Home Blog Page 163

Thievery Corporation : Ετοιμάζονται για ένα ταξίδι στη Θεσσαλονίκη

0
THIEVERY CORPORATION@ moni lazaristwn
THIEVERY CORPORATION@ moni lazaristwn

Οι πολυαγαπημένοι μας THIEVERY CORPORATION live στην Θεσσαλονίκη αυτό το καλοκαίρι την Τετάρτη 10 Ιουλίου στην Μονή Λαζαριστών!

Την συναυλία θα ανοίξουν οι Act IOTA PHI.

Οι Thievery Corporation, το πρωτοποριακό ντουέτο από τo Washington D.C., είναι μια από τις σταθερές αξίες της ηλεκτρονικής μουσικής, εδώ και χρόνια, με μια ανεξάντλητη δεξαμενή επιρροών που ξεκινά από τις παραδόσεις της dub/reggae και φτάνει έως τη jazz και τη bossanova των 60s. Ιδρύθηκαν το 1995, από τον Rob Garza και τον Eric Hilton, και στις δεκαετίες που ακολούθησαν όχι μόνο εξελίχθηκαν σε ένα από τα πιο επιτυχημένα ονόματα του είδους, αλλά καθόρισαν την downtempo / trip hop σκηνή με τις καινοτόμες παραγωγές και τα εξαιρετικά τραγούδια τους.

Η πορεία τους ξεκίνησε με το κλασικό πλέον, “Sounds From The Thievery Hi-Fi” (1996), το οποίο έθεσε τα θεμέλια για τον χαρακτηριστικό τους ήχο και για όσα θα ακολουθούσαν. Τα “Mirror Conspiracy” (2000), “Richest Man In Babylon” (2002), “The Cosmic Game” (2005), καθώς και τα πιο πρόσφατα “The Temple of I & I” (2017) και “Treasures From the Temple” (2018), αποθεώθηκαν από τον μουσικό Τύπο, ενώ το ντουέτο κέρδισε ένα αφοσιωμένο κοινό που πλέον τους ακολουθεί σε κάθε τους βήμα.

Στις τρεις δεκαετίες της καριέρας τους, οι Thievery Corporation έγιναν γνωστοί για τις μαγευτικές ζωντανές εμφανίσεις τους. Κατάφεραν να κατακτήσουν τις μεγαλύτερες μουσικές σκηνές του κόσμου, μαγνητίζοντας το κοινό με το προσωπικό και πάντα πολυσυλλεκτικό ήχο τους.

Info:

THIEVERY CORPORATION
Τετάρτη 10 Ιουλίου

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΜΟΝΗΣ ΛΑΖΑΡΙΣΤΩΝ

Εισιτήρια προπωλούνται στο more.com και στα Public
Hardcopy εισιτήρια στην Μονή Λαζαριστών & Nephilim Store (Πατριάρχου Ιωακείμ 17)
Τιμή προπώλησης από 28€
Τιμή εισιτηρίου στο ταμείο 35€

Πόρτες ανοίγουν στις 20:00
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ 2310.428088

Facebook event https://www.facebook.com/events/1054518105624963/?ref=newsfeed

Μην ξεχάσεις να το αποθηκεύσεις στην ατζέντα σου.

THIEVERY CORPORATION @Μονή Λαζαριστών

0
THIEVERY CORPORATION@ moni lazaristwn
THIEVERY CORPORATION@ moni lazaristwn

THIEVERY CORPORATION live!
Openinc Act IOTA PHI

Οι πολυαγαπημένοι μας THIEVERY CORPORATION live στην Θεσσαλονίκη αυτό το καλοκαίρι την Τετάρτη 10 Ιουλίου στην Μονή Λαζαριστών!

Οι Thievery Corporation, το πρωτοποριακό ντουέτο από τo Washington D.C., είναι μια από τις σταθερές αξίες της ηλεκτρονικής μουσικής, εδώ και χρόνια, με μια ανεξάντλητη δεξαμενή επιρροών που ξεκινά από τις παραδόσεις της dub/reggae και φτάνει έως τη jazz και τη bossanova των 60s. Ιδρύθηκαν το 1995, από τον Rob Garza και τον Eric Hilton, και στις δεκαετίες που ακολούθησαν όχι μόνο εξελίχθηκαν σε ένα από τα πιο επιτυχημένα ονόματα του είδους, αλλά καθόρισαν την downtempo / trip hop σκηνή με τις καινοτόμες παραγωγές και τα εξαιρετικά τραγούδια τους.

Η πορεία τους ξεκίνησε με το κλασικό πλέον, “Sounds From The Thievery Hi-Fi” (1996), το οποίο έθεσε τα θεμέλια για τον χαρακτηριστικό τους ήχο και για όσα θα ακολουθούσαν. Τα “Mirror Conspiracy” (2000), “Richest Man In Babylon” (2002), “The Cosmic Game” (2005), καθώς και τα πιο πρόσφατα “The Temple of I & I” (2017) και “Treasures From the Temple” (2018), αποθεώθηκαν από τον μουσικό Τύπο, ενώ το ντουέτο κέρδισε ένα αφοσιωμένο κοινό που πλέον τους ακολουθεί σε κάθε τους βήμα.

Στις τρεις δεκαετίες της καριέρας τους, οι Thievery Corporation έγιναν γνωστοί για τις μαγευτικές ζωντανές εμφανίσεις τους. Κατάφεραν να κατακτήσουν τις μεγαλύτερες μουσικές σκηνές του κόσμου, μαγνητίζοντας το κοινό με το προσωπικό και πάντα πολυσυλλεκτικό ήχο τους.

Info:

THIEVERY CORPORATION
Τετάρτη 10 Ιουλίου

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΜΟΝΗΣ ΛΑΖΑΡΙΣΤΩΝ

Εισιτήρια προπωλούνται στο more.com και στα Public
Hardcopy εισιτήρια στην Μονή Λαζαριστών & Nephilim Store (Πατριάρχου Ιωακείμ 17)
Τιμή προπώλησης από 28€
Τιμή εισιτηρίου στο ταμείο 35€

Πόρτες ανοίγουν στις 20:00
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ 2310.428088

Facebook event https://www.facebook.com/events/1054518105624963/?ref=newsfeed

Chris IDH & Adassiya – By Myself

0
chris idh
chris idh

O Chris IDH παρουσιάζει το “By Myself”. Ένα από τα πιο πολυαναμενόμενα tracks στο χώρο της afro house σκηνής. Με τα φωνητικά της Adassiya και με ήχο organic, afro house που οι δύο DJ/παραγωγοί πρωτοπαρουσίασαν στα set τους στο φημισμένο παγκοσμίως Scorpios στη Μύκονο. Το τραγούδι τους τελευταίους είχε τρομερή υποστήριξη από την ομάδα των Keinemusic και τον Adam Port. Αυτοί το παρουσίασαν σε παγκόσμια events από την Tullum μέχρι το Paris Fashion Week. Ενώ είχε επίσης υποστήριξη από νέα “καυτά” ονόματα όπως οι Franis Mercer, Alex Wann και φυσικά τον Pete Tong που τελικά το κυκλοφορεί στο δική του εταιρεία Three Six Zero Recordings.

Γεννημένος στην Αθήνα, ο Chris IDH

ανακάλυψε μια ισχυρή σύνδεση με τη μουσική από πολύ μικρός. Επηρεασμένος από ήχους Jazz, R&B και Soul. Από τα πρώτα του DJ sets το 2006, έχει εθίσει το κοινό στην ενέργεια και τον ενθουσιασμό κάνοντας τη διασκέδαση εμπειρία. Στοχεύοντας να μετατρέψει τις απλά καλές στιγμές σε εξαιρετικές. Με σχεδόν 15 χρόνια ως επαγγελματίας παραγωγός και DJ, ο Chris IDH έχει δημιουργήσει μια αληθινή φήμη στη διεθνή dance σκηνή, έχοντας πλέον το δικό του φανατικό κοινό. Αυτό το καλοκαίρι περιοδεύει σε όλο το κόσμο.

chris idh
chris idh

Η Adassiya έχει έδρα το Παρίσι, είναι μουσικός, DJ, παραγωγός αλλά και συνθέτρια για πολλούς Γάλλους τραγουδιστές. Το 2016 ξύπνησε το πάθος της ως DJ, ανακάτεψε τις επιρροές της με εκλεκτικούς ήχους, organic house, deep grooves και live φωνητικά και από τότε γυρίζει όλο το πλανήτη με το δικό της μοναδικό στυλ.

adassiya
adassiya

Βρείτε το σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες
threesixzero.lnk.to/ByMyself

Κυκλοφορεί από τη Three Six Zero Recordings με την υποστήριξη της The Hubsters

Sugar: Ζάχαρη στο θέατρο Μπάγκειον

0
Parastasi Zachari- sugar

Η θεατρική παράσταση «Ζάχαρη» είναι μια bitter sweet ιστορία, με δόσεις Sugar pop drops. Είναι βασισμένη στο έργο «Το Νόημα» της Μαρίας Λαϊνά και έρχεται τον Μάιο στο Μπάγκειον σε σκηνοθεσία Νεκτάριου Λιονάκη.

Το έργο Sugar

‘’Αυτό που κάποτε υποστήριζα, εγώ και πολλοί άλλοι, πολλοί ναι, ότι η ζωή έχει ένα
αυτονόητο και αυθύπαρκτο νόημα, ότι η ζωή επικυρώνει τον εαυτό της μόνη της, χωρίς
κανενός τη βοήθεια, ότι η ζωή περιέχει τον ίδιο της τον εαυτό και μέσα σ’ αυτόν βρίσκεται
το νόημά της, δεν μου αρκεί πια, δεν μου αρκεί καθόλου πια.’’

Μπορεί άραγε ο άνθρωπος να αντέξει τον ίδιο του εαυτό αποκομμένο από το σύνολο; Και
αν ναι, για πόσο; Πώς είναι να εξαρτάται μονίμως από τους άλλους; Να βασίζει την πίστη
του για την ζωή σε παράγοντες έξω από αυτόν; Πόσο οδυνηρό είναι να αναζητάς αδιάκοπα
ένα ανώτερο νόημα για όλα; Τι σχέση έχει η Ζάχαρη με την ψυχική ισορροπία;
‘’αν έμπαινες λοιπόν σε ένα ντελικατέσεν και ζητούσες ζάχαρη και ο μπακάλης σου
ξεστόμιζε κοιτάζοντάς σε στο δόξα πατρί «Εσείς, πού νομίζετε ότι υπάρχει ζάχαρη;» ή

«Γιατί νομίζετε ότι υπάρχει;»

ή «Εδώ νομίζω ότι έχουμε κάποιο πρόβλημα!» ή, ακόμη χειρότερα,
«Θέλετε πράγματι ζάχαρη;» ή, ακόμη ακόμη χειρότερα, «Σημασία δεν έχει πού είναι η
ζάχαρη, αλλά πώς εσείς αισθάνεστε για τη ζάχαρη», θα έφευγες τρέχοντας, μην πούμε ότι
μπορεί να ερχόσασταν και στα χέρια.’’
Σε ένα δυσμενές πείραμα τρεις άνθρωποι προσπαθούν να απεξαρτητοποιηθούν από τις
εμμονές τους. Πως θα το καταφέρουν όμως αυτό όταν τους είναι αδύνατο να πιστέψουν
στον εαυτό τους; Ο Θεός είναι αποφυγή της πραγματικότητας ή λύση; Η ψυχανάλυση;

Πώς θα μπορέσουν ευάλωτοι να αντιμετωπίσουν την ασφυκτική καθημερινότητα; Τα απανωτά ερεθίσματα; Τι μηχανισμούς αναπτύσσουν για να… την βγάλουν καθαρή;
Απαντήσεις σε όλα αυτά τα τραύματα ψάχνουν στο Μπάγκειον ξενοδοχείο οΤζώρτζης
Παπαδόπουλος, η Κάτια Νεκταρίου και ο Αργύρης Λάμπρου υπό την συμβουλευτική του
Νεκτάριου Λιονάκη σε μία παράσταση που πρωταγωνιστές είναι η απουσία, ο εγκλεισμός,
η μοναξιά, ο σαρκασμός, η ειρωνεία, η καταδίκη να είμαστε οι άνθρωποι αυτοί που
είμαστε.

‘’Ο άνθρωπος διεκδικεί τον τίτλο του επιστεγάσματος, Κύριε ελέησον, τον τίτλο του
επιστεγάσματος της δημιουργίας και της εξέλιξης μόνο και μόνο επειδή σκέφτεται, ναι,
μόνο αυτός σκέφτεται τον εαυτό του και τον ρόλο του μέσα στον κόσμο.’’

Ταυτότητα Παράστασης:

Σκηνοθεσία: Νεκτάριος Λιονάκης
Διασκευή: Ράνια Καλλάρη
Βοηθός σκηνοθέτη/Κίνηση: Δέσποινα Στασινού
Σκηνικά/Κοστούμια: Αλέξανδρος Μιχάλης Μπόκολας
Πρωτότυπη μουσική: erwniko
Σχεδιασμοί φωτισμού: Βασίλης Νικολόπουλος, Ραφαέλα Λογκάρη, Αλίκη Αραμπατζή
Φωτογράφος: Δήμος Τσιγαρίδας
Σχεδιασμός Αφίσας: Αιμίλιος Καλογερής
Οργάνωση Παραγωγής: Εμμανουήλ Στεφανουδάκης

Παίζουν (με αλφαβητική σειρά):

Κάτια Νεκταρίου
Αργύρης Λάμπρου
Τζώρτζης Παπαδόπουλος
Παραγωγή: Light On Stage

Ημέρες και ώρες παραστάσεων:

Τετάρτη 8, Πέμπτη 9,
22 Μαϊου Τετάρτη, 23 Μαϊου Πέμπτη , 24 ΜαϊουΠαρασκευή ,
Τετάρτη 29, Πέμπτη 30, Παρασκευή 31 Μαΐου στις 9:00μμ

Τιμές εισιτηρίων:

15 € κανονικό
12€ μειωμένο
10€ ατέλειες
(για αγορά εισιτηρίων στο ταμείο, μόνο με μετρητά)

Instagram παράστασης:
zachari_parastasi

Προπώληση εισιτηρίων Sugar:

more.com

Sugar: Ζάχαρη στο θέατρο Μπάγκειον

0
Parastasi Zachari- sugar

Η θεατρική παράσταση «Ζάχαρη» είναι μια bitter sweet ιστορία, με δόσεις Sugar pop drops. Είναι βασισμένη στο έργο «Το Νόημα» της Μαρίας Λαϊνά και έρχεται τον Μάιο στο Μπάγκειον σε σκηνοθεσία Νεκτάριου Λιονάκη.

Το έργο Sugar

‘’Αυτό που κάποτε υποστήριζα, εγώ και πολλοί άλλοι, πολλοί ναι, ότι η ζωή έχει ένα
αυτονόητο και αυθύπαρκτο νόημα, ότι η ζωή επικυρώνει τον εαυτό της μόνη της, χωρίς
κανενός τη βοήθεια, ότι η ζωή περιέχει τον ίδιο της τον εαυτό και μέσα σ’ αυτόν βρίσκεται
το νόημά της, δεν μου αρκεί πια, δεν μου αρκεί καθόλου πια.’’

Μπορεί άραγε ο άνθρωπος να αντέξει τον ίδιο του εαυτό αποκομμένο από το σύνολο; Και
αν ναι, για πόσο; Πώς είναι να εξαρτάται μονίμως από τους άλλους; Να βασίζει την πίστη
του για την ζωή σε παράγοντες έξω από αυτόν; Πόσο οδυνηρό είναι να αναζητάς αδιάκοπα
ένα ανώτερο νόημα για όλα; Τι σχέση έχει η Ζάχαρη με την ψυχική ισορροπία;
‘’αν έμπαινες λοιπόν σε ένα ντελικατέσεν και ζητούσες ζάχαρη και ο μπακάλης σου
ξεστόμιζε κοιτάζοντάς σε στο δόξα πατρί «Εσείς, πού νομίζετε ότι υπάρχει ζάχαρη;» ή

«Γιατί νομίζετε ότι υπάρχει;»

ή «Εδώ νομίζω ότι έχουμε κάποιο πρόβλημα!» ή, ακόμη χειρότερα,
«Θέλετε πράγματι ζάχαρη;» ή, ακόμη ακόμη χειρότερα, «Σημασία δεν έχει πού είναι η
ζάχαρη, αλλά πώς εσείς αισθάνεστε για τη ζάχαρη», θα έφευγες τρέχοντας, μην πούμε ότι
μπορεί να ερχόσασταν και στα χέρια.’’
Σε ένα δυσμενές πείραμα τρεις άνθρωποι προσπαθούν να απεξαρτητοποιηθούν από τις
εμμονές τους. Πως θα το καταφέρουν όμως αυτό όταν τους είναι αδύνατο να πιστέψουν
στον εαυτό τους; Ο Θεός είναι αποφυγή της πραγματικότητας ή λύση; Η ψυχανάλυση;

Πώς θα μπορέσουν ευάλωτοι να αντιμετωπίσουν την ασφυκτική καθημερινότητα; Τα απανωτά ερεθίσματα; Τι μηχανισμούς αναπτύσσουν για να… την βγάλουν καθαρή;
Απαντήσεις σε όλα αυτά τα τραύματα ψάχνουν στο Μπάγκειον ξενοδοχείο οΤζώρτζης
Παπαδόπουλος, η Κάτια Νεκταρίου και ο Αργύρης Λάμπρου υπό την συμβουλευτική του
Νεκτάριου Λιονάκη σε μία παράσταση που πρωταγωνιστές είναι η απουσία, ο εγκλεισμός,
η μοναξιά, ο σαρκασμός, η ειρωνεία, η καταδίκη να είμαστε οι άνθρωποι αυτοί που
είμαστε.

‘’Ο άνθρωπος διεκδικεί τον τίτλο του επιστεγάσματος, Κύριε ελέησον, τον τίτλο του
επιστεγάσματος της δημιουργίας και της εξέλιξης μόνο και μόνο επειδή σκέφτεται, ναι,
μόνο αυτός σκέφτεται τον εαυτό του και τον ρόλο του μέσα στον κόσμο.’’

Ταυτότητα Παράστασης:

Σκηνοθεσία: Νεκτάριος Λιονάκης
Διασκευή: Ράνια Καλλάρη
Βοηθός σκηνοθέτη/Κίνηση: Δέσποινα Στασινού
Σκηνικά/Κοστούμια: Αλέξανδρος Μιχάλης Μπόκολας
Πρωτότυπη μουσική: erwniko
Σχεδιασμοί φωτισμού: Βασίλης Νικολόπουλος, Ραφαέλα Λογκάρη, Αλίκη Αραμπατζή
Φωτογράφος: Δήμος Τσιγαρίδας
Σχεδιασμός Αφίσας: Αιμίλιος Καλογερής
Οργάνωση Παραγωγής: Εμμανουήλ Στεφανουδάκης

Παίζουν (με αλφαβητική σειρά):

Κάτια Νεκταρίου
Αργύρης Λάμπρου
Τζώρτζης Παπαδόπουλος
Παραγωγή: Light On Stage

Ημέρες και ώρες παραστάσεων:

Τετάρτη 8, Πέμπτη 9,
22 Μαϊου Τετάρτη, 23 Μαϊου Πέμπτη , 24 ΜαϊουΠαρασκευή ,
Τετάρτη 29, Πέμπτη 30, Παρασκευή 31 Μαΐου στις 9:00μμ

Τιμές εισιτηρίων:

15 € κανονικό
12€ μειωμένο
10€ ατέλειες
(για αγορά εισιτηρίων στο ταμείο, μόνο με μετρητά)

Instagram παράστασης:
zachari_parastasi

Προπώληση εισιτηρίων Sugar:

more.com

Sugar: Ζάχαρη στο θέατρο Μπάγκειον

0
Parastasi Zachari- sugar

Η θεατρική παράσταση «Ζάχαρη» είναι μια bitter sweet ιστορία, με δόσεις sugar pop drops. Είναι βασισμένη στο έργο «Το Νόημα» της Μαρίας Λαϊνά και έρχεται τον Μάιο στο Μπάγκειον σε σκηνοθεσία Νεκτάριου Λιονάκη.

Το έργο

‘’Αυτό που κάποτε υποστήριζα, εγώ και πολλοί άλλοι, πολλοί ναι, ότι η ζωή έχει ένα
αυτονόητο και αυθύπαρκτο νόημα, ότι η ζωή επικυρώνει τον εαυτό της μόνη της, χωρίς
κανενός τη βοήθεια, ότι η ζωή περιέχει τον ίδιο της τον εαυτό και μέσα σ’ αυτόν βρίσκεται
το νόημά της, δεν μου αρκεί πια, δεν μου αρκεί καθόλου πια.’’

Μπορεί άραγε ο άνθρωπος να αντέξει τον ίδιο του εαυτό αποκομμένο από το σύνολο; Και
αν ναι, για πόσο; Πώς είναι να εξαρτάται μονίμως από τους άλλους; Να βασίζει την πίστη
του για την ζωή σε παράγοντες έξω από αυτόν; Πόσο οδυνηρό είναι να αναζητάς αδιάκοπα
ένα ανώτερο νόημα για όλα; Τι σχέση έχει η Ζάχαρη με την ψυχική ισορροπία;
‘’αν έμπαινες λοιπόν σε ένα ντελικατέσεν και ζητούσες ζάχαρη και ο μπακάλης σου
ξεστόμιζε κοιτάζοντάς σε στο δόξα πατρί «Εσείς, πού νομίζετε ότι υπάρχει ζάχαρη;» ή

«Γιατί νομίζετε ότι υπάρχει;»

ή «Εδώ νομίζω ότι έχουμε κάποιο πρόβλημα!» ή, ακόμη χειρότερα,
«Θέλετε πράγματι ζάχαρη;» ή, ακόμη ακόμη χειρότερα, «Σημασία δεν έχει πού είναι η
ζάχαρη, αλλά πώς εσείς αισθάνεστε για τη ζάχαρη», θα έφευγες τρέχοντας, μην πούμε ότι
μπορεί να ερχόσασταν και στα χέρια.’’
Σε ένα δυσμενές πείραμα τρεις άνθρωποι προσπαθούν να απεξαρτητοποιηθούν από τις
εμμονές τους. Πως θα το καταφέρουν όμως αυτό όταν τους είναι αδύνατο να πιστέψουν
στον εαυτό τους; Ο Θεός είναι αποφυγή της πραγματικότητας ή λύση; Η ψυχανάλυση;

Πώς θα μπορέσουν ευάλωτοι να αντιμετωπίσουν την ασφυκτική καθημερινότητα; Τα απανωτά ερεθίσματα; Τι μηχανισμούς αναπτύσσουν για να… την βγάλουν καθαρή;
Απαντήσεις σε όλα αυτά τα τραύματα ψάχνουν στο Μπάγκειον ξενοδοχείο οΤζώρτζης
Παπαδόπουλος, η Κάτια Νεκταρίου και ο Αργύρης Λάμπρου υπό την συμβουλευτική του
Νεκτάριου Λιονάκη σε μία παράσταση που πρωταγωνιστές είναι η απουσία, ο εγκλεισμός,
η μοναξιά, ο σαρκασμός, η ειρωνεία, η καταδίκη να είμαστε οι άνθρωποι αυτοί που
είμαστε.

‘’Ο άνθρωπος διεκδικεί τον τίτλο του επιστεγάσματος, Κύριε ελέησον, τον τίτλο του
επιστεγάσματος της δημιουργίας και της εξέλιξης μόνο και μόνο επειδή σκέφτεται, ναι,
μόνο αυτός σκέφτεται τον εαυτό του και τον ρόλο του μέσα στον κόσμο.’’

Ταυτότητα Παράστασης:

Σκηνοθεσία: Νεκτάριος Λιονάκης
Διασκευή: Ράνια Καλλάρη
Βοηθός σκηνοθέτη/Κίνηση: Δέσποινα Στασινού
Σκηνικά/Κοστούμια: Αλέξανδρος Μιχάλης Μπόκολας
Πρωτότυπη μουσική: erwniko
Σχεδιασμοί φωτισμού: Βασίλης Νικολόπουλος, Ραφαέλα Λογκάρη, Αλίκη Αραμπατζή
Φωτογράφος: Δήμος Τσιγαρίδας
Σχεδιασμός Αφίσας: Αιμίλιος Καλογερής
Οργάνωση Παραγωγής: Εμμανουήλ Στεφανουδάκης

Παίζουν (με αλφαβητική σειρά):

Κάτια Νεκταρίου
Αργύρης Λάμπρου
Τζώρτζης Παπαδόπουλος
Παραγωγή: Light On Stage

Ημέρες και ώρες παραστάσεων:

Τετάρτη 8, Πέμπτη 9,
22 Μαϊου Τετάρτη 22, 23 Μαϊου Πέμπτη , 24 ΜαϊουΠαρασκευή ,
Τετάρτη 29, Πέμπτη 30, Παρασκευή 31 Μαΐου στις 9:00μμ

Τιμές εισιτηρίων:

15 € κανονικό
12€ μειωμένο
10€ ατέλειες
(για αγορά εισιτηρίων στο ταμείο, μόνο με μετρητά)

Instagram παράστασης:
zachari_parastasi

Προπώληση εισιτηρίων:

more.com

Sugar: Ζάχαρη στο θέατρο Μπάγκειον

0
Parastasi Zachari- sugar

Η θεατρική παράσταση «Ζάχαρη» είναι μια bitter sweet ιστορία, με δόσεις sugar pop drops. Είναι βασισμένη στο έργο «Το Νόημα» της Μαρίας Λαϊνά και έρχεται τον Μάιο στο Μπάγκειον σε σκηνοθεσία Νεκτάριου Λιονάκη.

Το έργο

‘’Αυτό που κάποτε υποστήριζα, εγώ και πολλοί άλλοι, πολλοί ναι, ότι η ζωή έχει ένα
αυτονόητο και αυθύπαρκτο νόημα, ότι η ζωή επικυρώνει τον εαυτό της μόνη της, χωρίς
κανενός τη βοήθεια, ότι η ζωή περιέχει τον ίδιο της τον εαυτό και μέσα σ’ αυτόν βρίσκεται
το νόημά της, δεν μου αρκεί πια, δεν μου αρκεί καθόλου πια.’’

Μπορεί άραγε ο άνθρωπος να αντέξει τον ίδιο του εαυτό αποκομμένο από το σύνολο; Και
αν ναι, για πόσο; Πώς είναι να εξαρτάται μονίμως από τους άλλους; Να βασίζει την πίστη
του για την ζωή σε παράγοντες έξω από αυτόν; Πόσο οδυνηρό είναι να αναζητάς αδιάκοπα
ένα ανώτερο νόημα για όλα; Τι σχέση έχει η Ζάχαρη με την ψυχική ισορροπία;
‘’αν έμπαινες λοιπόν σε ένα ντελικατέσεν και ζητούσες ζάχαρη και ο μπακάλης σου
ξεστόμιζε κοιτάζοντάς σε στο δόξα πατρί «Εσείς, πού νομίζετε ότι υπάρχει ζάχαρη;» ή

«Γιατί νομίζετε ότι υπάρχει;»

ή «Εδώ νομίζω ότι έχουμε κάποιο πρόβλημα!» ή, ακόμη χειρότερα,
«Θέλετε πράγματι ζάχαρη;» ή, ακόμη ακόμη χειρότερα, «Σημασία δεν έχει πού είναι η
ζάχαρη, αλλά πώς εσείς αισθάνεστε για τη ζάχαρη», θα έφευγες τρέχοντας, μην πούμε ότι
μπορεί να ερχόσασταν και στα χέρια.’’
Σε ένα δυσμενές πείραμα τρεις άνθρωποι προσπαθούν να απεξαρτητοποιηθούν από τις
εμμονές τους. Πως θα το καταφέρουν όμως αυτό όταν τους είναι αδύνατο να πιστέψουν
στον εαυτό τους; Ο Θεός είναι αποφυγή της πραγματικότητας ή λύση; Η ψυχανάλυση;

Πώς θα μπορέσουν ευάλωτοι να αντιμετωπίσουν την ασφυκτική καθημερινότητα; Τα απανωτά ερεθίσματα; Τι μηχανισμούς αναπτύσσουν για να… την βγάλουν καθαρή;
Απαντήσεις σε όλα αυτά τα τραύματα ψάχνουν στο Μπάγκειον ξενοδοχείο οΤζώρτζης
Παπαδόπουλος, η Κάτια Νεκταρίου και ο Αργύρης Λάμπρου υπό την συμβουλευτική του
Νεκτάριου Λιονάκη σε μία παράσταση που πρωταγωνιστές είναι η απουσία, ο εγκλεισμός,
η μοναξιά, ο σαρκασμός, η ειρωνεία, η καταδίκη να είμαστε οι άνθρωποι αυτοί που
είμαστε.

‘’Ο άνθρωπος διεκδικεί τον τίτλο του επιστεγάσματος, Κύριε ελέησον, τον τίτλο του
επιστεγάσματος της δημιουργίας και της εξέλιξης μόνο και μόνο επειδή σκέφτεται, ναι,
μόνο αυτός σκέφτεται τον εαυτό του και τον ρόλο του μέσα στον κόσμο.’’

Ταυτότητα Παράστασης:

Σκηνοθεσία: Νεκτάριος Λιονάκης
Διασκευή: Ράνια Καλλάρη
Βοηθός σκηνοθέτη/Κίνηση: Δέσποινα Στασινού
Σκηνικά/Κοστούμια: Αλέξανδρος Μιχάλης Μπόκολας
Πρωτότυπη μουσική: erwniko
Σχεδιασμοί φωτισμού: Βασίλης Νικολόπουλος, Ραφαέλα Λογκάρη, Αλίκη Αραμπατζή
Φωτογράφος: Δήμος Τσιγαρίδας
Σχεδιασμός Αφίσας: Αιμίλιος Καλογερής
Οργάνωση Παραγωγής: Εμμανουήλ Στεφανουδάκης

Παίζουν (με αλφαβητική σειρά):

Κάτια Νεκταρίου
Αργύρης Λάμπρου
Τζώρτζης Παπαδόπουλος
Παραγωγή: Light On Stage

Ημέρες και ώρες παραστάσεων:

Τετάρτη 8, Πέμπτη 9,
22 Μαϊου Τετάρτη 22, 23 Μαϊου Πέμπτη , 24 ΜαϊουΠαρασκευή ,
Τετάρτη 29, Πέμπτη 30, Παρασκευή 31 Μαΐου στις 9:00μμ

Τιμές εισιτηρίων:

15 € κανονικό
12€ μειωμένο
10€ ατέλειες
(για αγορά εισιτηρίων στο ταμείο, μόνο με μετρητά)

Instagram παράστασης:
zachari_parastasi

Προπώληση εισιτηρίων:

more.com

Μην ξεχνάτε την ατζέντα μας.

Sunny Μπαλτζή: Η Τεχνόπολη υποδέχεται τα 30 χρόνια επιτυχίας

0
sunny mpaltzi

30 Χρόνια επιτυχίας στην μουσική, γιορτάζει η στιχουργός, τραγουδοποιός Sunny Μπαλτζή και γιατί να μην το φωνάξει με μια συναυλία στη Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων;

Την γιορτή αυτή θα συντονίζει ο αγαπημένος ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΥΓΑΝΕΛΗΣ!
ΚΥΡΙΑΚΗ 30 ΙΟΥΝΙΟΥ

ΤΕΧΝΟΠΟΛΗ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

Η Sunny Μπαλτζή θα γιορτάσει φέτος 30 χρόνια στην ελληνική μουσική σκηνή, με τραγούδια που μας σημάδεψαν στην μουσική ιστορία 3 δεκαετιών. Ποιήτρια, τραγουδοποιός και ερμηνεύτρια θα υποδεχτεί στην σκηνή μεγάλους ερμηνευτές και φίλους.

Η Μελίνα Ασλανίδου, η Φωτεινή Βελεσιώτου, ο Χρήστος Δάντης, Η Ελένη Δήμου, η Ευρυδίκη, η Ελεωνόρα Ζουγανέλη, η Μελίνα Κανά, ο Γιώργος Καραδήμος, ο Αργύρης Λούλατζης, η Ρένα Μόρφη, οι Ονιράμα, ο Λάκης Παπαδόπουλος, ο Σταύρος Σιόλας, ο Μιχάλης Χατζηγιάννης καθώς και άλλοι αγαπημένοι καλλιτέχνες που θα κάνουν εμφάνιση – έκπληξη εκείνη την βραδιά, θα μας ταξιδέψουν με τις φωνες τους στα τραγούδια που όλοι αγαπήσαμε.

Ο Γιάννης Ζουγανέλης, θα συντονίσει και θα απογειώσει την «Παράξενη Γιορτή» στην σκηνή της Τεχνόπολης του Δήμου Αθηναίων.

ΚΥΡΙΑΚΗ 30 ΙΟΥΝΙΟΥ – ΤΕΧΝΟΠΟΛΗ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ
Ώρα έναρξης: 21:00 – Oι πόρτες ανοίγουν στις 19.00

Για την προπώληση: More.gr

Τιμές εισιτηρίων:

Early Bird (τα πρώτα 1000 εισιτήρια): 12€
Προπώληση: 15€
Ταμείο: 20€

Δήλωσε την παρουσία σου στα social με ένα κλικ στον σύνδεσμο: https://www.facebook.com/events/779396824256289/?ref=newsfeed

Μην ξεχάσεις να το αποθηκεύσεις στην ατζέντα σου!

Sunny Μπαλτζή: 30 χρόνια επιτυχίες @Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων

0
sunny mpaltzi

30 Χρόνια επιτυχίας στην μουσική, γιορτάζει η στιχουργός, τραγουδοποιός Sunny Μπαλτζή και γιατί να μην το φωνάξει με μια συναυλία στη Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων;

Την γιορτή αυτή θα συντονίζει ο αγαπημένος ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΥΓΑΝΕΛΗΣ!
ΚΥΡΙΑΚΗ 30 ΙΟΥΝΙΟΥ

ΤΕΧΝΟΠΟΛΗ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

Η Sunny Μπαλτζή θα γιορτάσει φέτος 30 χρόνια στην ελληνική μουσική σκηνή, με τραγούδια που μας σημάδεψαν στην μουσική ιστορία 3 δεκαετιών. Ποιήτρια, τραγουδοποιός και ερμηνεύτρια θα υποδεχτεί στην σκηνή μεγάλους ερμηνευτές και φίλους.

Η Μελίνα Ασλανίδου, η Φωτεινή Βελεσιώτου, ο Χρήστος Δάντης, Η Ελένη Δήμου, η Ευρυδίκη, η Ελεωνόρα Ζουγανέλη, η Μελίνα Κανά, ο Γιώργος Καραδήμος, ο Αργύρης Λούλατζης, η Ρένα Μόρφη, οι Ονιράμα, ο Λάκης Παπαδόπουλος, ο Σταύρος Σιόλας, ο Μιχάλης Χατζηγιάννης καθώς και άλλοι αγαπημένοι καλλιτέχνες που θα κάνουν εμφάνιση – έκπληξη εκείνη την βραδιά, θα μας ταξιδέψουν με τις φωνες τους στα τραγούδια που όλοι αγαπήσαμε.

Ο Γιάννης Ζουγανέλης, θα συντονίσει και θα απογειώσει την «Παράξενη Γιορτή» στην σκηνή της Τεχνόπολης του Δήμου Αθηναίων.

ΚΥΡΙΑΚΗ 30 ΙΟΥΝΙΟΥ – ΤΕΧΝΟΠΟΛΗ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ
Ώρα έναρξης: 21:00 – Oι πόρτες ανοίγουν στις 19.00

Για την προπώληση: More.gr

Τιμές εισιτηρίων:

Early Bird (τα πρώτα 1000 εισιτήρια): 12€
Προπώληση: 15€
Ταμείο: 20€

Δήλωσε την παρουσία σου στα social με ένα κλικ στον σύνδεσμο: https://www.facebook.com/events/779396824256289/?ref=newsfeed

Ayo at Gazàrte

0
Ayo at Gazàrte

AYỌ, έρχεται την Παρασκευή 13 & Σάββατο 14 Δεκεμβρίου 2024 για 2 μοναδικές εμφανίσεις, στο GAZARTE MAIN STAGE.

“Down on my knees”, “Sunny”, “Life is real”, “Beautiful”, τραγούδια που όλοι έχουμε αγαπήσει και τραγουδήσει, ήρθε η στιγμή να τα απολαύσουμε ζωντανά…

Η μοναδική ερμηνεύτρια και μουσικός Ayọ έρχεται την Παρασκευή 13 και το Σάββατο 14 Δεκεμβρίου στην κεντρική σκηνή του Gazarte, με μελωδίες που θα χαϊδέψουν την ψυχή σας και στίχους που θα μιλήσουν κατευθείαν στην καρδιά σας!

Η μεγάλη της επιστροφή στην Ελλάδα είναι γεγονός, καθώς μετά την πρώτη της επίσκεψη το 2007, έρχεται ανανεωμένη και με ακόμη περισσότερες επιτυχίες για να αφήσει τις καλύτερες εντυπώσεις.

Η Ayọ είναι μία σπάνιας αξίας καλλιτέχνιδα, της οποίας η απαλή αλλά δυνατή φωνή σε ταξιδεύει από τις πρώτες κιόλας νότες. Με καταβολές από Νιγηρία και Γερμανία, αντλεί στοιχεία από τη soul, τη folk και τη reggae για να δημιουργήσει έναν μοναδικό και «ζωντανό» ήχο.

Το ακατέργαστο ταλέντο και η ειλικρίνειά της αγγίζουν τις καρδιές ενός συνεχώς αυξανόμενου κοινού. Με το πρώτο της άλμπουμ “Joyful” το 2006 να πουλάει πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα, η Ayọ έχει πλέον καθιερωθεί ως μια κλασσική φιγούρα στη μουσική σκηνή.

Έκτοτε, έχει γνωρίσει μια σειρά από επιτυχίες, με άλμπουμ όπως τα “Gravity at Last” (2008), “Billie-Eve” (2011), “Ticket to the World” (2013) και “Royal” (2020). Κάθε άλμπουμ της είναι μια πρόσκληση για ένα έντονο μουσικό ταξίδι, όπου τα συναισθήματα αναμειγνύονται με μαγευτικές μελωδίες.

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ MORE.COM

Στις 13 & 14 Δεκεμβρίου, ετοιμαστείτε για δύο βραδιές, όπου η χάρη της θα σας αφήσει άφωνους!

Ώρα προσέλευσης: 20.30
Ώρα έναρξης: 21.30

****
Τιμές:
Ζώνη Α : 55 euro
Β : 45 euro
Γ : 35 euro
Όρθιοι : 25 euro (50 όρθιοι)
Email Image
Email Image
Επικοινωνία :

www.gazarte.gr

Βουτάδων 32-34, Αθήνα
+30210 3460347
info@gazarte.gr

Project Sacromonte – Poems of our everyday life (2024)

0
PROJECT SACROMONTE
PROJECT SACROMONTE

Το Project Sacromonte συστήνεται πρώτη φορά δισκογραφικά, αν και τους περισσότερους ανθρώπους που εμπλέκονται σε αυτό τους γνωρίζουμε, αρκετά έως πολύ καλά. Πρόκειται για μία μουσική, και όχι μόνο, κολλεκτίβα που δημιουργήθηκε το 2019. Υπό την καλλιτεχνική καθοδήγηση του Γιάννη Αφένδρα (Mr. Highway Band, Spring Shoe κ.α.) και με τη συμμετοχή δεκάδων μουσικών, η ομάδα του Project Sacromonte
δραστηριοποιείται διαρκώς, τόσο στο στούντιο, όσο και σε ζωντανές εμφανίσεις, καταθέτοντας τις προτάσεις της και τις δικές της οπτικές των πραγμάτων.

Αν και χαρακτηρισμοί όπως acoustic rock, indie folk, alternative americana ακουμπούν σίγουρα πλευρές του έργου τους, αυτό που επιδιώκουν τα μέλη του project είναι να κρατούν τη δουλειά τους μακριά από ετικέτες, ακολουθώντας κάθε φορά το αισθητικό κριτήριό τους, τη διάθεση και τη στιγμή.

Την 1η Μαΐου του 2024 κυκλοφορεί

η πρώτη δισκογραφική απόπειρα του Project Sacromonte με πρωτότυπο υλικό, αρχικά σε διαδικτυακή μορφή σε όλες τις πλατφόρμες και αργότερα σε φυσική μορφή. 10 τραγούδια σε στίχους και μουσική του Γιάννη Αφένδρα, επιλεγμένα από ένα σύνολο περίπου 25 κομματιών, αποτελούν το “Poems of our everyday life”. Ιδέες και ενορχηστρώσεις απλές, αλλά πολύ προσεγμένες, που προσπαθούν να αναδείξουν τις ρίζες και τη βαθύτερη ουσία του song writing. Λόγια που μιλούν για αυτό ακριβώς που λέει ο τίτλος, συναισθήματα, αγωνίες, σκέψεις, ο χρόνος, οι αναμνήσεις, οι απογοητεύσεις και οι προσπάθειες, η μοναξιά και η συντροφικότητα, το παρελθόν, το μέλλον, αλλά πάνω απ’ όλα το παρόν.

Η ηχογράφηση, η μίξη και το master έγιναν στο S Recordings Studio από τους Σπύρο Χαρμάνη και Λάμπρο Ζαφειρόπουλο. Το εξώφυλλο είναι της Κατερίνας Μαρκέλλου.

Οι μουσικοί που συμμετέχουν είναι:

Γιάννης Αφένδρας – ακουστικές & ηλεκτρικές κιθάρες, φωνή, κρουστά, φυσαρμόνικα,
μπάσο, mouth harp
Μάρτζη Τρίκκα – φωνή
Αλέξης Λαγκαδίτης – φωνή
Χριστίνα Μπλιούμπα – φωνή
Σπύρος Χαρμάνης – φωνή, τύμπανα, πιάνο
Βασίλης Δημόπουλος – φωνή
Γιώργος Χριστοδουλάκος – φυσαρμόνικα
Λάμπρος Ζαφειρόπουλος – κρουστά
Βάση Ξενοχρήστου – φωνητικά

Tracklist:
1. Poems
2. Trip (Heaven’s not as good as hell)
3. Speaking for me
4. Back on track
5. Oh lover
6. Forever with you
7. Well, you know
8. Lies
9. Dreams
10. When I ‘m gone

Eμείς επειδή έχουμε τις άκρες μας με τους Project Sacromonte

και είμαστε και στις καλές μας γιατί έρχεται καλοκαιράκι θα μοιραστούμε μαζί σας τα εξής. Αρχικά να πω πως αυτό που λέει το ίδιο το project περί απλής ενορχήστρωσης διόλου δεν ισχύει. Η αρμονία που έχουν αυτά τα λίγα όργανα είναι εκπληκτική. Τα τραγούδια άλλωστε με μια κιθάρα και μια φωνή δείχνουν τη δύναμή τους. Εδώ οι Project Sacromonte έχουν πετύχει κάτι που πολλές μπάντες κυνηγάνε. Να είναι τόσο ουσιώδης η αρχική μελωδία που να μην χρειάζεται τίποτα άλλο.

Στα λίγα σημεία που μπαίνουν φυσαρμόνικες και πιάνο και λίγα κρουστά είναι για να χρωματίσουν ακόμα περισσότερο τα τραγούδια. Σίγουρα οι χαρακτηρισμοί της πρώτης παραγράφου μαρτυράνε τις επιρροές του Project Sacromonte. Αυτό που χαρακτηρίζει το album είναι η βαθιά μελωδικότητα. Αν σας αρέσει να ρεμβάζετε σε μια παραλία κοιτώντας τη θάλασσα , το Poems Of Our Everyday Life είναι η ιδανική μουσική υπόκρουση. Γιατί είναι τέτοια τα τραγούδια που ηρεμούν και τα πιο προβληματισμένα μυαλά.

Αν έχεις κακή μέρα, αυτά τα τραγούδια θα σε στανιάρουν. Σε περίπτωση που δεν τα καταφέρνεις, με αυτά τα τραγούδια θα μαζέψεις κουράγιο να ξαναπροσπαθήσεις. Μόνο η μουσική έχει τέτοια δύναμη μετά την ανθρώπινη αλληλεγγύη. Αγαπημένη στιγμή των Project Sacromonte σε μια εκπληκτική δεκάδα ασμάτων , το Speaking Of Me γιατί μου θύμισε λίγο Velvet. Και ξέρετε πως είναι πολύ ευαίσθητο νεύρο αυτό. Last but not Least που λένε και στο χωριό μου, έχουμε και ένα εξαιρετικό εξώφυλλο να πλαισιώνει αυτά τα πανέμορφα τραγούδια.

Tο παραγγέλνετε από εδώ. Και πραγματικά αξίζει να δείξετε την αγάπη σας. Όχι γιατί σας το λέω εγώ. Αλλά γιατί λίγες φορές θα ακούσετε τραγούδια που θα σας μιλήσουν τόσο δυνατά.

Dolmen Gate: Ακούσαμε το ντεμπούτο, “Gateways of eternity”

Dolmen Gate

Οι Dolmen Gate  μας έρχονται από την Πορτογαλία και παίζουν επικό Heavy Metal, το “Gateways of eternity” είναι το ντεμπούτο τους και το κυκλοφόρησαν πριν λίγο καιρό από την No Remorse Records. Γυναικεία φωνητικά, διπλές κιθάρες και rhythm section όπως πρέπει.

Η Ana στα φωνητικά είναι φανταστική, από τις καλύτερες γυναικείες φωνές που έχουμε ακούσει τελευταία στο παραδοσιακό heavy metal. Οι Alex και Nuno σε drums και μπάσο αντίστοιχα φτιάχνουν ένα πολύ δυνατό υπόβαθρο για να έρθουν να τους πλαισιώσουν οι εμπνευσμένες μελωδίες των κιθαριστών, Kiko και Artur. Η παραγωγή είναι όπως πρέπει για το άλμπουμ, “καθαρή” όσο χρειάζεται για ένα άλμπουμ παραδοσιακού heavy metal.

Εξαιρετικές κιθάρες, τρομερά solo και riffs που σε πάνε πίσω στα ένδοξα eighties.

Η αφηγηματική ερμηνεία της Ana με το που ξεκινάει η ιστορία του φανταστικού κόσμου πέρα από την πύλη Dolmer, συγκεκριμένα στο δεύτερο κομμάτι “Rest in flames”. Το “The oath” είναι ένα πιο σκοτεινό και mid tempo κομμάτι, ενώ ένα από τα αγαπημένα μου το “Chambers of magic” είναι ένα γρήγορο κομμάτι που σε κερδίζει κατευθείαν. Εξαιρετικές κιθάρες, τρομερά solo και riffs που σε πάνε πίσω στα ένδοξα eighties. Στακάτο rhythm section που συνοδεύει χαρισματικά όλους τους υπόλοιπους. Λατρεία τα thrashy riffs του “The wheel” που θα σας φέρει στο νου και λίγο Bay area.

Πολύ αγαπημένα μου κομμάτια τα “Retribution” και “Horizon’s call” για διαφορετικούς λόγους. Το πρώτο είναι το πιο ανθεμικό για την ιστορία που είναι υπό αφήγηση ενώ το δεύτερο είναι πιο groovy και έχει έναν δραματικό τόνο κατά την διάρκεια του. Φτάνουμε στο καλύτερο κομμάτι του δίσκου για μένα, το “Betrayal”. Ένα φανταστικό κομμάτι με εξαιρετική ερμηνεία από την Ana και τρομερή απόδοση από όλη την μπάντα.

Το ντεμπούτο των Dolmen Gate σφύζει από δύναμη και αλητεία. Διαθέτει όλα τα χαρακτηριστικά για ένα πολύ αξιόλογο άλμπουμ επικού Heavy Metal. Οι Πορτογάλοι αν συνεχίσουν έτσι, θα έχουμε ακόμα περισσότερα πράγματα για να πούμε στο μέλλον. Από έμενα πέρασαν την “πρώτη πίστα”.

Praying Mantis: Ακούσαμε το νέο άλμπουμ, “Defiance”

Praying Mantis

Την ιστορία των Praying Mantis όλοι την ξέρουμε και οι περισσότεροι γνωρίζουμε ότι δεύτερο “Time tells no lies” δεν κυκλοφορεί. Η μπάντα εξελίχθηκε σε μια από τις πιο σημαντικές στον AOR χώρο μετά από ένα μεγάλο διάλειμμα στα mid eighties. Το σχήμα δραστηριοποιήθηκε ξανά το 1990 και μπορεί να είχε αρκετές αλλαγές στο line up της, αλλά κατάφερε να κυκλοφορήσει έξι άλμπουμ μέχρι το 2003. Το 2006 αποχώρησε ο Dennis Stratton και τον αντικατέστησε ο Andy Burgess. Το 2013 ήρθαν σε drums και φωνητικά οι Hans Int Zandt και John Cuijpers αντίστοιχα. Η σύνθεση αυτή είναι πετυχημένη μέχρι και τώρα, δεν υπάρχει λόγος να αλλάξει. Πριν λίγο καιρό η μπάντα κυκλοφόρησε το “Defiance” για να δούμε τι “παίζει”.

Praying Mantis-“Defiance”

Το “Defiance” είναι ένα πολύ αξιόλογο άλμπουμ μελωδικού AOR που τα χαρακτηριστικά του γνωρίσματα είναι η υπέροχη μελωδική φωνή του Cuijpers, τα όμορφα πλήκτρα που δημιουργούν όμορφη ατμόσφαιρα και τα μαγευτικά μελωδικά riffs και solos.

Προσωπικά γούσταρα πολύ τις μπαλάντες “Forever in my heart” και “One heart”,όπως και το ξεχωριστό instrumental “Nightswim”. Υπάρχουν πιο δυνατά κομμάτια όπως η διασκευή “I surrender” στο κλασσικό κομμάτι των Rainbow και τα “Let’s see”, “Defiance”, “Standing tall” και “From the start”. Γενικά ο δίσκος είναι πολυποίκιλος, δεν βαριέσαι καθόλου και τον ακούς πίνοντας μπυρόνια που λένε. Η παραγωγή είναι ότι πρέπει για να σου προσφέρει ένα άλμπουμ που μπορεί να μην είναι το καλύτερο της μπάντας, αλλά στέκεται ανάμεσα στις ποιοτικότερες δουλειές αυτής.

Praying Mantis

Το “Defiance” είναι ένας αξιοπρεπέστατος, τιμιότατος και ποιοτικότατος δίσκος

Τα αδέρφια Troy δεν έχουν να αποδείξουν τίποτα, είναι γνώστες του αντικειμένου εδώ και τέσσερις δεκαετίες. Έκαναν το διάλειμμα τους, αντιμετώπισαν προκλήσεις, όμως είναι εδώ και στέκονται standing tall όπως λέει και το κομμάτι του δίσκου. Το “Defiance” είναι ένας αξιοπρεπέστατος, τιμιότατος και ποιοτικότατος δίσκος που ακούω για πολλοστή φορά σήμερα. Όσοι γουστάρετε μπάντες όπως Ten, Fair Warning, Def Leppard κτλ επενδύστε άφοβα. Η ομάδα από το Λονδίνο σαρώνει και σε αυτό τον δίσκο.

Kvadrat: Ακούσαμε το ντεμπούτο, “The horrible dissonance of oblivion”

Kvadrat

Μάλλον βρήκαμε το καλύτερο ντεμπούτο για το 2024 στο χώρο του Black/Death Metal. Προέρχεται από την Ελλάδα και συγκεκριμένα από την Αθήνα. Υπεύθυνος για αυτό το άλμπουμ που φέρει τον τίτλο “The horrible dissonance of oblivion”, είναι ένα και μόνο άτομο, ο Ivan Agakechagias. Ο Ivan είναι υπεύθυνος για όλο το μουσικό κομμάτι. Ακόμα και την παραγωγή ο ίδιος την έχει αναλάβει. Μόνο το Mastering έχει πραγματοποιηθεί από τον Dan Lowndes στα Resonance Sound Studio στη Μεγάλη Βρετανία. Το “φαινόμενο” Kvadrat είναι εδώ και σίγουρα θα μας απασχολήσει για πολύ καιρό.

Όταν ακούω επιρροές στα riffs από Snorre, ξέρω ότι αυτό που ακούω είναι ξεχωριστό, είναι μοναδικό. Με το πρώτο άκουσμα μου ήρθαν στο νου οι Thorns με την θετική έννοια. Να ξεκαθαρίσουμε κάτι, το “φαινόμενο” Kvadrat έχει προσωπικότητα από το πρώτο κιόλας κομμάτι. Να τονίσω ότι δεν είμαι καθόλου υπερβολικός.

Το “Υπόγειος λαβύρινθος” σε πετάει στον τοίχο με τα επιθετικά και παρανοϊκά riffs. Η ατμόσφαιρα μέσα στην καταχνιά, σκότος και βρωμιά. Τα μελωδικά περάσματα λιγοστά, όσα χρειάζονται και αυτά τα βρίσκουμε τόσο στο πρώτο κομμάτι όσο και στα “Σηπτική ανυπαρξία” και “Ολική αποσύνθεση”. “Βιομηχανικά” ψυχρά καταιγιστικά Black Metal riffs με Death Metal τεχνική και μοχθηρή ατμόσφαιρα από την αρχή μέχρι το τέλος του άλμπουμ. Μελωδίες που θα τις χαρακτήριζα αγωνιώδεις και riffs παγωμένα και θυελλώδη. Συνθέτουν ένα χαοτικό δυστοπικό Black Metal μουσικό “ψηφιδωτό” που σε συνεπαίρνει με κάθε άκουσμα σύνθεσης.

Kvadrat-“The horrible dissonance of oblivion”

Η αισθητική του άλμπουμ είναι αυτή που χρειάζεται μια δουλειά για να ξεχωρίσει μέσα σε ένα είδος που ανανεώνεται συνέχεια. Είναι αυτή που απαιτείται από ένα Black/Death Metal άλμπουμ για να ξεχωρίσει από τον σωρό. Όταν ακούω στην “Ολική αποσύνθεση” τις ταχύτητες να πιάνουν κόκκινο και να έχεις progressive αλλαγές καθ’όλη την διάρκεια του κομματιού, αντιλαμβάνεσαι για το τι επίπεδο τεχνικής μιλάμε. Αδυσώπητο drumming με διαολεμένα επιθετικά γεμάτα αγριότητα riffs που σε διαλύουν σε κάθε λεπτό που ακούς από το “The horrible dissonance of oblivion”. Σε αυτό το ντεμπούτο όλα είναι τέλεια, δεν υπάρχει ψεγάδι. Έχουμε μια επαγγελματική δουλειά που έχει γίνει με μεράκι και αγάπη για τον ακραίο ήχο που πρεσβεύει.

Kvadrat

Το ντεμπούτο του “φαινόμενου” Kvadrat είναι ότι καλύτερο έχω ακούσει στο είδος τα τελευταία τουλάχιστον δυο χρόνια τόσο στον χώρο γενικά. Έχετε διαπιστώσει κατά την διάρκεια του κειμένου, αναφέρθηκα μόνο σε μια επιρροή και χρησιμοποιώ συνέχεια τον όρο “φαινόμενο”. Επίσης μιλάμε για ντεμπούτο. Κάτι θα ξέρω, δεν μπορεί.

Tomorrow’s Rain: Ακούσαμε το νέο άλμπουμ, “Ovdan”

Tomorrow's Rain

Οι Tomorrow’s Rain μας έρχονται από το γειτονικό Ισραήλ, μιλώντας για την Κύπρο όπου και διαμένω τα τελευταία χρόνια. H μπάντα έχοντας κυκλοφορήσει μεγάλο αριθμό singles και ένα πολύ καλό ντεμπούτο που έφερε τον τον τίτλο “Hollow”, επιστρέφει με τον νέο πόνημα της, “Ovdan”. Εδώ έχουμε πληθώρα από συμμετοχές μουσικών που έχουν μεγαλουργήσει με τις μπάντες τους. Ενδεικτικά να αναφέρουμε: Erik Andreas Vingbäck(Heljarmadr) από Dark Funeral, Tony Wakeford από ex-Death In June, Attila Csihar από Mayhem, Micke Jansson από Unanimated, Anja Huwe, Jan Lubitzki από Depressive Age, Michael Denner Ex-King Diamond, Mercyful Fate και Ben Christo ex-Ghost. Η παραγωγή έχει πραγματοποιηθεί από τον Arie Aranovich στο Ισραήλ και το “Ovdan” κυκλοφορεί από την AOP Records.

Tomorrow’s Rain-“Ovdan”

Η μουσική των Tomorrow’s Rain κινείται στον χώρο του ατμοσφαιρικού Death Metal με Gothic επιρροές. Το “Ovdan” γενικά κυλάει πολύ καλά και δεν το βαριέσαι. Εξαιρετική επιλογή το “Roads” να ανοίξει τον δίσκο με τις συμμετοχές των Heljarmadr και Tony Wakeford. Δυνατό κομμάτι που σε βάζει κατευθείαν στο κλίμα του δίσκου με το πανέμορφο σαξόφωνο. “Muaka” και “Burning times” στέκονται πολύ δυνατά μέσα στον δίσκο. Στο πρώτο συμμετέχει και ο Attila Csihar και στο δεύτερο ο Jan Lubitzki. Το “Ovdan” σε κερδίζει κατευθείαν με την ατμόσφαιρα του, είναι επιβλητική και συνάμα ήρεμη. Οι Tomorrow’s Rain σε ταξιδεύουν σε προσωπικά γεγονότα όπως η καρδιακή προσβολή που έπαθε ο τραγουδιστής της μπάντας πριν τις ηχογραφήσεις, Yishai Swartz.

“I Skuggornas Grav” και “Convalescence” βρίσκονται στις πρώτες θέσεις από τα πιο αγαπημένα μου κομμάτια. Συνθέσεις που σου μένουν στο μυαλό και τις ακούς ξανά, σε αυτό θα προσθέσω και το “Roads” όπως και το “Muaka”. Το “Sunrise” είναι ένα πολύ καλό ατμοσφαιρικό death metal κομμάτι με έξυπνη χρήση των keyboards και εκπληκτικά φωνητικά από τον Swartz. Αρκετά έξυπνη ιδέα το “Turn around” να το ηχογραφήσουν και ως gothic rock, αλλάζει όλη η αισθητική. Προσωπικά μου αρέσουν και οι δυο εκδοχές.

Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα πολύ αξιόλογο άλμπουμ με αρκετά δυνατές στιγμές και κομμάτια που θα τα ακούσεις ξανά. Είναι μια μπάντα που έχει βρει τον ήχο της και έχει επιρροές από όλα τα είδη της μουσικής μας. Το “Ovdan” αποτελεί μια πολύ ισχυρή βάση για κάτι εξαιρετικό που έρχεται. Η γνώμη μου είναι ότι αν συνεχίσουν να εξελίσσονται με αυτό τον τρόπο, το τρίτο τους άλμπουμ θα μας εκπλήξει. Αναμένουμε λοιπόν.

Austere: Ακούσαμε το νέο άλμπουμ, “Beneath the threshold”

Austere

Τρέφω μεγάλη αδυναμία για την σκηνή της Ωκεανίας και συγκεκριμένα για αυτή της Νέας Ζηλανδίας και Αυστραλίας. Οι Austere είναι απόλυτα, αν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτόν τον όρο, συνεπής με υψηλής ποιότητας δουλειές ατμοσφαιρικού Black Metal. Αυτοί μαζί με τους Ulcerate, Bel’acor και Woods of Desolation έχουν κάνει μεγάλα πράγματα κυκλοφορώντας πολύ ποιοτικές δουλειές. Έτσι λοιπόν οι Austere μας έρχονται με τον διάδοχο του, ομολογουμένως, εξαίσιου “Corrossion of hearts” που κυκλοφόρησε πριν ακριβώς ένα χρόνο. Το “Beneath the threshold” έρχεται να αποδείξει ότι δεν είναι τυχαίο του ντουέτο των Mitchell Kippin και Timothy James Yatras.

Austere-“Beneath the threshold”

Ο μελαγχολικός ήχος των Austere σε κυριεύει από το πρώτο κομμάτι

Το μελωδικό “Thrall” που μας εισάγει στον δίσκο, είναι ένα όμορφο opener που σου φέρνουν στο νου τους Αυστριακούς Harakiri For The Sky. Ο μελαγχολικός ήχος του ντουέτου σε κυριεύει από το πρώτο κομμάτι και σε πάει στο “The sunset of life”, το οποίο και θεωρώ highlight του δίσκου.Θυμίζει και κάτι λίγα από Septic Flesh, όλα πάνε περίφημα για το “Beneath the threshold”. Παρατηρούμε αρκετά “καθαρά” φωνητικά και τα growl vocals είναι σε εξαιρετικό επίπεδο.

Το “Faded ghost” είναι ένα πιο ατμοσφαιρικό κομμάτι, τα “καθαρά” φωνητικά είναι κυρίαρχα και πιο αργό γενικά. “Cold cerecloth” και “Of sovereign” επαναφέρουν το Black Metal ως κυρίαρχο σε συνεχή mid tempo ρυθμό. Οι ιδιαίτερες μελαγχολικές μελωδίες, τα επιθετικά riffs σε σημεία και οι εναλλαγές “καθαρών” και brutal φωνητικών σου κρατάνε αμείωτο το ενδιαφέρον. Τώρα που το καλοσκέφτομαι, φέρνουν και λίγο σε παλιούς Alcest.

Το “Beneath the threshold” είναι ένα πολύ αξιόλογο άλμπουμ Depressive Black Metal με δανεισμένα στοιχεία από την σκηνή του Gothic. Ο διάδοχος του “Corrossion of hearts” διαθέτει όλα τα στοιχεία για να στέκεται δίπλα του στη δισκοθήκη σας. Αν και λάτρης του “Withering illusions and desolation”, το νέο τους άλμπουμ με συνεπήρε με την ποιότητα του, χωρίς να αναπολώ τα δυο πρώτα τους άλμπουμ. Μπορείτε να επενδύσετε άφοβα και να το “κολλήσετε” σε playlist με Harakiri For The Sky, Alcest και Woods Of Desolation.

Blazing Eternity: Ακούσαμε το νέο άλμπουμ, “A certain end of everything”

Blazing Eternity

Με το ζόρι θα γράψω αυτό το κείμενο λόγω απέραντου ενθουσιασμού για μια μπάντα που γούσταρα από την πρώτη νότα που έγραψε. Για όσους δεν γνωρίζουν λοιπόν, οι Blazing Eternity είναι από την Δανία και είπαν το εξής: Δεν επιστρέφουμε μετά από σχεδόν είκοσι χρόνια και να κυκλοφορήσουμε έναν από τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς. Μαζεύτηκαν λοιπόν στην συνήθως συννεφιασμένη και βροχερή Κοπεγχάγη και το έπραξαν. Κυρίες και κύριοι, το “A certain end of everything” δεν είναι ένας ακόμα Doom/Death Metal δίσκος, είναι ένα άλμπουμ “θησαυρός” για τους απανταχού λάτρεις του Doom/Death Metal με Gothic “πινελιές”.

Εγώ τους έμαθα στο “Times and unknown waters”, ένα από τα καλύτερα ντεμπούτο που έχουν κυκλοφορήσει στο χώρο. Μάλιστα όταν κυκλοφόρησε το έμαθα από το τότε Metal Invader που αγόραζα από το περίπτερο της γειτονιάς στο Ρέθυμνο. Φαντάζεστε λοιπόν την χαρά μου όταν κυκλοφορεί άλμπουμ αυτή η μπάντα μετά από τόσα χρόνια. Το “A certain end of everything” είναι ένα “πλοίο” που έχει χαράξει ρότα στα πελάγη της μελαγχολίας και του θρήνου. Τα κιθαριστικά μέρη παραμένουν όπως πρέπει, σκοτεινά και μελαγχολικά, το rhythm section αργόσυρτο ακολουθεί τις υπέροχες μελωδίες των λιγοστών πλήκτρων. Ο Peter Mesnickow στα φωνητικά “φτύνει” θρηνωδίες και χαίρομαι πολύ που δεν έχει αλλάξει τον τρόπο που ερμηνεύει. Οι κιθάρες είναι της Σχολής που ίδρυσαν οι Paradise Lost, Anathema, Katatonia και συνέχισαν οι Opeth στις αρχές των 90’s.

Η Σχολή είναι εδώ, για την ακρίβεια δεν χάθηκε ποτέ. 

Νοσταλγία για μια Σχολή που έχει αγαπηθεί τόσο πολύ από χιλιάδες κόσμο, αυτή την σχολή πρεσβεύει το “A certain end of everything”. Το άλμπουμ ξεκινάει με το πανέμορφο “One thousand lights” το οποίο αποτελεί και το πρώτο single της κυκλοφορίας. Είναι ότι καλύτερο για να ξεκινήσει αυτή η δουλειά. Ακολουθεί το “The secrets of white” έρχεται και η ατμόσφαιρα νιώθεις να κατακλύζει το δωμάτιο σου όσο το ακούς. Ένα αίσθημα θαλπωρής από μια μπάντα που λόγω οικογενειακών τραγωδιών δεν μπόρεσε να συνεχίσει το “ταξίδι” που άρχισαν με τα δυο πρώτα εξαίσια άλμπουμ τους. Σειρά έχει η ομώνυμη σύνθεση, δεύτερο single και πρώτο video clip.

Η αγάπη και η αφοσίωση τους για την μουσική έχει περάσει σε άλλο επίπεδο, στο ύψιστο. Πάθος, έμπνευση, χαρισματική απόδοση και μεράκι αποτελούν τους οδηγούς για ένα άλμπουμ που έχει έρθει για να μείνει. Το ομώνυμο κομμάτι δίνει την σκυτάλη στο “The ghosts of another broken life” και η μοναδικότητα της μουσικής των Blazing Eternity σε παρασέρνει σε ωκεανούς τραγωδίας και θλίψης. Ο τίτλος τους επόμενου κομματιού τα λέει όλα, “No bringer of light”. Το “αποτύπωμα” της προσωπικότητας των Blazing Eternity είναι εδώ, δεν χάθηκε στη λήθη του χρόνου ποτέ και για κανένα λόγο. Το ατμοσφαιρικό Doom/Death Metal τους κυλάει σαν γάργαρο νερό.

Ο θρίαμβος του “A certain end of everything” είναι δεδομένος.

Το άλμπουμ δεν έχει ούτε μια μέτρια στιγμή, το “Your mountains will drown again” με τα πανέμορφα πλήκτρα που δίνει μια τάση αισιοδοξίας ακολουθεί. Ο θρίαμβος του “A certain end of everything” είναι δεδομένος. Το άλμπουμ σε ταξιδεύει μέσα στα συναισθήματα της μπάντας, όπως αυτά αναπτύχθηκαν τα τελευταία είκοσι χρόνια. Τελευταία σύνθεση το “The bells”, riffs με μια πολύ συγκρατημένη τάση χαράς σε περιλούζουν. Από τους καλύτερους τρόπους για να κλείσει ο κύκλος του “A certain end of everything”.

Λοιπόν, καλωσορίζουμε πίσω στις τάξεις της αγαπημένης μας μουσικής τους Blazing Eternity και να ευχηθούμε να μην αποχωρήσουν για κανένα λόγο πάλι. Μπάντες, όπως αυτοί εδώ οι Δανοί, δεν πρέπει να λείπουν από καμία σεβαστή δισκοθήκη. Το εξώφυλλο του άλμπουμ χαρακτηρίζει το περιεχόμενο του άλμπουμ, αυτή είναι η αέναη μάχη του σκότους και του φωτός.

Και τώρα που γράφω αυτές τις τελευταίες γραμμές, μπορώ να πω ότι το “A certain end of everything” είναι ένα βίωμα για τον ακροατή. Ένα άλμπουμ που θα το αγαπήσει.

 

 

Ard: Ακούσαμε το νέο άλμπουμ, “Untouched by fire”

Mark Deeks(Ard, Winterfylleth)

Μπορώ να μιλάω για ώρες για τις κυκλοφορίες που έρχονται από την Γερμανική Prophecy. Κυκλοφορεί “διαμάντια” ανά τακτά χρονικά διαστήματα και είναι απόλυτα συνεπής άλμπουμ που πολλές φορές μένουν για μέρες στο playlist μου. Οι Ard μας έρχονται από την Μεγάλη Βρετανία και είναι η μπάντα του Mark Deeks που παίζει πλήκτρα στους πολύ καλούς, Winterfylleth. Είχε κυκλοφορήσει το υπέροχο “Take up my bones” το 2022 και τώρα κυκλοφόρησε το “Untouched by fire”.

Ard-“Untouched by fire”

Έχουμε να πούμε ότι έχουμε να κάνουμε με ένα αξιοπρεπέστατο δίσκο Μελωδικού Doom Metal με επικές αναφορές. Είναι πολύ προσιτό δισκάκι που διαφαίνεται η τεχνική του Mark Deeks με όλα τα μουσικά όργανα που παίζει μέσα στον δίσκο. Η πολύ καλή και
“κρυστάλλινη” παραγωγή δίνει πολλούς πόντους στο ήδη αξιοπρεπέστατο αποτέλεσμα. Ο Deeks έχει δώσει ένα όμορφο λυρισμό με τα πλήκτρα και τα έγχορδα μέσα στο άλμπουμ που μαζί με τις κιθάρες προσφέρουν μια μοναδική ατμόσφαιρα. Το τελευταίο κομμάτι “Casket of dust”, όπως και το “Name bestowed” τους δίνω τους τίτλους για τα ως πιο χαρακτηριστικά για το άλμπουμ. Το “Cursed to nothing but patience” ήταν ότι πιο κατάλληλο για να ανοίξει το άλμπουμ. Τα “Hefenfelth” και “He saw nine winters” σε κρατάνε και δεν προσπερνάς.

Το “Untouched by fire” είναι ένα πολύ αξιόλογο άλμπουμ μελωδικού Doom Metal με επικές αναφορές όπως προείπα. Ο Mark Deeks δίνει τον καλύτερο του εαυτό με τον αριστοτεχνικό τρόπο που διαχειρίζεται τα μουσικά όργανα. Να σημειώσουμε επίσης ότι στα drums είναι ο Callum Cox των Atavist. Το “Untouched by fire” είναι μια δουλειά που πραγματικά είναι προϊόν εντατικής δουλειάς από έναν καλλιτέχνη που γνωρίζει τι κάνει. Επενδύστε άφοβα.

 

Upcoming Events