Χθες δυστυχώς, ο Greg Brown, ιδρυτικό μέλος των Cake, left this mortal coil που λένε και οι αγγλόφωνοι για άλλους τόπους, χρόνους διαστάσεις. H επίσημη ανακοίνωση λέει μετά από βραχύβια ασθένεια.
Ήταν μαζί με τους Cake για τα 2 πρώτα τους album, Motorcade of Generocity & Fashion Nugget . Ειδικά εμείς από το δεύτερο album τους γνωρίσαμε ακούγοντας το The Distance
Αν και από όσο έχουμε διαβάσει, έχει και κάποιες ιδέες που χρησιμοποιήθηκαν από τη μπάντα και στο 3ο album τους, τους είχε ήδη εγκαταλείψει. Έκτοτε έπαιξε κιθάρα και ηχογράφησε για πολύ κόσμο, ενώ έκανε και δουλειές σαν παραγωγός αλλά και προσωπικές που όμως δεν είχαν την ίδια ανταπόκριση. Σε κάποια φάση στο 2011 ξαναέπαιξε με τους Cake για ένα και μόνο κομμάτι στο Showrooom Of Compassion.
Ας τον τιμήσουμε ακούγοντας άλλη μια φορά φυσικά την διασκευάρα που είχαν στο I will Survive που μάλλον έβαλε τους Cake, την μπάντα του Greg Brown σε κάθε αυτί του πλανήτη που ακούει δυτική μουσική γενικότερα…. R.I.P.
SENSER Live in Athens for the first time in 12 years. Roula Karalamani chats with them and gets you ready for Saturday, March 28, 2026, when they’ll hit the stage at An Club for a big party!
Welcome guys to Afternoiz!
Senser- photo by Marcus Maschwitz
1. After more than three decades as a band, what still drives you to create music with urgency rather than nostalgia?
The world hasn’t slowed down or softened… if anything it’s become more intense and more fractured. We’ve never been a band that looks backwards. Urgency comes from being aware: social pressures, political hypocrisy, personal resilience. If we ever felt we were just replaying a version of ourselves, we’d stop. We’re not a band doing covers of music with a strong message.
The fire is still there because the reasons to speak out are still there. The urgency is in our musical DNA.
2. Your latest album, Sonic Dissidence, is self-funded and released through your own label. How did this independence influence the way you approached the album and the overall recording process?
Independence gave us clarity and fearlessness. No gatekeepers, no compromises, no chasing relevance. We could take time where it mattered and push hard where it needed impact. The recording process was about following our instincts with no need for any approval. Having our own label gives us the opportunity to reclaim the original reason we started: making music because it inspires us and has to be out there.
SENSER
3. Having emerged from the underground festival scene and rave culture of 1990s London, how do you feel those environments shaped your musical perspective?
Those spaces taught us that music is communal, physical, and political all at once. Free festival / rave culture was bigger than just the sound – it had a freedom, resistance, and openness. That collision of beats, bodies, and ideas shaped how we think about rhythm, energy, and message. We’ve always carried that sense of movement and disruption with us. Those kinds of cultural movements are revolutionary and rare, they’re once-in-a-generation moments and leave a permanent mark.
4. The rap-rock fusion your band pioneered was groundbreaking at the time. How do you view the evolution of this genre today?
The genre has fragmented, and that’s a good thing. It had a toxic period of being ‘frat boy’ rock. You hear that same collision of styles everywhere now, but often without the risk or intent behind it. What mattered was never the label though – it was the attitude and the approach. We’re proud to have come from a place where fusion was original and confrontational, not decorative.
The challenge today is keeping the bite and the creativity fresh and inspiring.
5. The political dimension of your lyrics has been central to your work from the very beginning. Is there a specific contemporary issue you feel drawn to explore in the future?
Control – who holds it, how it’s disguised, and how easily it’s surrendered. Whether that’s through surveillance, misinformation, economic pressure, or manufactured division, the mechanisms have become more subtle and more invasive. That tension between autonomy and manipulation is something we’re deeply drawn to.
SENSER
6. After such a long time away, how does it feel to be coming back to Athens? What significance does this scene hold for you as a band?
Athens has always felt charged – politically aware, emotionally open, and fiercely alive. There’s a real sense of shared frequency there, and a raw honesty in the scene that mirrors our own ethos. We’re genuinely excited to be coming back!
7. Can you share a moment from your touring experience that you feel changed the way you see life as artists?
We started out in the UK and gradually found ourselves playing shows all over the world. We’ve been lucky to experience gigs where the language barriers disappear the second the beat drops – watching people connect to the energy and the message shows us that music isn’t intellectual first, it’s visceral. That understanding has shaped our approach and reinforced the power of impact and feeling in our music.
8. Your sound has evolved over the years, yet it still retains its core energy and passion. What element or ingredient do you consider to be the true “Senser formula”?
We tend to shy away from formulas, but if there’s a common thread in Senser, it’s tension – between rhythm and chaos, dissonance and uplift, control and release. That edge is where the energy lives for us.
9. When you hit the stage at An Club, what kind of experience should the audience be ready for — new territory or the raw energy of the old favorites?
Both – and no separation between them. The old tracks still hit. The new material carries that same force. Expect sweat, impact, and in a venue like An Club – zero distance between band and crowd!
10. If Senser were starting today, in a completely different music industry landscape, what do you think you would do differently?
We’d probably ignore even more rules. Direct connection matters more than exposure now. The tools have changed, but the basic principles haven’t – say something real, make it loud enough to be felt, and no need to wait for permission.
Το πέμπτο άλμπουμ των The Freak Accident, «The Midnight Show», επεκτείνει το γνωστό σύμπαν των δυνατοτήτων της SF μπάντας. Τα heavy μέρη είναι πιο heavy, τα punk μέρη είναι πιο punk, ο θόρυβος είναι πιο θορυβώδης και τα αυτοσχεδιαστικά μέρη είναι πιο αυτοσχεδιαστικά, ενώ ταυτόχρονα δημιουργούν το πιο πιασάρικο άλμπουμ των Freak Accident μέχρι σήμερα.
Οι Ralph Spight (φωνητικά/κιθάρα), Henry Austin Lannan (μπάσο/φωνητικά) και Stark Raving Brad (ντραμς/φωνητικά) έχουν συνενωθεί σε μια μπάντα που μπορεί και πράγματι πηγαίνει σε όποια κατεύθυνση θέλει. Το άλμπουμ ξεκινά με το χιουμοριστικό indie rock του «Don’t Blame Me» – «το σημείο στο οποίο η σύνθεση των Freak Accident έγινε μπάντα, περνώντας από όλες τις ταπεινώσεις που μόνο οι άνθρωποι που ζουν για τη μουσική μπορούν να καταλάβουν», όπως εξηγεί ο Spight.
Αυτό θέτει τις βάσεις για μια τρελή διαδρομή: το μελωδικό punk με synth του «Fairytales», το σκοτεινό garage-surf του «Busted Time Machine», το εκτεταμένο υποβρύχιο ηχητικό ταξίδι του «Gill Transplant», το pop τραγούδι που μετατράπηκε σε noise jam του «I’ll Be Your Toilet» και το δυσαρμονικό swing του «Down in The Dumps». Το ίδιο το «Fairytales», όπως σημειώνει ο Spight, «είναι μια εξερεύνηση των εικόνων του χριστιανισμού που βλέπουμε στις κάρτες Hallmark… Μουσικά, ήθελα απλώς να είναι ένα απλό ροκ κομμάτι με επιπλέον ήχους συνθεσάιζερ. Και για να το κάνω ακόμα πιο εντυπωσιακό, γιατί να μην προσθέσω ένα σόλο ντραμς; Ένα σόλο ντραμς, ποιος το κάνει αυτό;»
the freak accident bandcamp
Οι Freak Accident είχαν ένα εσωτερικό αστείο
σχετικά με το ότι έπρεπε να παίζουν τελευταίοι σε κάθε συναυλία, το οποίο αποτέλεσε τη βάση για τους στίχους του ομώνυμου κομματιού. Έγινε ένα είδος concept album, που διατρέχει ένα δυστοπικό, B-movie φίλτρο επιστημονικής φαντασίας, όπου η θρησκεία, ο θάνατος, ο αυταρχισμός, η συν-εξάρτηση, η κατάθλιψη, τα δικαιώματα και οι trolls του διαδικτύου αναλύονται έξυπνα και σατιρίζονται με καυστική λυρικότητα και μια υγιή δόση χιούμορ.
band photo
Το «The Midnight Show» είναι ένα άλμπουμ που θα αποκαλύψει νέους κρυμμένους θησαυρούς με κάθε ακρόαση. Ετοιμαστείτε! Μπορεί να γίνει το νέο σας αγαπημένο. Εντυπωσιακό εξώφυλλο από τον θρύλο της αφισογραφίας ZOLTRON. Μπορεί να γίνει το νέο σας αγαπημένο άλμπουμ. Απλά λέω.
Το «The Midnight Show» είναι διαθέσιμο τώρα μέσω της Nerve Center Recordings και της Nadine Records, με ημερομηνίες περιοδείας στις ΗΠΑ να ακολουθούν. Παραγγείλετε εδώ. Και εγγραφείτε στο The Freak Accident εδώ.
Tracklist:
1. The Midnight Show
2. Don’t Blame Me
3. Fairy Tales
4. Catbird Seat
5. I’m Still Here
6. Busted Time Machine
7. I’ll Be Your Toilet
8. Gill Transplant
9. Down in the Dumps
10. Mean Old World
Δυσάρεστα νέα για τους φίλους και οπαδούς των 3 Doors Down, μιας και ο βασικός συνθέτης, τραγουδιστής και ιδρυτικό μέλος της μπάντας, Brad Arnold, έχασε την μάχη με την επάρατη νόσο. Απεβίωσε σε ηλικία 47 ετών έχοντας δίπλα του την οικογένεια του. Παρακάτω η ανακοίνωση της μπάντας μέσω του λογαριασμού της στο Facebook.
Η ανακοίνωση των 3 Doors Down
Οι 3 Doors Down, μια μπάντα με ισχυρό “πυρήνα” οπαδών
Η μπάντα που μαζί με τους Creed εξέλιξε το rock των Η.Π.Α. σε πιο alternative μονοπάτια διευρύνοντας τους ορίζοντες του. εκατοντάδες μπάντες ακολούθησαν το παράδειγμα τους με μελωδίες πιασάρικες και ρεφρέν που “μαγνήτιζαν” τους οπαδούς του είδους με τα συναισθήματα που έβγαιναν προς τα έξω.
Brad Arnold
Ο Brad Arnold των Αμερικάνων alternative rockers τα κατάφερε περίφημα έχοντας αυτόν τον στόχο. Δηλαδή να φέρει περισσότερο κόσμο προς το Rock με τις όμορφες μελωδίες του.
Οι Ολλανδοί Garage Upstarts SICK SHOOTERS κυκλοφορούν το ντεμπούτο άλμπουμ τους Super Sonic Rock Saga – Ακατέργαστο, γεμάτο hook Punk “n” Roll μέσω της Wap Shoo Wap Records
Η Wap Shoo Wap Records (Cat. No: WSW-027) ανακοινώνει το Super Sonic Rock Saga, το δυναμικό ντεμπούτο άλμπουμ των Sick Shooters, ενός άγριου τετραμελούς συγκροτήματος garage rock “n” roll από την Ουτρέχτη της Ολλανδίας.
sick shooters cover
Το άλμπουμ θα κυκλοφορήσει στις 19 Μαρτίου 2026 σε περιορισμένη έκδοση βινυλίου και ψηφιακά και περιλαμβάνει 11 κοφτερά κομμάτια χωρίς μπάσο, με σκληρή παραγωγή και δυνατά ρεφρέν. Αντλώντας έμπνευση από θρύλους του garage-punk της δεκαετίας του ’90, όπως οι The Reatards και οι The Oblivians, αλλά και από το powerpop της δεκαετίας του ’70, όπως οι The Nerves, συνδυάζει καυτή punkrock («Evacuation», «Never Comin Home»), ανθεμικά garage bangers («Heartbreaker Soulshaker», «Supersonic Lovin») και γλυκόπικρες ερωτικές μελωδίες («Sweet Telephone», «Daisy»). Χωρίς γεμίσματα — μόνο ενέργεια που σε χτυπάει στο στομάχι.
sick shooters promo
Όλα τα μέλη είναι στην αρχή της δεύτερης δεκαετίας της ζωής τους και οι Sick Shooters
έχουν σκληραγωγηθεί από τις punk μπάντες No Brains, Spurn και Ultragoblin της Ουτρέχτης. Εγκατέλειψαν τη punk σκηνή για να κυνηγήσουν την καθαρή rock “n” roll φλόγα. Το πρώιμο demo «Super Sonic Lovin’» (Bandcamp/YouTube) έχει ήδη δημιουργήσει buzz, με live εμφανίσεις που περιλαμβάνουν το άνοιγμα για τους Buzzcocks.
Αυτοί οι νεαροί μουσικοί στοχεύουν κατευθείαν στο λαιμό: πιασάρικοι, ωμοί και αμείλικτοι.
Προπαραγγελίες τώρα στο wapshoowaprecords.bigcartel.com και στο Bandcamp. Το βινύλιο είναι σε πολύ περιορισμένη έκδοση — βιαστείτε.
Τώρα εμείς που έχουμε τον τρόπο μας το ακούσαμε μια ολιά που λένε και στην Κρήτη, και μπορώ μετά απολύτου βεβαιότητος να σας πω πως οι Sick Shooters δεν χαρίζονται σε κανένα και μάλλον δεν παίρνουν αιχμαλώτους, σκοπός τρους είναι να σκορπάνε κορμιά διαλυμένα. Και αυτό το καταφέρνουν έυκολα με την ορμή που διακρίνει την νιότη, την άγνοια κινδύνου που μας αφήνει εμάς τους ταλαίπωρους γηραιούς με αυχενικό.
Οι 2 κιθάρες και η ανεπαίσθητη αποουσία μπάσσου μόνο εντείνουν αυτό το αποτέλεσμα. Σε κάποιο τραγουδάκι ξεπετιέται και ένα οργανάκι αλλά ο punk χαρακτήρας δεν αλλάζει ούτε στιγμή, η χροιά του θυμίζει πιο πολύ 80’ς new wave παρά τις ηρωικές farfisas και τα Vox. Παρόλα αυτά, αν σας αρέσει το punk όπως το παίζαν το 77 οι punkoπατέρες, μάλλον θα το απολαύσετε στο έπακρο.
Αν σας αρέσουν οι κιθάρες, και ειδικά οι γρήγορες, θα νοιώσετε το αίμα να κυλάει γρήγορα σε πολλά σημεία του σώματος. Αν ψάχνετε για ελεγειακά θέματα και μακρόσυρτα riffs, ή τα επιτηδευμένα solos, απλά ψάξτε αλλού. Στην καλύτερη, η μπάντα θα παίξει καμιά άρση για να φύγει από τα 4/4 αλλά έτσι για την ποικιλία. Να σπάει λίγο το ρυθμό για να παίρνεις καμιά ανάσα.
Άλλωστε τα 11 κομμάτια τελειώνουν εύκολα με την ταχυβολία των Shooters, αλλά αν και πρόκειται για αρρώστια, το μόνο που θα αισθανθείς είναι ζωντανός, αν έχει μείνει κόκκαλο και νεύρο στο κορμί σου και δεν έχεις πέσει σε βαθύ λήθαργο.
Garage δεν το πολυλές , αλλά μικρή σημασία έχει. Αν σου αρέσουν οι Buzzcocks, θα βρεις την ίδια ωμή ενέργεια. Το μόνο που μένει είναι να δούμε για πόσο θα μπορέσουν τα παλικάρια να το συνεχίσουν έτσι. Ελπίζουμε για πολύ, γιατί το fun πρέπει να είναι βασικό συστατικό στο rock n roll για να μην ξεχνιόμαστε.
Εμένα πάντως με πήγε πίσω στις μέρες που το progressive art math whatever rock και η disco φάγανε μια σφαλιάρα από τα νειάτα που άρχισαν να λένε ΑΡΚΕΤΑ…. Ίσως έχει έρθει ξανά η εποχή; Φιλοσοφικά ερωτήματα.
Μεγαλωμένοι με μια καθημερινή δόση από fuzzed-out, reverb-soaked garage rock, outlaw country και punk ethos, οι Crater Snakes (πρώην Mants) είναι ένα δίδυμο τραγουδιστών/συνθετών που προέρχεται κατευθείαν από τα όμορφα σοκάκια της Βικτώριας, στη Βρετανική Κολομβία του Καναδά.
Έχετε ποτέ οργανώσει ένα ξέφρενο πάρτι σε ένα πραγματικό animal house και οι μπάτσοι να διαλύσουν το πάρτι και να σας σύρουν εσάς και τους μεθυσμένους φίλους σας στη φυλακή; Λοιπόν, αυτό ακριβώς είναι το θέμα του A-side «Paddy Wagon», και βασίζεται σε μια αληθινή ιστορία των Crater Snakes. Στη συνέχεια, ακολουθεί ένα πραγματικό χτύπημα στα αρχίδια και μια βιασύνη προς την τουαλέτα, καθώς μια γάτα «Tornado» έρχεται και σκίζει το σπίτι για να κάνει την ανάγκη της.
crater snakes
Γυρίστε το στο B-side, και το εναρκτήριο κομμάτι «Zombie Potion» είναι μια υπενθύμιση των κινδύνων της αυτοαγάπης και της αυτοκαταστροφής μέσω της χρήσης ουσιών (και ο David έγραψε αυτό το τραγουδάκι ενώ ήταν μεθυσμένος σε έναν σατανικό ναό). Ο δίσκος τελειώνει με το «Mother Trucker», μια ωδή σε εκείνους τους μαλάκες με μικρά πουλιά που οδηγούν τεράστια φορτηγά για να αντισταθμίσουν όλα τα άλλα που τους λείπουν ως υποανθρώπινα όντα.
crater snakes band
Γι’ αυτό, μουσικόμανες, ανεβάστε την ένταση. Οι Crater Snakes είναι έτοιμοι να καταστρέψουν τα ηχεία του πρωτόγονου αναλογικού σας ηχοσυστήματος ή να ανέβουν στη σκηνή οποιουδήποτε μπαρ ή καροτσιού με χοτ ντογκ στη γειτονιά σας!
Πλευρά Α
1 – Paddy Wagon
2 – Tornado
Πλευρά Β
1 – Zombie Potion
2 – Mother Trucker
Ακόμα θυμάμαι εκείνο το βράδυ του Μαρτίου του 2024 όπου οι Supersuckers βρέθηκαν στο Κύτταρο. Είχα πάει με την περιέργεια να δω από κοντά μια μπάντα που αυτοαποκαλείται “The Greatest Rock ‘n’ Roll Band in the World“.
Δύο ώρες αργότερα, έφευγα έχοντας αγκαλιά καπέλο, μπλούζα και δίσκο. Γι’ αυτό και τώρα, δύο χρόνια μετά, η είδηση της επιστροφής τους στην Αθήνα είναι ένα ραντεβού που δεν χάνεται.
Supersuckers tour
Την ερχόμενη Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2026, οι Αμερικανοί rockers έρχονται στο Temple (Γκάζι). Βέβεια Βόλος και Θεσσαλονίκη δεν θα λείπουν από αυτό το ταξίδι. Για όσους τους είδαμε πρόπερση, ξέρουμε τι να περιμένουμε, κιθάρες που “ξυρίζουν” και εκείνη τη μοναδική μίξη punk rock με country αλητεία, που μόνο αυτοί ξέρουν.
Αυτή τη φορά, έχουν και το νέο τους άλμπουμ, “Liquor, Women, Drugs & Killing”
(κυκλοφορία τέλη του ’25), το οποίο συνεχίζει την παράδοση του ήχου τους.
Ας ελπίσουμε όμως πως δεν θα ξεχάσουν και τα παλια τους όπως το “Pretty Fucked Up” και το “Born With a Tail”, τραγούδια που φτιάχτηκαν για να τραγουδιούνται με μπίρες στο χέρι.
Αν τους έχετε ξαναδεί, ξέρετε γιατί πρέπει να είστε εκεί. Αν όχι, κάντε τη χάρη στον εαυτό σας και ελάτε να δείτε πώς παίζεται το rock ‘n’ roll όταν δεν προσπαθεί να είναι δήθεν. Τα λέμε μπροστά στη σκηνή.
«Αν δεν σου αρέσουν οι Supersuckers, δεν σου αρέσει το rock n’ roll»
Lemmy -Motörhead
SUPERSUCKERS [USA], LIPTARDS [GR], Volk [USA] Live report @ Cafe Santan, Volos Photos Jo GogouΠάρτε μια μικρή γεύση από το 2024 και τον Βόλο, για αυτό που έρχεται.
Προπώληση εισιτηρίων σε MORE.COM / PUBLIC / NOVA RHYTHM RECORDS (Εξάρχεια) NEPHILIM / RDKL
Οι εμβληματικοί PIRANHA ανεβαίνουν στη σκηνή για μια δυναμική ζωντανή εμφάνιση στο Café Santan. Με τον γνώριμο ήχο τους, οι PΙΡΑΝΗΑ υπόσχονται ένα live γεμάτο ένταση και ταχύτητα. Το setlist θα περιλαμβάνει κομμάτια από την πορεία τους που ξεκινάει απ΄το 1987 και συνεχίζεται.
Μαζί τους οι ΤOXIC PUB που φέρνουν τις επιρροές τους από την χρυσή εποχή της thrash, με ιδέες από την death και groove metal σχολής, αποτελώντας μια μίξη ταχύτητας και γκρούβας.
Σάββατο 16 Μαΐου
CAFÉ SANTAN
Εργατικού κέντρου 12, Βόλος
Τηλ 6988236450
Doors open 20:00
Εισιτήρια 10 ευρώ
Οι PIRANHA δημιουργήθηκαν το 1987 από τους Γιάννη (κιθάρα & φωνή) ,Κώστα (μπάσο) και ντράμερ τον Μιχάλη (από τους Deviser), αυτό τους καθιστά από τους πρωτοπόρους της ελληνικής metal μουσικής . Μετά τα ντραμς τα ανέλαβε οριστικά ο Μπάμπης (από Fragile Vastness) και λίγο αργότερα εντάχθηκε και ο Ντένης (κιθάρα) από τους Acid Death. Η μουσική που έπαιζε το συγκρότημα ήταν deathrash metal. Έκανε πολλές συναυλίες στην Ελλάδα καθώς επίσης συμμετείχε και σε αρκετά μεγάλα φεστιβάλ.
Το συγκρότημα κατά την 14χρόνη συμμετοχή του στην ελληνική metal σκηνή κατάφερε να κυκλοφορήσει 3 δίσκους και να παίξει μαζί και με μεγάλα διεθνή ονόματα όπως DESTRUCTION και MALEVOLENT CREATION καθώς επίσης και με πολλές ελληνικές μεγάλες μπάντες όπως SEPTIC FLESH, ACID DEATH, NIGHTFALL,FLAMES, DEATH COURIER, SELEFICE κ.α.
piranha 2
Στα τέλη του 2001 ήρθε η διάλυση της μπάντας Το συγκρότημα υστέρα από 16 χρονιά απουσίας ξαναενεργοποιήθηκε στα τέλη του 2017,αυτή την φορά με τον Αντρέα από τους ALBERT στα ντραμς, δουλεύοντας σε νέο υλικό και συμμετέχοντας σε αρκετές συναυλίες. Τον Σεπτέμβριο του 2019 υπογράφουν 5ετή δισκογραφικό συμβόλαιο με την γνωστή γερμανική δισκογραφική εταιρία 7hard Records με αποτέλεσμα την κυκλοφορία του cd με τίτλο “Arise from the Shadows” που κυκλοφόρησε σε όλο τον κόσμο (worldwide release) το 2020.
Οι Toxic Pub είναι ένα metal τρίο από την Αθήνα, που σχηματίστηκε το 2020. Η μουσική τους φέρνει επιρροές από την χρυσή εποχή της thrash, με ιδέες από την death και groove metal σχολή, αποτελώντας μια μίξη ταχύτητας και γκρούβας. (Megadeth, Pantera, Death, Sepultura).
Από την ίδρυσή τους, έχουν δώσει πολλές ζωντανές εμφανίσεις σε τοπικούς χώρους σε όλη την Ελλάδα, ενώ το 2023 ήταν headliners στο φεστιβάλ Schoolwave. Τον Μάιο του 2024 κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο άλμπουμ τους με τίτλο To Not Die Blind, συνοδευόμενο από το πρώτο τους music video για το κομμάτι Panic Attack.
Οι Toxic Pub ξεχωρίζουν από τα συνηθισμένα στερεότυπα του metal, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην εξαιρετική ποιότητα ήχου. Εκμεταλλευόμενοι τις γνώσεις και την εμπειρία τους στον τομέα της ηχοληψίας, ανέλαβαν εξ ολοκλήρου την παραγωγή και τη μίξη του άλμπουμ, υλοποιώντας το όραμά τους με ακρίβεια και φροντίδα σε διάστημα 12 μηνών.
Το Penumbra είναι το δεύτερο άλμπουμ των Sevengill μετά το ντεμπούτο concept album τους, Sea (2022). Απομακρυνόμενοι από τις post-rock ρίζες τους, στο Penumbra το συγκρότημα υιοθετεί έναν πιο post-metal ήχο, ενσωματώνοντας για πρώτη φορά φωνητικά στη μουσική του.
sevengill – penumbra cover
Το άλμπουμ αποτελείται από τέσσερα κομμάτια, τα οποία ηχογραφήθηκαν ζωντανά σε ένα pop-up στούντιο που στήθηκε σε ένα εξοχικό στον Ωρωπό, σε συνεργασία με τους Audiocult (Κώστας Ραγιαδάκος & Κώστας Γεροχρήστος). Την παραγωγή και τη μίξη ανέλαβε ο Κώστας Ραγιαδάκος, ενώ το mastering πραγματοποιήθηκε από τον Tony Lindgren στα Fascination Street Studios στη Σουηδία.
sevengill live
Οι συνθέσεις του άλμπουμ διερευνούν θέματα αγωνίας, απόγνωσης και ανησυχίας ως αντίδραση σε σύγχρονα κοινωνικά γεγονότα, τα οποία το συγκρότημα αντιλαμβάνεται ως ολοένα και πιο περιοριστικά για την ελεύθερη έκφραση και την προσωπική λύτρωση. Οι στίχοι αμφισβητούν συμβατικές αντιλήψεις περί του θείου και της εξουσίας και δίνουν προτεραιότητα στη συναισθηματική και σαρκική εμπειρία έναντι καθιερωμένων κανόνων και κοινωνικών νόρμων.
Παρά τον υποβόσκοντα αυτόν πεσιμισμό, οι μελωδίες και οι στίχοι του Penumbra, σε συνδυασμό με τη στάση ανθεκτικότητας των μελών του συγκροτήματος απέναντι στη ζωή, όπως εκφράζεται μέσα από τη μουσική τους, καταλήγουν να προσφέρουν μια αίσθηση ελπίδας, η οποία συμπυκνώνεται στο καταληκτικό μήνυμα του άλμπουμ:
Οι The Bonnie Nettles κυκλοφορούν το νέο τους single και ανακοινώνουν το live τους στην Αθήνα, την Παρασκευή 13 Μαρτίου στο Ilion Plus, λίγο πριν ξεκινήσουν την ευρωπαική τους περιοδεία.
Το νέο τους single “drift like home” είναι ένα ψυχεδελικό rock κομμάτι με σκοτεινή ατμόσφαιρα και έντονο groove.Το τραγούδι γράφτηκε σε μια περίοδο όπου το μυαλό μας ήταν ήδη στον δρόμο και αποτελεί την ιδανική αφετηρία για το επόμενο μας βήμα.»
ξεκινούν την ευρωπαική τους περιοδεία σε 18 πόλεις μέσα στο Φεβρουάριο που θα ολοκληρωθεί με τη συναυλία τους στην Αθήνα, την Παρασκευή 13 Μαρτίου στο Ilion Plus. Special Guests: Bhukhurah και Bipolia.
Η μπάντα φέρνει στη σκηνή όλη την ένταση, την εμπειρία και την ενέργεια που χτίστηκε στον δρόμο, παρουσιάζοντας νέο υλικό αλλά και αγαπημένα κομμάτια που έχουν καθιερώσει τον χαρακτηριστικό τους ψυχεδελικό ήχο. Ένα live γεμάτο ηλεκτρισμό, ατμόσφαιρα και τον αυθορμητισμό που κάνει κάθε εμφάνισή τους μοναδική.
Αν τους έχεις δει live, ξέρεις.
Αν όχι, αυτή είναι η στιγμή.
Info:
Παρασκευή 13 Μαρτίου
Ilion Plus
Κοδριγκτώνος 17, Αθήνα 104 34, Αθήνα
Doors open: 20:45
Show starts: 21:30
Εισιτήρια:
Early birds: 10€
PreSale Phase A: 12€
PreSale Phase B, On spot: 15€
Μετά το sold out της Παρασκευής 6/2, η Γιορτή των Panx Romana θα συνεχιστεί -και- την Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου!!
Θα δώσουν το παρόν όλοι οι καλεσμένοι των Panx Romana και θα παρουσιαστεί όλο το πρόγραμμα που θα παιχτεί και την Παρασκευή. Μόνη απουσία του Αποστόλη από τους Εκτός Ελέγχου και στη θέση των ΑΝΤΙ… θα είναι οι θρυλικοί ΧΑΟΤΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ.
Θα υπάρξουν ακόμα περισσότερες ιστορικές συμμετοχές έκπληξη.
Σε μια βαρετή Δευτέρα η γιορτή μας θα είναι το αντίδοτο με μια συνταγή φωτιά
Το 12o Immigraniada Festival και οι Panx Romana, με αφορμή την μεγάλη επέτειο του πανκ, από το σωτήριον έτος 1976, μας χαρίζουν μία εκρηκτική βραδιά. Ο σκοπός είναι πάντα αλληλέγγυος και μια μεγάλη μουσική αγκαλιά με πολλούς καλεσμένους που μαζί με τους Panx Romana θα παρουσιάσουν ένα θέαμα φωτιά.
Οι καλεσμένοι των Panx είναι μέλη από 10 ιστορικές πανκ μπάντες που πλέον δεν είναι ενεργές καθώς και της μουσικοθεατρικής κολεκτίβας ‘’Τσιριτσάντσουλες’’.
Συμμετέχουν μέλη από The Last Drive, Γκρόβερ, Deus ex Machina, Αρνάκια, Bootstroke, Ναυτία, καθώς και άλλες συμμετοχές έκπληξη.
Για το πανκ ροκ που έδειξε ότι η μουσική μπορεί να είναι πολιτική πράξη, που δημιούργησε μια κουλτούρα DIY “φτιάξτο μόνος σου”, που συνεχίζει να εμπνέει καλλιτέχνες και κινήματα, και να δίνει φωνή σε γενιές νέων που δεν νιώθουν να χωρούν στα κυρίαρχα κοινωνικά πρότυπα.
Μια βραδιά για ένα κίνημα γεμάτο ένταση, συγκρούσεις, δημιουργικότητα και αλληλεγγύη. Για το κίνημα που έδωσε πνοή σε μια βαρετή δεκαετία όταν ξεκίνησε στα 70’ς. Είναι η ιστορία πολλών γενεών που συνεχίζουν να φωνάζουν ακόμα. Είναι ο τρόπος όχι μόνο να διεκδικήσεις και να διαδηλώσεις, αλλά και να σηκώσεις το μεσαίο δάχτυλο λέγοντας μουσικές ιστορίες.
Το μοναδικό που απομένει τώρα είναι να ζήσουμε αυτή τη μουσική εμπειρία ευχόμενοι ότι θα την ευχαριστηθείτε το ίδιο έντονα με εμάς.
Πόρτες 20:00, Έναρξη 21.00
21:00 ΧΑΟΤΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ
22.00 RANX ROMANA
23:30 50 ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΝΚ ΡΟΚ (Panx Romana & συμμετοχές)
Μια από τις σημαντικότερες μπάντες του εγχώριου punk και της underground σκηνής επιστρέφει στον χώρο που γεννήθηκε, κουβαλώντας τις μνήμες, τις πληγές και τα όνειρα μιας ολόκληρης κοινότητας. Μια βραδιά φόρος τιμής σε όσα μας σημάδεψαν και σε όσα συνεχίζουν να μας κρατούν ζωντανούς. Μετά την απώλεια του θρυλικού ντράμερ τους, Δημήτρη Δημητράκα, επιστρέφουν στη σκηνή του Κυττάρου, τραγουδώντας “για όνειρα που δεν λυγίζουν, που οδηγούν το μυαλό και αγκαλιάζουν την ψυχή μας”.
Από το 1982 μέχρι σήμερα, οι Panx Romana είναι η φωνή μιας γενιάς, μια παρέας που μεγάλωσε μαζί, η σπίθα που έδειξε ότι το punk δεν είναι μόδα αλλά τρόπος ζωής. Οι συναυλίες τους ήταν και είναι μουσικά γεγονότα – συναντήσεις ανθρώπων που ψάχνουν για ελευθερία, δικαιοσύνη και τρυφερότητα μέσα στη φασαρία και βιαιότητα της πόλης και της εποχής.
Σαράντα τέσσερα χρόνια μετά το πρώτο τους βήμα στη σκηνή του Κυττάρου, επιστρέφουν στον ίδιο χώρο για να ξαναγράψουν ιστορία. Με την απουσία βαριά αλλά και με νέες παρουσίες που φέρνουν ανάσα, οι Panx παραμένουν ενεργοί στην κοινότητα, ακούραστοι, επίμονοι, ρομαντικοί. Στέκονται ακόμα εκεί που τους ξέρουμε: δίπλα στον αόρατο, στον αποκλεισμένο, στον άνθρωπο που παλεύει. Κι εμείς, τους αγκαλιάζουμε και υποκλινόμαστε ξανά, με τον ίδιο σεβασμό που τους κρατά όλα αυτά τα χρόνια στον πυρήνα της σκηνής και της καρδιάς μας.
Από το inexarxia.gr
ΧΑΟΤΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ
Οι «Χαοτική Διάσταση» είναι μία από τις πλέον κλασικές punk μπάντες της χώρας μας. Punk ήχος του ’77 που καθηλώνει. Δημιουργήθηκαν στην Πάτρα το 1986, έχουν δώσει αμέτρητες συναυλίες και έχουν κυκλοφορήσει μια κασέτα DIY το ’92 με τίτλο «Χρόνια της Σιωπής», ένα 7ιντσο το ’93 με τίτλο «Πολίτες της κόλασης» και ένα LP το ’96 με τίτλο «Δεν
Περιμένω». Επίσης είχαν συμμετοχή στις συλλογές «Μαγικό βοτάνι», «Underground 97» και «Underground 98», «Σκουπιδότοποι ονείρων» μαζί με τους Panx Romana.
To ‘’Δεν περιμένω’’ είναι ένα μουσικό ντοκουμέντο που αναβιώνει την ατμόσφαιρα και την ένταση της εποχής. Είναι η σύνδεση παρελθόντος και παρόντος για ένα άλμπουμ που άφησε το δικό του στίγμα στην ελληνική punk rock σκηνή και που, παρά την πάροδο των ετών, παραμένει διαχρονικό και ζωντανό. Είναι η απόδειξη πως κάποια πράγματα δεν ξεθωριάζουν. Είναι η συνέχεια μιας διαδρομής που δεν σταμάτησε ποτέ.
Ο δίσκος αυτός είναι επίσης μια αναφορά σε εκείνους που έφυγαν. Το «Δεν Περιμένω» είναι αφιερωμένο στον Δημήτρη Δημητράκα, τον άνθρωπο που είχε αναλάβει την αρχική παραγωγή και που δυστυχώς μας άφησε πρόσφατα. Έφυγε, αλλά η δουλειά του συνεχίζει να ζει. Η κληρονομιά του παραμένει παρούσα, για να μας θυμίζει πόσο καθοριστική υπήρξε η συμβολή του σε αυτό που θέλουμε να ονομάζουμε Ελληνικό Ροκ.
Immigraniada Festival
Το Immigraniada Festival είναι μια πρωτοβουλία μελών των Αντισωμάτων που ξεκίνησε το 2016 σε συνεργασία με συλλογικότητες κοινωνικής επαγρύπνησης.
Είναι αυτοοργανωμένο βασισμένο στα ανόθευτα αισθήματα της ανυπόκριτης αγάπης για τον άνθρωπο, της ενότητας και της αλληλεγγύης στον κοινό αγώνα για την ελευθερία και την αξιοπρέπεια στο ατέλειωτο ταξίδι στον κόσμο των συνόρων και των φόβων.
Ενώνουμε τη φωνή της κοινότητάς μας με όλους / όλες όσοι θεωρούν το δικαίωμα στη ζωή δίχως αποκλεισμένους ως τη μόνη συνθήκη που αξίζει σε ανθρώπινα πλάσματα, σε όλο τον κόσμο.
Περισσότερα στο www.panx.gr
FB PanxRomana
FB PanxRomana.II
FB ImmigraniadaFest
Instagramm PanxRomana
Instagramm FrankPanxRomana
Στις 12 Μαρτίου 2026, ο καταξιωμένος μινιμαλιστής συνθέτης Jozef van Wissem θα παρουσιάσει ζωντανά το στοιχειωτικό πρωτότυπο soundtrack του για την ταινία ‘The Cabinet of Dr. Caligari’, το εμβληματικό έργο του γερμανικού εξπρεσιονισμού του 1920, στο Arch Club.
Αυτή η μοναδική οπτικοακουστική εμπειρία αναβιώνει την παράδοση του βωβού κινηματογράφου, ενώ συνδυάζει σκοτεινές ατμόσφαιρες, υποβλητικές μελωδίες και ζωντανή ερμηνεία, δημιουργώντας μια υπνωτική και σχεδόν τελετουργική εμπειρία για το κοινό.
JOZEF VAN WISSEM
The Cabinet of Dr. Caligari
Live Score + Film Screening
Πέμπτη 12 Μαρτίου 2026
Οι πόρτες ανοίγουν στις 21:00
είναι Ολλανδός συνθέτης και λαουτέρης, γνωστός για τις μινιμαλιστικές, υποβλητικές συνθέσεις του που συνδυάζουν παραδοσιακή μουσική πρώιμων εποχών με σύγχρονο πειραματικό ήχο.
Έχει συνεργαστεί εκτενώς με τον σκηνοθέτη και μουσικό Jim Jarmusch, συνθέτοντας soundtracks για ταινίες όπως το Only Lovers Left Alive, για το οποίο κέρδισε το Βραβείο Soundtrack των Καννών το 2013.
Το έργο του van Wissem χαρακτηρίζεται από σκοτεινές, διαλογιστικές μελωδίες και μια ιδιαίτερη προσέγγιση στο λαούτο, επανατοποθετώντας το στο σύγχρονο κινηματογραφικό και avant-garde μουσικό πλαίσιο.
Το αυθεντικό του soundtrack για το The Cabinet of Dr. Caligari έχει παρουσιαστεί ζωντανά σε διεθνείς σκηνές, αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές για τον τρόπο που αναδημιουργεί την κλασική σιωπηλή ταινία μέσα από έναν έντονο και ατμοσφαιρικό ήχο.
Η ταινία The Cabinet of Dr. Caligari (1920) είναι ορόσημο του γερμανικού εξπρεσιονισμού και μια από τις πιο επιδραστικές σιωπηλές ταινίες στην ιστορία του κινηματογράφου.
Σκηνοθετημένη από τον Robert Wiene, ξεχωρίζει για την αλλόκοτη, παραμορφωμένη αισθητική της, με έντονες γωνίες & γραμμές και δραματικές σκιές που αντικατοπτρίζουν την ψυχολογική ένταση των χαρακτήρων και την αίσθηση παραμόρφωσης της πραγματικότητας.
Η ιστορία ακολουθεί τον μυστηριώδη Δρ. Καλιγκαρι και τον υπνωτισμένο υπηρέτη του Cesare, ο οποίος εκτελεί εγκλήματα υπό τις εντολές του. Μέσα από αυτό το παρανοϊκό αφήγημα, η ταινία εξερευνά θέματα εξουσίας, τρέλας και αμφιβολίας για την πραγματικότητα, δημιουργώντας έναν κόσμο σκοτεινό, ψυχολογικά φορτισμένο και βαθιά υποβλητικό.
Η επιρροή της ταινίας είναι τεράστια: ενέπνευσε τον κινηματογράφο τρόμου, τα film noir και τους μετέπειτα πειραματισμούς με τον οπτικό σχεδιασμό και την ψυχολογική αφήγηση. Η αισθητική της έχει επηρεάσει σκηνοθέτες όπως οι Tim Burton, Terry Gilliam, David Lynch και πολλούς δημιουργούς του σύγχρονου arthouse cinema.
Με το ζωντανό soundtrack του Jozef van Wissem, η προβολή επαναφέρει την αρχική ένταση και το σκοτεινό της ύφος, δίνοντας νέο, υποβλητικό ψυχολογικό βάθος στην εμπειρία του κοινού.
Στις 12 Μαρτίου 2026, ο καταξιωμένος μινιμαλιστής συνθέτης Jozef van Wissem θα παρουσιάσει ζωντανά το στοιχειωτικό πρωτότυπο soundtrack του για την ταινία ‘The Cabinet of Dr. Caligari’, το εμβληματικό έργο του γερμανικού εξπρεσιονισμού του 1920, στο Arch Club.
Αυτή η μοναδική οπτικοακουστική εμπειρία αναβιώνει την παράδοση του βωβού κινηματογράφου, ενώ συνδυάζει σκοτεινές ατμόσφαιρες, υποβλητικές μελωδίες και ζωντανή ερμηνεία, δημιουργώντας μια υπνωτική και σχεδόν τελετουργική εμπειρία για το κοινό.
JOZEF VAN WISSEM
The Cabinet of Dr. Caligari
Live Score + Film Screening
Πέμπτη 12 Μαρτίου 2026
Οι πόρτες ανοίγουν στις 21:00
είναι Ολλανδός συνθέτης και λαουτέρης, γνωστός για τις μινιμαλιστικές, υποβλητικές συνθέσεις του που συνδυάζουν παραδοσιακή μουσική πρώιμων εποχών με σύγχρονο πειραματικό ήχο.
Έχει συνεργαστεί εκτενώς με τον σκηνοθέτη και μουσικό Jim Jarmusch, συνθέτοντας soundtracks για ταινίες όπως το Only Lovers Left Alive, για το οποίο κέρδισε το Βραβείο Soundtrack των Καννών το 2013.
Το έργο του van Wissem χαρακτηρίζεται από σκοτεινές, διαλογιστικές μελωδίες και μια ιδιαίτερη προσέγγιση στο λαούτο, επανατοποθετώντας το στο σύγχρονο κινηματογραφικό και avant-garde μουσικό πλαίσιο.
Το αυθεντικό του soundtrack για το The Cabinet of Dr. Caligari έχει παρουσιαστεί ζωντανά σε διεθνείς σκηνές, αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές για τον τρόπο που αναδημιουργεί την κλασική σιωπηλή ταινία μέσα από έναν έντονο και ατμοσφαιρικό ήχο.
Η ταινία The Cabinet of Dr. Caligari (1920) είναι ορόσημο του γερμανικού εξπρεσιονισμού και μια από τις πιο επιδραστικές σιωπηλές ταινίες στην ιστορία του κινηματογράφου.
Σκηνοθετημένη από τον Robert Wiene, ξεχωρίζει για την αλλόκοτη, παραμορφωμένη αισθητική της, με έντονες γωνίες & γραμμές και δραματικές σκιές που αντικατοπτρίζουν την ψυχολογική ένταση των χαρακτήρων και την αίσθηση παραμόρφωσης της πραγματικότητας.
Η ιστορία ακολουθεί τον μυστηριώδη Δρ. Καλιγκαρι και τον υπνωτισμένο υπηρέτη του Cesare, ο οποίος εκτελεί εγκλήματα υπό τις εντολές του. Μέσα από αυτό το παρανοϊκό αφήγημα, η ταινία εξερευνά θέματα εξουσίας, τρέλας και αμφιβολίας για την πραγματικότητα, δημιουργώντας έναν κόσμο σκοτεινό, ψυχολογικά φορτισμένο και βαθιά υποβλητικό.
Η επιρροή της ταινίας είναι τεράστια: ενέπνευσε τον κινηματογράφο τρόμου, τα film noir και τους μετέπειτα πειραματισμούς με τον οπτικό σχεδιασμό και την ψυχολογική αφήγηση. Η αισθητική της έχει επηρεάσει σκηνοθέτες όπως οι Tim Burton, Terry Gilliam, David Lynch και πολλούς δημιουργούς του σύγχρονου arthouse cinema.
Με το ζωντανό soundtrack του Jozef van Wissem, η προβολή επαναφέρει την αρχική ένταση και το σκοτεινό της ύφος, δίνοντας νέο, υποβλητικό ψυχολογικό βάθος στην εμπειρία του κοινού.
Οι Bragolin είναι το ολλανδικό post-punk / dark wave project του Edwin van der Velde. Ετοιμαστείτε γιατί θα επισκεφθούν την σκηνή του Death Disco σε μια βραδιά γεμάτη Ολλανδικό wave, το Σάββατο 14 Μαρτίου 2026.
Ποιος να το περίμενε ότι θα επέλεγαν μια αθηναϊκή σκηνή για την παρουσίαση του νέου τους δίσκου!
Η μουσική τους αντλεί επιρροές από διαφορετικές δεκαετίες, συνδυάζοντας βαρύτονες κιθάρες των ’80s, synths και drum machines, όργανα των ’60s/’70s και shoegaze κιθάρες των ’90s. Οι στίχοι είναι εμπνευσμένοι από μετα-αποκαλυπτικές και horror ταινίες.
Bragolin (NL)
Live at Death Disco
Συντονιστείτε το Σάββατο 14 Μαρτίου 2026
Doors at 21:00
Death Disco, Ωγύγου 16, Αθήνα
Το 2018 κυκλοφόρησε το ντεμπούτο άλμπουμ «I Saw Nothing Good So I Left», με το «Into Those Woods» ως πρώτο μουσικό βίντεο. Το κομμάτι, με τη χαρακτηριστική μελωδία του, έχει πλέον καθιερωθεί ως σύγχρονο dance floor classic, ξεπερνώντας τα 10 εκατομμύρια συνολικά streams.
Το άλμπουμ ήταν σε παραγωγή του Van der Velde σε συνεργασία με την πρώην μέλος του σχήματος Isolde Woudstra και μιξαρίστηκε από τον René Jongeneelen, με τον οποίο ο Van der Velde έχει συνεργαστεί και σε διάφορες κυκλοφορίες του ολλανδικού wave project του Zwarte Poëzie.
Το 2019, ο Van der Velde συνεργάστηκε με τον Adam Tristar για τη συγγραφή του άλμπουμ «Bragolin vs Adam Tristar – Let Out The Noise Inside».
Από το 2020, ο Edwin Daatselaar εντάχθηκε στους Bragolin ως synth player, διαμορφώνοντας το σημερινό live duo.
Στις αρχές του 2026, οι Bragolin επιστρέφουν με το νέο άλμπουμ «I Don’t Like What It Does To Me», με τα τραγούδια του να κυκλοφορούν σταδιακά, ένα-ένα.
Στις 14 Μαρτίου το συγκρότημα θα βρεθεί στη σκηνή του Death Disco για τη παρουσίαση του νέου τους δίσκου αλλά και για όλα τα τραγούδια του κοντινού παρελθόντος που τους καθιέρωσαν σαν ένα από τα πιο σημαντικά σχήματα της σύγχρονης dark wave / post punk σκηνής!
Οι Bragolin είναι το ολλανδικό post-punk / dark wave project του Edwin van der Velde. Ετοιμαστείτε γιατί θα επισκεφθούν την σκηνή του Death Disco σε μια βραδιά γεμάτη Ολλανδικό wave, το Σάββατο 14 Μαρτίου 2026.
Ποιος να το περίμενε ότι θα επέλεγαν μια αθηναϊκή σκηνή για την παρουσίαση του νέου τους δίσκου!
Η μουσική τους αντλεί επιρροές από διαφορετικές δεκαετίες, συνδυάζοντας βαρύτονες κιθάρες των ’80s, synths και drum machines, όργανα των ’60s/’70s και shoegaze κιθάρες των ’90s. Οι στίχοι είναι εμπνευσμένοι από μετα-αποκαλυπτικές και horror ταινίες.
Bragolin (NL)
Live at Death Disco
Συντονιστείτε το Σάββατο 14 Μαρτίου 2026
Doors at 21:00
Death Disco, Ωγύγου 16, Αθήνα
Το 2018 κυκλοφόρησε το ντεμπούτο άλμπουμ «I Saw Nothing Good So I Left», με το «Into Those Woods» ως πρώτο μουσικό βίντεο. Το κομμάτι, με τη χαρακτηριστική μελωδία του, έχει πλέον καθιερωθεί ως σύγχρονο dance floor classic, ξεπερνώντας τα 10 εκατομμύρια συνολικά streams.
Το άλμπουμ ήταν σε παραγωγή του Van der Velde σε συνεργασία με την πρώην μέλος του σχήματος Isolde Woudstra και μιξαρίστηκε από τον René Jongeneelen, με τον οποίο ο Van der Velde έχει συνεργαστεί και σε διάφορες κυκλοφορίες του ολλανδικού wave project του Zwarte Poëzie.
Το 2019, ο Van der Velde συνεργάστηκε με τον Adam Tristar για τη συγγραφή του άλμπουμ «Bragolin vs Adam Tristar – Let Out The Noise Inside».
Από το 2020, ο Edwin Daatselaar εντάχθηκε στους Bragolin ως synth player, διαμορφώνοντας το σημερινό live duo.
Στις αρχές του 2026, οι Bragolin επιστρέφουν με το νέο άλμπουμ «I Don’t Like What It Does To Me», με τα τραγούδια του να κυκλοφορούν σταδιακά, ένα-ένα.
Στις 14 Μαρτίου το συγκρότημα θα βρεθεί στη σκηνή του Death Disco για τη παρουσίαση του νέου τους δίσκου αλλά και για όλα τα τραγούδια του κοντινού παρελθόντος που τους καθιέρωσαν σαν ένα από τα πιο σημαντικά σχήματα της σύγχρονης dark wave / post punk σκηνής!
Οι Leave The Wave, η grunge\rock μπάντα από τη Κύπρο, παρουσιάζουν το τραγούδι “Control Your Brain”από το album “Disturbance“, το οποίο είναι γραμμένο από την οπτική του ίδιου του πολιτικού, αλαζονικού, άπληστου και χωρίς τύψεις.
control your brain
Οι στίχοι μιλούν ωμά για εκμετάλλευση, χειραγώγηση και απόλυτο έλεγχο, αντιμετωπίζοντας την αθωότητα ως αδυναμία και τους ανθρώπους σαν εργαλεία.
leave the wave 2
Με μοναδικούς στόχους το χρήμα και την εξουσία, το κομμάτι αποκαλύπτει τη νοοτροπία πίσω από τη σύγχρονη πολιτική πραγματικότητα και λειτουργεί ως μια σκοτεινή προειδοποίηση για το πόσο εύκολα μπορούν να ελεγχθούν μυαλά και ζωές.
Εύκολο άκουσμα; Ναι, γιατί θυμίζει το grunge στις πολύ καλές του μέρες. Βέβαια εμμέσως πλην σαφώς με όχημα τη μουσική και την όμορφα τραχιά φωνή “τα ακούμε” με χαρά μια χαρά, και μάλλον μας χρειάζεται. Φωνή αφύπνισης μετα μουσικής, απάντηση στην αναγκαιότητα των καιρών που έχουν καταφέρει να μας βυθίσουν. Εν ολίγοις θέλουμε και άλλα τέτοια πολλά, αρκεί να δώσεις τη δέουσα σημασία στον στίχο.
Άλλη μια πολύ καλή και προσεγμένη δουλειά από την Κύπρο, που ροκάρει ανελέητα. Και μάλιστα από την οπτική γωνία του the man, the machine, them, όπως θέλετε πείτε το…
Η Venerate Industries καλωσορίζει τους The Vulcan Itch στο roster της. Ένα power trio από την Αθήνα που εδώ και χρόνια χτίζει με συνέπεια τη δική του θέση στην underground rock σκηνή.
Οι The Vulcan Itch
σχηματίστηκαν το 2018 και το genre τους μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένα κράμα groove rock, noise rock, stoner και grunge, όπου συνδυάζονται βαριά riffs, στιβαρό rhythm section και ηλεκτρισμένη ενέργεια. Η μουσική τους βασίζεται στο groove και τις εκρηκτικές εναλλαγές, διατηρώντας έναν άμεσο χαρακτήρα που λειτουργεί εξίσου καλά στο στούντιο και στη σκηνή. Μέχρι σήμερα έχουν κυκλοφορήσει δύο full-length albums και ένα EP, εξελίσσοντας σταθερά τον ήχο τους χωρίς να χάνουν την ταυτότητά τους.
Το 2024 κυκλοφόρησαν το “Rise of the Fallen”, έναν δίσκο που ανέδειξε τις πιο μελωδικές πτυχές του σχήματος, διατηρώντας παράλληλα την ένταση και τη βαριά groove αισθητική που το χαρακτηρίζει. Αρκετά σύντομα ακολούθησε ευρωπαϊκή περιοδεία στο πλευρό των Godsleep, ενώ στις αρχές του 2025 επέστρεψαν με το single “Out Of My Head”, δείχνοντας με σαφήνεια τη συνεχιζόμενη εξέλιξή τους.
Η ένταξη των The Vulcan Itch στη Venerate Industries σηματοδοτεί την αρχή μιας νέας συνεργασίας, με τη μπάντα να συνεχίζει δυναμικά τόσο τις ζωντανές εμφανίσεις όσο και τη δουλειά πάνω σε νέο υλικό. Ένα επόμενο κεφάλαιο ανοίγει, κι αυτά που έρχονται αξίζουν την αναμονή!
Η Guerrilla Live Productions φέρνει τους dälek ζωντανά στην Αθήνα, την Τετάρτη 13 Μαΐου 2026 στο An Club!
Doors open: 20.30
Οι θρύλοι του experimental hip-hop dälek επιστρέφουν με τον νέο τους ολοκληρωμένο δίσκο “Brilliance of a Falling Moon”. Παίρνοντας τον τίτλο του από ένα απόσπασμα του μυθιστορήματος “In The Garden of Beasts” του Erik Larson (2011), το άλμπουμ σκιαγραφεί ένα φλεγόμενο πορτρέτο αντίστασης στη φασιστική Αμερική.
DÄLEK
Με εμπνευστές, συνθέτες και παραγωγούς τον Will Brooks (aka MC dälek) και τον Mike Mare, το “Brilliance of a Falling Moon” είναι ένας δίσκος στον οποίο εξαπλώνεται το ασυμβίβαστο πνεύμα του γκρουπ, αποτυπώνοντας το πολιτικό κλίμα της εποχής. Τα beats του δίσκου, που ηχογραφήθηκε στα Deadverse Studios του συγκροτήματος κατά τη διάρκεια του 2024 και του 2025, κινούνται ανάμεσα σε ωμά και σκονισμένα drum breaks και καλύπτονται από μια δυσοίωνη, εξωκοσμική ατμόσφαιρα.
Στοχεύοντας σε ζητήματα που εκτείνονται από την κρατική καταστολή και φίμωση, έως την αποικιοκρατία και τη δαιμονοποίηση των μεταναστών από τον Trump, οι ρίμες του Brooks σχεδόν φλέγονται από οργή απέναντι στην τρέχουσα κατάσταση του κόσμου.
Οι dälek
όχι μόνο παρουσίαζαν ανέκαθεν μια αδιάλυτη πολιτική στάση στη μουσική τους, αλλά αποτελούν και μέρος της συνέχειας του τολμηρού, επαναστατικού hip-hop που καθιέρωσαν οι Public Enemy και οι The Bomb Squad. Για δεκαετίες, οι dälek χαράζουν μια μοναδική πορεία, συγχωνεύοντας το hardcore hip-hop με τον θόρυβο και μια ριζοσπαστική προσέγγιση στον ήχο.
Έχοντας ιδρυθεί από τους Will Brooks (MC dälek) και Alap Momin (Oktopus), οι dälek έκαναν το ντεμπούτο τους το 1998 με το “Negro Necro Nekros”, ένα ηχητικό κατόρθωμα βασισμένο σε βροντερά τύμπανα, γαλήνια ambient περάσματα και τραχείς, διορατικούς στίχους.
Σε κομβικά άλμπουμ όπως τα “From Filthy Tongue of Gods and Griots” (2002), “Absence” (2005), “Abandoned Language” (2007) και “Gutter Tactics” (2009), οι dälek διαμόρφωσαν ένα πρότυπο που πρόσθεσε εντελώς νέες υφές και δομικές διαστάσεις στη rap μουσική.
Με ένα τέτοιο μουσικό και πολιτικό υπόβαθρο, είναι λογικό οι dälek να επιστρέφουν με έναν τόσο επίκαιρο δίσκο, που αντανακλά όλες τις συλλογικές μας απογοητεύσεις.
dälek
“Όλο το project επηρεάστηκε έντονα από όσα συμβαίνουν στον κόσμο και σε αυτή τη χώρα”, αποκαλύπτει ο Brooks. “Τις πρώτες μέρες των εφόδων της I.C.E., άρχισα να σκέφτομαι. Βλέπεις εκείνες τις δυνατές φωτογραφίες από τη δεκαετία του ’60, όπου οι μαύροι διαδήλωναν κρατώντας τις πινακίδες ‘I AM A MAN’. Ήταν ισχυρό τότε· είναι εξίσου ισχυρό και τώρα”.
Τραγούδια όπως τα “By the Time We Arrive in El Salvador” και “Expressions of Love”, είναι άρρηκτα συνυφασμένα με το πνεύμα της αντίστασης. Στο “Normalized Tragedy”, ο Brooks παραδίδει έναν από τους πιο συγκλονιστικούς στίχους του δίσκου. Περιγράφοντας μια απολύτως ρεαλιστική εικόνα από ροές στα κοινωνικά δίκτυα, γεμάτες φρικτούς τίτλους και γενοκτονίες σε ζωντανή μετάδοση, ο Brooks διατυπώνει έναν δίκαια αγανακτισμένο όρκο ενάντια στην απάθεια: “I, for one, never numb to brutality”.
Εδώ βρίσκεται και η βασική αρχή του “Brilliance of a Falling Moon”. Ακόμη και μέσα στην ανηθικότητα και τον παραλογισμό της εποχής που ζούμε, οφείλουμε να κρατηθούμε από εκείνα τα κομμάτια της ανθρωπιάς που μας ωθούν να απορρίπτουμε την αδικία. Ακόμη κι όταν αναγκαζόμαστε να γινόμαστε μάρτυρες αδιανόητων φρικαλεοτήτων, δεν μπορούμε να στρέφουμε το βλέμμα αλλού. Ο Brooks εξηγεί ότι, αν πρόκειται να επιβιώσουμε, πρέπει να συντονιστούμε, να παραμείνουμε ενεργοί και να δράσουμε.
“Όταν ακούσετε το άλμπουμ, ελπίζω να γεμίσετε με ελπίδα, γιατί εξακολουθούμε να αγωνιζόμαστε, να χτίζουμε και να προχωράμε μπροστά”.
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies. Υπάρχει προσδιορισμός και αποθήκευση δεδομένων. Πληροφορίες σχετικά με την επεξεργασία δεδομένων και τη δυνατότητα άρνησης αυτής περιλαμβάνονται στην πολιτική απορρήτου.
![SUPERSUCKERS [USA], LIPTARDS [GR], Volk [USA] Live report @ Cafe Santan, Volos Photos Jo Gogou](https://afternoiz.gr/wp-content/uploads/2024/03/SUPERSUCKERSJOG_3111.jpg)
