Οι Vasoline Tuner της Νότιας Καλιφόρνιας, γνωστοί για το ψυχεδελικό πανκ, το πειραματικό ροκ και την freak-pop, επέστρεψαν. Αυτή τη φορά με ένα trippy νέο μουσικό βίντεο για το τελευταίο τους κομμάτι, Chilling with my Zombie.
Με επικεφαλής τον πάντα απρόβλεπτο Billy Tsounis (κιθαρίστας, τραγουδιστής και συνθέτης), η μπάντα συνεχίζει να διευρύνει τα όρια του ήχου της που αψηφά το είδος.
γνωρίζουν ότι η έκπληξη και η ηχητική εξερεύνηση αποτελούν μέρος του DNA της μπάντας. Και το Chilling with my Zombie δεν αποτελεί εξαίρεση. Το τραγούδι υφαίνει υπνωτικούς ρυθμούς με απόκοσμα κιθαριστικά εφέ. Ισορροπώντας μια νευρική αμεσότητα με στροβιλιστικές, καθηλωτικές υφές. Το κύριο riff διοχετεύει μια βαριά ροκ ατμόσφαιρα των ’70s. Σκεφτείτε τους Led Zeppelin ή τους Black Sabbath – αλλά με μια νεοψυχεδελική πινελιά που θυμίζει τους Flaming Lips ή τους Neutral Milk Hotel. Το αποτέλεσμα; Μια υπνωτιστική σύγκρουση κλασικής hard rock ενέργειας και αιθέριων, τριπαρισμένων ατμοσφαιρών.
Τα φωνητικά του Τσούνη,
ποτισμένα με slapback echo, συμπληρώνουν τέλεια την θολή, garage-psych αισθητική του κομματιού. Το συνοδευτικό μουσικό βίντεο στηρίζεται σε αυτή τη νοσταλγική και ταυτόχρονα μοντέρνα αίσθηση. Συνδυάζοντας vintage οπτικά εφέ με μια φρέσκια δημιουργική αιχμή.
Οι νύξεις στην ψυχεδελική εποχή των δεκαετιών του ’60 και κυρίως του ’70 είναι άφθονες. Ωστόσο το βίντεο διατηρεί μια μοναδική, απρόβλεπτη ποιότητα που ταιριάζει με την καλλιτεχνική προσέγγιση τους.
Τo ευρωπαϊκo post-punk συγκρότημα PINK TURNS BLUE παρουσιάζει το ‘Dancing With Ghosts‘. Πρόκειται ένα τραγούδι που αντιμετωπίζει την αγωνιώδη πραγματικότητα των τοξικών σχέσεων. Αυτές τις ψυχοφθόρες σχέσεις που συχνά μοιραζόμαστε με τους πιο κοντινούς μας ανθρώπους.
Πρόκειται για μια ωμή εξερεύνηση του αγώνα να ξεφύγουμε από τα «φαντάσματα» του παρελθόντος.Την επιθυμία να βιώσουμε το επίπονο, αλλά τελικά απελευθερωτικό, ταξιδι προς την αυτοσυντήρηση.
«Το Dancing With Ghosts παλεύει με την αγωνία της αποκοπής των δεσμών.
Της διαφυγής από μια αγάπη που έχει γίνει ασφυκτική. Είναι μια μάχη ανάμεσα στην παρατεταμένη προσκόλληση και την απελπισμένη ανάγκη για ελευθερία. Οι στοιχιωμένες κιθάρες που ηχούν, τα σταθερά κρουστά και η ειλικρίνεια των στίχων τους (που φέρνουν στο μυαλό τους Chameleons και τους The Cult), διαγράφουν ένα ταξίδι από τον εγκλωβισμό στην αυτοαπελευθέρωση.
Απομακρυνόμενοι από τη συναισθηματική εξάρτηση και προς την αυτογνωσία. Τα φαντάσματα του παρελθόντος γνέφουν, αλλά ο αφηγητής επιλέγει να προχωρήσει μπροστά. Φτάνοντας τελικά προς το φως, προς κάτι πέρα από τον πόνο. Μια ύπαρξη πραγματικά δική τους».
PINK TURNS BLUE
Αυτή είναι η τρίτη προσφορά από το άλμπουμ τους «Black Swan» (κυκλοφορεί στις 28 Φεβρουαρίου σε βινύλιο, CD και ψηφιακά σε περιορισμένη έκδοση από την Orden Records). Album το οποίο πήρε το όνομά του από ένα απροσδόκητο γεγονός με σοβαρό αντίκτυπο που δεν μπορούσε να προβλεφθεί.
Το Dancing With Ghosts ακολουθεί το single ‘Stay For The Night‘, μια γιορτή της postpunk – goth rock – darkwave κοινότητας. Είναι και η μοναδική μπαλάντα του άλμπουμ. Το ‘Black Swan (But I Know There Is More to Life)’, είναι ένα πόνημα το οποίο εμβαθύνει σε βαθιά ερωτήματα σχετικά με την ύπαρξη, τον σκοπό της ζωής και την ομορφιά του κόσμου.
Σήμερα οι PINK TURNS BLUE αποτελούνται από τους Mic Jogwer (φωνητικά, κιθάρα), Paul Richter (ντραμς) και Luca Sammuri (μπάσο).
Οι Pink Turns Blue – που πήραν το όνομά τους από ένα τραγούδι των Hüsker Dü – εμφανίστηκαν το 1985 στην πρώτη γενιά του gothic rock. Το ντεμπούτο άλμπουμ τους «If Two Worlds Kiss» προήγαγε το υποείδος του darkwave. Έγινε ένα σημαντικό post-punk άλμπουμ. Προέρχονται από το φόβο και την αβεβαιότητα της διαιρεμένης Γερμανίας του Ψυχρού Πολέμου. Εμπνέονται από τους Joy Division, τους Sound και τους Chameleons. Έχουν έκτοτε κυκλοφορήσει δώδεκα ολοκληρωμένα LP. Έχουν γίνει γνωστοί για το χαρακτηριστικό τους μείγμα post-punk, εναλλακτικού ροκ και new wave.
MOSH ‘N’ ROLL FESTIVAL: TOXIC PUB / NEKROLIST / OFF SECTION / DEATHOPSY / ERUPTURE Τα λόγια είναι περιττά… Γρήγορο, βρώμικο, Βίαιο. Στις 9 Μαρτίου 5 μπάντες σας περιμένουν για το πιο ακραίο live της χρονιάς!
Toxic pub: 3μελης θρασοντέθ φοιτητικό σχήμα από Αθήνα. Έχουν βγάλει ήδη την πρώτη τους Ep κυκλοφορία.
Nekrolist: 4μελης μαθητικό σχήμα ντεθ μέταλ με παλιομοδίτικες επιρροές, πολύ σύντομα θα βγάλουν το πρώτο τους Ep με τη σειρά τους.
Off Section: 5μελης μαθητικό και φοιτητικό σχήμα μοντέρνου ντεθ μέταλ, ετοιμάζουν μεγαλύτερο έργο, μορφής Lp.• Deathopsy: 5μελης μαθητικό συγκρότημα ντεθ και θρας μέταλ, επίσης έχουν έτοιμο το πρώτο τους Ep.
Erupture: Πρόσφατο 4μελης σχήμα μαθητών θρας μέταλ,ic pub δημιουργούν το δικό τους υλικό
Αυτό είναι και το επίσημο ανακοινωθέν μέσω φατσοβιβλίου. Στην αφίσα αναφέρονται και οι Deathopsy.
‘Οπως και να έχει, αν σας αρέσει το θρασοντέθ, εδώ είναι το μέλλον που έχει ήδηκαι παρελθόν να δείξει και δεν ζηλεύει τίποτα.
Ναι το ξέρω μιλάω με γρίφους. Αν θέλετε να δείτε τη λύση τους, να είστε και σεις στο An Club στις 9 του Μάρτη. To Mosh N Roll μάλοον θα σας ενθουσιάσει αφού σας τινάξει τα σφραγίσματα. Nuff Said.
Οι I Abyssick συμμετέχουν στο φετινό Ghostlands & Ravenlands Festival που θα λάβει χώρα στο Κύτταρο την Κυριακή 23 Φεβρουαρίου 2025.
Εν όψει λοιπόν της εμφάνισής τους ο Κωνσταντίνος, ο τραγουδιστής του σχήματος, αφιέρωσε χρόνο για να απαντήσει στις ερωτήσεις μου και τον ευχαριστώ θερμά!
Στην ατζέντα μας θα βρείτε όλες τις πληροφορίες που χρειάζεστε!
I Abyssick – 2022 – photo by Kostas Vlachos
Μπορεί με τον Κωνσταντίνο να γνωριζόμαστε από τα… pits και να έχουμε κάνει και 2 εκπομπές παρέα στο metalradio.gr αλλά συνέντευξη δεν έτυχε. Χαίρομαι πραγματικά πάρα πολύ που επιτέλους μας δόθηκε η ευκαιρία να μιλήσουμε για τους IAbyssick και να τους συστήσουμε στο κοινό μας!
Ξεκινώντας θα ήθελα να ρωτήσω, γιατί Ι Abyssick; Πως προέκυψε το όνομα της μπάντας; (να υποθέσω δεν έχει σχέση με τους Νορβηγούς Abyssic)
Χαίρομαι πολύ που ήμαστε εδώ και ευχαριστούμε ιδιαίτερα για την πρόσκληση. Όντως, έχουμε κάνει εκπομπές παρέα, αφιερώματα, αλλά συνέντευξη μέχρι τώρα δεν έτυχε.
Το όνομα της μπάντας προέκυψε σαν λογοπαίγνιο και ήταν ιδέα του Άγγελου του drummer μας. Όταν φτιάχναμε τα κομμάτια και στήναμε και το όλο θέμα του concept στιχουργικά, του ήρθε η ιδέα βάση της πραγματικότητας που όλοι μας βιώναμε και εξακολουθούμε να βιώνουμε, όλη αυτή την άβυσσο που μας περιβάλει και το πόσο πολύ έχουμε αρρωστήσει από όλο αυτό. Εξού και το λογοπαίγνιο, το I ήταν κάτι που πρόσθεσα εγώ, για το άμεσο του θέματος και γιατί κάτι μου χτυπούσε όταν το άκουγα μόνο του. Προβλήματα…
Πως ξεκίνησαν οι IAbyssick και ποιό είναι το σημερινό line-up της μπάντας;
Όλα ξεκίνησαν από μια αποτυχημένη προσπάθεια προηγούμενης μπάντας όπου παίζαμε παρέα με το Άγγελο. Κάτι σαν το θετικό αποτέλεσμα μιας “άσχημης” κατάστασης. Όταν το εν λόγο εγχείρημα τελείωσε αποφασίσαμε καθαρά για λόγους εξάσκησης, για να κρατιόμαστε ζεστοί που λένε, να παίζουμε οι δυο μας με τον Άγγελο κάθε εβδομάδα σταθερά. Τόσο για να μένει σε φόρμα αυτός όσο και για να διατηρούμε και εγώ στην κιθάρα. Μέσα σε αυτές τις “συνεδρίες” προέκυψαν ένας σκασμός από ιδέες μέσα από jam ως επί το πλείστον, πολύ σύντομα, οπότε τέθηκε και το ερώτημα του τι θα κάνουμε με όλο αυτό το υλικό.
Και εγένετο I Abyssick.
Αρχικά πέρα από τους δύο μας, την παρέα συμπλήρωσαν ο Μάκης και ο Γιώργος στο μπάσο και στην δεύτερη κιθάρα. Αυτό το line up ηχογράφησε και το ντεμπούτο μας. Στην συνέχεια βέβαια υπήρξαν κάποιες αλλαγές, με τον Ντάφυ να έχει αναλάβει το μπάσο πλέον και τον Στράτο να έχει αναλάβει την θέση μου στην κιθάρα προκειμένου να αφοσιωθώ αποκλειστικά στη φωνή. Περιττό να αναφέρω ότι και τα δύο παιδιά αποδείχθηκαν και είναι κάτι παραπάνω από ευλογία για εμάς.
To 2021 κυκλοφόρησετοπρώτοσας full length album «Ashes Enthroned». Τι υποδοχής έτυχε;
Στο μεγαλύτερο μέρος τους, τόσο οι κριτικές,εγχώριες και μη, όπως και τα σχόλια ήταν απροσδόκητα θετικά. Ήταν φοβερό να βλέπεις βαθμολογίες τύπου 80/100 και πάνω, πόσο μάλλον όταν είδαμε και 90/100. Σου δίνει μεγάλα φτερά όλο αυτό. Φυσικά δεν ήταν μόνο θετικά τα λόγια, δεν θα μπορούσε άλλωστε. Κρατήσαμε όλες τις αρνητικές ή χλιαρές γνώμες και προσπαθήσαμε να μάθουμε και να πάρουμε κάτι και από αυτές. Σίγουρα δεν επαναπαυόμαστε στους “τρόπους” μας ούτε παίρνουν τα μυαλά μας αέρα. Πάντα προσπαθούμε να κρατάμε τις ισορροπίες και να κρατάμε το μυαλό μας στον στόχο.
Πως θα περιγράφατε την μουσική σας σε κάποιον που δεν σας έχει ακούσει ποτέ; Ποιες μπάντες θα χρησιμοποιούσατε σαν παραδείγματα;
Το μεγάλο μας πρόβλημα κάθε φορά. Δεν μπορέσαμε ποτέ να βρούμε ένα μόνο είδος να μας κατατάξουμε, συμβαίνουν πολλά μέσα στον δίσκο και οι συνθέσεις απλώνονται σε αρκετά είδη. Κάποιος μας χαρακτήρισε με το ευφάνταστο Extreme Heavy Doom, κάτι που μας ακούγεται πολύ ωραίο και εν μέρη το έχουμε υιοθετήσει. Φυσικά ο καθένας μπορεί να μας κατατάξει όπου αυτός νομίζει και σε ότι ίσως του βγάζουμε.
Οι επιρροές πολλές και αρκετά διαφορετικές.
Νομίζω ότι κυριαρχούν τα ονόματα των ParadiseLost και Nevermore στους περισσότερους, αλλά πραγματικά δεν μπορώ να δώσω κάποια μπάντα σαν απόλυτη αναφορά. Έχουμε στοιχεία από doom, goth, death μέχρι και black metal αναφορές. Εσύ τι ακούς στον ήχο μας;
Ωραία η πάσα…
Στα “Upon A Throne Of Ruins” και “Into The Great Unknown” για παράδειγμα ακούω περισσότερα doom στοιχεία. Στο “Truth” που τυχαίνει να είναι και ένα από τα κομμάτια που συμπαθώ περισσότερο από τα υπόλοιπα – χωρίς να θέλω να τα μειώσω – έχει πιο heavy στοιχεία, πιο γκρουβάτα riffs, και φυσικά doom περάσματα. Όντως κυριαρχούν οι Nevermore, όχι όμως 100%.
Πόσο διαφορετικοί είναι οι IAbyssick σήμερα, το 2025 από εκείνους του 2017; Αντιλαμβάνονται και προσεγγίζουν τη μουσική με τον ίδιο τρόπο;
Όσο ίδιος μπορεί να μείνει κάποιος στο πέρασμα του χρόνου και τις φυσιολογικές αλλαγές στην ζωή του. Πρόσθεσε μέσα σε αυτό και όλο το θέμα του covid με ότι αυτός έφερε. Ίδιοι σε όλα και παράλληλα διαφορετικοί. Κάποιοι έγιναν γονείς, κάποιοι παντρεύτηκαν, άλλες εμπειρίες, άλλες καταστάσεις και οκτώ χρόνια μεγαλύτεροι. Νομίζω ότι σαν ακροατές παραμένουμε ίδιοι, στο δεύτερο σου ερώτημα.
Σαν ενεργοί μουσικοί σίγουρα έχουμε μάθει πράγματα από την πρώτη μας δουλειά, τι δούλεψε για εμάς και τι όχι.
Τι ίσως θα μπορούσαμε να αποφύγουμε συνθετικά ή σε θέματα δομής, πιο συνειδητοποιημένοι και λιγότερο παρορμητικοί νομίζω. Χωρίς αυτό να μας στερεί την δημιουργία και την μεταξύ μας χημεία φυσικά. Πρόσθεσε στα παραπάνω και την παρουσία και συμβολή δύο ακόμα ανθρώπων με εντελώς άλλες επιρροές και νομίζω ότι πάει πολύ καλά το σενάριο.
I Abyssick (2021)
Τι επιφυλάσσει το άμεσο μέλλον για την μπάντα; Ποια είναι τα πλάνα σας;
Στην παρούσα προσπαθούμε να παίζουμε ζωντανά όσο περισσότερο μπορούμε και με κάθε ευκαιρία να προωθήσουμε την δουλειά μας. Χάσαμε χρόνο κατά την διάρκεια του covid, μας έκοψε την φόρα, οπότε τώρα κυνηγάμε τον χαμένο χρόνο κατά κάποιο τρόπο. Παράλληλα, έχουμε ξεκινήσει να βάζουμε σε σειρά τις διάφορες ιδέες και το καινούργιο μας υλικό σιγά σιγά, ετοιμάζοντας τον δρόμο για την επόμενη μας δισκογραφική δουλειά.
Στις 23 Φλεβάρη θα μοιραστείτε την σκηνή με τους TheSilentRage, Dragony, Mystall & ElementZero. Τι να περιμένουν από εσάς όσοι βρεθούν στο Κύτταρο εκείνη την βραδιά;
Μεγάλη μας χαρά η συμμετοχή μας στο fest, πόσο μάλλον όταν έχει γίνει τόσο όμορφή δουλειά ως προς την διοργάνωση. Ο Νίκος (The Silent Rage) έχει πραγματικά κάνει φοβερή δουλειά και έχει κοπιάσει για όλο αυτό αφάνταστα. Περιττό να πω πως είναι μεγάλη χαρά επίσης το να μοιραστούμε την σκηνή με όλες τις μπάντες σε μια τόσο πλούσια ηχητικά βραδιά. Αγαπάμε τη σκηνή και πιστεύω ότι μας πάει και μας ταιριάζει. H χημεία που έχουμε μεταξύ μας σαν άνθρωποι είναι στα καλύτερα της υπό αυτές τις συνθήκες.
Μπορείτε να περιμένετε τον καλύτερο μας εαυτό, πάντα δίνουμε το 101% μας, με την μέγιστη μας όρεξη.
Αυτό και υλικό που δεν έχουμε παίξει σε παλαιότερα μας live. Είμαι σίγουρος πως όλες οι μπάντες θα δώσουν ακόμα παραπάνω πράγματα σε όσους μας τιμήσουν με την παρουσία τους.
Το Ghostlands & Ravenlands Festival είναι ένας νέος θεσμός
που έχει τις ρίζες του στο Caravan Of Shadows Festival. Ένα περιοδεύων φεστιβάλ, όπως δηλώνει και το όνομά του Caravan Of Shadows Festival με τις δυο εκδοχές του να λαμβάνουν χώρα, αρχικά στην πόλη της Κέρκυρας και το Graal τον Μάιο του 2017 και την δεύτερη να πραγματοποιείται τον Δεκέμβριο του 2019 στην Αθήνα και το Ίλιον Plus. Το 2025 το φεστιβάλ επιστρέφει δυναμικά!!
Οι Nocturnal Depression ανήκουν σε αυτές τις μπάντες που δημιουργούν κόσμους, ατμόσφαιρες, συναισθήματα που σε παρασύρουν και δεν σε αφήνουν να βγεις αλώβητος.
Αν το Black Metal είναι η μουσική της απομόνωσης και της αντίδρασης στα κατεστημένα, τότε το Depressive Suicidal Black Metal (DSBM) είναι η μουσική της απόγνωσης και της απόλυτης μελαγχολίας.
Nocturnal Depression
Οι Γάλλοι με 21 χρόνια ιστορίας προσφέρουν κάθε φορά ένα ηχητικό ταξίδι στο πιο βαθύ σκοτάδι της ανθρώπινης ύπαρξης. Μια ωδή στη μοναξιά, στον πόνο, στο ανεκπλήρωτο. Και
το πιο τρομακτικό; Είναι αληθινοί!
Τους έχω δει ζωντανά ήδη 3 φορές σε Αυστρία, Γερμανία, Ιταλία και κάθε φορά μένω άφωνος με τη σκηνική τους απόδοση, σαν το παλιό καλό κρασί που δεν χαλάει… Επιτέλους και στην Ελλάδα τον Μάιο στο Temple.
Διαβάστε εδώ και την ανταπόκριση μου από τη συναυλία τους στο Μιλάνο πριν λίγο καιρό.
Η Αρχή του Σκοταδιού
Οι Nocturnal Depression ιδρύθηκαν το 2004 στη Γαλλία από τον Herr Suizid (κιθάρες, μπάσο, φωνητικά). Στην πορεία, αρκετά μέλη πέρασαν από τη μπάντα, με τον Makar να σταθεροποιείται στα drums και τον Cedric στην κιθάρα.
Από την αρχή, η μπάντα είχε έναν ξεκάθαρο στόχο: να δημιουργήσει μουσική που εκφράζει τη βαθιά, ανείπωτη θλίψη. Δεν ήταν απλά ακόμα ένα Black Metal συγκρότημα με σκοτεινή αισθητική, αλλά περισσότερο κάτι πολύ πιο ωμό, πιο προσωπικό, πιο επώδυνο.
Nocturnal Depression
Αν ακούσεις προσεκτικά τα άλμπουμ τους, δεν θα βρεις τραγούδια για τη συνηθισμένα θεματολογικά μονοπάτια, όπως η μυθολογία, το μίσος ή τη θρησκεία. Θα βρεις ποιήματα γεμάτα αυτογνωσία και πικρία, μια φωνή που ουρλιάζει όχι από θυμό, αλλά από απελπισία.
Ο Θλιμμένος Ήχος
Αν δεν έχεις ακούσει ποτέ DSBM, θα στο πω απλά: δεν είναι μουσική που ακούς σε ένα πάρτι. Δεν είναι καν μουσική που ακούς αν δεν είσαι διατεθειμένος να νιώσεις αυτά που σου δίνει. Ακόμα και σε παρέες συχνά μου λένε: «μα πως τα ακούς αυτά;» Ίσως κατά βάθος κάτι καλό να βρίσκω, μια ηρεμία στο κέντρο της καταιγίδας. Μια αισιοδοξία καλά κρυμμένη στο σκοτάδι της μελαγχολίας.
Ακόμα και στη ραδιοφωνική μου εκπομπή “Hallways of Melancholy” που φιλοξενείται στο MetalRadio.gr κάθε Τρίτη Βράδυ 22:00-00:00, αυτά τα ηχητικά μονοπάτια βαδίζω και ανακαλύπτω με τους ακροατές.
Ο ήχος των Nocturnal Depression είναι σκοτεινός, μελωδικός και βαθιά συναισθηματικός.
Τα riff στην κιθάρα είναι αργά και μελωδικά, που μοιάζουν με κύματα θλίψης να σε παρασύρουν. Σε αρκετά τραγούδια σε υπνωτίζουν με την επαναληπτικότητα τους. Τα φωνητικά του Herr Suizid είναι τραχιά και γεμάτα πόνο, όχι σαν κραυγή πολέμου, αλλά σαν ουρλιάζει στο κενό.
Είναι μουσική που σε κάνει να αντιμετωπίσεις την απελπισία σου, να τη δεις κατάματα, χωρίς φίλτρα! Αφιλτράριστη, σαν μια καλή μπύρα! Θα σε συντροφεύσει σε νύχτες μοναξιάς. Θα σε αγκαλιάσει, όταν νιώθεις ότι κανείς δεν σε καταλαβαίνει.
Αν κάποτε έχεις κοιτάξει έξω από το παράθυρό σου μια βροχερή νύχτα και ένιωσες ένα ανεξήγητο βάρος στο στήθος, τότε η μουσική τους είναι για σένα. Δε σε σώζει. Δε σε κάνει να νιώσεις καλύτερα, αλλά σε κάνει να νιώσεις κάτι βαθύτερο. Και μερικές φορές, αυτό είναι το μόνο που χρειάζεσαι…
6 Soundtrack Απόγνωσης
Μαζί με τους Thy Light είναι για μένα οι καλύτεροι εκπρόσωποι τους είδους. Έχουν πολλά τραγούδια με ιδιαίτερο χαρακτήρα και νόημα.
Αν θέλεις να καταλάβεις τι πραγματικά σημαίνει Nocturnal Depression, προτείνω να ξεκινήσεις από αυτά:
1. “Anthem to Self-Destruction“: Ίσως το πιο χαρακτηριστικό τους κομμάτι. Σαν μια κραυγή χαμένη στον άνεμο, για όσους αυτοκαταστροφικούς υπάρχουν εκεί έξω.
2. “Nostalgia“: Μια μελωδική, στοιχειωμένη ωδή στο παρελθόν που δεν επιστρέφει ποτέ.
3. “Her Ghost Haunts These Walls“: Ένα κομμάτι που μοιάζει με soundtrack σε ένα σπίτι γεμάτο από τις σκιές του/της πρώην συντρόφου σου.
4. ” Acédie“: Το όνομα τα λέει όλα. Ακηδία: η ανορεξία που κάνει έναν άνθρωπο απρόθυμο και αδιάφορο.
5. “Elegie“: Ένα από τα πιο ωμά και πονεμένα τραγούδια τους. Σκοτεινό, μονότονο, παγερής ομορφιάς.
6. “Høst“: Καταθλιπτικό και αργό! Απόλυτος DSBM ήχος!
Για Πρώτη Φορά στην Ελλάδα
Nocturnal Depression
Σας βεβαιώνω πως οι ζωντανές εμφανίσεις τους είναι ανεπανάληπτες και γεμάτες μελαγχολική ατμόσφαιρα, που σίγουρα αξίζει να τη ζήσετε. Οι μελωδίες τους με τις κραυγές, τα αργά riffs και τα υπόλοιπα κλασικά όργανα θα σας καθηλώσουν!
Ανυπομονώ να δω ξανά τον φίλο Herr Suizid και τους Nocturnal Depression την Παρασκευή 9 Μαΐου 2025 στην Αθήνα στο Temple με τους καθηλωτικούς Melan Selas, μια από τις πλέον ανερχόμενες δυνάμεις της ελληνικής Black Metal σκηνής από τα Τρίκαλα. Ακύρωση συναυλίας.
Το σκοτάδι θα καταλάβει τη σκηνή του Temple Athens στις 9 Μαΐου 2025, με μια συναυλία που υπόσχεται να μείνει αξέχαστη στους φίλους του ακραίου ήχου.
Οι θρυλικοί Nocturnal Depression,
ηγέτες του Depressive Suicidal Black Metal (DSBM) από τη Γαλλία, ενώνουν τις δυνάμεις τους με τους καθηλωτικούς Melan Selas, μια από τις πλέον ανερχόμενες δυνάμεις της ελληνικής black metal σκηνής. Αυτή η νύχτα αναμένεται να είναι μια τελετουργία θλίψης, ωμής ενέργειας και απόλυτης μουσικής έκστασης.
Nocturnal Depression
Nocturnal Depression (DSBM, Γαλλία)
Με περισσότερες από δύο δεκαετίες ιστορίας, οι Nocturnal Depression έχουν εδραιωθεί ως μια από τις πιο επιδραστικές μπάντες του παγκόσμιου DSBM κινήματος. Οι ατμοσφαιρικές τους συνθέσεις, γεμάτες απόγνωση και εσωτερική σύγκρουση, συνδυάζουν σκοτεινά, αργόσυρτα riff με μελωδίες που στοιχειώνουν το νου. Μέσα από δίσκους-ορόσημα όπως το “Reflections of a Sad Soul” και το “Nostalgia – Fragments of a Broken Past”, το συγκρότημα έχει καταφέρει να δημιουργήσει έναν ήχο μοναδικό που συνομιλεί άμεσα με τις πιο κρυφές γωνιές της ανθρώπινης ψυχής.
Οι ζωντανές τους εμφανίσεις είναι κάτι παραπάνω από συναυλίες—είναι ψυχικές εμπειρίες, τελετουργικές καταδύσεις στον κόσμο της θλίψης και της υπαρξιακής αγωνίας. Στην Αθήνα υπόσχονται να παρασύρουν το κοινό σε μια μουσική δίνη, όπου η μελαγχολία και η κάθαρση συνυπάρχουν.
Melan Selas (Black Metal, Τρίκαλα)
Η ελληνική black metal σκηνή έχει αναδείξει διαχρονικά σπουδαία ονόματα, και οι Melan Selas είναι σίγουρα ένα από αυτά. Το δίδυμο από τα Τρίκαλα, που αποτελείται από τους D.K. και την Astraea, συνδυάζει την ωμότητα του κλασικού black metal με μελωδικά και επικά στοιχεία, δημιουργώντας μια μοναδική ηχητική εμπειρία. Με έμπνευση από την αρχέγονη φύση και την πνευματικότητα, οι Melan Selas κατορθώνουν να αποδώσουν μέσα από τις συνθέσεις τους μια αίσθηση δέους και μυσταγωγίας.
Οι ζωντανές τους εμφανίσεις είναι γεμάτες ενέργεια και επιβλητική ατμόσφαιρα, καθηλώνοντας το κοινό από την πρώτη στιγμή. Η εμφάνισή τους στο Temple αναμένεται να αποτελέσει μια από τις πιο δυνατές στιγμές της βραδιάς.
Εισιτήρια:
Προπώληση: 22€
Ταμείο: 25€
Γιατί να μην το χάσετε
Αυτή η συναυλία αποτελεί μια μοναδική ευκαιρία για τους λάτρεις του ακραίου ήχου να ζήσουν μια βραδιά γεμάτη συναισθηματική ένταση, μουσική δεξιοτεχνία και σκοτεινή ατμόσφαιρα. Οι Nocturnal Depression θα σας ταξιδέψουν στα βάθη της υπαρξιακής απόγνωσης, ενώ οι Melan Selas θα σας παρασύρουν με τον επικό και ακατέργαστο ήχο τους.
Μην χάσετε αυτή την ιδιαίτερη μυσταγωγία. Το Temple Athens θα γίνει η σκηνή όπου το σκοτάδι θα βρει τη μουσική του φωνή.
Darkness will seize the stage of Temple Athens on May 9, 2025, with a concert that promises to be unforgettable for fans of extreme sound. The legendary Nocturnal Depression, leaders of Depressive Suicidal Black Metal (DSBM) from France, join forces with the captivating Melan Selas, one of the most up-and-coming forces of the Greek black metal scene. This night is expected to be a ritual of grief, raw energy and absolute musical ecstasy.
Nocturnal Depression
This concert is a unique opportunity for fans of extreme sound to experience a night full of emotional intensity, musical virtuosity and dark atmosphere. Nocturnal Depression will take you to the depths of existential despair, while MELAN SELAS will sweep you away with their epic and raw sound.
Don’t miss this special mystique. Temple Athens will become the stage where darkness will find its musical voice.
Nocturnal Depression (DSBM, FR) w/ special guests: Melan Selas (Black Metal, GR) – live at Temple
Οι Pacific Eyes, Miniature Solar Systems, Slave Legion και Ηλέκτρα, ενώνουν τις δυνάμεις τους για το An club!
Την Πέμπτη, 20 Μαρτίου, τέσσερα Αθηναϊκά group ανεβαίνουν στη σκηνή του An club .
Τα μέλη τους συνδέονται με πολλούς τρόπους:έχουν παίξει στο παρελθόν σε κοινές μουσικές παρέες, έχουν συνεργαστεί ηχογραφώντας ο ένας σε κυκλοφορίες του άλλου, έχουν μοιραστεί ξανά μουσικές σκηνές ή, το σημαντικότερο, είναι παλιοί καλοί φίλοι και συνοδοιπόροι.
είναι το μουσικό άρμα του κ. Kοτζαμπόπουλου. Υπάρχουν και δραστηριοποιούνται στην Αθήνα από τα τέλη του’80. Υπηρετούν χρόνια τώρα το Αφροαμερικάνικο μουσικό ιδίωμα με αγγλικό στίχο,που θα λέγαμε ροκ για την ευκολία της συζήτησης, εμπλουτισμένο με ντόπια τερτίπια στις συνθέσεις τους. Τις τελευταίες τρεις σαιζόν έχουν επαναδραστηριοποιηθεί προμοτάροντας τον δίσκο που έχει τίτλο THE POINT FIVE PROJECT, ενώ τον Ιανουάριο του ’25 κυκλοφόρησαν τον δεύτερο τους δίσκο με τίτλο blue skies & purple lies.
αρέσει πολύ να λένε ιστορίες. Για την Zoe, που έμεινε στην ίδια πόλη όλη της τη ζωή και ακόμα ονειρεύεται να τη θυμούνται σαν κάτι παραπάνω από «συνηθισμένη». Ή για τον Tommy, που κουβεντιάζει με τους Αρειανούς φίλους του μέσα από μία τρύπα που έσκαψε στο πάτωμα του υπνοδωματίου του. Δημιουργήθηκαν το 2015. Συνθέτουν έναν ήχο που συνδυάζει στοιχεία indie- rock, pop και Americana.
είναι ένα κράμα “ιδεών“ που ξεκίνησαν να ανταλλάσσουν και να δουλεύουν τρεις φίλοι την περίοδο της καραντίνας, επηρεασμένοι από τα 90s ,τα ευρωπαϊκά 80s, καθώς και τα 60 ότανη μουσική ακουγόταν μόνο μέσω του Ραδιοφώνου.
Από Tom Petty , Neil Young, Police και Pink Floyd μέχρι Smashing Pumpkins και Queens Of the Stone Age οι ήχοι αποδομούνται, αναμειγνύονται και δημιουργούν νέους δρόμους χωρίς μουσικές προκαταλήψεις.
Οι Ηλέκτρα
είναι ένα ροκ συγκρότημα από την Αθήνα, που δημιουργήθηκε από τον κιθαρίστα και τραγουδιστή Βασίλη Ζερβακάκη (Lovitura) και τον ντράμερ Χρήστο Βαγιόπουλο (Ονειροπαγίδα). Στο συγκρότημα συμμετέχουν ο μπασίστας Νίκος Χανιώτης (Ονειροπαγίδα) και ο κιθαρίστας Πασχάλης Κατσάνος.
Το πρώτο τους άλμπουμ, «Δώμα», κυκλοφορεί σε ψηφιακή μορφή και σύντομα θα είναι διαθέσιμο και σε βινύλιο. Οι Ηλέκτρα αντλούν έμπνευση από την ενέργεια των Clash και τον χορευτικό παλμό των Talking Heads
Η σκηνή του An Club φιλοξενεί:
Τα τέσσερα groups εκπροσωπούν διαφορετικές αλλά και απόλυτα συνδεδεμένες εκφράσεις της rock μουσικής, οι οποίες θα συναντηθούν σε μία πολύχρωμη μουσική γιορτή στο ΑΝ Club.
Ενημερωθείτε μέσα από το επίσημο site του An Club.
Την Πέμπτη, 20 Μαρτίου, τέσσερα Αθηναϊκά group ανεβαίνουν στη σκηνή του An Club. Τα μέλη τους συνδέονται με πολλούς τρόπους: έχουν παίξει στο παρελθόν σε κοινές μουσικές παρέες, έχουν συνεργαστεί ηχογραφώντας ο ένας σε κυκλοφορίες του άλλου, έχουν μοιραστεί ξανά μουσικές σκηνές ή, το σημαντικότερο, είναι παλιοί καλοί φίλοι και συνοδοιπόροι.
είναι το μουσικό άρμα του κ. Kοτζαμπόπουλου. Υπάρχουν και δραστηριοποιούνται στην Αθήνα από τα τέλη του’80. Υπηρετούν χρόνια τώρα το Αφροαμερικάνικο μουσικό ιδίωμα με αγγλικό στίχο,που θα λέγαμε ροκ για την ευκολία της συζήτησης, εμπλουτισμένο με ντόπια τερτίπια στις συνθέσεις τους.τις τελευταίες τρεις σαιζόν έχουν επαναδραστηριοποιηθεί προμοτάροντας τον δίσκο που έχει τίτλο THE POINT FIVE PROJECT, ενώ τον Ιανουάριο του ’25 κυκλοφόρησαν τον δεύτερο τους δίσκο με τίτλο blue skies & purple lies.
αρέσει πολύ να λένε ιστορίες. Για την Zoe, που έμεινε στην ίδια πόλη όλη της τη ζωή και ακόμα ονειρεύεται να τη θυμούνται σαν κάτι παραπάνω από «συνηθισμένη». Ή για τον Tommy, που κουβεντιάζει με τους Αρειανούς φίλους του μέσα από μία τρύπα που έσκαψε στο πάτωμα του υπνοδωματίου του. Δημιουργήθηκαν το 2015. Συνθέτουν έναν ήχο που συνδυάζει στοιχεία indie- rock, pop και Americana.
Oι Miniature Solar Systems είναι οι: Δημήτρης Γρηγοριάδης (drums, κρουστά,programming) Παναγιώτης Δανίκας (μπάσο) Γιώργος Ζιώτας (κιθάρα) Αντώνης Αντωνίου (φωνή, κιθάρα, πλήκτρα,κρουστά)
**************************************
Οι Slave Legion
είναι ένα κράμα “ιδεών“ που ξεκίνησαν να ανταλλάσσουν και να δουλεύουν τρεις φίλοι την περίοδο της καραντίνας, επηρεασμένοι από τα 90s ,τα ευρωπαϊκά 80s, καθώς και τα 60 ότανη μουσική ακουγόταν μόνο μέσω του Ραδιοφώνου.
Από Tom Petty , Neil Young, Police και Pink Floyd μέχρι Smashing Pumpkins και Queens Of the Stone Age οι ήχοι αποδομούνται, αναμειγνύονται και δημιουργούν νέους δρόμους χωρίς μουσικές προκαταλήψεις.
an club with pacific eyes
**************************************
Οι Ηλέκτρα
είναι ένα ροκ συγκρότημα από την Αθήνα, που δημιουργήθηκε από τον κιθαρίστα και τραγουδιστή Βασίλη Ζερβακάκη (Lovitura) και τον ντράμερ Χρήστο Βαγιόπουλο (Ονειροπαγίδα). Στο συγκρότημα συμμετέχουν ο μπασίστας Νίκος Χανιώτης (Ονειροπαγίδα) και ο κιθαρίστας Πασχάλης Κατσάνος. Το πρώτο τους άλμπουμ, «Δώμα», κυκλοφορεί σε ψηφιακή μορφή και σύντομα θα είναι διαθέσιμο και σε βινύλιο. Οι Ηλέκτρα αντλούν έμπνευση από την ενέργεια των Clash και τον χορευτικό παλμό των Talking Heads
Η σκηνή του An Club φιλοξενεί:
Τα τέσσερα groups εκπροσωπούν διαφορετικές αλλά και απόλυτα συνδεδεμένες εκφράσεις της rock μουσικής, οι οποίες θα συναντηθούν σε μία πολύχρωμη μουσική γιορτή στο ΑΝ Club.
Ενημερωθείτε μέσα από το επίσημο site του An Club.
Οι Grima, όπως και το Black Metal ανέκαθεν αντλούσαν έμπνευση από τη φύση, το χειμώνα και την απομόνωση, με τους Ρώσους να δεσπόζουν σε αυτό το ηχητικό σκοτάδι.
Το δίδυμο από τη Ρωσία έχει καταφέρει να μετατρέψει τα παγωμένα σιβηρικά τοπία σε μουσική.
Κυρίες και κύριοι, γνωρίστε τους Grima.
Δίδυμη Δύναμη
Οι Grima είναι ένα ατμοσφαιρικό Black Metal ντουέτο από τη Σιβηρία, αποτελούμενο από τους δίδυμους αδελφούς Vilhelm και Morbius. Από το 2015 μέχρι σήμερα, έχουν χτίσει έναν ηχοκόσμο, όπου η φύση, η παγανιστική πνευματικότητα και το ακατέργαστο συναίσθημα γίνονται ένα!
Το όνομα τους προέρχεται από έναν μυθικό πνευματικό φύλακα, ένα πανίσχυρο πνεύμα που τιμωρεί όσους δεν σέβονται τη γη. Κι αν υπάρχει κάτι που τους κάνει να ξεχωρίζουν είναι ακριβώς αυτό: η λατρεία τους προς τη φύση, όχι ως ρομαντική έννοια, αλλά ως κάτι αρχέγονο, επιβλητικό και απρόβλεπτο.
Η ιδιαίτερη αμφίεση τους και οι μυσταγωγικές live εμφανίσεις τους κάνουν την εμπειρία Grima μια μοναδική σκοτεινή χειμωνιάτικη περιήγηση στον ακραίο ήχο.
Φύση και Μαγεία σε Κάθε Νότα
Η μουσική των Grima «κολυμπάει» στη μελαγχολία, το χειμώνα και τη σιβηρική φύση. Αν και ανήκουν στο ευρύτερο φάσμα του atmospheric Βlack Μetal με στοιχεία Post Black Metal καταφέρνουν να δημιουργούν κάτι μοναδικό, συνδυάζοντας: Επικές, ατμοσφαιρικές κιθάρες που εναλλάσσονται μεταξύ μελωδικότητας και αγριότητας.
Post Black σε πολλά σημεία. Παραδοσιακά στοιχεία, όπως ακορντεόν και Folk όργανα, που προσθέτουν μια απόκοσμη αύρα. Απόκοσμα φωνητικά, που μοιάζουν με τελετουργική
επίκληση στα πνεύματα του δάσους. Αίσθηση μοναξιάς και μεγαλείου, σαν να βρίσκεσαι χαμένος σε μια χιονισμένη πεδιάδα χωρίς τέλος.
Όταν τους άκουσα για πρώτη φορά το 2018 ένιωσα μια δυσφορία που μετατράπηκε αμέσως σε αγαλλίαση… Δημιουργούν μια κινηματογραφική εμπειρία, έναν ήχο που σε ρουφάει και σε κάνει να νιώσεις μικρός μπροστά στη δύναμη της φύσης.
Εναλλαγές στα riffs, κραυγές και ηχητικά εφέ σε συνεπαίρνουν, σαν να θες να τους ακούς συνεχόμενα. Εννοώ να βάλεις τα άλμπουμ τους σε σειρά και να χαθείς στα δάση!
Grima cover
6 Ταξίδια στα Χιονισμένα Βουνά
Από το ντεμπούτο τους το 2015 μέχρι σήμερα, οι Grima μεγάλωσαν. Οντάς underground μπάντα στην αρχή εξελίχθηκαν ως ένα από τα πιo iconic συγκροτήματα στο είδος.
Έχουν κυκλοφορήσει δίσκους που θεωρούνται κορυφαία δείγματα atmospheric Black Metal.
Για παράδειγμα
1. Devotion to Lord (2015): Το ντεμπούτο τους, ωμό και γεμάτο μυστικισμό.
2. Tales of the Enchanted Woods (2017): Ο δίσκος που τους καθιέρωσε, με περισσότερα folk στοιχεία.
3. Will of the Primordial (2019): Σκοτεινός, μεγαλοπρεπής και γεμάτος ατμοσφαιρικές μελωδίες.
4. Rotten Garden (2021): Ένα αριστούργημα που ισορροπεί τέλεια ανάμεσα στο λυρισμό και τη βαναυσότητα.
5. Frostbitten (2022): Ένα καθηλωτικό ταξίδι στο παγωμένο χάος της Σιβηρίας.
6. Nightside (2025): Ο νέος τους δίσκος που αναμένεται να κυκλοφορήσει 28/02/2025.
Γιατί να Ακούσεις τους Grima;
Οι Grima δε χρησιμοποιούν τη φύση σαν απλό concept για τις μελωδίες τους και τα θέματα τους, αλλά τη νιώθουν, την αναπνέουν, την αφήνουν να διαποτίσει κάθε νότα της μουσικής
τους.
Ακούγοντας το “Siberian Sorrow” το βιώνεις κι εσύ…
Αν τους ακούσεις σε μια μοναχική βόλτα στο βουνό ή ένα παγωμένο βράδυ με ακουστικά, θα καταλάβεις τι εννοώ. Θα νιώσεις το κρύο να σε διαπερνά, τον άνεμο να σου ψιθυρίζει
αρχαία μυστικά και τη μουσική να σε βυθίζει σε μια άλλη πραγματικότητα.
Grima [RU] w/ special guests: Ultar [RU] + Non Est Deus [GER] live in AthensΣε μια εποχή όπου το φυσικό περιβάλλον απειλείται περισσότερο από ποτέ, οι Grima λειτουργούν σαν μια υπενθύμιση: δεν είμαστε κύριοι αυτού του κόσμου, είμαστε απλώς περαστικοί σε μια γη γεμάτη μυστήρια.
Και ίσως, μέσα από τη μουσική τους, να
μπορέσουμε να νιώσουμε έστω και λίγο από αυτή τη χαμένη σύνδεση με το φυσικό και το πνευματικό.
Αν δεν τους έχεις ακούσει ακόμα, ήρθε η ώρα! Τους περιμένουμε μαζί με τους επίσης Ρώσους Ultar και τους Γερμανούς Non Est Deus στις 3 Μάϊου 2025 στοEightball Club στη Θεσσαλονίκη και στις 4 Μάϊου 2025 στο Gazarte Ground Stage
Grima w/ special guests: Ultar+ Non Est Deus live in Thessaloniki
Οι Made of Stone & Krisis production παρουσιάζουν τους Grima σε Αθήνα και Θεσσαλόνικη.
Τα εισιτήρια κοστίζουν 20€ (περιορισμένη προπώληση) και 25€ (υπόλοιπη προπώληση/ταμείο).
Η προπώληση πραγματοποιείται μέσω του ComeTogether.live και στα καταστήματα Metal Era (Αθήνα) και The Nephilim Metal Store (Θεσσαλονίκη)
Η προπώληση
στα φυσικά σημεία ξεκινάει στις 10 Δεκεμβρίου.
Προερχόμενοι από τα παγωμένα landscapes της Σιβηρίας, οι Grima, ξεκίνησαν την πορεία τους το 2015 με το εξαιρετικό ντεμπούτο Devotion to Lord.
Το ice-cold ατμοσφαιρικό black metal τους, δεν άργησε να τους φέρει στο προσκήνιο, και να τους οδηγήσει στην δημιουργία 4 ακόμη full length albums, αλλά και τον σχηματισμό ενός live line-up που ξεκίνησε να αποδίδει το υλικό σε ζωντανές εμφανίσεις ανά τον κόσμο. Η κυκλοφορία του live EP Red Forest Ritual ήταν εκείνη που τους έκανε ξακουστούς για τις σπουδαίες και μυσταγωγικές live εμφανίσεις τους, ενώ με αφορμή το επερχόμενο full album Nightside, που είναι προγραμματισμένο να κυκλοφορήσει τον Φεβρουάριο του 2025, ξεκινούν μία μεγάλη περιοδεία στην Ευρώπη, που τους φέρνει στη χώρα μας, για 2 συναυλίες, σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα.
Τις συναυλίες των Grima σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη θα ανοίξουν οι Γερμανοί melodic black metallers Non Est Deus, που επιστρέφουν στην Ελλάδα μετά την σαρωτική εμφάνιση του Οκτωβρίου στο Mammothfest και το Ρώσικο 5-piece post-black metal σχήμα Ultar.
Ανυπομονούμε για την έλευση αυτού του ανεπανάληπτου black metal πακέτου στη χώρα μας, στις 3 και 4 Μαϊου 2025.
Παραγωγή: Made of Stone Productions
Grima [RU] w/ special guests: Ultar [RU] + Non Est Deus [GER] live in Athens
Οι Made of Stone & Krisis production παρουσιάζουν τους Grima σε Αθήνα και Θεσσαλόνικη.
Τα εισιτήρια κοστίζουν 20€ (περιορισμένη προπώληση) και 25€ (υπόλοιπη προπώληση/ταμείο).
Η προπώληση πραγματοποιείται μέσω του ComeTogether.live και στα καταστήματα Metal Era (Αθήνα) και The Nephilim Metal Store (Θεσσαλονίκη)
Η προπώληση
στα φυσικά σημεία ξεκινάει στις 10 Δεκεμβρίου.
Προερχόμενοι από τα παγωμένα landscapes της Σιβηρίας, οι Grima, ξεκίνησαν την πορεία τους το 2015 με το εξαιρετικό ντεμπούτο Devotion to Lord.
Το ice-cold ατμοσφαιρικό black metal τους, δεν άργησε να τους φέρει στο προσκήνιο, και να τους οδηγήσει στην δημιουργία 4 ακόμη full length albums, αλλά και τον σχηματισμό ενός live line-up που ξεκίνησε να αποδίδει το υλικό σε ζωντανές εμφανίσεις ανά τον κόσμο. Η κυκλοφορία του live EP Red Forest Ritual ήταν εκείνη που τους έκανε ξακουστούς για τις σπουδαίες και μυσταγωγικές live εμφανίσεις τους, ενώ με αφορμή το επερχόμενο full album Nightside, που είναι προγραμματισμένο να κυκλοφορήσει τον Φεβρουάριο του 2025, ξεκινούν μία μεγάλη περιοδεία στην Ευρώπη, που τους φέρνει στη χώρα μας, για 2 συναυλίες, σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα.
Τις συναυλίες των Grima σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη θα ανοίξουν οι Γερμανοί melodic black metallers Non Est Deus, που επιστρέφουν στην Ελλάδα μετά την σαρωτική εμφάνιση του Οκτωβρίου στο Mammothfest και το Ρώσικο 5-piece post-black metal σχήμα Ultar.
Grima [RU] w/ special guests: Ultar [RU] + Non Est Deus [GER] live in AthensΑνυπομονούμε για την έλευση αυτού του ανεπανάληπτου black metal πακέτου στη χώρα μας, στις 3 και 4 Μαϊου 2025.
Παραγωγή: Made of Stone Productions
Νέα ταινία έρχεται στις κινηματογραφικές αίθουσες. Το Inheritance θα βγει στις 6 Φεβρουαρίου στους κινηματογράφους από την The Film Group.
Αν σου αρέσουν τα θρίλερ και κυρίως τα κατασκοπευτικά, τότε σου μείνε εδώ και ενημερώσου.
Inheritance movie
Λίγα λόγια για την ταινία
Ένα καταιγιστικό κατασκοπικό θρίλερ από τον σκηνοθέτη Νιλ Μπέργκερ (“Απόλυτη Ευφυία”, “Η Τριλογία της Απόκλισης”, “Ο Μάγος Άιζενχαϊμ”) με την Φίμπι Ντίνεβορ (“Bridgerton”, “FairPlay”) και τον Ρις Ίφανς (“HouseoftheDragon”,“Nyad”).
Όταν ο αποξενωμένος πατέρας της πέσει θύμα απαγωγής στο Κάιρο, μια νεαρή κοπέλα που ζει στη Νέα Υόρκη θα βρεθεί μπλεγμένη σε έναν κόσμο μυστικών και εγκλημάτων, ταξιδεύοντας από την Αίγυπτο και την χαοτική Βομβάη μέχρι τη Σεούλ για να σώσει όχι μόνο τον πατέρα της, αλλά και τον ίδιο της τον εαυτό.
Το σενάριο υπογράφει ο Νιλ Μπέργκερ και ο Όλεν Στάινχαουερ (“AlltheOldKnives”, “BerlinStation”). Μια παραγωγή του Μπιλ Μπλοκ (“Ένας Οργισμένος Άντρας Εκδικείται”, “Fury”, “Ο Μελισσοκόμος”).
Inheritance movie
Λίγα λόγια για την παραγωγή
Όταν οι περισσότερες κινηματογραφικές παραγωγές φτάνουν σε μια τοποθεσία, διαταράσσουν την καθημερινότητά της. Έχουν πολύ εξοπλισμό, συνεργεία, φορτηγά· κλείνουν δρόμους, αποκλείουν πεζοδρόμια και μετατρέπονται στο κέντρο της προσοχής. Για το Inheritance ο Νιλ Μπέργκερ ήθελε να κάνει το αντίθετο, να κινηματογραφήσει χρησιμοποιώντας ένα iPhone και χωρίς να τραβάει τα βλέμματα, ώστε να καταγράψει τον κόσμο όπως είναι.
Γι’ αυτόν τον λόγο, η παραγωγή του Inheritance ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο – από τη Νέα Υόρκη μέχρι το Κάιρο, το Νέο Δελχί και τη Σεούλ – γυρίζοντας με ένα μικρό συνεργείο, προσπαθώντας να παραμείνουν «αόρατοι». Το συνεργείο ακολούθησε το ίδιο ταξίδι που κάνουν οι χαρακτήρες της ταινίας, κάνοντας γυρίσματα σε όλες τις πραγματικές τοποθεσίες όπου διαδραματίζεται η πλοκή, στοχεύοντας στην αφιλτράριστη καταγραφή της καθημερινότητας του κάθε τόπου.
Inheritance movie
Inheritance
Αν και το σενάριο ήταν εξαρχής γραμμένο, το μικρό και ευέλικτο μέγεθος της παραγωγής επέτρεπε την ενσωμάτωση στην ταινία των διάφορων απρόοπτων καταστάσεων που προέκυπταν. Ο Μπέργκερ είχε δώσει οδηγίες στους ηθοποιούς να παραμένουν στους ρόλους τους ό,τι κι αν συμβεί, ώστε να διατηρηθεί μια αίσθηση αυθεντικότητας και αμεσότητας.
Στο αεροδρόμιο της Νέας Υόρκης, η Φίμπι Ντίνεβορ, ως μέρος του ρόλου της, μπήκε σε ένα πολυτελές κατάστημα κοσμημάτων και έκλεψε ένα ακριβό ζευγάρι γυαλιά ηλίου. Κατόρθωσε να φύγει φορώντας τα, χωρίς να την αντιληφθεί κανείς. Αργότερα, το συνεργείο τα επέστρεψε διακριτικά, ώστε το κατάστημα να μη συνειδητοποιήσει ποτέ ότι είχαν λείψει.
Γυρίσματα
Σε μια υπερατλαντική πτήση, γυρίστηκαν τρεις σκηνές διαλόγου χωρίς άδεια, την ώρα που οι αεροσυνοδοί σέρβιραν δείπνο. Μοιάζοντας περισσότερο με απλούς τουρίστες που κατέγραφαν στιγμές του ταξιδιού τους, παρά με κινημετογραφική παραγωγή, το συνεργείο πέρασε απαρατήρητο. Αργότερα, όταν οι αεροσυνοδοί ρώτησαν αν οι πρωταγωνιστές ήταν διάσημοι, το συνεργείο απάντησε καταφατικά, εξηγώντας ότι ταξίδευαν για μια ταινία – κάτι που, φυσικά, ήταν αλήθεια.
Οι περιπέτειες της Ντίνεβορ συνεχίστηκαν και στην Νέα Υόρκη, όταν έκλεψε ένα μπουκάλι τεκίλα και το ήπιε στην Όγδοη Λεωφόρο, ως μέρος του ρόλου της. Ο διευθυντής φωτογραφίας και ο σκηνοθέτης στέκονταν λίγο πιο πέρα, ώστε να φαίνεται σαν μια γυναίκα που έπινε μόνη της δημοσίως. Τρεις αστυνομικοί της Νέας Υόρκης την πλησίασαν, της πήραν το μπουκάλι και τη ρώτησαν γιατί έπινε στον δρόμο. Εκείνη απάντησε, μένοντας στον χαρακτήρα της, ότι απλά της άρεσε η τεκίλα και προσφέρθηκε να τους κεράσει. Μετά από λίγο, ο Μπέργκερ επενέβη και εξήγησε την κατάσταση, με αποτέλεσμα να τους αφήσουν να συνεχίσουν το γύρισμα.
Στο Κάιρο, η παραγωγή έκανε γυρίσματα στη πολύβουη αγορά Χαν ελ-Χαλίλι, χωρίς να τραβήξει την προσοχή των περαστικών. Αυτό επέτρεψε να αποτυπωθεί η αυθεντική ατμόσφαιρα, κάτι που θα ήταν αδύνατο να αναπαραχθεί σε ένα συμβατικό κινηματογραφικό σετ. Σε μια πολυσύχναστη λεωφόρο δίπλα στην αγορά, οι πεζοί έβρισκαν ένα κενό στον φράχτη που διαχώριζε τα ρεύματα κυκλοφορίας και διέσχιζαν τον δρόμο με κίνδυνο της ζωής τους. Η Ντίνεβορ έκανε το ίδιο, ακολουθώντας τη φυσική ροή του πλήθους. Το συνεργείο κατέγραψε τη σκηνή, αποτυπώνοντας μια αληθινά δυναμική και γεμάτη ένταση στιγμή.
Στο Δελχί,
γυρίστηκε μια σκηνή καταδίωξης μοτοσικλέτας από την αστυνομία σε ανοιχτούς δρόμους. Παρότι φάνηκε επικίνδυνο, η κυκλοφοριακή συμφόρηση εμπόδιζε την ανάπτυξη υψηλών ταχυτήτων, προσδίδοντας ωστόσο στην ταινία έναν ρεαλισμό που δύσκολα θα μπορούσε να επιτευχθεί με παραδοσιακά γυρίσματα.
Δείτε το trailer:
Στο αεροδρόμιο της Σεούλ, καταγράφηκαν σκηνές κατά τη διέλευση από τον έλεγχο διαβατηρίων, με την κάμερα διακριτικά κρυμμένη, ώστε να φαίνεται σαν μια πραγματική εμπειρία ταξιδιού. Τέτοιες λήψεις θα ήταν αδύνατες σε μια συμβατική κινηματογραφική παραγωγή.
Ο ιδιαίτερος τρόπος γυρισμάτων επηρέασε και τις ερμηνείες των ηθοποιών. Αντί για ένα συμβατικό κινηματογραφικό περιβάλλον, οι ηθοποιοί έρχονταν κατευθείαν στα πραγματικά σκηνικά και ξεκινούσαν τις σκηνές τους με ένα απλό νεύμα από τον σκηνοθέτη. Η προσέγγιση αυτή οδήγησε σε μια ταινία με μοναδική κινηματογραφική γλώσσα – ωμή, αληθινή, με επική ομορφιά και παγκόσμια προοπτική.
Το Symposio Festivalεπιστρέφει και πάλι στη Βαρβάκειο, αυτή τη φορά ανανεωμένο και με άκρως αποκριάτικη διάθεση!Η Ελληνική Παράδοση συναντά την ξένη, μα με έναν κοινό γνώμονα: το Καρναβάλι!
Η απόλυτη αποκριάτικη φιέστα θα γίνει στις 23 Φεβρουαρίου στη Βαρβάκειο Αγορά!
Symposio Festival
Η διονυσιακή μαγεία της Αποκριάς στη Βαρβάκειο αγορά
Κυριακή 23 Φεβρουαρίου γιορτάζουμε τις Αποκριές στο πιο
ανατρεπτικό ολοήμερο event της Αθήνας, στον ιστορικό χώρο της
Βαρβακείου Αγοράς.
Αναπαραστάσεις εθιμικών δρώμενων, αποκριάτικοι και παραδοσιακοί χοροί, συναυλίες με αποκριάτικα τραγούδια και δημοφιλείς μασκοφόροι DJs σε ανεπανάληπτα DJ sets.
Η Αποκριά ως παράδοση, είναι ριζωμένη στην αρχαιότητα: η
μυσταγωγία της σε πολλά μέρη της Ελλάδας, βαστάει ακόμα γερά.
Στα ξακουστά αποκριάτικα δρώμενα συνυπάρχουν πολλά στοιχεία:
μεταμφιέσεις, δράση, μιμήσεις, ιεροτελεστίες, χορός, μουσική και
τραγούδι.
Symposio Festival
Ομάδες με παραδοσιακές φορεσιές από έθιμα της ελληνικής αποκριάς θα κατακλύσουν τη Βαρβάκειο.
Πομπές Κωδωνοφόρων, Γενίτσαροι και Μπούλες, Φουστανελάδες και Κορδελάδες, Καμουζέλες , Φαλληφόροι και Πυρσοφόροι. Και μαζί τους ο Αρλεκίνος, η Κολομπίνα, ο Πιερότος αλλά κι ο γιατρός της πανούκλας από το Βενετσιάνικο καρναβάλι ακόμη και καρναβαλιστές από το Ρίο της Βραζιλίας.
Symposio Festival
Παρών και ο κορυφαίος Έλληνας κρουστός Βαγγέλης Καρίπης μαζί με τον βιρτουόζο σαξοφωνίστα Fausto Sierakowski επικεφαλής ομάδας χάλκινων πνευστών και κρουστών σε πομπή με τον Μακεδονίτικο Ράϊκο που θα αναστήσουν τον Διόνυσο και θα ξυπνήσουν μνήμες από τις τελετές Έναρξης και Λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας.
Το Symposio Festival προσφέρει ένα μοναδικό μείγμα συναυλιών και DJ sets. Tα DJ sets στο Symposio Festival είναι απρόβλεπτα, με εκπροσώπους από ολόκληρο το φάσμα της ηλεκτρονικής μουσικής.
Symposio Festival
Από το κεντρικό stage θα περάσουν:
Η Μαρία Αναματερού με αποκριάτικα τραγούδια από τη Νάξο αλλά κι απ’ όλη την Ελλάδα.
Ο Νίκος Ξύδης με διονυσιακή και σκωπτική διάθεση.
Η mezzo-soprano Ελένη Βουδουράκη έρχεται από την Εθνική Λυρική σκηνή για να μας ταξιδέψει από την Αθηναϊκή οπερέτα ως στο καρναβάλι της Βενετίας. Και οι De Sol a Sol θα μας λικνίσουν στον χαρούμενο χορό της Σάμπα που από τελετουργικός χορός των σκλάβων Αφρικανών έγινε σύμβολο του βραζιλιάνικου καρναβαλιού, του ερωτισμού και του ξεφαντώματος.
Μουσικοί, χορευτές, τραγουδιστές, ακροβάτες, DJs και έμπειροι
μάγειρες, δημιουργούν ένα event που δεν μοιάζει με κανένα άλλο.
Ελάτε στη Βαρβάκειο την Κυριακή 23 Φεβρουαρίου για να γιορτάσουμε την Κρεατινή με παραδοσιακά εδέσματα της ημέρας.
Desolation Row _ Rex Nedian _ Animal Anatomy live @Temple
Οι Desolation Row, Rex Nedian και Animal Anatomy, τρεις μπάντες με εντελώς διαφορετικές προσεγγίσεις στον alternative ήχο, συναντιούνται στη σκηνή του Temple την Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου για μια πολύ ενδιαφέρουσα βραδιά.
Desolation Row
Οι Desolation Row είναι ένα εξαμελές alternative metal σχήμα από την Αθήνα. Ιδρύθηκαν το 2019, και ο ήχος τους έχει ποικίλες επιρροές, που ξεκινούν από Metallica, Guns N’ Roses και Black Sabbath και φτάνουν στους Slipknot, τους Evanescence και τους My Chemical Romance. Έχουν στο δυναμικό τους 1 EP (Afraid to Dream, 2024), ένα videoclip για τη διασκευή που έκαναν στο “Breaking the Habit” των Linkin Park και την τελευταία τους κυκλοφορία “The Devil’s Blessed”.
Οι Rex Nedian είναι ένα ροκ συγκρότημα με έδρα τον Πειραιά, το ομότιτλο EP τους είναι θεμάτικο, ροκ εν ρολ, διαστημικό γουέστερν που ακολουθεί την ιστορία του πληρώματος του διαστημόπλοιου Ρίβερμπ στον γαλαξία Ναξ-Νάιν. Με δόσεις 60s ψυχεδέλειας και την πρόθεση να παντρέψουν τον Πόλεμο των Άστρων με τους Ρόλινγκ Στόουνς και τους Μπιτλς, οι Rex Nedian είναι εδώ για να παρέχουν το νέο soundtrack για το βράδυ σου. Πάρε την διαστημική στολή σου απόψε.
Οι Animal Anatomy είναι ένα animal rock συγκρότημα από την Αθήνα. Τέσσερα δίποδα μοιράζουν heavy riffs, μεταλλικές αρμονίες και ιδιοσυγκρασιακό στίχο -Xrays available at the lab.
Όταν έπιασα στα χέρια μου το 60’s Forgotten Things η χαρά μου και η περιέργειά μου ήταν εξίσου μεγάλες. Εξηγώ πάραυτα. Χαρά γιατί με την 6η κυκλοφορία της SunnyBoy 66 records έχουμε μια εγχώρια εταιρεία με σοβαρές βάσεις. Καλές κυκλοφορίες για στοχευμένο κοινό και όλες διαλεχτές.
Επίσης ο αριθμός φανερώνει πως υπάρχει παρελθόν, παρόν και κυρίως μέλλον. Δεν ξέρω αν μιλάμε για το πρώτο volume που λέμε και στο χωριό μου μιας σειράς αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Αν το ψάξετε, θα δείτε πως ο Αχιλλέας είναι ανήσυχο πνεύμα και έχει ήδη μπόλικο υλικό να κυκλοφορεί στο internet.
60’s Forgotten Things
Σημασία έχει η ίδια η κυκλοφορία. Θα μου πεις στους garage rock/ punk/ psych κύκλους είναι κάτι συνηθισμένο. Ναι μεν, αλλά εδώ έχουμε ένα ολοφάνερο stand out. Πρώτον γιατί είναι πολύ προσεγμένη δουλειά. Έχουμε λοιπόν για αρχή κολάζ artwork. Εντάξει εικαστικός δεν είμαι, αλλά την γκαραζιέρικη αισθητική την ξέρω πολύ καλά και εδώ έχουμε bullseye. Θα το έλεγα και λίγο παιχνιδιάρικο, τόσο όσο να τραβήξει και το βλέμμα του μη γνώστη.
60’s Forgotten Things
Επίσης έχουμε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ εσώφυλλο με πληροφορίες για τις μπάντες που συμμετέχουν . Και αυτό είχαμε να το δούμε πολύ καιρό. Στην καλύτερη θα έβλεπες καμιά φωτό από τα singles και πολύ σου ήταν. Επίσης και εδώ έχουμε να κάνουμε με στήσιμο. Δηλαδή δεν είναι απλά ένα ξερό κείμενο. Που και έτσι να ήταν, πάλι θα ήταν εκτιμητέο το ψάξιμο που έχει γίνει από άλλους για μας. Έχει όμως τα μπλιμπλίκια του. Nα χορταίνει και το μάτι και το μυαλό.
Και φυσικά μιλάμε για ένα πανέμορφο μπλε /γαλάζιο (Μιραράκη δεν είμαι) βινύλιο του 60’s Forgotten Things που σου γεμίζει το μάτι μόλις το τραβήξεις να το βάλεις στο πικάπ. Επιπλέον πόντος και εδώ. Και πάμε στο προκείμενο που είναι τα κομμάτια που απαρτίζουν την συλλογή.
17 winners, no fillers!
Και αυτό το διαπιστώνεις όσο παίζει ο δίσκος. Και λίγο μετά σε χτυπάει στο nerd σημείο. Ρε αυτά δεν τα έχω ξανακούσει ΠΟΤΕ! Έχουμε λοιπόν και το φοβερό γεγονός για συλλογές να μην έχει ξαναμπεί σε άλλη συλλογή τίποτα απολύτως! Επίσης ο αριθμός είναι 17, οπότε μιλάμε για χορταστική συλλογή! Και μη γελιέστε δεν έχει θυσιαστεί η ποιότητα για την ποσότητα. Ούτε στο ελάχιστό. Οϋτε στον ήχο επίσης. Όσο αφορά τα κομμάτια καθεαυτά, έχουμε λίγο από όλα ως αναμένεται.
Ολίγον punk, ολίγον psych, farfisa, fuzz boxes.
Oι φωνές είναι παιδικές ως επί το πλείστον. Όπως λέμε teen punk. Υπάρχει και λίγο σαξοφωνάκι για ποικιλία. Υπάρχουν και κομμάτια με λίγο πιο pop προσέγγιση ας πούμε αλλά αυτό δεν μειώνει την συνθετική τους αξία. Moody διαθέσεις και punk wannabe φωνούλες. Επίσης πολύ βασικό είναι πως κάθε κομμάτι έχει το κάτι που θα σου τραβήξει το αυτί. Και δεν είναι ακόμα μια διασκευή του Hey Joe. Είμαι τόσο χαρούμενος με αυτό που ακούω και ξανακούω που δεν θέλω καν να σας πω πως προτιμώ κάποιο από τα κομμάτια. They grow on you που λεν και στο χωριό μου. Όσο πιο πολύ τα ακούς, τόσο πιο πολύ σου αρέσουν.
Τέλος, αυτό που επίσης κάνει stand out το 60’s Forgotten Things σε σχέση με τις πιο σύγχρονές συλλογές, είναι ο ήχος. Δεν ξέρω τι επεξεργασία έχει γίνει στα singles του Αχιλλέα από Γαλλία. Και πάλι με βρίσκει παγερά αδιάφορο. Ο ήχος όμως είναι πάρα πολύ καλός σε σχέση με κάτι άλλα τεμάχια που με κάνανε να αμφιβάλλω για την βελόνα του πικάπ μου.
Έχει μόνο 300 κόπιες και ήδη ταξιδεύουν μπόλικες για άλλα μέρη. Ακρόαση και παραγγελίες από εδώ. Σας τα είπα και αμαρτία δεν έχω. 60’s Forgotten Things for the win! και δε θα χάσετε…
Οι Daemonia Nymphe κυκλοφόρησαν στις 27 Δεκεμβρίου, το νέο τους Ep “Witches’ Lullaby: Whispers from the North, South and East” . Είχαμε αναφερθεί σε αυτό και είχαμε πάρει ήδη μια πρώτη γεύση.
Πριν σας μιλήσω για αυτή τη νέα δουλειά, σας θα πω να διαβάσετε και τη συνέντευξη που είχαν δώσει.
Witches’ Lullaby
Το Witches’ Lullaby, είχε αφήσει την σφραγίδα του και φάνηκε πως δε γινόταν να μείνει μόνο δίχως ταίρι. Πόσα παραμύθια εξάλλου βρίσκουν τον σκοπό και την πορεία τους; Πόσα μαγεμένα νανουρίσματα χρειάζονται για να περάσουν και να ριζώσουν εκεί που θέλουν; Ο Shakespeare ήταν ξεκάθαρος, όπως και οι ψίθυροι που καμιά βρίσκονται στις σκόρπιες σκέψεις μας.
Κάπως έτσι είναι και το ‘Whispers from the North, South and East’, η νέα αυτή προσθήκη των 4 κομματιών. Όπως ξέρετε, αλλά αναφέρουμε και παρακάτω, το πρώτο μέρος του Witches’ Lullaby, γράφτηκε για την παράσταση του θεατρικού έργου Macbeth. Το στοιχειωμένο αυτό σενάριο ήρθε και κούμπωσε με τη δουλειά αυτή των Daemonia Nymphe. Κάτι που ξέρουν πολύ καλά να κάνουν.
‘Whispers from the North, South and East’
Οι ψίθυροι σαφώς και συνεχίζονται και φαντάζουν από εκείνα που πηγάζουν μέσα από το μυαλό και της σκέψεις. Προφανώς και είναι κάτι ιδιαίτερο. Ένα άκουσμα που γεννά εικόνες και συναισθήματα χωρίς να έχεις κάποιο μοτίβο.
Δεν είναι από αυτά που θα ακούσεις εύκολα ή έχεις συνηθίσει. Βέβαια αν ξέρεις τον παλμό των Daemonia Nymphe, τότε σίγουρα το περιμένεις, πόσο μάλλον αν η αναμονή του Witches’ Lullaby ήρθε την κατάλληλη στιγμή.
Νέα νανουρίσματα των Daemonia Nymphe που ακολουθούν τα μονοπάτια του αρχικού και τρυπώνουν με τρόπο ύπουλο στα αυτιά σου. Οπότε τέντωσέ τα καλά, δυνάμωσε και λίγο την ένταση, γιατί όπως και να το κάνουμε η Εκάτη δεν έρχεται για τα ευχάριστα. Ή μήπως είναι προπομπός για ευχάριστα γεγονότα;
Όπως και να ‘χει,συνειδητοποιείς την πολυπλοκότητα των οργάνων αλλά και την αφαίρεση των δυσκολιών από τις 5 αυτές μοναδικές ερμηνείες.
Οι συμμετοχές δεν είναι λίγες και τα σημεία του ορίζονται ενώνονται για να μπορέσει να βγει το αποτέλεσμα αυτό.
Λίγα λόγια
Το «Witches’ Lullaby» ως σύνθεση αρχικά γράφτηκε για την παράσταση Μακμπέθ ,που ανέβηκε στο ΚΘΒΕ σε σκηνοθεσία της Αναστασίας Ρεβή.
Η αρχική του μορφή ως ένα ‘’σκοτεινό’’ σαιξπηρικό νανούρισμα ενέπνευσε τους Δαιμονία Νύμφη να πειραματιστούν με αυτό και να δημιουργήσουν το αρχικό πρότζεκτ ‘’Witches Lullaby’’, το οποίο αποτελείται από τέσσερα πρωτότυπα και διαφορετικά νανουρίσματα.
Πέντε καλλιτέχνιδες \ Daemonia Nymphe
μεταμορφώνονται στις Μοίρες και μεταφέρουν μέσα από τις φωνές τους μια δική τους ανάμνηση τρυφερότητας, δύναμης κι ελπίδας.
Με το νέο τους EP ‘’Witches’ Lullaby: Whispers from the North, South and East’’ οι Δαιμονία Νύμφη έρχονται να ολοκληρώσουν την ηχητική αυτή εξερεύνηση.
Παράλληλα λοιπόν με τις ηχογραφήσεις για τη νέα τους πολυαναμενόμενη δισκογραφική δουλειά, συνεργάζονται σε αυτό το εγχείρημα με τη Γερμανίδα Joran Elane, την Παλαιστίνια Enas-Al-Said, τη Βρετανίδα India Blue, την πορτογαλικής καταγωγής Βρετανή Victoria Couper και την Βρετανίδα Reyhan Yusuf. Συμμετέχουν επίσης η Έυη Στεργίου, η Louisa John Krol (Αυστραλία) και η Stevie Jo (Αγγλία).
Το ‘’Witches’ Lullaby: Whispers from the North, South and East’’, λοιπόν, αποτελεί μια σύνθεση εναλλασσόμενων αυτοσχεδιασμών που δημιουργούν ηχητικά περιβάλλοντα διαφορετικών καταβολών. Η κάθε καλλιτέχνιδα φέρνει στο δικό της νανούρισμα τις γλωσσικές και πολιτισμικές της επιρροές, αλλά και την ιδιαίτερη της μουσική ταυτότητα. Ένα ιδιαίτερο EP που καλεί τον ακροατή σε ένα ταξίδι ενδοσκόπησης και εσωτερικής εξερεύνησης.
Το Ι was a teenage Sex Pistol είναι ντοκιμαντέρ. Για μια μπάντα που τη λέγανε Sex Pistols. Και βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του μπασίστα αυτής της μπάντας του Glen Matlock. Γιατί πσρότι ο έμπορας ο Μακ Λάρεν τον έδιωξε για να φέρει το ομορφόπαιδο τον Sid, για μένα αυτός ήταν ό μπασίστας τους. Άλλωστε δεν ξέρω (αλήθεια θα το ψάξω) αν υπάρχει studio ηχογράφηση με άλλο από το αυθεντικό line up.Εντάξει μην εξπαπτεσθε, είχε και ο Sid κανά 2 τραγούδια αλλά από κουλούρι μόνο πόζα.
i was a teenage sex pistol book cover
και ενώ εσείς νομίζετε πως ο Glen ήταν ο φλώρος της μπάντας, μπορεί να έχετε και δίκιο. Η αλήθεια είναι όμως πως έγραφε και από κανένα τραγουδάκι. Έχει πενιάσει πάνω από 10 κομμάτια για τα αγγλοπαλίκαρα. Δεν τα λες και λίγα. Το καλό με αυτό το ντοκιμαντέρ αν με ρωτάτε είναι πως τα ακούς τα πράγματα από πρώτο χέρι. Από ανθρώπους που το έζησαν στο πετσί τους. Μέχρι το μεδούλι. Και πόσο στοίχισε σε μερικούς από αυτούς.
Ζήστε την άνοδο των Sex Pistols στην παγκόσμια φήμη.
Mε μια ειλικρινή, διορατική περιγραφή μιας ομάδας δυσαρεστημένων νεαρών. Αποφασισμένων να αλλάξουν τη μουσική βιομηχανία. Και να επιτεθούν στην υποκρισία και τις μπαγιάτικες συμβάσεις της κοινωνίας γενικότερα. Βασισμένο στο μυθιστόρημα που έγραψε ο Glen Matlock. Ένα από τα ιδρυτικά μέλη των Sex Pistols, ο οποίος συνέγραψε δέκα από τα δώδεκα εμβληματικά τραγούδια του μοναδικού στούντιο άλμπουμ τους, NEVER MIND THE BOLLOCKS.
Ο Glen περιγράφει λεπτομερώς τη νοοτροπία του Ηνωμένου Βασιλείου στις αρχές της δεκαετίας του ’70. Αλλά και αποκαλύπτει ένα χρυσορυχείο πληροφοριών. Οι κλοπές του Steve, ο Wally Nightingale, η αναζήτηση τραγουδιστή, η εκρηκτική punk σκηνή. Και ένα ζοφερό σκηνικό που αποτελεί αντίθεση με τον ενθουσιασμό και την ενέργεια του μαγαζιού του McLaren. Το κοινό θα έχει τώρα την ευκαιρία να ακούσει την ιστορία, όχι μόνο από ένα μέλος του συγκροτήματος, αλλά και από έναν άνθρωπο που η συμβολή του είχε υποβαθμιστεί εξαιρετικά.
Έχοντας πει όλες αυτές τις ομορφιές, νομίζω πως βλέποντας το εν λόγω ντοκ, εύκολα καταπίνεται μια εξάδα…
Έχω ξαναπεί πόσο πολύ με συναρπάζει η μουσική των Calexico. Και για ‘μένα ήταν μεγάλη χαρά να βρίσκομαι το απόγευμα της Κυριακής στο πρώτο ραντεβού μαζί τους. Η πρώτη φορά που θα τους έβλεπα live. Για το μόνο που ήμουν σίγουρη, ήταν ότι θα πέρναγα μία ξεχωριστή Κυριακή.
Εμείς για αυτούς κι αυτοί για εμάς
Γύρω στις πέντε και μισή λοιπόν βρέθηκα στο Gagarin 205, στις 9 Φεβρουαρίου, με τον κόσμο έξω να έχει σχηματίσει ουρά και πηγαδάκια.
Ο χώρος μέσα που ήταν ειδικά διαμορφωμένος, αφού μπροστά από την σκηνή ήταν μόνο για καθήμενους, γρήγορα γέμισε.
Η αλήθεια είναι ότι είχε πολύ περισσότερο κόσμο απ’ ότι περίμενα – sold out θα μου πεις…τι περίμενες; – .
Τους αγαπάμε τους Calexico, είναι γεγονός! Εξού και οι δύο εμφανίσεις.
Calexico @ Gagarin 205, Photos Despina Stamataki
Η Ατμοσφαιρικά ζεστή μουσική τους σε Ταξιδεύει σε άλλους τόπους
Στις έξι και κάτι ψιλά βγήκαν στη σκηνή οι Joey Burns, John Convertino, Martin Wenk και για μένα προσωπικά ξεκινούσε ένα ζεστό μουσικό ταξίδι. Ο ήχος τους μοναδικός και ιδιαίτερος. Και ο κόσμος όμως είχε δώσει όλη του την προσοχή στους Calexico. Ακόμη κι αν δεν υπήρχαν μικρόφωνα δεν θα χάναμε ούτε νότα.
Ο Joey Burns εξωστρεφής και με μία γλυκιά οικειότητα σαν να μας ήξερε καιρό (μας ξέρει η αλήθεια είναι) και με τόσο ωραίο χιούμορ, που η επικοινωνία μεταξύ μας (μπάντας και κοινού) ήταν το λιγότερο απολαυστική.
Calexico @ Gagarin 205, Photos Despina Stamataki
Ξέροντας πως η εμφάνιση τους είχε τα θεμέλια της στην παράσταση Camino Real του Tennessee Williams, ήταν λογικό ως έναρξη να ακούσουμε το Don Quixote. Epic, All the pretty Horses, Gypsy’s Curse πήραν σειρά και η βραδιά κυλούσε στους ρυθμούς της ζέστης μουσικής τους και με εμάς να τους ακολουθούμε σαν υπνωτισμένοι. Ακόμη κι όταν χρειάστηκε ο Martin Wenk να επιδιορθώσει μία χορδή της κιθάρας δεν πτοήθηκαν και συνέχισαν να μας ταξιδεύουν.
Δεν τους χορταίνεις
Σχεδόν μιάμιση ώρα επάνω στη σκηνή αλλά ήταν σαν να πέρασαν μόλις δέκα λεπτά.
Στη διάρκεια αυτού του ταξιδιού ακούσαμε πολύ καλά εκτελεσμένο το Love Will tear us Apart κάτι που προσωπικά εμένα με εξέπληξε ευχάριστα.
Ακόμα και ενα επιφώνημα ευχαρίστησης που ακούστηκε από το κοινό στάθηκε η αφορμή για ένα ωραίο μουσικό παιχνίδι μαζί μας.
Ασφαλώς ο χαιρετισμός τους προς εμάς ήταν το encore τους. Μισιρλού και φυσικά το stray μας εκτόξευσε.
Δεν ξέρω τι θα γινόταν και πόσο πιο πολύ θα διαρκούσε αν δεν ακολουθούσε και η δεύτερη εμφάνισή τους στις εννιά, το μόνο που ξέρω είναι πως θα θυμάμαι για καιρό αυτή τη βραδιά.
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies. Υπάρχει προσδιορισμός και αποθήκευση δεδομένων. Πληροφορίες σχετικά με την επεξεργασία δεδομένων και τη δυνατότητα άρνησης αυτής περιλαμβάνονται στην πολιτική απορρήτου.
![Grima [RU] w/ special guests: Ultar [RU] + Non Est Deus [GER] live in Athens](https://afternoiz.gr/wp-content/uploads/2025/02/grima-at-gazarte-1.jpg)
![Grima [RU] w/ special guests: Ultar [RU] + Non Est Deus [GER] live in Athens](https://afternoiz.gr/wp-content/uploads/2025/02/grima-at-gazarte-1-640x416.jpg "grima at gazarte (1)")
