Κοιτάξτε, το αναφέραμε και στην δισκοκριτική που πραγματοποιήσαμε για το ντεμπούτο τους, “Oceanic“, η μπάντα προξένησε αίσθηση. Οι Sympnea έχουν τις δυνατότητες για να κάνουν μεγάλα βήματα στη δισκογραφία και το Afternoiz δεν θα το άφηνε έτσι. Για αυτό λοιπόν πραγματοποιήσαμε μια κουβεντούλα για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της μπάντας.
Οι Δημήτρης, Ραφαέλα και Ανθή μας έδωσαν 40 λεπτά περίπου από τον χρόνο τους για να μας εξηγήσουν τα πάντα γύρω από τους Sympnea.
Απολαύστε την συνέντευξη στο link που ακολουθεί παρακάτω.
Η Victoria De Angels έρχεται για ένα μοναδικό show στην Αθήνα!
Η Victoria De Angelis, γνωστή ως η βασίλισσα του μπάσου και sex symbol των Måneskin, θα βρεθεί στα decks του Universe σε μια εκρηκτική βραδιά, την Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου. Η ενεργητική της παρουσία στη σκηνή και η μοναδική αισθητική της υπόσχονται ένα μοναδικό μουσικό ταξίδι γεμάτο ενέργεια και ρυθμό.
Από ηλεκτρισμένες rock συναυλίες σε ολόκληρο τον κόσμο, στα μεγαλύτερα techno clubs του Μιλάνου και του Βερολίνου, η VICTORIA εξερευνά τη σύνδεση του μπάσου της με τα kick drums των club, ακολουθώντας επιρροές από την bouncy techno και το baile funk των ‘90s.
Το ολοκληρωμένο line-up θα ανακοινωθεί σύντομα, ετοιμαστείτε για την πιο χορευτικά έντονη νύχτα του Οκτώβρη. Οι θέσεις είναι περιορισμένες, οπότε εξασφαλίστε έγκαιρα το εισιτήριό σας για μια αξέχαστη νύχτα γεμάτη μουσική και ενέργεια.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com και στο δίκτυο καταστημάτων του: (Public, Wind, Media Markt, Shell, BP, EKO, Metro, My Market)
Στις 4 Ιουλίου από την Damaged Goods, δύο ολοκαίνουργια κομμάτια από τους The Courettes σε κόκκινο βινύλιο. Και τα δύο κομμάτια θα συμπεριληφθούν επίσης στο επόμενο άλμπουμ της μπάντας σε ελαφρώς διαφορετική μορφή! Και τα δύο κομμάτια διαθέτουν guest φωνητικά από την La La Brooks των Crystals!
Δείτε τι έχει να πει η Flavia των Courettes για το νέο single…
Το ‘California’ είναι ένα τραγούδι που γράψαμε στην πρώτη μας περιοδεία στην Καλιφόρνια πέρυσι. Θέλαμε να φέρουμε όλη την ηλιοφάνεια και κάποιες ψυχεδελικές δονήσεις από τους Byrds, το Laurel Canyon και τόνους από 12χορδες κιθάρες στη σύνθεση των τραγουδιών μας. Αλλά με κάποιο τρόπο οι στίχοι κράτησαν κάποια μαύρα σύννεφα. Μιλάει για τα ταξίδια και την εγκατάλειψη των αγαπημένων σου προσώπων. Κάθε μουσικός στο δρόμο μπορεί να ταυτιστεί με αυτό. Παρόλο που μπορείς να περάσεις υπέροχα σε όλο τον κόσμο, πάντα σου λείπει κάποιος. Το σπίτι είναι πραγματικά εκεί που βρίσκεται η αγάπη σου.
Είμαστε πολύ περήφανοι για αυτό το κομμάτι,
και επιπλέον έχουμε έναν guest τραγουδιστή. Η θρυλική τραγουδίστρια La La Brooks – ναι, από τους Crystals, η κύρια φωνή στο κλασικό “Da Doo Ron Ron Ron”, ένα από τα αγαπημένα μας τραγούδια σε παραγωγή Phil Spector όλων των εποχών. Το να έχουμε τη La La να τραγουδάει μαζί μας είναι απόλυτη χαρά και τιμή. Είναι τόσο σουρεαλιστικό που δεν έχουμε καν συνειδητοποιήσει ότι έχει συμβεί πραγματικά!
Για τη μίξη ο παραγωγός μας Søren Christensen συνεργάστηκε με τον φανταστικό Darian Sahanaja (ο οποίος έκανε την παραγωγή και τη μίξη σε κανέναν λιγότερο από το άλμπουμ SMiLE του Brian Wilson) για να φωτίσει ακόμα περισσότερο τις καλιφόρνιας καλές δονήσεις. Οπότε ανοίξτε τα παράθυρά σας, αφήστε τον ήλιο να μπει μέσα και παίξτε το στο μάξιμουμ!
Οι punk rockers από το Άμστερνταμ, The Covids, ετοιμάζονται να κυκλοφορήσουν το τελευταίο τους single. Πρόκειται για το “Banned From The USA“, έναν σκληρό ύμνο που γεννήθηκε από μια ταραχώδη συνάντηση με τις αμερικανικές συνοριακές αρχές κατά τη διάρκεια της αναμενόμενης περιοδείας τους στις ΗΠΑ το 2023. Αυτό που υποτίθεται ότι θα ήταν ένα ορόσημο για το συγκρότημα μετατράπηκε γρήγορα σε εφιάλτη… Ένα λάθος στη βίζα οδήγησε στην απαγόρευση εισόδου τους στη χώρα.
the covids
Το ταξίδι από τον ενθουσιασμό στην απογοήτευση τροφοδότησε τη δημιουργία του “Banned From The USA”. Οι Covids, απτόητοι από την αποτυχία τους. Συνεργάστηκαν με τον Ισπανό σύμμαχο της μονομελούς μπάντας τους, Nestter Donuts, και αποσύρθηκαν στα Savannah Studios. Τροφοδοτημένοι από τις κοινές τους απογοητεύσεις και μερικά ποτά, έριξαν τα συναισθήματά τους στη διαδικασία ηχογράφησης. Υπό την καθοδήγηση του Ignacio Gonzalez, ιδιοκτήτη της Lolipop Records.
Το κομμάτι των Covids που προέκυψε είναι ένας ωμός,
αδιαμαρτύρητος punk ύμνος. Αποτυπώνει την ανθεκτικότητα της μπάντας απέναντι στις αντιξοότητες. Με καταιγιστικές κιθάρες, κινητήριους ρυθμούς και παθιασμένα φωνητικά, το “Banned From The USA” είναι μια κραυγή συσπείρωσης ενάντια στα γραφειοκρατικά εμπόδια και μια απόδειξη του αδάμαστου πνεύματος του punk rock.
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό! Αυτό το 7ιντσο single, που κυκλοφορεί από την Wap Shoo Wap Records, περιλαμβάνει και τις δύο ηχογραφήσεις του “Banned From The USA”. Την αρχική στούντιο session στη Σαβάνα και την επαναηχογράφηση πίσω στο Άμστερνταμ. Συμπεριλαμβανομένων και των τεσσάρων μελών της μπάντας. Περιορισμένη σε μόλις 350 αντίτυπα σε μαύρο βινύλιο. Αυτή η κυκλοφορία είναι ένα συλλεκτικό κομμάτι για τους οπαδούς του punk rock και της επαναστατικής μουσικής.
Αυτό το single στέκεται ως μια προκλητική δήλωση των The Covids, μιας μπάντας που δεν θέλει να αφήσει τις αποτυχίες να καθορίσουν το ταξίδι της. Με το κεφάλι ψηλά και τη μουσική τους δυνατά, συνεχίζουν να ξεπερνούν τα όρια και να εμπνέουν ακροατές σε όλο τον κόσμο.
Όπως είχαμε αναφέρει και σε προηγούμενο άρθρο μας, θα υπήρξε σύντομα ενημέρωση για την καθιερωμένη Warm-Up Day του Rethymno Rocks! Festival #4. Στο προαναφερθέν κείμενο μας σας είχαμε ενημερώσει διεξοδικά για όλες τις μπάντες που θα εμφανιστούν στις 30 και 31 του ερχόμενου Αυγούστου. Επίσης να θυμίσουμε ότι το Φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί ξανά στο Φρούριο της Φορτέτζας του Ρεθύμνου. Σειρά λοιπόν έχει η Warm-Up Day του φεστιβάλ που θα πραγματοποιηθεί στις 29 Αυγούστου. Ας μιλήσουμε για τις μπάντες που θα εμφανιστούν και οι οποίες είναι τέσσερις εις τον αριθμό.
Rethymno Rocks! Festival #4 Bad Contact
Bad Contact
Οι Αθηναίοι Bad Contact θα είναι η πρώτη μπάντα που θα πατήσει το πόδι της στο σανίδι του φετινού Rethymno Rocks!. Η μπάντα παίζει Heavy Metal/Hard Rock που μας πάει πίσω στη δεκαετία του ’80. Σίγουρα σε πολλούς θα φέρει ένα αίσθημα νοσταλγίας. Η μπάντα έχει κυκλοφορήσει ένα single με τον τίτλο “Out of the blue” με την φιλική συμμετοχή του γνωστού σε όλους μας Αντρέα Λάγιου. Να πληροφορήσουμε ότι η μπάντα είναι έτοιμη να κυκλοφορήσει το καλοκαίρι το νέο της άλμπουμ που θα έχει τον τίτλο “Eightball”. Ακούγοντας το κομμάτι “Out of the blue” μου έφερε στο νου την πανέμορφη εποχή που μεσουρανούσαν οι Whitesnake, Magnum, Thin Lizzy, Praying Mantis, Fair Warning, Ten κτλ. Αξίζει με χίλια να τους παρακολουθήσετε το απόγευμα της 29ης Αυγούστου.
Rethymno Rocks! Festival #4 Misty Route
Misty Route
Οι Misty Route είναι η δεύτερη μπάντα που θα εμφανιστεί στη σκηνή του φετινού Rethymno Rocks!. Οι Αθηναίοι παίζουν Alternative Metal και έχουν κυκλοφορήσει ένα άλμπουμ το οποίο φέρει τον τίτλο “Without a trace”. Η συγκεκριμένη δουλειά τράβηξε το ενδιαφέρον πολύ κόσμου με τον ατμοσφαιρικό της ήχο και τις Psychedelic Rock υφές που διανθίζουν κάθε σύνθεση τους. Σε πολλά σημεία θα σας φέρουν στο νου πρόσφατους Metallica. Είναι καλό και χρήσιμο να αναφέρουμε ότι το mastering της δουλειάς τους πραγματοποιήθηκε στα AB Mastering Studios από τον Göran Finnberg. Το να απαριθμώ μεγάλες μπάντες που έχουν δουλέψει στα AB, είναι περιττό. Οι Misty Route αποτελούν άλλο ένα πολύ καλό λόγο να παρευρεθείτε στην Warm-Up Day του Rethymno Rocks!, μιας και πρόκειται για μια πολύ ανερχόμενη μπάντα.
Rethymno Rocks! Festival #4 Saturday Night Satan
Saturday Night Satan
Για τους Saturday Night Satan τα λόγια είναι περιττά. Θα είναι η τρίτη μπάντα που θα ανέβει στο stage του Rethymno Rocks!. Η μπάντα έχει κυκλοφορήσει μια σειρά από επιτυχημένα singles και σχετικά πρόσφατα κυκλοφόρησε το ντεμπούτο της, “All things black”. Η μπάντα ουσιαστικά χαρακτηρίζεται ως Occult Metal σχήμα και αποτελείται από την Kate Soulthorn και τον Δημήτρη Κότση. Η Kate είναι η frontwoman της μπάντας και ο Δημήτρης είναι υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος των ενορχηστρώσεων του ντεμπούτο τους. Το τελευταίο κυκλοφόρησε τον προηγούμενο Μάρτιο και χαρακτηρίζεται ως Occult Heavy Metal/Rock δουλειά. Πραγματικά έχει πολύ καλό ήχο η δουλειά τους. Κομμάτια όπως “By the river”, “Devil in disguise” και “Witches dance” θα κάνουν πολύ κόσμο να χορέψει στους ρυθμούς τους. Οι Saturday Night Satan είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να παρακολουθήσετε κάτι αρκετά διαφορετικό το βράδυ της Πέμπτης. Εμμμ έχουν παίξει και με Green Lung!
Rethymno Rocks! Festival #4 Babel Trio
Babel Trio
Οι Babel Trio σχηματίστηκαν στο Ρέθυμνο το 2012 και έχουν κυκλοφορήσει τρία άλμπουμ και έχουν εμφανιστεί σε πολλά φεστιβάλ στη χώρα μας. Η μπάντα παίζει ένα μείγμα παραδοσιακής Κρητικής μουσικής, ηλεκτρικό λαούτο μέσα γαρ, progressive/sludge/grunge metal με ψυχεδελικές ιδέες διάσπαρτες στις συνθέσεις τους. Ουσιαστικά, να το πούμε πιο απλά. Οι Babel Trio είναι το “σταυροδρόμι” της Κρητικής μουσικής με το Progressive Rock.
Η μπάντα εστιάζει στο ηλεκτρικό λαούτο και με αυτό αντικαθιστά την ηλεκτρική κιθάρα. Είναι αυτό που λένε και οι ίδιοι στη σελίδα τους στο Bandcamp: “Aν ποτέ οι Tool και οι Black Sabbath συναντούσαν τους παλιούς μουσικούς της Κρήτης σε ένα μεγάλο φαγοπότι, η μουσική υπόκρουση θα ήταν αυτή των Babel Trio.” Από εμένα σας προτείνω να ακούσετε το διάσημο, ιστορικό και χιλιοδιασκευασμένο “Sound of silence” των Simon and Garfunkel, διασκευασμένο από τους Babel Trio. Η διασκευή θα σας στείλει αδιάβαστους και θα ψάχνεστε. Οι Babel Trio είναι ένας εξαιρετικός λόγος να παρευρεθείτε στη Warm-Up Day του φετινού Rethymno Rocks!.
Rethymno Rocks! Festival #4
Αν κρίνουμε λοιπόν από την Warm Up Day, το φετινό Rethymno Rocks! Festival #4 έχει θέσει τον πήχη πολύ ψηλά. Εγώ θα τονίσω ότι τα σχήματα που θα εμφανιστούν στις 29 Αυγούστου είναι ένα προς ένα, unique που λένε και στο χωριό μου. Υπάρχει μια μεγάλη δυναμική από την πρώτη κιόλας ημέρα για να έχει στρωμένο το χαλί για το “κυρίως μενού”. Είμαι της άποψης ότι και οι τέσσερις μπάντες διαθέτουν τα εχέγγυα να ζεστάνουν για τα καλά τον κόσμο που θα έρθει να τους παρακολουθήσει και να τον ετοιμάσει για το καυτό διήμερο. Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στην διοργάνωση για τις επιλογές τόσο των παραπάνω σχημάτων, όσο και συνολικά του τριημέρου. Η άριστη, ακριβής και μετρημένη δουλειά συνεχίζεται και φέτος με μεγάλη επιτυχία. Θα τα πούμε στο “πεδίο της μάχης”!
Οι Deicide έχουν να κυκλοφορήσουν νέα δουλειά αρκετά χρόνια, για την ακρίβεια από το 2018. Τότε κυκλοφόρησαν το “Overtures of blasphemy” το οποίο και προσωπικά βρήκα πολύ καλό. Αγνό Αμερικάνικο Death Metal από την Tampa της Florida που κατέχουν και την πατέντα ευρεσιτεχνίας ας πούμε. Μην ξεχνάμε ότι από την συγκεκριμένη περιοχή βγήκαν οι Death, Monstrosity, Morbid Angel, Atheist, Six Feet Under και Obituary. Πιο μετά μετακόμισαν και οι Cannibal Corpse προς τα εκεί. Τεράστια “σχολή” που θεωρήθηκε ανεπίσημα η πρωτεύουσα του Death Metal. Τα Morrisound Studios κατέχουν το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για τον ξεχωριστό ήχο που έβγαινε από τις μπάντες της περιοχής. Ο Scott Burns και τα Morrisound Recording Studios τα οποία διαχειρίζονταν τα αδέρφια Morris δημιούργησαν έναν ήχο στα τέλη των ’80s και την επόμενη δεκαετία που έμεινε στην ιστορία. Μόνο τις δισκογραφίες των Death και Morbid Angel να βάλουμε, φτάνει.
Deicide-“Banished by sin”
Έτσι λοιπόν οι Deicide ξεκίνησαν από εκεί κυκλοφορώντας τα δυο πρώτα άλμπουμ το 1990 και 1992. Ναι, το ομώνυμο και το “Legion” είναι κλασσικά στο χώρο του Αμερικάνικου Death Metal και δεν χωράει αμφιβολία περί τούτου. Μετά ήρθαν σκαμπανεβάσματα στη δισκογραφία τους αλλά δεν το άφησαν έτσι. Τα “Scars of the crucifix” και “The stench of redemption” κέρδισαν πολύ κόσμο. Από το 2013 και μετά πραγματικά κυκλοφορούν πολύ καλά άλμπουμ οι Deicide, ειδικά το “In the minds of evil” ήταν όλα τα λεφτά, όπως και το επόμενο όπως προείπαμε. Τώρα έχουμε νέο άλμπουμ από τον Glenn Benton και την παρέα του, έχοντας μετακομίσει από την Century Media στην νεοσύστατη Reigning Phoenix Music.
Deicide
Το “Banished by sin” είναι ένα ακόμα πολύ καλό άλμπουμ από τους Deicide. Η συνταγή απλή, κοπανήματα και λιγοστή μελωδία με Slayer like solos. Δεν θες μεγάλα κομμάτια σε διάρκεια, τρίλεπτα άντε τετράλεπτα στην καλύτερη. Απλές δομές με καταιγιστικά riffs, παρανοϊκά και γεμάτα βλασφήμια φωνητικά από τον Glenn Benton. Solos την μια μελωδικά όπως το τελευταίο κομμάτι “The light defeated” και από την άλλη πιο ακραία.
Η παραγωγή με το πρώτο άκουσμα στο “From unknown heighs you shall fall” καταλαβαίνεις ότι ο ήχος είναι ΓΕΜΑΤΟΣ, ακούγονται τα πάντα καθαρά. Δεν έχει “θαφτεί” τίποτα. Τα χαρακτηριστικά περιορισμένα μελωδικά solos δείχνουν ότι οι Deicide το έχουν πάει το “σενάριο” προς το πιο τεχνικό Death Metal. Η μπάντα έχει προσανατολιστεί στα πιο thrash metal tempos όπως στα “Doomed to die” και “Sever the tongue”.
Σε αυτό το άλμπουμ θα ακούσετε τα περισσότερα μελωδικά leads που έχουν ακουστεί από αυτή την μπάντα, όπως και αρκετά shredding solos. Πραγματικά οι κιθαρίστες Taylor Nordberg και Kevin Quirion έχουν πραγματοποιήσει θεσπέσια δουλειά στο “Banished by sin”. Thrashy riffs όπως στο “Faithless” είχα πολύ καιρό να ακούσω και να μετατρέπεται το κομμάτι σε Thrash/Death κοπάνημα.
Εδώ λοιπόν μιλάμε για ένα δίσκο Old School Thrash/Death Metal με σύγχρονη παραγωγή. Το “Banished by sin” είναι ένα άλμπουμ που δεν θα απογοητεύσει κανέναν οπαδό του Extreme Metal και μάλιστα στα 40 λεπτά που διαρκεί θα τον κάνει να το βάλει ξανά από την αρχή. Δεν είναι ένα ακόμα άλμπουμ Brutal Death Metal, διαθέτει μέσα στοιχεία που όσο το ακούς βρίσκεις περισσότερα. Το προτείνω ανεπιφύλακτα.
Dirty Granny Tales: 'The Philanthropist' Live report
photos By Jo Gogou
Οι Dirty Granny Tales για όσους γνωρίζουν και μη, αποτελούν την δική μας σκοτεινή πλευρά των σκέψεων μας. Αν η Ελλάδα μπορεί να έχει goth χαρακτήρα και θέλουμε να τον εξάγουμε, τότε σίγουρα αυτοί θα μας αντιπροσώπευαν. Όπως έκαναν άλλωστε και στο Βερολίνο, όπου έλειπαν τα τελευταία χρόνια.
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που τα μουσικοθεατρικά παραμύθια της βρώμικης γριάς, γεννούν ολοένα και νέα ερεθίσματα. Μήπως όμως ο πραγματικός κόσμος, είναι η μούσα τους;
Στις 22 Μαϊου, βρεθήκαμε στη πρεμιέρα της παράστασης ‘The Philanthropist‘ όπου θα φιλοξενηθεί για 4 ακόμα παραστάσεις στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. Μάθετε περισσότερα για το πρόγραμμα μέσα από την ατζέντα μας και φροντίστε για το εισιτήριο σας.
Dirty Granny Tales: ‘The Philanthropist’ Live report photos By Jo Gogou
Dirty Granny Tales
Πέρασαν 5 χρόνια από την τελευταία τους παράσταση στην Ελλάδα μα όπως φάνηκε, η καραντίνα κατάφερε να τους δώσει τόσες ιδέες, όπως και σε πολλούς καλλιτέχνες άλλωστε. Τα σκηνικά ήταν έτοιμα από νωρίς και ο κόσμος είχε έρθει στην ώρα του. Αυτές οι σκοτεινές και spooky πινελιές που προσθέτουν κάθε φορά και βοηθούν το μυαλό μας να κατανοήσει καλύτερα το μουσικό τους στοιχείο.
Γιατί οι Dirty Granny Tales δεν είναι θεατρίνοι, αλλά και ούτε και απλά μουσικοί. Είναι ένα σύμπλεγμα μουσικοθεατρικών καλλιτεχνών, που έχουν την ανάγκη να εξωτερικεύσουν επί σκηνής, live αυτό ακριβώς που σκέφτονται.
The Philanthropist
Η παράσταση ξεκίνησε λίγο μετά τις 21:00. Όπως είχαμε ήδη ενημερωθεί και μέσα από την συνέντευξη που μας είχαν παραχωρήσει, τα μέλη της βρώμικης γριάς θα είχαν πλέον διπλό χαρακτήρα. Ναι μεν η μουσική είναι το βαρύ τους στοιχείο, από την άλλη η γιαγιά αυτή κατάφερε επιτέλους και τους μαγέψει. Αυτό σημαίνει πως συμμετέχουν κανονικά σε όλο το έργο. Θα μου πεις τώρα πως γίνεται αυτό;
Με την τεχνική του Looping και multi instrument solo performance πολλές φορές η μουσική παράγεται από ένα η δύο άτομα δίνοντας τη δυνατότητα στους υπόλοιπους μουσικούς να αφήσουν τα όργανα τους και να μπουν σε θεατρικό ρόλο.
Ένα σκοτεινό ατμοσφαιρικό μουσικό παραμύθι ξεκινά, όπως ακριβώς του πρέπει. Ελάχιστα φώτα, φιγούρες που σε κάνουν να ανατριχιάσεις και την βρώμικη γριά να μας αφηγείται απλώς ένα σκοτεινό ατμοσφαιρικό παραμύθι.
Για ακόμα μια φορά, κατάφεραν να αποδώσουν σκέψεις μας, μέσα από την ειρωνεία της καθημερινότητας που βιώνουμε, αλλά και ζήσαμε για 2 χρόνια κλεισμένοι και στην ουσία φυλακισμένοι στα ίδια μας τα σπίτια.
Dirty Granny Tales: ‘The Philanthropist’ Live report photos By Jo Gogou
The details
Δεν ξέρω αν πρέπει να μπω σε λεπτομέρειες της παράστασης και αυτό γιατί δεν θέλω να προδώσω το έργο. Σίγουρα ο κάθε ένας μπορεί να αποδώσει αυτό που είδε, διαφορετικά. Συνήθως μοιραζόμαστε αυτό που έχουμε ανάγκη να βγει. Κάπως έτσι και αυτή η παράσταση. Θα πρέπει ο ίδιος να ορίσεις ποιος είναι ο φιλάνθρωπος και τι σου έκανε ή συνεχίζει να πράττει. Πόσο καλό σου κάνει και γιατί τον έχεις ανάγκη. Ποια είναι η πλύση εγκεφάλου που δέχεσαι αλλά και που φτάνουν τα όρια ελευθερίας.
Είναι το τέρας αυτό που έχουμε στο μυαλό μας ή το μυαλό μας γεννά επί 10 τις λάθος πληροφορίες που μας δίνουν;
Θα σας αφήσω να βγάλετε τα συμπεράσματα σας με ευχή να κατανοήσετε το βαθύτερο νόημα, είτε προσέχοντας λίγο παραπάνω τους στίχους είτε παρατηρώντας την ιστορία. Μην ξεχνάς πως έχεις, ήχο, εικόνα, animation… Φουλ πληροφορία που δεν ξέρεις που να σταθείς.
Βέβαια στην σκηνή, το κάθε τι έχει τον ρόλο αλλά και την θέση του, οπότε μπορείς να επιλέξεις που θα πέσει το μάτι σου.
Διαδραστικό; Ναι.
Έχε μαζί σου ένα κέρμα και σκέψου καλά αν θέλεις να συμμετάσχεις στα σκοτεινά και ύπουλα αυτά παραμύθια… της βρώμικης γριάς.
Συμμετέχουν:
Μιχάλης Κασβίκης στα κρουστά
Σταύρος Μητρόπουλος στο τραγούδι, έγχορδα
Χριστίνα Συριοπούλου στο πιάνο, φωνητικά
Γιώργος Σμακ σε κιθάρα, φλογέρα, μελόντικα πλήκτρα και φωνητικά
Κατασκευές από τον Διονύση Ανδριόπουλο
Αυτό δεν είναι ένα μήνυμα αυτοεορτασμού. Δεν είναι μια επανένωση. Αυτό δεν είναι καν ένα κανονικό δελτίο τύπου. Αυτές οι γραμμές είναι απλά για να επικοινωνήσουν λεπτομέρειες που σχετίζονται με την παραγωγή ενός δίσκου. Γιατί οι Three Second Kiss επιστρέφουν μετά από δώδεκα χρόνια με μια νέα δουλειά. Ένα άπειρο χρονικό διάστημα σε σύγκριση με τους χρόνους της σύγχρονης μουσικής αγοράς. Ένα χάσμα.
Όσο ενεργό και αν ήταν το τρίο αρχικά, το 1993, οι Three Second Kiss είναι στην ευχάριστη θέση να μοιραστούν τις λεπτομέρειες για την ανακοίνωση της υπογραφής τους. «Είμαστε χαρούμενοι που αυτό το άλμπουμ θα κυκλοφορήσει από την Overdrive Records. Πιστεύουμε ότι οι άνθρωποι που εργάζονται εκεί οδηγούνται από ένα ειλικρινές πάθος για την πιο άμεση και αιχμηρή μουσική. Γνωρίσαμε κάποια μέλη αυτής της οικογένειας και πιστεύουμε ότι μοιραζόμαστε την ίδια μουσική ιστορία. Μεγαλώσαμε με τους ίδιους ήχους και μια ειλικρινή και αδιαμεσολάβητη στάση απέναντι στον μουσικό κόσμο».
Από την Μπολόνια, την ιστορική πατρίδα των Three Second Kiss, με την πάροδο των ετών η επιχειρησιακή βάση του συγκροτήματος μεταφέρθηκε στην Κατάνια της Ιταλίας .Στην πραγματικότητα, σήμερα τα δύο τρίτα του γκρουπ ζουν εκεί. Αναμφίβολα κάτι από το χάος και τον ρυθμό που συνδέεται με αυτή την πόλη, κάτι από τον συνεχή νομαδισμό στον άξονα BOCT επηρέασαν τη νέα συνθετική πορεία.
Έτσι, 12 χρόνια μετά την τελευταία δουλειά των Three Second Kiss
(Tastyville, Africantape Rec. 2012), έρχεται το FROM FIRE I SAVE THE FLAME. 11 κομμάτια που δεν συνεχίζουν τον μουσικό λόγο του συγκροτήματος από εκεί που τον άφησαν. Τουλάχιστον στα δικά μας αυτιά δεν ακούγεται έτσι όπως ήμασταν. Εννέα κομμάτια σχεδιασμένα ανάμεσα στη σύνθεση και το ένστικτο. Την καρδιά και το μυαλό, το φως και το σκοτάδι, επηρεασμένα από ατελείωτες μετακινήσεις. Υλικοτεχνικές και υπαρξιακές δυσκολίες, χωρισμούς και συμφιλιώσεις, νέους έρωτες και ξαναβρεθείσες φιλίες. Δεν κάνουμε κριτική στους εαυτούς μας, όπως κάνουν σχεδόν όλοι στα press kit τους. Σίγουρα δεν παραθέτουμε μεμονωμένα τραγούδια υμνώντας τις κρυφές αρετές τους.
three second kiss
Δεν είναι γελοίες εκείνες οι μπάντες που αυτοϊκανοποιούνται βάζοντας τους εαυτούς τους στο πλευρό των μουσικογράφων; Θα προσπαθήσουμε σαν Three Second Kiss να μην το κάνουμε αυτό. Είμαστε «μέσα» στον ήχο μας και απλά δεν μπορούμε να τον ορίσουμε απ’ έξω. Απλά λέμε ότι ποτέ όπως σήμερα, όταν η ζωή έχει γίνει τόσο περίπλοκη, στεγνή, παράλογη, διχαστική, ψευδώς κοινωνική, ποτέ όπως σήμερα το να παίζουμε, να συνθέτουμε, να μοιραζόμαστε μουσική και να ηχογραφούμε αυτόν τον δίσκο δεν είχε νόημα για εμάς.
Ωστόσο, θα θέλαμε να αναφέρουμε ότι για να αποτυπώσουμε καλύτερα αυτή τη νέα κατάσταση του μυαλού, καλέσαμε απευθείας τον Don Zientara από το Arlington/Washington DC. Για να πιάσει τους ήχους και να αναπαράγει το αμάλγαμα της μπάντας. Ο Don Zientara ήταν ο τέλειος ηχολήπτης για να επιστρέψει τον ηλεκτρισμό και την ενσυναίσθηση αυτών των 9 κομματιών. Αποτέλεσμα οραματικού και σκληρού punk rock. Αυτά τα ηχητικά τζαμαρίσματα και η ελευθερία, απαλλαγμένα από ένα κωδικοποιημένο μουσικό είδος, που πιστεύουμε ότι ήταν πάντα το σήμα κατατεθέν των TSK από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 μέχρι σήμερα, σε εκείνη την ιταλική post-punk σκηνή που μπόρεσε να περάσει τα εθνικά σύνορα και να γίνει αντιληπτή και στο εξωτερικό.
Οι Αθηναίοι Subfire μετά από το επιτυχημένο τους ντεμπούτο, “Define the sinner”, επιστρέφουν με το νέο τους άλμπουμ, “Blood omen”. Να πούμε ότι οι Subfire βρίσκονται αρκετά χρόνια στο κουρμπέτι, μιας και έχουν κυκλοφορήσει πιο πριν τόσο demos όσο και EP. Ευτυχώς πριν λίγα χρόνια κυκλοφόρησαν ένα αξιοπρεπέστατο ντεμπούτο που ακούγεται με περίσσια άνεση από οπαδούς του είδους. Η Symmetric Records του Bob Katsionis έχει κυκλοφορήσει και τα δυο άλμπουμ των παιδιών. Τόσο η παραγωγή όσο και η μίξη έχει πραγματοποιηθεί από τον Bob, το mastering έχει πραγματοποιηθεί από τον Νάσο Νομικό της VU Productions.
Στο είδος υπάρχει πολύ σωρός από μπάντες που αντιγράφουν πατέντες παλαιότερων συγκροτημάτων
Ο χώρος του Heavy/Power Metal είναι πολύ δύσκολος για να ξεχωρίσεις, υπάρχει πολύ σωρός από μπάντες που αντιγράφουν πατέντες παλαιότερων συγκροτημάτων. Και για να μην παρεξηγηθούμε, τα ίδια συμβαίνουν σε πολύ δημοφιλή παρακλάδια της αγαπημένης μας μουσικής, όπως το μελωδικό Death Metal ή το παραδοσιακό Heavy Metal και το Majestic Black Metal. Τι χρειάζεται λοιπόν μια μπάντα για να ξεχωρίσει μουσικά?
Πολύ καλή ομάδα οι Subfire
Σίγουρα έναν πολύ ταλαντούχο τραγουδιστή. Οι Subfire τον έχουν και ακούει στο όνομα Veandok. Χρειάζεται και έναν εξαιρετικό κιθαρίστα. Τον έχει και αυτόν και ακούει στο όνομα Γιώργος Λαρεντζάκης. Χρειάζεται και ένα στιβαρό rhythm section. Οι Subfire διαθέτουν και από αυτό. Οι Rindra Rado και Ηλίας έχουν φτιάξει ένα πολύ καλό δίδυμο. Ο παραγωγός παίζει σημαντικό ρόλο σε κάθε μπάντα και σε πολλές συνεντεύξεις ρωτάω συνέχεια αν θεωρείτε ένας παραγωγός το επιπρόσθετο μέλος μιας μπάντας. Θεωρώ σε μεγάλο βαθμό ότι ο Bob Katsionis έχει πολύ μεγάλη εμπειρία να καθοδηγήσει μια μπάντα για να έχει μια ουσιώδη βελτιστοποίηση για το τελικό της αποτέλεσμα.
Subfire: “Blood Omen”
Οι Subfire μας εξιστορούν μια πολύ ωραία ιστορία στο “Blood omen”
Το “Blood omen” ειλικρινά με εξέπληξε, μιας και έχουμε να κάνουμε με πολύ καλούς παίκτες και με έναν θαυμάσιο ήχο. Το άλμπουμ πραγματεύεται μια ιστορία. Τα γεγονότα διαδραματίζονται στην εποχή Edo του 16ου αιώνα στην Ιαπωνία. Οι χαρακτήρες που εμπλέκονται είναι ο Shogun της εποχής (Tokugawa Ieyasu: ήταν ένας daimyo και αργότερα Shogun της φεουδαρχικής Ιαπωνίας), ο θρυλικός Hattori Hanzo (το δεξί χέρι του Σογκούν). Είναι μια πολύ όμορφη ιστορία που ταιριάζει “γάντι” στο υλικό του “Blood omen”.
Μουσικά η μπάντα κινείται στο μελωδικό Heavy/Power Metal με επιρροές από Judas Priest πρωτίστως και δευτερευόντως από Primal Fear και Stratovarius.
Riffs της “σχολής” Judas Priest και επιρροές από την Φινλανδική σκηνή
Η μπάντα έχει διαμορφώσει ήδη ένα προσωπικό στυλ που την κάνει να ξεφεύγει από τις μπάντες που κυριαρχούν στο είδος. Τα “Tides of Alibis” και “Rage of emotions” σε βάζουν στον μελωδικό κόσμο των Subfire. Το πρώτο έχει πανέμορφα πλήκτρα και εμπνευσμένα riffs, όπως και αρκετές αλλαγές στο tempo. Το δεύτερο χαρακτηρίζεται από την τραχύτητα του αλλά και την ταχύτητα του, δαιμονιώδη riffs της σχολής Judas Priest και τρομερά φωνητικά. Το “Samurai” είναι ένα κομμάτι με λίγες επιρροές από Φινλανδικό Power Metal, πιασάρικες μελωδίες και πολύ όμορφες μελωδικές “γράμμες” από τον Veandok.
Το “Path of asssassin” χαρακτηρίζεται από το επικό ρεφρέν και τις μελωδίες στις κιθάρες, ένα κομμάτι που στα live θα κάνει χαμό. Το “Iga land” ξεκινάει με ένα riff “γέννημα θρέμμα” NWOBHM και βασικά οδηγεί το κομμάτι σε παραδοσιακά Heavy Metal μονοπάτια. Τρομερά φωνητικά από τον Veandok. Το “Rise” έχει τρομερό solo και ξεκινάει ήσυχα μέχρι που έρχεται η καταιγίδα με τα riffs.
Στο “Unbreakable” έχουμε την συμμετοχή ενός από τους κορυφαίους performer της Ευρώπης για το είδος, Ralph Scheepers. Μια συμμετοχή που ταιριάζει τέλεια σε όλο το κομμάτι, που είναι και το πιο επιθετικό τους.
Συνεχίζει το άλμπουμ με full επίθεση και “Black edged meitu”. Σύνθεση που μένει στο μυαλό με τις αλλαγές που διαθέτει και τα πλήκτρα φυσικά. Το τελευταίο κομμάτι “Hunter of dreams” ξεκινάει μελωδικά. Θυμίζοντας τόσο Stratovarius όσο και τα άλμπουμ του Timo Tolkki με το project του, Timo Tolkki’s Avalon. Αυτή η σύνθεση ήταν ότι καλύτερο για κλείσιμο.
Ακούγοντας το άλμπουμ των Subfire πολλές φορές έβρισκα συνέχεια μέσα λεπτομέρειες.
Πέρα από όλα αυτά τα λόγια για το άλμπουμ,έχουν τα παιδιά να προσφέρουν? Εγώ θα απαντήσω πως ναι, έχουν ακόμα να δώσουν πολλά. Φάνηκε κατά πολύ από την ακρόαση του “Blood omen” ότι οι τύποι έχουν τα skills για να κάνουν πολλά περισσότερα στο μέλλον. Ακούγοντας το άλμπουμ πολλές φορές έβρισκα συνέχεια μέσα λεπτομέρειες. Όπως το βιρτουόζικο solo στο τελευταίο κομμάτι, όπως τις ευρηματικές αλλαγές στο “Rise” στα φωνητικά. Επίσης, όπως κυλούσε το άλμπουμ μαζί με το concept, σε συνέπαιρνε αγνοώντας να παραλείψεις κάποια σύνθεση.
Oι Subfire σίγουρα δεν έχουν ένα δρόμο στρωμένο με ροδοπέταλα, αλλά…
Βάσει όλων αυτών, οι Subfire σίγουρα δεν έχουν ένα δρόμο στρωμένο με ροδοπέταλα. Όμως έχουν τις ικανότητες να κατακτήσουν ακόμα περισσότερα με την σκληρή δουλειά που κάνουν. Το “Blood omen” είναι μια πολύ καλή εξέλιξη για αυτούς και σίγουρα στο μέλλον θα μας απασχολήσουν.
Ας δούμε τη νέα δουλειά του Kerry King ξεχωριστά από ότι έχει πράξει στο παρελθόν και ας ξεχάσουμε για λίγο ότι βρισκόταν στις τάξεις των Slayer. Ήμουν από τους οπαδούς των Slayer που όταν απεβίωσε ο Jeff Hanneman είχα αναφέρει ότι έπρεπε να αποσυρθούν. Τόσο ο Jeff όσο και ο Lambardo ήταν από τα σημαντικότερα κεφάλαια στους Slayer. Ας τα αφήσουμε αυτά πίσω γιατί δεν θα έχει την ομορφότερη κατάληξη αυτή η κριτική.
Ο Kerry King έκανε εξαιρετικές επιλογές για την μπάντα του
Ο Kerry King αποφάσισε να μαζέψει τέσσερις μουσικούς από τα καλύτερα παιδιά της σκηνής στις ΗΠΑ και να δημιουργήσει μια νέα μπάντα. Ο λόγος για τον τρομερό Mark Osegueda στα φωνητικά, τον Phil Demmel στις κιθάρες, τον κολλητό Paul Bostaph στα drums και τον Kyle Sanders στο μπάσο. Όλοι τους διαθέτουν από τα καλύτερα βιογραφικά. Μπήκε στα Henson Studios του Los Angeles στην Καλιφόρνια και ηχογράφησε το “From hell i rise”. Το ντεμπούτο της νέας του μπάντας, ας το πούμε από τώρα, είναι ένα πολύ αξιόλογο άλμπουμ.
Kerry King: “From hell I rise”
Έχει από όλα μέσα, ότι θέλει να ακούσει ένας οπαδός του είδους. Τα “Where i reign” και “Residue” ξεκινάνε με οργή το “From hell i rise”. Ο Osegueda ακούγεται σαν να έχει πραγματικά τα μισά χρόνια της ηλικίας του.
Ο Phil Demmel ακούγεται λες και έπαιζε καμιά δεκαετία με τον Kerry King. Ο γνωστός σε όλους μας Paul Bostaph γνωρίζει τι να δώσει σε ένα άλμπουμ σαν αυτό. Ο Kyle Sanders με το μπάσο του προσδίδει τον απαραίτητο όγκο και έχει “δέσει” με τις δίκασες του Bostaph. Αυτό που γίνεται στο “Crucifixation” δεν λέγεται. Σαρωτικό Up tempo κομμάτι. Από κοντά έρχονται και τo “Rage”, όπως και το ομώνυμο κομμάτι.
Kerry King
Είναι ένα άλμπουμ που “τρέχει” εξαιρετικά, δεν θα βαρεθείς στιγμή
Χαοτικά riffs στην πλειονότητα των συνθέσεων μπλέκονται αριστοτεχνικά με τα μελωδικά solos όπως και η άρρωστη ατμόσφαιρα του “Tension”. Σύνθεση “σφηνάκι” το “Everything i hate about you”, ότι συντομότερο έχει γράψει επίσημα ο King. Το “Toxic” είναι ένα κομμάτι με πολλές αλλαγές στην ταχύτητα του, με solo που σου καρφώνεται στο μυαλό και έναν Osegueda να βγάζει τον καλύτερο του εαυτό.Στο ίδιο μοτίβο και το “Two fists” με μια πιο Νεοϋορκέζικη hard core φάση.
Τα “Shrapnel”, “Idle hands” και “Trophies of the tyrant” δεν μπορείς να πεις ότι ξεχωρίζουν αλλά δεν τα λες και άσχημα κομμάτια. Συμπληρώνουν ένα Thrash Metal άλμπουμ χωρίς πολλά πολλά για να αναλύσουμε. Εν κατακλείδι, το “From hell i rise είναι μια πολύ αξιόλογη δουλειά που θα λατρέψει ο μέσος οπαδός του είδους.
1993. Το έτος που κυκλοφόρησαν το “Thy mighty contract” οι Rotting Christ. Οι Necromantia το “Crossing the fiery path”. Οι Varathron το “His majesty at the swamp”. Τα early ’90s για το Ελληνικό Black Metal ήταν γεμάτα δόξα και αγάπη για την μουσική αυτή. Κάνεις δεν μπορεί να ξεχάσει την αξία αυτών των άλμπουμ και την κληρονομιά που άφησαν στην επόμενη γενιά του είδους παγκοσμίως. Δεν χωράει η παραμικρή αμφιβολία ότι αυτές οι μπάντες μαζί και με τους υπόλοιπους από την Βόρεια Ευρώπη, παρέδωσαν μαθήματα ακραίου Metal. Τα σχήματα αυτά αντιμετώπισαν μεγάλες, σχεδόν ανυπέρβλητες δυσκολίες για να μας αφήσουν αυτά τα έργα τέχνης. Έργα τέχνης που μνημονεύουμε 30 χρόνια μετά, συζητάμε συνέχεια για την επίδραση τους στις επόμενες γενιές και ψαχνόμαστε να βρούμε ένα “ψήγμα”. Δεν υπάρχει. Ούτε σε αυτά, ούτε στα επόμενα.
Rotting Christ: “Pro Xristou”
Τα “Thy mighty contract” και “Non Serviam” άνοιξαν τον δρόμο διάπλατα
Πάντα πρέπει να λέμε κάποια πράγματα για την ιστορία. Χωρίς αυτή δεν θα υπήρχε τίποτα. Το Black Metal χωρίς τα “Into the pandemonium”, “Under the sign of the black mark”, “Apocalyptic raids”, “De mysteriis dom Sathanas”, “In the nightside eclipse”, “His majesty at the swamp”, “Crossing the fiery path” και “Thy mighty contract” θα ήταν πολύ διαφορετικό. Δεν θα υπήρχε καν στη μορφή αυτή. Βάζω τους Rotting Christ σε αυτή την κατηγορία, όμως αντιμετώπισαν πολλές περισσότερες δυσκολίες για να κυκλοφορήσουν αυτό που ήθελαν και να υπάρξει η αποδοχή. Τα “Thy mighty contract” και “Non Serviam” άνοιξαν τον δρόμο διάπλατα. Μετά ήρθε το συμβόλαιο με την Century Media και τα υπόλοιπα είναι ιστορία γραμμένη με χρυσά γράμματα. Και φανταστείτε να κυκλοφορούσε το “Non Seviam” από τον Hervé τι θα γινόταν.
Οι Rotting Christ κυκλοφόρησαν νέο άλμπουμ, ονομάζεται “Pro Xristou” και είναι το έκτο τους άλμπουμ με την Season of Mist. Το “The Heretics” δημιούργησε προσδοκίες για το τι να περιμένουμε από την ιστορική μπάντα στο μέλλον. Κομμάτια όπως “The raven”, “Heaven and hell and fire”, “Fire, God and fear” και “In the name of God” συγκαταλέγονται ανάμεσα στις καλύτερες συνθέσεις τους για τα χρόνια που βρίσκονται στη Γαλλική εταιρεία. Οι προσδοκίες μεγάλες λοιπόν.
Rotting Christ
Οι Rotting Christ και η θεματολογία του νέου δίσκου
Το “Pro Xristou” θεματολογικά έχει να κάνει με την αντίσταση που έφεραν οι αφανείς διαχειριστές των αρχαίων αξιών και γνώσεων ενάντια στο κύμα των οργανωμένων θρησκειών όπως είναι ο Χριστιανισμός. Το “Saoirse”, που στα γαελικά σημαίνει “ελευθερία”, ενσαρκώνει το κάλεσμα για απελευθέρωση που ακούγεται από τους φρουρούς της αρχαίων ρητών και σοφίας. Η σύνθεση σας μεταφέρει στους βαθείς στοχασμούς του άλμπουμ, στους ειδικούς σκοπούς του. Την εξύμνηση των αρχαίων αξιών μέσα από τους αιώνες. Η θεματολογία του δίσκου είναι από τις αγαπημένες μου. Ο δίσκος έχει να κάνει ακόμα και με τις αξίες των Βόρειων λαών, όπως στο κομμάτι “Like father, like son”. Είναι ουσιαστικά ένα αφηγηματικό τραγούδι που εξιστορεί την κληρονομιά που περνάει από τον πατέρα στο γιο.
“The coarse of empire: Destruction” και Rotting Christ
Το εξώφυλλο είναι ουσιαστικά ο πίνακας “The coarse of empire: Destruction” του Αμερικάνου ζωγράφου Thomas Cole ο οποίος φιλοτεχνήθηκε το 1836. Ουσιαστικά είναι μια αλληγορική ελαιογραφία. Βασικά αποτελεί το τέταρτο μέρος από τα πέντε έργα του για την επική σειρά “The coarse of empire”. Για την ακρίβεια μας προσφέρει την καταγραφή για την άνοδο και την παρακμή μιας φανταστικής αυτοκρατορίας. Πολλούς στοχαστές τον 19ο αιώνα απασχόλησε η κυκλική φύση των πολιτισμών και η αέναη σύγκρουση του διαχρονικού φυσικού κόσμου και των προοδευτικών ιδεών όπως η βιομηχανοποίηση.
Παραγωγή “κρύσταλλο”
Η παραγωγή πραγματοποιήθηκε στα Devasoundz Studios στην Αθήνα, σε αντίθεση με τον προκάτοχο του που έγινε στα Pentagram Studios. Η μίξη και το mastering πραγματοποιήθηκαν στα Fascination Street Studios στο Örebro της Σουηδίας από τον Jens Bogren. Δηλαδή εκεί που πάει η μισή Σκανδιναβία. Η παραγωγή και ο ήχος γενικά είναι ότι πρέπει για την θεματολογία του δίσκου. Εδώ χρειαζόταν το έπος, η πνευματικότητα και η μυστηριακή ατμόσφαιρα. Το τελικό αποτέλεσμα αντικατοπτρίζει τα προαναφερθέντα χαρακτηριστικά.
Θα μιλήσουμε για το “Pro Xristou” ως μια νέα δουλειά μιας ιστορικής μπάντας που ακούει στο όνομα Rotting Christ
Εδώ δεν ήρθαμε για να μιλήσουμε για ομοιότητες με το παρελθόν. Ψάξτε σε άλλα κείμενα για να δείτε συγκρίσεις με δίσκους της μπάντας προ τριάντα, είκοσι, δέκα ή και πέντε ετών. Θα μιλήσουμε για το “Pro Xristou” ως μια νέα δουλειά μιας ιστορικής μπάντας που έχει προσφέρει τα πάντα στον ακραίο ήχο της χώρας μας με πανάξιους συνοδοιπόρους. Το “Pro Xristou” είναι ένα άλμπουμ επικό και μυσταγωγικό με αρκετές μελωδίες που κουβαλάνε δόξα, νοσταλγία και οργή. Οι κιθάρες οδηγούν το “άρμα” για την κατάκτηση του στόχου αυτού. Heavy metal riffs που έχουν τις ρίζες τους στη Σκανδιναβική παράδοση, ναι το φάντασμα του Quorthon όπως σε κάθε μπάντα του είδος, βρίσκεται εδώ. Οι χορωδίες που έχουν χρησιμοποιηθεί είναι απόλυτα ταιριαστές και επιτυχείς. Το “Pro Xristou” χαρακτηρίζεται από την απλότητα του. Δεν μπερδεύει τον ακροατή.
“Pix, lax, dax” και “Pretty world, pretty dies” είναι από τα πολύ αγαπημένα μου κομμάτια. Τα θεωρώ ξεκάθαρα extreme gothic metal κομμάτια που σε συνδυασμό με τα ουρλιαχτά του Necromayhem και τον mid tempo ρυθμό που ακολουθούν, τα κάνει να ξεχωρίζουν. Από τα εισαγωγικά λόγια του πρώτου κομματιού μέχρι και το “ᛦᚵᛑᚱᛆᛋᛁᛚ (Yggdrasil)” που σε προϊδεάζει για την καταστροφή που έρχεται στο “Saoirse”.
Το νέο άλμπουμ των Rotting Christ έχει μια χαρακτηριστική βιβλική, μυθολογική και ιστορική αύρα.
Με αυτό θέλω να πω ότι όλα τα κομμάτια συνδέονται μεταξύ τους, χωρίς το άλμπουμ να είναι κατ’ ανάγκη concept. H βιβλική, μυθολογική και ιστορική αύρα του άλμπουμ έβαλε τους Rotting Christ να μας δώσουν ένα απίστευτο performance και ανεβάσουν τον πήχη πολύ ψηλά για την επόμενη δουλειά. Τα singles “The apostate” και “Like father, like son” είναι πανέξυπνα απλά κομμάτια που σε βάζουν κατευθείαν στο “χορό” του “Pro Xristou”. Σου λένε εδώ προσφέρουμε αυτό που ξέρουμε να κάνουμε καλύτερα εδώ και τόσες δεκαετίες.
Το “The farewell” είναι μια σύνθεση στηριγμένη σε μελωδίες που φέρνουν την σφραγίδα των Rotting Christ. Την ακούς και λες “Αυτό είναι Rotting Christ.”. Έμεινε στο repeat πολλές φορές, χωρίς να μου προκαλέσει βαρεμάρα. Δίνει υπέροχα την σκυτάλη στο “Pix lax dax”. Εντάξει, υποστηρίξαμε τα κομμάτια που πραγματικά ξεχωρίζουν μέσα στο “Pro Xristou”, όμως και τα “The sixth day” και “La letra de diavolo” δεν υπολείπονται σε αξία. Συνθέσεις που δεν σου περνάει καν η σκέψη να πατήσεις το skip.
Η ομάδα του Necromayhem παραμένει αναπόσπαστο κομμάτι του παγκόσμιου Black Metal τάπητα.
Το “Pro Xristou” συνολικά αξίζει κάθε δευτερόλεπτο που ακούς, όμως χρειάζεται πολλά ακούσματα για το κατανοήσεις. Είναι μια σωστή και δομημένη δουλειά που συνεχίζει την παράδοση των πολύ καλών δίσκων της εποχής Season of Mist. Μετά τους Varathron που κυκλοφόρησαν το εξαιρετικό “The crimson temple”, περίμενα το “Pro Xristou” με ανυπομονησία όντας οπαδός της μπάντας κοντά μια εικοσαετία τώρα και με πολυάριθμες επισκέψεις μου σε εμφανίσεις τους. Το τελικό αποτέλεσμα με δικαίωσε. Η ομάδα του Necromayhem παραμένει αναπόσπαστο κομμάτι του παγκόσμιου Black Metal τάπητα. Το “Pro Xristou” είναι μια ακόμα απόδειξη για αυτό. Το μεράκι και η αγάπη για αυτό που κάνουν δεν κρύβεται, για αυτό συνεχίζουν και στον δεκατοτέταρτο δίσκο τους να παραδίδουν μαθήματα Black Metal.
Να που τα λέγαμε και το official trailer του sequel Beetlejuice, έφτασε! Όπως ξέρετε η σκηνοθεσία έρχεται από τα χεράκια και το μυαλό του Tim Burton. Η ταινία αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 6 Σεπτεμβρίου 2024 από την Warner Bros. https://www.facebook.com/WarnerBrosPictures
Εννοείται και πρωταγωνιστούν τα original μέλη του cast από το 1988. Δηλαδή η Winona Ryder ως Lydia Deetz, η Catherine O’Hara ως Delia Deetz και ο Michael Keaton ως Mr. Juice.
It’s Showtime!
Τα είχαμε ξαναπεί θυμάστε; Για τσέκαρε εδώ για το trailer.
New cast
Ο Tim επέλεξε την Jenna Ortega ως η κόρη της Lydia, Astrid, αλλά και η Monica Belluci στον ρόλο της συζύγου του Beetlejuice. Τέλος, ο Willem Dafoe θα ερμηνεύσει τον ghost detective, Wolf Jackson.
Story so far
Μετά από μια απροσδόκητη οικογενειακή τραγωδία, τρεις γενιές της οικογένειας Deetz επιστρέφουν στο σπίτι τους στο Winter River. Η πόλη ακόμα στοιχειωμένη από τον Beetlejuice.
Beetlejuice Beetlejuice
Όλα ξεκινούν όταν η επαναστατημένη έφηβη κόρη της Lydia, Astrid, ανακαλύπτει το μυστηριώδες μοντέλο της πόλης που βρίσκεται στη σοφίτα. Και κάπως έτσι η πύλη για τη μεταθανάτια ζωή ανοίγει κατά λάθος… Με τα προβλήματα να ετοιμάζονται και στα δύο βασίλεια, είναι θέμα χρόνου μέχρι κάποιος να πει τρεις φορές το όνομα του Beetlejuice. Ο άτακτος δαίμονας ανυπομονεί να επιστρέψει για να εξαπολύσει το δικό του χάος.
Tim Burton
Ο Burton, ο ίδιος στο είδος του, σκηνοθετεί σε σενάριο των Alfred Gough & Miles Millar (Wednesday), σε σενάριο των Gough & Millar και του Seth Grahame-Smith (The LEGO® Batman Movie), βασισμένο στους χαρακτήρες που δημιούργησαν οι Michael McDowell & Larry Wilson. Παραγωγοί της ταινίας είναι οι Marc Toberoff, Dede Gardner, Jeremy Kleiner, Tommy Harper και Burton, ενώ εκτελεστικοί παραγωγοί είναι οι Sara Desmond, Katterli Frauenfelder, Gough, Millar, Brad Pitt, Larry Wilson, Laurence Senelick, Pete Chiappetta, Andrew Lary, Anthony Tittanegro, Grahame-Smith και David Katzenberg.
Πού γίνονται τα γυρίσματα του Beetlejuice 2;
Σύμφωνα με φωτογραφίες που διέρρευσαν τον Μάιο του 2023, το Beetlejuice 2 γυρίζεται νοτιοανατολικά του Λονδίνου, στο Buckinghamshire της Αγγλίας, και έχει το μυστικό όνομα “Blue Hawaii”.
Ο Keaton ξετρελάθηκε με το πόσο ενθουσιασμένος είναι που θα επαναλάβει το ρόλο του ως ο σκανδαλώδης “βιο-εξορκιστής”, λέγοντας:
“Ο Beetlejuice είναι η πιο γαμημένη διασκέδαση που μπορείς να έχεις δουλεύοντας. Είναι τόσο διασκεδαστικό, είναι τόσο σπουδαίο. Και ξέρετε τι είναι; Το κάνουμε ακριβώς όπως κάναμε και την πρώτη ταινία”.
“[Ο Tim Burton] και εγώ μιλούσαμε γι’ αυτό χρόνια και χρόνια πριν, χωρίς να το πούμε ποτέ σε κανέναν. Και οι δύο είπαμε ότι θα το κάνουμε πολλές φορές. Συμφωνήσαμε και οι δύο ότι, αν γίνει, πρέπει να γίνει όσο πιο κοντά στον τρόπο που το κάναμε την πρώτη φορά. Να επινοήσουμε πράγματα, να κάνουμε πράγματα να συμβούν, να αυτοσχεδιάσουμε και να κάνουμε riffing, αλλά κυριολεκτικά χειροποίητα πράγματα, όπως οι άνθρωποι που δημιουργούν πράγματα με τα χέρια τους και φτιάχνουν κάτι”.
Ο Lenny Kravitz κυκλοφόρησε σήμερα το πολυαναμενόμενο άλμπουμ του, “Blue Electric Light” από την Roxie Records/BMG.
Το “Blue Electric Light”
γράφτηκε και ηχογραφήθηκε στο στούντιο του Kravitz στις Μπαχάμες και είναι το δωδέκατο άλμπουμ του αλλά και η πρώτη ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά τα τελευταία 5 χρόνια.
Διαχρονικό. Εκρηκτικό. Ρομαντικό. Εμπνευσμένο. Πώς αλλιώς να χαρακτηριστεί το “Blue Electric Light”; Μια παθιασμένη συλλογή τραγουδιών που αποδεικνύει την μαεστρία του Kravitz στο deep-soul rock ‘n’ roll και αποτελεί την πιο πρόσφατη συνεισφορά ενός ανθρώπου του οποίου η μουσική – για να μην αναφέρουμε το μοναδικό του στυλ – συνεχίζει να εμπνέει εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.
Lenny Kravitz: Επιστρέφει με single ‘TK421’, album & καυτό video clip
Στο άλμπουμ
οι ιδιότητες του Lenny Kravitz ως συγγραφέα, παραγωγού και πολυοργανίστα ξεχωρίζουν, καθώς έγραψε και έπαιξε ο ίδιος τα περισσότερα όργανα, με τον επί χρόνια κιθαρίστα του Craig Ross. Τελικά, δημιούργησε 12 τραγούδια που αντικατοπτρίζουν την κληρονομιά του ως πρωτοπόρος που ξεπέρασε το είδος, παραμένοντας επίκαιρος ως και τώρα.
Lenny Kravitz: Επιστρέφει με single ‘TK421’, album & καυτό video clip
Πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησε το τραγούδι “Paralyzed” ενώ είχαν προηγηθεί τα singles “TK421” and “Human.” Παράλληλα, ανακοίνωσε ότι θα ξεκινήσει εμφανίσεις στο Las Vegas τον Οκτώβριο ενώ την επόμενη εβδομάδα θα είναι headliner στο UEFA Champions League Final Kick Off Show. Πρόσφατα, ο Lenny Kravitz πήρε τη θέση του στο Hollywood Walk of Fame, έλαβε το βραβείο “Music Icon” στα People’s Choice Awards και τιμήθηκε από το CFDA με το βραβείο “Fashion Icon” για την επιρροή του όχι μόνο στη μουσική αλλά και στη μόδα.
Αστείρευτη δημιουργική δύναμη – μουσικός, συγγραφέας, παραγωγός, ηθοποιός, σχεδιαστής (μάθε σχετικά εδώ). Συνεχίζει να είναι μια παγκόσμια δυναμική παρουσία στην μουσική, την τέχνη και τον πολιτισμό.
Μέσα στον Ιούνιο ξεκινάει η παγκόσμια περιοδεία του από το Αμβούργο ενώ την Παρασκευή 2 Αυγούστου θα βρίσκεται στο Athens Olympic Complex, στο πλαίσιο του Athens Rocks Festival.
Τα Υπόγεια Ρεύματα, έρχονται στα δικά μου πρώτα καρδιοχτύπια, το 1994. Στις πρώτες ανησυχίες, τους προβληματισμούς και την έντονη επιθυμία να αλλάξω τον κόσμο και να τον κάνω καλύτερο, έρχεται ένα μουσικό σχήμα να μου κρατήσει συντροφιά τα βράδια που όλες οι σκέψεις κάνουν κατάληψη μέσα στο μυαλό μου.
Γρηγόρης Κλιούμης
Εμφανίζονται με έναν δίσκο που ονομάζεται “Ο Μάγος Κοιτάζει Την Πόλη”.
Ο τίτλος από μόνος του σε κάνει να θες να τον αποκτήσεις, να δεις τι σόι πράμα είναι..
Και ανακαλύπτεις ένα διαμάντι!
Πρώτο τραγούδι το “Μ’αρεσει να μη λέω πολλά” και αυτόματα γίνεται ο ύμνος σου. Λες: Εδώ είμαστε! Και πράγματι.. όσο προχωρούν τα κομμάτια βρίσκεις και τους ήχους σου.
Είναι όμως μόνο αυτό; Όχι. Αγαπάς τα τραγούδια του δίσκου και στα ερωτικά CD που σου χαρίζουν, υπάρχει μέσα αυτό το γκρουπ. Με τραγούδια που θέλουν να ακούσεις και να λυγίσεις. Γιατί αυτό συνέβαινε.
Είναι όμως και κάτι άλλο… αρχίζεις να διαβάζεις και ποίηση. Είναι ο λόγος να κάνεις την αρχή, αφού την έχεις ακούσει μελοποιημένη και θες να την αφουγκραστείς πιο πολύ. Γενικότερα ανοίγεις τους ορίζοντες σου.
Μπορεί να συμβαίνει κάτι τέτοιο μόνο και μόνο επειδή αγόρασες έναν δίσκο; Κι όμως μπορεί. Είναι ένας δίσκος που δεν περνά απαρατήρητος .
Και η ιστορία συνεχίζεται.
Ένα χρόνο μετά, θα σφηνωθεί στο κεφάλι σου το “Σαν έρημα καράβια”. Το πρώτο κομμάτι του δίσκου “Παραλογές”. Φυσικά και υπάρχουν κι άλλοι θησαυροί μέσα.
Τα πρώτα ακούσματα όταν σου συστήνεται ένα γκρουπ είναι καθοριστικά.
Εδώ, το να σε κερδίσουν τα Υπόγεια Ρεύματα αποτελεί μονόδρομο.
Και η ιστορία εξακολουθεί και συνεχίζεται, και περιμένεις την επόμενη τους δουλειά για να ταυτιστείς, ονειρευτείς, θυμώσεις.
Κι έρχεται ένα τραγούδι να σε κόψει στα δύο…
Και η ιστορία συνεχίστηκε έτσι ακριβώς όπως ξεκίνησε, με τη διαφορά πως έβαζες κι άλλα, κι άλλα τραγούδια στην καρδιά σου, χωρίς όμως τα πρώτα, αυτά με τα οποία γνώρισες αυτό το συγκρότημα, να χάνουν την υπεροχή τους.
Συνεργασίες, διασκευές, ζωντανές ηχογραφήσεις και αλλαγές στη σύνθεση της ομάδας των Υπόγειων Ρευμάτων. Όλα συμβαίνουν σε ένα γκρουπ που δεν εφησυχάζεται, κι εσύ περιμένεις την συνέχεια.
Και έχουμε φτάσει στο σήμερα, με καινούριο δίσκο και μια ανάσα για ένα ακόμη live, για να γιορτάσουμε όλοι μαζί αυτήν την πορεία. 30 χρόνια συντροφιάς σε ένα πάρτι που θα λάβει χώρα στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων την Τετάρτη 5 Ιουνίου.
Εικαστική επιμέλεια: Γιώργος Ζούκης
*Η φωτογραφία του Στέλιου Σαλβαδόρ στην αφίσα είναι του Κωνσταντίνου Σαλασίδη
Είναι η γιορτή που συνεχίζει την ιστορία και την αξία ενός σημαντικού έργου και μιας βαριάς κληρονομιάς. Είναι η Αδρεναλίνη που σε κρατά ασταμάτητο και διεγείρει κάθε σου κύτταρο! Είναι το Βιβλίο των Ηρώων που μιλά για τον Μπάμπη τον Φλού και για το Μανιφέστο της ψυχής μας! Είναι το Rock n’ Roll στο Κρεβάτι!
Είναι Ζωή, Rock’n’roll ως το τέλος!!!!
Το βράδυ της 28ης Σεπτεμβρίου στον επιβλητικό χώρο του Θεάτρου Βράχων, δύο θρυλικές μπάντες – σύμβολο, ο Στέλιος Σαλβαδόρ & τα ΜΩΡΑ ΣΤΗ ΦΩΤΙΑ και ‘’Η ΓΙΟΡΤΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΥΛΟ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟ’’ θα τραγουδήσουν για όλα αυτά που γνωρίζει η καρδιά και που χαράχτηκαν στο πνεύμα! ‘’Άντε και καλή τύχη μάγκες…’’
Η ΓΙΟΡΤΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΥΛΟ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟ
Ένα εξαιρετικό αφιέρωμα, από τρεις γενιές σπουδαίων μουσικών, φίλων, συνοδοιπόρων, αλλά και νεότερων που έχουν παίξει, που μεγάλωσαν και επηρεάστηκαν μουσικά από τον αξεπέραστο Παύλο Σιδηρόπουλο!
Aπό τον Κυριάκο Δαρίβα – (Ντράμερ των Απροσάρμοστων του Παύλου Σιδηρόπουλου): ‘‘Το 2021 ήταν η χρονιά που διαλύθηκαν οι Απροσάρμοστοι του Παύλου Σιδηρόπουλου. Ήταν το γκρουπ που τον συνόδευε από τον Αύγουστο του 1979 έως τον Δεκέμβριο του 1990 που μας άφησε… Το γκρουπ συνέχισε να μεταλαμπαδεύει το έργο του παίζοντας κυρίως στο Κύτταρο.
Επειδή για μένα ήταν αδιανόητο να αφήσω το έργο του, την μνήμη του, την κληρονομιά του γενικότερα να σβήσει καθ οιονδήποτε τρόπο, επέλεξα να στήσω μια ομάδα-παράσταση που την ονόμασα “Η Γιορτή για τον Παύλο Σιδηρόπουλο“, γιατί αυτό πραγματικά είναι!!
Έτσι διάλεξα ανθρώπους που έχουν παίξει μαζί του, πέρα από εμένα, τον Βασίλη Σπυρόπουλο από την “Σπυριδούλα”, τον Νίκο Γιαννάτο (Πυξ Λαξ) φίλος και συμπαίκτης με τον Παύλο, ανθρώπους που εμφανίστηκαν μαζί στις ίδιες συναυλίες με τον Παύλο όπως ο Φράνκι από τους Panx Romana, ανθρώπους που μεγάλωσαν ακούγοντας και παίζοντας και Παύλο στα προσωπικά τους project όπως ο Βασίλης Ραλλης, ο Σίμος Kοκαβέσης, ο Αλέξανδρος Δαϊκος, ο Γιώργος Λαγγουρετος πρώην μέλος των Magic de Spell, ανθρώπους που παρακολουθούσαν τον Παύλο στα 13 και στα 17 τους αντίστοιχα, οι Νίκος Εφεντάκης (κιθάρα) και Δημήτρης Παπαδημητρίου (μπάσο), συνοδοιπόροι μου παρεμπιπτόντως για 24 περίπου χρονιά με τον Δημήτρη Πουλικάκο. Τελευταία προσθήκη στην μουσική αυτή παρέα που όλο και μεγαλώνει είναι ο Κύριος Κ.!
Η Γιορτή για τον Παύλο
Η σκέψη μου ήταν Η ΓΙΟΡΤΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΥΛΟ να πλαισιωθεί από φίλους που είχαν και έχουν μια σχέση με τον Παύλο, μιας που μόνο αυτοί θα μπορούσαν να καταλάβουν και να αφουγκραστούν αυτό ακριβώς που είχα στο μυαλό μου να παρουσιάσω.
Το όνομα του γκρουπ είναι αυτό, “Η Γιορτή για τον Παύλο” γιατί αυτό ακριβώς συμβαίνει στα live μας! Μία γιορτή και μία ιστορική αναδρομή στα τραγούδια που μεγάλωσαν ολόκληρες γενιές αυτής της χώρας!!
Η Γιορτή για τον Παύλο Σιδηρόπουλο είναι μια μουσική παρέα της οποίας κύρια συστατικά είναι η αγάπη, ο σεβασμός και η αυθεντικότητα της.
mora sti fotia
Αποτελείται από τους Κυριάκος ΔΑΡΙΒΑΣ (Απροσάρμοστοι), Βασίλης ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ (Σπυριδούλα), Στέλιος ΣΑΛΒΑΔΟΡ (Μωρά στη Φωτιά), FRANK PANX (Panx Romana), ΝΙΚΟΣ ΓΙΑΝΝΑΤΟΣ (Πυξ Λαξ), Νίκος ΕΦΕΝΤΑΚΗΣ (Άσσοι του Καράτε), Δημήτρης ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (Άσσοι του Καράτε), Βασίλης Ράλλης , Σίμος ΚΟΚΑΒΕΣΗΣ, Γιώργος Λαγγουρέτος (x magic de spell), Αλέξανδρος Δάικος & Κύριος Κ.
Ευχαριστώ όλους όσους πίστεψαν, αγκάλιασαν και αγκαλιάζουν σε κάθε μας εμφάνιση αυτήν την προσπάθεια’’!
Στέλιος Σαλβαδόρ και Μωρά στη Φωτιά
Ο Στέλιος Σαλβαδόρ και οι μουσικοί του σύντροφοι δεν χρειάζονται συστάσεις.. Μιλάει ο ..λαός γι’ αυτούς και μόνο αυτός, από στόμα σε στόμα, από την εμφατική αρχή στα 80s, στην «σιωπή» των 90s, στο ξέσπασμα των 00s, στην καταξίωση των 10s και στην απογείωση των 20s με γεμάτα «Κύτταρα» και «Γεωπονικές».. ..η σχέση των Μωρά στη Φωτιά και του κόσμου πάντα ήταν και παραμένει άμεση και χειροπιαστή.
Τα Μωρά στη Φωτιά θεωρούνται ευρέως ένα από τα πιο επιδραστικά συγκροτήματα του ελληνικού ροκ. Η σπουδαιότητα τους έγκειται στον ελληνικό στίχο, σπάνιο για την εποχή, το έντονο κοινωνικοπολιτικό περιεχόμενο των τραγουδιών και την ιδιότυπη φωνή του Σαλβαδόρ. Ειδικά ο πρώτος τους δίσκος βοήθησε σημαντικά στην άνοδο της δημοφιλίας του ελληνόφωνου ροκ κατά τη δεκαετία του 1990.
Ο Στέλιος Σαλβαδόρ, τα Μωρά στη Φωτιά, ποτέ δεν κατάφεραν και δε θα μάθουν ποτέ να κάνουν ..δημόσιες σχέσεις.. Δεν έχουν μάνατζερ, δεν έχουν χορηγούς, δεν προβάλλονται από τα Μ.Μ.Ε…
Ξέρουν να κάνουν μόνο λυτρωτικές ζωντανές εμφανίσεις και να στα λένε πρόσωπο με πρόσωπο πάνω και κάτω από τη σκηνή…
Στέλιος Σαλβαδόρ:
‘’Τη δημοκρατία μας και τα μάτια μας. Με λίγα λόγια, όπως λέει και κάποιος φιλόσοφος, «Δεν είμαστε μόνο αποδέκτες της δικαιοσύνης, είμαστε και δημιουργοί της». Και γενικότερα χρειάζεται περισσότερη αλληλεγγύη’’.
Οι ΤΣΕΡΡΥ ΜΠΡΑΝΤΥ (Tserry Brandy) κυκλοφόρησαν το πρώτο τους Music Video, για το κομμάτι “Απώλεια” ένα χρόνο μετά από το EP “Κούρασε η Φάση” [2023].
Όπως δηλώνει και ο τίτλος, το τραγούδι μιλάει για το συναίσθημα της απώλειας ενός αγαπημένου προσώπου.
Το videoclip σκιαγραφεί αυτά τα συναισθήματα μέσα από τα μάτια ενός νέου που χάνει ένα αγαπημένο του πρόσωπο μετά από έναν έντονο τσακωμό. Τις τύψεις που νιώθει ο ίδιος για το συμβάν και την σοκαριστκή συνειδητοποίηση ότι δεν θα ξανά δει ποτέ έναν κοντινό του άνθρωπο και δεν θα έχει την ευκαιρία να του δείξει την αγάπη και την εκτίμησή του.
Το σκηνοθετικό βάρος δίνεται στις ενοχές που γίνονται εφιάλτες όταν κυριαρχεί η συναισθηματική αναστάτωση.
Η αντίθεση μεταξύ των όμορφων αναμνήσεων και του πόνου της απώλειας έχει στόχο να αναδείξει τις δύο – αντίθετες – πτυχές της διαχείρισης του κενού.
Ευχαριστούμε την φίλη μας, Κλαύδια, χάρη στην οποία ξεκινήσαμε αυτό το Project, όλους όσους συμμετείχαν στην παραγωγή, συγκεκριμένα τους: John Konini για την σκηνοθεσία και το σενάριο, την Κωνσταντίνα που βοήθησε στην παραγωγή, τον Μάνο και τον Γιώργο που ήταν στις κάμερες, τον Νίκο και τον Τάσο για τις ερμηνείες τους, τον SCH για το μοντάζ και την Βίβιαν για την βοήθειά της κατά τα γυρίσματα.
——-
Οι ΤΣΕΡΡΥ ΜΠΡΑΝΤΥ -Tserry Brandy
είναι μια 4-μελής μπάντα που δημιουργήθηκε τον Οκτώβριο
του 2021, στην Αθήνα και στοχεύει να δώσει έναν διαφορετικό ήχο στην ελληνική punk-rock σκηνή. Το όνομα μας είναι εμπνευσμένο από ένα παλιό σκονισμένο μπουκάλι λικέρ “ΤΣΕΡΡΥ ΜΠΡΑΝΤΥ”. Εκείνο βρέθηκε -αλλά δυστυχώς ανοίχθηκε- στο χωριό του drummer τους, στην πρώτη εκδρομή που έκαναν ως μπάντα.
Ο ήχος τους είναι επηρεασμένος από punk-rock συγκροτήματα των 90s και 00s (π.χ. Green Day και Offspring), αλλά και από εγχώρια rock συγκροτήματα (π.χ. Bad Movies, Ξύλινα Σπαθιά κ.α.).
Στις 31 Μαΐου του 2023 κυκλοφόρησαν το πρώτο EP τους με τίτλο “Κούρασε η Φαση” που ξεπέρασε τα 35.000 streams στο Spotify. Έχουν πραγματοποιήσει μια σειρά από εμφανίσεις σε Stage στην Αθήνα, όπως το AN Club, αλλά και σε φεστιβάλ όπως το Mask Off Festival.
επιστρέφει για την πολυαναμενόμενη πέμπτη διοργάνωσή του στις 22 και 23 Ιουνίου 2024 στο ΠΛΥΦΑ. Mας προσκαλεί σε ένα διήμερο πολυαισθητηριακό ταξίδι τόσο στο πειραματικό, όσο και στο σύγχρονο μουσικό και εικαστικό φάσμα.
Η ομάδα του Φεστιβάλ ανακοινώνει με χαρά το φετινό της πρόγραμμα, που αποτυπώνει πλήρως το καλλιτεχνικό της όραμα, και περιλαμβάνει συναυλίες, performances, οπτικές εγκαταστάσεις και DIY εργαστήρια. Θα παρουσιαστούν σε τρεις διαφορετικές σκηνές από περισσότερους από 25 καλλιτέχνες.
Από τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό και την πειραματική ηλεκτρονική μουσική μέχρι το avant-garde και τη future pop, το KRAMA 2024 παίρνει μορφή ως μια συνάντηση μουσικών και εικαστικών καλλιτεχνών, καινοτόμων δημιουργών αλλά και του μουσικόφιλου κοινού, προσκαλώντας τους συμμετέχοντες σε μια συλλογική εξερεύνηση των πολυεπίπεδων εκδηλώσεων της σύγχρονης δημιουργικότητας.
Κάθε χρόνο, το KRAMA επιμελείται μια ετερόκλητη σύνθεση καλλιτεχνών που βρίσκεται στην αιχμή των ηχητικών και οπτικών τεχνών: Η Evangelia VS aka Abyss X, θα παρουσιάσει μια multimedia performance που συμπυκνώνει την ανθεκτικότητα του γυναικείου σώματος ως πλατφόρμα για συλλογική απελευθέρωση, ενώ η Krista Papista θα παρουσιάσει τον μοναδικό της ήχο ακροβατώντας στην τομή πολιτικά φορτισμένων και queer μεσογειακών και μεσανατολικών επιρροών, βαλκανικού pop και Euro Trash EDM.
Οι Anna Vs June & Marietta Manaroli θα παρουσιάσουν επίσης ένα νέο έργο με τίτλο “lone”, ένα έργο σε εξέλιξη με θέμα τη μοναξιά, όπου θα συναντηθούν και θα δοκιμάσουν επί σκηνής πώς συνομιλούν, διαφωνούν και αποστασιοποιούνται (ηθελημένα ή μη) η μία από την άλλη, ενώ ο Jay Glass Dubs θα παρουσιάσει ένα ιδιαίτερο project, αποτίοντας φόρο τιμής στον Βαγγέλη Παπαθανασίου με μια μοναδική οπτικοακουστική εξερεύνηση. Ο ιδιοκτήτης της Giallo Disco Records και ένα μισό των ACID VATICAN, Vercetti Technicolor, θα παρουσιάσει επίσης τη δουλειά του με ένα δυσοίωνο electro DJ set ενώ ο MIZI θα φέρει στη σκηνή το media rummaging- ένα τετηγμένο κολάζ από ηχητικά αντικείμενα, θορύβους κινητήρων, αποσυντιθέμενη pop μουσική, hip-hop κοψίματα, σπιτικές μαγνητοφωνήσεις και συγκεχυμένα ηχοτοπία.
Μη χάσετε το Giannis Arapis Trio που θα προσφέρει μια ασυνήθιστη, φρέσκια jazz προοπτική με λυρικές και τολμηρές εκφράσεις μαζί με τον αεικίνητο συνθέτη Μιχάλη Σιγανίδη. Αναμειγνύοντας ψυχεδελικά και world στοιχεία χορευτικής μουσικής, ο Anatolian Weapons θα παρουσιάσει τη δουλειά του μέσα από ένα DJ set που ξεπερνά τα πολιτισμικά σύνορα.
Η Ελληνοαμερικανίδα συνθέτρια Christina Vantzou θα μας παρασύρει σε μια ψυχοακουστική εξερεύνηση αργών ορχηστρικών μετατοπίσεων, ηχογραφήσεων πεδίου, αρχαιο-φαντασίας και μυστικισμού ενώ η Eleni Poulou θα ξεδιπλώσει το ηχητικό της κολάζ πειραματικών beats και ελληνικής ποντιακής μουσικής. Το Λυρικό Φώσφορο θα μας παρασύρει σε ένα αισθητηριακό ταξίδι όπου ήχοι και εικόνες διαπλέκονται, επιδιώκοντας να δημιουργήσει υποβλητικές οπτικοακουστικές εμπειρίες, ενώ ο Bonebrokk, μεγαλωμένος κάπου ανάμεσα στα διαδικτυακά μουσικά blogs των 00’s και το αθηναϊκό underground, θα παρουσιάσει την ιδιαίτερη ματιά του στη σημερινή πειραματική club σκηνή.
Αλλά υπάρχει και συνέχεια.
Η Καναδή μουσικός RAMZi θα είναι μαζί μας με μια μίξη ηχοτοπίων και ηλεκτρονικών και ακουστικών οργάνων, γεφυρώνοντας τη νοσταλγία με τον φουτουρισμό.
Ουκρανικής καταγωγής η Masha Kashyna θα παρουσιάσει το χαρακτηριστικό της μείγμα από jazz, noise και trip-hop, συνοδεύοντας το με μελωδίες από βιμπράφωνο, σαξόφωνο και ηλεκτρονικά beats
MIRA新伝統 θα δείξουν τη μοναδική οπτικοακουστική τους παράσταση γύρω από την προβληματική του Anthropocene, της ετερότητας και της μετα-ανθρωπότητας.
Κατά τη διάρκεια της performance του Γιώργου Μωραΐτη, οι παλλόμενοι μουσικοί ρυθμοί θα μπλεχτούν με το αιθέριο βουητό των Xenon Plasma tubes, των πηνίων Tesla, των μικροφώνων ηλεκτρομαγνητικού πεδίου και των αναλογικών synthesizers.
Το ντουέτο AXONTORR θα φέρει θόρυβο, αναμειγνύοντας δομημένο και χαοτικό ηχητικό σχεδιασμό με αυτοδημιούργητα μουσικά όργανα και projections.
Οι Blip θα διευρύνουν τα όρια του ηχητικού πειραματισμού μέσα από αυτοσχεδιασμούς και συνθέσεις πλούσιες σε υφές, ενώ οι Skraut θα παρουσιάσουν ένα αμάλγαμα ακουστικών και ηλεκτρονικών ηχοτοπίων, επαναπροσδιορίζοντας τους φυσικούς ήχους μέσα από δικές τους συνθέσεις.
Τέλος, θα έχετε τη δυνατότητα να γνωρίσετε έργα ταλαντούχων εικαστικών καλλιτεχνών και συγκεκριμένα:
της Αλεξάνδρας Νιάκα, μιας καλλιτέχνιδας διαδραστικών μέσων που αναζητά δημιουργικές απαντήσεις σε ερωτήματα που αφορούν τη σχέση ανθρώπου και τεχνολογίας.
της Ερατώς Τζαβάρα, μιας καλλιτέχνιδας βίντεο που ενώνει το ψηφιακό πεδίο και το φυσικό σώμα προκειμένου να δημιουργήσει μαγευτικές αφηγήσεις
της Ναταλίας Μαντά, εικαστικού που κατασκευάζει ένα συμβολικό σύμπαν στο οποίο συγκλίνουν η μνήμη, ο χρόνος και ο μύθος.Tο φεστιβάλ θα φιλοξενήσει επίσης το KEIV, ένα πρότζεκτ που ίδρυσε ο καλλιτέχνης Κωνσταντίνος Λιανός, ο οποίος θα εκθέσει έργα σε συνεργασία με τον Χρήστο Ιωάννου που πειραματίζονται με τη μεταψηφιακή συμφόρηση και τους δυϊσμούς ψηφιακού/υλικού, καθώς και ένα DIY εργαστήριο με τίτλο Optollator Oscillator, όπου θα μάθετε πώς να δημιουργήσετε από το μηδέν το βασικό κύκλωμα ενός συνθεσάιζερ και να το ελέγξετε με φως – και επιπλέον θα μπορέσετε να το κρατήσετε στο τέλος!
Το KRAMA είναι μια κολεκτίβα, μια ανεξάρτητη πρωτοβουλία που λειτουργεί ως πλατφόρμα για καλλιτέχνες από ένα ευρύ φάσμα δημιουργικών πρακτικών. Μέσω μιας διεπιστημονικής προσέγγισης, η ομάδα φέρνει κοντά διαφορετικές μορφές καλλιτεχνικής έκφρασης. Όλο αυτό σε μια προσπάθεια να δημιουργηθεί ένας διάλογος που ξεπερνά τα καλλιτεχνικά πεδία και τα γεωγραφικά σύνορα. Στον πυρήνα βρίσκεται η επιθυμία για τη δημιουργία χώρου (υλικού ή άυλου) για σύμπραξη, συνομιλία και πειραματισμό, με απώτερο σκοπό τον σχηματισμό κοινοτήτων που εξερευνούν τα κοινά σημεία αλλά και τη διαφορετικότητα τους στα όρια της mainstream κουλτούρας.
Δημιουργήθηκε το 2019 και πήρε μορφή ως ετήσιο φεστιβάλ το 2019. 2022 και το 2023, φιλοξένησε 45+ μουσικά σχήματα και 30+ εικαστικούς καλλιτέχνες σε χώρους όπως το Communitism, το Ρομάντσο και το Θέατρο Εμπρός. Η κολεκτίβα έχει επίσης επιμεληθεί μια οπτικοακουστική έκθεση στο KEIV το 2021 καθώς και τη μουσική στα εγκαίνια της έκθεσης του Viron Erol Vert “The Hermit” στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στην Αθήνα το 2023, ενώ η ραδιοφωνική εκπομπή KRAMA Entries φιλοξενείται κάθε μήνα στο Stegi Radio.
Επισκεφτείτε τα social media του φεστιβάλ για περισσότερες πληροφορίες.
KRAMA Festival 2024 | 2 ημέρες – 3 σκηνές – 25+ καλλιτέχνες
22 και 23 Ιουνίου 2024 στο ΠΛΥΦΑ
Το KRAMA Festival επιστρέφει για την πολυαναμενόμενη πέμπτη διοργάνωσή του στις 22 και 23 Ιουνίου 2024 στο ΠΛΥΦΑ. Mας προσκαλεί σε ένα διήμερο πολυαισθητηριακό ταξίδι τόσο στο πειραματικό, όσο και στο σύγχρονο μουσικό και εικαστικό φάσμα.
Η ομάδα του Φεστιβάλ ανακοινώνει με χαρά το φετινό της πρόγραμμα, που αποτυπώνει πλήρως το καλλιτεχνικό της όραμα, και περιλαμβάνει συναυλίες, performances, οπτικές εγκαταστάσεις και DIY εργαστήρια. Θα παρουσιαστούν σε τρεις διαφορετικές σκηνές από περισσότερους από 25 καλλιτέχνες.
Από τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό και την πειραματική ηλεκτρονική μουσική μέχρι το avant-garde και τη future pop, το KRAMA 2024 παίρνει μορφή ως μια συνάντηση μουσικών και εικαστικών καλλιτεχνών, καινοτόμων δημιουργών αλλά και του μουσικόφιλου κοινού, προσκαλώντας τους συμμετέχοντες σε μια συλλογική εξερεύνηση των πολυεπίπεδων εκδηλώσεων της σύγχρονης δημιουργικότητας.
Κάθε χρόνο, το KRAMA επιμελείται μια ετερόκλητη σύνθεση καλλιτεχνών που βρίσκεται στην αιχμή των ηχητικών και οπτικών τεχνών: Η Evangelia VS aka Abyss X, θα παρουσιάσει μια multimedia performance που συμπυκνώνει την ανθεκτικότητα του γυναικείου σώματος ως πλατφόρμα για συλλογική απελευθέρωση, ενώ η Krista Papista θα παρουσιάσει τον μοναδικό της ήχο ακροβατώντας στην τομή πολιτικά φορτισμένων και queer μεσογειακών και μεσανατολικών επιρροών, βαλκανικού pop και Euro Trash EDM.
Οι Anna Vs June & Marietta Manaroli θα παρουσιάσουν επίσης ένα νέο έργο με τίτλο “lone”, ένα έργο σε εξέλιξη με θέμα τη μοναξιά, όπου θα συναντηθούν και θα δοκιμάσουν επί σκηνής πώς συνομιλούν, διαφωνούν και αποστασιοποιούνται (ηθελημένα ή μη) η μία από την άλλη, ενώ ο Jay Glass Dubs θα παρουσιάσει ένα ιδιαίτερο project, αποτίοντας φόρο τιμής στον Βαγγέλη Παπαθανασίου με μια μοναδική οπτικοακουστική εξερεύνηση. Ο ιδιοκτήτης της Giallo Disco Records και ένα μισό των ACID VATICAN, Vercetti Technicolor, θα παρουσιάσει επίσης τη δουλειά του με ένα δυσοίωνο electro DJ set ενώ ο MIZI θα φέρει στη σκηνή το media rummaging- ένα τετηγμένο κολάζ από ηχητικά αντικείμενα, θορύβους κινητήρων, αποσυντιθέμενη pop μουσική, hip-hop κοψίματα, σπιτικές μαγνητοφωνήσεις και συγκεχυμένα ηχοτοπία.
Μη χάσετε το Giannis Arapis Trio που θα προσφέρει μια ασυνήθιστη, φρέσκια jazz προοπτική με λυρικές και τολμηρές εκφράσεις μαζί με τον αεικίνητο συνθέτη Μιχάλη Σιγανίδη. Αναμειγνύοντας ψυχεδελικά και world στοιχεία χορευτικής μουσικής, ο Anatolian Weapons θα παρουσιάσει τη δουλειά του μέσα από ένα DJ set που ξεπερνά τα πολιτισμικά σύνορα.
Η Ελληνοαμερικανίδα συνθέτρια Christina Vantzou θα μας παρασύρει σε μια ψυχοακουστική εξερεύνηση αργών ορχηστρικών μετατοπίσεων, ηχογραφήσεων πεδίου, αρχαιο-φαντασίας και μυστικισμού ενώ η Eleni Poulou θα ξεδιπλώσει το ηχητικό της κολάζ πειραματικών beats και ελληνικής ποντιακής μουσικής. Το Λυρικό Φώσφορο θα μας παρασύρει σε ένα αισθητηριακό ταξίδι όπου ήχοι και εικόνες διαπλέκονται, επιδιώκοντας να δημιουργήσει υποβλητικές οπτικοακουστικές εμπειρίες, ενώ ο Bonebrokk, μεγαλωμένος κάπου ανάμεσα στα διαδικτυακά μουσικά blogs των 00’s και το αθηναϊκό underground, θα παρουσιάσει την ιδιαίτερη ματιά του στη σημερινή πειραματική club σκηνή.
Αλλά υπάρχει και συνέχεια.
Η Καναδή μουσικός RAMZi θα είναι μαζί μας με μια μίξη ηχοτοπίων και ηλεκτρονικών και ακουστικών οργάνων, γεφυρώνοντας τη νοσταλγία με τον φουτουρισμό.
Ουκρανικής καταγωγής η Masha Kashyna θα παρουσιάσει το χαρακτηριστικό της μείγμα από jazz, noise και trip-hop, συνοδεύοντας το με μελωδίες από βιμπράφωνο, σαξόφωνο και ηλεκτρονικά beats
MIRA新伝統 θα δείξουν τη μοναδική οπτικοακουστική τους παράσταση γύρω από την προβληματική του Anthropocene, της ετερότητας και της μετα-ανθρωπότητας.
Κατά τη διάρκεια της performance του Γιώργου Μωραΐτη, οι παλλόμενοι μουσικοί ρυθμοί θα μπλεχτούν με το αιθέριο βουητό των Xenon Plasma tubes, των πηνίων Tesla, των μικροφώνων ηλεκτρομαγνητικού πεδίου και των αναλογικών synthesizers.
Το ντουέτο AXONTORR θα φέρει θόρυβο, αναμειγνύοντας δομημένο και χαοτικό ηχητικό σχεδιασμό με αυτοδημιούργητα μουσικά όργανα και projections.
Οι Blip θα διευρύνουν τα όρια του ηχητικού πειραματισμού μέσα από αυτοσχεδιασμούς και συνθέσεις πλούσιες σε υφές, ενώ οι Skraut θα παρουσιάσουν ένα αμάλγαμα ακουστικών και ηλεκτρονικών ηχοτοπίων, επαναπροσδιορίζοντας τους φυσικούς ήχους μέσα από δικές τους συνθέσεις.
Τέλος, θα έχετε τη δυνατότητα να γνωρίσετε έργα ταλαντούχων εικαστικών καλλιτεχνών και συγκεκριμένα:
της Αλεξάνδρας Νιάκα, μιας καλλιτέχνιδας διαδραστικών μέσων που αναζητά δημιουργικές απαντήσεις σε ερωτήματα που αφορούν τη σχέση ανθρώπου και τεχνολογίας.
της Ερατώς Τζαβάρα, μιας καλλιτέχνιδας βίντεο που ενώνει το ψηφιακό πεδίο και το φυσικό σώμα προκειμένου να δημιουργήσει μαγευτικές αφηγήσεις
της Ναταλίας Μαντά, εικαστικού που κατασκευάζει ένα συμβολικό σύμπαν στο οποίο συγκλίνουν η μνήμη, ο χρόνος και ο μύθος.
Tο φεστιβάλ θα φιλοξενήσει επίσης το KEIV, ένα πρότζεκτ που ίδρυσε ο καλλιτέχνης Κωνσταντίνος Λιανός, ο οποίος θα εκθέσει έργα σε συνεργασία με τον Χρήστο Ιωάννου που πειραματίζονται με τη μεταψηφιακή συμφόρηση και τους δυϊσμούς ψηφιακού/υλικού, καθώς και ένα DIY εργαστήριο με τίτλο Optollator Oscillator, όπου θα μάθετε πώς να δημιουργήσετε από το μηδέν το βασικό κύκλωμα ενός συνθεσάιζερ και να το ελέγξετε με φως – και επιπλέον θα μπορέσετε να το κρατήσετε στο τέλος!
Το KRAMA είναι μια κολεκτίβα, μια ανεξάρτητη πρωτοβουλία που λειτουργεί ως πλατφόρμα για καλλιτέχνες από ένα ευρύ φάσμα δημιουργικών πρακτικών. Μέσω μιας διεπιστημονικής προσέγγισης, η ομάδα φέρνει κοντά διαφορετικές μορφές καλλιτεχνικής έκφρασης. Όλο αυτό σε μια προσπάθεια να δημιουργηθεί ένας διάλογος που ξεπερνά τα καλλιτεχνικά πεδία και τα γεωγραφικά σύνορα. Στον πυρήνα βρίσκεται η επιθυμία για τη δημιουργία χώρου (υλικού ή άυλου) για σύμπραξη, συνομιλία και πειραματισμό, με απώτερο σκοπό τον σχηματισμό κοινοτήτων που εξερευνούν τα κοινά σημεία αλλά και τη διαφορετικότητα τους στα όρια της mainstream κουλτούρας.
Δημιουργήθηκε το 2019 και πήρε μορφή ως ετήσιο φεστιβάλ το 2019. 2022 και το 2023, φιλοξένησε 45+ μουσικά σχήματα και 30+ εικαστικούς καλλιτέχνες σε χώρους όπως το Communitism, το Ρομάντσο και το Θέατρο Εμπρός. Η κολεκτίβα έχει επίσης επιμεληθεί μια οπτικοακουστική έκθεση στο KEIV το 2021 καθώς και τη μουσική στα εγκαίνια της έκθεσης του Viron Erol Vert “The Hermit” στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στην Αθήνα το 2023, ενώ η ραδιοφωνική εκπομπή KRAMA Entries φιλοξενείται κάθε μήνα στο Stegi Radio.
Επισκεφτείτε τα social media του φεστιβάλ για περισσότερες πληροφορίες.
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies. Υπάρχει προσδιορισμός και αποθήκευση δεδομένων. Πληροφορίες σχετικά με την επεξεργασία δεδομένων και τη δυνατότητα άρνησης αυτής περιλαμβάνονται στην πολιτική απορρήτου.
