Facebook Instagram Twitter Youtube
Facebook Instagram Twitter Youtube
Home Blog Page 219

Matthew Perry: Το φιλαράκι που έφυγε

By
Jo Γκόγκου
-
0
Matthew Perry: Το φιλαράκι που έφυγε
Matthew Perry: 19 Αυγούστου 1969- 28 Οκτωβρίου 2023

Ο Matthew Perry κατάφερε στην τελευταία πράξη του έργου του, να συγκινήσει το κοινό που τον ακολουθούσε. Είτε αφορούσε την σειρά των δέκα χρόνων Friends, είτε όλη του την πορεία.

Ένα μικρό αντίο από εμάς και από τους φίλους του.

Οι φίλοι σε αποχαιρετούν

Στις 29 Οκτωβρίου 2023, το φιλαράκι που μάθαμε να δεχόμαστε τον εαυτό μας και τα κρύα αστεία που δεν αποδέχτηκε ποτέ κανείς, ο ρόλος εκείνος που εισέβαλε στη ζωή μας από το 1994, σε ηλικία 24 ετών, έφυγε από κοντά μας.

Ο Τσάνλτερ Μπινγκ από τη σειρά Six of one, που αργότερα πήρε τον τίτλο Friends, μας έμαθε πως είναι cool να μην είσαι γόης, να μην έχεις το χιούμορ των άλλων αλλά να είσαι ο εαυτός σου. Ο ρόλος εκείνος που ποτέ δεν καταλάβαμε τι δουλειά έκανε στη σειρά αλλά αγάπησε όσο τίποτα την Μόνικα Γκέλερ.

Matthew Perry: Το φιλαράκι που έφυγε
Matthew Perry: Το φιλαράκι που έφυγε

Δεν είναι όμως μια ωδή στη σειρά, είναι στο πρόσωπο εκείνο που ακόμα και σήμερα αν και τα χρόνια κύλησαν πολύ γρήγορα, δεν έφευγε από το σαλόνι μας. Τα σαββατοκύριακα έκαναν ολοένα τους φαν να μεγαλώνουν και συγκεκριμένα να μεγαλώνουν γενιές. Ο χαμός όμως δεν μένει στον ρόλο της σειράς. Δεν πάει καιρός που ακόμα ένα μέλος, ο Γκάνθερ,  έφυγε.  Το 2021 ο James Michael Tyler άφησε την τελευταία του πνοή, δηλώνοντας ότι τίποτα δεν μένει ανεξίτηλο ακόμα και για την σειρά… γιατί ο χρόνος περνά. Γιατί δεν είμαστε έφηβοι και εκείνοι όχι 25-26.

Ήταν δύσκολο να καταλάβει κανείς τη σειρά στην αρχή. Ευτυχώς δεν άργησαν να καταλάβουν τη ροή του και αυτό έπιασε. Βέβαια αρκετοί είναι που ακόμα και σήμερα δεν βρίσκουν κάτι ενδιαφέρον ή θα το θεωρήσουν βαρετό. Έτσι είναι η ζωή όμως, γεμάτο επιλογές. Anyway… αυτό όμως ήταν κάτι που ίσως και να δυσκόλευε και τον Matthew. Ήταν από εκείνους που ενώ είχε ξεκινήσει από πολύ μικρή ηλικία, μη ξεχνάμε πως πρώτη επαφή με τη μεγάλη οθόνη είχε γίνει το 1988. Μεγάλο άγχος μήπως και δεν αφήσει ένα καλό αποτέλεσμα  Ήταν καλός σε αυτό; Έκανε το κοινό να νιώσει, να αισθανθεί όπως θα όριζε ο ρόλος;

«Ένιωθα ότι θα πέθαινα αν το κοινό δεν γελούσε κι αυτό σίγουρα δεν είναι υγιές, αλλά μερικές φορές μπορούσα να πω μια ατάκα και το κοινό να μην γελάει και εγώ ίδρωνα και μερικές φορές μπορεί να πάθαινα σπασμούς. Αν δεν έπαιρνα το γέλιο που έπρεπε να πάρω, φρίκαρα. Το ένιωθα αυτό κάθε βράδυ…».
Matthew Perry: Το φιλαράκι που έφυγε
Matthew Perry: Το φιλαράκι που έφυγε

Είστε ή δεν είστε λοιπόν φαν της σειράς, το παραπάνω έπρεπε να ειπωθεί.

Η κάθοδος

Οι ρολόι πολλοί, άλλοτε ενδιαφέροντες και άλλοτε πάλι τόσο όσο. Δεν άργησε να φτάσει την επιτυχία, την αναγνωσιμότητα. Στα 24-25 εισέπραττε το πρώτο του εκατομμύριο. Όλο το cast της σειράς είχε πλέον αποκτήσει όνομα. Η δόξα όμως δεν είναι πάντα αυτό που καλύπτει τις ανάγκες όλων. Οι καλύτεροι κωμικοί άλλωστε είναι και εκείνοι που φορούν μαύρα στη ψυχή. Έτσι και ο Matthew.

Το 1997, ένα ατύχημα κατάφερε να τον εθίσει στα φάρμακα  και το ένα έφερε το άλλο. Όχι φυσικά και δεν ήμαστε εδώ για να κρίνουμε ούτε και να τον κάνουμε ήρωα.  Δεν είμαστε εδώ για τον Τσαντλερ, αλλά για τον Μάθιου και εκεί θα πρέπει να δείτε τη διαφορά.

Πέρασε πολλά, η φήμη του χάλασε… μα ήταν εκείνος που πάλεψε με τα θεριά μέσα του και πήρε την απόφαση να μιλήσει στο κογκρεσο. Και ναι μπορεί να λες για τους εθισμους του, για τη ζωή που έκανε, δεν λες όμως για τον οργανισμό που δημιούργησε.. το Perry House. Για τον αγώνα που έκανε, γιατί αυτά έχουν σημασία και όχι ένας ρόλος, όχι απλά μια κακία στιγμή.

Πάλεψε τα κατάφερε, αν όμως ήταν μέσα του καλά, μονάχα ο ίδιος το γνώριζε..

They’ll be there for you

Έζησε πολλά από μικρή ηλικία, όπως και οι σπουδές του στην υποκριτική δεν ήταν λίγες. Αν τα κατάφερε; Αξίζει να ρίξετε μια ματιά παρακάτω.

Ένας τίτλος, ένας ρόλος/ cinema

1988 A Night in the Life of Jimmy Reardon
1989 She’s Out of Control
Fat Man and Little Boy
1994 Getting In
1997 Fools Rush In

1998 Almost Heroes
1999 Three to Tango
2000 The Whole Nine Yards
The Kid
2002 Serving Sara
2004 The Whole Ten
2007 Numb
2008 Birds of America
2009 17 Again

Matthew Perry, ασπρόμαυρη φωτογραφία από την εφηβεία του
Matthew Perry, ασπρόμαυρη φωτογραφία από την εφηβεία του
Τηλεόραση

1979 240-Robert
Episode: “Bank Job”
1983 Not Necessarily the News
1985 Charles in Charge
1986 Silver Spoons
1987 Morning Maggie
1987–1988 Boys Will be Boys
1988 Dance ’til Dawn
Just the Ten of Us
Highway to Heaven
1989 Empty Nest
Growing Pains
1990 Sydney
Who’s the Boss?
Call Me Anna
1991 Beverly Hills, 90210
1992 Dream On
1992 Sibs
1993 Deadly Relations
1993 Home Free
1994 Parallel Lives
1994 L.A.X. 2194
1994–2004 Friends

1995 Caroline in the City
1995 The John Larroquette Show
1997 Saturday Night Live
2001 The Simpsons
2002 Ally McBeal
2003 The West Wing
2004 Scrubs
2005 Friday Night Lights
2006 The Ron Clark Story
2006–2007 Studio 60 on the Sunset Strip
2011 Childrens Hospital
2011 Mr. Sunshine
2012–2013 The Good Wife
2012–2013 Go On
2014 Cougar Town

2014 Playhouse Presents
2015 Web Therapy
2015–2017 The Odd Couple
2017 The Good Fight
2017 The Kennedys: After Camelot
2021 Friends: The Reunion

Θέατρο

2003 David Mamet’s Sexual Perversity in Chicago
2016-2017 Matthew Perry’s The End of Longing

Video games

2010 Fallout: New Vegas Benny

Specials

2013 TSN: The Hangover Angry Matthew Perry Cameo

Δεν θα μακρυγορήσω ούτε θα σταθώ σε μια πτυχή σου, γιατί είσαι εκείνος που πάλεψε με τα φαντάσματα του και κατάφερε τα όσα…

Farewell…

Για όσους θέλουν να μάθουν την αλήθεια του, κάντε κλικ εδώ, γιατί το βιβλίο του τα λέει όλα. matthewperrybook.com

matthew perry drawing
Lucy Claire Illustration

Green Incursion : To νέο single των The Thingz!

By
Alex Klimentopoulos
-
0
green incursion

Για τους The Thingz σας είχαμε μιλήσει όταν βγάλανε το In the age of giant Moths. Η τρελοπαρέα από το Long beach ξαναχτυπά με ψηφιακό single αυτή τη φορά. Ο τίτλος αυτού: Green Incursion. Αν θέλετε να το πούμε και στα ελληνικά, πράσινη επιδρομή. Ευτυχώς δεν έχει καμία σχέση με πασοκική παρελθοντολαγνία. Ο τίτλος αναφέρεται σε πετούμενα που τελικά παίρνουν τον έλεγχο και γίνονται άρχοντες των πάντων.

Το Green Incursion δεν ξεφεύγει από τα γουστόζικα πρότυπα της μπάντας. Κιθάρες πλήκτρα και ένας όμορφος δίλεπτος χαμούλης. Εν ολίγοις rocknroll. Δεν φλυαρούν και λένε την ιστορία τους από την αγαπημένη επιστημονική φαντασία. Ή μήπως από το κοντινό μέλλον; Λες οι παπαγάλοι να τα καταφέρουν; Έχει και snarl κιθαριστικό τελειώμα και κραυγούλα και φωνητικά σαν να βγαίνουν από τηλεβόα. Δεν έχω κανένα λόγο να μην το αγαπήσω.

Οπτικό υλικό (όπως λέμε video) δεν έχουμε ακόμα καθώς πρόκειται για φρεσκαδούρα που ακόμα σπαρταράει. Εκυκλοφόρησε στις 27 τουτουνού του μηνού . Και επειδή εμένα τα γκαραζάκια πάντα χτυπάνε ευαίσθητα νεύρα, έσπευσα να το μοιραστώ γιατί σας νοιάζομαι.

Ακούστε το και εσείς εδώ. Αν δείξετε και την αγάπη σας αγοράζοντάς το, θα κάνουν και happy dance! Δεν το λένε, αλλά το ξέρω γιατί και γω θα έκανα αν κάποιος αγόραζε τη μουσική μου!

ΛΕΥΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ @ AN CLUB

By
Alex Klimentopoulos
-
0
ΛΕΥΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ

Η ΛΕΥΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ξαναέρχεται! Τα ‘‘Άνθη Της Σιωπής’’ επιστρέφουν στο συναυλιακό υπόγειο των Εξαρχείων για να αναδύσουν ‘‘Υγρό Καρδιακό Άρωμα’’!

Doors Open: 21:00 – Starts: 22:00
Τιμή εισιτηρίων: Προπώληση 12€ – Ταμείο 15€

Εισιτήρια προπωλούνται:
– Oldschool (Solomou 13, Exarchia)
– The Lab T-shirts (Veikou 73, Koukaki)

Περ. Πληροφορίες:
– https://lefkisymphonia.gr/
– Fb event:https://fb.me/e/4IrU6jdiM

Ένα από τα πιο σημαντικά & ιστορικά συγκροτήματα της post/punk & darkwave ελληνόφωνης σκηνής, η ΛΕΥΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ μας προσκαλεί να ενώσουμε τις δικές μας ‘’Φωνές στο σκοτάδι’’, ταξιδεύοντας μας με τον δικό του μοναδικό τρόπο, σε ”Κήπους Μυστικούς”, εκεί που ”Όλα Τα Χρώματα Αλλάζουν” και το ”Φεγγάρι Αιμορραγεί”!

Παρασκευή 24 Νοεμβρίου, ένα ‘’Λευκό Φώς’’ θα σε οδηγήσει στο Αn club, μέσα στην ‘’Ηχώ του Πόθου’’ και να είσαι σίγουρος πως θα είναι το μόνο μέρος που θα θες να κρυφτείς!

The Conscience Pilate: Hope/ April Skies

By
Alex Klimentopoulos
-
0
the conscience pilate

Οι Conscience Pilate παίζουν κιθαριστική ποπ μουσική. Συνδυάζει την ενέργεια του post-punk του CBGB με την υφή του alternative των 80’s. Το νέο single “Hope” σηματοδοτεί την επιστροφή των indie art rockers του Τορόντο The Conscience Pilate. Αλλά και την έναρξη της νέας τους συνεργασίας που θα προβλέπει νέα singles που θα καταφθάνουν κάθε μήνα για το υπόλοιπο του 2023. Μετά από ένα διάλειμμα 25 ετών, ο Edward Pond και ο Neil Leyton αποφάσισαν να επανενωθούν. Αμέσως έγραψαν νέα μουσική πάνω από ένα μπουκάλι Rioja.

Οι Conscience Pilate ξεκίνησαν στο Τορόντο το 1995, όταν το δίδυμο τραγουδοποιών Edward Pond και Neil Leyton τελείωσε το πανεπιστήμιο. Όπως συμβαίνει με τα περισσότερα επείγοντα ροκ πρότζεκτ, οι TCP αυτοκαταστράφηκαν μετά από μόλις ένα άλμπουμ. Αλλά οι Pond και Leyton παρέμειναν αδέρφια. Ένα βράδυ τον Νοέμβριο του 2022 ο Neil είπε: “Έχουμε κάποιες εκκρεμότητες. Ας κάνουμε έναν ακόμη δίσκο”. Δύο τραγούδια γράφτηκαν εκείνο το βράδυ μόνοι τους στο Μόντρεαλ.

Αναφερόμενος στο νέο single “Hope” ο Leyton είπε:

“Το θέμα με το Hope, βλέπετε, είναι σαν τη δύναμη. Υπάρχει μια καλή και μια σκοτεινή πλευρά. Υποθέτω ότι το τραγούδι μας μιλάει περισσότερο για το σκοτάδι όλων αυτών. Κάποιοι από τους στίχους του Edward σε αυτό το τραγούδι πραγματικά με συγκινούν. Παρόλα αυτά, προσωπικά είμαι περισσότερο απελπιστικά αισιόδοξος. Όπως όταν περιμένεις το χειρότερο και εξακολουθείς να ελπίζεις για το καλύτερο. Και με κάποιο τρόπο όλα πάνε καλά στο τέλος”. Ο Pond παρεμβαίνει για να πει: “Πίσω στο ’96 συνηθίζαμε να κατηγορούμε όλους τους άλλους. Τώρα κατηγορούμε μόνο τους εαυτούς μας!” Η ηχογράφηση έγινε εξ αποστάσεως μεταξύ Καναδά και Πορτογαλίας. Τα bed-tracks και τα overdubs έγιναν στο Red House στο Τορόντο. Με παραγωγούς τον Mick McKenzie και τον Edward Pond, ενώ τα φωνητικά τραβήχτηκαν στην Πορτογαλία στα Canoa Studios.

“Αυτό που είναι σπουδαίο με το να κάνεις μηνιαία singles είναι ότι μας δίνει πολλές ευκαιρίες να βελτιώσουμε την προσέγγισή μας”, σχολιάζει ο Pond. “Εννοείς ενόψει του νέου άλμπουμ που έρχεται του χρόνου;” απαντά ο Leyton από την άλλη πλευρά της λίμνης. Το B-side του “Hope” είναι η διασκευή των TCP στο “April Skies” των Jesus and Mary Chain – τραγουδισμένο από κανέναν άλλον εκτός από τον Edward Pond, ο οποίος αναλαμβάνει καθήκοντα τραγουδιστή σε δίσκο για πρώτη φορά (αφού το είχε κάνει ζωντανά χωρίς τον Leyton στο παρελθόν – αυτή είναι μια άλλη ιστορία!)

Ενώ ο Pond και ο Leyton παραμένουν ο πυρήνας της μπάντας,

πολλοί από τους μουσικούς συνοδοιπόρους τους από όλα αυτά τα χρόνια αναλαμβάνουν να παίξουν ντραμς, κιθάρες, να ηχογραφήσουν και να δώσουν συνέργεια σε αυτό το project. Η επανένωση της μπάντας συνέβη επειδή ο Pond αποθήκευε 300 δίσκους βινυλίου του Leyton τα τελευταία 12 χρόνια, όταν ο Leyton μετακόμισε στη Λισαβόνα. Τελικά ο Leyton ήρθε στο Μόντρεαλ (για το συνέδριο M for Montreal). ‘Εφερε ένα σετ από τρεις μωβ βαλίτσες για να γεμίσει με βινύλια και να τα πάρει πίσω στο αεροπλάνο για τη Λισαβόνα.

Είχαν σωρούς από δίσκους στο πάτωμα του γκαράζ του ξενοδοχείου, όταν ο Neil είπε: “Εντάξει, πρέπει να φτιάξουμε το δικό μας δίσκο τώρα”. Έγραψαν το Army of Devils εκείνο το βράδυ. Από το καλοκαίρι του 2023 οι The Conscience Pilate θα κυκλοφορούν ένα νέο single κάθε μήνα, ξεκινώντας με το “Army of Devils”, το “Bloom” και τώρα το “Blue Shadows”.

Why Oh Whys : Pop για να πάει καλά η βδομάδα!

By
Alex Klimentopoulos
-
0
why oh whys

Οι Why Oh Whys είναι μια μπάντα από τη Στοκχόλμη (μάλλον). Δεν είναι καινούργια, μας παρενοχλούν ευχάριστα από το 2017. Τουλάχιστον από όσο ξέρω, είπαμε δεν τα ξέρω όλα. Επειδή εδώ είμαστε για να μαθαίνουμε, και να μεταλαμπαδεύουμε, ιδού λοιπόν οι Σουηδοί που βγάλανε καινούργιο ep.

H κυκλοφορία προς το παρόν είναι ψηφιακή από την Βeluga Records. Έχει σαν τίτλο popular music by unpopular people. Και είμαστε ακριβώς εδώ για να δείξουμε με τον καιρό το αντίθετο. Τουλάχιστον για το δεύτερο μισό του τίτλου.

Οι Why Oh Whys με τα τέσσερα κομμάτια αυτού του e.p. διαλαλούν την αγάπη τους για την κιθαριστική pop. Και ευτυχώς για εμάς το κάνουν πολύ καλά. Απόλαυση από το εναρκτήριο ακόρντο του Dead Or Alive μέχρι το κλείσιμο του I Saw Her Last Night. Δεν ανακαλύπτουν τον τροχό, αλλά σίγουρα σε κουνάνε και περνάς ευχάριστα ένα δεκάλεπτο ακούγοντας τα 4 tracks. Μάλιστα τόσο ευχάριστα που το ξανακούς.

Οι κιθάρες είναι ορθές κοφτές χωρίς πολλά πολλά. ‘Αλλωστε όταν έχεις να πεις κάτι η μελωδία μετράει. Και εδώ η μπάντα παίζει όμορφα στα αυτιά μας. Έχουν περασματάκια που σε κάνουν να αναγνωρίζεις επιρροές αλλά πάντα με την δική τους πινελιά. Έχουν ρυθμικό σφιχτό και όλα ακούγονται ένας ήχος που συνοδεύει τη φωνή. Στο τρίτο άκουσμα θα τραγουδάς μαζί τους και θα ξέρεις τα ρεφραίν. Ακόμα και την τσαχπινιά που έχει η αλλαγή του I Saw Her Last Night που είναι instant υπερατού. Λίγα ακόρντα, λίγα εφέ και πάμε!

Αν θεωρείτε την κιθαριστική pop των 90’s ξεπερασμένη, θα ακούσετε τους Why Oh Whys και γοργά θα αναθεωρήσετε. Άλλωστε το έχω ξαναπεί, οι Σουηδοί πάντα ήταν άσσοι στο να ξεπατικώνουν διάφορα είδη μουσικής και να τα κάνουν δικά τους. Και αυτό το e.p. είναι ένα τέτοιο περίτρανο παράδειγμα.

Ακούστε το και παραγγείλτε το από εδώ!

 

GSFF: Total Thrash – The Teutonic Story, 23/11, Gagarin205

By
Σίσσυ Φανουράκη
-
2
GSFF_Total Thrash - The Teutonic StroryTotal Thrash_The Teutonic Strory_photo by Chris Kissadjekian
GSFF_Total Thrash - The Teutonic StroryTotal Thrash_The Teutonic Strory_photo by Chris Kissadjekian

Total Thrash – The Teutonic Story

Άλλη μια Π Ο Λ Υ cool Δευτέρα ετοίμασε για εμάς το Gimme Shelter Film Festival! Αυτή τη φορά όμως πρόσθεσε και άφθονη μπύρα στην εξίσωση… Ήταν μια Total Τhrash η βραδιά – που προφέρεται “θρας” και όχι “τρας” – με ένα άκρως εκδηλωτικό κοινό και το γνωστό στέκι της Λιοσίων έγινε ξανά κινηματογραφική αίθουσα!

Οι καρέκλες αποδείχθηκαν περιττές!

Βρεθήκαμε από νωρίς στο Gagarin φυσικά για να πιάσουμε πρώτη θέση και στις 21:00 μας καλωσόρισαν οι AMKEN με καταιγιστικά riffs. Καθήμενοι εμείς, μπροστά μπροστά, ξεκινήσαμε το headbanging! Αποφασίσαμε εν τέλει και με την παρότρυνση του συγκροτήματος να πάμε στο κάγκελο για να ΑΚΟΥΜΕ καλύτερα και να απολαύσουμε όπως ΠΡΕΠΕΙ το σωστό και ορθόδοξο thrash show που μας είχαν ετοιμάσει.

GSFF: Total Thrash_The Teutonic Strory_AMKEN-photo by Chris Kissadjekian
GSFF: Total Thrash_The Teutonic Strory_AMKEN-photo by Chris Kissadjekian

Τους είχα δει σχετικά πρόσφατα, στο φετινό Golden R. Festival (διάβασε το live report ΕΔΩ) αλλά δεν τους είχα “φχαριστηθεί” όσο ήθελα. Τα τραγούδια που έπαιξαν ήταν κυρίως από την πρόσφατη κυκλοφορία τους “Passive Aggression”  (2022, Massacre Records).

Άλλη μια φορά έδειξαν την δυναμική τους! Η επιλογή των “I Am The One”, “Bliss” και “Dead Man’s Land” είναι εξαιρετική για moshpits!

GSFF: Total Thrash_The Teutonic Strory_AMKEN-photo by Chris Kissadjekian
GSFF: Total Thrash_The Teutonic Strory_AMKEN-photo by Chris Kissadjekian

Χωρίς πολλά λόγια μας για τα επόμενα 40κάτι λεπτά το mood ήταν άκρως συναυλιακό! Ξέχασα ότι έχουμε έρθει για να δούμε ταινία και δεν νομίζω ότι ήμουν η μόνη! Φώτα και καπνός, σκηνική παρουσία, δυναμικότητα… όλα ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ!

Ποτέ δε βαριέμαι με αυτά τα παιδιά επί σκηνής!

Εννοείται ότι για το τέλος άφησαν το “The Li(f)e We Lead” επίτηδες για να μην μπορούμε να ισιώσουμε σβέρκο την επόμενη μέρα στη δουλειά…

Daniel Hofmann | Q&A

Στη συνέχεια ο σκηνοθέτης της ταινίας Daniel Hofmann συνάντησε τον καλλιτεχνικό διευθυντή του GSFF, Δημήτρη Παπανδρέου και συζήτησαν για το τοπίο στο Εssen την περίοδο εκεί στα τέλη ’70 αρχές ’80 και όλες τις καταστάσεις που ώθησαν τους νέους να δημιουργήσουν “ακραία” μουσική. Ωραίος τύπος ο Daniel, δικό μας παιδί, με το γιλεκάκι με τα ραφτά. Παραδέχθηκε ότι έμαθε πολλές νέες μπάντες κατά την διάρκεια των γυρισμάτων και είδε μια πολύ αξιόλογη νέα γενιά μουσικών, που δεν γνώριζε ότι υπήρχε.

Μίλησαν λίγο και για την κύρια διαφορά του γερμανικού και του αμερικάνικου Thrash… Στη μια πλευρά έχουμε παγωμένους χειμώνες, συννεφιασμένους ουρανούς, σκόνη και η πλειοψηφία των κατοίκων είναι ανθρακωρύχοι. Στην άλλη πλευρά έχουμε ήλιο και τον ωκεανό. Και μόνο οι καιρικές συνθήκες είναι αρκετές είπε ο Hofmann.

Tο Gagarin ξεσηκώθηκε

Προς το τέλος του Q&A παίζοντας ένα παιχνίδι που απαιτούσε τη συμμετοχή και τις φωνές όλων των παρευρισκομένων! Ήθελε να μάθει την δική μας αγαπημένη μπάντα γερμανικού thrash… Ο αγώνας κρίθηκε στα πέναλτι μεταξύ Sodom και Kreator!

Η έκπληξη της βραδιάς ήταν ο Thomas Hörbe των Hateful Agony, που ανέβηκε στη σκηνή υπερπηδώντας τα κάγκελα! Πολύ ωραία και η ιδέα τους να φτιάξουμε κι εμείς ένα παρόμοιο ντοκιμαντέρ για την ελληνική thrash σκηνή. Έχουμε αξιόλογα συγκροτήματα και σαφώς ουκ ολίγες ιστορίες να πούμε!

GSFF_Total Thrash - The Teutonic StroryTotal Thrash_The Teutonic Strory_photo by Chris Kissadjekian
GSFF_Total Thrash – The Teutonic StroryTotal Thrash_The Teutonic Strory_photo by Chris Kissadjekian

Total Thrash – The Teutonic Story

Τα φώτα έσβησαν και ακολούθησε η προβολή του ντοκιμαντέρ. Χωρισμένο σε 3 μέρη, 3 κεφάλαια. Στο πρώτο φυσικά είναι το ξεκίνημα, στο δεύτερο η κρίση των 90s και στο τρίτο η ελπιδοφόρα νέα γενιά που θα συνεχίσει να ακούει και να παίζει thrash.

η αρχή όλων…

Στη δυτική πλευρά του ποταμού, στην καρδιά της βιομηχανικής περιοχής του Ρουρ, οι νέοι δεν είχαν πολλά να κάνουν. Μαζεύονταν για μπύρες (με καφάσια, όχι αστεία) κατά μήκος του ποταμού και ερχόντουσαν κι απο άλλες περιοχές, αντάλλασσαν κασέτες και απόψεις για συγκροτήματα καθώς και στο ραδιόφωνο έπαιζαν ελάχιστα.

METALLICA, JUDAS PRIEST, KISS, SAXON

και το γενικότερο NWOBHV ενέπνευσε τους περισσότερους να ασχοληθούν με τη μουσική. Η ανάγκη έκφρασης της οργής ή των όποιων άλλων συναισθημάτων τους οδήγησαν πολλούς να πιάσουν τα “όργανα” κι ας μην ήξεραν να παίζουν ούτε νότα!

Ο Tom “Angelripper” (Thomas Such) μπροστάρης των SODOM εξομολογείται ότι ο δίσκος των VENOM έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του ήχου του συγκροτήματος. Είδαμε και τους χώρους που μαζεύονταν για να πιουν μπύρες και να παίξουν μουσική. Από κοτέτσια και γκαράζ σε πιο οργανωμένα “δωμάτια εξάσκησης”.

90s crisis

Η thrash και γενικότερα το heavy metal και ο ακραίος ήχος περνάει κρίση… Στα 90s έχουμε τεράστιο music boom! Το κοινό γίνεται μεγαλύτερο, ξεκινούν οι πειραματισμοί, η grunge και άλλα πιο rock/pop είδη ανθίζουν! Underground όμως οι “die hard” οπαδοί του είδους κρατούν thrash metal ζωντανό. Στα επόμενα χρόνια φαίνεται να επιστρέφει ολοένα και πιο δυναμικά!

Έγινε ιδιαίτερη αναφορά στο πως ξεχωρίζει ένας thrasher… εκτός από τα μαλλιά – που όπως αποδείχτηκε στην πράξη δεν είναι το κύριο χαρακτηριστικό – battle vests, λευκά αθλητικά, κατανάλωση άφθονης μπύρας. Εκτός από αυτά όμως τους ενώνει η πίστη και η ειλικρίνεια στη μουσική τους και η αντοχή στον χρόνο και τα mosphits!

New generation of thrashers

Θέλοντας και μη, οι μεγάλες μπάντες έχουν ήδη συμπληρώσει 40 χρόνια ύπαρξης… Κάποια στιγμή θα αποσυρθούν όπως έκαναν και οι Slayer. Η σύγχρονη thrash σκηνή της Γερμανίας που μας συστήνεται στο τρίτο μέρος του ντοκιμαντέρ είναι αυτή που θα κάνει την καρδιά μας να σκιρτά από χαρά! Άκρως ελπιδοφόρο να βλέπεις μια νέα γενιά μουσικών να κουβαλά το “βάρος” και το “χρέος” της συνέχισης της κληρονομιάς των πρώτων του είδους.

Η ταινία τελείωσε όπως άρχισε, με το παραδοσιακό τραγούδι των ανθρακωρύχων “Steigerlied“.

Highlights

Στο ντοκιμαντέρ περιλαμβάνονται συνεντεύξεις από σχεδόν όλους τους εκπροσώπους της σκηνής με πολύ ωραίες στιγμές από τις ιστορίες των KREATOR, SODOM, DESTRUCTION, HOLY MOSES κ.α. Μου έλειψε η παρουσία του Mille Petroza ομολογώ αλλά στο σύνολό τους οι ιστορίες των υπολοίπων κάλυψαν τυχόν κενά αλλά έδωσαν και δημιούργησαν φοβερές εικόνες σα sneak pics στο παρελθόν τους.

Ένα ακόμα σημείο που ίσως οι περισσότεροι δε γνωρίζουν είναι το γεγονός ότι την περίοδο εκείνη η Γερμανία είναι ακόμα χωρισμένη στα δυο. Το τείχος του Βερολίνου χωρίζει την Δυτική με την Ανατολική Γερμανία. Στη μια πλευρά υπάρχει ελευθερία σε προϊόντα και υπηρεσίες ενώ την ίδια χρονική στιγμή, στην άλλη πλευρά πολλοί περιορισμοί και έλεγχοι. Η λαχτάρα και δίψα για νέα μουσική τους βάζει να κρύβουν τα βινύλια στις τσάντες των γιαγιάδες τους για να τις κάνουν κόπια μετά και να τις ανταλλάξουν ή να τις πουλήσουν.

Vielen Dank, Daniel, dass du deine Geschichten mit uns teilst.
Vielen Dank für Total Thrash!

Ευχαριστούμε πολύ Daniel για το υπέροχο ντοκιμαντέρ σου!

Ευχαριστούμε γι’ άλλη μια φορά το GSFF & την LAIKA Productions για την πρόσκληση και τον Chris Kissadjekian για τις φωτογραφίες.

GSFF_Total Thrash - The Teutonic StroryTotal Thrash_The Teutonic Strory_photo by Chris Kissadjekian
GSFF_Total Thrash – The Teutonic StroryTotal Thrash_The Teutonic Strory_photo by Chris Kissadjekian

—

Το Gimme Shelter Film Festival και φέτος κάνει τις Δευτέρες μας ΜΟΝΑΔΙΚΕΣ!

Ραντεβού τη Δευτέρα 06 Νοεμβρίου #day3
A Film About The Sonics (Greek Premiere)
+ The Acid Visions live!

CASISDEAD: Νέο single μέσα από το ντεμπούτο άλμπουμ ‘Venom’

By
Jo Γκόγκου
-
0
CASISDEAD: Νέο single μέσα από το ντεμπούτο άλμπουμ 'Venom'
CASISDEAD: Νέο single μέσα από το ντεμπούτο άλμπουμ 'Venom'

O CASISDEAD κυκλοφόρησε το single “Venom” μέσα από το πολυαναμενόμενο ντεμπούτο άλμπουμ του “Famous Last Words”. Το “Venom” είναι ένα τετράλεπτο track διαφορετικό από όσα έχει κάνει μέχρι σήμερα.

Στα χέρια του έπεσε και το σκηνοθετικό κομμάτι του single, όπως θα δείτε και παρακάτω:

Το “Famous Last Words”

είναι η πιο φιλόδοξη δουλειά του rapper, παραγωγού και σκηνοθέτη από το Λονδίνο. Περιλαμβάνει 23 tracks και θα κυκλοφορήσει στις 27 Οκτωβρίου, από την XL Recordings.

Αποτελεί την συνειδητή εξέλιξη του δυστοπικού φουτουρισμού που χαρακτηρίζει το έργο του με το οποίο έχει γοητεύσει το κοινό. Την τελευταία δεκαετία, κατάφερε να παραδώσει στο κοινό cult επιτυχίες, διατηρώντας παράλληλα την ανωνυμία του, αποφεύγοντας τα μέσα ενημέρωσης και φορώντας διάφορες μάσκες. Όλο αυτό τον βοήθησε να δημιουργήσει μια κουλτούρα γύρω από έναν ράπερ που θεωρείται ευρέως ως ένας από τους πιο εφευρετικούς στιχουργούς του Ηνωμένου Βασιλείου.

Venom

Είναι ένα ραπ άλμπουμ αλλά και μια ταινία επιστημονικής φαντασίας, ένας λαβύρινθος κακίας, εγκλήματος και ξεθωριασμένης αίγλης. Ο CASISDEAD ως αφηγητής και ως κύριος χαρακτήρας οδηγεί τον ακροατή στο υπόγειο μιας πόλης, σε ένα σκιερό δίκτυο γκάνγκστερ, κοριτσιών και διακίνησης ναρκωτικών. Ωστόσο, το “Famous Last Words” δεν είναι μια ιστορία θρασύτητας ή επίδειξης. Μεγάλο μέρος του άλμπουμ ασχολείται με θέματα απώλειας, τύψεων και παράνοιας.

Για το άλμπουμ έκανε μια πολύ προσεκτική και ιδιότυπη επιλογή συνεργατών, συμπεριλαμβανομένων των: Neil Tennant των Pet Shop Boys, Connie Constance, Kamio και Desire. Τα φωνητικά τους ταιριάζουν απόλυτα με τα χαρακτηριστικά synthpop 80’s ηχοτόπια που δημιούργησε ο CASISDEAD, έχοντας την υποστήριξη μια ομάδας παραγωγής που περιλαμβάνει τον σκηνοθέτη των Stranger Things, Kyle Dixon και τον παραγωγό, συνθέτη και ιδρυτή της δισκογραφικής εταιρείας Italians Do It Better, Johnny Jewel. Επιπλέον, συμμετέχουν οι ηθοποιοί Ed Skrein και Emma Rigby, ενισχύοντας την κινηματογραφική αίσθηση αυτού του άλμπουμ.

STREAM/BUY
https://casisdead.ffm.to/venom

Κυκλοφορεί από την XL Recordings με την υποστήριξη της The Hubsters

GODSLEEP (‘’PERMANENT VACATION’’ ) @An club

By
Jo Γκόγκου
-
0
GODSLEEP (‘’PERMANENT VACATION’’ ) @An club
GODSLEEP (‘’PERMANENT VACATION’’ ) @An club

OUGA BOOGA AND THE MIGHTY OUG PRESENTS GODSLEEP, ‘’PERMANENT VACATION’’ – European Tour 2023, το Σάββατο 2 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2023 στο ΑΝ CLUB

____________________________________________________

‘’Vaguely choices are madе based on astrology. Certified dеgree on the consumer psychology.

You are as ignorant as sheep before the slaughtery

Guess who’s back’’…..!!!

Godsleep 2023: (“Pots of Hell” – lyrics from the album “Lies To Survive”
___________________________________________________

Το πιο κολασμένα γκρουβάτο & εθιστικό heavy rock συγκρότημα της Αθήνας, επιστρέφει στα γνωστά λημέρια των Εξαρχείων, στα πλαίσια της ‘’PERMANENT VACATION’’ – EUROPEAN TOUR 2023, την πιο μακροσκελή ως τώρα πανευρωπαϊκή τους περιοδεία, στην οποία εμφανίζονται σε 50 πόλεις!

Doors open: 21:00 – Starts: 21:40

Special guest: VULCAN ITCH / BRUCE VS CHOCOLATE CAKE

Presale Ticket: 10€ – Door Ticket: 12€

Presale ticket spots:
Oldschool – Solomou 13, Exarchia
The Lab T-Shirt Athens – Veikou 73, Koukaki
Super Van Records – Charilaou Trikoupi 2 , Athens

GODSLEEP
GODSLEEP

Πιστοί στο μονοπάτι που έχουν χαράξει από το 2010, οι Godsleep δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις. Το μόνο που αξίζει να γνωρίζεις για αυτούς, είναι πως σε κάθε live τους είναι σαν να τους βλέπεις 1η φορά! Δεν αρέσκονται σε μία απλή συναυλιακή εμφάνιση, αλλά γουστάρουν να δίνουν εκρηκτικά shows, με αξιοζήλευτη ενέργεια που σε καθηλώνει από το 1ο λεπτό και σε μεταφέρει στον δικό τους ξεχωριστό και γκρουβάτο κόσμο!
Listen to: Permanent Vacation

To ύφος τους, ωδή στον ψυχεδελικό, heavy/rock ήχο, καθηλωτική ενέργεια, γκρούβα μεγατόνων, με έντονα ηλεκτρικά κιθαριστικά ξεσπάσματα, πιασάρικες μπασογραμμές, δυναμικά τύμπανα, και μια Αμυ, εντυπωσιακά πορωτική!

GODSLEEP
GODSLEEP

Οι Godsleep επέστρεψαν με περίσσεια ορμή, στην εγχώρια δισκογραφία, με το εξαιρετικό άλμπουμ, ‘’Lies to Survive’’ το οποίο κυκλοφόρησε, από την εταιρεία Ouga Booga and the Mighty Oug Records τον Απρίλιο του 2023.
Listen to: Pots of Hell

 

Αυτή την ώρα οι Godsleep βρίσκονται σε κάποιο σημείο της Ευρώπης και τους ευχόμαστε να έχουν καλό δρόμο, υπέροχα live και καλή επιστροφή!

Mάθε περισσότερα:
– https://godsleep.bandcamp.com/
– https://www.facebook.com/Godsleepband

The Dream Syndicate: How Did We Find Ourselves Here

By
Alex Klimentopoulos
-
0
dream syndicate

Για το ντοκιμαντέρ για τους Dream Syndicate σας τα είχαμε πει εδώ και πολύ καιρό. Και μάλιστα πριν του αλλάξουν τίτλο. Αλλά οφείλω να ομολογήσω πως φέτος το Gimme Shelter Film Festival χτύπησε 2 πολύ ευαίσθητα νεύρα του τελείως κεντρικού μουσικού μου αισθητήρα. Το πρώτο χτύπημα ήταν με τους Dream Syndicate. H προβολή έγινε λοιπόν στις 16 του Οκτώβρη στο Gagarin. Όντας βλαχάκι δεν μου επιτρέπει το πρόγραμμά μου να είμαι Δευτέρες βράδυ στην Αθήνα και έτσι μου είναι αδύνατο να παρακολουθώ τα πάντα ενδιαφέροντα δρώμενα αυτού του φεστιβάλ.

Επειδή όμως είμαι παιδί τζιμάνι και τα παιδιά από τη διοργάνωση πιο πολύ τζιμάνια, μου παραχωρήσανε ένα screener. Και οφείλω να ομολογήσω πως το είδα 2 φορές στα καπάκια και μια ακόμα μετά. Και τις 2 φορές δεν μπορούσα να κοιμηθώ μετά. Άξιζε; FUCK YEAH!!! Για μένα οι Dream Syndicate είναι το πέρασμα από την παιδική ηλικία στην εφηβεία. Η αρχή του αέναου ψαξίματος, αν και αποτέλεσαν μεγάλη στάση. Ήταν στην πρώτη κασέτα που είχε τα διαφορετικά της εποχής. Από εκεί και πέρα, αναζήτηση και τυχαίες ευρέσεις βινυλίων στην πορεία απλά μεγάλωσαν σε υπερθετικό βαθμό την αγάπη μου για αυτή τη μπάντα.

Και εδώ έρχεται το ντοκιμαντέρ να αναθερμάνει αυτόν τον έρωτα.

Έτσι κι αλλιώς ο Steve Wynn και η παρέα του για μένα είναι από τα πιο επιδραστικά ονόματα της εποχής τους, μαζί με Greg sage. Αλλά ας μιλήσουμε για το προκείμενο. Ξεκινάμε λοιπό με το μουσικό υπόβαθρο της εποχής και ο Steve ξεκινάει να αφηγείται την ιστορία του. Ήθελε να γίνει αθλητικογράφος. Ευτυχώς πολύ γρήγορα άλλαξε ρότα για όλους εμάς. Μας παίρνει από το χέρι και μας λέει πως ξεκίνησε με 2 κορίτσια που του θύμιζαν τις Shaggs και από εκεί γνώρισε τον Precoda. Με την Kendra έπαιζε ήδη στους Suspects. Αυτή έφερε και τον Dennis Duck που ήταν ήδη γνωστός. Παντρεύουμε ηχητικά το punk με τους Velvet Underground et voila!

Και τα πράγματα απογειώθηκαν γρήγορα.

Τόσο γρήγορα που δεν το πίστευαν ούτε οι ίδιοι. Βρεθήκαν από την πρώτη πρόβα σε κυκλοφορία δίσκου και περιοδεία πολύ γρήγορα. Έτσι λοιπόν μας βγαίνει και ο τίτλος. Νομίζω πως ακόμα και τώρα τους προξενεί την ίδια εντύπωση. Όμως αν το κοιτάξουμε λίγο πιο αντικειμενικά, ο ήχος και η επίθεση που έτρωγε το κοινό στα live τους, ήταν λογικό να προξενήσει εντύπωση. Και να τραβήξει γρήγορα την προσοχή από τις δισκογραφικές.

Και από εκεί και πέρα η αφήγηση όχι μόνο δεν χάνει το ενδιαφέρον της, αλλά αυτό εντείνεται. Τα μέλη λένε ο καθένας το πως έβλεπε τα πράγματα από τη δική του σκοπιά. Βλέπουμε τις εναλλαγές στα πρόσωπα και τους χαρακτήρες τους. Η αφήγηση, τα εκπληκτικά videos που έχουν σωθεί και η μουσική υπόκρουση δίνουν ρυθμό. Ούτως η άλλως η πρώτη περίοδος των Dream Syndicate δεν κράτησε και πολύ. Από την επιτυχία του πρώτου δίσκου στον αμφιλεγόμενο για τότε δεύτερο που στοίχισε σε όλους τόσο χρηματικά (στην εταιρεία) όσο και ψυχικά(στα μέλη της μπάντας).

Μαθαίνουμε πως γινότανε τα πράγματα τότε,

πως οι παραγωγοί βάζουν χέρι στις μπάντες και τους παίρνουν τον ενθουσιασμό και την αυτοπεποίθηση νομίζοντας πως βοηθάνε. Μας δείχνει όλα τα άγχη που περνάει ένας μουσικός , ακόμα και αυτοί που λέμε “φτασμένοι”. Δεν θέλω να κάνω spoiler για όσους δεν το έχετε δει. Νομίζω πως κάθε φορά που το βλέπω ανακαλύπτω και κάτι άλλο. Πραγματικά αξίζει να το δείτε ούτως ή άλλως. Αν δεν είστε μπαντάνθρωπος δεν πειράζει. Το ντοκιμαντέρ πραγματεύεται μουσική ιστορία της δυτικής ακτής από τις αρχές του 80 με μια μπάντα κύριο εκφραστή της. Μπορεί να σας ωθήσει να κάνετε και μια καινούργια μπάντα. Αν είστε μπαντάνθρωπος όμως είμαι σίγουρος πως στο τέλος θα πάτε στο στούντιό σας και θα αρχίσετε να βαράτε το όποιο μουσικό όργανο γιατί έτσι. Σε μένα τουλάχιστον είχε αυτό το εφέ. Και τις δύο φορές.

Δεν θα σταθώ σε κινηματογραφικές λεπτομέρειες.

Άλλωστε δεν μπόρεσα να βρω ψεγάδι. Έχει ρυθμό, σε κρατάει ξύπνιο μετά από 14 ώρες δουλειάς και σε συγκινεί. H χρονολογική του ροή εξαιρετική. Από footage και memorabilia έχει απίστευτα πράγματα. Μαθαίνεις συνεχώς όσο ξετυλίγεται η ιστορία τους. Επίσης σε παροτρύνει να ψάξεις για τα καινούργια πράγματα που ίσως να μην ήξερες από εκείνη την εποχή ή την ιστορία της μπάντας. Από μουσική δεν μπορώ να πω, δεν μπορώ να είμαι ούτε τόσο δα αντικειμενικός με τους Dream Syndicate. Ίσα ίσα, θα συνεχίσω από εκεί που τους είχα αφήσει όταν ξαναχτύπησαν δισκογραφικά πριν λίγο καιρό και μου ξαναζωγραφίσανε χαμόγελο μέχρι τα αυτιά.

Ο Steve Wynn λέει σε κάποια φάση στην αρχή “punk rock saved my life”. Μετά από αυτό το ντοκιμαντέρ και έχοντας όλους τους ήχους των Dream Syndicate στο κεφάλι μου, παλιούς και καινούργιους, Ι ‘m Still Holding On To them! To How did we find ourselves here είναι απλά απολαυστικό. Ζηλεύω πραγματικά όσους το είδαν στην μεγάλη οθόνη του Gagarin. Άσε που μετά είχε και Steve live, άσε με σου λέω….

Sampha: Κυκλοφόρησε το LAHAI

By
Alex Klimentopoulos
-
0
sampha

Ο Sampha κυκλοφόρησε το πολυαναμενόμενο άλμπουμ του, “LAHAI” την Παρασκευή 20 Οκτωβρίου από την Young. Παράλληλα, παρουσίασε και την ταινία μικρού μήκους “LAHAI: Time Travels Memories” που αποτελεί το κινηματογραφικό του ντεμπούτο καθώς έγραψε το σενάριο και το σκηνοθέτησε μαζί με τον Caleb Femi.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ LAHAI: TIME TRAVELS MEMORIES

Ο Sampha λέει για το την ταινία μικρού μήκους που αποτελεί την οπτική συνοδεία του άλμπουμ του:

«Κάθε φορά που φέρνω στο μυαλό μου την πρώτη φορά που άκουσα το “Worotan” της Oumou Sangare, θυμάμαι το πόσο φρέσκο και βαθύ μου φάνηκε. Καθώς και το πνευματικό συναίσθημα που ένιωσα ακούγοντάς το. Έμοιαζε σαν κάτι που είχα ακούσει σε μια άλλη ζωή ή κάτι τέτοιο… Σκεφτόμουν πάλι αυτό και την σύνδεση που αισθάνομαι με την funk, jungle, grime και μίνιμαλ κλασική μουσική. Όλοι αυτοί οι ήχοι έχουν επηρεάσει αυτό το άλμπουμ. Ονειρευόμουν αυτή την ταινία που αποτελεί την σύνδεση με τον εαυτό μου και με κάτι πέρα από αυτόν. Προσπαθώ να βρω γείωση στο χρόνο και στο χώρο. Ανακάλυψη και αμφισβήτηση. Πώς και τι κουβαλάω και πώς με έχουν φέρει στο σήμερα. Αναμνήσεις, σχέσεις και όνειρα. Πάντα ήθελα να ασχοληθώ με τη δημιουργία ταινιών και αυτό είναι το πρώτο μου δημόσιο ταξίδι. Ένα οπτικό ποίημα. Το σκηνοθετικό μου ντεμπούτο. Ευχαριστώ τον Caleb Femi που το σκηνοθέτησε μαζί μου».

Οι τελευταίοι μήνες ήταν συναρπαστικοί για τον βρετανό τραγουδιστή, δημιουργό και παραγωγό που επέστρεψε μετά από έξι χρόνια. Τότε γνώρισε παγκόσμια επιτυχία με το ντεμπούτο του άλμπουμ “Processs” που είχε κερδίσει το βραβείο Mercury. Πριν λίγες μέρες ανακοίνωσε το ‘Wave Therapy’ , μια νέα ραδιοφωνική σειρά στο Apple Music 1 που θα μιλάει για το making of του άλμπουμ, ενώ θα φιλοξενεί φίλους, συνεργάτες και καλλιτέχνες που θαυμάζει για συζήτηση, live sessions, back to back mixes και άλλα. Επίσης, πρόσφατα έγινε εξώφυλλο στο Office Magazine και στο Music Week, φιλοξενήθηκε στους New York Times και ερμήνευσε το “Only” στο γερμανικό late-night show ZDF Magazin Royale.

O τίτλος LAHAI

προέρχεται από το όνομα του παππού του Sampha που είναι μεσαίο όνομά του. Το “LAHAI” εκφράζει το δέος και τη μαγεία της ύπαρξής μας, συνθέτοντας το εξαίσιο χάος που βιώνει κανείς αντιμετωπίζοντας τον κύκλο της ζωής και το υπερπέραν. Περιλαμβάνει 14 κομμάτια στα οποία έχουν συμβάλει μερικοί από τους πιο στενούς φίλους και συνεργάτες του Sampha, όπως οι: Yaeji, Léa Sen, Sheila Maurice Gray (Kokoroko), Ibeyi, Morgan Simpson (Black Midi), Yussef Dayes, Laura Groves and Kwake Bass.

Το “LAHAI”, σε αντίθεση με το “Process”, είναι μια κοινή υπόθεση όπου o Sampha εξερευνά τους πολλούς τρόπους με τους οποίους συνδεόμαστε ως άνθρωποι μεταξύ μας καθώς και με κάτι μεγαλύτερο από εμάς. Αν το “Process” ήταν η δουλειά ενός καλλιτέχνη που ανακάλυπτε τη δική του θέση στον κόσμο, ενώ ήταν βυθισμένος στις σκιές της θλίψης και της απώλειας, το “LAHAI” είναι μια άσκηση αποδοχής και χαράς για τον άνθρωπο και την ομορφιά του ταξιδιού της ζωής. Καλώς ήρθατε στο επόμενο μουσικό κεφάλαιο του Sampha.

ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ LAHAI
https://sampha.ffm.to/lahai

Κυκλοφορεί από την Young με την υποστήριξη της The Hubsters

Black Caramel Night

By
Alex Klimentopoulos
-
0
black caramel

Το πρώτο Black Caramel Night είναι γεγονός! Την Παρασκευή 3 Νοεμβρίου, κάποια από τα πιο ενδιαφέροντα ονόματα της εγχώριας εναλλακτικής σκηνής θα γεμίσουν τη σκηνή του Death Disco. Indie Rock κιθάρες, Alternative Hip-Hop αισθητική, Industrial Beats και μια δόση από Ηλεκτρονική Pop.

Συμμετέχουν καλλιτέχνες που συνεργάζονται με την Black Caramel Records. Oι Asylum Promises, VoxPopuli και Tony Bluebird, ενώ, καλεσμένοι της βραδιάς θα είναι οι υπέροχοι The Page of Cups!

Info:
Παρασκευή 3 Νοεμβρίου
Death Disco (Ωγύγου 16, Ψυρρή)
Πόρτες: 20:30
Έναρξη: 21:00

Προπώληση Εισιτηρίων: https://www.more.com/music/black-caramel-night
Εισιτήρια:
Pre-sale: 10€
Walk-in (ταμείο): 12€

Facebook Event: https://www.facebook.com/events/1406240730238799/

The Page of Cups

Όπως η κάρτα Tarot με το ίδιο όνομα, έτσι και οι The Page of Cups αντιπροσωπεύουν τη θετική αλλαγή. Tη δημιουργικότητα. Tα βαθιά συναισθήματα. Tηnνμεταμόρφωση, τη διαίσθηση, την ελπίδα και την καινοτομία. Συμβολίζει την επιμονή και το κυνήγι των ονείρων μας. Την πεποίθηση ότι όλα είναι δυνατά.

Υπό την καθοδήγηση του Panos Nou, οι The Page of Cups συνδυάζουν άψογα Indie pop, το Industrial grit και ηλεκτρονικούς ήχους, προκαλώντας τόσο τη νοσταλγία όσο και την καινοτομία στο μοναδικό ηχητικό «βασίλειό» τους. Κάθε κομμάτι ξετυλίγεται σαν ένα νέο κεφάλαιο, προσφέροντας ένα ξεχωριστό ηχητικό τοπίο που αντικατοπτρίζει την πολύπλευρη φύση της ανθρώπινης ύπαρξης.

Asylum Promises

Πρόκειται για το moniker και το solo project του Μάνου Καρακατσάνη, ο οποίος έχει καταγράψει τη δική του πορεία με συγκροτήματα όπως οι The Man & His Failures και Mani Deum. Οι Asylum Promises αποτελούν ένα ταξίδι στον ηλεκτρονικό πειραματισμό, τα ambient ηχητικά τοπία, τα τραχιά beats και τη lo-fi αισθητική.

Tony Bluebird

O Αντώνης Κωνσταντάρας (πρώην μέλος των Strawberry Pills) επανασυστήνεται στο κοινό με το alter ego του, Tony Bluebird. Κατά τη διάρκεια της πορείας του έχει παίξει σε κάποια από τα μεγαλύτερα stages και φεστιβάλ της χώρας και δίπλα σε καλλιτέχνες όπως οι Bauhaus, Primal Scream, Brett Anderson, Κωνσταντίνος Βήτα, Φοίβος Δεληβοριάς και πολλούς ακόμη. Παράλληλα, μετράει κυκλοφορίες με δεκάδες σχήματα και πλέον κυκλοφορεί μουσική ως solo καλλιτέχνης.

Η αρχή έγινε με το πρώτο του single με τίτλο A.I., το οποίο, έστρεψε την προσοχή του εγχώριου κοινού ξανά προς το μέρος του, ενώ, μέσα στο Καλοκαίρι συνέχισε με τη Γαλάζια Ακτή, ένα τραγούδι που γράφτηκε με σκοπό να παίζεται σε road trips.
Έχει επηρεαστεί από καλλιτέχνες όπως οι Gorillaz, Sleaford Mods, Mikro και Stereo Nova, όμως, σκοπός του είναι να δημιουργεί χωρίς ταμπέλες και παρωπίδες.

VoxPopuli

Ο VoxPopuli δραστηριοποιείται στον χώρο της εγχώριας ανεξάρτητης σκηνής την τελευταία δεκαετία. Έχει ως βάση την τεχνοτροπία της πρώιμης Hip-Hopμουσικής παραγωγής, τη σύνθεση ηλεκτρονικών ήχων μέσω ψηφιακών κυκλωμάτων, αλλά και τη ρυθμική απαγγελία με κοινωνικοπολιτικό στίχο.

Έχει παρουσιάσει τη δουλειά του σε δρόμους και πλατείες της Αθήνας, στο πλαίσιο προώθησης της ιδέας του κινήματος ανεξάρτητης μουσικής δημιουργίας. Είναι επηρεασμένος από τη House μουσική του Detroit, τον πρώιμο Garage ήχο του Λονδίνου, συνδυασμένο με Oriental & Ανατολίτικα Στοιχεία.

Έχει γράψει μουσική για μια ταινία μικρού μήκους, ενώ έχει κυκλοφορήσει ένα Album (MoxieKult), αρκετά singles και ως μέλος της κολεκτίβας Radical Breaks, έχει διοργανώσει συνεργατικά κάποια από τα πρώτα Χορευτικά Hip-Hop Parties στην Ελλάδα.

Διοργάνωση: Black Caramel Records

MadCat: U Make Me Drown

By
Alex Klimentopoulos
-
0
madcat

Οι MadCat είναι μια μπάντα του ροκ εναλλακτικού/ποπ-πανκ που δημιουργήθηκε από τον καλλιτέχνη του πολυοργανιστή Gus MadCat. Με το ξεκίνημά της στα μέσα του 2015, η μπάντα κατακτά ολοένα και περισσότερο το χώρο της στην εθνική και διεθνή σκηνή. Έχοντας ήδη παίξει σε αρκετές πολιτείες της Βραζιλίας και στο Λος Άντζελες των ΗΠΑ και στη Λισαβόνα, το Πορτογαλία.

Το νέο single των MadCat έρχεται να δώσει στο συγκρότημα μια νέα ατμόσφαιρα. Εστιάζοντας τώρα στο Pop-Punk vibe, το ‘U Make Me Drown‘ είναι το κομμάτι που θα ανοίξει το EP που πρόκειται να κυκλοφορήσει τους επόμενους μήνες και υπόσχεται να ταρακουνήσει τη σκηνή αυτού του πολυαγαπημένου είδους σε όλο τον κόσμο. Είναι ένα τραγούδι γεμάτο ενέργεια που μιλάει για μια τοξική σχέση και τα προβλήματα ενός παρεξηγημένου ανθρώπου.

‘U Make Me Drown’:

Chelsea Wolfe: Ολοκαίνουργιο Whispers In The Echo Chamber!

By
Jo Γκόγκου
-
0
Chelsea Wolfe - She Reaches Out To She Reaches Out To She
Chelsea Wolfe - She Reaches Out To She Reaches Out To She

Η Chelsea Wolfe πριν από λίγες ώρες κυκλοφόρησε και στην ουσία μοίρασε μαζί μας το πρώτο κομμάτι του δίσκου, με τίτλο Whispers In The Echo Chamber.
Όπως ανακοίνωσε μέσα από αυτό, έρχεται και το πολυπόθητο νέο album με τίτλο το She Reaches Out to She Reaches Out to She όπου θα κυκλοφορήσει από τη Loma Vista Recordings στις 9 Φλεβάρη 2024.

You can hear the first single from the album “Whispers in the Echo Chamber” now, and watch the music video for it, filmed in Bogotá, Colombia with director George Gallardo Kattah. 

Κλασσικά και παραδοσιακά, αν θέλεις να κάνεις την αγορά σου αλλά και να χαζέψεις το site της Chelsea Wolfe, μπορείς να επιστεφτείς τους παρακάτω συνδέσμους:

https://i.chelseawolfe.com/Store
https://i.chelseawolfe.com/SROTSROTS

“Whispers in the echo chamber of my mind
In the void they come alive and intertwine
In the void I saw all I ever wanted
Beyond reality, beyond the binary
Bathing in the blood of who I used to be
Offering up all my imperfect offerings
Become my own fantasy
Twist the old self into poetry “

Και αφού πήραμε μια γεύση, ας κάνουμε υπομονή μέχρι να μας δώσει κάτι ακόμα. Φυσικά πολύ καλύτερο θα ήταν να την περιμένουμε στη χώρα μας… λέω εγώ τώρα…

Έτσι στο άσχετο αλλά και για να σου γεμίσω ένα μικρό κενό, θα σου θυμίσω πως πριν απο τρία χρόνια, είχε κάνει μια ωραία συνεργασία με την Emma Ruth Rundle. Το “Anhedonia” σου λέει κάτι;

Τσεκ εδώ.

Nux Monstro + BastardSword @ Bad Tooth

By
Jo Γκόγκου
-
0
Nux Monstro + BastardSword @ Bad Tooth
Nux Monstro + BastardSword @ Bad Tooth

Κυριακή 29 Οκτωβρίου το BAD TOOTH παρουσιάζει τους Nux Monstro και BastardSword σε ένα live υψηλών στροφών και θερμοκρασιών στο stage του.
Let’s rock ‘n’ roll.
⚡Bad Tooth (Κακουργοδικείου 6, Μοναστηράκι)
⚡Είσοδος : 5€
⚡Πόρτες : 21:00
⚡H συναυλία ξεκινάει στις 21:30!

Nux Monstro

Οι Nux Monstro είναι ένα power trio που κινείται στον χώρο του grunge-post-punk-rock και αποτελούνται από τους Στάθη Ντόφη (noises on guitar, screaming on mic, songwriting), Κωστή Βήχο (bass) και Κωνσταντίνο Σαλάπα (drums). Αυτή τη στιγμή βρίσκονται στη διαδικασία της ηχογράφησης του πρώτου δίσκου τους και εμφανίζονται σε διάφορες σκηνές και fests.
https://www.facebook.com/nuxmonstro

Bastard Sword

Οι Bastard Sword είναι συνολικά 102 χρόνων. Αν τους ξαπλώσεις στο πάτωμα τον έναν μετά τον άλλον, έχουν μήκος 5 μέτρα και 22 εκατοστά. Παίζουν συνολικά 10 χορδές, περασμένες από 5 πετάλια παραμόρφωσης. Τους αρέσουν οι Black Sabbath, οι Cathedral, οι Trouble και οι St. Vitus. Δηλαδή οι Black Sabbath βασικά. Α ναι, και οι Hawkwind. Και οι Motörhead, εντάξει. Ο λόγος ύπαρξης τους είναι να παίζουν ζωντανά και να περνάνε ωραία στη σκηνή.
https://www.facebook.com/bastardswordgr

FB event: https://www.facebook.com/events/2348476892006696

Elles The Doll : Άκου το νέο single ‘Dream Server’

By
Jo Γκόγκου
-
1
Elles The Doll : Άκου το νέο single 'Dream Server'
Elles The Doll : Άκου το νέο single 'Dream Server'

Λίγες μέρες μετά την live εμφάνισή της στο Transtronica Festival στο Αμβούργο, η Elles The Doll μοιράζεται το Dream Server, το τέταρτο single από τον πρώτου της δίσκο με τίτλο Exuviae, που αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 13 Νοεμβρίου 2023.

Τα όνειρα αποτελούν σταθερή έμπνευση για την Elles The Doll, για αυτό το Dream Server είναι ένα track – ωδή στο υποσυνείδητο, το άγνωστο και την οπτική ένταση των ονείρων από την HRΤ εμπειρία της.

Κυκλοφορεί από σήμερα σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες

Παραμορφωμένα περιβάλλοντα, εναλλαγή γεγονότων και αινιγματικά στοιχεία, έχουν μεταφραστεί σε ένα συνθετικό ηχοτοπίο με οργανική ενορχήστρωση και εξελισσόμενα αποδομημένα φωνητικά.

H παραγωγή, η σύνθεση και οι στίχοι είναι της ίδιας. Ο ήχος τoυ Dream Server, αλλά και των Catwalk, Beefcakes, Nipple Play, των τριών single από το Exuviae, που έχουν προηγηθεί, συνιστούν ένα κράμα οργανικών και ηλεκτρονικών στοιχείων που δημιουργούν μια σουρεαλιστική αφήγηση: συνθέσεις με αντισυμβατικούς ρυθμούς, glitchy υφές και υπνωτικές μελωδίες που δημιουργούν ένα ξεχωριστό ηχητικό περιβάλλον.
Dream Server: Άκου το νέο single της Elles The Doll

BANDCAMP
SPOTIFY

WHO IS WHO

Η Εlles The Doll είναι μουσική παραγωγός και καλλιτέχνης. Μεγάλωσε στην Κρήτη και έχει ως βάση της το Βερολίνο, όπου διαμένει και εργάζεται τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Είναι αυτοδίδακτη μουσικός διάφορων μουσικών οργάνων (κιθάρα, μπάσο, πιάνο;). Είναι απόφοιτη τμήματος Οπτιακουστικών Τεχνών και ως δημιουργός εστιάζει στον να παρουσιάσει ένα δομημένο ηχητικά και ταυτόχρονα οπτικά καλλιτεχνικό σύμπαν, που μέσα του θα μπορέσει να εκφράσει το όραμα της.

Instagram
Souncloud

Κουβεντούλα με τον Jordan Albertsen

By
Alex Klimentopoulos
-
2
jordan albertsen

Τα πλήθη στην Αθήνα ετοιμάζονται να παρακολουθήσουν για πρώτη φορά το Boom: A Film About The Sonics! Και φυσικά, πρέπει να ευχαριστήσουμε γι’ αυτό το Gimme Shelter Film Festival. Αλλά για να είμαι ειλικρινής, ανυπομονούσα πραγματικά να συνομιλήσω με τον άνθρωπο που είχε την αποφασιστικότητα, την υπομονή και πάνω απ’ όλα το πάθος να κάνει μια τέτοια ταινία και να δικαιώσει τους Sonics. Ιδού λοιπόν η κουβεντούλα μας με τον Jordan Albertsen, τον σκηνοθέτη της ταινίας που θα παρακολουθήσουμε!

1. Γεια σας Jordan Albertsen και καλώς ήρθατε στο afternoiz.gr . Είναι τιμή μας που σας έχουμε εδώ. Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω λέγοντας ότι για μένα οι Sonics ήταν οι ήρωές μου καθώς ήμουν και είμαι ακόμα εθισμένος στη μουσική. Τι σημαίνουν οι Sonics για κάποιον που γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Σιάτλ;

Σας ευχαριστώ πολύ. Χαίρομαι που βρίσκομαι εδώ. Το Σιάτλ έχει τόσο πλούσια ιστορία απίστευτης μουσικής. Έτσι, μεγαλώνοντας στα βορειοδυτικά κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’90 με την έκρηξη του grunge, ήμασταν όλοι πολύ περήφανοι για τη μουσική που έβγαινε εκείνη την εποχή. Alice in chains, Soundgarden, Sleater Kinney, Pearl Jam, Screaming Trees, Nirvana, Mudhoney… ο κατάλογος συνεχίζεται. Αλλά κανείς δεν μιλούσε για τους Sonics. Είχαν πέσει κάπως μέσα από τις ρωγμές του χρόνου εκείνη την εποχή. Έτσι, όταν ο πατέρας μου με σύστησε σε αυτούς, το μυαλό μου πήγε περίπατο. Και ξεκίνησε η εμμονή μου να ψάξω βαθύτερα στην ιστορία όχι μόνο της βορειοδυτικής μουσικής, αλλά της μουσικής γενικότερα. Οι ήχοι σημαίνουν τα πάντα για μένα. Απλά ένα τέλειο συγκρότημα και μια τέλεια καταιγίδα.

2. Ο πατέρας σας ήταν αυτός που σας σύστησε σε αυτούς. Πώς αισθανθήκατε γι’ αυτό; Και συγκρίνοντας το με τη μουσική που ακούγατε εκείνη την εποχή;

Όταν με σύστησε στους Sonics ήταν πραγματικά μια από τις πρώτες φορές που είχαμε δεθεί για οτιδήποτε. Ήμουν ένα punk rock παιδί και πάντα ένιωθα ότι αυτός και εγώ δεν είχαμε ποτέ κάτι κοινό. Και μου άνοιξαν τα μάτια όταν έμαθα ότι ο μπαμπάς μου ήταν πραγματικά cool; Haha. Ξέρετε; Ποτέ δεν είχε μοιραστεί τίποτα μαζί μου για το παρελθόν του. Και η μουσική ήταν τόσο μπροστά από την εποχή της. Αυτό ήταν από τη δεκαετία του ’60, πριν τους Stooges και ούρλιαζαν και έσκιζαν τις κιθάρες τους. Ήταν αρκετά ανοιχτό για τα μάτια.

3. Ήταν δύσκολο να εντοπίσετε τα μέλη της μπάντας;

Τα πάντα σε αυτή την ταινία ήταν δύσκολα! Αλλά στην πραγματικότητα το θέμα ήταν να κερδίσουμε πρώτα την εμπιστοσύνη του Buck Ormsby. (ο άνθρωπος που έκανε αποστολή του να μάθει ο κόσμος τους Sonics, ιδιοκτήτς της Etiquette Records και μέλος των Wailers). Στη συνέχεια, χρειάστηκαν μερικά χρόνια για να ζεσταθούν τα παιδιά της μπάντας με αυτό που προσπαθούσα να κάνω.

4. Πώς αισθάνθηκαν γι’ αυτό;

Αρχικά δεν ήταν πολύ ενθουσιασμένοι. Απλώς δεν πίστευαν ότι τους άξιζε μια ταινία. Θυμάμαι ότι κάποια στιγμή ο Larry μου είπε “δεν είμαστε οι γαμημένοι Rolling Stones, δεν νομίζω ότι κανείς δίνει δεκάρα για εμάς”. Φίλε, έκανε λάθος.

sonics

5. Πόσο δύσκολο ήταν για εσάς να εντοπίσετε υλικό από εκείνη την εποχή; Αποκόμματα εφημερίδων, αφίσες και τέτοια πράγματα…

Εξαιρετικά δύσκολο. Χρόνια σκάψιμο, ψάξιμο σε γκαράζ. Ήταν μια τεράστια προσπάθεια.

6. Τι ήταν αυτό που σας ώθησε να κινηματογραφήσετε σε μια εντελώς νέα κατεύθυνση κάνοντας ένα ντοκιμαντέρ; Πότε αποφασίσατε να το κάνετε;

Αποφάσισα να γυρίσω την ταινία τη νύχτα του Halloween το 2008 στην πρώτη συναυλία επανένωσης στο Seattle. Ήμουν τόσο συγκλονισμένος από το σόου που ήξερα ότι κάποιος έπρεπε να πει την ιστορία αυτής της μπάντας.

7. Πόσο καιρό σου πήρε να ολοκληρώσεις το έργο; Υπήρξε κάποια στιγμή που αισθανθήκατε ότι θέλετε να τα παρατήσετε;

Αυτό πήρε 15 χρόνια από τη ζωή μου. Ήταν ένα τόσο μεγάλο μέρος της ζωής μου για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Σταμάτησα πολλές φορές. Προσπαθούσα διαρκώς να βρω χρηματοδότηση, έχοντας κάθε φορά να πέφτει έξω. Ήταν μια τέτοια μάχη.

9. Το να πάτε στην Αγγλία και να ανακαλύψετε τι συνέβαινε εκεί ήταν μια έκπληξη, υποθέτω. Πόσο καιρό σας πήρε να εντοπίσετε αυτούς τους τύπους από τις μπάντες και την Dirty Water Records;

Στην πραγματικότητα ακολουθούσα το συγκρότημα σε μια περιοδεία που έκαναν. Είχαμε λίγο χρόνο στην Αγγλία. Τότε ήταν που συνάντησα τον Yvan Serrano και αυτός πραγματικά έστησε όλη εκείνη την ημέρα. Έτσι, στην ταινία όπου τον ακολουθώ, τίποτα από αυτά δεν είναι σκηνοθετημένο και όλοι αυτοί οι άνθρωποι που συναντήσαμε ήταν φίλοι του. Πρέπει να συνειδητοποιήσετε ότι οι Sonics είναι ένα μικρό cult συγκρότημα στις ΗΠΑ. Είναι πολύ διαφορετική ιστορία στην Ευρώπη. Όλα αυτά ήταν μια απόλυτη έκπληξη.

10. Το Sratched Vinyl Films είναι η προσωπική πινελιά του Jordan Albertsen; Θα μπορούσαμε να περιμένουμε άλλο ένα μουσικό ντοκιμαντέρ;

Αυτή τη στιγμή επικεντρώνομαι σε μερικά διαφορετικά αφηγηματικά, σεναριακά πρότζεκτ. Πολύ διαφορετικά από το Boom. Αλλά, θα ήμουν ευτυχής να δουλέψω σε ένα άλλο μουσικό ντοκιμαντέρ αν τα άστρα ευθυγραμμιστούν σωστά.

11. Είστε ευχαριστημένος με την ανταπόκριση του κόσμου στο ντοκιμαντέρ;

Η ανταπόκριση ήταν εντελώς συγκλονιστική. Απλώς δεν ήξερα αν θα ενδιαφερόταν κανείς. Αλλά η ταινία έχει παίξει σε όλο τον κόσμο, έχει κερδίσει μερικά πολύ καταπληκτικά βραβεία. Όλα ήταν πραγματικά απίστευτα.

12. Πώς αισθάνεστε όταν περιοδεύετε με το ντοκιμαντέρ;

Η περιοδεία ήταν μια μεγάλη ευχαρίστηση. Ήταν τόσο διασκεδαστικό να επικοινωνούμε με τους οπαδούς του συγκροτήματος. Γιατί τελικά, είμαι απλά ένας οπαδός των Sonics.

13. Με τι ασχολείσαι αυτή τη στιγμή;

Αυτή τη στιγμή είμαι αρκετά απασχολημένος με την προετοιμασία του Boom για την παγκόσμια κυκλοφορία του το επόμενο έτος. Επίσης, έχω μια χούφτα σενάρια που ετοιμάζομαι να γυρίσω. Κάνω λοιπόν ό,τι μπορώ για να είμαι απασχολημένος και δημιουργικός.

14. Λοιπόν, υποθέτω ότι αυτό ήταν! Σε προσωπικό επίπεδο, ήταν μεγάλη χαρά να δω το doc όοντας οπαδός του garage rock. Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας! Αν θέλετε να μοιραστείτε κάτι άλλο, παρακαλώ κάντε το!

Σας ευχαριστώ πολύ.

Ευχαριστούμε τον Jordan Albertsen που τα κατάφερε όλα αυτά και που κυκλοφόρησε και έφερε στην Ελλάδα ΤΟ ντοκιμαντέρ!

Μπορείτε να διαβάσετε τη συνέντευξη και στα αγγλικά εδώ!

Υ.Γ. Η ερώτηση νούμερο 8 χάθηκε στη λήθη. Στους Sonics δεν θα συμβεί αυτό ποτέ χάρη στη μουσική τους και φυσικά σε αυτόν τον υπέροχο τύπο!

A small talk with Jordan Albertsen

By
Alex Klimentopoulos
-
1
jordan albertsen

The crowds in Athens are preparing to watch Boom: A Film About The Sonics for the first time! And of course, we have Gimme Shelter Film Festival to thank for that. But to be honest, I was really eager to chat with the man who had the determination, the patience, and the passion above all to make such a film and do The Sonics justice. So here is our small talk with Jordan Albertsen, director of the film we are about to watch!

1. Hello Jordan Albertsen and welcome to afternoiz.gr . It is an honor to have you here. Let me start by saying that, to me, the Sonics have been my heroes as I was, and still am, addicted to music. What do the Sonics mean to someone born and raised in Seattle?

Thank you so much. Pleasure to be here. Seattle has such a rich history of incredible music. So growing up in the Northwest during the 90’s with the grunge explosion, we all took a lot of pride in the music coming out at that time. Alice in chains, Soundgarden, Sleater Kinney, Pearl Jam, Screaming Trees, Nirvana, Mudhoney… the list just goes on and on. But nobody was talking about The Sonics. They had kind of fallen through the cracks at the time. So after my father introduced me to them, it kind of blew my mind. And started my obsession with digging deeper into the history of not just Northwest music, but music in general. The sonics mean the world to me. Just a perfect band, and a perfect storm.

2. It was your father that introduced you to them. How did you feel about that? And comparing it to the music you heard at the time?

When he introduced me to the Sonics it was really one of the first times him and I had bonded over anything. I was a punk rock kid and always felt like him and I never had anything in common. And it was eye opening for me to learn that my dad was actually cool?? Haha. You know? He’d never really shared anything with me about his past. And the music was so ahead of it’s time. This was from the 60’s, before the
Stooges even and they were screaming and shredding their guitars. It was pretty eye opening.

3. Was it tough to track down the guys?

Everything about this movie was tough! But it was really all about gaining Buck Ormsby’s trust first. Then it took a few years for the guys in the band to warm up to what I was trying to do.

4. How did they feel about it?

Initially they weren’t very excited. They just didn’t think that they were deserving of a film. I remember at one point Larry said to me “we’re not the fucking Rolling Stones, I don’t think anyone gives a shit about us”. Man, was he wrong.

sonics

5. How hard was it for you to track down footage from that era? Paper clippings, posters and stuff like that…

Extremely difficult. Years of digging, rummaging through garages. It was a massive effort.

6. What was the thing that drove you to film in a totally new direction doing a documentary? When did you decide to do it?

I decided to make the film on Halloween night in 2008 at the first reunion show in Seattle. I was just so floored by the show that I knew someone had to tell this bands story.

7. How long did it take you to complete the task? Was there a moment you felt like giving up ?

This took 15 years of my life. It was such a huge part of my life for so long. I stopped many times. Constantly trying to get financing, having it fall through every time. It was such a battle.

9. Going to England and finding out what was going on there was a surprise I guess. How long did it take you to track down those guys from bands and Dirty Water Records?

I was actually following the band around on a tour they were doing. We had some down time in England. That’s when I met Yvan Serrano and he really set up that entire day. So in the film where I’m following him around, none of that is staged and all of those people we met were friends of his. You have to realise, the Sonics are a little cult band in the US. It’s such a different story in Europe. All of that was a total surprise.

10. Sratched Vinyl Films is a Jordan Albertsen gig? Could we expect another music documentary?

Right now I’m focused on a couple different narrative, scripted projects. Very different from Boom. But, I would be happy to work on another music doc if the stars aligned correctly.

11. Are you happy with the people’s response to the documentary?

The response had been completely overwhelming. I just didn’t know if anyone would care. But the film has gone on to play all around the world, won some pretty amazing awards. It’s all been really incredible.

12. How do you feel touring with the documentary?

Touring has been such a blast. Its been so fun to connect with fans of the band. Because ultimately, I’m just a fan of the Sonics.

13. What are you currently up to?

Right now I’m pretty buried with prepping Boom for its world wide release for next year. Also, I’ve got a handful of scripts that I’m prepping to shoot. SO doing my best to stay busy and creative.

14. Well, I guess this is it! On a personal note, it was a huge delight to see the doc being a garage rock fan. Thank you for your time! If you feel like sharing anything else, please do so!

Thank you so much. And feel free to reach back out with any additional questions.

Thank you Jordan Albertsen for making all this happen and releasing and bringing over to Greece THE documentary!

You can read the interview in greek as well here!

P.S. Question number 8 was lost in oblivion. The Sonics will not be thanks to their music and of course, this great guy!

Here are the Kustoms!

By
Alex Klimentopoulos
-
1
the kustoms
the kustoms

Για αυτούς που ξέρουν , οι Kustoms δεν είναι κάτι καινούργιο. Καθώς όμως η σύνθεσή τους οριστικοποιήθηκε εδώ και καιρό, ετοιμάζονται για το πρώτο τους album και κάθοδο στο Kyttaro στις 15 Δεκεμβρίου, ας τους γνωρίζουμε λίγο ενδελεχώς (πςςςς).

Οι KUSTOMS ξεκίνησαν εδώ και 15 χρόνια, ως το πρώτο εγχώριο rock’n’roll «supergroup».  Mε την συμμετοχή πλειάδας σημαντικών μουσικών προερχόμενων από τα κορυφαία ελληνικά σχήματα του χώρου. Έχουν περιοδεύσει δύο φορές με τη διάσημη performer Sue Moreno, με την οποία ηχογράφησαν και ένα άλμπουμ.

Στην πορεία το line-up σταθεροποιήθηκε σε κουαρτέτο. Δήλωσε έδρα την Θεσσαλονίκη και συνέχισε την δική του πορεία, κάνοντας σειρά μεγάλων ζωντανών εμφανίσεων.

Η αισθητική τους

είναι βαθιά επηρεασμένη από την δεκαετία του ’50. Ο ήχος τους όμως είναι ολόφρεσκος, σημερινός και δυνατός! Στα κομμάτια τους είναι εμφανή τα στοιχεία από όλα τα συγγενή είδη του Rockabilly, όπως Rhythm’n Blues, Country και Western. Η έμφαση στο rhythm section κάνει τους Kustoms να κινούνται με άνεση σε όλο το αγαπημένο τους μουσικό φάσμα. Κάθε κομμάτι που ερμηνεύουν, δικό τους ή διασκευή, να προσφέρει ένα νέο ρυθμικό και μελωδικό βάθος. Μια νέα πρόταση ολοδικιά τους, που τους κάνει να ξεχωρίζουν από οτιδήποτε σχετικό έχει ακουστεί.

Οι Kustoms ήρθαν για να καλύψουν ένα κενό στην μουσική σκηνή, μια χρωματιστή πρόταση στο γκρίζο που επικρατεί. Ήρθαν να φέρουν αισιοδοξία, θετική σκέψη, πλατύ χαμόγελο και ψυχαγωγία με την ετυμολογική σημασία της λέξης! Χαρακτηριστικό τους γνώρισμα είναι το απύθμενο κέφι που δημιουργούν επί σκηνής και η αστείρευτη feelgood ενέργειά τους. Κάθε ζωντανή τους εμφάνιση άλλωστε, είναι συνώνυμη με party!

Πρόσφατα τελείωσε ο πρώτος κύκλος ηχογραφήσεων με τον τίτλο “Beat On The Rhythm”. Τα κομμάτια τους από την πρώτη στιγμή κέρδισαν διθυραμβικά σχόλια από κορυφαίους DJs από Ευρώπη και Αμερική. Έχουν ήδη καταφτάσει οι πρώτες προτάσεις για εμφανίσεις σε φεστιβάλ του εξωτερικού και όλα δείχνουν ότι πρόκειται για το “the next Big Thing”!

Oι Kustoms αποτελούνται από τους:

Shockin’ Steve, τραγουδιστής και κιθαρίστας της δημοφιλέστερης ελληνικής Rock’n’Roll μπάντας «The Bullets» η οποία φέτος έκλεισε τον κύκλο της ύστερα από 35 χρόνια.

Milton Veloukas, χαρισματικός κιθαρίστας με μακροχρόνια καριέρα στους Full Houze και παλαιότερα στους Dixie Fried.

George Georgiou, ένας ιδιαίτερα προικισμένος κοντραμπασίστας που ξεκίνησε με τους Wildfire ενώ παίζει σταθερά και με τους Johnny Rumble & The Law 4000.

Alex Apostolakis, ένας από τους καλύτερους ντράμερ της χώρας και από τους πλέον περιζήτητους. Ξεχωρίζει η πολυετής συνεργασία του με τoυς Blues Wire, την σημαντικότερη ελληνική blues μπάντα όλων των εποχών.

1...218219220...669Page 219 of 669

Upcoming Events

afternoiz
Επικοινωνήστε μαζί μας: info@afternoiz.gr jo@afternoiz.gr
© Copyright (c) 2016-2025. All rights reserved.