Οι Megadeth ηχογράφησαν μια διασκευή στο θρυλικό ομώνυμο κομμάτι του “Ride the Lightning”. Η διασκευή αυτή θα συμπεριληφθεί ως bonus track στην επερχόμενη ομότιτλη δουλειά τους. Πρόσφατα σας ενημερώσαμε εδώ για το πρώτο δείγμα από αυτή την δουλειά, το single “Tipping point”.
Οι δηλώσεις του αρχηγού των Megadeth
Ο Dave Mustaine, main man των Megadeth, εξηγεί τους λόγους της διασκευής σε μια αποκλειστική του συνέντευξη στο Metal Hammer ο Dave Mustaine ήταν αφοπλιστικός σχετικά με την επιλογή του κομμάτιου και γιατί προέβη σε αυτό το εγχείρημα. Εξηγεί λοιπόν
“Νομίζω ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή για να το ηχογραφήσω και να κλείσω τον κύκλο. Είναι μια επιστροφή στις ρίζες μου και, ειλικρινά, είναι ένα καλό τραγούδι, το παίξαμε πολύ καλά. Το επιταχύναμε λίγο, αλλά προσωπικά πιστεύω ότι όταν κάνεις μια διασκευή ενός τραγουδιού, πρέπει να το κάνεις εξίσου καλό ή, αν όχι καλύτερο. Πραγματικά πιστεύω ότι το κάναμε εξίσου καλό με το πρωτότυπο”.
Ο τραγουδιστής/κιθαρίστας των Megadeth και πρωήν κιθαρίστας των Metallica την περίοδο 1983-1984 συνεχίζει:
“Πάντα σεβόμουν τον τρόπο που παίζει ο James (σ.σ. Hetfield) και έτσι αυτό είναι ένας χαιρετισμός προς αυτόν και τους Metallica για όλα όσα έχουν κάνει, και για όλα όσα έχουμε κάνει εμείς. Αυτή η κληρονομιά που πραγματικά δημιουργήθηκε σε εκείνο το μικροσκοπικό γκαράζ στο Norwalk της Καλιφόρνιας”.
Οι Metallica γύρω στος 1983
Εμείς πάλι θα επιστρέψουμε σύντομα με περιεκτικό άρθρο σχετικά με ότι είχε συμβεί με τις χρόνιες διαμάχες των μελών αυτών των τεράστιων μπαντών της αγαπημένης μας μουσικής. Τους λόγους της απόλυσης, σε ποια κομμάτια έχει συμμετάσχει ο Mustaine και όλες τις πληροφορίες σχετικά. Stay tuned!
Οι Καταλανοί Darkways μετά την επιτυχία τόσο του άλμπουμ τους, “Resonance”, όσο και μετά το θαυμάσιο “Hollow” που σας αναφέραμε εδώ, κυκλοφορούν το νέο τους κομμάτι “Requiem”. Επίσης μπορείτε να ανατρέξετε στο άρθρο μου εδώ σχετικά με την μπάντα και ότι πληροφορίες χρειάζεστε για αυτήν και το άλμπουμ της “Resonance”. Ας θυμηθούμε λίγο το “Hollow” και την μεγάλη επιτυχία που έκανε.
Το “Requiem” των Darkways ακολουθεί το ίδιο μονοπάτι με τον προκάτοχο του
Συνταγή που πετυχαίνει δεν την αλλάζεις. Τα synths να ξεκινάνε με χορευτικό ρυθμό και να μπαίνουν κιθάρες και percussion και να συμβάλουν στην ολοκλήρωση ενός ακόμα εξαιρετικού κομματιού. Οι Darkways το έχουν βρεί για τα καλά με αυτή την πατέντα και καλά κάνουν. Οι Electro goth φάσεις της μπάντας μαζί με τις Gothic Rock επιρρόες της όπως είναι οι Sisters of Mercy, είναι ένας συνδυασμός καταδικασμένος να δημιουργεί επιτυχιές. Τα είπαμε και στο άρθρο μου για το “Resonance”, μαζί με τους She Past Away είναι η επόμενη μπάντα που θα κυριαρχίσει αν συνεχίσει με αυτό το ρυθμό. Αθάνατο 80’s/90’s feeling!
Εμείς δεν έχουμε να πούμε κάτι παραπάνω για το ντουέτο, πια, από την Βαρκελώνη, παρά ότι αναμένουμε το δεύτερο τους άλμπουμ με ανυπομονησία.
Εκτός από μπασίστας των KISS ο Gene Simmons κατέχει άλλη μια ιδιότητα όπως φάινεται, αυτή του να τελεί γάμους αγαπημένων του φίλων. Κάπως έτσι λοιπόν έγινε και στην περίπτωση των Charlie Benante, drummer των Anthrax και Pantera, και Carla Harvey, πρώην τραγουδίστρια των Butcher babies.
Η πρόταση γάμου πραγματοποιήθηκε από τον Charlie Benante στο The Sphere του Las Vegas σε μια συναυλία των U2. Η αλήθεια είναι ότι ο drummer των Anthrax ήταν σε σχέση με την πρώην τραγουδίστρια των Butcher Babies για πολύ καιρό. Μέχρι και επισημοποιήθηκε πριν κάποιες εβδομάδες.
O Charlie Benante και η Carla Harvey
Ο Gene Simmons τέλεσε τον γάμο
Σε μια φαντασμαγορική τελετή στο The Secret Garden του Las Vegas ο Gene Simmons τέλεσε το μυστήριο μεταξύ των Charlie Benante και Carla Harvey. Πληροφορίες αναφέρουν ότι υπήρχε πολύς καλός κόσμος στο γάμο όπως μέλη από τους Pantera, Mötley Crüe, Dream Theatre και Nickelback. Εμείς δεν έχουμε τίποτα άλλο να παραθέσουμε τις θερμότερες ευχές μας στο ζευγάρι και ένα μεγάλο μπράβο για την τελετή στο Gene Simmons των KISS. Παρακάτω μπορείτε να βρείτε φωτογραφίες από την τελετή που πραγματοποιήθηκε πριν λίγο καιρό.
Έχω δει live τους Iron Maiden με τον Bruce Dickinson 4-5 φορές. Έχω δει τον Paul Di’ Anno (RIP) στο Κύτταρο, πριν ακόμη τα προβλήματα υγείας του τον γονατίσουν. Δεν έχω καταφέρει, όμως, να πάω ποτέ σε συναυλία του Blaze Bayley. Κι ας έχει επισκεφθεί ουκ ολίγες φορές την χώρα μας.
Ο πρώην frontman των Iron Maiden (από το 1994 μέχρι το 1999) έρχεται ξανά στην Ελλάδα στο πλαίσιο μιας περιορισμένης ευρωπαϊκής περιοδείας για τα 30 χρόνια από την κυκλοφορία του “The X Factor”, του album που ήταν η πρώτη του – και μάλλον πιο αμφιλεγόμενη – συμμετοχή στη δισκογραφία των Maiden. Και ναι, η Αθήνα έχει την τιμή να αποτελεί μία από τις μόλις δέκα στάσεις αυτής της περιοδείας. Η αγάπη άλλωστε του ελληνικού κοινού στο πρόσωπο του Blaze είναι αδιαμφισβήτητη και επιβεβαιώνεται σχεδόν κάθε χρόνο. Χαρακτηριστικό είναι πως η φετινή συναυλία αρχικά ήταν προγραμματισμένη να πραγματοποιηθεί στο Gazarte. Λόγω όμως της υψηλής προπώλησης και ζήτησης μετακινήθηκε σε μεγαλύτερο venue.
Η πιο δύσκολη αποστολή στο heavy metal
Το 1994, όταν ο Bruce Dickinson άφηνε (προσωρινά όπως αποδείχθηκε) τη μπάντα, η θέση του τραγουδιστή στους Iron Maiden έμοιαζε με ηλεκτρική καρέκλα. Ο Blaze Bayley, τότε frontman των Wolfsbane, ανέλαβε μια αποστολή σχεδόν αυτοκτονίας: να αντικαταστήσει έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους και αγαπητούς frontmen του heavy metal. Και το έκανε με αξιοπρέπεια, ειλικρίνεια και χωρίς ποτέ να προσπαθήσει να μιμηθεί τον Dickinson. Κάποιοι θα πουν πως δεν μπορούσε κιόλας να το κάνει, αλλά η ουσία παραμένει η ίδια. Eπιλέχθηκε για την θέση στους Maiden μέσα από εκατοντάδες auditions. Ένας outsider, με βαθιά, σκληρή φωνή και working class παρουσία, που κλήθηκε να καλύψει τα παπούτσια ενός θρύλου. Και το έκανε με τον δικό του τρόπο.
Blaze Bayley
«Τον σέβομαι απόλυτα γιατί μπήκε σε μια εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση. Η φωνή του ήταν τελείως διαφορετική από τη δική μου και παρόλα αυτά έπρεπε να τραγουδήσει τα παλιότερα κομμάτια των Maiden. Ήταν πολύ καλός τύπος και παραμένει καλός τύπος. Τον σέβομαι απεριόριστα», έχει πει για εκείνον προ δεκαετίας ο ίδιος ο Bruce Dickinson. Και αυτό λέει πολλά.
Απ’ την άλλη, ο ίδιος ο Blaze δεν τρέφει αυταπάτες. Μιλώντας πριν κάποια χρόνια στο βρετανικό Metal Hammer είχε παραδεχτεί με αφοπλιστική ειλικρίνεια: «Ο κόσμος με μισούσε απλά γιατί δεν ήμουν ο Bruce. Δεν ήθελαν να ακούσουν καν τη δουλειά μας. Υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που δεν με γουστάρουν μόνο και μόνο γι’ αυτό». Τους περισσότερους, όμως, κατόρθωσε -αργά ή γρήγορα- να τους κερδίσει.
Blaze Bayley
The X Factor – Σκοτεινό, παρεξηγημένο, αλλά δυνατό
Το “The X Factor” δεν ήταν το αγαπημένο άλμπουμ των fans όταν κυκλοφόρησε. Απέχει αισθητά από το ύφος των Maiden της δεκαετίας του ’80. Είναι εσωστρεφές, σκοτεινό, πιο βαρύ ψυχολογικά. Αλλά με το πέρασμα των χρόνων κέρδισε τον σεβασμό τους. Σήμερα, θεωρείται ένας πολύ καλός δίσκος όχι μόνο για τους «ύμνους» όπως το «Sign of the Cross» και «Man of the Edge» που περιέχει αλλά και για τους τόνους αλήθειας που «κρύβονται» στις νότες του.
Ο ίδιος ο Steve Harris, ο ηγέτης των Maiden, έχει εξηγήσει ότι το άλμπουμ βγήκε σε μια πολύ δύσκολη περίοδο για τον ίδιο. Ο Bruce μόλις είχε αποχωρήσει από την μπάντα ενώ ο Harris είχε να αντιμετωπίσει και ένα διαζύγιο σε εξέλιξη. Και παρ’ όλα αυτά – ή ίσως εξαιτίας αυτών – το αποτέλεσμα είναι άκρως ισχυρό και συναισθηματικό. «Μπορείς να πάρεις τον πόνο και να τον μετατρέψεις σε κάτι θετικό μέσω της μουσικής. Αυτό κάναμε με το X Factor» έχει αναφέρει ο «μπασίστας της καρδιάς μας».
Η παραγωγή, η ερμηνεία και το concept του άλμπουμ – από το εξώφυλλο με τον Eddie σε διαδικασία λοβοτομής, μέχρι τα κομμάτια όπως “Fortunes of War” και “The Unbeliever” – είναι καθαρτικά. Και ο Blaze, όσο κι αν δεν είχε τη φωνητική έκταση του προκατόχου του, έβαλε ψυχή. Αυτό, τελικά, μένει.
Blaze Bayley
Ο Blaze ήταν (και είναι) ωραίος τύπος
Πριν καν μπει στο στούντιο, όμως, η μοίρα του έβαλε τρικλοποδιά: ένα σοβαρό μοτοσικλετιστικό ατύχημα τον άφησε εκτός μάχης για σχεδόν έναν χρόνο, με τραυματισμό στο γόνατο. Αν και πολλοί θεώρησαν πως αυτό θα του κόστιζε τη θέση, οι Maiden τον περίμεναν. Η καθυστέρηση του άλμπουμ ήταν αναπόφευκτη, αλλά το “The X Factor” ηχογραφήθηκε τελικά με τον Blaze, και κυκλοφόρησε το 1995.
Η ένταξή του, βέβαια, στους Maiden δεν είχε μόνο δυσκολίες. Είχε και αστείες στιγμές – όπως εκείνη που, κατά τη διάρκεια των πρώτων writing sessions (γιατί έγραψε τραγούδια μαζι με τους Maiden) στο σπίτι του Harris, πάτησε μια θεόρατη -όπως την περιγράφει- κουράδα του Great Dane σκύλου του Steve και τη μετέφερε μέσα στο σπίτι. «Το πρώτο μισάωρο το περάσαμε σκουπίζοντας τα χαλιά», έχει πει γελώντας σε διάφορες συνεντεύξεις.
Αυτή η ανθρώπινη πλευρά του Blaze, η ταπεινότητα και η αυτογνωσία του, είναι που τον έκαναν πάντα συμπαθή, Κι ακόμα και όσοι δεν συμπάθησαν την περίοδο του στους Maiden, παραδέχονται ένα πράγμα: είναι ωραίος τύπος. Ειλικρινής, ταπεινός, με αίσθηση του χιούμορ.
Μετά τους Maiden – Καταθέτει σταθερά ψυχή…
Ο Blaze έφυγε από τους Maiden το 1999, αλλά δεν σταμάτησε. Συνέχισε με προσωπική καριέρα, έχει βγάλει έντεκα στούντιο άλμπουμ, συνεργάστηκε ξανά με τους Wolfsbane και δημιούργησε ένα σταθερό fanbase, ειδικά στην Ελλάδα, όπου τον στηρίζουν αδιάλειπτα τα τελευταία χρόνια.
Η ζωή του δεν είναι φτιαγμένη από στάδια και επιτυχίες. Αν κάτι την χαρακτηρίζει είναι η αντοχή. Το 2023 υπέστη καρδιακή προσβολή και υποβλήθηκε σε τετραπλό bypass. Πολλοί στη θέση του θα σταματούσαν. Ο Blaze όμως επέστρεψε. Δυνατός. Όχι για να αποδείξει κάτι – αλλά γιατί έτσι ζει. Στη σκηνή, με φωνή, ιδρώτα και αφοσίωση. Όχι από πείσμα, αλλά από αγάπη για τη μουσική και το κοινό του. Κι ας έχει πατήσει πλέον τα 62…
Το setlist θα είναι αυτό που πρέπει: ολόκληρο το “X Factor”, στην αυθεντική σειρά. Από το “Sign of the Cross” μέχρι το “The Unbeliever”. Μαζί και τα bonus tracks που υπήρχαν μόνο στην ιαπωνική έκδοση: “I Live My Way”, “Judgement Day” και “Justice of the Peace”.
Από εκεί και πέρα, σύμφωνα με τα προηγούμενα shows της περιοδείας, υπάρχουν βάσιμες ελπίδες να ακούσουμε κομμάτια από το Virtual XI – το δεύτερο άλμπουμ του Blaze με τους Maiden – αλλά και κάποιο πιθανό tribute στον Paul Di’Anno, τον πρώτο τραγουδιστή των Maiden, με τον οποίο ο Blaze είχε περιοδεύσει και είχε αναπτύξει στενή σχέση.
«Είχα ένα όνειρο, ότι κάποτε θα βρισκόμασταν στη σκηνή και οι τρεις – εγώ, ο Paul και ο Bruce. Αυτό το όνειρο πέθανε με τον Paul», είχε δηλώσει σε παλιότερη συνέντευξη. Ένα σημάδι ότι, πίσω από τον σκληρό ήχο και την επίμονη καριέρα, κρύβεται ένας άνθρωπος που νιώθει – και δεν φοβάται να το πει.
blaze bayley-the x factor
Ο Blaze Bayley δεν είναι ο καλύτερος τραγουδιστής που πέρασε από τους Maiden. Ούτε ο πιο διάσημος. Αλλά είναι ένας καλλιτέχνης που άντεξε. Που συνέχισε παρά τις δυσκολίες που υψώθηκαν στο δρόμο. Στις 8 Νοεμβρίου, θα έχουμε την ευκαιρία να τον τιμήσουμε όπως του αξίζει. Όχι μόνο γιατί έγραψε ιστορία με ένα από τα μεγαλύτερα συγκροτήματα στην ιστορία του heavy metal, αλλά γιατί παραμένει παρών. Και γιατί τελικά, είναι όντως ωραίος τύπος. Και αυτό, θα το δείξει – άλλη μία φορά – πάνω στη σκηνή του Fuzz.
Σάββατο 8 Νοεμβρίου Fuzz Live Music Club (Πατριάρχου Ιωακείμ 1, Ταύρος) Πόρτες: 20.00 | Ώρα έναρξης: 21.15 Βy Made of Stone Productions
Οι Psychonaut επανέρχονται στο προσκήνιο με το νέο άλμπουμ “World maker” μέσα σε οκτώ χρόνια. Και τι έχουμε να πούμε για αυτούς;
Τρείς studio δουλειές μέσα σε 7-8 χρόνια είναι μια χαρά για το είδος που κινούνται. Σε ένα είδος που ο όρος “μανιέρα” δεν υφίσταται. Το “World maker” “έσκασε” πριν μια εβδομάδα και μας προκάλεσε μεγάλη έκπληξη.
Το νέο τους άλμπουμ κυκλοφόρησε πριν μια εβδομάδα περίπου από την Pelagic Records. Ναι αυτή που έχει και τους εντυπωσιακούς The Ocean! “Precambrian” και “ξερό ψωμί”. Αν αρχίσω να μιλάω για τους Γερμανούς θα χάσουμε την μπάλα, πίσω στους Psychonaut και το “World maker”.
Psychonaut: “World maker”
Το “World maker” συνεχίζει την παράδοση των Psychonaut
Οι Psychonaut μας έρχονται από το Βέλγιο, ναι από εκει που είναι και οι αγαπημένοι μας και μη εξαιρετέοι Amenra. Συγκεκριμένα λοιπόν, έρχονται από την όμορφη πόλη του Mechelen που βρίσκεται μεταξύ των Βρυξελλών και της Αμβέρσας. Με το τρένο το πολύ ένα τέταρτο και από τις δυο πόλεις. Το express βέβαια, όχι το άλλο που περνάει από ένα σωρό χωριά και φτάνεις σε ένα δίωρο από την μια πόλη στην άλλη.
Psychonaut
Αυτό που λέμε παράδοση είναι ότι μας ήρθε άλλος ένας θαυμάσιος δίσκος από το τριο των Psychonaut. Κυμαίνεται στα ίδια ακριβώς υψηλά επίπεδα με τον προηγούμενο, “Violate consensus reality”. Ένας δίσκος που δεν είχε να ζηλέψει μαζί με το ντεμπούτο τους τίποτα τόσο από τις μεγάλες Ευρωπαϊκές μπάντες του είδους όσο και από τις Η.Π.Α.. Μόλις “έσκασε” το ομώνυμο του δίσκου, κατάλαβα ότι έχουμε να κάνουμε με άλλη μια δισκάρα που δεν γνωρίζει όρια.
Μπορεί το ομώνυμο με την λυρικότητα του να σε βάζει σε μια smoothy progressive κατάσταση, αλλά το “Endless currents” βρίσκει την απόλυτη ισορροπία μεταξύ έντονων progressive jazz ρυθμών και Groove καταστάσεων. Οι Psychonaut πραγματοποιούν την καλύτερη εισαγωγή για τον “κόσμο” του “World maker”. Το rhythm section χαράζει τρομερές jazzy αλλαγές και εντυπωσιάζει στο τέλος του “Endless currents”. Θυμίζουν Αμερικάνική σχολή και μπάντες όπως Kylesa σε σημεία.
Psychonaut
Στο “You are the sky…” γίνεται χαμός, για μένα από τα καλύτερα κομμάτια του άλμπουμ. Αυτές οι εναλλαγές στα φωνητικά και τις κιθάρες είναι απλά σεμιναριακές, ένα post/progressive αμάγαλμα που δεν γνωρίζει σύνορα. Και σου έρχεται το “…Everything else is just the weather” με μια Leprous ατμόσφαιρα να σε κατακλύζει. Σε αυτό το άλμπουμ είναι όλα σωστά.
Psychonaut
Το “World maker” των Psychonaut είναι ένα άλμπουμ που μέχρι τώρα τηρεί τις προϋποθέσεις του χαρακτηρισμού ως άριστου. Κάτι που μαρτυρά και το “And you came with searing light”. Είναι ένα μοντέρνο progressive groove post metal άλμπουμ που “παίζει” με διάφορους ήχους διαμορφώνοντας ένα υπέροχο σύνολο. Όλα τα μουσικά όργανα έχουν καθοριστικό ρόλο, δηλαδή για ακούστε το πέμπτο κομμάτι που το μπάσο είναι απλά απίστευτο. Θα σας θυμίσουν σε σημεία και Pain of Salvation. Στο “Origins” το χάος που δημιουργείται στο τέλος με την οργή που πηγάζει από την μουσική τους με το ασύλληπτο drumming είναι μια από τις κορυφαίες στιγμές του νέου άλμπουμ των Psychonaut. Ένα πραγματικά εκπληκτικό εξάλεπτο κομμάτι.
Psychonaut
Το “All in time” συντηρεί σε μεγάλο βαθμό το Tool “άγγιγμα” στη μουσική τους, ειδικά στα ξεσπάσματα. Οι Tool γενικά υποβόσκουν στη μουσική των Βέλγων σε μεγάλο βαθμό μαζί με αναφορές σε Led Zeppelin. Ένας από τους πιο ενδιαφέροντες συνδυασμούς που μπορεί να ακούσει κάποιος στο συγκεκριμένο είδος. Τα ψυχεδελικά περάσματα της μπάντας από την δεκαετία του ’70 θα μπορούσαμε να πούμε ότι κορυφώνονται στο “Stargazer” που έχει γίνει και γαμάτο clip. Η απόλυτη ισορροπία μεταξύ Groove και psychedelic rock έχοντας και ένα The Ocean Collective touch. Κομμάτι για να παρουσιάζεται στα live και να γίνεται ο κακός χαμός από κάτω. Από τις καλύτερες συνθέσεις του άλμπουμ.
Το “All is quiet” είναι ένα όμορφο ambient πέρασμα που βοηθάει στα μέγιστα στη δομή του δίσκου. Το τελευταίο κομμάτι “Endless erosion” κάνει ένα conclusion για το άλμπουμ όπως του αρμόζει με μια blues/jazzy εισαγωγή να σε βγάζει προς την Metal πλευρά τους περίτεχνα. Τα brutal φωνητικά βγάζουν οργή και πόνο προς τα έξω, όμως ένα διακριτό φως μέσα σε αυτό το σκοτάδι υπάρχει. Μέσα στο τελευταίο διάστημα οι Stefan De Graef και Martin Michiel έχασαν τους πατέρες τους από την επάρατη νόσο. Όμως την ίδια περίοδο, ο Stefan απέκτησε έναν γιο. Στη μουσική τους ξεδιπλώνονται απλόχερα τα συναισθήματα του πόνου αλλά και του φωτός και της ελπίδας.
Οι Psychonaut στο Lokerse Festival 2025
Goed gedaan Thomas, Stefan en Harm!
Οι Psychonaut για άλλη μια φορά μας εντυπωσίασαν. Γενικά το Βέλγιο έχει τεράστια σκηνή σε αυτό το είδος. Ένα άλμπουμ το οποίο σίγουρα θα είναι ανάμεσα στα καλύτερα μου για το είδος του τρέχοντος έτους. Η συνέχεια για την μπάντα από την μικρή και όμορφη πόλη του Mechelen προβλέπεται φανταστική. Εν αναμονή για το τέταρτο άλμπουμ που ελπίζω να μην αργήσει.
Οι Sunken κυκλοφόρησαν νέα δουλειά περίπου πριν μια εβδομάδα και έχει τον τίτλο “Lykke“. Μια μπάντα την οποία πάω σε τρελό βαθμό με το ατμοσφαιρικό Black Metal που παίζει.
Αυτοί εδώ οι Δανοί με εντυπωσίασαν από το πρωτό κιόλας δείγμαπου μας έδωσαν, το “Departure”. Όμως με αυτό που με διέλυσαν και μάζευα τα κομμάτια της ψυχής μου ήταν το “Livslede”. Το “Ensomhed” μας πήρε και μας σήκωσε λέμε. Τώρα για το “Lykke” έχω να πω ότι αν κυκλοφορούν τέτοιες δισκάρες ανα 3-5 χρόνια αξίζει η αναμονή. Από την άλλη ότι κυκλοφορεί από την Eisenwald αποτελεί εγγύηση.
Sunken: “Lykke”
Δεν περιμέναμε τίποτα λιγότερο από τους Sunken…
…παρά έναν ακόμα θρίαμβο για την σχετικά μικρή δισκογραφία τους. Ναι, ένα δίσκο που ακολουθεί κατά πόδας την αστείρευτη ποιότητα του “Livslede”. Δεν έχουμε εισαγωγές εδώ, μπαίνουμε κατευθείαν με δεκάλεπτο κομμάτι και τα θυελλώδη riffs δεν σε αφήνουν να πάρεις ανάσα συνοδεία του άπιαστου drumming. Οι ιαχές από τα οργισμένα φωνητικά του Thomasen σε συνδυασμό με τα “ψυχρά” riffs των Salling/Krogh σε “ταξιδεύουν” στα ακραία τοπία του Βασιλείου της Δανιμαρκίας. Ένα μαγευτικό και συνάμα ακραίο ταξίδι με χαοτικές μελωδίες που συνεχίζουν και στη δεύτερη σύνθεση του άλμπουμ, “Og det er lykke”.
Ένα άλμπουμ “κατάθεση ψυχής” από τους Sunken
Στο δεύτερο κομμάτι και στην ατμοσφαιρική ηρεμία του προς το τέλος μας φέρνουν την πιο μελαγχολική τους πλευρά, πριν ξεσπάσει πάλι με blast beat οργή, φρενήρη riffs και επικά περάσματα των πλήκτρων. Τα φωνητικά παραμένουν απεγνωσμένα και οργισμένα ταυτόχρονα. Ο δίσκος πάει για το απόλυτο οδεύοντας προς την μέση της διάρκειας του. Οι Δανοί δεν αστειεύονται, γράφουν “χτισμένα” κομμάτια πάνω στις επιρροές τους και διαμορφώνουν την προσωπικότητα τους στην εντέλεια. Το “Glaedesfaerd” με τα riffs να φέρνουν καταθλιπτικές μελωδίες μέσα από mid-tempo ρυθμούς και στη συνέχεια οι ταχύτητες να πιάνουν “κόκκινο” που σαρώνουν τα πάντα. Υπάρχει ποικιλομορφία στο άλμπουμ που χαρακτηρίζεται από εναλλαγές συναισθημάτων.
Η “ταυτότητα” των Δανών
Τα θυελλώδη riffs δίνουν την προσωπικότητα των Δανών που χαρακτηρίζεται από συναισθήματα όπως η κατάθλιψη και μελαγχολία. Το καλό της υπόθεσης είναι ότι δεν έπεσαν στην παγίδα να γίνουν Alcest στη θέση των Alcest. Έχουν διατηρήσει την παγωμένη αύρα της ατμόσφαιρας τους που φέρνει στο νου την γειτονική σκηνή της Νορβηγίας, χωρίς να προσθέσουν post black metal στοιχεία, όπως κάνουν πολλές μπάντες του είδους. Διατηρούν τα ambient στοιχεία σε διάφορα σημεία και η μουσική τους είναι πιο περιεκτική από ποτέ. Οι Sunken είναι ξεκάθαρα αναπόσπαστο μέλος του DSBM με τα riffs να αλλάζουν συνέχεια από παραδοσιακά Black Metal tremolo riffing όπως στο πρώτο κομμάτι του άλμπουμ και σε αυτά τα ατμοσφαιρικά στο τέλος του “Glaedesfaerd”.
Το τελευταίο κομμάτι
Είναι από τις καλύτερες συνθέσεις που έχουν κυκλοφορήσει. Συνεχίζει απο εκεί που τελειώσε το “Glaedesfaerd” σε ατμόσφαιρα. Το “Når livet går på hæld” έχει διάρκεια 14 λεπτών. Ξεκινάει αργά και βασανιστικά, με ένα αβίαστο ατμοσφαιρικό riffing και φωνητικά γεμάτα απόγνωση.
Κάπου στη μέση του κομματιού διαλύεται η γαλήνη και ξεκινάει ασταμάτητο blast beat και εκρηκτικά riffs. Η αλλαγή που αναμένεις σε κάθε κομμάτι τους είναι εδώ. Ένας λόγος που αγάπησα αυτή την μπάντα είναι ότι έχει αυτή την δόση του απρόσμενου. Το “Lykke” είναι ένα άλμπουμ που είναι ανάμεσα στα πέντε καλύτερα του έτους. Τέτοια αφοσίωση από μια μπάντα σε ένα είδος είχα να δω καιρό. Για αυτό και περίμενα πως και πως αυτό το άλμπουμ. Σε άλλα στοιχεία, η παραγωγή που έχει πραγματοποιηθεί από τον Johan Jørgensen στα The Village Recordings είναι καθώς πρέπει για το είδος. Αναδεικνύει όλα τα στοιχεία των Sunken σε υπερθετικό βαθμό.
Εν κατακλείδι
Η μπάντα από το Aarhus της Δανίας έβαλε πολύ ψηλά στα standards της με το “Livslede”. Είχα αμφιβολίες για την συνέχεια τους. Όμως, με το “Lykke” τις διέλυσαν, κατάφεραν να βγουν πιο πάνω από το προηγούμενο τους άλμπουμ.
Οι Sunken είναι μια μπάντα καταδικασμένη να μην απογοητεύει ποτέ. Πάντα τέτοια!
Οι Diary of Dreams επανέρχονται στο προσκήνιο με νέο άλμπουμ, μετά το πολύ καλό “Melancholin”. Κυκλοφόρησε η δουλειά που όλοι περιμέναμε και μετρούσαμε μέρες για να σας μιλήσουμε για αυτό!
Ενδιάμεσα κυκλοφόρησαν και το “Under a timeless spell” που ήταν συνοδεία της Φιλαρμονικής ορχήστρας της Λειψίας. Μιλάμε για απογέιωση των hits τους με αυτό το άλμπουμ. Πίσω στο νέα δουλειά που φέρει τον τίτλο “Dead end dreams” και έναν Adrian Hates να χάνεται σε πιο ιδιαίτερα σκοτάδια. Εμείς σας είχαμε προειδοποιήσει σε διάφορα άρθρα όπως έδω για το τι επέρχεται.
Diary of Dreams: “Dead end dreams”
Οι Diary of Dreams σε κάθε άλμπουμ διαφορετικοί
Κοιτάξτε. Πολύ καιρό τώρα έχουμε απολέσει τους εφιάλτες των “Bird without wings”, “End of flowers”, “Cholymelan”, “One of eighteen angels”, όπως και “Necrolog 43”. Αυτά τα σκοτάδια δεν θα τα βρούμε εδώ, δεν θα βρούμε τα “δωμάτια” που δεν υπήρχε αχτίδα φωτός. Δεν θα ανατρέξουμε σε post punk αναφορές τόσο εύκολα. Από την εποχή του “Freak perfume” είχε ξεκινήσει μια μεγάλη αλλαγή στο πως προσέγγιζε ο Hates την μουσική που ήθελε να βγάλει προς τα έξω. Ίσως και η συμμετοχή του Torben Wendt στους Diary of Dreams έφερε αρκετές electro pop επιρροές, μιας και στους Diorama, την προσωπική του μπάντας, υπάρχουν σε πληθώρα.
Εδώ λοιπόν έχουμε την έναρξη κάποιων δουλειών του Adrian Hates όπου ουσιαστικά αυτές θα είναι συγκεντρωμένες σε mini album, στα πρότυπα του εξαιρετικού “Panik manifesto?” του 2002. Ουσιαστικά μιλάμε για μια συνέχεια από τότε, δηλαδή 23 χρόνια μετά της κυκλοφορία του. Μετά ήρθε και το “Menschfeind” το οποίο και αυτό ήταν mini album. Μου άρεσαν πολύ τα δυο πρώτα κομμάτια αυτής της δουλειάς, τα “Kein Alein” και “The Chemistry of pain”. Εδικά το δεύτερο είναι βγαλμένο από την εποχή του “Panik manifesto?” σχετικά με αυτό που σου μεταδίδει. Η ατμόσφαιρα είναι πίσω στο 2002 αλλά και με vibes από την πρόσφατη εποχή. Οι κιθάρες του Felix ‘Flex’ Gerlach δίνουν την ένταση που αρμόζει στη σύνθεση.
Adrian Hates of Diary of Dreams
Στο “Chemistry of pain” θα βρούμε και κάποια διάσπαρτα vibes από την εποχή του παρανοϊκού μουσικά και στιχουργικά “Psychoma”. Είναι και πανέμορφο video clip by the way. Να σημειώσουμε ότι στα drums και percussions βρίσκουμε τον Jörn Schwarzburger.
Το “Tomorrow’s past” αποτελεί ένα κουβάρι που ξετυλίγονται οι Diorama φόρμες που είχαν εισάγει παλαιότερα. Ένα πανέμορφο κομμάτι με πιασάρικη μελωδία. Στα lives θα είναι σίγουρα στανταράκι. Τα πλήκτρα κάνουν μεγάλη διαφορά εδώ που δείχνουν τον δρόμο με τις όμορφες μελωδίες που προσφέρουν. Πάμε στο “Hurt people hurt people” οπού επιστρέφουν στα μονοπάτια των δυο πρώτων συνθέσεων. Ένα άλμπουμ με διαφορετική ατμόσφαιρα, πιο μελωδική και λιγότερο εφιαλτική.
Το “Dead end dreams” είναι μια πολύ καλή δουλειά
Ναι έχει ομοιότητες με την εποχή του “Panik manifesto?”, όμως μέσα βλέπουμε ότι χρησιμοποιούν ορχηστρικά μέρη όπως στο “Hurt people hurt people”. Σίγουρα ο Adrian Hates επηρεάστηκε από την συνεργασία του με την Φιλαρμονική Ορχήστρα της Λειψίας στο “Under a timeless spell”. Το “Dead to me” είναι από τα αγαπημένα μου κομμάτια από αυτή την δουλειά με πανέξυπνα πλήκτρα και έντονες αναφορές στο “Melancholin”. Μια ακόμη πολυδιάστατη ερμηνεία από τον Adrian Hates. Τελευταίο κομμάτι και μπαλάντα είναι το “Iamnowhere” το οποίο μπορεί να θυμίζει το απίστευτο “She and her darkness”, αλλά δεν έχει την πομπώδη μορφή αυτού. Εξαιρετικό τελείωμα.
Diary of Dreams tour
Για το τέλος
Το “Dead end dreams” σηματοδοτεί μια νέα εποχή για την μπάντα, μιας και είναι η πρώτη δουλειά από μια σειρά mini albums που θα έρθουν στο μέλλον. Λογικά σύντομα θα έχουμε και το δεύτερο μέρος.
Εδώ βλέπουμε τους Diary of Dreams να εξερευνούν διαφορετικά σκοτάδια από το παρελθόν τους με εντυπωσιακές ατμόσφαιρες για άλλη μια φορά. Εμείς θα αναμένουμε το επόμενο τους βήμα που πιθανότατα δεν θα αργήσει και πολύ. Παραπάνω μπορείτε να δείτε που εμφανίζονται τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο. Τα λέμε σύντομα.
Οι Samael κυκλοφόρησαν μετά από οκτώ χρόνια νέα σύνθεση. Ναι, τόσα χρόνια έχουν περάσει από το αξιοπρεπέστατο “Hegemony”. Οι Ελβετοί λοιπόν μας παρουσίασαν το “Black matter manifesto” ένα κομμάτι που συνεχίζει στην πεπατημένη του “Passage”. Συμπληρώνται και 30 χρόνια από την κυκλοφορία του, τι καλύτερος τρόπος για να το τιμήσουν.
Samael: “Black matter manifesto”
Λίγα λόγια για το νέο κομμάτι των Samael
Το νέο κομμάτι είναι σε μίξη του Sky van Hoff γνωστό από τις δουλειές του με Sleep Token και Lindemann. Η παραγωγή έχει πραγματοποιηθεί από τον Waldemar Sorychta στην Ελβετία και το mastering από τον Tony Lindgren στα Fascination Street studios. Έχουν καταφέρει σε αυτό το κομμάτι να διατηρήσουν τα ξεσπάσματα των πρόσφατων δίσκων τους και βασικά αυτά που καθιέρωσαν από την εποχή του “Eternal” όμως με ένα old school περιτύλιγμα όπως αυτό του “Passage”. Το αποτέλεσμα είναι πέρα για πέρα ικανοποιητικό.
Είναι αυτό που λέμε ότι το industrial συναντάει με επιτυχία το Black Metal που οι Samael ήταν από τους πρωτεργάτες σε αυτή την καινοτομία. Παρακάτω μπορείτε να παρακολουθήσετε το νέο κομμάτι των Ελβετών.
Εμείς με την σειρά μας να υπενθυμίσουμε ότι οι Ελβετοί επισκέπτονται την χώρα μας στις 7 και 8 Νοεμβρίου στην Αθήνα για τους εορασμούς του θρυλικού “Ceremony of opposites”. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στην agenda μας.
Οι Balboas, τα τέρατα του surf/punk/garage rock, επιτίθενται στη γλυκιά λογική σας με ηχητικά υπονοούμενα. Προσοχή: Το περιεχόμενο αυτής της μουσικής μπορεί να είναι επιβλαβές για την υγεία σας, αλλά είναι τροφή για την ψυχή! – Ryan Hagerty, Pi Records
Στο τελευταίο τους LP με δεκατρία τραγούδια, «Bite! Blood! Repeat!», οι Balboas, καλύπτουν έξι διαφορετικές πόλεις των Ηνωμένων Πολιτειών και σκίζουν το punk-rock, το rockabilly και το garage rock. Ο δίσκος είναι ένας στροβιλισμένος δίνη από αιχμηρά δόντια και κακές προθέσεις, γεμάτος σεξ, μυστικισμό και χάος – και μια ακόμη επιτυχία στη πλούσια δισκογραφία των Balboa.
«Όταν βλέπεις πιράνχας σε δράση, σκέφτεσαι το χάος, αλλά οι πιράνχας είναι εξαιρετικά οργανωμένες και αποτελεσματικές, κάτι που τους επιτρέπει να ξεκοκαλίζουν ένα πτώμα και να μοιράζουν το φαγητό σε δευτερόλεπτα. Είναι μια δυναμική με την οποία οι Balboas είναι εξοικειωμένοι», εξηγεί ο Richard Griffith, συνιδρυτής των Balboas και καθηγητής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα.
album cover
«Όταν βάζεις για πρώτη φορά τη βελόνα σε ένα δίσκο των Balboas, το μόνο που ακούς είναι χάος. Αλλά οι Balboas δεν είναι καθόλου τυχαίοι όταν πρόκειται για την παραγωγή ενός δίσκου, είναι μεθοδικοί ως το άκρο». Το «Bite! Blood! Repeat!» είναι το αποτέλεσμα της δοκιμασμένης με την πάροδο του χρόνου διαδικασίας των The Balboas.
Ο τρέχων τίτλος δεν είναι απλώς ένα λογοπαίγνιο από τους στίχους του τραγουδιού, αλλά συμβολίζει τον τρόπο με τον οποίο οι The Balboas ασκούν τη δραστηριότητά τους. Το αποτέλεσμα αυτής της σκληρής δουλειάς με τους συνεργάτες τους είναι ένα LP με δεκατρία τραγούδια, στο οποίο συμμετέχουν οι Mike Watt (Minutemen), Paul Roessler (Screamers, 45 Grave), Eddie Spaghetti (Supersuckers) και Kitten Kuroi (Billy Idol).
Μία από τις πιο επίκαιρες συνεργασίες είναι με τους The 5.6.7.8.s της ταινίας Kill Bill του Tarantino. Συνεργάζονται με τους The Balboas σε ένα τραγούδι για την ψυχωτική έφηβη σωματοφύλακα της ταινίας, Go Go Yubari. Το τραγούδι κυκλοφορεί ταυτόχρονα με το Kill Bill: The Whole Bloody Affair – την πλήρη 4ωρη κινηματογραφική έκδοση που θα κυκλοφορήσει τον Δεκέμβριο.
«Καταφέραμε να φέρνουμε την ακατέργαστη ενέργεια που λείπει από τη μουσική σκηνή. Φυσικά, θα έβαζα τα δυνατά μου στα ντραμς, στην κιθάρα, οτιδήποτε για αυτούς. Νιώθω σαν στο σπίτι μου», εξηγεί ο Jimmy Dale, γιος του Dick Dale. Ενώ ο Griffith προσθέτει: «Οι Balboas παίζουν μαζί εδώ και τριάντα χρόνια, εμπιστευόμαστε ο ένας τον άλλον βαθιά, οπότε μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι μπορούμε να αναλάβουμε οτιδήποτε μας αναθέσετε».
To Bite! Blood! Repeat! είναι ένα αιματοβαμμένο σμήνος ηχητικής αποπλάνησης. Αυτή η επιμονή διαπερνά τη μουσική τους, καθώς οι The Balboas εξερευνούν χωρίς φόβο ανεξερεύνητα εδάφη, παραμένοντας πιστοί στις πανκ ρίζες τους, ενώ ταυτόχρονα δημιουργούν τον μοναδικό τους surf ήχο. Η ψηφιακή έκδοση θα κυκλοφορήσει στις 5 Δεκεμβρίου. Κάντε προπαραγγελία από τώρα εδώ.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ:Balboas
band photo
Με πάνω από 25 χρόνια και χιλιάδες χιλιόμετρα στο ενεργητικό τους, τα παλικαρια έχουν δημιουργήσει έναν δικό τους ήχο, κερδίζοντας τη φήμη ενός φλογερού και χυδαίου live act που χαρακτηρίζεται από ένα λιπαρό αμερικανικό μεσαίο δάχτυλο.
Παρά το γεγονός ότι έχουν δημιουργήσει τον δικό τους μοναδικό ήχο, οι Balboas έχουν συμπληρώσει μερικές από τις πιο σκληρές, γκρίζες και κουρασμένες από τις περιοδείες ροκ συγκροτημάτων στις Η.Π.Α., έχοντας μοιραστεί τη σκηνή με τα είδωλα του garage-rock, τους Woggles και τους Fleshtones, τους γίγαντες του rockabilly Southern Culture on the Skids και τους Flat Duo Jets, τους southern rockers Nashville Pussy και τους Drive-By Truckers, τους θρύλους του punk Agent Orange και Dictators, και τους μάστερ της surf κιθάρας, Dick Dale και Slacktone.
Τα μέλη των Balboas ζουν σε έξι διαφορετικές πόλεις των ΗΠΑ, αλλά έχουν καταφέρει να συνεχίσουν να γράφουν και να παίζουν το μοναδικό τους είδος ροκ για περισσότερο από 2 δεκαετίες. Ετοιμαστείτε για το ηχητικό στυλ της πιο ασεβούς, γεμάτης ρεβέρμπ ροκ εν ρολ μπάντας που έχει γεμίσει ποτέ κοστούμι και γραβάτα – Γνωρίστε τους Balboas!
Οι Καναδοί post-punkers TRAITRS, μία από τις πιο καθηλωτικές μπάντες της σύγχρονης dark alternative σκηνής, επιστρέφουν για μία και μοναδική εμφάνιση στο Death Disco, την Παρασκευή 7 Νοεμβρίου.
Death Disco presents
TRAITRS (CAN) Opening act: The Villions (GR)
traitrs_IMG_2
Παρασκευή 7 Νοεμβρίου 2025
Death Disco (Ωγύγου 16 & Λεπενιώτου, Ψυρρή, Αθήνα)
Ώρα προσέλευσης: 21:00
Σχεδόν ένα χρόνο μετά την αποστομωτική τους εμφάνιση στο Death Disco Indoor Festival 2024 στο Fuzz Live Music Club, οι TRAITRS ξαναφέρνουν τον ψυχρό, μελαγχολικό τους ήχο στην καρδιά της Αθήνας, γεφυρώνοντας τον ρομαντισμό του παλιού darkwave με την ένταση του νέου post-punk κύματος.
Στο live τους στο Death Disco, το δίδυμο από το Τορόντο θα παρουσιάσει υλικό από όλη τη δισκογραφία του, γεμάτο από εσωστρέφεια, εκρηκτικά synths και φωνές που ταξιδεύουν ανάμεσα σε ελπίδα και απελπισία.
Για φίλους των: The Cure, Shoegaze, Depeche Mode, She Past Away, The Smiths, Post Punk, Twin Tribes, Indie, Lebanon Hanover
traits_IMG_3_WEB
Μην τους χάσεις!
Μαζί τους θα εμφανιστούν οι The Villions που επιστρέφουν στα δρώμενα μετά από κενό αρκετών χρόνων. Οι Villions είναι ένα ελληνικό underground postpunk / darkwave συγκρότημα με ξενόγλωσσους στίχους που δημιουργήθηκε το 2011 στην Αθήνα.
Το 2018 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο “Memories of scent” σε βινύλιο από την Geheimnis Records και σε cd format από την γαλλική Icy Cold Records.
Το 2026 θα είναι η χρονιά που θα κυκλοφορήσει ο δεύτερος τους δίσκος με τίτλο “Infection”, τον οποίο και θα παρουσιάσουν στα επερχόμενα live τους.
Το Σάββατο 15 Νοεμβρίου οι θρυλικοί Sad Lovers and Giants επιστρέφουν στην Αθήνα, συνοδευόμενοι από τους εκλεκτούς εκπροσώπους της νέας γενιάς του Post Punk, τους Αμερικάνους Forever Grey.
Sad Lovers & Giants (UK) και Forever Grey (US) Ζωντανά στο Gagarin 205!
Support band:
Σάββατο 15 Νοεμβρίου 2025Data Fragments (GR)
Ώρα προσέλευσης: 21:00
Sad Lovers and Giants – Ένα εμβληματικό συγκρότημα της post-punk σκηνής
SAD LOVERS AND GIANTS – 3
Οι Sad Lovers and Giants, προερχόμενοι από το Ηνωμένο Βασίλειο, έχουν χαράξει μια μοναδική πορεία από τις αρχές της δεκαετίας του ’80. Με τον χαρακτηριστικό τους συνδυασμό post-punk, new wave και dream pop στοιχείων, έχουν δημιουργήσει τραγούδια που εξακολουθούν να συγκινούν και να εμπνέουν γενιές ολόκληρες. “Things We Never Did”, “Colourless Dream”, “50 50”, “Clint”, “Feeding the Flame” και “Imagination” είναι μόνο μερικά από τα κομμάτια που έχουν μείνει ανεξίτηλα στη μνήμη των fans του είδους.
Forever Grey – Η σκοτεινή γοητεία του darkwave
FOREVER GREY – img – 1
Συνοδεύοντας τους Sad Lovers and Giants στη σκηνή του Gagarin, οι Forever Grey από τις ΗΠΑ φέρνουν τη δική τους σύγχρονη ματιά στο darkwave. Με βαθιά φωνητικά, μελαγχολικές μελωδίες και ατμοσφαιρική παραγωγή, κομμάτια όπως “Lost in a Moment” και “The Style is Death” έχουν κάνει το συγκρότημα ιδιαίτερα αγαπητό στη νεότερη γενιά της gothic και post-punk κοινότητα.
Data Fragments – Post Punk με δυστοπική ατμόσφαιρα
DATA FRAGMENTS – img – 1
Ξεκινώντας από το 2017, οι Data Fragments συνδυάζουν την άγρια, αιχμηρή ενέργεια του post-punk με στοιχειωμένες ηλεκτρονικές υφές και μια ψυχρή, δυστοπική ατμόσφαιρα. Ο ήχος τους είναι μια εξερεύνηση ανάμεσα σε σκοτεινές κιθάρες, noisy synthesizers και ισχυρούς ρυθμούς.
Ακόμα μια συναυλία για τον Rory Gallagher στο Gagarin 205 υποδέχεται
τους GERRY McAVOY’S BAND OF FRIENDS (Original band of Rory Gallagher)
Live at Gagarin ft Daddy’s Work Blues Band
Rory Gallagher και rockin’ the blues
για ακόμα μια χρονιά διοργανώσει ένα εκπληκτικό αφιέρωμα.
GERRY McAVOY (Bass)
Ο πλέον αναγνωρισμένος συμπαίκτης και φίλος του Rory παρών σε ΟΛΕΣ τις ηχογραφήσεις, σε ΟΛΕΣ τις περιοδείες, σε ΟΛΑ τα άλμπουμ του από το 1971 έως το 1991 (και φυσικά παρών στο live-σταθμό στη Ν. Φιλαδέλφεια το 1981).
BRENDAN O’NEILL (Drums)
O μακροβιότερος ντράμερ του Rory, όπου ήταν παρών στο επεισοδιακό και αξέχαστο live της Νέας Φιλαδέλφειας, το οποίο κατόπιν χαρακτήρισε δημόσια ως «To Highlight της 10χρονης πορείας μου στο πλευρό του Rory»! Ο Ιρλανδός βιρτουόζος, ο οποίος διαδέχθηκε τον Ted McKenna, έδωσε ρυθμό στα “JINX” (1981), “DEFENDER” (1987), “FRESH EVIDENCE” (1991) και πήρε μέρος σε πολλές παγκόσμιες περιοδείες του Rory πριν ακολουθήσει τους καταξιωμένους Nine Below Zero.
JIM KIRKPATRICK (Guitar/Vocals)
Θεωρείται από τους καλύτερους slide, blues rock κιθαρίστες της γενιάς του. Mε προσωπική δισκογραφία και ήταν lead guitarist των Βρετανών FM, περιοδεύοντας μαζί με τους Thin Lizzy, Journey, Whitesnake, Foreigner, Kiss κλπ!
DAVID COWAN (Keyboards)
Σπούδασε μουσική στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης, μαθητής του γνωστού και αγαπημενού μας Ted McKenna, με 30 χρόνια εμπειρίας και συναυλιών δίπλα σε διάσημους μουσικούς της παγκόσμιας ροκ και μπλουζ μουσικής σκηνής.
Μαζί τους στo Gagarin , οι Daddy’s Work Blues Band που θα μας ταξιδέψουν με τις μελωδιές θρύλων της blues, από τον Muddy Waters και τον Howlin’ Wolf μέχρι τον Chuck Berry και τους Canned Heat!
..και το πιο αγαπημένο, το πιο σημαντικό, το πιο διαχρονικό συναυλιακό ραντεβού της ελληνικής ροκ σκηνής, είναι εδώ, ζωντανό στο Κύτταρο!!
Με τις μνήμες από το περσινό πανδαιμόνιο να μας συνοδεύουν ακόμα, έτσι και φέτος, έτσι και για πάντα, την Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου, θα έχουμε τη χαρά και την τιμή να φιλοξενήσουμε πολυαγαπημένα μέλη της σκηνής μας τρεις γενιές από φίλους και συνοδοιπόρους του Παύλου ή νεότερους που επηρεάστηκαν από αυτόν…
Όπως κάθε Δεκέμβρη, εδώ και 35 χρόνια (!!!) για μια μοναδική φορά, υψώνουμε τα ποτήρια μας και τραγουδάμε Παύλο..
Τραγούδια που άφησαν το ανεξίτηλο σημάδι τους και καθόρισαν την ελληνική ροκ σκηνή,
τραγούδια που συντρόφεψαν και συντροφεύουν τόσες και τόσες στιγμές μας,
… σε κάτι περισσότερο απο μια συναυλία, στη γιορτή για τον πρίγκηπα του γλυκόπικρου παραμυθιού που λέγεται ελληνικό ροκ, για τον Παύλο Σιδηρόπουλο, για τα τραγούδια του, για τη στάση ζωής του, για την «προίκα» του και όσα αυτά εκφράζουν..
Τραγουδάμε …
«Ροκενρόλ στο κρεβάτι» «Στην Κ» «Μπάμπης ο Φλου»
«Μου πες θα φύγω» «Στο βιβλίο των Ηρώων του τρόμου»
«Η» «Άντε και καλή τύχη μάγκες» «Που να γυρίζεις»
«Πες μου αν θέλεις κάτι» «Welcome to the Show» «To 69»
«Αποκάλυψη» «Το αγνώστω θεώ» «Χαρμάνης κι άφραγκος»
«Ξέσπασμα» «Εν Κατακλείδι» «Απογήτευση» «Voοdoo Child»
και πολλά μα πολλά άλλα…!!!
Όταν κάποιο βράδυ …
INFO:
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 5 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2025
Η ΓΙΟΡΤΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΥΛΟ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟ
From The Land, the dark country/gothic collective comprised of members from the acclaimed dark folk band Nytt Land, today announced the release of their powerful new single and accompanying video, “Run On“.
The track is the group’s compelling take on the traditional American folk song known by many names, including “God’s Gonna Cut You Down” and “Sermon”. This classic, stark warning about divine judgment has been recorded by icons across multiple genres, from Johnny Cash and Elvis Presley to Marilyn Manson.
From The Land
breathes new, menacing life into the familiar material. Known for blending the raw emotional grit of gothic country with sparse, evocative soundscapes, the group’s version of “Run On” transforms the original spiritual threat into a chilling, modern cinematic experience.
According to the band, “Run On” (or “God’s Gonna Cut You Down”) is a timeless piece of American folklore, carrying a potent message that evildoers cannot escape the consequences of their actions. Artists such as Odetta, The Blind Boys of Alabama, and Tom Jones have previously interpreted the song. Following this tradition, From The Land strips the song down to its eerie core, utilising deep vocals, haunting percussion, and atmospheric instrumentation to deliver a definitive new dark-country rendition.”
The release of “Run On” precedes the upcoming announcement of From The Land’s highly anticipated debut album, “Stolen Season pt. I” set for release on 21 November via 7 Mater, with distribution by The Circle Music.
Listen to previously released singles “Would You Know”, “F.K.” and “Psalm 2”.
From The Land is the brainchild of Anatoly Pakhalenko, frontman of the dark folk band Nytt Land. Conceived in 2025, the project serves as an alter ego for Pakhalenko’s creative exploration and experimentation within dark country and blues genres. The band’s aesthetic is described as a “black and white world tired of all this s**t that’s going on around and gradually sinking into an endless sleep.”
“Stolen Season pt. I” was composed by Anatoly Pakhalenko and Aleksandr Rosliakov. The album was recorded at Nytt Land Studio between January and May 2025, with Anatoly Pakhalenko serving as recording and mixing engineer, and producer.
From The Land draws inspiration from the works of H.P. Lovecraft, Edgar Allan Poe, and David Lynch.
There’s no escaping the “Torment” unleashed by Thy Sanatorium. The anonymous multi-national collective arrives with their debut single, blending black metal, gothic, symphonic and extreme elements for a sound steeped in horror.
“Torment” is out now on all streaming services, with official and lyric videos
What the video below:
Led by vocalist Ra and lead guitarist and multi-instrumentalist Aries, the band also consists of:
Nyx on Guitar & Vocals
Remus on Piano & Keys
Crux on Bass & Vocals
Pyxis on Drums
Thy Sanatorium
are currently working on their first full-length album.
Καμιά φορά οι εκπλήξεις έρχονται από «μικρές» ανεπάντεχες συναντήσεις, όπως αυτή που συνέβη με το βαθιά συναισθηματικό και κινηματογραφικό “The Dawn Of Sorrow” – η αρχική σύνθεση του Roni Iron συνάντησε τη πιο σκοτεινή cinematic προσέγγιση της Κατερίνας Παπαδοπούλου και το τελικό αποτέλεσμα είναι πραγματικά καθηλωτικό.
Η Κατερίνα ζει στην Αθήνα και κάνει τα πρώτα της βήματα ως συνθέτρια κινηματογραφικής μουσικής και παραγωγός ηλεκτρονικής μουσικής. Μετά τις μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ συνέχισε στο Λος Άντζελες , εξερευνώντας τη σύνθεση κινηματογραφικής μουσικής. Η σχέση της με τον ήχο είναι συχνά πειραματική, καθώς δημιουργεί μοναδικά ηχητικά περιβάλλοντα συνδυάζοντας ήχους από φυσικά όργανα με ηλεκτρονική επεξεργασία και σύνθεση.
Roni Iron-Katerina Papadopoulou
Ο Roni Iron
ως DJ & παραγωγός έχει συνεχόμενη και πολύ πετυχημένη δισκογραφική παρουσία. Πρόσφατες είναι οι κυκλοφορίες του “Annabelle” καθώς και η διασκευή στο “To Μυστικό Σου”.
Το “The Dawn Of Sorrow” ξεκινά το ταξίδι του με τις καλύτερες προϋποθέσεις αφού είναι στα προτεινόμενα του Spotify στο ολοκαίνουργιο New Music Friday (Greece).
Το τραγούδι κυκλοφορεί σε δύο διαφορετικές εκδοχές: το ‘original’ με τη σκοτεινή και καθηλωτική ερμηνεία της Κατερίνας και το “Nafplio Sunrise Mix” (δείτε εδώ το visualizer ) όπου η ατμόσφαιρα αλλάζει, ο ρυθμός γίνεται γρήγορος με εναλλακτική ηλεκτρονική διάθεση να θυμίζει καταδίωξη σε κινηματογραφική ταινία.
Ξεκίνησε και επίσημα η προπώληση των εισιτηρίων για τη συναυλία των The Cure στην Αθήνα και φαίνεται πως τα early birds τσιμπάνε.
Η προπώληση ξεκίνησε στις 11:00 και υπάρχει δρόμος ακόμα. Αν την είχες στημένη από νωρίς, ίσως και να καταφέρεις την τιμή των 85 ευρώ, που αφορά τα early birds και το πιο γρήγορο πιστόλι.
ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ
Αρένα G/A Zone B
Early bird: 85 Ευρώ
Α΄ φάση προπώλησης: 90 Ευρώ
Β’ φάση προπώλησης: 95 Ευρώ
Zone A
Early bird: 135 Ευρώ
Α΄ φάση προπώλησης: 160 Ευρώ
VIP
Early bird: 225 Ευρώ
Α΄ φάση προπώλησης: 260 Ευρώ
ΑΜΕΑ – 70 Ευρώ
Η προπώληση των εισιτηρίων The Cure γίνεται στα www.more.gr, τα Public και το υπόλοιπο δίκτυο του more.
Οι μεταπωλητές των εισιτηρίων χρεώνουν έξοδα διαχείρισης ανάλογα με το τιμολόγιο τους.
Τα VIP εισιτήρια αφορούν υπερυψωμένο σημείο, με ξεχωριστή είσοδο, bar και τουαλέτες.
Εισιτήρια για ΑμεΑ
Για τα ΑμεΑ έχει προβλεφθεί ειδικά διαμορφωμένος χώρος. Για πληροφορίες και κρατήσεις εισιτηρίων για ΑμεΑ, θα πρέπει να επικοινωνήσετε με email στο info@ejekt.gr ή τηλεφωνικά στο 210 9636489, Δε-Πα 10:00 – 17:00.
Εισιτήρια για παιδιά
Δεν απαιτείται εισιτήριο για τα παιδιά έως και 7 ετών.
Για λόγους ασφαλείας, δεν επιτρέπονται παιδιά έως και 10 ετών στην Ζώνη Α (Front Of Stage) και στην ζώνη VIP.
Την Τετάρτη 15 Ιουλίου 2026 στο ΟΑΚΑ το κορυφαίο συγκρότημα της σύγχρονης μουσικής θα επιστρέψει στην Ελλάδα στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής περιοδείας τους. Αυτή θα είναι η πρώτη συναυλία των The Cure στη χώρα μας έπειτα από 7 χρόνια, όταν εμφανίστηκαν στο EJEKT 2019 μπροστά σε πάνω από 30.000 θεατές!
Το εκπληκτικό με τους The Cure είναι ότι ενώ διανύουν την 5η δεκαετία της απίθανα επιτυχημένης καριέρας τους, βρίσκονται σήμερα σε πραγματικά έξοχη κατάσταση. Ο τελευταίος δίσκος τους “Songs Of A Lost World” ήταν – χωρίς υπερβολή – ο καλύτερος δίσκος του 2024 και βρέθηκε στις κορυφές σε όλες τις σοβαρές λίστες εκείνης της χρονιάς. Αυτό είναι κάτι που απλά δεν έχει ξανασυμβεί στην ιστορία της μουσικής: ένα τόσο μεγάλο συγκρότημα να βγάζει νέο δίσκο μετά από 16 χρόνια και να αφήνει τους πάντες με το στόμα ανοιχτό.
Σε συνδυασμό με τις απίστευτα καλές live εμφανίσεις τους, όπου η μαγική φωνή του Robert Smith ακούγεται ακριβώς όπως στους δίσκους, οι The Cure είναι μια εξαίρεση. Ένα συγκρότημα που δεν είχε ποτέ όμοιό του και που παραμένει τόσο ξεχωριστό ως σήμερα.
Αυτό το μοναδικό κράμα goth-rock-pop που κατόρθωσε να αποτυπώσει τόσο τέλεια το τι ακριβώς ήταν τα 80ς και τα 90ς. Η τόσο χαρακτηριστική περσόνα του Robert Smith (με αυτό το κούρεμα, το μεικ-απ, το κόκκινο κραγιόν, τα μαύρα ρούχα), οι στίχοι που ανατέμνουν την πολυπλοκότητα της εποχής (από την ειρωνεία ως το angst αλλά και τα ξεσπάσματα χαράς) και η σαγηνευτικά βρετανική φωνή του, έγιναν ένα σημείο αναφοράς για 3 γενιές ως σήμερα.
Ο κατάλογός τους μιλάει από μόνος του: “Friday I’m In Love”, “Just Like Heaven”, “Pictures of you”, “A Letter To Elise”, “Boys Don’t Cry”, “Lovesong”, “Never Enough”, “High”, “Lullaby”, “Killing An Arab”, “Fascination Street”, “In Between Days”, “Close To Me”, “Fire In Cairo”, “A Strange Day”, “A Night Like This”, “Burn”, “To Wish Impossible Things”, “Close To Me”.
Η εμφάνισή τους στο EJEKT Festival 2026 θα έχει διάρκεια πάνω από 2 ώρες και θα περιλαμβάνει υλικό από ολόκληρη την τεράστια καριέρα τους. Επίσης, θα είναι η πρώτη φορά που θα ακούσουμε ζωντανά το “Songs Of A Lost World”, αλλά και πολύ πιθανόν το νέο άλμπουμ τους που ο Robert Smith έχει πει ότι είναι σχεδόν έτοιμο!
Περισσότερες πληροφορίες και συγκροτήματα από το EJEKT Festival 2026 θα ανακοινωθούν σύντομα.
Αποψάρα μας
Θα πείτε πως εδώ μπροστά σε άλλες και άλλες τιμές αυτό δεν είναι τίποτε. Κι όμως αν τα βάλεις κάτω και με αφορμή αυτό, θα δεις πως πριν 3-4 χρόνια οι τιμές των συναυλιών ήταν τελείως διαφορετικές. Μα αφού αυτό θέλει ο λαός και μπορεί να δώσει το νεφρό του (δεν μιλάω απλά για το συγκεκριμένο) για να δει για μια φορά ή ακόμα μια το αγαπημένο του συγκρότημα, τότε πάμε πάσο και ας κοιτάμε τον δρόμο που χάραξαν.
Μια κωμική – ψυχολογική εμπειρία για τις σχέσεις, τον έρωτα και όλα όσα δεν λέμε ποτέ φωναχτά
Το φαινόμενο «Νόημα του Sex»
Μετά το Νόημα της Ζωής, έρχεται η σειρά του… πιο διαχρονικού και πιο παρεξηγημένου θέματος απ’ όλα: του Sex.
Όχι μόνο ως πράξη, αλλά ως σύμπτωμα, καθρέφτης, ανάγκη, επικοινωνία, παρεξήγηση και τελικά — ως νόημα.
Το «Νόημα του Sex» δεν είναι μια παράσταση – είναι ένα performance – lecture από έναν ψυχολόγο και μια ομάδα ηθοποιών, που συνδυάζει τη δύναμη της θεατρικής αφήγησης με το χιούμορ της καθημερινής ζωής.
Μέσα από γέλιο, ανατροπές και συγκίνηση, το κοινό παρακολουθεί τις πιο αναγνωρίσιμες σκηνές της σύγχρονης ερωτικής πραγματικότητας να ξετυλίγονται επί σκηνής – από τα πρώτα ραντεβού μέχρι τα τελευταία μηνύματα στο κινητό.
Γιατί, όσο κι αν αλλάζει ο κόσμος, οι απορίες μένουν ίδιες:
Γιατί δεν δεσμεύεται; Γιατί ζηλεύω τόσο; Γιατί πονάω τόσο πολύ;
Και κυρίως — γιατί πάντα πιστεύω πως «αυτή τη φορά θα είναι αλλιώς»;
Το Νόημα του Sex Νο 1
TO NOHMA TOY SEX 1
Μια εκπαιδευτική κωμωδία από έναν ψυχολόγο
Ένα κωμικό performance για τρεις, που μεταμορφώνει την οπτική μας για τις ερωτικές σχέσεις.
Μετά τα συνεχή sold out, το «Νόημα του Sex Νο 1» επιστρέφει για νέα σεζόν – πιο ώριμο, πιο τολμηρό και πιο επίκαιρο από ποτέ.
Σε μια εποχή όπου τα situationships, τα διαζύγια και η μοναξιά έχουν γίνει η νέα κανονικότητα, η παράσταση έρχεται να ρίξει φως στα πιο καυτά ερωτήματα των σχέσεων, με χιούμορ, αυτοσαρκασμό και αφοπλιστική ειλικρίνεια.
Χωρίς να βασίζεται σε καμία σχολή ψυχολογίας, αλλά με μια διεισδυτική ματιά πάνω στην ανθρώπινη φύση, το έργο ξεσκεπάζει τις ρίζες της έλξης, της επιθυμίας και της σύγκρουσης ανάμεσα στα δύο φύλα.
Από το πρώτο λεπτό, οι θεατές αναγνωρίζουν τον εαυτό τους, γελούν με τα λάθη τους, συγκινούνται με την αλήθεια των χαρακτήρων και φεύγουν πιο «ελαφροί», με μια νέα οπτική για τον έρωτα και τη συντροφικότητα.
Ας αναρωτηθούμε ξανά:
Πόσο πραγματικά διαφέρουν άνδρες και γυναίκες σε όλες τις πλευρές της ζωής τους;
Μήπως ήρθε η ώρα να αποδεχθούμε ότι όχι μόνο επικοινωνούν με διαφορετικό τρόπο, αλλά και σκέφτονται, αισθάνονται, αντιλαμβάνονται και εκτιμούν σχεδόν τα πάντα διαφορετικά;
Και ότι, τελικά, για όλες αυτές τις διαφορές υπάρχει ένας βαθύς και σοβαρός λόγος;
Το Νόημα του Sex Νο 2
TO NOHMA TOY SEX 2
Η συνέχεια που όλοι περιμέναμε – μια νέα, αυτόνομη κωμωδία από έναν ψυχολόγο.
Μετά την τεράστια επιτυχία του πρώτου μέρους, το «Νόημα του Sex Νο 2» έρχεται για να ανατρέψει όλα όσα νομίζουμε πως ξέρουμε για τις σχέσεις.
Μια παράσταση απολαυστική, τολμηρή και βαθιά ανθρώπινη, που αποδομεί με χιούμορ και ευαισθησία τα στερεότυπα του έρωτα.
Εδώ, οι διαφορές των φύλων γίνονται αφορμή για στοχασμό και γέλιο – γιατί πίσω από το σεξ, κρύβεται πάντα η ανάγκη για αγάπη, αποδοχή και ουσιαστική σύνδεση.
Μια παράσταση που δεν θα δώσει απλώς απαντήσεις, αλλάζει τον τρόπο που βλέπουμε τις σχέσεις.
Το Νόημα πέρα από το Sex
Το «Νόημα του Sex» είναι κάτι παραπάνω από μια σειρά παραστάσεων.
Είναι ένας καθρέφτης της ανθρώπινης εμπειρίας – ένας καθρέφτης που δείχνει πόσο αστεία, τρυφερά και παράλογα πλάσματα είμαστε όταν ερωτευόμαστε. Μια κωμική αποκάλυψη που φωτίζει με τρυφερότητα και ειρωνεία τη σύγχρονη ερωτική πραγματικότητα.
Μέσα από γέλιο, συγκίνηση και ανατροπές, μας καλεί να επαναπροσδιορίσουμε όσα πιστεύουμε για τις σχέσεις, το σώμα, την επιθυμία και τελικά… τον εαυτό μας. Να βρούμε τελικά τον δρόμο προς την κατανόηση, την ενσυναίσθηση και, γιατί όχι, την αγάπη.
Ο Διονύσης Μπουγάς σπούδασε Ψυχολογία και εξειδικεύτηκε στην Ψυχοθεραπεία Gestalt. Στη Νέα Υόρκη μελέτησε δυναμικές ομάδων ψυχαναλυτικού τύπου, όπου γνώρισε το Life Coaching, το οποίο εισήγαγε στην Ελλάδα το 2008 μέσω σεμιναρίων.
Ιδρυτής της μεταμόρφωσις, έχει εκπαιδεύσει χιλιάδες Έλληνες με τη μέθοδο της «Προπόνησης Ζωής» και δημιουργεί καινοτόμα εκπαιδευτικά προγράμματα που βοηθούν τον άνθρωπο να ζει αυθεντικά και να δημιουργεί τις συνθήκες της ζωής που επιθυμεί.
Το Νόημα του Sex Νο 1 παίζεται και στη Θεσσαλονίκη
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies. Υπάρχει προσδιορισμός και αποθήκευση δεδομένων. Πληροφορίες σχετικά με την επεξεργασία δεδομένων και τη δυνατότητα άρνησης αυτής περιλαμβάνονται στην πολιτική απορρήτου.
