rhapsodies
To άλμπουμ που έχει κυκλοφορήσει από την ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία της FM Records από πέρυσι το Σεπτέμβριο περιέχει 10 συνθέσεις με το περιεχόμενό του να έχει μία έντονη πολεμική ατμόσφαιρα όσον αφορά στα πολεμικά τοπία και τις ανθρώπινες απώλειες στον πλανήτη ειδικά με τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία και τον πόλεμο μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς.
Το «Rhapsodies»
που είναι αφιερωμένο στον άνθρωπο, κατατάσσεται περισσότερο στην κατηγορία των soundtracks δίχως εικόνα για να δημιουργήσουμε εμείς χωρίς όρια τη δική μας εικόνα και να διαμορφώσουμε έτσι την τελική μας κρίση στα πολεμικά γεγονότα που διαδραματίζονται σήμερα στον πλανήτη.
Το ψυχολογικό thriller του βραβευμένου συγγραφέα και σεναριογράφου Γιώργου Αγγελίδη, μετά τον πρώτο επιτυχημένο κύκλο παραστάσεων, συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά στο Θέατρο Αργώ κάθε Τετάρτη στις 20.00 σε σκηνοθεσία Νατάσας Παπαδάκη με τους Οδυσσέα Πετράκη και Χρήστο Ντόβα στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.
ΑΥΤΟΜΑΤΗ ΕΣΤΙΑΣΗ | Είναι η εκδίκηση o τρόπος να ξεχάσεις;
Θύτης και θύμα, παιδικά και ενήλικα τραύματα, εκδίκηση και συμπόνια μπλέκουν σφιχτά σε μια ιστορία που αλλάζει ανάλογα με το πού θα εστιάσεις.
ΑΥΤΟΜΑΤΗ ΕΣΤΙΑΣΗ |Το ψυχολογικό thriller του Γ.Αγγελίδη στο θέατρο Αργώ
Λίγα λόγια για το έργο ΑΥΤΟΜΑΤΗ ΕΣΤΙΑΣΗ
Ο Πέτρος δεν κατάφερε ποτέ να ξεπεράσει τον βιασμό του απ’ τον Μάριο, έναν φωτογράφο, όταν ήταν ακόμη ανήλικος. Χρόνια αργότερα, συναντά ξανά τον Μάριο σε ένα κλαμπ. Ο Μάριος δεν τον αναγνωρίζει όμως ο Πέτρος δεν τον ξέχασε ποτέ. Πληγές που δεν επουλώθηκαν ποτέ πλήρως ξανανοίγουν θέτοντας σε κίνηση ένα διεστραμμένο σχέδιο εκδίκησης. Μια άρρωστη σχέση αναπτύσσεται μεταξύ των δύο αντρών ώσπου μια αποκάλυψη ανατρέπει τα πάντα.
ΑΥΤΟΜΑΤΗ ΕΣΤΙΑΣΗ Ψυχολογικό thriller
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
Κείμενο: Γιώργος Αγγελίδης
Σκηνοθεσία: Νατάσα Παπαδάκη
Φωτογραφίες: Κωνσταντίνος Λέπουρης
Βίντεο: Blacklist Productions
Βοηθός Σκηνοθέτη: Μαρία Μπακάρα
Κινησιολόγος: Κωνσταντίνος Φρίγγας
Πρωτότυπη Μουσική: Στέλλα Σαμαρά
Σκηνικά: Βασίλης Δαρόγλου
Ενδυματολόγος: Έλενα Στρατηγοπούλου
Σχεδιασμός Φώτων: The Chameleon
Development Manager: Μαργαρίτα Μονέδα
Επικοινωνία: Καλλ. Εταιρεία Cald / Le Canard qui Parle
Social Media: Θοδωρής Ζαργκλής
Οργάνωση Παραγωγής: Μαντάμ Σαρδάμ
Πρωταγωνιστούν:
Πέτρος: Οδυσσέας Πετράκης
Μάριος: Χρήστος Ντόβας
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
– Από 8 Οκτωβρίου, κάθε Τετάρτη στις 20.00 για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων στο Θέατρο Αργώ, Ελευσινίων 13-15 (Πλησίον του Μετρό Μεταξουργείο) | Τηλέφωνο: 2105201684 | www.argotheater.gr
Οι Nailed to Obscurityείναι στο μυαλό μου ως η φάση το μελωδικό Death Metal συναντάει την λυρικότητα των Opeth.
εν λείπουν τα alternative περάσματα στη μουσική τους, ούτε όμως και οι Doom Metal αναφορές που μόνο λίγες δεν είναι. Κάτι όμως που μου αρέσει στη μουσική τους είναι κάποιές post rock φάσεις που ταιριάζουν αρκετά στο είδος που παίζουν. Ένα είδος που θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι ένας συνδυασμός Doom και μελωδικού Death Metal.
Nailed to Obscurity: “Generation of the void”
Το νέο άλμπουμ των Nailed to Obscurity συνεχίζει την δουλειά του “Black frost”
Οι Nailed to Obscurity δημιούργησαν αξιόλογο άλμπουμ, αυτή είναι η αλήθεια για το “Generation of the void”. Είναι μια δουλειά εμπνευσμένη που έχει χαοτικά ακραία μέρη που ταιριάζουν υπέροχα με τα ήρεμα μονοπάτια που ακολουθούν στις συνθέσεις τους.
Οι progressive αναφορές έχουν πληθύνει όπως για παράδειγμα στο “Echo attempt” και στο ομώνυμο που τα jazzy σημεία δεν λείπουν. Μας κάνουν να βαριόμαστε οι Nailed to Obscurity? Δεν θα το έλεγα. Ακούγεται πολύ ευχάριστα το άλμπουμ και αυτό οφείλεται στην ποικιλία των ήχων που βγάζει. Θυμίζουν απο Dark Tranquillity και Opeth, μέχρι και Tool. Με τους πρώτους έχουν περιοδεύσει κιόλας.
Nailed to Obscurity
Τα “Glass bleeding” και “Liquid morning” είναι τυπικά Nailed to Obscurity κομμάτια με τα χαρακτηριστικά growls του Raimund Ennenga να συνεχίζουν την Åkerfeldt σχολή. Το πρώτο θα σας θυμίσει Dark Tranquillity αρκετά. Τα καθαρά του φωνητικά φέρνουν περισσότερο σε Ghost αλλά και σε Opeth σε σημεία.
Οι κιθάρες από την άλλη έχουν γίνει περισσότερο post metal φάση και έχουν περισσότερα μελωδικά solos με την σύγχρονη progressive αισθητική κυρίαρχη. Χαρακτηριστικά παραδείγματα βρίσκουμε στις συνθέσεις “The ides of life”, “Clouded frame” και “Spirit corrosion”. Στο τελευταίο έχουμε και επιρροές από Swallow the Sun χωρίς να ενοχλούν. Η ατμόσφαιρα του “Generation of the void” χαρακτηρίζεται ως Doom με την μουσική επένδυση που προανέφερα.
Το “Misery’s messenger” στην αρχή του έχει alternative metal περάσματα με τα “καθαρά” φωνητικά του Ennenga να ενισχύουν αυτόν τον χαρακτηρισμό στη συνέχεια. Ένα αρκετά διαφορετικό κομμάτι από τα υπόλοιπα που πλησιάζει τους Katatonia. Το “Overcast” είναι από τα καλύτερα κομμάτια του δίσκου για μένα. Με γερές δόσεις από Moonspell και Dark Tranquillity σε όλη την διάρκεια του κομματιού, το βάζουν ψηλά στη λίστα με τα καλύτερα του άλμπουμ.
Εν κατακλείδι
Το “Generation of the void” είναι ένα άλμπουμ που ακούγεται ευχάριστα από το σύνολο των οπαδών τους. Θέλω όμως περισσότερα πράγματα από μια μπάντα που έχει δυνατότητες που ακούγονται στο άλμπουμ αλλά όχι στο βαθμό που περίμενα. Οι οπαδοί των Dark Tranquillity και των Opeth μπορούν να σπεύσουν, εγώ θα περιμένω την επόμενη τους δουλειά.
ΟιStartthemonkey και οι Sevengill, οι δύο post metal μπάντες από την Αθήνα, είναι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσουν την πρώτη τους κοινή περιοδεία στα Βαλκάνια.
Η περιοδεία περιλαμβάνει εννέα συνεχόμενες εμφανίσεις σε πέντε διαφορετικές χώρες, προσφέροντας στο κοινό την ευκαιρία να ζήσει την εκρηκτική ενέργεια και το ιδιαίτερο μουσικό ύφος των δύο σχημάτων, που συνδυάζουν με μοναδικό τρόπο στοιχεία από το post, το progressive και το doom/sludge metal.
Η περιοδεία αυτή σηματοδοτεί ένα σημαντικό βήμα για τις δύο μπάντες, καθώς πρόκειται για την πρώτη φορά που ενώνουν τις δυνάμεις τους για ένα εκτεταμένο ταξίδι εκτός συνόρων.
Ανυπομονούν να μοιραστούν τη σκηνή, να συλλέξουν ιστορίες του δρόμου και να γνωρίσουν από κοντά το βαλκανικό κοινό που στηρίζει με πάθος τη μουσική σκηνή της κάθε περιοχής.
Περισσότερες πληροφορίες για τις ημερομηνίες και τους σταθμούς της περιοδείας θα βρείτε παρακάτω, καθώς και στις επίσημες σελίδες των συγκροτημάτων.
Sevengill & Startthemonkey
Περιοδεία Sevengill & Startthemonkey:
30 Οκτ. Ελλάδα, Λαμία, The Blind Pig
31 Οκτ. Ελλάδα, Ξάνθη, Nostos bar
1 Νοέ. Βουλγαρία, Καζανλούκ, Hope club with S.E.E. band
2 Νοέ. Σερβία, Βελιγράδι, Klub Fest
3 Νοέ. Σερβία, Κρούσεβατς, Alternativni Kulturni Centar Gnezdo
4 Νοέ. Κόσοβο, Πρίστινα, Termokiss
5 Νοέ. Βόρεια Μακεδονία, Σκόπια, Dze Pub with Morsrot band
6 Νοέ. Βουλγαρία, Σόφια, Swingin Hall with Paracosm band
7 Νοέ. Ελλάδα, Θεσσαλονίκη, Eighthball
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies. Υπάρχει προσδιορισμός και αποθήκευση δεδομένων. Πληροφορίες σχετικά με την επεξεργασία δεδομένων και τη δυνατότητα άρνησης αυτής περιλαμβάνονται στην πολιτική απορρήτου.
