Home Blog Page 150

Tenorman: «ΔΟΝ ΖΟΥΑΝ» – HALLOWEEN EDITION @ARCH CLUB

0
TENORMAN

Τετάρτη 30 Οκτωβρίου στο ARCH CLUB, ο Tenorman αλλάζει σε Δον Ζουάν! Μια Διαδραστική Παράσταση που θα σας εντυπωσιάσει.

Ο Δον Ζουάν, ο πιο εμβληματικός καρδιοκατακτητής όλων των εποχών, επανέρχεται σε μια νέα εκδοχή που συνδυάζει θεατρικό μονόλογο, μουσική και stand-up comedy. Τώρα, 424 χρόνων και καταραμένος σε μια αιώνια ζωή, μας αφηγείται τις περιπέτειές του, τις γελοίες αποτυχίες του, αλλά και τις αστείες ιστορίες από τους έρωτές του. Πώς είναι να σε βλέπουν όλοι ως απατεώνα;  Ως κάθαρμα; Η κοινωνία μας αλλάζει στον χρόνο;

Η παράσταση «Δον Ζουάν» δεν είναι μόνο μια θεατρική εμπειρία, αλλά μια διαδραστική προσέγγιση όπου το κοινό συμμετέχει ενεργά. Σε πολλές σκηνές, οι θεατές καλούνται να αναλάβουν ρόλους, προσθέτοντας μια μοναδική διάσταση στη δράση.

Tenorman

Με αφοσίωση στη δημιουργία νέων μορφών θεάματος, ο Tenorman συνδυάζει στοιχεία του λαϊκού ρομάντσου και του πολιτικού δράματος, προσφέροντας μια μοναδική ψυχαγωγία που εναλλάσσει γέλιο και δάκρυ, φέρνοντας στο προσκήνιο τις διαχρονικές αξίες και τα ερωτήματα της ανθρώπινης ύπαρξης.

Διανομή

Δον Ζουάν – Tenorman
Υπηρέτης – Αγόρι από το κοινό
Ελβίρα και λοιπές – Κορίτσια από το κοινό ή καλεσμένη
Διοικητής ζωντανός και νεκρό άγαλμα
Άνδρας – Από το κοινό ή καλεσμένος
Χορωδία – Το κοινό
Μουσική | Τραγούδι – Γιώργος Τζιουβάρας

Λίγα λόγια για τον καλλιτέχνη

Γιώργος Τζιουβάρας
Τραγουδιστής, Performer, Συνθέτης, Συγγραφέας και Πιανίστας

Ο Γιώργος Τζιουβάρας

είναι ένας πολυδιάστατος καλλιτέχνης, γνωστός για τις μοναδικές του παραστάσεις και τη δημιουργική του ικανότητα.
Το 2023 βραβεύτηκε ως ο καλύτερος performer στο διεθνές φεστιβάλ τραγουδιού στο Ουζμπεκιστάν, αναδεικνύοντας τη διεθνή του απήχηση.

Γεννημένος και μεγαλωμένος στη Λεπτοκαρυά Πιερίας, ο Γιώργος είναι διπλωματούχος Μονωδίας και Μελοδραματικής του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης. Έχει συμμετάσχει σε πολλές όπερες και θεατρικές παραστάσεις του ΚΘΒΕ, αποκτώντας αναγνωρίσιμη θέση στον καλλιτεχνικό κόσμο.

Με πάνω από 1200 παραστάσεις σε 22 χώρες,

έχει εμφανιστεί σε φημισμένα διεθνή φεστιβάλ όπως το Secret Garden Party στο Λονδίνο, το Qatar Jazz Festival στη Ντόχα, το MBP Fest στη Βαρκελώνη και το Rouge Fest στο Παρίσι. Επιπλέον, έχει πραγματοποιήσει sold-out παραγωγές με τους Opera Chaotique, τόσο στην Εθνική Λυρική Σκηνή όσο και στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, σε συνεργασία με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Θεσσαλονίκης.

Στην καλλιτεχνική του πορεία έχει μοιραστεί τη σκηνή με σημαντικούς Έλληνες καλλιτέχνες, όπως οι Δ. Σαββόπουλος, Λ. Μαχαιρίτσας και Μ. Πασχαλίδης, καθώς και διεθνείς προσωπικότητες όπως ο Ennio Morricone, οι Tiger Lillies -με τους οποίους έχει συνεργαστεί και μουσικά- και οι Nouvelle Vague. Έχει σπουδάσει Ιταλική Φιλοσοφία στο Α.Π.Θ. και έχει συνθέσει μουσική για το θέατρο.

Το 2021, εξέδωσε το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο «Χαρούκι:
Μαρμελάδα από χιονισμένα ρόδα», το οποίο έχει αποσπάσει εξαιρετικές κριτικές και βρίσκεται ήδη στην τρίτη του έκδοση. Την επόμενη χρονιά, έλαβε πανελλήνιο βραβείο για το θεατρικό του έργο.

Το 2024 τον βρίσκει να συνθέτει μουσική για την ταινία Redemption, να ηχογραφεί με το νέο του γκρουπ Panik at the Opera, και να εργάζεται στο νέο του βιβλίο. Έχει επίσης συνθέσει τη μουσική για την ταινία “Δηκεοσίνι”, με πρωταγωνίστρια τη Νένα Μεντή, η οποία παρουσιάζεται σε φεστιβάλ σε πολλές χώρες, όπως ο Καναδάς, η Αγγλία και η Κύπρος.

Ο Γιώργος Τζιουβάρας συνεχίζει να εμπνέει και να ενθουσιάζει το κοινό του με το ταλέντο και τη δημιουργικότητά του, αποτελώντας έναν από τους πιο ξεχωριστούς καλλιτέχνες της εποχής μας.

TENORMAN

Πληροφορίες

Arch Club, Κωνσταντινουπόλεως 111, Γκάζι
Οι πόρτες ανοίγουν 20:30 / Έναρξη 21:30

Προπώληση εισιτηρίων: more.com και στο δίκτυο καταστημάτων του: (Public, Wind, Media Markt, Shell, BP, EKO, Metro, My Market)
Προπώληση 13€
Στην είσοδο 15€
Tickets Link: https://www.more.com/theater/tenorman-don-zouan- halloween-edition/

HORROR THINGS: η επιστροφή του ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΡΟΜΟΥ!!!

0
HORROR THINGS

HORROR THINGS is back!
Είστε έτοιμοι για την απόλυτη Horror εμπειρία;

HORROR THINGS: η επιστροφή του μεγαλύτερου ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΡΟΜΟΥ της Ελλάδας!!!

Το Cinema Alive, το πρώτο διαδραστικό σινεμά στην Ελλάδα, επιστρέφει δυναμικά στο καθιερωμένο του ραντεβού τρόμου όπως κάθε Halloween. Το Horror Things 2024 είναι εδώ και μας περιμένει στις 25-26-27 Οκτωβρίου και 1-2-3 Νοεμβρίου στο Vyrsodepseio Art Space (Ορφέως 174, Βοτανικός).

To Βυρσοδεψείο είναι ένα βιομηχανικός χώρο 3.000τμ στο κέντρο της Αθήνας, ο οποίος θα μεταμορφωθεί στο μεγαλύτερο horror venue που έγινε ποτέ στη Ελλάδα! Το φετινό φεστιβάλ υπόσχεται να ξυπνήσει τους πιο σκοτεινούς μας φόβους…

HORROR THINGS
HORROR THINGS

Τι να περιμένετε:

HORROR Διαδρομή: Ζήστε έναν εφιάλτη βγαλμένο από τα πιο διάσημα θρίλερ.
THRILLER PHOTOBOOTH: Απαθανατίστε την εμπειρία σας στο πιο ανατριχιαστικό σκηνικό.
Themed Coctails & food menu: Απολαύστε ειδικά σχεδιασμένα ποτά και φαγητά που ταιριάζουν απόλυτα με την ατμόσφαιρα τρόμου.
Θεματική live μουσική & DJ Sets: Μουσική για να σας βάλει σε ακόμα πιο τρομακτική διάθεση.

Δεν πιστεύω να… φοβάσαι; Οι πόρτες ανοίγουν στις 20:00

Τι δεν περιμένετε:

Ατμόσφαιρα γεμάτη σκοτάδι, jump scares και ειδικά εφέ που θα μας κρατήσουν ξύπνιους για πολλές νύχτες!

HORROR THINGS
HORROR THINGS, terror festival
Εισιτήρια:

Early Bird: 18€ (για ορισμένο αριθμό εισιτηρίων για κάθε ημέρα)
Κανονικά : 22€
Λόγω περιορισμένης χωρητικότητας, συνιστούμε την έγκαιρη προαγορά των εισιτηρίων σας μέσω του more.com και των συνεργαζόμενων καταστημάτων (Public, Nova, Media Markt, βενζινάδικα Shell, BP, EKO, Metro, My Market).
Ηλεκτρονική αγορά/pre-sale more.com/theater

Πρόγραμμα Προβολών:

25/10 The Thing (1982)
26/10 The Conjuring (2013)
27/10 A Quiet Place (2018)
01/11 The Cabin in the Woods (2011)
02/11 The Exorcist (1973)
03/11 Train to Busan (2016)

Προσοχή!!!

Η είσοδος επιτρέπεται σε άτομα άνω των 16 ετών.
Η είσοδος απαγορεύεται σε άτομα με καρδιακά προβλήματα, επιληψία και εγκυμονούσες.

Exilium Noctis: συνεργασία με την Black Lion Records

0
Exilium Noctis _ Black Lion Records _ Photo by Giorgos Bega
Exilium Noctis _ Black Lion Records _ Photo by Giorgos Bega

Άλλη μια προσθήκη για την Black Lion Records και όπως αναγράφεται στην επίσημη ανακοίνωσή τους, η τελευταία στο roster της για το 2025 είναι αυτή των Exilium Noctis!

Λίγες μέρες πριν ενθουσιαστήκαμε με τα νέα των Euphrosyne, που εντάχθηκαν κι εκείνοι στο roster της ίδιας εταιρείας. Περισσότερα μπορείς να βρεις ΕΔΩ

Exilium Noctis _ Black Lion Records

“Για να γιορτάσουμε την καλή υγεία και τη θετική διάθεση, είμαστε ενθουσιασμένοι που καλωσορίζουμε την τελευταία προσθήκη στο roster μας για το 2025, το ελληνικό black metal συγκρότημα Exilium Noctis.”

Exilium Noctis: συνεργασία με την Black Lion Records

Οι Βολιώτες ετοιμάζουν πυρετωδώς το επερχόμενο album “Pactum Diaboli” το οποίο περιμένουμε με ανυπομονησία! Πρόσφατα τους απολαύσαμε live τη δεύτερη ημέρα του Golden R. Festival

Είμαι σίγουρη ότι είναι πολύ ενθουσιασμένοι που ανήκουν πλέον στο roster της Black Lion Records. Η εταιρεία είναι ιδιαίτερα γνωστή για τη δέσμευσή της στην υποστήριξη της ακραίας μουσικής.

Exilium Noctis _ Black Lion Records

Αυτή η συνεργασία σηματοδοτεί ένα σημαντικό ορόσημο για εμάς και ανυπομονούμε να μοιραστούμε με όλους εσάς αυτό που έχουμε δουλέψει. Το επερχόμενο άλμπουμ μας Pactum Diaboli θα κυκλοφορήσει από την Black Lion Records και σας υποσχόμαστε ότι θα είναι ένα έντονο και αξέχαστο ταξίδι.
Stay tuned for more updates and details as we prepare for the next chapter!

Μέχρι νεοτέρας, ακούμε non stop το single τους “God’s Demise”. Η μίξη και το mastering έγινε από τον Psychon των Septic Flesh στην SoundAbuseProductions, ενώ το εξώφυλλο επιμελήθηκε η Obscure Onar Illustrations.

Line up
Thyragon: Vocals
Vinterblod: Guitars
Omega: Guitars
Thriskelion: Bass

Θα βρείτε ΟΛΑ τα τραγούδια τους στο Spotify

Interview: Silver R.I.SC.: Παίζουμε με το ίδιο πάθος όπως πιτσιρικάδες

0
SilverRISC, photo by Petros Papapetros
SilverRISC, photo by Petros Papapetros

Silver R.I.SC. έκαναν την δυναμική είσοδο τους στη ελληνική heavy metal σκηνή πριν από 35 χρόνια και το 1993 κατέθεσαν και τα επίσημα «διαπιστευτήρια» τους με το εξαιρετικό “Anything She Does“.

Μετά από ένα αρκετά μεγάλο «διάλειμμα» τριών δεκαετιών επέστρεψαν το 2023 με το “Knot Over” ένα από τα καλύτερα comeback albums και απέδειξαν πως ποτέ δεν ξέχασαν την συνταγή για «στερεό σκληρό ροκ με μελωδικές αποχρώσεις και πολύπλοκες ενορχηστρώσεις με στίχο που να έχει νόημα και ουσία».

Λίγες ημέρες πριν μοιραστούν την σκηνή με τους σπουδαίους FM, το Σάββατο 2 Νοεμβρίου στο Piraeus Club Academy, τα μέλη του συγκροτήματος Silver R.I.SC. μίλησαν στο Afternoiz.gr για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον μιας μπάντας, που λατρεύει αυτό που κάνει.

Η μπάντα ξεκίνησε το 1989, κυκλοφόρησε το Anything She does το 1993, έγινε σημαντικό όνομα της ελληνικής hard rock/metal σκηνής και το 1994… σταμάτησε. Θα μας μιλήσετε λίγο για εκείνη την εποχή; Θα μας πείτε μερικά πράγματα για τον σχηματισμό των Silver R.I.SC. , τα lives εκείνη την περιόδου σε clubs και festivals αλλά και τον λόγο που αποφασίσατε να σταματήσατε;

Δημήτρης Γασπαράτος: Η εποχή εκείνη ήταν πολύ ζωντανή παρόλες τις δυσκολίες της. Μοιραστήκαμε τον ήχο της γενιάς μας σε πραγματικό χρόνο, ακούγοντας τις μπάντες που αγαπούσαμε και  μαθαίνοντας από αυτές. Τα όργανα και οι εξοπλισμοί ήταν πανάκριβα, και οι χώροι να παίξεις λίγοι. Ξεκινήσαμε σαν φίλοι με κοινή αγάπη για τη μουσική και έτσι παραμένουμε ακόμα. Όμως και εμείς σαν μπάντα όπως και όλοι οι άλλοι που μεγαλώσαμε μουσικά παρέα ακολουθήσαμε το μονοπάτι με πείσμα και αγάπη. Πιστεύω ότι αυτό αναγνώρισε το κοινό. Η αλήθεια είναι ότι βοηθηθήκαμε από τη δισκογραφική μας εταιρία τότε στο να ανοίξουν πιο εύκολα κάποιες πόρτες συναυλιακών χώρων και να μας δουν περισσότεροι άνθρωποι και να μας καλοδεχτούν πηγαία. Οπωσδήποτε μεγάλη σημασία έπαιζε το ραδιόφωνο  και τα έντυπα περιοδικά. Γινόντουσαν πολλά πράγματα και υπήρχε κέφι.

Το Anything she does ήταν ήδη έτοιμο 1,5 χρόνο πριν την κυκλοφορία του

όμως περίμενε υπομονετικά τη σειρά του. Φαντάσου ότι δεν είμαστε ακόμα στην ψηφιακή εποχή, και μιλάμε για βινύλιο που κόπηκε στο εξωτερικό. Ήδη εμείς τότε είχαμε σχεδόν τελειώσει ηχογραφήσεις με καινούργιο υλικό, όμως η νεότητα κάνει τα δικά της κι έτσι για κάποιους λόγους για τους οποίους κι εμείς σήμερα, δεν είμαστε πολύ σίγουροι, αποφασίσαμε να διακόψουμε. Είχαμε πολλά άλλα μπροστά μας και θεωρήσαμε ότι ο κύκλος μας τότε είχε κλείσει.

30 χρόνια, όμως, μετά, το 2019, αποφασίσατε να επιστρέψετε σαν μπάντα. Τι σας οδήγησε σε αυτή την απόφαση;

Σπύρος Φουσέκης: Η αλήθεια είναι ότι δεν σταματήσαμε ποτέ να παίζουμε και παρά τα διάφορα σχήματα που υπήρξαν ή υπάρχουν ακόμα ήμασταν πάντα ανακατεμένοι μουσικά , απλά δεν είχε ωριμάσει αρκετά μέσα μας η ιδέα να λειτουργήσει η ομάδα σαν SILVER RISC. Για να είμαστε όμως και απόλυτα ειλικρινείς ίσως δεν είμασταν ψυχολογικά έτοιμοι να συνεχίσουμε αυτό που είχαμε αφήσει στη μέση συνεπώς ήταν απλά θέμα χρόνου για να γίνει ξανά η εκκίνηση. Κάποιες μίνι εμφανίσεις σε event άλλων μουσικών σχημάτων, που βρεθήκαμε όλοι ξανά στην σκηνή παίζοντας τα τραγούδια μας, απλά πυροδότησε το ξεκίνημα.

Ποιο είναι το σημερινό line-up της μπάντας; 

Δημήτρης Γασπαράτος- Φωνητικά  και κιθάρα
Σπύρος Φουσέκης- Κιθάρα
Αντώνης Βενιέρης – Τύμπανα
Κική Καρανικόλα- Μπάσο 

SilverRISC, 2024, photo by Petros Papapetros
SilverRISC, 2024, photo by Petros Papapetros
To 2023 κυκλοφόρησε και η δεύτερη δουλειά των Silver R.I.SC.  με τίτλο «Knot Over». Πως προέκυψε, τι υποδοχής έχει τύχει και τι πραγματεύεται ακριβώς καθώς πρόκειται για ένα θεματικό άλμπουμ; 

Δημήτρης Γασπαράτος:  Ναι το “Knot Over” είναι ένα θεματικό άλμπουμ όμως δεν είναι concept, δηλαδή δεν περιγράφει επεισόδια από μια συγκεκριμένη ιστορία. Το χαρακτηρίζει βέβαια μια βασική φιλοσοφία και νοοτροπία τόσο μουσικά όσο και στιχουργικά. Περιγράφει τη ζωή, την πορεία της, τα στιγμιότυπα της και το τελείωμα της, μέσα από τις παράλληλες ιστορίες των τραγουδιών του. H “Anna” ας πούμε περιγράφει την γέννηση, την αρχή της ζωής, την ύπαρξη σε ένα σκληρό κόσμο, το “The Sinner” εμπνευσμένο από το “A Woman of no importance” του Oscar Wilde μιλάει -ίσως και λίγο σατιρικά- για  τη μισαλλοδοξία, την ηθικολογία, αλλά και την σύγκρουση ανάμεσα στο τι ειναι σωστο και τι όχι για κάποιον. Το “She smiles to the rainbow” μιλάει για την ανθρώπινη απώλεια. Το “Cry no more” περιγράφει  την σχέση με τον κόσμο, τη μάχη με την κατάθλιψη και τις εξαρτήσεις.

Κάθε τραγούδι των Silver R.I.SC. νομίζω ότι κουμπώνει στον ψυχισμό και στα βιώματα των ακροατών και πιστεύω ότι μπορεί κανείς να δημιουργήσει τις δικές του εικόνες ακούγοντας τα, είτε προσέχοντας το στίχο είτε όχι. 

Tony V: Τα τραγούδια είναι ιδέες που έχουν γραφτεί μέσα στα χρόνια. Ηχογραφήσαμε συνολικά 20 tracks. Πειραματιστήκαμε πολύ στις ηχογραφήσεις, τα επεξεργαστήκαμε με πολύ πρωτότυπους τρόπους. Κατά  κάποιον τρόπο δημιουργήσαμε τον ήχο μας απ’ την αρχή και καταλήξαμε στα 9 τραγούδια που τελικά αποτέλεσαν το άλμπουμ, με κριτήρια την μουσική και στιχουργική ομοιογένεια του “Knot Over”.  Ο Γρηγόρης Γιαρέλης ανέλαβε την παραγωγή, το mixing και το mastering του άλμπουμ, ενώ τα recordings συνυπογράφει ο Πάνος Γασπαράτος. Το artwork το ανέλαβε ο Γιώργος Cherokee Παπαδόπουλος και ο γραφιστικός σχεδιασμός είναι του Σπύρου Ηλιάδη.

Σπύρος Φουσέκης: Τα θέματα είναι κυρίως η ανθρώπινη ζωή και οι ανθρώπινες σχέσεις σε όλες τους τις εκφάνσεις. Αυτό έχει παντρευτεί με τα βιώματα του καθενός μας  και καταλήγει σε έναν λυρισμό που αντιλαμβανόμαστε ότι έχει αγγίξει αυτόν που τον ακούει. Οι διεθνείς κριτικές του άλμπουμ και τα σχόλια μας το έχουν  επαληθεύσει.

Πόσο διαφορετικοί είναι οι  Silver  R.I.S.C. των 90S με τους σημερινούς; Παίζουν την «ίδια» μουσική, έχουν τις ίδιες προσλαμβάνουσες και επιρροές, αντιλαμβάνονται και προσεγγίζουν το hard rock/metal με τον ίδιο τρόπο;

Σπύρος Φουσέκης: Ωριμάσαμε σαν άνθρωποι και σαν μουσικοί. Ο καθένας μας έχει κάνει τις  καλλιτεχνικές του διαδρομές με επιτυχία  μέσα στα χρόνια και αυτό είναι που μας δένει ακόμα πιο πολύ σαν μπάντα. Παίζουμε με το ίδιο πάθος όπως πιτσιρικάδες και όποιος μας  έχει δει στη σκηνή νομίζω το καταλαβαίνει. Επίσης η παρουσία της Κικής Καρανικόλα στο μπάσο τον τελευταίο χρόνο έχει παίξει τεράστιο ρόλο.

Είμαστε ομάδα. Όλοι έχουμε τα ακούσματα μας και τις επιρροές μας, τις προτιμήσεις μας. Άλλα νομίζω ότι ο ήχος των Silver RISC ήταν πάντα πρωτότυπος.
SilverRISC, 2024, photo by Petros Papapetros
SilverRISC, 2024, photo by Petros Papapetros
Πως θα περιγράφατε την μουσική σας σε κάποιον που δεν σας έχει ακούσει ποτέ; Ποιες μπάντες θα χρησιμοποιούσατε σαν παραδείγματα; 

Tony V: Ο ήχος μας είναι προφανώς στην ευρύτερη σφαίρα του heavy. Σκληρές κιθάρες, riffs, εμφατικοί ρυθμοί και δύναμη στις μπασογραμμές. Δίνουμε μεγάλη σημασία στη μελωδία, στα φωνητικά της μπάντας και στο λυρισμό. Στα μουσικά μοτίβα και την ανάδειξή τους, χωρίς να χάνεται όμως η δύναμη και η ενέργεια του ήχου μας. Στερεό σκληρό ροκ με μελωδικές αποχρώσεις και πολύπλοκες ενορχηστρώσεις με στίχο που να έχει νόημα και ουσία. Κανένα όργανο δεν κυριαρχεί και όλοι μαζί αναδεικνύουμε τη μουσική μας. Πάντα έτσι γινόταν. Είμαστε ομάδα. Όλοι έχουμε τα ακούσματα μας και τις επιρροές μας, τις προτιμήσεις μας. Άλλα νομίζω ότι ο ήχος των Silver RISC ήταν πάντα πρωτότυπος.

Παρατηρείτε μια αναβίωση της αγάπης για αυτόν ακριβώς τον ήχο τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς; 

Κική Καρανικόλα: Παρατηρούμε ότι αυτός ο ήχος ήταν και παραμένει ζωντανός για όλες τις ηλικιακές ομάδες και αυτό μας χαροποιεί πολύ και μας δίνει κέφι να προχωράμε και να εξελισσόμαστε. 

Πόσο και πως έχει αλλάξει, κατά την γνώμη των Silver R.I.SC. , η ελληνική hard rock/metal σκηνή  μέσα σε αυτά τα 35 χρόνια από τον σχηματισμό της μπάντας μέχρι σήμερα; 

Tony V: Υπάρχουν πάρα πολύ καλές μπάντες και μουσικοί στην Ελλάδα. Πάντα υπήρχαν ομως τώρα η σκηνή έχει μεγαλώσει πολύ εντός και εκτός συνόρων. Τόσο δισκογραφικά όσο και on stage.

Το διαδίκτυο και τα social media πως έχουν επηρεάσει την κατάσταση; Τόσο θετικά όσο και αρνητικά…

Κική Καρανικόλα: Η αλήθεια είναι κάπου στην μέση, υπάρχουν θετικά όσο και αρνητικά. Η χρήση που εμείς κάνουμε σαν   μπάντα, είναι ίσως ο βασικός  τρόπος να επικοινωνήσουμε την δουλειά μας  και να στραφούμε  σε ευρύτερο κοινό. Ζούμε σε ένα ψηφιακό “περιβάλλον” και ο καθένας μας καλείται να μετρηθεί με την χρήση ή την κατάχρηση του. 

Το γεγονός πως τα μέλη των Silver R.I.SC. καταπιάνονται ο καθένας με αρκετά και διαφορετικά projects αποτελεί πλεονέκτημα ή πρόκληση;

Σπύρος Φουσέκης: Η δημιουργικότητα και η έμπνευση έχει πολλές εκφάνσεις και μορφές και πρέπει να εκδηλώνεται/ μεταφράζεται χωρίς καταπίεση- Αβίαστα!   Όλοι μας μέσα στα χρόνια έχουμε κάνει πολλά πράγματα και αυτές οι συνεργασίες είναι πολύτιμες και αγαπημένες. Όπως και να έχει οι Silver RISC ήταν και παραμένουν πάντα ο κοινός παρονομαστής.

Στις 2 Νοεμβρίου θα μοιραστούν οι Silver R.I.SC. τη σκηνή με τους FM. Ποια είναι η γνώμη σας για την βρετανική μπάντα αλλά και τι θα πρέπει να περιμένουν από εσάς όσοι βρεθούν στο Piraeus Club Academy εκείνη την βραδιά;

Σπύρος Φουσέκης: Οι FM δε χρειάζονται συστάσεις. Είναι μια από τις κορυφαίες του είδους με απίστευτη δουλειά και παραγωγές. Μεγάλη η χαρά μας και η τιμή που θα βρεθούμε μαζί στη σκηνή.  Θα παρουσιάσουμε υλικό κυρίως από το Knot Over.  Η ένταση του Live  και η αγάπη για την μουσική μαζί με την αγάπη του κόσμου δημιουργούν ένα μεγάλο αίσθημα ευφορίας και όμορφης έντασης. Ανυπομονούμε.

Ιδανικά με ποιες μπάντες – οποιασδήποτε εποχής – θα θέλατε να συνυπάρξετε σε κάποιο Live;

Δημήτρης Γασπαράτος: Δεν το έχουμε σκεφτεί ποτέ αυτό. Η μουσική είναι δυναμική και οι ευκαιρίες/ συγκυρίες ανεξάντλητες, είμαστε έτοιμοι και διαθέσιμοι για οποιαδήποτε πρόσκληση. 

Τι ακούνε κυρίως τα μέλη των Silver R.I.SC. αυτή την περίοδο; Σε ποια «παλιά» συγκροτήματα επανέρχεται και ποια νέα ξεχωρίζετε;

Κική Καρανικόλα: Πάντοτε είχαμε όλοι μας μια λογική ότι η μουσική είναι ενός γένους  και τα παρακλάδια της  πολλά. Δεν υπήρξε ποτέ  κάποιο  “κόλλημα” ή εμμονή  στο τι θα ακούσει κάποιο μέλος  ανά πάσα στιγμή της ζωής του. Οπότε θα μας βρεις να ακούμε σχεδόν οτιδήποτε, να επηρεαζόμαστε, να διαλέγουμε και στο τέλος να καταλήγουμε σε κάτι που μας εκφράζει τη δεδομένη στιγμή είτε παλαιότερο είτε νεότερο. 

Τι επιφυλάσσει το άμεσο μέλλον για τους Silver R.I.SC.  Τι σχεδιάζετε;

Tony V: Κυκλοφόρησε πρόσφατα το 2ο video single μας με τίτλο “The sinner”. Αναμένονται άλλα δύο singles μέχρι το τέλος του έτους και στη συνέχεια θα ξεκινήσουμε ηχογραφήσεις με νέο υλικό. Ήδη είναι και κάποια live κλεισμένα.

Τελευταία ερώτηση, πως επιλέχθηκε το όνομα της μπάντας και τι σημαίνει το αρκτικόλεξο R.I.SC.;

Δημήτρης Γασπαράτος: Δύσκολο να θυμηθούμε. Ψάχναμε τότε όνομα με τον Σπύρο, πολύ νεαροί και οι δύο, πριν ακόμα σχηματιστεί η μπάντα και τα πρώτα τραγούδια. Κάποιος από τους δυο το είπε, μας άρεσε, είχε κάτι που μας ταίριαζε, που το πρόσεχες, που το θυμάσαι, αλλά κυρίως που μας δημιούργησε εικόνες και συναισθήματα. Ασήμι και πρόκληση, ρίσκο μαζί με το εικαστικό λογοπαίγνιο. Το πιστέψαμε. Και εμείς και όλοι όσοι παίξανε μαζί μας  μέσα στα χρόνια. 

Credits

Ευχαριστούμε πολύ τους Silver R.I.S.C για την συνέντευξη και την Harmonia PR για την συνεργασία. Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την εμφάνισή του συγκροτήματος μαζί με τους FM θα βρεις στην ατζέντα μας!

Live report: ULTHA, Euphrosyne, Okwaho @ AN Club, 17/10/24

0
Ultha, An Club, 17.10.24 - photo by Joslenss
Ultha, An Club, 17.10.24 - photo by Joslenss

Πέμπτη 17 Οκτώβρη, AN CLUB με ULTHA, Euphrosyne & Okwaho

Μετά την εξαιρετική βραδιά της Δευτέρας στο Κύτταρο με τους Ulcerate που μας έδωσαν γερή κλωτσιά να πάρουν μπρος τα… μηχανάκια μας ήρθε η Πέμπτη! Read more αν θες ΕΔΩ

Πολύ busy συναυλιακά αυτή η εβδομάδα βρε παιδιά!

Αν και στην άλλη πλευρά της Αθήνας, στο FUZZ, ήταν η βραδιά των SOEN στο κέντρο είχε ULTHA! Προσωπικά δεν μπήκα ποτέ σε δίλημμα. Μόλις ανακοινώθηκε η συναυλία των Ultha, για μένα ήταν μονόδρομος. Τελικά καλώς έπραξα και επέλεξα την DSBM βραδιά στο AN γιατί όμοιά της έχω να βιώσω από εκείνη την βραδιά στον Βόλο με τους Mayhem!

Πριν ξεκινήσω τους διθυράμβους για τα συγκροτήματα και την εμφάνιση τους, πρέπει να αναφέρω ότι η βραδιά ήταν άκρως επιτυχημένη!

Το ΑΝ Club γέμισε και η Ten out of Ten Productions κέρδισε το στοίχημα! Επίσης να αναφέρω ότι από νωρίς στο merch υπήρχε ουρά που περίμενε να προμηθευτεί τα συλλεκτικά και φανταστικά t-shirt που είχε σχεδιάσει ειδικά για το συγκεκριμένο event ο πολυτάλαντος Γιάννης Νάκος (Remedy Art Design).

Okwaho

Πρώτοι ανέβηκαν στην σκηνή οι Okwaho κατά τις 20:45 και μας έβαλαν στη θέση μας με ριφάρες απο blackened-sludge metal με τραγούδια κυρίως από το περσινό album τους “The Usurper Regime“.

Λιγομίλητοι, χωρίς έντονη σκηνική παρουσία. Η φάση ήταν αφήνουμε τη μουσική μας να μιλήσει για μας και πόσο μα πόσο δυναμικά και sludge-αριστά μας το έδωσαν να το καταλάβουμε! Λίγες μέρες πριν την συναυλία είχαμε την χαρά να τους φιλοξενήσουμε και πάλι στο afternoiz.gr και μας παραχώρησαν μια πολύ πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη. Διάβασε την ΕΔΩ

 

Επική στιγμή εκείνη που ακούστηκε live το τραγούδι “The Mermaid“, για το οποίο πριν λίγο καιρό, οι Okwaho κυκλοφόρησαν και lyric video. Σχετικά με αυτό, αν δεν το έχεις δει, μπορείς να βρεις ΕΔΩ. Ακούσαμε και ένα νέο τραγούδι, που θα περιλαμβάνεται στον επόμενο δίσκο. Αν και ήταν μόνο ένα δείγμα από αυτό που πρόκειται να ακολουθήσει νομίζω η μπάντα βρίσκεται στο σωστό δρόμο!!!!

Κλείσιμο με το “What A Wonderful Hell” και το set τους τελείωσε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο!

Euphrosyne

Ό,τι και να γράψω θα είναι λίγο… Αυτή τη μπάντα από την πρώτη φορά που την άκουσα κάτι έπαθα. Να ήταν η ψυχή μου που ταρακουνήθηκε; Μπορεί.

Αυτός ο συνδυασμός θεατρικότητας πάνω στη σκηνή αλλά και στα φωνητικά που αλλάζουν από μελωδικά σε δυναμικά και ακραία ενώ από πίσω οι μελωδίες κινούνται πάντα σε σκοτεινά μονοπάτια με κάνει να αναρωτιέμαι τι έχω περάσει στην προηγούμενη ζωή μου και με συναρπάζει αυτό το είδος τόσο πολύ;

Euphrosyne, An Club, 17.10.24 - photo by Joslenss
Euphrosyne, An Club, 17.10.24 – photo by Joslenss

Όσοι βρέθηκαν στο ΑΝ το βράδυ της Πέμπτης και είχαν οποιαδήποτε αμφιβολία για το συγκρότημα και το progressive avant-garde black metal που πρεσβεύει είμαι σίγουρη ότι έσβησαν δια παντός! Σκοτεινοί, ατμοσφαιρικοί, θεατρικοί, post black και άκρως απολαυστικοί στο σύνολό τους!

 

ULTHA

Και έφτασε η ώρα που περιμέναμε και από τις 22:35 περίπου που ανέβηκαν οι Ultha στη σκηνή… όλα έγιναν κόκκινα! Με πολύ καλό ήχο παραδοθήκαμε σε ένα μοναδικό σκοτεινό, απόκοσμο, ατμοσφαιρικό ηχητικό μονοπάτι.

Ultha, An Club, 17.10.24 - photo by Joslenss
Ultha, An Club, 17.10.24 – photo by Joslenss

Εμφανώς ενθουσιασμένοι που βρισκόντουσαν στη χώρα μας, όπως ανέφεραν και οι ίδιοι, γενικά δεν μιλάνε πολύ στα live τους αλλά ήταν ιδιαίτερη η περίσταση. Αρχικά μας είπαν ότι δεν πίστευαν ότι όντως ήταν αληθινή η πρόσκληση να έρθουν στην Ελλάδα!
No shit…

Αλήθεια ήταν!!!! Και γίναμε μάρτυρες μιας μοναδικής εμπειρίας που την χρωστάμε κατά το ήμισυ στο team της Ten out of Ten Productions. Μοναδική εμπειρία έζησαν και οι Ultha στην χώρα μας, live your myth in Greece, σύμφωνα με τα λεγόμενά τους. Γι’ αυτό το λόγο μας ευχαρίστησαν παίζοντας μεγαλύτερο απ’ ότι συνήθως setlist.

Εμείς τι κάναμε;

Εμείς, κατενθουσιασμένοι αφεθήκαμε στις ατμοσφαιρικές black μελωδίες τους να μας παρασύρουν. Μπορεί να μην είχε moshpits, σμπρωξοκλωτσίδια και τα σχετικά αλλά σίγουρα τα εγκεφαλικά μας κύτταρα είχαν στήσει τον δικό τους χορό!

Ultha, An Club, 17.10.24 - photo by Joslenss
Ultha, An Club, 17.10.24 – photo by Joslenss

Setlist
The Night Took Her Right Before My Eyes
Dispel
Der alte Feind (Jeder Tag reißt Wunden)
Bathed in Lightning, Bathed in Heat
The Avarist (Eyes of Tragedy)
Rats Gorged the Moon…and All Fell Silent
Encore: Fear Lights the Path (Close to Our Hearts)

Credits

Ευχαριστούμε θερμά την Ten out of Ten Productions για την συνεργασία και την πρόσκληση. Επίσης, ευχαριστούμε και την Γεωργία Παγουρτζή | Joslenss για το φωτογραφικό υλικό που μας παραχώρησε.

R.I.P. Paul Di’Anno – Απεβίωσε ο Paul Di Anno, 66 ετών

0
Paul Di'Anno

Με λύπη διάβασα πριν λίγα λεπτά ότι απεβίωσε ο PAUL DI’ANNO, πρώην τραγουδιστής των IRON MAIDEN, στα 66 του χρόνια. Εκ μέρους της οικογένειάς του, η Conquest Music επιβεβαίωσε το θάνατο του Paul Andrews, aka Paul Di’Anno, στο σπίτι του στο Salisbury.

R.I.P. PAUL DI’ANNO

Paul Di'Anno announcement
Paul Di’Anno announcement
Paul Di' Anno
Paul Di’ Anno

Γεννημένος στο Chingford του Ανατολικού Λονδίνου, στις 17 Μαΐου 1958, έγινε για πρώτη φορά γνωστός ως τραγουδιστής του αγγλικού heavy metal συγκροτήματος IRON MAIDEN μεταξύ 1978 και 1981. Τραγούδησε στο ντεμπούτο άλμπουμ τους “Iron Maiden” και στο επιδραστικό άλμπουμ “Killers”.

Μετά την αποχώρησή του από τους IRON MAIDEN

είχε μια μακρά και περιπετειώδη δισκογραφική καριέρα με τους BATTLEZONE και τους KILLERS. Είχε όμως και πολυάριθμες σόλο κυκλοφορίες και guest εμφανίσεις.

Παρά το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια ταλαιπωρήθηκε από σοβαρά προβλήματα υγείας που τον περιόρισαν να εμφανίζεται σε αναπηρικό καροτσάκι, συνέχισε να διασκεδάζει τους οπαδούς του σε όλο τον κόσμο! Από το 2023 μετρά πάνω από 100.

Το άλμπουμ “The Book Of The Beast” κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2024. Περιείχε τα σημαντικότερα σημεία των ηχογραφήσεων του μετά την αποχώρησή του από τους IRON MAIDEN.

Τον Δεκέμβριο του 2022, βρέθηκε στην Κροατία ηχογραφώντας ένα άλμπουμ με το νέο του project WARHORSE. Το συγκρότημα δημιουργήθηκε νωρίτερα εκείνη τη χρονιά από τον ίδιο και τους κιθαρίστες Hrvoje Madiraca και Ante ‘Pupi’ Pupačić. Το LP που προέκυψε κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2024 με το όνομα PAUL DI’ANNO’S WARHORSE.

R.I.P.

The Crown: Ακούσαμε το νέο άλμπουμ

THE CROWN
The Crown

Λοιπόν έχω μια αρχή για το αγνό και βρώμικο Death Metal της Σουηδίας. Δεν λέει κανείς κακή κουβέντα σε μένα για τους Grave, Unleashed και The Crown. Μπάντες γεμάτες τιμιότητα και συνέπεια που δεν έχουν απογοητεύσει σχεδόν με κανένα άλμπουμ τους. Δηλαδή εντάξει, πως να χαρακτηρίσεις κάποιο άλμπουμ άσχημο από τις δισκογραφίες τους? Απλά δεν γίνεται. Για τους Entombed έχω άλλη γνώμη για αυτό και δεν τους έβαλα μαζί με τους υπόλοιπους, είναι τελείως ξεχωριστό κεφάλαιο γιατί άλλαζαν συχνά πυκνά τον ήχο τους. Βέβαια για τα τρία πρώτα άλμπουμ τους δεν χωράει αμφιβολία ότι είναι κολοσσιαία. Πάμε όμως στους The Crown και από που πραγματικά τους έμαθα και ασχολήθηκα εντονότερα.

Οι The Crown όταν ονομάζονταν Crown of Thorns την δεκαετία του ’90, μέχρι και το ’98 για την ακρίβεια

Η ιστορία πάει παλιά, πολύ παλιά…

Πριν από 25 χρόνια πραγματοποίησαν περιοδεία με Morbid Angel, Emperor, Limbonic Art, Impaled Nazarene και Peccatum. Ουσιαστικά δεν άφησαν τίποτα όρθιο όπου κι αν εμφανίστηκαν. Μια πραγματικά “θανατηφόρα” περιοδεία.

Τέτοια παρέα δύσκολα χάνεις όταν περιοδεύει και οι The Crown ήταν εκεί

Οι αγαπημένοι μου Emperor και Limbonic Art είχαν κυκλοφορήσει τα τιτάνια “IX Equillibrium” και “Ad noctum-Dynasty of death” αντίστοιχα. Στο Death Metal σκέλος, οι Morbid Angel το “Formulas fatal to the flesh” και οι Impaled Nazarene το “Rapture”. Οι Pecattum του Ihsahn είχαν κυκλοφορήσει το ντεμπούτο “Strangling from within” και οι The Crown το πρώτο τους άλμπουμ “Hell is here”. Τέτοιες περιοδείες λείπουν πια και τι δεν θα έδινα να ήμουν σε μια από τις εμφανίσεις όλων αυτών κάπου στην Ευρώπη. Μια φορά λοιπόν, κάπου το 2002 δούλευα ένα αφιέρωμα στους Emperor και έπεσε το μάτι μου πάνω σε αυτή την περιοδεία έτσι όπως έψαχνα αρχεία στο διαδίκτυο. Τότε λοιπόν ξεκίνησα να ακούω και τους The Crown. Ουσιαστικά με τα τους ακολούθησα για τα καλά.

The Crown-“Crown of thorns”

Το “Crown of thorns” είναι εδώ και “βομβαρδίζει”

Ξεχωριστή θέση στην συλλογή μου έχει το ντεμπούτο τους, όχι ότι τα άλλα υστερούν βέβαια. Έτσι λοιπόν, εν έτη 2024, φτάνει στα αυτιά μου το νέο τους άλμπουμ. Το “Crown of thorns” είναι εδώ. Με το που ξεκινάει ο δίσκος σε πετάει στον τοίχο με το εναρκτήριο “I hunt with the devil”. Πρώτο χαρακτηριστικό, οι ελάχιστες μελωδίες. Δεύτερο χαρακτηριστικό τα extreme solos. Τα “Churchburner” και “Martyrian” σε διαλύουν, “πέφτει ξύλο”. Δεν μπήκαν τυχαία στην προαναφερόμενη μάζωξη πριν 25 χρόνια.

Ένα άλμπουμ ξεκάθαρα οργισμένο και επιθετικό από τους The Crown

Το “Gone to hell” σαρώνει τα πάντα στο διάβα του, έχει γίνει και clip μάλιστα το οποίο μπορείτε να παρακολουθήσετε παρακάτω. Η σκυτάλη στα “Howling at the warfield”, “The night is now” και “God-king” και γίνεται ο κακός χαμός. Κόλαση στο διάβα όσο συνεχίζει να καλπάζει το άλμπουμ σαν λυσσαλέος λύκος.

Μελωδίες όσες χρειάζονται, εδώ μιλάμε για “επίθεση”

Οι μελωδίες είναι ελάχιστες όπως είπαμε, κάτι που διαφαίνεται και στο “Martyrian” όπως και στο “The night is now”. Επίσης να σημειωθεί ότι έχουμε να κάνουμε με μια θαυμάσια παραγωγή που έχει πετύχει τον στόχο της. Δηλαδή όλα να ακούγονται με διαύγεια αλλά και να υπάρχει και η “βρωμιά” που χαρακτηρίζει το είδος. Ο Marco Tervoren, κιθαρίστας της μπάντας, έχει κάνει θαυμάσια δουλειά στα Studio-MT. Το old school artwork έχει πραγματοποιηθεί από τον Γιάννη Νάκο (Rem3dy Art Design) που για μια ακόμη φορά έχει κάνει εκπληκτική δουλειά.

The Crown

Οι ταχύτητες είναι ασύλληπτες στα περισσότερα τραγούδια και τα riffs την μια “φλερτάρουν” με το Thrash Metal και την άλλη με το Death Metal. Ουσιαστικά έχουμε να κάνουμε με ένα Thrash/Death Metal άλμπουμ που κομμάτι με το κομμάτι η ακρόαση γίνεται όλο και πιο ευχάριστη. Το “The agitator” είναι αυτό που λέμε Thrash Metal που θα σας φέρει στο νου τους Overkill.

Μέχρι τώρα εξαιρετικό άλμπουμ με πολύ καλά Bonus Tracks μάλιστα…

Κάτι που αλλάζει στο επόμενο κομμάτι που είναι ξεκάθαρα Death Metal made in Sweden με Slayer solos. Το τελευταίο κομμάτι είναι επτάλεπτο και είναι από τα καλύτερα του “Crown of thorns”. Το “The storm that comes” είναι ένα τόσο κολλητικό κομμάτι που σε συνεπαίρνει με το μπάσο στην αρχή και αργότερα με τα “αιχμηρά” riffs. Αρκετά διαφορετική σύνθεση από τα προηγούμενα κομμάτια και με ωραίο finale. Το άλμπουμ συνοδεύεται και από τρία nonus tracks “Eternally infernal”, “No fuel for god” και “Mind collapse” που άνετα θα μπορούσαν να προστεθούν στην κανονική διάρκεια του “Crown of thorns”.

Φτάνοντας στο τέλος…

Οι The Crown δεν με απογοήτευσαν για μια ακόμη φορά, είναι μια μπάντα τίμια και πιστή στο ραντεβού της με τους οπαδούς. Δεν θα μπορούσα βέβαια να το βάλω δίπλα στο πρώτο άλμπουμ τους αλλά σίγουρα λίγο πιο κάτω. Άφοβα επενδύστε!

Live Report: Ulcerate, Prometheus @ Kyttaro, 14/10/24

0
ULCERATE, Kyttaro, photo by Elena Vasilaki
ULCERATE, Kyttaro, photo by Elena Vasilaki

ULCERATE & PROMETHEUS @ KYTTARO

Η εβδομάδα ξεκίνησε με τον καλύτερο τρόπο! Ειλικρινά δε θα μπορούσα να φανταστώ ότι παρά την κούραση και την ένταση της ημέρας θα μπορούσα να γεμίσω ενέργεια για να συνεχίσω με χαρά την εβδομάδα που μόλις είχε ξεκινήσει! Φυσικά όλο αυτό το οφείλω στην τρομερή εμφάνιση των ULCERATE!!

Prometheus

Στις 21:20 οι Prometheus ανέβηκαν στη σκηνή του και στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων. Ήταν μια βραδιά τεχνικού death metal με αρκετά καλό ήχο. Αυτό που μου άρεσε περισσότερο στους Prometheus ήταν τα black metal περάσματα στον death metal ήχο τους. Το παράδοξο είναι ότι αφού τους είδα live άκουσα και την τελευταία τους δουλειά και ομολογώ ότι μου άρεσε.

Ίσως η εμφάνιση τους ήταν περισσότερο raw απ’ ότι ο δίσκος και ίσως η μπάντα ήταν πιο “μαγκωμένη” απ’όσο θα έπρεπε, αλλά το κοινό φάνηκε να τους απολαμβάνει! Αν και είμαι σίγουρη ότι ο κόσμος αδημονούσε για τους Ulcerate, ως opening act έκανε πολύ καλή δουλειά και “ζέστανε” όπως έπρεπε την ατμόσφαιρα.

Ulcerate

Χωρίς πολλά πολλά η μπάντα ανέβηκε στη σκηνή και με το “To Flow Through Ashen Hearts” συστήθηκαν και μας έκαναν σαφείς τις προθέσεις τους από την πρώτη νότα. Οι Ulcerate είχαν εμφανιστεί λίγες μέρες πριν στο Mammothfest στην Θεσσαλονίκη και είχαν αποσπάσει πολύ καλές κριτικές!! Ειδικά όταν βλέπεις Δευτέρα βράδυ έναν χώρο όπως το Κύτταρο να είναι γεμάτο, επιβεβαιώνεις τις… “υποψίες” ότι θα περάσεις καλά!

ULCERATE, Kyttaro, photo by Elena Vasilaki
ULCERATE, Kyttaro, photo by Elena Vasilaki

Πήγα στο live με φοβερή κούραση… Είχα πείσει τον εαυτό μου ότι δεν θα χάσω ξανά συναυλία τους, όπως το 2017. Δυνατός και ογκώδης ο ήχος τους, χωρίς να είναι εκκωφαντικός και κουραστικός. Η κιθάρα ακουγόταν πεντακάθαρα, κάθε λεπτομέρεια που έπαιζε ο Michael Hoggard. Απολαυστικό και το μπάσο του Paul Kelland. Στα τύμπανα θαρρώ πως έχανε λίγο από την μαγεία του Jamie Saint Merat, αλλά στο σύνολό της δε θα βρήκα τόσα ψεγάδια ώστε να τα αφήσω να με επηρεάσουν!

Χωρίς ιδιαίτερα “στολίδια”, φώτα, φωτιές, σκηνικά, λέιζερ, visuals στάθηκαν πάνω στη σκηνή και για κανένα λόγο δεν έπαιρνες τα μάτια σου από πάνω τους! Σίγουρα είναι ο τρόπος που προσεγγίζουν τον ήχο και τις ιδιαίτερες συνθέσεις τους που τους κάνουν τόσο ξεχωριστούς!

Το τρίο με κομμάτια από το εξαιρετικό “Cutting the Throat of God” μεταξύ άλλων κατάφεραν να δονήσουν ολόκληρο το χώρο απ’ άκρη σ’ άκρη!

Είναι από εκείνες τις συναυλίες που ενώ δεν υπάρχει έντονη σκηνική παρουσία υπάρχει έντονη ατμόσφαιρα και τέτοια ενέργεια που τη νιώθεις να σε διαπερνά.

Setlist:
To Flow Through Ashen Hearts
Drawn Into the Next Void
Further Opening the Wounds
The Dawn Is Hollow
Dissolved Orders
Cutting the Throat of God
To See Death Just Once Stare Into Death and Be Still
Encore: Everything Is Fire

Credits

Ευχαριστούμε πολύ την 3nationPR για την συνεργασία και την πρόσκληση. Ευχαριστούμε γι’ άλλη μια φορά φυσικά, την υπέροχη Έλενα Βασιλάκη για τις φωτογραφίες.

Dysphonia: η Χρύσα Τσαλταμπάση παρουσιάζει το νέο της album

1
Spineless, Dysphonia release show banner
Spineless "Dysphonia" (Χρύσα Τσαλταμπάση)

Η Χρύσα Τσαλταμπάση επιστρέφει με το προσωπικό της project Spineless και μας προσκαλεί ΟΛΟΥΣ στο release show του νέου full length album “Dysphonia“, την Πέμπτη 14 Νοέμβρη στο Temple, στην Αθήνα. Την ατζέντα μας την είδες; ΕΔΩ θα βρεις όλες οι πληροφορίες που χρειάζεσαι!

Και για να μην ξεχνιέστε, θα ανοίξει την συναυλία της μοναδικής CHELSEA WOLFE στις 18 Νοέμβρη στο Gagarin205 μαζί με την Σοφία Σαρρή! Περισσότερες πληροφορίες ΕΔΩ

Για την ταλαντούχα Χρύσα Τσαλταμπάση ό,τι και να πούμε θα είναι λίγο.

Είναι τραγουδίστρια, τραγουδοποιός και vocal coach. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Έκανε τα πρώτα της σοβαρά βήματα στο κόσμο της μουσικής μέσα απο το avant garde alternative metal σχήμα των National Pornografik. Έκτοτε, πέραν των πάμπολλων projects στα οποια έχει συμμετάσχει (Spineless, Bella Fuzz, Low Texture, Petula Russ, N3rse, Biotech κ.α) έχει πραγματοποιησει guest εμφανίσεις και συνεργασίες με μια ευρεία γκάμα καλλιτεχνών και σχημάτων της εγχωριας και όχι μονο σκηνής (Alkaloid, Calyces, Beyond Perception, Afformance, Scar of the Sun, Mother Turtle, Δάφνη Γερογιάννη, Θοδωρή Μαυρογιώργη, Έλενα Παπαρίζου κ.α.).

Η δουλειά της φυσικά εκτείνεται και εκτός συνόρων!

Έχει συμμετάσχει μαζί με την Σοφία Σαρρή στο soundtrack της σειράς “1899” σε συνεργασία με τον Ben Frost, όπως και στα soundtrack των σειρών “Βeauty and the beast”, “The secret circle”, “Star crossed”, “Delirium” κ.α. με τον Ολλανδό Dj Tim Besamusca.

Το “Dysphonia” κυκλοφορεί την 1η Νοεμβρίου μέσω της Submersion Records, ενώ είναι ήδη διαθέσιμο για προπαραγγελία στην Bandcamp σελίδα της εταιρείας. Μια πρώτη γεύση από ό,τι επίκειται, βρίσκεται στα πρώτα singles που βγήκαν τον Οκτώβριο: “Disease” και “Where am I?“.

Spineless "Dysphonia" (Χρύσα Τσαλταμπάση)
Spineless “Dysphonia” (Χρύσα Τσαλταμπάση)

Tracklist:
1. Justice
2. Disease
3. Ode to my procrastination
4. Me
5. You
6. To the core
7. Where am I?
8. Your drama
9. NOZZ
10. Never ending story

Στον ρόλο του opening act της βραδιάς είναι η τραγουδίστρια και συνθέτρια Emi Path.

Γνωστή για τον ατμοσφαιρικό και πειραματικό ήχο της, συνδυάζει ambient, σκοτεινούς και μινιμαλιστικούς τόνους. Οι συνθέσεις της μαζί με τα αιθέρια φωνητικά της, δημιουργούν καθηλωτικά, ενδοσκοπικά ηχοτοπία. Παράλληλα, πειραματίζεται με την έννοια της “φόρμας” η οποία πολλές φορές αποδομείται για να μας θυμίσει πόσο σημαντική είναι η ύπαρξή της.

Spineless -Photo by Jo Gogou
“Dysphonia” Spineless -Photo by Jo Gogou

Χρύσα Τσαλταμπάση – Dysphonia release show

0
Spineless, Dysphonia release show banner
Spineless "Dysphonia" (Χρύσα Τσαλταμπάση)

SPINELESS PROUDLY PRESENTS
Dysphonia” release show with Special Guest: Emi Path
Πέμπτη 14 Νοεμβρίου 2024 στο Temple Athens (Ιάκχου 17, Γκάζι)

Οι πόρτες ανοίγουν στις 20:30

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:
• 10€ (προπώληση)
• 12€ (ταμείο)

Αγορά εισιτηρίων ηλεκτρονικά cometogether.live

Έξι χρόνια και μία πανδημία μετά την κυκλοφορία του “Speaking of Chaos and Relative Peace” (self release), του ντεμπούτου του προσωπικού project της Χρύσας Τσαλταμπάση “Spineless”, έρχεται ο δεύτερος full length δίσκος της με τίτλο “Dysphonia”.

Χρύσα Τσαλταμπάση

Η Χρύσα Τσαλταμπάση είναι τραγουδίστρια, τραγουδοποιός και vocal coach με ειδίκευση και συνεχή έρευνα πάνω στα extreme metal φωνητικά. Έχει συνεργαστεί με συγκροτήματα και καλλιτέχνες διαφόρων μουσικών ειδών και φωνητικών απαιτήσεων, τόσο ως μόνιμο μέλος (National Pornografik, Bella Fuzz, Biotech, Travel Mind Syndrome, Anal Veritas, Low Texture κ.α.) όσο και ως session / special guest (Alkaloid, Calyces, Beyond Perception, Afformance, Scar of the Sun, Mother Turtle κ.α.). Η δουλειά της εκτείνεται και εκτός συνόρων! Έχει συμμετάσχει μαζί με την Σοφία Σαρρή στο soundtrack της σειράς “1899” σε συνεργασία με τον Ben Frost, όπως και στα soundtrack των σειρών “Βeauty and the beast”, “The secret circle”, “Star crossed”, “Delirium” κ.α. με τον Ολλανδό Dj Tim Besamusca.

Spineless, Dysphonia release show

Ο χρόνος που πέρασε για το Spineless σαν project, ήταν γεμάτος με αλλεπάλληλες μουσικές συνεργασίες, ταξίδια γνώσης και διερεύνησης. Η δημιουργία των δέκα νέων κομματιών ήρθε σχεδόν οργανικά, φέρνοντας στο εδώ και τώρα την εξιστόρηση μιας νέας ιστορίας. Μιας ιστορίας με μεστή αφήγηση, προσεγμένη τεχνική προσέγγιση, σαφή μα ταυτόχρονα πειραματική αισθητική, που καταλήγει να είναι τόσο προσωπική για την δημιουργό, όσο και για τον κάθε ένα ακροατή ξεχωριστά. Ένα πλήρες μουσικό έργο, που την Πέμπτη 14 Νοεμβρίου θα παρουσιαστεί στην ολότητά του, χαρίζοντας μια έντονη οπτικοακουστική εμπειρία στους παρευρισκομένους.

Το “Dysphonia” κυκλοφορεί 1η Νοεμβρίου μέσω της Submersion Records, ενώ είναι ήδη διαθέσιμο για προπαραγγελία στην Bandcamp σελίδα της εταιρείας. Μια πρώτη γεύση από ό,τι επίκειται, βρίσκεται στα πρώτα singles που βγήκαν τον Οκτώβριο: “Disease” και “Where am I?”.

Στον ρόλο του opening act της βραδιάς είναι η τραγουδίστρια και συνθέτρια Emi Path.

Γνωστή για τον ατμοσφαιρικό και πειραματικό ήχο της, συνδυάζει ambient, σκοτεινούς και μινιμαλιστικούς τόνους. Οι συνθέσεις της μαζί με τα αιθέρια φωνητικά της, δημιουργούν καθηλωτικά, ενδοσκοπικά ηχοτοπία. Παράλληλα, πειραματίζεται με την έννοια της “φόρμας” η οποία πολλές φορές αποδομείται για να μας θυμίσει πόσο σημαντική είναι η ύπαρξή της.

Έχει κυκλοφορήσει τα άλμπουμ “The Shadow”(self-release) το 2017 και “VOID” το 2023 (Submersion records), καθώς και δύο Ep, το The Shadow live (digital release) και το Dive Deep σε live ηχογράφηση (limited cassette – split release with Ghone).
Έχει συνθέσει μουσική για θέατρο και κινηματογράφο ενώ παράλληλα συνεργάζεται με διάφορα μουσικά σχήματα.

Links: Spineless Facebook | Instagram
Submersion Records & “Dysphonia” Pre Order HERE
Emi Path: www.facebook.com/emipath / www.instagram.com/emi.path/

Cyanide 4: Νέο single & μουσικό video ‘Gone With The Wind’

0
CYANIDE4
Cyanide 4 

Οι Cyanide 4 έβγαλαν ένα νέο single με τίτλο “Gone With The Wind” και φυσικά μας έδωσαν και το μουσικό video που το συνοδεύει. Η πιο πρόσφατη δισκογραφική τους δουλειά κυκλοφόρησε το 2012, με τίτλο “AmaΛgamA“. Το νέο single όμως κινείται σε πιο mid-tempo ρυθμό και θυμίζει αρκετά early 90s.

Για όσους δεν γνωρίζουν οι Cyanide 4 είναι ένα Hard Rock/Glam Metal συγκρότημα που σχηματίστηκε στην Αθήνα το 2008.

Ο ήχος τους ένα μείγμα από LA glam ’80s μέχρι και rock ‘n’ roll. Κι εγώ κάπου εκεί τους ανακάλυψα, όταν κυκλοφόρησαν το demo EP “Complex“. Το 2010 έβγαλαν το EP “Critical Mental Erosion” και το 2012 κυκλοφόρησε το ντεμπούτο album τους, “Everyday Is A Masquerade“. Τη δισκογραφία τους συμπληρώνουν δύο ακόμα albums: “Nekyia” (2017), “Amalgama” (2022).

Το album των Cyanide 4 “AmaΛgamA” είναι ακριβώς αυτό που σημαίνει η λέξη

ένα αμάλγαμα μουσικών στοιχείων που κουβαλά κάθε μέλος του συγκροτήματος. Ηχητικά κινείται σε ’80s Glam/Hard rock με αρκετά old-school στοιχεία. Για όσους γουστάρουν αυτό το ηχόχρωμα το προτείνω ανεπιφύλακτα καθώς πρόκειται για έναν ιδιαίτερα πιασάρικο δίσκο που σίγουρα θα σε κάνει να περάσεις καλά!

Cyanide 4 "AmaΛgamA" album cover
Cyanide 4 “AmaΛgamA” album cover

Στην Αρχαία Ελλάδα, οι Αλχημιστές, των οποίων το σύμβολο ήταν ο κηρύκειο του Ερμή, δημιουργούσαν κράματα αναμειγνύοντας κυρίως υδράργυρο με διάφορα μεταλλικά στοιχεία.

CYANIDE 4
CYANIDE 4

Βρείτε τους στα social: linktr.ee/cyanide4

Planet of Zeus: Νέο άλμπουμ!

Planet of Zeus

Οι Planet of Zeus είναι ότι καλύτερο κυκλοφορεί στο χώρο του Hard Rock με τον αλήτικο, βρώμικο και μεστό ήχο που τους χαρακτηρίζει. Πέρασαν πέντε χρόνια από την τελευταία τους κυκλοφορία, “Faith in physics”, η οποία και ενθουσίασε πολύ κόσμο εκεί έξω. Η εκρηκτικότητα των Rage Against the Machine, η ενέργεια των MC5, η “βρωμιά” των Clutch και τα μελωδικά περάσματα των Queens of the Stone Age είναι χαρακτηριστικά της ολοκληρωμένης προσωπικότητας των Αθηναίων rockers. Μια προσωπικότητα που τους εξασφάλισε εμφανίσεις δίπλα σε Kvelertak, Mastodon και Clutch.Όπως και εμφανίσεις σε τεράστια Ευρωπαϊκά φεστιβάλ σαν τα Graspop, Wacken, Hellfest και Desertfest. Όπως φυσικά και σε δικά μας σαν το Release και πρόσφατα το Mommoth στη Θεσσαλονίκη.

Planet of Zeus-“Afterlife”

Το “Afterlife” εκπλήσσει πολύ ευχάριστα

“Afterlife” λοιπόν μετά από πέντε χρόνια δισκογραφικής απουσίας από την τελευταία τους κυκλοφορία, “Faith in physics”. Συνήθως δεν έκαναν τόσο μεγάλα κενά, δηλαδή το “Loyal to the pack” κυκλοφόρησε το 2016, το “Vigilante” το 2014, το “Macho libre” το 2011 και το ντεμπούτο το 2008. Εντάξει, δεν χάλασε και ο κόσμος, η μπάντα ακούγεται πιο “φρέσκια” από ποτέ και σε αυτό το άλμπουμ. Τα riffs έχουν γίνει πιο απλοϊκά, ο τρόπος που τραγουδάει ο Μπάμπης έχει διαφοροποιηθεί από την προηγούμενη δουλειά.

Η ερμηνεία του στις συνθέσεις είναι πολυδιάστατη και πιο εμπορική ταυτόχρονα, χωρίς αυτό να αποτελεί drawback. Για παράδειγμα στο “The vixen” που είναι και ένα από τα πιο αγαπημένα μου κομμάτια, ο τύπος βγάζει τρελή ενέργεια. Όπως και στο τελευταίο κομμάτι που θα σας φέρει στο νου τον Layne Staley με την ψυχεδέλεια που βγάζει με την ερμηνεία του. Στο “State of non-existence” η σκηνή του Seattle πετυχαίνει σε σταυροδρόμι αυτή του desert rock του Maryland. Εξαιρετικό blend από τους Αθηναίους Heavy Rockers.

Planet of Zeus

“Baptised in his death” και οι Planet of Zeus “βάζουν φωτιά”

Ξεκινήσαμε κάπως ανάποδα την κριτική μας. Το “Baptised in his death” έχει Mastodon vibes με riffs που ξεσαλώνουν σε όλο το κομμάτι. Επίσης γυρίστηκε και ένα πανέμορφο ατμοσφαιρικό video clip στα πλαίσια της προώθησης του “Afterlife”. Ότι πρέπει για να ανοίξει ένας σύγχρονος Heavy Rock δίσκος.

“You were born for this, to deny the easy way, previеw of an afterlife, do you dare to stеp right in, And taste the agony?”

Στίχοι γεμάτοι νόημα που σε κάνει να ακούς συνέχεια ένα κομμάτι με ένα τόσο κολλητικό riff.

Οι Planet of Zeus συνεχίζουν ακάθεκτοι

Το “Step on, skin off” συνεχίζει στον ίδιο ρυθμό με αλήτικα φωνητικά και υπέροχο refrain. Είμαι σίγουρος ότι στα live τους θα γίνεται μεγάλος χαμός με αυτό το κομμάτι. Το “No ordinary life” είναι ένα πιο εμπορικό κομμάτι από τους προκατόχους του. Όμως τα leads διατηρούν την ταυτότητα που μας έχει κάνει να αγαπήσουμε αυτή την μπάντα. Υπέροχο μπάσο στην αρχή που σε συνεπαίρνει με τον ρυθμό που δίνει για να ακολουθήσουν οι υπόλοιποι. Μπορεί να λείπει εμφανέστατα το southern στοιχείο αλλά έχει άλλα χαρακτηριστικά που σου κρατάνε το ενδιαφέρον, είναι κάπως πιο crossover.

Το “Afterlife” διαφοροποιείται σύνθεση με σύνθεση

Το “The song you misunderstand” είναι σαν να έχει βγει από το “Faith in physics”. Λειτουργεί ως break στη ροή του άλμπουμ. Το “Let’s call it even” το χάρηκα πολύ μιας και έχει κάποια πολύ όμορφα περάσματα με τις κιθάρες να δίνουν τσαμπουκά πάλι στη φάση. Πολύ καλά και “αιχμηρά” φωνητικά από τον Μπάμπη. Το συναίσθημα που υπάρχει σε όλο αυτό το Heavy Rock συνονθύλευμα “δεν υπάρχει”. οι Planet of Zeus γνωρίζουν πως να το ενσωματώνουν στη μουσική τους και αυτό συμβαίνει και στο υπέροχο “Bad milk”. Ένα πραγματικά υπέροχο και ένα από τα πιο groovy κομμάτια του άλμπουμ. Το “Letter to a newborn” σε παρασέρνει με τον ρυθμό του και σε προετοιμάζει για τα καλά για το “The vixen” που είπαμε στην αρχή.

Μπάντες σαν τους Planet of Zeus δεν απογοητεύουν ποτέ

Με το “Aftrlife” η μπάντα αποδεικνύει για άλλη μια φορά γιατί βρίσκεται εκεί που βρίσκεται στον παγκόσμιο χάρτη της μουσικής μας. Για μένα το μεγαλύτερο ατού αυτής της μπάντας εκτός από τους στίχους που είναι πρωτοποριακοί και με “βάθος”, είναι ο τρόπος που φιλτράρουν τις επιρροές τους. Με το “Afterlife” πήγαν ακόμα πιο μπροστά την μουσική τους, χρησιμοποιώντας περίτεχνα ένα μοντέρνο Heavy Rock ύφος. Πάντως τα δυο τελευταία τους κομμάτια με τα οποία και ξεκίνησα την κριτική μου, θα μας απασχολήσουν στο μέλλον πολύ. Είναι από τα κομμάτια που πάτησα το repeat τις περισσότερες φορές. Αξίζουν χίλια μπράβο στους Planet of Zeus που κυκλοφόρησαν για μια ακόμη φορά έναν θαυμάσιο δίσκο.

 

Cemetery Skyline: Ακούσαμε το ντεμπούτο τους!

Cemetery Skyline

Μεγάλωσα με τις βασικές μπάντες των μελών που απαρτίζουν τους Cemetery Skyline. Δηλαδή με τους Dark Tranquillity, Insomnium, Dimmu Borgir, Amorphis και Sentenced. Μπορώ να ακούω συνέχεια τις δισκογραφίες τους. Δεν έχω λόγια για “The gallery”, “Tales from a thousand lakes”, “Amok” και “Above the weeping world”. Εντάξει μόνο ο Viktor Brandt δεν έχει παίξει σε κάποιο άλμπουμ που να μου έχει μείνει στο μυαλό. Άντε να πω ότι μου άρεσε αρκετά το “Nightside” των Witchery. Όπως καταλαβαίνετε, η ανακοίνωση ότι η παρέα αυτή θα κυκλοφορούσε άλμπουμ με ενθουσίασε. Όπως ας πούμε ενθουσιάστηκα με την ανακοίνωση του σχηματισμού των The Halo Effect.

Ακολουθήσαμε τα πρώτα τους βήματα

Το afternoiz ήταν από τα πρώτα μέσα που σας ενημέρωσε για τους Cemetery Skyline και μπορείτε να διαβάσετε εδώ το κείμενο. Αργότερα είχαμε αναφορές σχεδόν σε κάθε single και viceo clip που κυκλοφορούσε από την μπάντα. Η μπάντα κυκλοφόρησε πέντε singles που είναι από τις πιο αντιπροσωπευτικές συνθέσεις του “Nordic gothic”. Η Century Media από την πλευρά της έκανε πολλά για την προώθηση τους, μιας και οι βασικές μπάντες των πλείστων μελών των Cemetery skyline ανήκουν/άνηκαν στο portfolio της. Δηλαδή Dark Tranquillity, Sentenced και Insomnium. Έχει φάει κόσμος “ψωμί” από τις δισκογραφίες τους. Έτσι λοιπόν πήγαν Νέα Υόρκη όπως και Τόκιο για να προωθήσουν το άλμπουμ τους. Επίσης κυκλοφόρησαν τέσσερά videos τα οποία είναι “Violent storm”, “In darkness”, “Torn away” και “Behind the lie”.

Cemetery Skyline: “Nordic gothic”

“Nordic gothic” λοιπόν από τους Cemetery Skyline

Έτσι λοιπόν, έρχεται το “Nordic gothic” με τις προσδοκίες μας πολύ υψηλές και λογικό. Τα πρώτα πέντε κομμάτια μας ενθουσίασαν, τα υπόλοιπα όμως? Οι Cemetery Skyline δεν μας απογοήτευσαν ούτε και με τα υπόλοιπα και είναι φυσιολογικό. Δηλαδή πως να περιμένεις κακό άλμπουμ από μια μπάντα που έχει στις τάξεις της μέλη που με τις βασικές μπάντες τους μας έχουν προσφέρει μεγάλες συγκινήσεις και έχουν “οργώσει” όλο τον πλανήτη? Ναι, το “Nordic gothic είναι ένα θαυμάσιο άλμπουμ σύγχρονου Gothic rock με μια υπέροχη και καλογυαλισμένη παραγωγή.

Cemetery Skyline

Πιο ταιριαστό κομμάτι για το “μπάσιμο” του “Nordic gothic” δεν θα μπορούσε να υπάρχει

Για το “Torn away” μπορούμε να πούμε ότι είναι ότι πρέπει για εισαγωγικό κομμάτι. Τα vibes από The sisters of mercy και The 69 eyes είναι πολύ δυνατά εδώ. Το εν λόγω κομμάτι δίνει την κατεύθυνση που θα ακολουθήσει το άλμπουμ στον ακροατή. Ο Mikael Stanne σε ταξιδεύει πίσω στα τέλη του ’80 και τις αρχές του ’90. Είναι από τους πιο εντυπωσιακούς ερμηνευτές της Ευρώπης, δεν χωράει αμφιβολία περί τούτου.

Όλες οι επιρροές ανακατεύονται υπέροχα με την προσωπικότητα των Cemetery Skyline

Για το “In darkness” ήμασταν από τους πρώτους που σας ενημερώσαμε για το δεύτερο κομμάτι που έβγαλε η μπάντα εδώ. Μια άκρως αντιπροσωπευτική σύνθεση με ένα υπέροχο clip να το συνοδεύει. Εδώ “κόβουν” βόλτες και οι αγαπημένοι μου The Mission και Killing Joke σε απόλυτη συμμετρία με τους Sisters of Mercy. Νοσταλγία να βλέπεις τον Vesa Ranta πίσω από τα drums ξανά.

Για το “Violent storm” σας είχαμε μιλήσει εδώ το απόγευμα που κυκλοφόρησε το clip στο διαδίκτυο. Μας άφησαν άναυδους με τον ήχο τους, δεν περιμέναμε τέτοια φάση σε καμιά περίπτωση. Ένα υπέροχο Gothic/Darkwave συναίσθημα που πηγάζει από την δεκαετία του ’80. Η μπάντα μας ενθουσίασε μόλις με τα πρώτα λεπτά μιας σύνθεσης.

Το άλμπουμ “καλπάζει”

Το “Behind the lie” είναι από τα πιο catchy και melodic κομμάτια του “Nordic gothic” που θα σας φέρουν στο νου Sentenced. Τα cinematic πλήκτρα του Sando “κλέβουν” την παράσταση. Όπως επίσης μου φέρνουν στο μυαλό τους εκπληκτικούς Beseech. Πρέπει να τους ακούσω ξανά αυτούς τους Σουηδούς, εξαιρετική μπάντα που αν δεν τους γνωρίζετε, τρέξτε να τους μάθετε.

Ο Stanne είναι συγκλονιστικός για μια ακόμη φορά

Το “When silence speaks” το λατρεύω, η ερμηνεία του Stanne χτυπάει “ταβάνι”, είναι απίστευτος σε αυτό που κάνει. Για μένα αυτό το κομμάτι αποτελεί το highlight του “Nordic gothic”, ξεχειλίζει από συναίσθημα. Πραγματικά μια σύνθεση που σε “αγγίζει” σε τεράστιο βαθμό. Οι Cemetery Skyline έχουν κατακτήσει τον κόσμο μόνο με μισό άλμπουμ.

Δεν υπάρχουν fillers, όλα έχουν την θέση τους.

Το “The darkest night” είναι ένα κομμάτι που θα σας θυμίσει το Gothic rock μπαντών όπως οι Evereve και οι To/Die/For. Εκεί κάπου στα μέσα των nineties που οι μπάντες του συγκεκριμένου ήχου ξεφύτρωναν σαν τα μανιτάρια. Το “Never look back” έχει ένα refrain που θα τραγουδιέται στα sing along των εμφανίσεων τους, πόσο όμορφες κιθαριστικές μελωδίες από τον Vanhala. Οι The 69 Eyes επιρροές είναι πιο εμφανείς από ποτέ και δεν είναι καθόλου άσχημο, τουναντίον, ταιριάζουν τέλεια.

Cemetery Skyline

Πάμε στο “The coldest heart” για το οποίο είχαμε μιλήσει πριν λίγο καιρό εδώ όταν κυκλοφόρησε. Ναι, κάπου οι HIM βρίσκονται εδώ και δεν μας χαλάει καθόλου. Κυρίως στα πλήκτρα να σας πω την αλήθεια. Βέβαια και οι Tiamat δεν λείπουν στο refrain, όπως και ο Peter Steele. Το μπάσο μας δίνει ένα Type o Negative vibe που τόσο έχει λείψει από την σκηνή. Πανέμορφη σύνθεση. Οι Cemetery Skyline ήδη διεκδικούν θέση στην πρώτη πεντάδα το Top-10 μου για το 2024.

Η τελευταία “τζούρα” του άλμπουμ είναι και από τις πιο θεαματικές

Το “Anomalie” είναι ότι πρέπει για να λειτουργήσει ως “χαλί” για το τελευταίο κομμάτι, “Together alone”. Η σημασία του μεγάλη μιας και είναι το τελευταίο δυναμικό κομμάτι του “Nordic gothic”. Εξαιρετικό άσμα που δεν σε αφήνει να ησυχάσεις με τον “κολλητικό” του ρυθμό. Το “Alone together”, τι μπορώ να πω για αυτό “διαστημικό” κομμάτι δηλαδή? Η ερμηνεία του Stanne εξωπραγματική. Οι κιθάρες εμπνευσμένες όσο δεν πάει. Ένα rhythm section που σε πάει πίσω στη δισκογραφία των Type ‘o’ Negative και πλήκτρα που φτιάχνουν μια πρωτόγνωρη ατμόσφαιρα. Το τελευταίο κομμάτι δεν ήταν δυνατόν να μην σου δώσει μια τελευταία “τζούρα” νοσταλγίας και συγκίνησης για μια εποχή που είχες την τύχη να ζήσεις, έστω και λίγο μεταγενέστερα.

Cemetery Skyline

Το αποτέλεσμα ξεπέρασε τις προσδοκίες μας σε μεγάλο βαθμό

Οι Cemetery Skyline επιβεβαίωσαν τις προβλέψεις μου με το που διάβασα ποια μέλη θα απαρτίζουν την μπάντα. Δεν ήταν δυνατόν να έχουμε αποτυχία εδώ, σε καμιά περίπτωση. Η επαγγελματική δεινότητα της μπάντας είναι κορυφαία, τα μέλη γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν για να προσφέρουν κάτι που θα διαρκέσει στο χρόνο. Ο Brandt είναι πολύ τυχερός που βρίσκεται με αυτούς τους “καθηγητές” σε αυτό το σχήμα. Σίγουρα θα μάθει πάρα πολλά και ελπίζω να μας απασχολήσει το μέλλον και με άλλα σχήματα. Το “Nordic gothic” αποπνέει μια ατμόσφαιρα που την μια σε πάει στα σκηνικά της ταινίας “The Crow” του 1994 και την άλλη στη σκηνή της Μεγάλης Βρετανίας των eighties. Είναι ένα ντεμπούτο που μπορώ να ακούω συνέχεια και όποιος αρέσκεται σε αυτόν ήχο έπρεπε να το είχε αγοράσει…χθες.

Ακούσαμε Degenerate Mind – Vortex

0
Degenerate Mind Vortex
Degenerate Mind "Vortex"

Οι Αθηναίοι Degenerate Mind κυκλοφόρησαν στις 29 του Σεπτέμβρη το 2o full length album τους με τίτλο “VORTEX” και είναι άμεσα διαθέσιμο σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες. Σε φυσική μορφή αναμένεται σύντομα!

Αν δεν κάνω λάθος, το πρώτο τους album “B.L.E.V.E.” κυκλοφόρησε  3 χρόνια πριν. Μουσικά πάντα μιλώντας, ήταν εκτός των ακουσμάτων μου κι έτσι δεν έχω άποψη. Όμως το “Vortex” το άκουσα περισσότερες φορές απ’ όσες υπολόγιζα.

Degenerate Mind – 2o full length album – “VORTEX”

Η παραγωγή, ηχογράφηση και μίξη του άλμπουμ έγινε στο CFΝ recordings studio απο τον Διονύση Χριστοδουλατο, ενώ το mastering στο VU Productions mastering studio απο τον Νάσο Νομικό.

To artwork είναι μια δημιουργία του ταλαντούχου Γιάννη Νάκου (Remedy Art Design).

Degenerate Mind Vortex album cover. Artwork by Giannis Nakos, Remedy Art Design
Degenerate Mind Vortex album cover. Artwork by Giannis Nakos, Remedy Art Design

Τους είχα δει live όταν άνοιξαν για τους ΡΑΙΝ – διάβασε αναλυτικά ΕΔΩκαι τότε είχαν παίξει τραγούδια από το “B.L.E.V.E.” και δύο νέα, τα “I Walk Alone” και “Nothing Left”. Η διαφορά των 2 αυτών λοιπόν με τα υπόλοιπα ήταν αισθητή.

Vortex – “μουσική δίνη που στη δίνει”

Φανταστείτε την έκπληξή μου όταν ξεκίνησα να ακούω τα τραγούδια του “Vortex” και δεν ήταν αυτό που περίμενα. Ο ήχος τους, σε τούτο το album, είναι πιο σκοτεινός θα μπορούσα να πω. Η όλη ατμόσφαιρα του είναι πιο “βαριά” σε σχέση πάντα με την “εικόνα” που έχω από την live εκτέλεση του B.L.E.V.E. στο Gagarin205.

Όσοι με ξέρετε, ξέρετε το σκάλωμα που έχω με τα brutal vocals. Το γεγονός ότι οι Degenerate Mind με “έβαλαν” στην διαδικασία να ακούσω heavy rock δίσκο με καθαρά φωνητικά το λέω και άθλο. Οπότε το μόνο σίγουρο είναι ότι έχουν κάνει πολύ καλή δουλειά. Friendly advice: αν οι παρακάτω στίχοι είχαν ακόμα περισσότερη “βρωμιά” θα έκανα κωλοτούμπα! (Day Zero)

In a coffin my own will is laying inside
Buried in a place, where shadows lie
Can you see me?

Σε όλα σχεδόν τα σημεία του το album αυτό έχει να προσφέρει στον ακροατή πολλά… Από τα riff, την ατμόσφαιρα, τους στίχους, την παραγωγή… Μέσα υπάρχουν απλόχερα και πιασάρικα riff που τα κάνουν radio friendly ενώ παράλληλα σου δίνουν και μια κλωτσιά για “χορό” σε κάποιο pit.

Δεν με κούρασε και σίγουρα αξίζει της προσοχής σας!

Tracklist
In A Golden Cage
I Walk Alone
Glow In The Abyss
Clouded Sky
Day Zero
Vortex
Nothing Left
Alive

Βρείτε τους στα social: facebook | youtube | instagram | bandcamp

Fu Manchu, Khirki @ Gagarin205, Live Report

0
Fu Manchu
Fu Manchu photos by Κωνσταντίνος Κονταρακης

Μια υπέροχη βραδιά, ένα εκπληκτικό live των Fu Manchu και Khirki έλαβε χώρα στις 10/10/2024! Μετά τα καλοκαιρινά festival, ήταν η πιο ωραία έναρξη της χειμερινής σεζόν.

Γι’ άλλη μια φορά η Smoke The Fuzz το έκανε το θαύμα της κι έφερε – σε μια ακόμα αρτιότατη SOLD OUT διοργάνωση – το συναυλιακό απωθημένο πολλών. Οι Fu Manchu
όπου και να εμφανιστούν, σε μεγάλη ή μικρή σκηνή, ανεβαίνουν και κυριαρχούν… Παίζουν γιατί γουστάρουν, διαλύουν τα πάντα και φεύγουν. ΈΤΣΙ ακριβώς έγινε και την Πέμπτη στο Gagarin205

Ας τα βάλουμε όμως σε μια σειρά.

Khirki

Στην σκηνή του Gagarin ανέβηκε το τρίο που ακούει στο όνομα Khirki.

khirki
khirki, photos by Κωνσταντίνος Κονταρακης

Μάλλον ήμουν από τους λίγους που βρισκόντουσαν στο χώρο που δεν είχε ακούσει ποτέ το γκρουπ. Ειλικρινά εκ του αποτελέσματος αυτός ήταν άλλος ένα λόγος – πέραν από τον προφανή – που βρέθηκα την Πέμπτη στο Gagarin.

Η μπάντα με ρούφηξε από το πρώτο λεπτό.

Υπέροχος ήχος, ωραία groove riff με folk στοιχεία και ακούσματα από Ελλάδα, όγκος που σε καθήλωνε, όλα μα όλα ήταν άψογα. Μια εμφάνιση που είχε ενέργεια και δυναμική και φυσικά μετά το Live μπήκα και άκουσα τα LP που έχουν κυκλοφορήσει, με το 2ο να είναι «φρεσκότατο».

Γράφω αυτές τις γραμμές ακούγοντας τα “Featherless”, “Medea” και “Συμπληγάδες”.

Για να κλείσω θα σταθώ σε ένα μέλος της μπάντας, αν και τα παιδιά μπροστά ήταν εκπληκτικά, ο drummer ήταν καθηλωτικός!

Μετά από αυτήν την φοβερή έναρξη όλα ήταν έτοιμα για να δούμε ένα γκρουπ που μας έχει μάθει όλα αυτά τα χρόνια πως παίζεται η μπαλίτσα στην groov-ια!!

Fu Manchu

Ήθελα πάρα πολύ να δω σε κλειστό χώρο τους Fu Manchu και επιτέλους αυτή μου η επιθυμία έγινε πραγματικότητα! Με μια εμφάνιση που θα μου μείνει αξέχαστη.

Το setlist των Fu Manchu ήταν ένα ταξίδι στην δισκογραφία τους, που ξεσήκωσε το κοινό στο Gagarin.

O Scott Hill κοπανιόταν ανελέητα, γυρόφερνε την σκηνή ασταμάτητα, με ενέργεια που πέρναγε στο κοινό, που «απαντούσε» με συνεχόμενα crowed surfing και πολύ χορό.
Τα ακούσαμε όλα και δώσαμε headbanging χωρίς σταματημό, σε ένα sold out που θα μας μείνει αξέχαστο.

 

Μια μικρή «ένσταση» έχω μόνο για τον ήχο. Ήταν λίγο «χαμένα» ως προς την καθαρότητα τους, τα drums, αλλά όχι σε σημείο που ήταν ενοχλητικό για να μας χαλάσει την πώρωση.
Δεν έμεινε τίποτα όρθιο στην groov-ια και τον όγκο του “Hands Of The Zodiac”. Μας πήρε και μας σήκωσε το “Evil Eye” και μας έδωσαν δυνατά χτυπήματα με τα “Mongoose”, “Squash That Fly ” & “King Of The Road”. Εννοείται πως το τέλος αυτής της υπέροχης βραδιάς, γράφτηκε με το “Godzilla”

Credits

Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά την Smoke The Fuzz Gigs και την Ελίνα για την πρόσκληση. Ευχαριστούμε πολύ και τον Κωνσταντίνο Κονταράκη για το φωτογραφικό υλικό.

Συνέντευξη με τους Okwaho

0
OKWAHO_BANNER
OKWAHO

Λίγες μέρες πριν την εμφάνισή τους στη σκηνή “κλέψαμε” λίγο χρόνο από τον Ανδρέα και τα υπόλοιπα μέλη των Okwaho και κάναμε μια συνέντευξη προς γνώση και συμμόρφωση!

Okwaho & ο σκοτεινός blackened sludge ήχος

Οι Okwaho με τον σκοτεινό blackened sludge ήχο τους έχουν την κατάλληλη εμπειρία να ζεστάνουν το σανίδι του An Club. Πότε; Την Πέμπτη 17 Οκτωβρίου!

Αν δεν έχεις πάρει είδηση ότι θα μοιραστούν την σκηνή με τους Euphrosyne & τους εξαιρετικούς ULTHA θα σε μαλώσω. Θα σε στείλω όμως και στην ατζέντα μας για… κάμψεις!

Καλώς ήρθατε και πάλι στο afternoiz.gr. Toν Οκτώβρη του 2019 είχαμε επικοινωνήσει και πάλι μαζί σας (διάβασε την συνέντευξη ΕΔΩ). Σε αυτά τα 5 χρόνια που μεσολάβησαν τι έχει αλλάξει στους Okwaho; Παραμένετε καλά παιδιά, πλένετε τα δόντια σας και βοηθάτε ακόμα ηλικιωμένους να περάσουν το δρόμο;

Ουάνς καλά παιδιά, όλγουεϊζ καλά παιδιά! Δυστυχώς, καθότι είναι μια συνταγή που δεν δουλεύει. Κατά τα άλλα, τώρα πια ακονίζουμε τα δόντια μας, και σταματήσαμε να περνάμε παππούδια στον δρόμο και να τα βοηθάμε με τα ATM, καθώς τα συστημικά μίντια απέδωσαν τις δεξιότητες αυτές στα… καλά και ευγενικά παιδιά της Χρυσής Αυγής.

Κατά τα άλλα, μεγαλώσαμε…

σοβαρέψαμε, βελτιώσαμε τον ήχο μας και την απόδοσή μας στα λάιβ, βγάλαμε έναν δίσκο κι ένα lyric video για τα οποία είμαστε περήφανοι. Kάναμε πολύ δυνατά λάιβ και μια μικρή ευρωπαϊκή περιοδεία με τους Mass Culture. Ετοιμαζόμαστε για τα επόμενα.

Πέρυσι τον Νοέμβρη γιορτάσατε την κυκλοφορία του νέου σας album “The Usurper Regime” με ένα live στο An Club παρέα με τους Mass Culture και Breeding The Shadows. Φήμες λένε ότι στήνατε στο παρελθόν αρκετά live-γιορτές…

Κοίτα, με το πέρασμα του χρόνου αποκτήσαμε ένα μικρό αλλά συμπαγές κύκλωμα, ομοιόμορφο από πολλές απόψεις αν και ανομοιογενές ηχητικά – μπάντες που γουστάρουμε να παίζουμε μαζί τους και άτομα με τα οποία περνάμε καλά. Για την παρουσίαση του Usurper ρίξαμε πολύ δουλειά, είχαμε φίλους πάνω και κάτω από τη σκηνή.

Ελπίζουμε να ήταν όλοι χαρούμενοι και εξαγριωμένοι!

Επίσης, ευτυχώς υπάρχουν και κάποιοι diy χώροι που τα παιδιά στήνουν φάσεις με αγάπη και μεράκι, και είναι ευκαιρία για μικρά, «οικογενειακά» λάιβ, όπου όλοι είναι φίλοι ή γίνονται!

okwaho _ the userper regime album cover
Okwaho, “The Userper Regime” album cover

Είστε μια πολιτικοποιημένη blackened-sludge μπάντα, με στίχους που ασχολούνται κατά κανόνα με κοινωνικοπολιτικά θέματα. Είστε από εκείνους με το έντονο κριτικό βλέμμα και το σηκωμένο φρύδι. Τι άλλαξε στο ύφος, στον ήχο ή στους στίχους από την προηγούμενο δίσκο σας;

Μουσικά μετακινηθήκαμε σε πιο ακραίους ήχους. Τα όποια stoner και groove στοιχεία περιορίστηκαν στην παλέτα μας, και αντικαταστάθηκαν από post ατμόσφαιρες και στοιχεία black metal. Η φωνή πλέον ισορροπεί ανάμεσα στο ακραίο γρέζι και τα brutal, το drumming ανάμεσα στο doom και σε πιο ακραίο metal στιλ.

Οι στίχοι μας παραμένουν ρεαλιστικοί, απλά σε σχέση με τον πρώτο δίσκο όλα τα κομμάτια αφορούν πλέον αμιγώς πολιτικά ή και κοινωνικά θέματα.

Νομοτελειακά και το αισθητικό κομμάτι (εξώφυλλο, τίτλος, artwork) παρέμεινε σκοτεινό αλλά απέδωσε μια πιο συνεπή πολιτική στάση.

Η μετάφραση του τίτλου “The Usurper Regime” στα ελληνικά είναι: “To σφετεριστικό καθεστώς”. Αναφέρεστε σε κάποιο συγκεκριμένο καθεστώς;

Συλλάβαμε το(ν) Usurper Regime ως το «Καθεστώς σφετεριστή». Είναι ο ηγέτης, οι ελίτ, αλλά και το πολίτευμα του εξωφύλλου. Σάπιο και απάνθρωπο, με μια κορώνα στο κεφάλι και με ρίζες τις οποίες απλώνει όπου μπορεί για να γαντζωθεί στην εξουσία – και φυσικά, στην κατάχρησή της.

Ο βασικός στόχος μας είναι ο νεοφιλελευθερισμός

Aυτή η ακραία και παντελώς (αυτο)καταστροφική εκδοχή του καπιταλισμού, η οποία έχει διεισδύσει σχεδόν σε όλα τα κράτη, και έχει μετατρέψει σε ανέκδοτο το αφήγημα της «ανθρωπιστικής, δημοκρατικής» Δύσης. Η ίδια είναι ανώτερη και άσπιλη, Άριστη αν θες, «καθεστώτα» είναι μόνο οι αντίπαλοί της!

Πρόσφατα δημοσιεύσατε το lyric video για το τραγούδι “The Mermaid”. Πείτε μας λίγο για την ιστορία του τραγουδιού, την πηγή έμπνευσης αυτού αλλά και τα γυναικεία φωνητικά της Alice Wanderland.

Το The Mermaid είναι το πρώτο κομμάτι από το The Usurper Regime που παίξαμε λάιβ πριν τις καραντίνες. Από τότε είχε, με έναν γενικό τρόπο, ως θεματολογία τους πρόσφυγες που προσπαθούν να περάσουν τη Μεσόγειο και τις διαρκείς τραγωδίες (τα εγκλήματα δηλαδή) που συμβαίνουν.

Γενικά στον δεύτερο δίσκο δουλεύτηκαν πολύ πιο μεθοδικά οι στίχοι και τα κόνσεπτ, οπότε μέσα σε αυτό το ψάξιμο πέσαμε πάνω σε αυτή τη μικρή ιστορία του Selahattin Demirtaş, φυλακισμένου Κούρδου αγωνιστή από το καθεστώς (ώπα, να ένα καθεστώς! Ευτυχώς είναι στην Τουρκία, εδώ όλα πάνε καλά και δημοκρατικά!) Ερντογάν. Οπότε το κομμάτι ολοκληρώθηκε, με την εκ των ουκ άνευ βοήθεια της Alice Wanderland (βλ. Breeding the Shadows) σε φωνή και στίχους.

Τι να πούμε για τα φωνητικά της!;

Είναι τρομακτικά και συγκλονιστικά! Ελπίζουμε ότι στο μέλλον θα βρίσκεται πιο συχνά πάνω στη σκηνή, οπότε μη χάσετε την ευκαιρία να το ζήσετε αυτό.

Παρόλο που το κομμάτι έχει διάρκεια 9:30, θεωρήσαμε ότι είναι το κατάλληλο για να βγάλουμε ένα lyric video, το οποίο θέλουμε να πιστεύουμε είναι πιο πολύ μια art ταινία μικρού μήκους παρά ένα βίντεο μέταλ μπάντας. Μπορείτε να το δείτε στο κανάλι μας:

Πείτε μας πέντε (5)  αγαπημένους σας δίσκους που σας επηρέασαν και συνεχίζουν να επηρεάζουν τη μουσική σας.

Neurosis – A Sun That Never Sets

Neurosis ή Isis;
Αυτό το ερώτημα διχάζει τους Okwaho, όπως και όλο τον υπόλοιπο κόσμο που ασχολείται με το post/sludge ιδίωμα. Για την παρούσα λίστα είναι εύκολη η επιλογή των πρώτων ως μιας εμφανούς επιρροής και στους δύο δίσκους μας.

Nevermore – Enemies Of Reality

Είναι thrash; Είναι power; Είναι heavy; Είναι  progressive; Είναι πολιτικοποιημένη μπάντα; Ναι και όχι σε όλα ταυτόχρονα. Ένα τεράστιο σχήμα που αποτελεί συνθετικά μια από τις μεγαλύτερες, αν και η πιο απρόσμενη, επιρροές των Okwaho.

Celtic Frost – Monotheist

Μετά από πολλά χρόνια, περιπέτειες και παλινδρομήσεις, αυτοί οι πρωτοπόροι και οραματιστές του μαύρου κατάφεραν το ακατόρθωτο! Όχι απλά να βγάλουν τον υπέρτατο δίσκο τους, αλλά να συμπυκνώσουν το σκότος μέσα σε εξηντακάτι λεπτά.

Cult of Luna – The Beyond

Τεράστιος, ογκώδης ήχος. Mια φωνή γεμάτη συναίσθημα και υπαρξιακές αναζητήσεις, για το κομβικό post metal συγκρότημα που μπορεί να συνδυάζει τα επιθετικά ριφ με post rock ατμόσφαιρες.

Morbid Angel – Domination

Θα μπορούσε να βρίσκεται το Covenant στη θέση του, αλλά εδώ βρίσκονται δύο εξαιρετικά παραδείγματα για το ότι οι Μ.Α. έπαιζαν (και) sludge death, αδιαφορώντας για το αν υπάρχει καν ο όρος!

Τι να περιμένουμε από το live σας την Πέμπτη 17 Οκτωβρίου;

Τον γνωστό ογκώδη και έρπων ήχο μας να σαρώνει τα αυτάκια σας, με τα 2/3 της μπάντας να χτυπιούνται δίχως αύριο και το 1/3 να σας κοιτάει «με έντονο κριτικό βλέμμα και σηκωμένο φρύδι».

Α! Λέμε να σας παίξουμε για πρώτη φορά και το πρώτο από τα κομμάτια που ετοιμάζουμε για τον τρίτο μας δίσκο… Οπότε θα πάρετε και μια (πολύ) μικρή ιδέα για το πού το πάμε!

Να είσαστε εκεί από νωρίς λοιπόν για να δείτε τους Okwaho, τους ταχέως ανερχόμενους Euphrosyne, και φυσικά τους καταπληκτικούς Γερμανούς Ultha!

Ευχαριστώ πολύ!

Εμείς ευχαριστούμε πολύ που παρά το πιεσμένο πρόγραμμά σας ανταποκριθήκατε άμεσα.

Ευχαριστούμε πολύ και την Ten out of Ten Productions για την πρόσκληση στη συναυλία και την συνεργασία.

Varathron, Temple of Evil, Obsequila Sceptre, Godblood@Downtown, Λευκωσία, Κύπρος

Varathron

Μετά τους Watain οι Deathhammer Records “χτύπησε” με ένα group που έχει τον σεβασμό από όλους τους extreme κύκλους του πλανήτη. Όχι, δεν είναι υπερβολή αυτό που αναφέρω. Το πιστεύω μέχρι τελευταία λέξη. Οι Varathron μόνο τα δυο πρώτα άλμπουμ τους να είχαν κυκλοφορήσει, θα μιλούσαμε για επιρροές πάνω στον επόμενο “κύμα” του Black Metal. Τα “His majesty at the swamp” και “Walpurgisnacht” είναι κλασσικά και αποτελούν κληρονομιά, τελεία και παύλα.

Varathron: Μια ιστορία, μια μπάντα!

Σε αυτά τα άλμπουμ συμμετέχουν μέλη των Horrified, Rotting Christ και Septic Flesh πέραν όλων των άλλων. Ο Στέφανος πραγματοποίησε μια τεράστια προσπάθεια τότε που ευδοκίμησε και ενέπνευσε μπάντες σε όλο τον πλανήτη για τον χώρο του Black Metal. Η συνέχεια ήταν μια πορεία με πολύ καλούς έως και εξαιρετικούς δίσκους. Κανείς δεν μπορεί να βρει κακό λόγο να πει για τα άλμπουμ τους μέχρι και το πρόσφατο άλμπουμ τους, “The crimson temple” για το οποίο μπορείτε να διαβάσετε κριτική εδώ. Όπως και την συνέντευξη που μας παραχώρησε εδώ.

Obsequila Sceptre(Source:Personal Archive)

Πρώτη μπάντα στο “σανίδι” οι Obsequila Sceptre

Αν και με πολλή κούραση στην πλάτη, μιας και πήγα κατευθείαν από την δουλειά στο κέντρο, πρόλαβα ευτυχώς όλες τις μπάντες. Πρώτοι στην σκηνή ανέβηκαν οι Obsequila sceptre και κάτι που μας εντυπωσίασε είναι ότι ερμήνευε ο drummer τους τις συνθέσεις. Εντυπωσιακό, μιας και έχω να δω κάτι τέτοιο στο extreme metal γενικά όταν κατά διαστήματα τραγουδάει ο Ventor των Kreator. Ούτως ή άλλως ο drummer από το Gelsenkirchen είχε ερμηνεύσει τα μισά κομμάτια στο “Endless pain” και τρεις συνθέσεις στο “Pleasure to kill”. Μεγάλο αλάνι. Να επανέλθουμε στους Obsequila Sceptre μιας και εδώ έχουμε να κάνουμε με old school Black Metal. Ζέσταναν για τα καλά το κοινό για να υποδεχτούμε στη συνέχεια τους Godblood.

Godblood(Source:Personal Archive)

Το Black ‘n’ Roll των Godblood έκανε χαμό

Οι Godblood παίζουν Black Metal παραδοσιακό, θα μπορούσαμε να πούμε περισσότερο σε Black ‘n’ Roll μου έφεραν. Το τελευταίο λόγω των έντονων επιρροών από το Αμερικάνικο Thrash Metal και σίγουρα και το παλιό Αμερικάνικο Black Metal. Αν μπορούσα να τους βάλω δίπλα σε κάποιους θα ήταν οι Αμερικάνοι Absu και τους Aura Noir από την Νορβηγία, όπως και τα γειτονάκια τους Cadaver.

Godblood(Source:Personal Archive)

Πάρα πολύ καλή εμφάνιση από τους Godblood που έπαιξαν κομμάτια από την πρώτη τους κυκλοφορία πίσω στο 1994 όπως τα “Witch” και “Howling”. Από το “Those funeral times” έπαιξαν το “A funeral” και από την τελευταία τους κυκλοφορία το “Passionless”.

Godblood(Source:Personal Archive)

Οι Godblood έδωσαν ένα άριστο show

Οι υπόλοιπες συνθέσεις που παρουσιάστηκαν ήταν τα “Fuck the skull”, “Pure necrosis” και “Primitive bitch”. Το τελευταίο το έπαιξαν “ζωντανά” για πρώτη φορά. Εξαιρετική εμφάνιση από τους Λευκωσιάτες Godblood.

Temple of Evil(Source:Personal Archive)

Οι Temple of Evil πραγματοποίησαν και αυτοί μια εξαιρετική εμφάνιση

Οι Temple of Evil είχαν εμφανιστεί και με τους Watain, δυστυχώς λόγω δουλειάς τους πρόλαβα ελάχιστα τότε. Εδώ λοιπόν παρακολούθησα ολόκληρο το set τους και πραγματικά είδα μια μπάντα που ξέρει τι κάνει και που πατάει. Εντυπωσιακό το outfit των μελών, ενός σχήματος που έχει κυκλοφορήσει δυο άλμπουμ.Τα “The 7th awakening” και “Apolytrosis”.

Temple of Evil(Source:Personal Archive)

Black Metal από τα παλιά

Εδώ έχουμε να κάνουμε με απόκρυφο, μοχθηρό και δυναμικό Black Metal. Ακατέργαστα οργισμένα riffs και επιδέξιο δυναμικό drumming μαζί με την occult ατμόσφαιρα έφτιαξαν ένα εξαιρετικό “πακέτο”.

Temple of Evil(Source:Personal Archive)

Άφησαν υποσχέσεις για το μέλλον

Στηριγμένοι ανάμεσα στο παλιό Νορβηγικό Black Metal και τις ατμόσφαιρες μπαντών από την Μεγάλη Βρετανία, ενθουσίασαν τον κόσμο. Ευελπιστώ σύντομα την νέα τους κυκλοφορία για να να έχουμε να πούμε πιο πολλά. Συναυλιακά “έσκισαν”! Το setlist τους ήταν: “Illvminatio Tenebrarvm”, “Epignosis”, “The book of shadows”, “Necromancer’s Mystical Conjuration” και “Chalice of impure blood”.

Varathron(Source:Personal Archive)

Οι Varathron, μια από τις πιο ιστορικές μπάντες του Black Metal ανεβαίνουν στη σκηνή

Οι Varathron ανέβηκαν στη σκηνή και μας έπιασαν από τον λαιμό με το “Hegemony of chaos” από το τελευταίο τους εξαιρετικό άλμπουμ. Αργότερα ήρθε και μας βούτηξε από τα μούτρα το “Tenebrous” από το θαυμάσιο “Patriarchs of evil”. Η μπάντα είναι ασταμάτητη και ο Στέφανος δίνει τον καλύτερο του εαυτό.

Varathron(Source:Personal Archive)

Επαγγελματική και παθιασμένη εμφάνιση από τους Βετεράνους

Ήρθε η στιγμή του κολοσσιαίου “His Majesty at the swamp” και τα “Unholy funeral” και “Nightly kingdoms” μας πάνε πίσω στα early nineties. Νοσταλγία και συγκίνηση, τα δυο πρώτα τους άλμπουμ τα έχω πολύ ψηλά τι να λέμε. Ας πάμε μια βόλτα στο 1995 και το “Walpurgisnacht”, η επιλογή να παίξουν το “Cassiopeia’s ode” ήταν θαυμάσια.

Varathron(Source:Personal Archive)

Στηριγμένοι στα δυο τελευταία αλλά και τα δυο πρώτα τους άλμπουμ

Πάμε πάλι στο “Patriarchs of evil” και το τρομερό “Saturnian sect”, απολαμβάνουμε Black Metal υψηλών προδιαγραφών. Μετά από αυτό το διάλειμμα, επιστρέφουμε στα παλιά, το “Lustful father” από το “His majesty at the swamp” μας “διαλύει”. Η μπάντα “οργώνει” πάνω στη σκηνή, επαγγελματική και παθιασμένη εμφάνιση μέχρι τώρα.

Varathron(Source:Personal Archive)

“Genesis of apocryphal desire” και χάος!

“Ouroboros Dweller (The Dweller of Barathrum)” και τιμούν το προηγούμενο τους άλμπουμ σε σημαντικό βαθμό. Το “Crypts in the mist” το οποίο και αποτέλεσε και single του τελευταίου τους άλμπουμ δεν θα μπορούσε να λείπει από μια εμφάνιση σαν και αυτή. Περίμενα πως και πως το “Son of the moon” από το πρώτο τους θρυλικό άλμπουμ. Πάμε πιο παλιά και στο “Genesis of Apocryphal Desire” και χαμός στο Downtown Live. Εγώ από την άλλη έχω ξεχάσει οποιαδήποτε κούραση κουβάλαγα, είμαι λάτρης της πρώτης περιόδου πως να το κάνουμε.

Varathron(Source:Personal Archive)

Εν κατακλείδι…

Να πω την αμαρτία μου, ήθελα στο τέλος ένα “The Tressrising of Nyarlathothep”, δεν πειράζει, την επόμενη φορά με το καλό. Η προηγούμενη Παρασκευή ήταν μια βραδιά γιορτή για το Extreme Metal και ειδικότερα για το Black Metal. Μετά τους Watain, ήρθαν μετά από λίγες ημέρες οι Varathron και ολοκλήρωσαν την όλη φάση που διοργάνωσε η Deathhammer Records. Εγώ πάντως είδα κόσμο πολύ ευχαριστημένο μετά το πέρας της βραδιάς και αυτό είναι που κρατάμε. Ελπίζουμε σύντομα και σε άλλα ονόματα του χώρου να έρθουν και να κάνουν την εμφάνιση τους στο νησί της Κύπρου. Και πάλι πολλά συγχαρητήρια!

Heilung @ Λυκαβηττό 12/10 something completely different

0
Heilung live at Lycabetous, Athens, Greece Photos by Jo Gogou/ Afternoiz
Heilung live at Lycabetous, Athens, Greece Photos by Jo Gogou/ Afternoiz

Ψες λοιπόν νωρίς με το πρώτο σκοτάδι ανηφορίσαμε το λόφο για να δούμε τους Heilung. Για να είμαι ειλικρινής και με καθαρό μέτωπο, η επαφή μου με τη μουσική τους είναι μικρή. Μπαίνοντας λοιπόν μέσα έβλεπες ενα σκηνικό που θύμιζει δάσος. Άλλωστε παγανιστικό folk τους έχουν πει, δικαιολογημένο. Ο κόσμος μαζεύτηκε. Και αρκετός κόσμος ήταν οργανωμένος ενδυματολογικά και με το απαραίτητο μακιγιάζ. Όμορφα.

Στα ηχεία είχαμε τιτβίσματα πουλιών να μας κρατάνε παρέα και τη δροσιά του Λυκαβηττού να μας επαναφέρει μετά το απαραίτητο σκαρφάλωμα στις ανηφόρες. Όλα βέβαια μέχρι να φτάσεις στο van που μας μετέφερε στην είσοδο. Ενα συν από τους διοργανωτές.

Λίγο μετά τις 9 τα φώτα έσβησαν και ο Kai βγήκε στην σκηνή

ντυμένος με τα γνωστά. Κέρατα κοσμούσαν το κεφάλι του, μάσκα και μια είδους κάπα με λωρίδες από ύφασμα. Είχε μαζί του ένα μπολ που ανάβλυζε καμμένο φασκόμηλο (μάλλον, αν δεν ήταν κάποιο άλλο βότανι) και αρχίζει με τη βοήθεια ανθισμένων κλαδιών να εξαγνίζει τον χώρο, τα όργανα και τους υπόλοιπους που σιγά σιγά ανεβαίνουν στη σκηνή. Σχηματίζουν κύκλο και βροντοφωνάζουν όλοι μαζί στα αγγλικά κάτι του τύπου όλοι είμαστε ένα , ανθρωποι ζώα φυτά και γη αέρας και προερχόμαστε από το ίδιο αρχαίο υπέρτατο ον.

Τελετή; Παράσταση; Όπως θες πες το, θρησκευτική ευλάβεια υπήρχε. Σόρρυ για τους χριστιανοταλιμπάν αλλά βλέπαμε παράσταση, μην ξεχνιέστε. Το να προσβληθείς από κάτι τέτοιο και να το θεωρήσεις προσηλυτιστικό, είναι σαν να λες ότι πρέπει να καταργήσουμε την αρχαία τραγωδία γιατί προβάλλει το δωδεκάθεο. Αυτά για να εξηγούμαστε.

Και με τον πρώτο λαρυγγισμό των Heilung το ταξίδι στη δισκογραφία τους ξεκινάει. Τα τύμπανα δυνατά και καθαρά σου δίναν το στίγμα από την αρχή. Και τα κρουστά ήταν πολλά και ποικίλα. Άλλωστε αν έχεις ακούσει έστω και λίγο από Heilung, καταλαβαίνεις εύκολα πως η μουσική τoυς στηρίζεται κυρίως εκεί και στα φωνητικά. Υπάρχουν και κάτι πρωτόγονα μονόχορδα και τα λίγα απαραίτητα εφέ αλλά μέχρι εκεί. Το κέρατο φύσηξε και η μυσταγωγία άρχισε. Και εύκολα συνειδητοποιείς πως σε πάνε ένα όμορφο ταξίδι στην ιστορία της βόρειας ευρώπης από τα παλιά χρόνια.

Συγκλονιστικό επίσης το εξής:

Όλα ήταν όργανα στη σκηνή των Heilung. Τα δόρατα των χορευτών, τα πόδια τους, τα σώματά τους. Όλα δίναν ρυθμό. Kαι σιγά σιγά νομίζω πως και οι πιο δύσκολοι και δυσκοίλιοι μπαίναν στη φάση τους. Και ο ρυθμός ήταν απλός. Γρήγορος και έντονος σε έβαζε πότε σε πολεμική ένταση και πότε σε μυστηριακή κατάσταση. Τα δε φωνητικά από την Maria αλλά και τις άλλες κοπέλες, απίστευτα.

Ανεβοκατεβαίνανε οκτάβες με την ίδια ευκολία που πίνεις νερό. Φυσικά. Σε συνδυασμό με τους λαρρυγισμούς του Kai και τα εφέ του Juul που νομίζω είναι ο master της μουσικής παραγωγής, το αποτέλεσμα των Heilung ήταν απολαυστικά απόκοσμο. Το λιγότερο πολύ ξένο για μας τους μεσογειακούς. Αλλά ταυτόχρονα και πολύ οικείο γιατί με τα τύμπανα να δίνουν , εύκολα ταυτίζεσαι και η καρδιά σου χτυπάει μαζί τους.

Για τα σκηνικά, τα κουστούμια και τα μηχανήματα καπνού, καταλαβαίνεις πως ήταν μέρος της παράστασης. Και μάλιστα βασικό αν όχι πρωταγωνιστικό. Συνέβαλαν όλα στο να σε οδηγήσουν στην υπέρβαση. Και όταν καταλάβεις πως δεν είναι απλά μόνο μια συναυλία αλλά παράσταση, τότε μαγεύεσαι. Τα χορευτικά συντονισμένα και δίναν τόσο και στη μουσική των Heilung (χτυπώντας δόρατα και ασπίδες και κέρατα) όσο και στην όλη εμπειρία. Πότε κινούταν σαν αιθέρας και πότε ήταν πιο brutal οι κινήσεις τους βάζοντας σε σε combat mode. Τα φώτα απόλυτα χρονισμένα με όλο αυτό το γινόμενο επί σκηνής μερικές φορές μου έκοψαν την ανάσα και είμαι και μεγάλος άνθρωπος.

Το γεγονός ότι για 2 περίπου ώρες

που έλαβε χώρα το δρώμενο, ό,τι ακούσαμε ήταν κέλτικα και ίσως και αλλες γλώσσες που δεν καταλάβαινα, μας φλασάρανε διάφορους ρούνους επί σκηνής που δεν τους έχει ουτε το duolingo, δεν με ξένησε. Ίσα ίσα μου κίνησε την περιέργεια περισσότερο για τους Heilung. Όταν το υπόλοιπο οπτικοακουστικό είναι τόσο δυνατό σε χτυπάει στα μούτρα. Βέβαια το καλό με τη μουσική είναι πως όταν σε χτυπάει δε νοιώθεις πόνο. Έξαψη, συγκίνηση και δέος. Ίσως είναι και οι τρεις λέξεις που θα μπορούσαν να συνοψίσουν την όλη εμπειρία. Ίσως θα έπρεπε να στείλουμε έναν ποιητή για να σας περιγράψει το live γιατί εγώ νοιώθω λεκτικά φτωχός.

Και μετά από μια πληθώρα από ρυθμούς, ήχους εικόνες και ψαλμωδίες, ο Kai μας είπε ευχαριστώ στα ελληνικά. Οι συντελεστές της παράστασης των Heilung όλοι σε κύκλο ξαναβροντοφώναξαν και χαιρέτησαν τον κόσμο που άργησε να σταματήσει να τους φωνάζει ρυθμικά ή με αλυχτίσματα και πολεμικές κραυγές. Απαραίτητος ο εξαγνισμός με καπνό από το βοτάνι για τον χώρο , τους ανθρώπους αλλά και το κοινό και ήρεμη αποχώρηση. Ο κύκλος που άνοιξε έκλεισε ξανά. Η επαφή με το πρωτόγονο είναι μας είχε μάλλον επιτευχθεί για τους περισσότερους. Άλλωστε Heilung σημαίνει θεραπεία. Και αν η επαφή με τις πιο πρωτόγονες ρίζες σου δεν είναι θεραπευτική , τότε τι είναι;

Φώτος δια φακού Jo Gogou.
Jo Gogou Photography | Jo Γκόγκου

Upcoming Events