O MAZOHA, live στο Βόλο, στο liveτην Παρασκευή 6 Οκτωβρίου για ένα live set minimum 2 ωρών με τραγούδια από όλη τη δισκογραφία του.
Ο Τζίμης Πολιούδης aka mazoha
ηχογράφησε το άλμπουμ, τον Ιούνιο του 2022, απομονωμένος στο σπίτι του, αφουγκραζόμενος προσωπικά αλλά και εξωτερικά ερεθίσματα και γεγονότα. Η συνηθισμένη του δημιουργική μοναχικότητα σ’ αυτό τον δίσκο διακόπτεται από ενδιαφέρουσες συνεργασίες: η Nalyssa Green συμμετέχει στο ντουέτο «Αποσμητικό», ο Θωμάς Στρατάκης (Green Was Greener) συνυπογράφει την μουσική στα κομμάτια «Μελλοντικέ Μου Εαυτέ» και «Τι Θα Γίνει» και ο Κώστας Θεοδωρίδης έχει γράψει τους στίχους στο «Ανώδυνο».
Οι The National μόλις κυκλοφόρησαν ένα δεύτερο άλμπουμ – έκπληξη για το 2023 με τίτλο “Laugh Track”. To άλμπουμ περιλαμβάνει 12 τραγούδια που προέρχονται από τις ίδιες ηχογραφήσεις για το “First Two Pages of Frankenstein” που κυκλοφόρησε τον περασμένο Απρίλιο από την 4AD.
To “Laugh Track” αποτελεί το πιο «ελεύθερο» άλμπουμ του συγκροτήματος. Αν με το “Frankenstein” προσπάθησαν να χτίσουν την εμπιστοσύνη μεταξύ τους και πάλι μέσα σε αυτά τα 20+ χρόνια που είναι μαζί, το “Laugh Track” είναι ένα προϊόν αυτής της πίστης. Είναι η έκφραση της πρόθεσής τους.
Οι The National αναβάθμισαν ριζικά τη δημιουργική τους διαδικασία. Καθώς βελτίωσαν το μεγαλύτερο μέρος αυτού του υλικού στις ζωντανές εμφανίσεις τους, στα πλαίσια της περιοδείας φέτος. Ηχογράφησαν αυτές τις ανανεωμένες εκδοχές των νέων τραγουδιών σε αυτοσχέδια sessions στο στούντιο του παραγωγού Tucker Martine στο Portland, Flora Recording & Playback.
Στο “Laugh Track” συμμετέχει η Phoebe Bridgers και η Rosanne Cash. Περιλαμβάνεται και το single “Weird Goodbyes” με τη συμμετοχή του Bon Iver που είχε κυκλοφορήσει τον Αύγουστο του 2022. «Ένοιωθα πως η ιστορία είχε ήδη ειπωθεί. Υπήρχε από μόνο του το τραγούδι. Αλλά αισθάνθηκα ότι σχετιζόταν εντελώς με αυτό που κάναμε. Αυτό ήταν και ένα μέρος της λογικής του να φτιάξουμε έναν ακόμη δίσκο. Να δώσουμε στο “Weird Goodbyes” το δικό του σπίτι», δήλωσε ο Aaron Dessner σχετικά με αυτό.
ΔΕΙΤΕΕΝΑVISUALIZER ΓΙΑΤΟ “DEEP END” (PAUL’S IN PIECES)
Η Ελένη και η Σουζάνα Βουγιουκλή συμμετέχουν στο νέο άλμπουμ του ηλεκτρονικού σχήματος GIDIA που κυκλοφορεί από την νεοϋορκέζικη δισκογραφική εταιρία L.I.E.S. Records.
Οι George Kondaktor και George Lemos (GIDIA) παρουσιάζουν ένα διπλό βινύλιο με τίτλο “STRUGA”, με industrial ήχους και ρυθμούς που ακολουθούν τα μοτίβα των κινήσεων της Μηχανής, έχοντας όμως σαφείς αναφορές στους παραδοσιακούς ήχους των βουνών της Ελλάδας.
Στο άλμπουμ συμμετέχει στα κρουστά ο Iggor Cavalera των Sepultura, ενώ οι αδελφές Βουγιουκλή χαρίζουν με τις μοναδικές τους φωνές ερμηνείες που ανατριχιάζουν.
Ένταση, δράμα, τελετουργία
Ακούστε τα δύο τραγούδια με την Ελένη & Σουζάνα Βουγιουκλή
Γνωστοί για το μοναδικό κράμα acid jazz, trip hop και ψυχεδελικού surf με ηλεκτρονικό ήχο και ακουστικά όργανα, καθώς και το εκρηκτικό ταπεραμέντο τους στις ζωντανές εμφανίσεις, οι Βρετανοί Red Snapper επιστρέφουν στην Ελλάδα για να μας παρουσιάσουν το νέο τους δίσκο, «Everybody Is Somebody».
Οι Red Snapper ιδρύθηκαν στο Λονδίνο το 1993. Αποτελούνται από τους Ali Friend (κοντραμπάσο), Richard Thair (τύμπανα) και David Ayers (κιθάρα). Τρία χρόνια μετά υπέγραψαν συμβόλαιο με τη Warp Records για το ντεμπούτο άλμπουμ τους, «Prince Blimey». Έκανε πάταγο και δικαίωσε την απόφαση της Warp να βάλει στο ρόστερ της καλλιτέχνες με τόσο διαφορετικό ήχο από αυτό που είχε συνηθίσει. Tην επόμενη χρονιά, οι Red Snapper, μαζί με τους Foo Fighters, άνοιγαν τους Prodigy στην περιοδεία τους στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Συνεργασίες με ονόματα όπως οι Bjork, David Holmes, Beth Orton, Fugees και Massive Attack προβάλλουν τους Red Snapper σε ακόμη μεγαλύτερο κοινό. Το 2000 μας δίνουν το πολύ επιτυχημένο «Our Αim Ιs to Satisfy». Με τον ωριμασμένο ήχο της acid jazz που γνωρίσαμε με το Prince Blimey, αλλά και με αφομοιωμένα τα ηλεκτρονικά, dance στοιχεία τoυ ενδιάμεσου δίσκου «Making Bones» (1998).
Στις αρχές του 2002,
η μπάντα ανακοινώνει τη διάλυσή της. Τα μέλη της ήθελαν να δοκιμάσουν διαφορετικές μουσικές κατευθύνσεις. Είχαν κουραστεί να συζητούν τόσο πολύ για το τι ακριβώς ήθελαν να παίξουν… Για μια πενταετία, ο Friend συνεργάζεται με την Beth Orton και το πρότζεκτ Clayhill. Ο Ayers γράφει μουσική για αναγνωρισμένες τηλεοπτικές εκπομπές, όπως το «The Tribe» του BBC. Ο Thair συνεργάζεται με τον Jakeone στους Toob, αλλά και με τον Rennie Pilgrem, TCR Allstars και Bomb the Bass.
Στα τέλη του 2007, οι Red Snapper ξαναβρίσκονται όλοι μαζί για ένα τζαμάρισμα. Αποφασίζουν να επανενωθούν. Ανακοίνωση που βγαίνει στη σελίδα τους στο MySpace και ξεσηκώνει τους θαυμαστές τους. Οι μουσικοί επιστρέφουν στο στούντιο για να δουλέψουν πάνω σε νέο υλικό για το έκτο άλμπουμ τους/. Αυτή τη φορά μαζί με τον σαξοφωνίστα Tom Challenger, που γίνεται και επίσημα μέλος της μπάντας.
Ανανεωμένοι και ορεξάτοι, οι Red Snapper κυκλοφορούν το «Pale Blue Dot» τον Οκτώβρη του 2008. Εμφανίζονται στο Bloc Weekend τον Μάρτιο του 2008, και στο Glastonbury το 2009.
Τον Μάιο του 2011 έρχεται ο έβδομος δίσκος τους, «Key». Με guest τραγουδιστές τους Gavin Clarke (UNKLE, Clayhill) και Eliza Carthy. Ακολουθεί Ευρωπαϊκή περιοδεία. Το 2014, κυκλοφορεί το «Hyena» από τη Lo Recordings, με μουσική εμπνευσμένη από την σενεγαλέζικη ταινία «Touki Bouki» του 1973.
Το 2019, το τραγούδι τους, Spiky, από το «Κey», βρίσκει μια θέση στο soundtrack του El Camino, της spin-off ταινίας του Vince Gilligan για τη λατρεμένη τηλεοπτική σειρά Breaking Bad. Οι Red Snapper αποκτούν ακόμη περισσότερους νέους θαυμαστές!
Ο τελευταίος δίσκος της μπάντας,
«Everybody Is Somebody» κυκλοφόρησε από τη Lo Recordings τη χρονιά που μας πέρασε. Έσπρωξε τους Βρετανούς να ξεκινήσουν άλλη μία περιοδεία. Με τη στάση τους στην Αθήνα να ανακοινώνεται για την Παρασκευή 20 Οκτωβρίου, στο Fuzz Club, αναμένουμε μια βραδιά γεμάτη ζωντάνια και το μοναδικό acid jazz/trip hop/funk παλμό των Red Snapper.
To line-up στην συναυλία της Αθήνας θα είναι: Ali Friend (Double Bass, Vocals and Gato drum), Rich Thair (Drums), Tom Challenger (Sax, Clarinet and Keyboards), Tara Cunningham (Guitar and Vocals), Natty Wylah (Vocals).
Οι Blind Guardian έρχονται ξανά στην Αθήνα, το ξέρουμε και χαιρόμαστε ιδιαίτερα γι’ αυτό!!!
Το ίδιο και η ΔέσποιναΣταματάκη που άφησε την φωτογραφική της κι έπιασε το πληκτρολόγιο και έγραψε για τη μπάντα που γουστάρει! Διάβασε ολόκληρο το άρθρο ΕΔΩ
Και δεν είναι η μόνη, μπορώ να πω.
Η ανταπόκριση των οπαδών του συγκροτήματος είναι, για άλλη μία φορά, άκρως εντυπωσιακή!
Η συναυλία του Σαββάτου, 7 Οκτωβρίου, είναι πλέον sold-out οπότε, λόγω της μεγάλης ζήτησης, προστέθηκε άλλη μια μέρα συναυλίας!! Έτσι οι θρυλικοί Blind Guardian θα εμφανιστούν και την Παρασκευή, 6 Οκτωβρίου στο Floyd, το νέο μουσικό venue στο κέντρο της πόλης, στον ολοκληρωτικά αναμορφωμένο χώρο της οδού Πειραιώς 117.
Η προπώληση για την Παρασκευή ξεκινά άμεσα, προς Πειραιώς 117 ευρώ.
Διάθεση εισιτηρίων:
Τηλεφωνικά στο 11876
Online στο more.com
Φυσικά σημεία: Καταστήματα Νova, Public, Media Markt, Ευριπίδης, Yoleni’s και Viva Spot Τεχνόπολης
Μετά τη θριαμβευτική εμφάνισή τους στο Release Athens 2022
όπου είχαμε την τύχη να απολαύσουμε ολόκληρο το αξεπέραστο “Somewhere Far Beyond”, οι Blind Guardian επιστρέφουν στο πλαίσιο της The God Machine Tour 2023, για να παρουσιάσουν τον αριστουργηματικό νέο δίσκο τους, μαζί με όλα τα κλασικά τους τραγούδια.Ο ολοκαίνουργιος, 12ος δίσκος τους, με τον τίτλο “The God Machine”, βρίσκει το γκρουπ σε δαιμονιώδη φόρμα αφού πρόκειται για μια από τις κορυφαίες στιγμές της καριέρας τους.
στην Ελληνική επαρχία έχουμε βιώσει «πέτρινα» χρόνια. Ένας από τους λόγους είναι ότι η αγαπημένη μας μουσική δεν έχει τύχει της μαζικής αποδοχής – όπως συμβαίνει στην Βόρεια Ευρώπη – λόγω της κουλτούρας που έχουμε ως λαός. Για αυτό άλλωστε καμία Ελληνική metal μπάντα δεν έχει βραβευτεί από την πολιτεία. Ενώ βλέπεις για παράδειγμα τον MichaelAmott των ArchEnemy να βραβεύεται από την γενέτειρα του, το Halmstad της Σουηδίας για την προσφορά του στην τέχνη. Θα μπορούσαμε να αναλύσουμε πολλούς λόγους ακόμα που έχουν να κάνουν κυρίως με την Ελληνική κοινωνία και τις χρόνιες παθογένειες της, αλλά αυτό μπορεί να γραφτεί σε άλλο άρθρο που θα τυγχάνει ιστορικού χαρακτήρα, μιας και ευτυχώς τα τελευταία 10-15 χρόνια (ίσως και παραπάνω) έχουν αλλάξει πολλά.
Το φετινό καλοκαίρι
ήταν πολύ γεμάτο από events για κάθε οπαδό της αγαπημένης μας μουσικής τόσο στην επαρχία όσο και στο λεκανοπέδιο με αποκορύφωμα το ReleaseAthens.
Η Κρήτη τα τελευταία χρόνια πρωτοστατεί με τρία φεστιβάλ. Το Chania Rock Festival που μετράει πάνω από μια εικοσαετία ακατάπαυστης δουλειάς και εξέλιξης. Το Over The Wall στο Ηράκλειο που κάνει εξαιρετική δουλειά τα τελευταία χρόνια και φυσικά το Rethymno Rocks! Open Air Festival που πέρσι σε έναν υπέροχο χώρο έφερε δύο από τις μεγαλύτερες μπάντας στον Ελληνικό και όχι μόνο χώρο.
Η Φορτέτζα είναι ένα φρούριο που χρονολογείται από to 1573
και κατασκευάστηκε από τους Ενετούς, αργότερα κατελήφθη από τους Οθωμανούς περί το 1646. Αποτελεί ουσιαστικά την φρουριακή ακρόπολη της πόλης, μιλάμε ουσιαστικά για ένα πολιτισμικό «κόσμημα». Στο συγκεκριμένο χώρο τις τελευταίες δεκαετίες φιλοξενούνται πολλά δρώμενα, στα πλαίσια του Αναγεννησιακού Φεστιβάλ κατά κύριο λόγο.
Τα τελευταία δύο χρόνια, φιλοξενεί το Rethymno Rocks! Open Air Festival, ένα φεστιβάλ το οποίο διοργανώνεται από τον Πολιτιστικό Σύλλογο «ΣΚΙΕΣ», το οποίο φέτος έτυχε της υποστήριξης του Δήμου Ρεθύμνης όπως και της Περιφέρειας Κρήτης.
Αυτή τη χρονιά το φεστιβάλ είχε μια WarmUp δωρεάν ημέρα, κατά την οποία εμφανίστηκαν, οι Axeon, PlanetNone, TheMotiff και οι Gemma. Την πολιτική να υπάρξει μια δωρεάν ημέρα την βρίσκω εξαιρετική, μιας και δίνει την δυνατότητα να διορθωθούν τυχόν προβλήματα στην οργάνωση, όπως επίσης δίνεται η ευκαιρία σε νέες μπάντες να παρουσιάσουν το υλικό τους. Λοιπόν, ο ήχος ήταν τέλειος σε όλες τις μπάντες, είχε πολύ αέρα αλλά όλα πήγαν πρίμα.
Οι Axeon με το παραδοσιακό τους heavy metal έδωσαν ρέστα. Οι PlanetΝone με το stoner τους έφτιαξαν μια υπέροχη ατμόσφαιρα και έπαιξαν και μια διασκευή Sepultura. Εξαιρετικό εναλλακτικό ροκ παρουσίασαν οι The Motiff στα 600 άτομα που μαζεύτηκαν στον λόφο. Τέλος, οι Gemma οι οποίοι είναι και ανερχόμενο όνομα έδωσαν μια μεγάλη εμφάνιση ηλεκτρονικής μουσικής με παραδοσιακά στοιχεία.
Γενικά η warm up ημέρα είχε τα οφέλη της
ό,τι μπορεί να πήγαινε στραβά διορθωνόταν και έτσι η διοργάνωση ήταν ακόμα πιο έτοιμη για τις επόμενες ήμερες. Να σημειώσουμε και την γρήγορη ροή στο μπαρ, δεν είχε ιδιαίτερη αναμονή για να πάρεις μια μπύρα. Όπως επίσης να αναφερθώ και στην σπουδαία έκθεση “The Spectres of Venice” που ήταν αφιερωμένη στον ΤάκηΧάσικο ο οποίος ήταν ο εμπνευστής των Βενετσιάνικων στολών του Ρεθυμνιώτικου Καρναβαλιού.
Day 2, Παρασκευή 1/9/23 | Kalyva, Anorimoi, Lacrimas Profundere, Venom Inc.
Το mood της ημέρας
Η δεύτερη ημέρα του φεστιβάλ διέθετε μια μπάντα που είχα απωθημένο να παρακολουθήσω ξανά, τους LacrimasProfundere με διαφορετικό line up από τότε που τους είχα παρακολουθήσει στο Vosselaar στο ανατολικό Βέλγιο, κάπου το 2010 αν θυμάμαι καλά και ήταν support στους επίσης πολύ αγαπημένους μου, The 69 Eyes. Ιστορικά να πούμε, ότι αντικατεστήσαν τελευταία στιγμή τους ChristianDeath. Είναι υπέροχο το ότι στη Βόρεια Ευρώπη αν υπάρξει κάποια στραβή, βρίσκουν κατευθείαν παραπλήσιο όνομα για να σώσουν την κατάσταση. Όπως λένε και οι Αμερικάνοι, η Ευρώπη είναι ένα μεγάλο «Super Market» οποιοσδήποτε πάει οπουδήποτε μέσα σε λίγη ώρα. Πόσο μάλλον τότε, που Βέλγιο και Γερμανία γειτονεύουν. Αυτό δεν μπορεί να συμβεί στη χώρα μας εύκολα ή μπορεί να συμβεί αλλά με τεράστιο κόστος. Μετά είχαμε τους Ανώριμους και μετά ως Headliners τους Βρετανούς VenomInc.. Να μην ξεχάσω και τους Kalyva που εμφανίστηκαν πρώτοι, δυστυχώς δεν τους πρόλαβα.
Αnorimoi
Οι Ανώριμοι, γνωστοί στο ευρύ Ελληνικό κοινό, ξεκίνησαν με το «Ενα κεφτεδάκι τόσο δα» και συνέχισαν με «Μήτσος The Lanister» και «Κθούλου». Πιο μετά ήρθαν οι επιτυχίες «Ασε το δίκανο γιαγιά» και «Κάμα Σούτρα» και προχώρησαν με τα «12000 πόδια» και «Καλός». Σκυτάλη δόθηκε στα εξαιρετικά «Vargsteiner poem», «Πανίσχυρος μεγιστάνας των Νίντζα», «Πέος της παρηγοριάς», «Το μέγεθος μετράει» και τελείωσαν με το «Καριόλα» και «Στο πρώτο ραντεβου».
Όπως και στο Κύτταρο πριν καμιά δεκαπενταετία περίπου και στο Chania Rock Festival του 2011, μας πρόσφεραν άπειρο χαβαλέ με το stand up comedy τους, όπως και ατόφιο Heavy Metal και ο κόσμος έμεινε κάτι παραπάνω από ευχαριστημένος.
Ήταν ότι πρέπει για την συνέχεια που άκουγε στο όνομα LacrimasProfundere. Είναι μια μπάντα στην όποια έχω ιδιαίτερη αδυναμία και πιστεύω ότι αν είχε βγει στη σκηνή γύρω στα late ‘80’s θα ήταν ακόμα πιο γνωστή και ξακουστή στα επίπεδα των «θηρίων» όπως Anathema, My Dying Bride κτλ.. Με αλλαγές στο line up τα τελευταία χρόνια οι Γερμανοί έδωσαν ένα υπέροχο show, με τον Μεξικάνο Julian Larre να «οργώνει» την σκηνή σαν άλλος Michael Stanne (Dark Tranquillity). Αυτή η υπερκινητικότητα που διέθετε μου θύμισε σε μεγάλο βαθμό των Σουηδό performer. Τώρα όσοι θέλαμε άσματα από τους πρώτους δίσκους σταθήκαμε άτυχοι, η παρέα του Oliver μας παρουσίασε κομμάτια από το 2006 και μετά και το “Filthy notes for frozen hearts” (“Again it’s over”) το οποίο είναι και ένα από τα πιο αγαπημένα μου.
μην ψάχνετε να βρω αδυναμίες σε μια μπάντα που δεν με έχει απογοητεύσει δισκογραφικά σε κανένα βήμα της και με ένα τόσο υπέροχο στήσιμο πάνω στη σκηνή. Πραγματικά ευχαριστήθηκα σε μεγάλο βαθμό το show τους, αν και θα ήθελα κάποια κομμάτια από το “La Naissance d’un reve” ή από τα εκπληκτικά “Memorandum”, “Burning:A wish” και “Ave end”, τέλος πάντων, αυτές είναι δικές μου παραξενιές. Μακάρι να τους πετύχω πάλι κάπου στην Ευρώπη.
Ήρθε η ώρα για το headlining act της βραδιάς, τους VenomInc.. Η μπάντα των Demolition man και Mantas με drummer τον Jeremie King. Μιας και ο Abaddon δεν πρόκειται να επιστρέψει με καμία κυβέρνηση, η επιλογή του «βομβαρδιστικού» των πολύ καλών The Absence ήταν η καλύτερη. Είχα την τύχη να παρακολουθήσω τους Venom του Conrad από μακρυά στη Βαρκελώνη στα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας. Δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα, ίσως έφταιγε και η κούραση μιας και ήμουν στο πόδι από τις 09:00 το πρωί για το φεστιβάλ.
Venom Inc επί ελληνικού εδάφους
Φέτος λοιπόν ήταν μια εξαιρετική ευκαιρία να παρακολουθήσω Venom inc επί Ελληνικού εδάφους (το 1996 που είχε φέρει Venom ο Λιβάνιος, ήμουν δεν ήμουν 12 ετών). Μπάντες όπως οι Venominc θέλω να τις βλέπω σε πιο ήρεμα φεστιβάλ με το πολύ δυο σκηνές και όχι να τρέχω σαν τον παλαβό, έτσι λοιπόν αυτή η εμφάνιση «κουμπώσε» για τα καλά στα γούστα μου. Όπως ήταν φυσικό, τα περισσότερα κομμάτια που έπαιξαν ήταν από δουλειές που έχουν κάνει με την προηγούμενη μορφή των Venom.
Venom Inc. – Rethymno Rocks! 2023 – afternoiz.gr – photo by Antonis Pk
Ξεκίνησαν με το “Witching hour”
και συνέχισαν με κομμάτια από τα δυο πρώτα θρυλικά άλμπουμ της μπάντας από το Newcastle (“Black metal”, “Live like an angel (Die like a devil)” και “Don’t burn the witch”. Χαμός στο κοινό με κομμάτια που ουσιαστικά συνέβαλαν στα μέγιστα για τον ακραίο ήχο που γνωρίζουμε ως τώρα. Συνέχισαν με δυο κομμάτια από το πολύ καλό τελευταίο τους άλμπουμ (“Come to me” και το ομώνυμο “Theres only black”). Η συνέχεια είχε το “Buried alive” από το “Welcome to hell” και είχε και μια ευχάριστη έκπληξη για τους ορκισμένους οπαδούς της μπάντας, το “The seven gates of hell”. Στο κοινό επικρατούσε τρελό moshing και η συνέχεια ήταν ακόμα πιο συναρπαστική μιας και μετά το “Inferno” από το τελευταίο τους άλμπουμ, έπαιξαν τα “Leave me in hell”, “Sons of Satan” και φυσικά το “Countess Bathory”.
Η βραδιά έκλεισε με τον καλύτερο τρόπο μιας και οι Venom Inc. στάθηκαν για πλάκα στο ύψος των περιστάσεων ως headliners
Μια σαρωτική old school εμφάνιση.
Έτσι, με αυτόν τον εντυπωσιακό τρόπο, έκλεισε και η δεύτερη ημέρα του Rethymno Rocks!Open AirFestival στο υπέροχο φρούριο της Φορτέτζας. H προσέλευση του κόσμου άγγιξε περίπου τα 700 άτομα. Αξίζουν συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά που έτρεξαν για να βγάλουν εις πέρας όλο αυτό το εγχείρημα και να προετοιμαστούν, όντας κουρασμένοι, για την τρίτη και τελευταία ημέρα του φεστιβάλ.
Day 3, Σαββάτο 2/9/23 | Scarflood, Doomocracy, Rage, Rotting Christ
Scarflood
Η επόμενη ημέρα ξεκινούσε απογευματάκι με τους Scarflood, οι οποίοι μου θύμισαν αρκετά Alter Bridge, κάτι το οποίο και το θεωρώ προσόν για οποιαδήποτε νέα μπάντα. Οι Tremonti και Myles έχουν κάνει υπέροχη δουλειά όλα αυτά τα χρόνια. Μιας και είναι η πρώτη φορά που τους βλέπω, διαπίστωσα ότι δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από μπάντες του χώρου, μιλάμε για τρομερή δουλειά σε κιθάρες και φωνητικά που Southernιζουν όπως πρέπει. Το setlist της μπάντας ήταν: “Reset reality”, “Bones don’t lie”, “Gale”, “The wrongdoer”, “Wasn’t enough” και “The killer most killed”. Οι Scarflood ήταν ότι χρειαζόταν το κοινό για να ζεσταθεί για το επόμενο act της βραδιάς, τους εξαιρετικούς Doomocracy.
Doomocracy
Μια μπάντα, που τον τραγουδιστή τον θυμάμαι από τους τρομερούς Masterreset. Λοιπόν, οι Ηρακλιώτες doomsters έχουν κυκλοφορήσει τρεις δίσκους, οι οποίοι και οι τρεις ειναι εκπληκτικοί. Μιλάμε για φοβερή δουλειά σε όλους τους τομείς. Δεν τους είχα παρακολουθήσει ποτε ζωντανά και το φεστιβάλ αυτός ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία να δω τι βγαίνει και έξω από το στούντιο. Όπως και περίμενα, έδωσαν περισσότερη βάση στο τελευταίο τους «διαμάντι», “Unorthodox”. Το set list ήταν το ακόλουθο: “Novum dogma”, Prelude to the apocalypse”, “Ghosts of the past”, “The spiritualist”, “Trinity of fates”, “Eternally lost”, “Faceless” και “Doormacht”.
Η σκηνική τους παρουσία ήταν πέρα για πέρα επαγγελματική
με τον Μιχάλη να βγάζει τον καλύτερο του εαυτό στα φωνητικά και τους υπόλοιπους να συνοδοιπορούν με εξαιρετική μαεστρία. Μιλάμε για μια πολύ σοβαρή μπάντα που δουλεύει ήσυχα και όμορφα κυκλοφορώντας «διαμάντια» στο χώρο του επικού doom metal. Κατά την γνώμη μου ένα σπουδαίο μείγμα Candlemass και Solitude aeturnus με κάποια «ψήγματα» από πρόσφατους Blind Guardian.
Rage
Τους Rage τους θαυμάζω και ακόμα περισσότερο έχω σε εκτίμηση τον Peavy Wagner (δεν γίνεται να μην κάνεις εντυπωσιακή καριέρα όταν κουβαλάς το επώνυμο αυτού του σπουδαίου μουσικοσυνθέτη). Όπου κι αν τον έχω παρακολουθήσει έχει δώσει τα μέγιστα, είχα επίσης την τύχη να παρακολουθήσω τους Rage με φιλαρμονική ορχήστρα πριν λίγα χρόνια στη Βαρκελώνη. Άρα πάνω κάτω ήξερα τι θα παρακολουθήσω. Έχοντας τον Jean Bormann στις κιθάρες τα τελευταία χρόνια και τον συμπατριώτη μας Βασίλη Μανιατοπουλό στα drums, o Peavy έχει φτιάξει ένα πολύ καλό line up για άλλη μια φορά. Καλό θα ήταν να μην μπούμε σε συγκρίσεις με παλαιότερα μέλη, όλοι γνωρίζουμε τι έχουν προσφέρει, πάει, αποχώρησαν και έχουν δώσει την σκυτάλη σε καινούριους. Πραγματικά καθ’ολη την διάρκεια της εμφάνισης τους ο JeanBormann έκανε δουλειά λές και ήταν ό ίδιος στο studio που ηχογραφήθηκαν τα “Black in Mind”, “Trapped!” και “Missing link”.
Σύνολο κομματιών που έπαιξαν οι Γερμανοί ήταν δεκαεπτά.
Μιλάμε για πάρα πολύ υλικό για την ώρα που τους δόθηκε χωρίς σάλτσες με solos κτλ. Πολύ μεγάλη χαρά μου έδωσαν που έπαιξαν από τα αγαπημένο μου “Perfect man”, το “Don’t fear the winter”. Γενικά αφιέρωσαν πολύ χρόνο στα “The Missing link” και “Trapped!” και στη συνέχεια έπαιξαν συνθέσεις από τα “Black in mind” (“Shadow out of time”), “Ghosts” (“Back in time”), “Wings of rage” (“Let them rest in peace”), “End of all days” (“End of all days”, “Higher than the sky”), “Soundchaser” (“Great old ones”), “Resurrection day” (“Resurrection day”) και “Welcome to the other side” (“Straight to hell”).
με όλες σχεδόν τις επιτυχίες τους, όσες δηλαδή μπορούν να χωρέσουν στην ώρα που τους διατέθηκε. Εντάξει θα ήθελα και ένα “Black in mind” ή ένα “Sent by the devil” ή “Flowers that fade in my hand” ή ένα “Streetwolf” (καλά αυτό δεν παίζει να το θυμάται ούτε ο ίδιος ο Peavy). Εν κατακλείδι, ήταν η καλύτερη εμφάνιση που έχω παρακολουθήσει από τους Rage, η πιο γεμάτη για την ακρίβεια. Καλύτερη και από αυτή της Αθήνας που περιόδευαν με τους Pain of Salvation καμιά εικοασαρια χρόνια πριν και ελάχιστη καλύτερη από αυτή στη Βαρκελώνη που ήταν με συνοδεία φιλαρμονικής ορχήστρας. Θέλω να τους παρακολουθήσω πάλι, να είναι headliners και να παίξουν το minimum δυο ώρες.
Rotting Christ
Έφτασε η ώρα για την τελευταία εμφάνιση της τελευταίας ημέρας του Rethymno Rocks! Open Air Festival 2023. Μια μπάντα που έχω παρακολουθήσει συνολικά 18 φορές σε όλη την Ευρώπη, είτε τους πετυχαίνω σε φεστιβάλ, είτε με παρέα είτε μόνους τους. Αξέχαστη πάντως θα μου μείνει η εμφάνιση τους στην Αμβερσα μαζί με τους BoltThrower, μιλάμε τρομερή εμφάνιση και από τις δυο μπάντες. Γιατί όμως το αναφέρω αυτό το συναυλιακό γεγονός, μα γιατί η εμφάνιση τους ήταν σχεδόν εφάμιλη με αυτή τότε. Άντε να βάλω και το live τους στη Λευκωσία σχετικά πρόσφατα.
Πραγματικά χαίρομαι όταν είναι headliners η παρέα του Necromayhem, γιατί η μπάντα έχει τον χρόνο να αφοσιωθεί πλήρως σε αυτό που κάνει και να ευχαριστήσει τον κόσμο. Ας πούμε εγώ, από τις τελευταίες φορές που τους έχω παρακολουθήσει έχω παράπονο γιατί δεν ακούω τίποτα από το τρισμέγιστο “Thy mighty contract”. Ε, λοιπόν εδώ επιτέλους άκουσα έστω και δυο κομμάτια. Η μεγάλη έκπληξη όμως της βραδιάς ήταν το “In Yumen-Xibalba” και την εκδοχή του με Βυζαντινή εκκλησιαστική χορωδία. ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ. Πληροφοριακά, να πούμε ότι το συγκεκριμένο το παίζουν δεύτερη φορά, η πρώτη ήταν στο Los Angeles στις 22 Φεβρουαρίου 2023. Αυτό είναι προς τιμήν του φεστιβάλ.
Γενικά η εμφάνιση τους επικεντρώθηκε στα “Rituals”, “Aealo”, “Kata ton daimona eautou” και φυσικά “The Heretics”. Εντάξει, μην περιμένουμε εύκολα να παίξουν από “A dead poem”, “Sanctus diavolos”, “Khronos”, “Genesis” κτλ. Γιατί τα χρόνια έχουν περάσει και υπάρχει πολύ μεγάλη δισκογραφία για να καλύψουν. Η γνώμη μου είναι ότι θα πρέπει να στηρίζεις το πρόσφατο υλικό σου για να είσαι στον «αφρό» και να επιλέγεις προσεκτικά από το παρελθόν κομμάτια. Οι RottingChrist το κάνουν με μεγάλη επιτυχία αυτό. Από τα παλαιά έπαιξαν: “King of a stellar war” από το “Triarchy of the lost lovers” και “The sign of evil existence” και “Transform all suffering into plagues” από το συγκλονιστικό “Thy Mighty contract”. Να μην ξεχάσω και το ομώνυμο από το “Non serviam”.
Αυτό που μου αρέσει σε αυτή την μπάντα και τις εμφανίσεις της είναι ότι είτε παίζουν μπροστά σε 1000 άτομα είτε στο Brutal Assault – ας πούμε – θα παίξουν με την ίδια όρεξη. Αυτό έκαναν και στο Rethymno Rocks! Open Air Festival, μπροστά σε 1000 άτομα έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό. Μιλάμε για μια συγκλονιστική εμφάνιση ισάξια με αυτή που είχαν πραγματοποιήσει στο καμίνι του Trix που σας ανέφερα πρωτύτερα.
Μια μεγαλειώδη εμφάνιση από μια μπάντα ορόσημο για την χώρα μας που μας έχει κάνει περήφανους σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης.
Είχα δεν είχα ξεπέρασα τις 2.800 λέξεις
είχα όμως πολλή όρεξη για να γράψω αυτές τις αράδες για την προσπάθεια που γίνεται στην πόλη που μεγάλωσα και ως ένα βαθμό έχω παρακολουθήσει τον μόχθο που δίνουν όλοι, την αγάπη και πάθος για να πραγματοποιούνται όλο και περισσότερα events της αγαπημένης μας μουσικής. Ας μην ξεχνάμε ότι πολλά μεγάλα φεστιβάλ στο εξωτερικό γίνονται στην επαρχία ή κοντά σε μεγάλα αστικά κέντρα. Το «κοντά» για την Γερμανία είναι 200χλμ. Σπουδαία η τοποθεσία για μια ακόμη φορά για να πραγματοποιηθεί το Rethymno Rocks! Open Air Festival 2023, το φρούριο της Φορτέτζας είναι ο ιδανικός χώρος. Και το BrutalAssault γίνεται κι αυτό σε αρχαιολογικό χώρο, στο υπέροχο Josefov – ένα αμυντικό φρούριο του 18ου αιώνα.
Rethymno Rocks!
Η οργάνωση ήταν εξαιρετική, χωρίς ιδιαίτερα κενά η οποία διέθετε και μέσο για την μεταφορά πολιτών ΑμεΑ. Για τα δεδομένα του φεστιβάλ ο ήχος ήταν πολύ καλός, χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Πάντως άκουσα ότι ήρθε κόσμος από όλη την Κρήτη. Aπό την Σητεία μέχρι και την Παλαιόχωρα και από την Ιεράπετρα μέχρι και την Κίσσαμο. Όπως επίσης από Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Αγρίνιο ακόμα και από Κύπρο (συνταξίδευα μαζί τους). Έχει μεγάλη δυναμική το φεστιβάλ και αυτό οφείλεται στο μεράκι δεκάδων ατόμων που έτρεξαν μέρα νύχτα για να στηθεί.
«Είναι ένας από τους πιο weird ράπερ της ελληνικής σκηνής. Mε ξεχωριστή χροιά. Ένας από τους καλλιτέχνες που διαμόρφωσαν τον «σύγχρονο» ήχο στη χώρα μας. Ο Sapranov έχει να λέει πως έζησε το όνειρό του. Από την Κατερίνη, όπου ξεκίνησε μουσικά, μέχρι τα διαδοχικά sold-out tours με τους Above the Hood, την ίδρυση του Godsquad crew αλλά και το «deja vu», ένα από τα μεγαλύτερα hit της δεκαετίας, το κοντέρ της μουσικής του πορείας μοιάζει να έχει γράψει πολλά χιλιόμετρα. Η απουσία του όμως για μεγάλο διάστημα δεν πέρασε απαρατήρητη από τον κόσμο.»” LIFO – 06/06/2023 IG – www.instagram.com/sapranov/?hl=en
-NAPPY NINA (US)
Η Simone Bridges (a.k.a. Nappy Nina) είναι συγγραφέας, mc και παραγωγός. Με έδρα το Μπρούκλιν και καταγωγή από το Όκλαντ, με χάρισμα στο λυρισμό και το μεταδοτικό laid back flow. Έχει συνεργαστεί με ένα ευρύ φάσμα καλλιτεχνών. Τους Ambrose Akinmusire, Son Lux και Yaeji. Το ντεμπούτο άλμπουμ της, «The Tree Act», κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2019. Η κυκλοφορία έγινε μέσω της LucidHaus Records και έχει τύχει ευρείας αναγνώρισης.
IG – www.instagram.com/nappy_nina/?hl=en
-PEOPLE OUT EAST (GR)
To People Out East είναι ένα hip-hop μουσικό σχήμα από τα κεντροανατολικά της Αθήνας και πιο συγκεκριμένα από την περιοχή των Ιλισίων. Η ομάδα πλαισιώνεται από έναν βασικό παραγωγό – beatmaker τον Bark o’clock (Οδυσσέα) και από τρεις MCs τον tas33 (Τάσο), Freddy Quell (Άλεξ) και Troubles all around me (Γιώργο),ο τελευταίος εκ των οποίων έχει διπλό ρόλο (MC-beatmaker).Τα παραπάνω μέλη του People συνθέτουν ένα κράμα διάφορων χαρακτήρων και ηλικιών (από 24 έως 34 ετών) παντρεύοντας την κουλτούρα των 90’s με τον νέο ήχο της εποχής.
Μετά από το πρώτο τους EP με τίτλο <Planet East> που κυκλοφορεί από το Νοεμβρη του ’21 σε όλες τις μουσικές πλατφόρμες, επιστρέφουν με νέα δουλειά με τίτλο <Caldera>. Στη μουσική παραγωγή είναι o Bark o’clock ενώ υπάρχουν και συμμετοχές των Troubles all around me και jastito. Η ηχογράφηση/μίξη έγινε στο dudu loft από τον Γιώργο Λεμό και τον Bark o’clock.
Το artwork δημιουργήθηκε από τον Billy gee όπως και το προηγούμενο διατηρώντας το χαρακτήρα του συγκροτήματος καθώς και οι δύο κυκλοφορίες έχουν εξώφυλλο έργα του καλλιτέχνη τα οποία υπάρχουν σε φυσική μορφή (καμβάς).Οι People Out East, βαθιά επηρεασμένοι από τους παλμούς του αστικού κέντρου της πρωτεύουσας, αποτυπώνουν ως επί των πλείστων, με αυτοβιογραφικό στίχο την καθημερινότητα και τα συναισθήματα που απορρέουν από αυτήν. Το αποτέλεσμα δημιουργεί μία μυστήρια ατμόσφαιρα,ταιριαστή με την αύρα της εποχής, προάγοντας την τέχνη του δρόμου και εκπληρώνοντας παράλληλα την ανάγκη για δημιουργία.
Οι θρυλικοί Front 242 ένα από τα σημαντικότερα συγκροτήματα της ηλεκτρονικής μουσικής σκηνής, και πρωτοπόροι της E.B.M
(Electronic Body Music), έρχονται για 2 εκρηκτικά live σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη τον Οκτώβριο!
Η ιστορία τών Front 242 ξεκινά το 1981. Όταν ο Daniel B. εκθέτει τις ιδέες του σε ένα πρώτο single: Body to Body. Ο Patrick Codenys (πλήκτρα) και Jean-Luc De Meyer (φωνητικά) συμμετέχουν στο συγκρότημα για το πρώτο άλμπουμ «Geography» το 1982. Ακολούθησε ο Richard 23 (τραγουδιστής/ερμηνευτής) το 1983.
Αποκτώντας εμπειρία σε μεγάλα ευρωπαϊκά φεστιβάλ και συναυλίες στις ΗΠΑ από το 1985, το συγκρότημα καθιερώνεται ως ένα πολύ ισχυρό ζωντανό γκρουπ. Το EBM εξαπλώνεται σε όλη την Ευρώπη.
Τα άλμπουμ τους : «No Comment» (1985), «Official Version» (1987) και «Front By Front » (1988, συμπεριλαμβανομένων των HeadHunter και Welcome to Paradise). Η διεθνής επιτυχία του 242 και η ιδιότητά του ως καινοτόμου και πρωτοποριακού συγκροτήματος είναι γεγονός.
Το όραμα των Front 242 συνεχίζει να εξελίσσεται με ωριμότητα μετά το αναγνωρισμένο άλμπουμ « Tyranny For You » (1991).
Τα δύο επόμενα άλμπουμ, « 06:21:03:11 Up Evil » και « 05:22:09:12 Off » (1993) σπάνε την κλασική φόρμουλα των Front 242. Φέρνουν
νέους τραγουδιστές, ζωντανές κιθάρες και ντραμς, μαζί με έναν νέο παραγωγό, τον Andy Wallace (Nirvana, Sonic Youth).
Αυτό αρχίζει να ανακατανέμει ρόλους και κανόνες μέσα στο γκρούπ, διατηρώντας παράλληλα το εύρος της εφεύρεσης και τη ριζοσπαστική στάση που συνοδεύει τη μουσική των Front 242.
Κατά τη διάρκεια μιας παύσης 4 ετών (1993-1997), το συγκρότημα κυκλοφορεί τα άλμπουμ «Live Code», που ηχογραφήθηκαν κατά τη διάρκεια της τελευταίας τους παγκόσμιας περιοδείας, και « Mut@ge – Mix@ge », ένα άλμπουμ συλλογής όπου καλλιτέχνες όπως οι Prodigy, The Orb, Underworld, Rico Conning και άλλοι, προτείνουν καινοτόμες μίξεις κομματιών των Front 242.
Τα 4 αρχικά μέλη του
συγκροτήματος επανενώνονται το 1997 και, με τον Γερμανό ντράμερ Tim Kroker, και αρχίζουν οι live εμφανίσεις. Ακολουθούν αρκετά live άλμπουμ, με κυρίαρχο στοιχείο την ενέργεια τους αλλά και τις διαφορετικές εκδοχές της μουσικής τους επάνω στη σκηνή.
Μετά από μια μακρά απουσία στο στούντιο, έρχονται το EP «Still & Raw» και το άλμπουμ «Pulse» το 2003, δίσκοι βασισμένοι στην αισθητική των δεκαετιών του ’70 και του ’80. Εδώ οι Front 242 αναδημιουργούν τον αρχικό ήχο που βρισκόταν στο κέντρο της τέχνης τους, εμπλουτισμένη με 20 χρόνια εμπειρίας.
Αναλογικές τεχνολογίες και vintage μηχανές πάλλονται ανάμεσα στη μουσική τους όπου το συναίσθημα και η ενέργεια εξακολουθούν να μεταφέρονται από μια καθαρά ηλεκτρονική στάση.
Έχοντας επανακυκλοφορήσει όλο τον κατάλογό τους σε νεότερες, εμπλουτισμένες εκδόσεις οι Front 242 συνεχίζουν να παίζουν σε όλο τον κόσμο με το ίδιο επίπεδο έντασης, με την ίδια επιτυχία όπως πάντα, έχοντας πλήθη πιστών στο πλευρό τους.
FRONT 242 LIVE IN ATHENS
7 OCTOBER 2023
ARCH CLUB
Support Acts:
Incirrina
The Man & His Failures
Εισιτήρια:
Early Bird: 20€
Pre-sale: 23€
Ταμείο: 25€
SIGMATAF - ΘΗΛΥΚΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ || RELEASE PARTY
O Sigmataf την περασμένη άνοιξη, επανασυστήθηκε στην εγχώρια μουσική σκηνή με το τελευταίο του άλμπουμ “Θηλυκός προς το Περιβάλλον”.
Αν και πρόκειται για το τέταρτο ολοκληρωμένο άλμπουμ του, ο ίδιος το προσέγγισε εξαρχής σαν ντεμπούτο. Ο στίχος είναι ελληνόφωνος κι ο ήχος του φλερτάρει με την indie electronica, και είναι αρκετά πιο “smooth”, όπως ο ίδιος τον χαρακτηρίζει σε σχέση με τις προηγούμενες δουλείες του.
Τώρα, τέσσερις μήνες μετά έφτασε η στιγμή για την κυκλοφορία του άλμπουμ σε κασέτα από την Bitter Tea Records.
Έτσι, την Πέμπτη 21 Σεπτεμβρίου θα πραγματοποιηθεί το Release Party στο Rudu bar στις 21:00!
Το soundtrack της βραδιάς επιμελείται ο ίδιος, με τα κομμάτια του “Θηλυκός προς το Περιβάλλον” να έχουν την τιμητική τους!
Corey Taylor: Κυκλοφόρησε το προσωπικό του album με τίτλο CMF2
Ο Corey Taylor, frontman των Slipknot κυκλοφόρησε το προσωπικό του album με τίτλο CMF2!
Οι Eliot Lorango, ντράμερ Dustin Robert και οι κιθαρίστες Zach Throne και Christian Martucci, βρίσκονται στο πλευρό του, αφού όλοι έχουν βάλει το χεράκι τους.
Ο Taylor και η παρέα του δούλεψαν μαζί με τον παραγωγό Jay Ruston, για να βγει ένα αποτέλεσμα που σίγουρα πρώτα θα κάλυπτε τον ίδιο και μετά όλους τους άλλους. Και μάλλον πως αυτό φάνηκε και πέτυχε.
CMF2
Το album ηχογραφήθηκε με μια old-school, hands-on προσέγγιση που απέφυγε τη χρήση βαριάς post-production και ψηφιακών plugins. Από την άλλη, τα τραγούδια ηχογραφήθηκαν ζωντανά με κάποια overdubbing, δίνοντας στο LP έναν φρέσκο ακατέργαστο και ζωντανό ήχο που γίνεται όλο και πιο σπάνιος στο σύγχρονο hard rock.
Μήπως θέλεις να το ακούσεις; Συνδέσου στο spotify σου και τσουπ!
Truck list:
1. The Box
2. Post Traumatic Blues
3. Talk Sick
4. Breath Of Fresh Smoke
5. Beyond
6. We Are The Rest
7. Midnight
8. Starmate
9. Sorry Me
10. Punchline
11. Someday I’ll Change Your Mind
12. All I Want Is Hate
13. Dead Flies
Corey Taylor: Κυκλοφόρησε το προσωπικό του album με τίτλο CMF2
Λίγα λόγια για τα κομμάτια:
Για τους γνώστες του είδους, πιθανόν να έρθει στα αυτιά σας, κάτι κοντά σε Alice in Chains όπως το ολόφρεσκο “Dead Flies“, που θα ακούσετε και θα δείτε παρακάτω!
Γρήγορο punk rock από τα κιθαριστικά χεράκια του Taylor, όπως στο “Talk Sick“. Το Beyond, αν και το έχουμε ξαναγράψει, είναι περισσότερο heavy alternative metal ή new metal, πες το όπως θες.
Εν κατακλείδι (πςς), το Breath of Fresh Smoke φέρνει λίγο σε πιο acoustic/folk. Μπορείς να πεις και θα το πεις, πως είναι επιρροή όπως η Ani DiFranco και ο Ray LaMontagne.
“That’s what differentiates him from all of the quote-unquote modern producers, because they rely so much on the computer for the talent,” Taylor told Consequence. “That just ends up sounding like a fucking straight line from point A to point B, where as Jay knows how to create the journey with us.”
Το εμβληματικό έργο Koyaanisqatsi: Life out of Balance, που χαρακτηρίστηκε έργο- σταθμός στην ιστορία της έβδομης τέχνης, θα παιχτεί στην ολότητα του στο Ηρώδειο.
Μία δυστοπική, πρωτοποριακή για την εποχή της ταινία, φέτος γιορτάζει τα 40 χρόνια από την πρώτη του παρουσίαση, που θα προβληθεί σε τεράστια οθόνη στο Ηρώδειο και παράλληλη live εκτέλεσή του συγκλονιστικού soundtrack του Philip Glass.
Ναι, το Koyaanisqatsi είναι «βωβός κινηματογράφος» καθώς δεν έχει διαλόγους.
Πρώτο ρόλο παίζει η αντίληψη, η μουσική, οι εικόνες.
40th Anniversary (1983-2023)
Film Screening & Live Performance
The Philip Glass Ensemble with Academia Athens Youth Choir
Σάββατο 30 Σεπτεμβρίου 2023
Ωδείο Ηρώδου Αττικού
Το Koyaanisqatsi ΚΡΑΥΓΑΖΕΙ!
ΚΡΑΥΓΑΖΕΙ για την κλιματική «αλλαγή» που έγινε κλιματική «κρίση», για τους φυσικούς πόρους που εξαντλούνται καθημερινά, για την αλλοτρίωση του ανθρώπου, για την καταστροφή της φύσης, για την αλόγιστη βιομηχανική ανάπτυξη.
KOYAANISQATSI | 22+1 facts για την ταινία
22+1 facts
Για αυτή την ταινία που αποτέλεσε τομή όταν πρωτοπαίχτηκε και επηρέασε όσο λίγες την πορεία του κινηματογράφου, συγκεντρώσαμε 22 +1 ενδιαφέροντα facts*.
Ο σκηνοθέτης Godfrey Reggioεπιθυμούσε διακαώς να γράψει ο Philip Glass τη μουσική της ταινίας που ετοίμαζε. Πλησίασε τον Glass μέσω ενός κοινού φίλου και ο Glass απάντησε: «Δεν κάνω κινηματογραφική μουσική». Ο Ρέτζιο επέμεινε και τελικά ο φίλος είπε στον Glass ότι αυτός ο επίμονος τύπος δεν επρόκειτο να φύγει χωρίς τουλάχιστον να τα πούνε από κοντά.
Ο Reggioέφτιαξε ένα φωτογραφικό μοντάζ και το «έντυσε» με μουσική του Glass, και το παρουσίασε στον Glass σε ιδιωτική προβολή στη Νέα Υόρκη. Αμέσως μετά την προβολή, ο Glass συμφώνησε να γράψει τη μουσική για την ταινία του.
Χρειάστηκαν σχεδόν 6 χρόνια για να ολοκληρωθεί το Koyaanisqatsi.
KOYAANISQATSI | 22+1 facts για την ταινία
Το πλάνο της οροσειράς παραχωρήθηκε από την MacGillivray-Freeman Films και δεν ήταν τίποτε άλλο παρά από τα απομεινάρια της «Λάμψης» (The Shining, 1980). Και για την ιστορία σημειώνεται ότι η άλλη ταινία που χρησιμοποίησε πλάνα από τα ίδια leftovers ήταν το Blade Runner (1982).
Ο Philip Glass χώρισε την ταινία σε 12 διαφορετικές ενότητες και έγραψε μουσική για την κάθε μία. Μόλις ο Godfrey Reggio άκουσε τη μουσική, κυριολεκτικά μοντάρισε από την αρχή την ταινία, με βάση την αίσθηση της μουσικής και όχι τη δομή που είχε στο μυαλό του.
KOYAANISQATSI | 22+1 facts για την ταινία
Το soundtrack της ταινίας χρειάστηκε πάνω από 3 χρόνια για να ολοκληρωθεί.
KOYAANISQATSI | 22+1 facts για την ταινία
Τα σπήλαια που εμφανίζονται στην αρχή και στο τέλος της ταινίας είναι πλάνα από το The Great Gallery, αυτόν τον τεράστιο βράχο που βρίσκεται στο Horseshoe Canyon, στην Utah και έχει ζωγραφιστεί 1500 τουλάχιστον χρόνια πριν.
«Pruitt-Igoe»«Pruitt-Igoe»
34 λεπτά αφού έχει ξεκινήσει η ταινία, παρακολουθούμε μία λήψη από ελικόπτερο που δείχνει την κατεδάφιση ενός συγκροτήματος εργατικών κατοικιών. Πρόκειται για το περίφημο πρότζεκτ «Pruitt-Igoe» εργατικών κατοικιών που ξεκίνησε σαν υπόδειγμα στέγασης στις μεγαλουπόλεις, και κατέληξε ένας εφιάλτης για τους ενοίκους του. Βρίσκονταν στο Σεντ Λούις του Μιζούρι.
Το όλο εγχείρημα ολοκληρώθηκε το 1956 και κατεδαφίστηκε το 1972. Το ενδιαφέρον είναι ότι ο αρχιτέκτονας που το είχε σχεδιάσει ήταν ο Minoru Yamasaki, ο οποίος σχεδίασε επίσης το World Trade Center (τους Δίδυμους Πύργους δηλαδή) στη Νέα Υόρκη.
Ο Godfrey Reggio ήθελε αρχικά να χρησιμοποιήσει σαν τίτλο της ταινίας ένα σύμβολο που θα ερμηνεύεται δύσκολα, αλλά αντ’ αυτού αρκέστηκε στη λέξη “Koyaanisqatsi“, από την άγνωστη γλώσσα των Hopi και το δικαιολόγησε λέγοντας ότι δεν του προξενούσε «καμία συναισθηματική φόρτιση» λόγω της ασάφειάς της.
Prophecies
Στο τέλος της ταινίας, το χορωδιακό μέρος με τίτλο «Prophecies», τραγουδιέται στη διάλεκτο των Hopi:
«Αν εμείς οι άνθρωποι σκάψουμε και πάρουμε ότι πολύτιμο υπάρχει θαμμένο μέσα στη γη, θα προκαλέσουμε την καταστροφή
Όσο πλησιάζει η ημέρα της Κάθαρσης, θα υπάρχουν ιστοί αράχνης στον ουρανό που θα περιβάλλουν τη Γη
Ένα δοχείο με στάχτη θα πεταχτεί από τον ουρανό που θα μπορούσε να κάψει τη γη και να βράσει τους ωκεανούς
Ζωή εκτός ελέγχου. Ζωή τρελή. Ζωή χωρίς ισορροπία»
Life Out of Balance
Η πρώτη ταινία:
Life Out of Balance της τριλογίας Qatsi που στην γλώσσα των Χόπι σημαίνει Ζωή, ήταν παραγωγή του Φράνσις Φορντ Κόπολα. Η δεύτερη, το Powaqqatsi: Life in Transformation (1988) του George Lucas και η τρίτη, το Naqoyqatsi: Life as War (2002) του Steven Soderbergh.
Life Out of Balance
Ο Godfrey Reggio αποτίνει φόρο τιμή στον Ρώσο σκηνοθέτη Andrei Tarkovsky. Στο Solaris(1972) υπάρχει ένα παρόμοιο πλάνο τεράστιου αυτοκινητόδρομου, που βλέπουμε συχνά να εμφανίζεται στο Koyaanisqatsi.
1/2 λεπτά. Πλέον κανένα 747 δεν πετά – όλα έχουν αποσυρθεί ή καταστραφεί.
Το μεγαλύτερο πλάνο στην ταινία, είναι αυτό των δύο περίφημων αεροσκαφών United Airlines Boeing 747– το πλάνο διαρκεί πάνω από 2 1/2 λεπτά. Πλέον κανένα 747 δεν πετά – όλα έχουν αποσυρθεί ή καταστραφεί.
Ο Godfrey Reggio πριν το Koyaanisqatsi είχε φτιάξει μία σειρά ταινιών μικρού μήκους για το Institute of Regional Education, με θέμα την παραβίαση της ιδιωτικής ζωής. Σε αυτές ο Ρέτζιο συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τον διευθυντή φωτογραφίας, Ron Fricke.
Public Service Announcements of the Institute for Regional Education 1974-75
KOYAANISQATSI
Η ταινία περιέχει συνολικά τέσσερα καρέ όπου εμφανίζεται πορνογραφικών ταινιών / ταινίων μόνο για ενήλικες η ηθοποιός ταινιών ενηλίκων Marilyn Chambers. Στα τρία από τα τέσσερα καρέ είναι εμφανώς τόπλες. Για την ιστορία η Marilyn Chambers ήταν το «πρόσωπο» της διαφημιστικής καμπάνιας του απορρυπαντικού Ivory Snow που πλασαριζόταν ως κατάλληλο για μωρά παιδιά. Όταν άρχισε να πάιζει σε ταινίες για ενήλικες, η εταιρεία διέκοψε τη συνεργασία μαζί της.
KOYAANISQATSI
Ένας από τους συμβούλους του Godfrey Reggioστην ταινία σχετικά με τον αντίκτυπο της τεχνολογίας στην ανθρωπότητα ήταν ο κορυφαίος κοινωνικός αναλυτής και φιλόσοφος, Langdon Winner, ο οποίος στο βιβλίο του, Autonomous Technology του 1977, έχει υποστηρίξει ότι η τεχνολογία έχει αυτονομηθεί και «έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο ακολουθώντας τη δική της τροχιά, ανεξάρτητα από οποιαδήποτε ανθρώπινη καθοδήγηση και παρέμβαση». Ο σύγχρονος άνθρωπος είναι ανίκανος να ελέγξει την ξέφρενη πορεία της τεχνολογικής καινοτομίας.
KOYAANISQATSI
Στο 65ο λεπτό της ταινίας αυτή σχεδόν διακόπτεται απότομα από φρενήρη γραφικά που πέφτουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα και ακούγεται εκκωφαντική μουσική, και μετά ακολουθεί η απόλυτη σιωπή. Ξαφνικά εμφανίζεται ένα ελικόπτερο που κατοπτεύει από ψηλά. Παρατηρεί ουρανοξύστες, παίρνει νυχτερινές δορυφορικές λήψεις μιας πόλης και μετά βλέπει εξαρτήματα υπολογιστών. Στην πραγματικότητα, αυτές οι εικόνες δημιουργήθηκαν στα μέσα της δεκαετίας του 1970 σε υπολογιστή, πιθανώς σε κάποιον IBM ή σε έναν DEC PDP!
Μουσική από το Koyaanisqatsi ακούγεται κατά τη διάρκεια μιας σκηνής στην ταινία Watchmen (2009).
Μουσική από το Koyaanisqatsi ακούγεται κατά τη διάρκεια μιας σκηνής στην ταινία Watchmen (2009).
KOYAANISQATSI
Γύρω στο μέσο της ταινίας, υπάρχει ένα εμβληματικό πλάνο ενός πιλότου με αυστηρό πρόσωπο, που στέκεται χωρίς να βλεφαρίζει μπροστά από την τουρμπίνα του τζετ του. Το εν λόγω τζετ είναι ένα Ling-Temco-Vought A-7 Corsair II και ο πιλότος φαίνεται να φοράει διακριτικά της Tactical Air Command.
KOYAANISQATSI
Η Rockstar Games εμπνεύστηκε από την ταινία (ιδιαίτερα τη σκηνή της Νέας Υόρκης και του Pruitt-Igoe) για το τρέιλερ #1 του βιντεοπαιχνιδιού Grand Theft Auto IV (2008). Το τρέιλερ έχει time lapses, παρόμοια με αυτά της ταινίας. Το μουσικό κομμάτι που παίζει στο τρέιλερ είναι του Philip Glass – το “Pruitt Igoe” από το soundtrack αυτού του Koyaanisqatsi.
Τα αυτοκίνητα που παράγονται στο πλάνο στη γραμμή συναρμολόγησης είναι Chevy Camaros.
Το Koyaanisqatsi περιλαμβάνεται στη λίστα με τις «1001 ταινίες που πρέπει να δεις πριν πεθάνεις», του Steven Schneider.
Το Koyaanisqatsi περιλαμβάνεται στη λίστα με τις «1001 ταινίες που πρέπει να δεις πριν πεθάνεις», του Steven Schneider.
Ενώ η πρεμιέρα της ταινίας υποτίθεται ότι έγινε στις 4 Οκτωβρίου 1982, στη Νέα Υόρκη, στο Radio City Music Hall, η πραγματική παγκόσμια πρεμιέρα του πραγματοποιήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Σάντα Φε (ΗΠΑ) στις 27 Απριλίου 1982.
Το video clip του τραγουδιού της Grace Jones: Pull Up to the Bumper (1982) χρησιμοποιεί μερικά από τα πλάνα time-lapse την ταινία και συγκεκριμένα από το «The Grid».
Το video clip του “Hard to Explain” των _The Strokes περιλαμβάνει αρκετές σκηνές από αυτήν την ταινία.
Koyaanisqatsi
Το Koyaanisqatsi μας φέρνει αντιμέτωπους με την καταστροφή της ισορροπίας του πλανήτη, με την πραγματικότητα της κλιματικής κρίσης. Το Koyaanisqatsiπαρουσιάζεται στο ελληνικό κοινό, σαν μια απόκοσμη φωνή αφύπνισης και ευαισθητοποίησης.
Ένα Συμπαντικό μήνυμα για αλλαγή.
ΑμεΑ: 30 ευρώ
Για τα ΑμεΑ υπάρχει ειδικά διαμορφωμένος χώρος (ΚΑΤΩ Διάζωμα, Κερκίδα Α, Σειρές 1 – 3). Τα εισιτήρια κοστίζουν 30 ευρώ. Το εισιτήριο των συνοδών κοστίζει 30 ευρώ. Κρατήσεις στο tameia@greekfestival.gr και στο τηλέφωνο 210 3221 897, Δε-Πα 10:00 – 17:00.
Οι πωλητές εισιτηρίων χρεώνουν προμήθειες ανάλογα με το τιμολόγιό τους. Συνιστούμε στους υποψήφιους αγοραστές να προμηθεύονται τα εισιτήριά τους αποκλειστικά και μόνο από τα επίσημα σημεία πώλησης. Η παραγωγός εταιρία δεν φέρει καμία ευθύνη για εισιτήρια τα οποία έχουν προέλθει από αγορές μέσα από άλλες πλατφόρμες και για τα οποία δεν υπάρχει εγγύηση για τη γνησιότητά τους.
Αυτό είναι το ντεμπούτο άλμπουμ του συγκροτήματος. Το “Junky” είναι το ψευδώνυμο μιας ομάδας μουσικών και καλλιτεχνών, ένα είδος κολεκτίβας, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο δραστηριοποιούνται από τις αρχές της δεκαετίας του 2000. Η σύνθεσή τους έχει παρασυρθεί με την πάροδο του χρόνου και από το 2017 έχει κατασταλάξει στην τετραμελή μορφή των jx2mas (μπάσο, κοντραμπάσο), foundbeneathapillow (κιθάρες), Maestro Komikern (φωνητικά, live visuals) και Grandmaster (τύμπανα).
“Η δουλειά των Junky ευδοκιμεί στη διασταύρωση του ήχου και της κινούμενης εικόνας ενσωματώνοντας βαριές γραμμές και πειραματισμούς που οδηγούν σε μια συστηματική εξερεύνηση της οπτικοακουστικής καλλιτεχνίας. Ως ένας άλλος εύγλωττος τρόπος παραπλάνησης οι συνθέσεις τους δημιουργούν τοπία ήχου ανασύροντας ενέργειες, μνήμες και εκρήξεις κατευθείαν από το κενό. Οι στίχοι τους αφομοιώνουν την ποίηση, τη λαογραφία και ένα μυστικιστικό στοιχείο που συνολικά περιστρέφονται μεταξύ γαλήνης και τρέλας”.
Αυτά τα λένε τα ίδια τα παιδιά που ξέρουν και είναι και καλλιτέχνες. Εγώ που είμαι ερασιτέχνης καφροπαλίκαρο με γραφικότητα μπορώ να σας πω τα παρακάτω. Το album το κυκλοφορήσανε στα τέλη του 22. Εμείς χαμπάρι δεν πήραμε και ευτυχώς μας το έστειλαν. Και δεν πήραμε χαμπάρι γιατί παιδιά ο όγκος νέων κυκλοφοριών είναι πολύ μεγάλος και αυτό είναι πάρα πολύ καλό!
Σε 9 δικές τους συνθέσεις,
οι Junky εξερευνούν διάφορα μουσικά είδη. Από post rock, noise, ολίγη ψυχεδέλεια. Μέχρι και grunge και metal κιθάρες θα ακούσετε. Πολλές διαθέσεις και εναλλαγές στα κομμάτια τους. Από την αρχή μέχρι το τέλος. Από μπαλάντες σε experimental, και από spoken word σε growl. Είναι δύσκολο να βάλεις ταμπέλα στη μουσική τους, ακόμα και κομμάτι κομμάτι. Εμένα δεν μου αρέσουν οι ταμπέλες έτσι και αλλιώς. Το σίγουρο είναι ότι εκφράζονται με απόλυτη μουσική ελευθερία και αυτό έχει ένα ενδιαφέρον από μόνο του.
Είναι από τα album που δεν ξέρω αν μου έχει αφήσει θετικό ή αρνητικό πρόσημο και για αυτό θα επιστρέψω να ξανακούσω. Θα μπορούσε κάποιος να πει πως ψάχνουν ακόμα την ταυτότητα τους, αλλά γιατί πρέπει να έχει κάτι ταυτότητα; Σαν ροκενρολάς που είμαι, εμένα μου άρεσε το Arabian Nights που έχει τις αραβικές κλίμακες και θυμίζει κάτι δικά μου με κύματα, αλλά αυτό για τα δικά μου αυτιά. Και το Megatron αλλά για τελείως διαφορετικούς λόγους. Όπως λένε και οι ίδιοι, δανείστε τους και σεις ένα αυτί εδώ. Δεν θα χάσετε. Δεν τους έχω δει live, αλλά αν η μουσική τους συνοδεύεται και με οπτικό υλικό, τότε σίγουρα θα είναι εμπειρία.
Exilium Noctis @ Golden R Festival 2023 - afternoiz.gr interview - photo by Elena Vasilaki
Πρόσφατα συναντήσαμε τους ExiliumNoctis στον Βόλο, κατά τη διάρκεια του φετινού Golden R Festival. Συγκεκριμένα συμμετείχαν στο line up της πρώτης ημέρας του φεστιβάλ και μας άφησαν τις καλύτερες των εντυπώσεων.
Μεσολάβησε βέβαια μια πλημμύρα μέχρι να μπορέσουμε να κάνουμε αυτή τη συνέντευξη, λίγες μέρες πριν την εμφάνισή τους στην Αθήνα. Όσοι δεν γνωρίζετε, οι Exilium Noctis είναι support act της συναυλίας των Akhlys.
Για να ευλογήσω τα γένια μου
καθότι είμαι γνωστή κι ως ο τράγος του afternoiz.gr, παραθέτω και το link για να διαβάσετε περισσότερα σχετικά με την εμφάνισή τους στο Golden R FestivalΕΔΩ
Όμως επειδή η εικόνα και ο ήχος μερικές φορές είναι πιο δυνατές από τα λόγια, σας έχω και ένα μικρό δείγμα από την εμφάνισή τους στο φεστιβάλ…
Θέλω να σας ευχαριστήσω εκ των προτέρων για τον χρόνο που αφιερώσατε στην συνέντευξη, γνωρίζοντας την όλη κατάσταση που επικρατεί στον Θεσσαλικό Κάμπο. Καταρχάς να ρωτήσω αν εσείς και οι οικογένειές σας είστε καλά.
Εμείς σας ευχαριστούμε για την πρόσκληση. Είμαστε όλοι καλά, περάσαμε όλοι μια δύσκολη δοκιμασία αλλά τώρα είμαστε καλά.
Ας περάσουμε στα πιο «ευχάριστα». Πριν από δυο εβδομάδες παίξατε στο Lab Art, την πρώτη ημέρα του Golden R. Festival. Είχατε πολύ καλό ήχο αλλά και μια εξαιρετική σκηνική παρουσία και απόδοση. Πως νιώσατε κατά τη διάρκεια αλλά και μετά το πέρας της συναυλίας. Υπήρξε κάτι που θα αλλάζατε ή θα κάνατε διαφορετικά;
Η εμφάνιση αυτή για μας είχε ιδιαίτερη σημασία καθώς ήταν η πρώτη στην έδρα μας και θέλαμε να δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας. Νιώσαμε υπέροχα έπειτα από μια ανάπαυλα μερικών μηνών και το κοινό μας έδωσε μεγάλη ώθηση να βγούμε και να κάνουμε αυτό που θέλαμε. Από αλλαγές όχι δεν θα αλλάζαμε κάτι, όλα πήγαν αρκετά καλά και είχαμε ένα γεμάτο αποτέλεσμα.
Exilium Noctis @ Golden R Festival 2023 – afternoiz.gr interview – photo by annamaria.kz
Θα ήθελα να ρωτήσω για το όνομα του σχήματος. Επιλέξατε δυο λέξεις από την Λατινική γλώσσα. Exilium σημαίνει αυτοί που έχουν εξοριστεί (από την χώρα τους) ή έχουν αποκληρωθεί και Noctis της νύχτα (ή νύχτα). Πως επιλέξατε αυτό το όνομα για το συγκρότημα και τι σημαίνει για εσάς;
Ως προσωπικότητα πάντα ένιωθα ως “εξόριστος” λόγω των επιλογών μου σε πολλά θέματα αλλά και ως σύνολο θέλαμε να καταδείξουμε μια ατμόσφαιρα που θα ήταν εφάμιλλη όσων νιώθουμε και θέλουμε να εκφράσουμε. Νομίζω ότι σαν όνομα μας αντιπροσωπεύει ακόμα σε πολύ μεγάλο βαθμό.
Τους Exilium Noctis τους γνωρίσαμε το 2021 ως project των “Α” σε κιθάρα/φωνητικά & “Ω” σε κιθάρα/μπάσο και την Kayra στο τσέλο. Στο live στον Βόλο όμως δεν είδαμε γυναικεία παρουσία επί σκηνής. Έχετε session μουσικούς για τα lives ή έχει αλλάξει η σύνθεσή σας γενικότερα;
Έπειτα από πολλές δοκιμές και πρόβες κρίναμε πως το σύνολο μας έπρεπε να διαφοροποιηθεί από το αρχικό πλάνο ώστε να είναι πιο λειτουργικό για συναυλίες. Αναπροσαρμόσαμε τα μέλη μας και τώρα πια έχουμε ένα πολύ δεμένο crew όπου μπορούμε να έχουμε πολύ πιο αποτελεσματικές εμφανίσεις.
Ηχητικά κινείστε σε black/death μονοπάτια, με στίχους αντι-θρησκευτικούς. Πως (επι)βιώνεις σε μια χώρα που η πλειοψηφία των κατοίκων ειναι βαθιά θρησκευόμενη; (πηγή έμπνευσης ίσως;)
Ίσως αυτή η βαθιά θρησκευόμενη κοινωνία να είναι υπεύθυνη για την ύπαρξη μας. Εξ αρχής ένας κοινός παρονομαστής όλων μας ήταν η αποστροφή μας για την θρησκευτική προσκόλληση του κόσμου σε κάθε έκφανση της καθημερινότητας του. Μας απωθεί ιδιαίτερα ο κλήρος και πως αυτός έχει φτάσει να επηρεάζει τους ανθρώπους. Το στιχουργικό μας ύφος λοιπόν προσαρμόστηκε ανάλογα σε αυτά που βλέπουμε και ακούμε γύρω μας τονίζοντας πάντα πως ένας άνθρωπος θα πρέπει να είναι ελεύθερος από κάθε θρησκευτικό κώδικα συμπεριφοράς και τρόπου ζωής.
Η μουσική είναι μια παγκόσμια γλώσσα και μας ενώνει.
Η black/death metal κατά τη γνώμη σας ειναι ένα performance act που δεν έχει ταμπέλα; Ή είναι μια μορφή αντίδρασης στο κομμάτι των θρησκευτικών/κοινωνικών θεσμών;
Εν συνεχεία των παραπάνω απαντούμε και σε αυτό. Η μουσική μας ήταν και θα είναι πάντα μια μορφή αντίδρασης και έκφρασης της θρησκευτικής αποτίναξης του κόσμου. Μουσικά θα εξερευνούμε πάντα τους ορίζοντες μας αλλά σε ύφος και στάση ζωής θα είμαστε πάντα “εξόριστοι”, θα είμαστε πάντα blacksters θα είμαστε πάντα οι Exilium Noctis. Το performance προκύπτει για εμάς ως υποπροϊόν όλων αυτών.
Πώς και πότε αρχίσατε να ενδιαφέρεστε για τη μουσική και ειδικά για τον ακραίο ήχο; Υπήρξε κάποιο γεγονός ή συγκρότημα που σας μύησε σε αυτό;
Ακούμε αυτή την μουσική από την εφηβεία όλοι μας. Όλοι βέβαια με διαφορετικές επιρροές αλλά κοινός μας γνώμονας είναι το black metal, αυτός που ουσιαστικά έφερε στην ζωή αυτή την μπάντα.
Exilium Noctis @ Golden R Festival 2023 – afternoiz.gr interview – photo by Elena Vasilaki
Τον Αυγούστου του 2022, κυκλοφόρησε το πρώτο σας ολοκληρωμένο άλμπουμ “Fragments Of Apocalypse” από τη Sleazy Rider Records το οποίο απέσπασε και ιδιαίτερα καλές κριτικές κατατάσσοντάς το στις καλύτερες κυκλοφορίες του έτους. Περιμένατε την τόσο θερμή/θετική αποδοχή από το κοινό;
Όχι δεν την περιμέναμε σε αυτή την έκταση αλλά ξέραμε ότι κάναμε μια συγκροτημένη και γεμάτη δουλειά. Μας χαροποίησε πολύ η ανταπόκριση του κόσμου. Έθεσε για εμάς αρκετά ψηλά τον πήχη για την επόμενη μας δουλειά που ήδη έχει ξεκινήσει.
Έχετε νέο υλικό στα σκαριά;
Ναι, τώρα πλέον που έχουμε ολοκληρώσει το line up είμαστε σε θέση να προχωρήσουμε με το νέο μας υλικό. Πολύ σύντομα θα έχουμε νέο δείγμα προς δημοσίευση.
Πως νιώθετε που θα μοιραστείτε τη σκηνή με τους avant garde black metalers Akhlys;
Νιώθουμε υπέροχα και ανυπομονούμε να βρεθούμε στην ίδια σκηνή να δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας. Είναι ιδιαίτερη τιμή για εμάς τόσο σύντομα να παίξουμε support σε ένα τόσο μεγάλο group όπως οι Akhlys.
Εκτός από την εμφάνισή σας με τους Akhlys έχετε άλλες συναυλίες την ατζέντα σας;
Έχουμε αρκετά event για το άμεσο μέλλον αλλά θα θέλαμε να τα ανακοινώσουμε στον σωστό για εμάς χρόνο. Staytuned και πολύ σύντομα θα μάθετε πολύ όμορφα και δυνατά πράγματα.
Exilium Noctis @ Golden R Festival 2023 – afternoiz.gr interview – photo by Elena Vasilaki
Δεν πάει καιρός που οι Thirty Seconds To Mars κυκλοφόρησαν νέα singles. Φυσικά αυτό είναι προμήνυμα για το νέο τους δίσκο ‘It’s the End of the World But It’s a Beautiful Day’ !
Και για να μην ξεχνιόμαστε κυκλοφορεί αύριο 15 Σεπτεμβρίου 2023 όπου μπορείτε να κάνετε προπαραγγελία.
Ακούστε το World on fire (ναι παίξτε και άλλο με τον πόνο μας) και διαβάστε τους στίχους:
Let there be light
And we’ll set this world on fire
Let there be light
And we’ll set this world on fire
Μέσα από τον ίδιο δίσκο, έχουν ακουστεί τα Get up
καθώς και το seasons
που βεβαίως βεβαίως μπορείτε να τα βρείτε και σε live εκτελέσεις.
Seasons is about life. It’s about watching life unfold and sharing that with people you care about. It’s about making memories with friends, with family, and being alive.” – Jared Leto
Δεν ξέρω για εσάς, αν και δεν έχω ακούσει όλο το δίσκο, μάλλον θα μείνω σε αυτά που ακούω εδώ, καθώς πολύ pop ρε γ@μώτη για τα δεδομένα τους. Που πήγε ο έρωτας μου για σένα Jared;
Moby & J.P. Bimeni: Νέο single με τίτλο Should Sleep
Ο Moby για ακόμα μια φορά δημιουργεί και σταματημό δεν έχει!
Αυτή την φορά συνεργάζεται με τον J.P. Bimeni, στο ολόφρεσκο κομμάτι, μονάχα ενός ημερών, με τίτλο Should Sleep.
Αυτό το μαγευτικό single αποτίει φόρο τιμής στην electro underground dance μουσική σκηνή των 80’s που καθήλωσε όχι μόνο τη Νέα Υόρκη αλλά ολόκληρο τον κόσμο. Μη ξεχνάμε πως ο νέος του δίσκος, αποτελεί έναν φόρο τιμή στη Νέα Υόρκη.
Το “Should Sleep“,
κυκλοφόρησε χθες (13 Σεπτεμβρίου) και περικλείει την ανέμελη απόλαυση του να βρίσκεσαι σε μια πίστα, περιτριγυρισμένος από άγνωστα πρόσωπα τις μεταμεσονύκτιες ώρες.
The goal for always centered at night is to do something uncompromising, to make music that is emotional, atmospheric and potentially beautiful. And what better use of this weird privilege I have than trying to foster creative expression that has uncompromising integrity?
What we have to say to artists we work with is: ‘Look. We’re trying to make something unique, and idiosyncratic, and personal and the music and lyrics don’t need to explain themselves.
They can be obscure.
They can be whatever you want them to be.
Αυτό που έχεις να κάνεις, είναι
να δυναμώσεις ένταση, να κλείσεις τα μάτια (με προσοχή μη τσακιστείς) και να ξεκινήσεις το κούνημα! ψιτ, αν έχεις και μαλλί αφάνα, άστο ελεύθερο λέμε!
Το video είναι από τα χεράκια του ίδιου του καλλιτέχνη, του moby ντε! Αλίμονο δηλαδή και όπως θα δείτε, είναι κομμένο και ραμμένο κυριολεκτικά στο κάθε τι που κάνουν.
Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά, καθώς συχνά πυκνά μας δείχνει stories videos στο κανάλι του στο youtube, όλα αυτά που μπορεί να κάνει, έως το story behind. Για παράδειγμα, αν κάνεις κλικ εδώ, θα καταλάβεις τι λέμε.
Ο Νεοϋρκέζος Luke Elliot ξεκίνησε με το κλασικό παλιομοδίτικο τρόπο….με το να παίζει δηλαδή σε μικρά μπαρ στο Lower East Side του Μανχάταν.
Το πάθος του όμως τον οδήγησε βήμα βήμα σε sold-out χώρους σε όλο τον κόσμο, να παίζει μπροστά σε χιλιάδες νέους θαυμαστές, να εμφανίζεται σε μεγάλες τηλεοπτικές εκπομπές και τα τραγούδια του και οι δίσκοι του να αποσπούν τα εύσημα και τις διθυραμβικές κριτικές του τύπου.
Η συγκλονιστική και παθιασμένη του ερμηνεία του Luke Elliot στο κλασσικό και αγαπημένο “I (Who have Nothing)” από το πρόσφατο άλμπουμ “Let ‘em All Talk” «εξηγεί» πως αυτός ο τραγουδοποιόςμε μια φωνή που παραπέμπει σε ονόματα όπως αυτά των Leonard Cohen, Bob Dylan ή Tom Waits (όπως έγραψε το Rolling Stone) δεν κέρδισε τίποτα στη τύχη…η επιμονή του, η αυτοπεποίθησή του στη σκηνή και η διαχρονικότητα των τραγουδιών τον επιβράβευσαν!
Εϊναι μια πολύ ωραία διασκευή. Το κλασσικό κομμάτι ηχογραφήθηκε πρώτη φορά το 1963. Νομίζω. Δεν ήμουν εκεί, παρότι γεροπλάτανος. Υπάρχει ένα θέμα για το αν ήταν πρώτη η Shirley Bassey ή ο Ben E.King. Aλλά μικρή σημασία έχουν αυτά. Το κομμάτι τραγουδήθηκε από πολλούς. Tom Jones, Joe Cocker, Whitney Houston κλπ.
Νέο Άλμπουμ από Hume Assine, με τίτλο ATHENS BLUES
Κυκλοφόρησε το τρίτο άλμπουμ από τον Hume Assine και έχει τον τίτλο ATHENS BLUES.
Σε αυτή την 3η δισκογραφική δουλειά, το trio επιστρέφει ανανεωμένο ηχητικά, με τον Hume Assine να συνοδεύει τα synthesizers του με organs και mellotrons, τον Αλέξιο Αντωνόπουλο, να αφήνει στην άκρη τα ντραμς του για να παίξει με αναλογικά beats και την Άννα Πασπάτη, σε πρώτο ρόλο στα φωνητικά, να μας διηγείται δέκα καθημερινές αστικές ιστορίες εμπνευσμένες από την Αθήνα, αλλά που θα μπορούσαν να συμβαίνουν και οπουδήποτε αλλού.
Νέο Άλμπουμ από Hume Assine, με τίτλο ATHENS BLUES
Άλλωστε το album
κλείνει με τη συμμετοχή έκπληξη του Θεσσαλονικιού συγγραφέα και ραδιοφωνικού παραγωγού, Στέφανου Τσιτσόπουλου, να μας περιγράφει ένα ταξίδι μερικών nanosecond από και προς τη Θεσσαλονίκη. Αντίστοιχα ο Jerome Kaluta αναλαμβάνει να μας εισάγει στον κόσμο των Αθηναϊκών μπλουζ, έναν κόσμο γεμάτο super συναισθήματα, special καθημερινότητες, νυχτερινές βόλτες, παθιασμένα φιλιά, πολιτική τοξικότητα, υπόγειες και εξωπραγματικές διαδρομές, εσωτερικές αναζητήσεις και όνειρα.
”Από την Κυψέλη, στην Παλλήνη και το Νέο Ψυχικό, μας ενώνει μια ζωή σ’ ένα κελί με το λουκέτο ανοιχτό”
Το “ATHENS BLUES” κυκλοφορεί σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες. Αναμένεται και μία urban συλλεκτική έκδοση διάφανου βινυλίου γεμάτη αυτοκόλλητα, από τη Muzitee.
Το θρυλικό Socrates Drank The Conium, των Socrates, αναμένεται να κυκλοφορήσει τελικά σε βινύλιο τέλος του μήνα!
Συγκεκριμένα ο τίτλος του θα είναι ‘Last Forever’ και θα ανέβει στα ράφια των δισκοπωλείων στις 29 Σεπτεμβρίου 2023 από την EMI Records. Όπως έχει ανακοινωθεί, ο δίσκος (κυριολεκτικά), θα περιλαμβάνει 11 νέα κομμάτια και έχει ηχογραφηθεί από τους Αντώνη Τουρκογιώργη (φωνή, μπάσο), Γιάννη Σπάθα (κιθάρες) και Μάκη Γιούλη (τύμπανα) μεταξύ 2009 και 2010.
Socrates Drank The Conium
Σε συνέντευξη που είχαν παραχωρήσει στην Ελευθεροτυπία, μάλιστα, είχαν προαναγγείλει την κυκλοφορία του, κάτι τελικά που άργησε να συμβεί, λόγω σοβαρού προβλήματος υγείας του Αντώνη Τουρκογιώργη, με τα τραγούδια να βρίσκονται στο τελικό στάδιο, αλλά χωρίς να είναι ολοκληρωμένα.
Η κυκλοφορία του άλμπουμ ήταν μεγάλη επιθυμία του Γιάννη Σπάθα. Είχε εμπιστευθεί το υλικό, λίγο πριν το τέλος, στους δικούς του ανθρώπους με σκοπό την κυκλοφορία και φυσικά έχει την συγκατάθεση του Αντώνη Τουρκογιώργη.
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies. Υπάρχει προσδιορισμός και αποθήκευση δεδομένων. Πληροφορίες σχετικά με την επεξεργασία δεδομένων και τη δυνατότητα άρνησης αυτής περιλαμβάνονται στην πολιτική απορρήτου.
