Limp Bizkit in concerto all'Unipol Arena di Bologna foto di Andrea Ripamonti www.rockon.it
Οι Limp Bizkit συνηθίζουν να κάνουν χαμό στις συναυλίες τους και να που επέστρεψαν με ένα moshpit κοινού να κάνει χαμό!Το συγκρότημα βρέθηκε στο LOSERVILLE 2025 για μια μοναδική συναυλία, για να καταφέρει να κάνει το παρακάτω:
Και για να μην λέτε, όλα τα ξέρουμε και βλέπουμε το μέλλον να μας χαιρετά… Πριν λίγους μήνες και συγκεκριμένα τον Οκτώβρη, σας είχαμε αναφέρει για την περιοδεία που θα ξεκινούσε στην Ευρώπη. Πόσο θέλει ο Ευρωπαίος θεατής για να βγάλει τα εσώψυχά του; Θα σας πούμε εμείς… αρκούν ελάχιστα λεπτά για να γίνει χαμός!
Ένα δείγμα και από Ολλανδία μεριά… άντε και στα δικά μας οι λεύτερες..
Οι Ιταλοί και όχι μόνο βεβαίως βεβαίως, έδειξαν ότι καλύτερο είχαν και δεν σας κρύβω πως το ζήλεψα λιγουλάκι.
Το συγκρότημα των Limp Bizkit επέστρεψε στην Ιταλία μετά από εννέα χρόνια απουσίας. Με επικεφαλή τον εμβληματικό frontman Fred Durst βρέθηκε στις 29 Μαρτίου 2025, στην Unipol Arena της Μπολόνια, για το Loserville Tour 2025.
Photo credits Limp Bizkit Japan @limpbizkitjapan
Για τους τυχερούς που έχουν πάρει ήδη το χρυσό εισιτήριο αλλά και για εμάς που μας αρέσει να παίρνουμε μάτι, να σας πούμε πως απομένουν 2 συναυλίες σε:
δημιουργήθηκαν το 1995 γύρω από τον Fred Durst στα φωνητικά, τον κιθαρίστα Wes Borland, τον μπασίστα Sam Rivers και τον ντράμερ John Otto.
Η επιτυχία ήρθε πολύ γρήγορα, με το πρώτο άλμπουμ,”Three Dollar Bill Y’all“, να πουλάει πάνω από 5 εκατομμύρια αντίτυπα! Τον Ιούνιο του 1999, κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ,”Significant Other“, με έντονο στοιχείο από punk και hip hop ήχους, καθιστώντας τους Limp Bizkit μια από τις ηγετικές μορφές του είδους.
Το προσωπικό project Sillyboy’s Ghost Relatives, του Αθηναίου τραγουδοποιού και μουσικού παραγωγού Χαράλαμπου Κουρτάρα, επέστρεψε πρόσφατα με ένα εκρηκτικό νέο άλμπουμ με τίτλο “Breathe“.
Ο δίσκος ηχογραφήθηκε ζωντανά σε ένα σπίτι στην λίμνη Κερκίνη και θα είναι σύντομα διαθέσιμος σε συλλεκτικές κασέτες που θα διανέμονται στα live της μπάντας.
Το σχήμα μετά από ζωντανές εμφανίσεις στο εξωτερικό τα τελευταία χρόνια, μεταξύ άλλων, Ολλανδία, Γερμανία και πρόσφατα στην Τουρκία, επιστρέφει στη βάση του, για μία συναυλία στην Αθήνα στο Piraeus Club Academy στις 11 Μάη.
Ένα live
που συσπειρώνει ξανά τον πυρήνα του και συστήνει το νέο δίσκο “Breathe” στη γειτονιά του, σε παλιούς και νέους φίλους της μπάντας. Δεν θα λείψουν και επιλογές τραγουδιών από παλαιότερους δίσκους, τα γνωστά και δοκιμασμένα tracks όπως τα “Stalker”, αλλά και παλιότερα αγαπημένα όπως αυτά του ντεμπούτου άλμπουμ “Played”.
Γεν. Είσοδος: 12€
Σπουδαστών ωδείου:10€*
*Διατίθενται μόνο στην είσοδο και για την έκδοσή τους είναι απαραίτητη η επίδειξη βεβαίωσης μουσικών σπουδών και αστυνομικής ταυτότητας.
Το προσωπικό project Sillyboy’s Ghost Relatives, του Αθηναίου τραγουδοποιού και μουσικού παραγωγού Χαράλαμπου Κουρτάρα, επέστρεψε πρόσφατα με ένα εκρηκτικό νέο άλμπουμ με τίτλο “Breathe“.
Ο δίσκος ηχογραφήθηκε ζωντανά σε ένα σπίτι στην λίμνη Κερκίνη και θα είναι σύντομα διαθέσιμος σε συλλεκτικές κασέτες που θα διανέμονται στα live της μπάντας.
Sillyboy’s Ghost Relatives
Το σχήμα μετά από ζωντανές εμφανίσεις στο εξωτερικό τα τελευταία χρόνια, μεταξύ άλλων, Ολλανδία, Γερμανία και πρόσφατα στην Τουρκία, επιστρέφει στη βάση του, για μία συναυλία στην Αθήνα στο Piraeus Club Academy στις 11 Μάη.
Ένα live
που συσπειρώνει ξανά τον πυρήνα του και συστήνει το νέο δίσκο “Breathe” στη γειτονιά του, σε παλιούς και νέους φίλους της μπάντας. Δεν θα λείψουν και επιλογές τραγουδιών από παλαιότερους δίσκους, τα γνωστά και δοκιμασμένα tracks όπως τα “Stalker”, αλλά και παλιότερα αγαπημένα όπως αυτά του ντεμπούτου άλμπουμ “Played”.
Γεν. Είσοδος: 12€
Σπουδαστών ωδείου:10€*
*Διατίθενται μόνο στην είσοδο και για την έκδοσή τους είναι απαραίτητη η επίδειξη βεβαίωσης μουσικών σπουδών και αστυνομικής ταυτότητας.
O Brandon Lee στο ρόλο του Eric Draven στην ταινία "The Crow"
Στις 13 Μαϊού 1994 κυκλοφόρησε η ταινία “The Crow” με ένα budget των 24 εκατομμυρίων δολλαρίων. Κατάφερε όμως να τα βγάλει και με το παραπάνω τα λεφτά της επένδυσης του με την επιτυχία που ακολούθησε. Η ιστορική Miramax δεν είχε ποτέ άλλοτε τέτοιου μεγέθους επιτυχία, δηλαδή να φτάσει νούμερο ένα σε εισιτήρια σε 1573 κινηματογράφους στις ΗΠΑ.
“The Crow” Poster
Από τις ΗΠΑ μόνο, τα έσοδα για την ταινία “The Crow” έφτασαν τα 12 εκατομμύρια δολλάρια περίπου. Σε παγκόσμια κλίμακα να φανταστείτε ότι έφτασε σχεδόν τα 100 εκατομμύρια σε έσοδα έναντι μόνο 24 εκατομμυρίων που δαπανήθηκαν για τις 54 ημέρες που διήρκησαν τα γυρίσματα.
Την πλοκή σίγουρα την γνωρίζουμε οι περισσότεροι. Με μεγάλη βεβαιότητα μπορώ να ισχυριστώ ότι όσοι ακούμε την Rock και Metal μουσική, σίγουρα έχουμε παρακολουθήσει αυτή την καταπληκτική ταινία.
Λίγα λόγια για την πλοκή του “The Crow”
Τη νύχτα πριν από τον γάμο τους, ο μουσικός Eric Draven και η αρραβωνιαστικιά του δολοφονούνται άγρια από μέλη μιας βίαιης συμμορίας. Στην επέτειο του θανάτου τους, ο Eric ανασταίνεται από τον τάφο και παίρνει το μανδύα του The Crow, ενός υπερφυσικού εκδικητή. Μια supernatural ταινία με έντονες αναφορές στο δράμα και στο σκότος που κατέληξε να γίνει σύμβολο μιας ολόκληρης γενιάς.
Μπορούμε να συζητάμε για ώρες
Για την ταινία μπορούμε να μιλάμε για ώρες, τόσο για την τραγωδία η οποία “γεννάει” έντονα συναισθήματα που σε κυριεύουν με κάθε λεπτό του έργου. Να μιλάμε για την εκπληκτική ερμηνεία του Brandon Lee που δεν κατάφερε ποτέ να ολοκληρώσει τα γυρίσματα λόγω του ατυχήματος που είχε με όπλο της παραγωγής. Μπορούμε να αναλύουμε σε πολλές παραγράφους ακόμα. Εδώ έχουμε να κάνουμε με την μουσική επένδυση της ταινίας.
“The Crow” OST
Ένα Soundtrack που “έντυσε” την ταινία ιδανικά
Δεκατέσσερις συνθέσεις που “έντυσαν” την ταινία “The Crow” με τα πιο δυναμικά συναισθήματα. Την οργή, τον φόβο, την αδικία, την λύτρωση και στο τέλος την “αιώνια” αγάπη. Δεν περισσεύει φυσικά καμία σύνθεση από αυτό το αριστουργηματικό soundtrack. Δηλαδή με το που βλέπουμε μέσα τους The Cure, βάζουμε τέλος στη συζήτηση περι ποιότητας.
Δεν υπάρχει η φάση πόσο ταιριάζει η μουσική του τρισμέγιστου Robert Smith, ο οποίος δεν το έπαιζε ποτέ live μέχρι και το 2016. Ο James O’Barr, ο άνθρωπος “κλειδί” πίσω από το “The Crow” είναι μεγάλος θαυμαστής των The Cure και τους άκουγε συνέχεια κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας. Ο ενθουσιασμός του ήταν τεράστιος όταν ο Robert Smith των The Cure συμφώνησε να γράψει ένα πρωτότυπο τραγούδι για την ταινία. Και συνεχίζουμε σιγοτραγουδώντας…
“But every night I burn Every night I call your name Every night I burn Every night I fall again”
Πάμε στην φοβερή Jane Siberry που η ερμηνεία της στο “It can’t rain all the time” είναι συνταρακτική. Εδώ έχουμε ως άμεσο συνεργάτη τον εξαιρετικό Graeme Revell ο οποίος συνυπόγραψε την σύνθεση. Εμείς βέβαια τον γνωρίζουμε από την δουλειά που έκανε με τους Evanescence στο “Fallen”, όπως επίσης και στις ταινίες “From dusk till dawn”, “Dead calm” και φυσικά, “Sin city”. Με την ατμόσφαιρα του άλμπουμ ταίριαζε “γαντι”, όπως επίσης και ως τελευταίο άσμα στο soundtrack.
Η περίπτωση των The Medicine είναι περίεργη, μιας και με το κομμάτι που έφεραν στην ταινία το έχουν σε τρεις versions. Στην ταινία φέρνουν την δεύτερη version ενώ στην κυκλοφορία του soundtrack έχουν την τρίτη version. Μια σύνθεση που αν και ανάλαφρη, ταιριάζει τόσο στη ροή του soundtrack όσο και στη σκηνή της ταινίας. Τα guest φωνητικά της Elisabeth Fraser των Cocteau Twins είναι πετυχημένη μιας και είναι μια από τις πιο σημαντικές ερμηνεύτριες της δεκαετίας του ’90. Συνεργασίες με Massive Attack και This Mortal Coil δεν είναι διόλου τυχαίες.
Το “The Crow” είχε μέσα και άλλες τεράστιες μπάντες
Να πούμε ότι οι Pantera συμμετέχουν μέσα με το “The badge”, ένα κομμάτι που γράφτηκε για έναν ιδιαίτερο λόγο. Έχει να κάνει με την αγριότητα, την βια προς τους ευάλωτους που ασκούν οι αστυνομικοί όπως και με την διαφθορά. Ουσιαστικά είναι ένα κομμάτι που διέπεται από την απαίτηση για υπευθυνότητα και αλλάγη μπροστά σε όλες αυτές τις αδικίες που γίνονται από το χέρι του νόμου. Στην ταινία ακούγεται σε στιγμές έντασης ανάμεσα σε πυροβολισμούς μεταξύ του ήρωα μας, Eric Draven και των κακοποιών. Ένα ουσιαστικά hard core κομμάτι με την προσωπικότητα των παιδιών από το Arlington του Texas διάχυτη.
Οι Nine Inch Nails είναι “τρελοί” και το απέδειξαν
Η τολμηρή διασκευή των Nine Inch Nails στο “Dead souls” των Joy Division ήταν πετυχημένη. Αν και η αλήθεια είναι ότι έπαιξαν με την “φωτιά” για τα καλά. Δύσκολα αγγίζεις τέτοια κομμάτια, όμως εδώ μιλάμε για τους Nine Inch Nails που ίσως είχαν στο soundtrack του “The Crow” ίσως το καλύτερο κομμάτι μαζί με αυτό των The Cure. Να σημειώσουμε εδώ ότι μια από τις πιο αγαπημένες μπάντες του James O’Barr δημιουργό του “The Crow” ήταν οι Joy Division. Πάντως μετά βγήκαν τα πρώην μέλη των New Order και είχαν αναφέρει ότι αυτοί ήταν προορισμένοι να κάνουν διασκευή αυτή την την σύνθεση. Never mind, οι Nine Inch Nails απλά το απογείωσαν το κομμάτι στο “διάστημα”.
Οι Rage Against the Machine δεν θα μπορούσαν να λείπουν
Το “Darkness” πάει πίσω πολύ παλία στην μπάντα Inside Out του Zack de la Rocha, μια Hard core μπάντα που ήταν πιο ακραία από τους Rage Against the Machine του Tom Morello. Πολύ δυνατό κομμάτι που ταιριάζει στην ταινία σε απόλυτο βαθμό, μιας και κουβαλάει αυτό το αίσθημα της οργής και της βιάς πετυχημένα. Ουσιαστικά οι Rage Against the Machine επαναηχογράφησαν το “Darkness of greed” για λογαριασμό του soundtrack και απλά το μετονόμασαν σε “Darkness”. Εξαιρετική σύνθεση!
Οι Stone Temple Pilots ταιριάζουν τέλεια στην ατμόσφαιρα του άλμπουμ
Ναι, η μπαντάρα των Scott Weiland και Dean De Leo έγραψε το “Big empty”, μόνο που δεν προοριζόταν αυτή η σύνθεση για το soundtrack. Όμως μετά το θάνατο του Brandon Lee, άλλξαν γνώμη και αντί για το “Only dying” που προοριζόταν για την κυκλοφορία αυτή, έγραψαν και έδωσαν το “Big empty”. Ένα πολύ καλό κομμάτι ομολογουμένως, αλλά γιαα κάποιο λόγο το “Only dying” είναι ίσως και ισάξιο του. Ίσως επειδή κουβαλάει και αυτή την Sabbath κληρονομιά.
Ένα soundtrack ποικιλόμορφο που ταιριάζει απίστευτα στην ταινία
Οι υπόλοιπες μπάντες για κανένα λόγο δεν υστερούν αλλά και πως να γίνει αυτό. Η ατμόσφαιρα των Violent Femmes σε στοιχειώνei κατευθείαν. Μια μπάντα που υπάρχει από το 1983, με πολύ καλούς δίσκους alternative rock που αριθμούν τους δέκα. Σε αυτή την κυκλοφορία, έχοντας και ένα περιτύλιγμα Alice in Chains απλά διαπρέπουν με την περίεργη ψυχεδέλεια που εκφράζουν. Μια μπάντα που πρέπει να ψάξετε.
Violent Femmes
Rollins και “ξερό ψωμί”
Η μπάντα του Henry Rollins απλά κυκλοφόρησε ένα από τα καλύτερα κομμάτια του άλμπουμ. Ο ήχος του “Ghost rider” πάει πίσω στο 1977 και στην μπάντα Suicide. Ένα σχήμα punk με όλη την σημασία της λέξεως. Εδώ όμως έχουν πάει τον ήχο του κομμάτιου σε πιο Blues. sludge και metal ηχοτόπια και το έχουν απλά “εκτοξεύσει” ποιοτικά. Ένα θαυμάσιο κομμάτι που πάει παρέα με αυτά των Stone Temple Pilots, Rage against the Machine, The Cure και Pantera. Μεγάλος μάστορας ο κυρ Henry και δίκαια είναι μέσα στη μουσική του “The Crow”.
Henry Rollins
Οι Machines of Loving Grace έχουν πιάσει όλη την ατμόσφαιρα του film με το industrial rock που παίζουν. Εντάξει, δεν ανακάλυψαν την πυρίτιδα όταν βγήκαν ως μπάντα αλλά εδώ τα καταφέρνουν περίφημα. Έχοντας ένα κομμάτι που απλά έχει ένα funk ρυθμό τουλάχιστον στο μπάσο και “βιομηχανικά” απλοϊκά riffs, όπως και “άρρωστα” φωνητικά. Ήταν ότι έπρεπε για τον ήχο του φιλμ. Το “Golgotha tenement blues” είναι ένα πολύ καλό κομμάτι και άνετα συνυπάρχει με τα υπόλοιπα.
Machines of Loving Grace
Στα ίδια επίπεδα έρχονται και οι Helmet με το πιο γκαζιάρικο “Milktoast” που βάζει μέσα την rock αισθητική και την punk αλητεία με αρκετά περίεργα φωνητικά. Μαι μπάντα που έχει κάνει αρκετά δημοφιλή καριέρα μέχρι τώρα και η συμμετοχή της στο soundtrack του “The Crow” είναι πετυχημένη.
Οι εκπληκτικόι For Love not Lisa
Συνεχίζουμε την αναδρομή μας σε αυτό το ξεχωριστό και διαχρονικό soundtrack με τους For Love not Lisa. Οι Αμερικάνοι Hard Rockers δεν είναι τυχαίοι γενικά, μιας και ήταν opening act στην πρώτη τους περιοδεία για λογαριασμό των Rage Against the Machine. Στην ταινία συμμετείχαν με το “Slip slide melting” το οποίο έγινε επιτυχία κατευθείαν και “έπαιζε” συχνά-πυκνά στο Headbanger’s Ball. Το “Merge” που κυκλοφόρησε το 1993 θεωρείται ένα από τα κλασσικά alternative hard rock αλμπουμ για την εποχή. Η μπάντα “διέλυσε” μετά και την κυκλοφορία του δεύτερου τους άλμπουμ, “Information Superdriveway”.
Τα άδερφια Reid είναι γνωστά ως “πρόδρομοι” του showgaze and noise pop ειδών της μουσικής βιομηχανίας. Ξεκίνησαν το 1983 από το East Killbride της Σκωτίας με την δημιουργία των The Jesus and Mary Chain. Μια μπάντα που έχει στο ενεργητικό της οκτώ studio album και έχει μπει στα UK Charts 40 φορές και χτύπησαν κορυφή δυο φορές στο Top 10 hits. Το “Snakedriver” που συμμετέχει στο “The Crow” απλά επιβεβάιωσε την φήμη τους ως μια από τις πιο επιδραστικές μπάντες στο είδος που πρεσβεύουν. Μια μπάντα που δεν απογοήτευσε ποτέ.
Τελευταίους αφήσαμε τους industrial rockers My Life with the Thrill Kill Kult. Έχουν κυκλοφορήσει 12 άλμπουμ εξαιρετικού industrial rock και έχουν περιοδεύσει με Ministry καπου το 1987. Μια μπάντα που πραγματικά αξίζει να την ψάξετε γιατί έχει στο ενεργητικό της δουλειές που έχουν επηρεάσει κόσμο και κοσμάκι. Στο OST “The Crow” συμμετέχουν με το “After the flesh”, ένα κομμάτι που ταιριάζει τέλεια με την ατμόσφαιρα της ταινίας.
Η ιστορία πίσω από τα “γυρίσματα”
Αν θέλουμε να μιλήσουμε για το πως ήταν η φάση εκείνη την εποχή στη σκηνή, θα πρέπει να φέρουμε τα λόγια του Buzz McCoy εδώ. Όπως έχει αναφέρει το “γύρισμα” πραγματοποιήθηκε κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες σε ένα εγκαταλελειμένο εργοστάσιο τσιμέντου. Είχε γύρω στους -20 βαθμούς και αυτοί στο δωμάτιο τους είχαν μια θερμάστρα για να αράζουν.
My Life with the Thrill Kill Kult
Όμως το κοινό που ήταν εκεί και συμμετείχε δεν είχε τίποτα για θέρμανση. Έβγαζαν τις μπλούζες τους, έμπαιναν μέσα για το γύρισμα και μετά ξανά στο κρύο. Πραγματικά πάγωναν. Έτρεμαν μέσα σε κουβέρτες για ώρες και μετά σηκώνονταν και χόρευαν και μετά πήγαιναν να ξαπλώσουν και να τρέμουν μέσα σε κουβέρτες και το κάναμε για δύο μέρες. Η ταινία “The Crow” απλά έδωσε τότε την ατμόσφαιρα της εποχής.
Η σημασία του OST “The Crow”
Είναι από τις λίγες φορές που μια μουσική επένδυση ταιριάζει τόσο έντονα στην εποχή που κυκλοφόρησε μια ταινία. Η αρχή των nineties ήταν μια εξέγερση για την Rock/Hard Rock/Metal βιομηχανία. Ειδικά στις ΗΠΑ και στην Μεγάλη Βρετανία ξεπηδούσαν μπάντες και έβγαζαν hit κάθε Σαββάτο ας πούμε. Εδώ λοιπόν παρουσιάσαμε κάποιες μπάντες που “έντυσαν” μουσικά μια ταινία που θεωρείται CULT από τους περισσότερους κριτικούς κινηματογράαφου.
O Brandon Lee στο ρόλο του Eric Draven στην ταινία “The Crow”
Με την σειρά τους λοιπόν έδωσαν ένα soundtrack που θεωρείται CULT για την μουσική βιομηχανία. Η “έκρηξη” του Grunge και του Industrial τότε ξεσήκωσαν πολύ κόσμο με την αλητεία τους και τους έφερε δίπλα δίπλα στα σκληρά ακούσματα μας. Η δυτική ακτή των ΗΠΑ μεγαλούργησε τότε και “γέννησε” μπάντες που άφησαν ιστορία. Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε δεκάδες, μπορεί να “χυτπάγαμε” και εκατοντάδα.
O Brandon Lee στο ρόλο του Eric Draven στην ταινία “The Crow”
Τα σχήματα που συμμετείχαν στο soundtrack του “The Crow” ήταν μια και μια από τις καλύτερες επιλογές που θα μπορούσαν να κάνουν. Ας πούμε δεν θα μπορούσαν μέσα να μπουν οι U2 ή οι Savage Garden για παράδειγμα. Θέλαμε εδώ μέσα αλητεία που θα έβγαζε οργή και θυμό. Όπως βέβαια και λίγο ρομάντζο με την καταλλήλη ερμηνεύτρια, όπως ήταν η Jane Siberry. Όλα εδώ έγιναν ΣΩΣΤΑ. Δεν υπάρχει το πραμικρό λάθος τόσο στην ταινία όσο και στη μουσική που την “ντύνει” τόσο επιτυχημένα. Το soundtrack της ταινίας “The Crow” αντανακλά πλήρως μια εποχή που θα θέλαμε οι πλείστοι να επιστρέψει κάποια στιγμή. Και με αυτή την πρόταση δίνω τέλος σε αυτό το άρθρο.
Ο Fatboy Slim στις 19 Απριλίου 1999 κυκλοφόρησε το Right Here, Right Now ένα κομμάτι που έρχεται 4ο στη σειρά από το δεύτερο στούντιο άλμπουμ του, You’ve Come a Long Way, Baby (1998).
Charts & αναγνωσιμότητα
Το Right Here, Right Now έφτασε στη δεύτερη θέση του UK Singles Chart ενώ προστέθηκε στα top-40 σε Αυστραλία, Ελλάδα, Ισλανδία, Ιρλανδία, Νέα Ζηλανδία και στην περιοχή της Βαλλονίας του Βελγίου.
Fatboy-Slim-cover-You’ve Come A Long Way Baby
Weekly charts
Chart (1999) Peak position
Australia (ARIA) 28
Belgium (Ultratip Bubbling Under Flanders) 5
Belgium (Ultratop 50 Wallonia) 37
Europe (Eurochart Hot 100) 12
France (SNEP) 56
Germany (GfK) 47
Greece (IFPI) 6
Iceland (Íslenski Listinn Topp 40) 2
Ireland (IRMA) 13
Netherlands (Single Top 100) 56
New Zealand (Recorded Music NZ) 25
Scotland (OCC) 3
Sweden (Sverigetopplistan) 54
UK Singles (OCC) 2
UK Dance (OCC) 2
UK Indie (OCC) 1
Το single αυτό είχε μια τρελή ανοδική πορεία, που ίσως κάποιοι να μην το είχαν στο μυαλό τους. Αν και από μόνο του κατάφερε να μαγέψει αρκετό κόσμο, παρόλα αυτά το χεράκι της έβαλε και η διαφήμιση. Αυτό σημαίνει πως μέσω εταιριών που διεκδίκησαν το κομμάτι, όπως η Adidas σε διαφημιστικό spot, έδωσαν ένα boost παραπάνω ώστε να το κάνει παγκοσμίως γνωστό.
Το αποτέλεσμα αυτού ήταν να ψηφιστεί από τους αναγνώστες του Mixmag ως ο 10ος καλύτερος χορευτικός δίσκος όλων των εποχών.
right here right now
Fanfact
Το 2004, ο αρχηγός του Εργατικού Κόμματος, Tony Blair, χρησιμοποίησε το τραγούδι κατά τη διάρκεια συνεδρίου του Κόμματος χωρίς όμως την άδεια του Norman Quentin Cook /Fatboy Slim. Αυτό έγινε μόλις ένα χρόνο μετά την έναρξη του πολέμου στο Ιράκ.Ο Cook αντιτάχθηκε ανοιχτά στη χρήση του κομματιού για αυτό το λόγο, υποστηρίζοντας ότι η χρήση “υπονοεί ότι υποστηρίζω τον Blair. Τίποτα δεν θα μπορούσε να απέχει περισσότερο από την αλήθεια“.
Στις 8 Οκτωβρίου 2019, ο Fatboy Slim δημιούργησε ένα remix του Right Here, Right Now χρησιμοποιώντας την ομιλία της περιβαλλοντικής ακτιβίστριας Greta Thunberg στα Ηνωμένα Έθνη.
Το single χρησιμοποιήθηκε για την εναρκτήρια ακολουθία του πιλοτικού επεισοδίου της τηλεοπτικής σειράς Third Watch, ενώ εμφανίστηκε σε trailer των ταινιών The Virgin Suicides, Crank και Carnage.
The samples behind
Κάθε μεγάλη επιτυχία κρύβει πίσω της διαμαντάκια και μια ιστορία να διηγηθεί. Έτσι και το κομμάτι Right Here, Right Now του Fatboy Slim.
Ένα κομμάτι που το 1999 το θυμάμαι να παίζει στα μουσικά κανάλια της εποχής, αλλά και στις ραδιοφωνικές εκπομπές. Το video μου είχε κάνει ιδιαίτερη εντύπωση, όπως και όσα ακολούθησαν από τον δίσκο You’ve Come a Long Way, Baby,
Το τραγούδι έχει δείγματα από το ‘Ashes, the Rain & I‘ του James Gang, το stepin out κ.α για να ολοκληρωθεί με ένα απόσπασμα της Angela Bassett από την αμερικανική ταινία θρίλερ επιστημονικής φαντασίας Strange Days (1995).
Ashes, the Rain and I James Gang
Το Ashes, the Rain and I
ανήκει στον James Gang και είναι δημιούργημα του 1970, με παραγωγό τον Bill Szymczyk.
Έχει χρησιμοποιηθεί ως δείγμα σε πολλά κομμάτια όπως τα:
Η αρχή έγινε από το Right Here, Right Now του Fatboy Slim το 1998
Only Sequences Change από Blockhead το 2009
Blow από Camo & Krooked το 2009
Flamenco από Sub Focus το 2006
ビートモクソモネェカラキキナ (2016 Remix) από DJ Ryow feat. 般若 and 漢 a.k.a. GAMI το2016
Rodeo του Bimini το 2023
Moon Fever από Air το 2012
Το EP Timber
περιέχει 7 εκδοχές του τραγουδιού.
Coldcut & Hexstatic – Timber
Το Timber
είναι το τελευταίο μέρος της τριλογίας natural rhythms της κολεκτίβας Coldcut και Hex, με κύριο τον Stuart Warren Hill (Hexstatic).
Το γνωρίζατε πως το κομμάτι «Timber» περιέχει ηχητικά δείγματα από δραστηριότητες υλοτομίας που πραγματοποιούνται από μια ταινία της Greenpeace για την καταστροφή των τροπικών δασών;
Το αρχικό βίντεο του τραγουδιού σχεδιάστηκε από το συγκρότημα ως διαμαρτυρία ενάντια στις υπερβολές της βιομηχανίας υλοτομίας.
Το 2001 το βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες βρέθηκε να συμπεριλαμβάνει το τραγούδι στην κατηγορία με τα περισσότερα μουσικά βίντεο για ένα τραγούδι.
Υπάρχουν 5 διαφορετικά βίντεο για το τραγούδι: η αρχική μίξη, το remix της EBN, της LPC, του Clifford Gilberto και των Gnomadic.
“This is your life, right here right now, it’s real.”
Το Strange Days
είναι αμερικανική ταινία θρίλερ επιστημονικής φαντασίας του 1995. Η σκηνοθεσία είναι της Kathryn Bigelow, το σενάριο στους James Cameron και Jay Cocks ενώ είναι βασισμένο σε σενάριο του Cameron.
Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Ralph Fiennes, Angela Bassett, Juliette Lewis, Tom Sizemore, Michael Wincott, Brigitte Bako και Vincent D’Onofrio.
Norman Quentin Cook /Fatboy Slim
Τον Fatboy slim τον συναντήσαμε σχετικά πρόσφατα στην Ελλάδα, πριν από 2 χρόνια, στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.
Η συναυλία είχε ελεύθερη είσοδο και όπως μπορείτε να καταλάβετε γινόταν ο χαμός! Ένα πλήθος που το μόνο που ήξερε να κάνει, ήταν να χορεύει και να τραγουδάει. Η αλήθεια είναι πως χάσαμε πολλά λίτρα ιδρώτα εκείνη τη μέρα.
Fatboy Slim’s Role Model
Bio
Μέχρι τα μέσα των 90s, o Norman Quentin Cookήταν μια υπολογίσιμη φιγούρα στην βρετανική σκηνή. Παρασύρθηκε ως έφηβος από τη λαίλαπα του punk κι αφιερώθηκε στο μπάσο τόσο ως μέλος νεανικών συγκροτημάτων όσο και ως DJ.
Έγινε γνωστός ως μπασίστας των 80s indie αουτσάιντερ Τhe Housemartins και μόλις το γκρουπ διαλύθηκε, επέστρεψε στο Μπράιτον των φοιτητικών του χρόνων μπαίνοντας σιγά σιγά στο ηλεκτρονικό μονοπάτι.
Fatboy Slim’s You’ve Come a Long Way Baby
The video
Τέλος ας μιλήσουμε για το δημιούργημα των Hammer & Tongs. Είναι ένας περίτεχνος φόρος τιμής στη διάσημη εναρκτήρια σκηνή της γαλλικής εκπαιδευτικής σειράς Once Upon a Time… Man. Στην ουσία είναι ένα χρονοδιάγραμμα που απεικονίζει ολόκληρη τη διαδικασία της ανθρώπινης εξέλιξης συμπυκνωμένη σε τρεισήμισι λεπτά.
Η αρχή του βίντεο τοποθετείται «350 δισεκατομμύρια χρόνια πριν» και ξεκινά με έναν μονοκύτταρο ευκαρυώτη στον ωκεανό να μεταμορφώνεται σε μέδουσα, ένα υδρόβιο πλάσμα που μοιάζει με σκουλήκι, ένα ψάρι-σωλήνα, ένα καμπυλόψαρο και στη συνέχεια ένα ψάρι που μοιάζει με μπαρακούντα.
Μια ολόκληρη ιστορία ξετυλίγεται που δε γίνεται να σε αφήσει αδιάφορο!
«I’m #1 so why try harder?».
Η κατάληψη του είναι ένας άνθρωπος περπατάει σε περιβάλλον πόλης και τρώει ένα χάμπουργκερ (το οποίο προέρχεται από ένα χαρτόνι με το ομοίωμα του ίδιου του Fatboy Slim), βγάζει τις τρίχες του προσώπου του και μεταμορφώνεται στον παχύσαρκο χαρακτήρα που απεικονίζεται στο εξώφυλλο του άλμπουμ.
Οι THISQUIETARMY γιορτάζουν δύο δεκαετίες καθηλωτικής δεξιοτεχνίας στην κιθάρα με μια αποκλειστική, μοναδική στο είδος της εμφάνιση πλήρους μπάντας που σχεδιάστηκε ειδικά για το Dunk! Festival. Κάτι περισσότερο από μια σημαντική περίσταση. Αλλά η 10η επέτειος για την περιβόητη εμφάνιση των THISQUIETARMY στο δάσος στο Dunk! Festival το 2015. Μετά την ανακοίνωση του φεστιβάλ, το one-man-project του Eric Quach είναι στην ευχάριστη θέση να αποκαλύψει τις λεπτομέρειες για το επερχόμενο LP του – ‘Langue Hybride‘.
thisquietarmy – langue hybride cover
Γράφτηκε και ενορχηστρώθηκε σε λιγότερο από ένα μήνα κατά τη διάρκεια του μουσικού residency του thisquietarmy στο Centre d’Expérimentation Musical (CEM) στην περιοχή Saguenay-Lac-St-Jean του Κεμπέκ. «Ο στόχος του residency ήταν να παρουσιάσω μια ώρα μουσικής έτοιμη να παιχτεί ζωντανά, να ηχογραφηθεί και να βιντεοσκοπηθεί μπροστά σε κοινό, πράγμα που σήμαινε ότι έπρεπε να γράψω νέα μουσική από το μηδέν από την πρώτη μέρα εκεί, με ανθρώπους που δεν είχα γνωρίσει ούτε είχα παίξει μαζί τους στο παρελθόν.» – εξηγεί ο Eric Quach μιλώντας για τη φύση της συγγραφικής διαδικασίας.
« Συνεργάστηκα με εντεταλμένους τοπικούς session μουσικούς που είχαν συμβληθεί από το μουσικό κέντρο, όπου έκανα το residency μου. Αποδείχθηκε ότι ήταν ένα μείγμα από κλασικούς μουσικούς που είχαν συνηθίσει να παίζουν αυστηρά παρτιτούρες και μουσικούς της τζαζ/φανκ/ροκ που ήταν πραγματικά μέσα στο πνεύμα του «τζαμάρισμα». Έπρεπε να βρούμε τρόπους να τους βγάλουμε όλους έξω από τη ζώνη άνεσής τους, προκειμένου να γεφυρώσουμε τον ανοιχτό αυτοσχεδιασμό της τζαζ με την αυστηρή κλασική μουσική, συμπεριλαμβανομένης και της δικής μου!
Το να δουλεύουμε με πολλούς ανθρώπους ταυτόχρονα, ενώ προσπαθούσαμε να συνθέσουμε τη μουσική, να ταξινομήσουμε τις αυτοσχεδιαστικές ιδέες και να τα συνδυάσουμε όλα μαζί ήταν απίστευτα συγκλονιστικό και έντονο. Έπρεπε να δουλέψω πολύ έξω από αυτά τα jam sessions, ακούγοντας ηχογραφήσεις και δημιουργώντας διαγράμματα για τις δομές και για να εκφράσω ρητά ποια διάθεση, μοτίβα, συναισθήματα ήθελα από όλα τα διαφορετικά μέρη. Έτσι, το «Langue Hybride» επεκτείνεται και στις μουσικές και ηχητικές γλώσσες».
Στο τέλος της τρίτης εβδομάδας, η κολεκτίβα των καλλιτεχνών με επικεφαλής τον Quach κατάφερε να συγκεντρώσει 100 άτομα σε μια αίθουσα παρουσιάζοντας τα αποτελέσματα της δουλειάς τους: «…ήταν πραγματικά ένας ολόκληρος χρόνος εργασίας ή δύο, συμπυκνωμένος σε έναν μήνα». Αρκετά για το υλικό που ο Eric αποκαλεί «το πιο φιλόδοξο έργο του». Αλλά επίσης, ένας πλήρης κύκλος, κατά κάποιον τρόπο. Ενώ το πρώτο project του Eric, το Destroyalldreamers ήταν μια καθαρά, μπάντα-προσπάθεια. Οδήγησε στο ξεκίνημα αυτής της Quietarmy με την κυκλοφορία του ‘Wintersleeper’ EP το 2005.
«Οι Destroyalldreamers (2002-2007) ήταν πραγματικά η πρώτη φορά που άρχισα να κάνω μουσική γενικά και οι thisquietarmy ήταν μια σόλο κυκλοφορία κατά της μπάντας, κατά του κανόνα, κατά της ετικέτας». – ως αναφορά σε εκείνη την εποχή της δουλειάς του, ο Eric επανέφερε μια από τις μουσικές ιδέες που παρουσιάστηκαν στο ‘Organismes en aérobiose’ και η οποία είχε μείνει στο ράφι κατά τη διάρκεια της εποχής των Destroyalldreamers. Ο κύκλος έχει κλείσει αυτή τη στιγμή. Πρέπει να τον ζήσεις, να τον αναπνεύσεις και να χαθείς στον χώρο ενός ήχου.
Σε μίξη από τον Eric Quach και mastering από τον Harris Newman (Goodspeed You! Black Emperor, Constellation Records), το ‘Langue Hybride’ κυκλοφορεί στις 18 Απριλίου. Προπαραγγείλτε το νέο LP μέσω του:
– A Thousand Arms στις ΗΠΑ εδώ.
– Consouling Sounds στον υπόλοιπο κόσμο εδώ (CD | LP).
– Bandcamp εδώ.
thisquietarmy live
BIO:
Οι thisquietarmy είναι ένα μοναχικό μονομελές πειραματικό μουσικό πρότζεκτ
με βάση το drone από το Μόντρεαλ του Καναδά. Ενεργός από το 2005, ο Eric Quach διευρύνει συνεχώς τα όρια του ηχητικού κιθαριστικού του πειραματισμού για να δημιουργήσει ένα εντυπωσιακά ευρύ φάσμα δυναμικών ηχοτοπίων συνδυάζοντας υφολογικά & δομικά στοιχεία ambient/electronic, drone/noise, shoegaze/industrial, post-punk/krautrock, black/doom metal.
Ως νεύμα στο υβρίδιο των γλωσσών με τις οποίες μεγάλωσε ο Quach στο Κεμπέκ, ο τίτλος αναφέρεται επίσης εύστοχα στο υβρίδιο των μουσικών γλωσσών που συναντήθηκαν κατά τη διάρκεια αυτού του residency με τη συμμετοχή μουσικών από διαφορετικά υπόβαθρα, όπως η τζαζ, το μέταλ και η κλασική μουσική, που αναμειγνύονται άψογα με τους αυτοδίδακτους ηχητικούς πειραματισμούς και το αυτοσχεδιαστικό στυλ του Quach. Το άλμπουμ του thisquietarmy που προέκυψε αντικατοπτρίζει την εξερεύνηση ενός ευρέος φάσματος ειδών, που αναμειγνύονται επιδέξια με το post-drone όραμά του ως ένα πλούσιο, φιλόδοξο, περίτεχνο έργο.
Οι ζωντανές εμφανίσεις του thisquietarmy, που συχνά παρουσιάζονται ως αυτοσχεδιαστική μουσική σε πραγματικό χρόνο με τα δικά του υπνωτικά αιθέρια οπτικά μέσα, μπορούν να είναι τόσο βαριές και λιωμένες όσο και ήσυχες και εσωστρεφείς. Με πάνω από 40 διαφορετικές κυκλοφορίες σε 25+ διαφορετικές εταιρείες και εκατοντάδες εμφανίσεις σε όλο τον κόσμο, ο Quach παραμένει ένας από τους κορυφαίους πειραματικούς καλλιτέχνες του Καναδά.
Ελληνικό BlackMetal: ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και ιδιαίτερα παρακλάδια της παγκόσμιας Metal σκηνής.
Αν και ξεκίνησε παράλληλα με την έκρηξη του δεύτερου κύματος στη Σκανδιναβία, το ελληνικό Black Metal ανέπτυξε έναν εντελώς ξεχωριστό ήχο, μελωδικό, σκοτεινό και συχνά επηρεασμένο από την ελληνική αρχαιότητα και τον αποκρυφισμό. Από τις πρώτες μπάντες στα τέλη της δεκαετίας του ’80 μέχρι τη σύγχρονη εποχή, η σκηνή έχει περάσει από πολλές φάσεις, συνεχίζοντας να εξελίσσεται.
BlackMetal
Σε αυτό το αφιέρωμα που θα χωριστεί σε 5 μέρη θα γνωρίσουμε τη σκηνή, αναφέροντας τα συγκροτήματα ανά περίοδο. Μπορεί να λείψουν μερικά από αυτά, αλλά είναι τόσο μεγάλη η σκήνη που δε γίνεται αλλιώς. Μπορείτε να διαβάσετε εδώ όλα τα μέρη του αφιερώματος: 2ο Μέρος 3ο Μέρος 4ο Μέρος 5ο Μέρος
1987-1993: Τα Πρώτα Χρόνια και η Γένεση της Σκηνής
Η περίοδος 1987-1993 ήταν η γέννηση της ελληνικής BlackMetal σκηνής, η οποία διαμόρφωσε έναν ξεχωριστό, ατμοσφαιρικό και επικό ήχο που την έκανε μοναδική στο είδος. Η ελληνική σκηνή εκείνη την εποχή ήταν έντονα επηρεασμένη από τους CelticFrost, Bathory και Venom, αλλά ανέπτυξε γρήγορα μια ιδιαίτερη ταυτότητα, διαφορετική από το σκανδιναβικό Black Metal.
Αντί για τον ψυχρό, απόκοσμο ήχο του βορρά, το ελληνικό Black Metal υιοθέτησε ένα πιο μελωδικό, επικό και ατμοσφαιρικό ύφος, με επιρροές από αρχαιοελληνική μυθολογία, αποκρυφισμό και μυστικισμό.
Μπορεί να ήταν ακόμα ακατέργαστος ο ήχος και οι παραγωγές να ήταν και φρικτές σε κάποιες περιπτώσεις, αλλά ήταν μόνο η αρχή για όσα θα ακολουθούσαν.
Οι RottingChrist ιδρύθηκαν το 1987 στην Αθήνα από τους αδερφούς Σάκη (Necromayhem) και Θέμη (Necrosavron)Τόλη. Ξεκίνησαν ως grindcore μπάντα, αλλά σύντομα υιοθέτησαν έναν πιο ατμοσφαιρικό και μελωδικό BlackMetal ήχο, επηρεασμένο από την ευρωπαϊκή σκηνή. Μέλη στην αρχή ήταν ο MagusWampyrDaoloth και ο JimMutilator.
Το 1991 κυκλοφόρησαν το “PassagetoArcturo“, ένα EP με έντονα mid-tempo σημεία, μυσταγωγικά πλήκτρα και επικά riffs. Αυτό τους έκανε να ξεχωρίσουν από τη σκανδιναβική σκηνή, καθώς έδιναν έμφαση στη μελωδία και στη βαριά ατμόσφαιρα, αντί για την ωμή επιθετικότητα.
Το 1993 ήρθε το “ThyMightyContract“, το πρώτο τους full-length album μέσω της Osmose Productions. Αυτό το άλμπουμ θεωρείται από τα θεμέλια στο ελληνικό Black Metal, με χαρακτηριστικό ύφος και επικές μελωδίες.
Το 1994 κυκλοφόρησαν το “NonServiam“, το οποίο συνέχισε την πορεία του προκατόχου του, αλλά με πιο ολοκληρωμένη παραγωγή και ακόμα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της μπάντας, όπως πλούσια μελωδία και ατμόσφαιρα. Το άλμπουμ έχει γίνει κλασικό και σηματοδοτεί το τέλος της πρώτης περιόδου τους.
Varathron (Αθήνα, BlackMetal)
Οι Varathron ιδρύθηκαν το 1988 στα Αθήνα από τον StefanNecroabyssious στα φωνητικά (ex-Kawir, FuneralStorm, Katavasia, Thyrathen, Zaratus), που παραμένει ο μοναδικός σταθερός πυρήνας της μπάντας. Μέλη ήταν ο JimMutilator (μπάσο) και ο Necroslaughter (Vorskaath από Zemial κιθάρα). Θεωρούνται από τους πρωτοπόρους του ελληνικού BlackMetal, μαζί με τους RottingChrist και Necromantia, και χαρακτηρίζονται από έναν μυστηριακό ήχο, επηρεασμένο από τους CelticFrost και Bathory.
Το 1989 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους demo “ProcreationoftheUnalteredEvil“, όπου ο ήχος τους είχε raw black metal αισθητική, αλλά ήδη ξεχώριζε λόγω της ατμόσφαιράς του. Το 1990 ακολούθησε το EP “OneStepBeyondDreams“. Εκεί άρχισαν να διαμορφώνουν τον πιο προσωπικό τους ήχο, με πιο καθαρές παραγωγές και αργά riffs.
Το 1993 κυκλοφόρησαν το “HisMajestyattheSwamp“, το πρώτο τους full-length, το οποίο θεωρείται ένας από τους ακρογωνιαίους λίθους στο ελληνικό Black Metal. Ο δίσκος έχει βαρύ, σκοτεινό και επικό ύφος, με αργά, mid-tempo riffs, ατμοσφαιρικά πλήκτρα και τη χαρακτηριστική βαριά ερμηνεία του StefanNecroabyssious. Συνέχισαν με το “Walpurgisnacht“ (1995), το οποίο εμβάθυνε στον σκοτεινό, τελετουργικό ήχο τους.
Necromantia (Αθήνα, Avant–gardeBlackMetal)
Οι Necromantia ιδρύθηκαν το 1989 στην Αθήνα από τον BaronBlood (μπάσο) και τον MagusWampyrDaoloth (φωνητικά/πλήκτρα). Ξεχώρισαν αμέσως στη σκηνή λόγω της πρωτοποριακής τους απόφασης να αντικαταστήσουν τις κιθάρες με ένα οκτάχορδο μπάσο, δημιουργώντας έναν μοναδικό, βαρύ και απόκοσμο ήχο.
Το 1990 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους EP, “VampiricRituals“, που ανέδειξε το τελετουργικό και ατμοσφαιρικό τους στυλ. Το 1993 κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο τους άλμπουμ, “CrossingtheFieryPath“, το οποίο θεωρείται σήμερα κλασικό. Ο ήχος τους ήταν επικός, με έντονη χρήση πλήκτρων, σαξοφώνου και αφηγήσεων. Οι συνθέσεις είχαν ένα έντονα τελετουργικό ύφος, ενώ η θεματολογία τους επικεντρωνόταν στη μαγεία και τον αποκρυφισμό.
Το 1995 κυκλοφόρησαν το “ScarletEvilWitchingBlack“, το οποίο θεωρείται το αριστούργημά τους. Ο συνδυασμός των ογκωδών μπάσων, των συμφωνικών στοιχείων και των μυστηριακών θεμάτων έκανε το άλμπουμ αυτό ένα από τα πιο ιδιαίτερα στο ελληνικό Black Metal. Κυκλοφόρησαν επίσης σημαντικά άλμπουμ όπως το “AncientPride“ (1997)
Μετά τον θάνατο του BaronBlood το 2019, ο MagusWampyrDaoloth αποφάσισε να κλείσει το κεφάλαιο των Necromantia με το άλμπουμ “TotheDepthsWeDescend…” (2021), έναν φόρο τιμής στον πρώην συνοδοιπόρο του.
ThouArtLord (Αθήνα, Black/DeathMetal)
Οι ThouArtLord σχηματίστηκαν το 1993 από δύο από τις πιο εμβληματικές μορφές της ελληνικής BlackMetal σκηνής: τον MagusWampyrDaoloth(Necromantia) και τον Necromayhem (RottingChrist). Στα φωνητικά ήταν ο Gothmog. Η μπάντα δημιουργήθηκε ως ένα πιο άμεσο, επιθετικό και γρήγορο BlackMetalproject, σε αντίθεση με τις πιο ατμοσφαιρικές και τελετουργικές προσεγγίσεις των βασικών συγκροτημάτων των μελών της.
Το 1994 κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο τους άλμπουμ, “Eosforos“, το οποίο είχε έναν ωμό, επιθετικό Black/DeathMetal ήχο με Thrash επιρροές. Οι κιθάρες ήταν αιχμηρές, τα τύμπανα επιθετικά, ενώ τα φωνητικά συνδύαζαν βαθιά growls και διαπεραστικά screams.
Το 1996 ακολούθησε το δεύτερο άλμπουμ τους, “Apollyon“, το οποίο διατήρησε την επιθετικότητα του πρώτου δίσκου, αλλά με πιο τεχνικές συνθέσεις και πιο βελτιωμένη παραγωγή. Ο ήχος τους πλέον είχε έναν πιο BlackenedDeathMetal χαρακτήρα.
Vorphalack(Αθήνα, BlackMetal)
Οι Vorphalack ιδρύθηκαν στην Αθήνα το 1992 από τον LordAlatoth και ήταν μία από τις πρώτες ελληνικές BlackMetal μπάντες. Μέλη του συγκροτήματος ήταν ο RottingSoul (drums), o Alex (μπάσο, keyboards) και ο Than (κιθάρα). Επηρεασμένοι από τον νορβηγικό και τον ελληνικό ήχο της εποχής, έπαιζαν ένα ωμό και σκοτεινό ελληνικό Black Metal με occult θεματολογίες.
Παρ’ όλο που δεν γνώρισαν μεγάλη mainstream αναγνώριση, η μουσική τους άφησε το δικό της αποτύπωμα στην underground σκηνή. To 1993 κυκλοφορούν το demo τους “IntheSightofDragon” και ένα χρόνο αργότερα το ΕP “UndertheSightofDragon“, μέχρι που ήρθε το 1997 και κυκλοφορουν split album με τους Zephyrous που για μένα είναι από τα καλύτερα splits που έχουν βγει ποτέ!
Nergal (Αθήνα, Black/Death Metal)
Οι Nergal σχηματίστηκαν το 1990 στην Αθήνα και θεωρούνται μία από τις παλαιότερες ελληνικές Black/DeathMetal μπάντες. Ο ήχος τους αρχικά επηρεάστηκε από το πρώιμο DeathMetal, ενώ σταδιακά υιοθέτησαν έναν πιο χαοτικό και σκοτεινό ήχο. Ο ExpulsionAngel ήταν στα πλήκτρα και ο Wintermoon στις κιθάρες και το μπάσο
Το 1992 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους demo, “IntheNameof… Nergal “, το οποίο είχε έναν ωμό και πρωτόγονο BlackMetal ήχο. Οι συνθέσεις ήταν mid-tempo, με βαθιά, στοιχειωτικά φωνητικά και σκοτεινά riffs που θύμιζαν τις πρώιμες δουλειές των Varathron.
Το 1993 κυκλοφόρησαν το EP “LurkingintheShadows“, το οποίο έδειξε μια πιο εξελιγμένη μουσική προσέγγιση, με ατμοσφαιρικά περάσματα. Ο ήχος τους διατήρησε τον ελληνικό BlackMetal χαρακτήρα, αλλά με μια πιο απόκοσμη και μυστικιστική αισθητική.
Το ντεμπούτο τους άλμπουμ “TheWizardofNerath“ (1995) είναι μια χαρακτηριστική κυκλοφορία της ελληνικής σκηνής των ‘90s, με επιρροές από Bathory, RottingChrist και Varathron.
Septicflesh(Αθήνα, Symphonic Black/Death Metal)
Οι Septicflesh ιδρύθηκαν στην Αθήνα το 1990 και είναι ένα από τα πιο αναγνωρισμένα συγκροτήματα της ελληνικής extreme metal σκηνής. Ο ήχος τους αποτελεί έναν μοναδικό συνδυασμό Black και DeathMetal με συμφωνικά στοιχεία, που σταδιακά εξελίχθηκε σε ένα επιβλητικό SymphonicDeathMetal ύφος.
Το 1991 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους demo, “TempleoftheLostRace“, το οποίο είχε έναν ωμό αλλά ατμοσφαιρικό DeathMetal ήχο, με επιβλητικά riffs και μια σκοτεινή αισθητική. Το demo αυτό έδειξε τις πρώτες ενδείξεις του μελωδικού και ατμοσφαιρικού χαρακτήρα που θα αναδείκνυαν στις μελλοντικές τους κυκλοφορίες.
Το 1994 κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο άλμπουμ τους, “MysticPlacesofDawn“, το οποίο εδραίωσε το χαρακτηριστικό τους ύφος. Ο ήχος του άλμπουμ συνδύαζε βαρύ DeathMetal μελωδίες με ατμοσφαιρικά πλήκτρα και ambient περάσματα.
Το 1995 κυκλοφόρησαν το “Esoptron“, ένα άλμπουμ που θεωρείται σημείο-σταθμός για τον ήχο τους. Σε αυτό, η μπάντα εμβάθυνε ακόμα περισσότερο στην ατμόσφαιρα, χρησιμοποιώντας περισσότερα πλήκτρα, μελωδικά περάσματα και μια πιο φιλοσοφική θεματολογία.
Deviser (Αθήνα, ΒlackMetal)
Οι Deviser είναι ένα από τα παλαιότερες ελληνικά συγκροτήματα, ιδρύθηκαν το 1990 στην Αθήνα από τον MattHnaras (φωνητικά, μπάσο) και τον JimKountouris (κιθάρες).
Το στυλ τους συνδυάζει το ελληνικό BlackMetal με μελωδικά και ατμοσφαιρικά στοιχεία, διατηρώντας όμως έναν ωμό και σκοτεινό χαρακτήρα. Το 1992 κυκλοφόρησαν το demo “ThyBlackestLove“, όπου άρχισαν να διαμορφώνουν το πιο μελωδικό, ατμοσφαιρικό τους ύφος, που τους ξεχώρισε από τις υπόλοιπες ελληνικές μπάντες της εποχής.
Το 1994 κυκλοφόρησαν το EP “TheRevelationofHigherMysteries“, το οποίο είναι και το πιο γνωστό τους έργο αυτής της περιόδου. Το ντεμπούτο άλμπουμ τους, “UnspeakableCults“ (1996), τους καθιέρωσε στην underground σκηνή, ενώ το επόμενο, “TransmissiontoChaos“ (1998), ανέδειξε την πιο τεχνική και μελωδική πλευρά τους.
Zemial (Αθήνα, Βlack/ΤhrashMetal)
Οι Zemial ιδρύθηκαν το 1989 στην Αθήνα και είναι το προσωπικό project του ArchonVorskaath. Η μουσική τους χαρακτηρίζεται από έναν επικό, Bathory-ικό ήχο, ενώ στο πέρασμα των χρόνων έχουν πειραματιστεί με διάφορα στοιχεία του BlackMetal και thrashmetal. H εξέλιξή τους περιλαμβάνει πιο ατμοσφαιρικά στοιχεία, καθιστώντας τους μία από τις πιο ιδιαίτερες ελληνικές extreme metal μπάντες.
Το 1992 κυκλοφόρησαν το demo “Necrolatry“, το οποίο είχε έναν ωμό, σκοτεινό και old–school ήχο, θυμίζοντας τους πρώιμους Bathory. Το 1993 κυκλοφόρησαν το EP “SleepingUnderTartarus“, το οποίο θεωρείται κλασικό στο ελληνικό Black Metal χώρο. Εδώ η μπάντα ανέπτυξε έναν πιο ατμοσφαιρικό, επικό ήχο, διατηρώντας όμως την old-school αισθητική τους. Τα κομμάτια είχαν αργά riffs, αλλά και δυναμικά ξεσπάσματα. Το “FortheGloryofUR” (1996) και το “Nykta” (2013) είναι δύο από τις πιο ενδιαφέρουσες κυκλοφορίες τους.
Agatus (Αθήνα, BlackMetal)
Οι Agatus ιδρύθηκαν το 1992 στην Αθήνα από τον EskarththeDarkOne, τον αδερφό του ArchonVorskaath των Zemial, ο οποίος είναι ο κύριος συνθέτης και μέλος της μπάντας. Το στυλ τους εξελίχθηκε από το παραδοσιακό ελληνικό BlackMetal σε ένα υβρίδιο που συνδυάζει Epic, Heavy και BlackMetal στοιχεία.
Το 1992 κυκλοφόρησαν το demo “Night of the Dark Ages”. Οι κιθάρες ήταν πιο μελωδικές και οι δομές των τραγουδιών πιο “παραδοσιακές” σε σύγκριση με τον υπόλοιπο ελληνικό BlackMetal ήχο της εποχής.
Το 1994 ακολούθησε το “RiteofMetamorphosis” (EP), που ανέδειξε ακόμα περισσότερο την ιδιαίτερη μουσική ταυτότητα της μπάντας. Ο ήχος είχε επικές μελωδίες και ατμοσφαιρικά περάσματα, ενώ η θεματολογία περιστρεφόταν γύρω από σκοτεινή φαντασία.
Το 1995 κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο άλμπουμ τους, “DawnofMartyrdom“, το οποίο θεωρείται πλέον κλασικό στον χώρο του ελληνικού underground.
Kawir(Αθήνα, Pagan Black Metal)
Οι Kawir ιδρύθηκαν στην Αθήνα το 1993 και είναι μία από τις πρώτες μπάντες που υιοθέτησαν αποκλειστικά αρχαιοελληνική θεματολογία στο Paganελληνικό Black Metal. Οι στίχοι τους αντλούν έμπνευση από την ελληνική μυθολογία, την αρχαία θρησκεία και την παράδοση, ενώ η μουσική τους συνδυάζει ατμοσφαιρικό BlackMetal με παραδοσιακά ελληνικά στοιχεία, χρησιμοποιώντας συχνά αρχαιοελληνικά όργανα και χορωδιακά φωνητικά. Βασικό μέλος της μπάντας είναι ο Therthonax.
Η μπάντα κυκλοφόρησε το πρώτο της demo “Sinn (TheBlazingQueen)” to 1993 και το “Eumenides“ (1994) που θεωρούνται cult στον χώρο. Ακολούθησε το ντεμπούτο άλμπουμ “ToCavirs“ (1997), το οποίο εδραίωσε τον χαρακτηριστικό τους ήχο. Με το “Epoptia“ (1999) έδειξαν την εξέλιξη του ήχου τους, με πιο περίτεχνες ενορχηστρώσεις και έντονη χρήση αρχαιοελληνικών στοιχείων.
Nightfall (Αθήνα – Melodic/Atmospheric Black Metal)
Οι Nightfall είναι μία από τις πρωτοπόρες μπάντες του ελληνικού extrememetal, ιδρυμένοι το 1991 στην Αθήνα από τον Ευθύμη Καραδήμα (φωνητικά, μπάσο). Ξεχώρισαν για το μελωδικό και ατμοσφαιρικό Black/DeathMetal ύφος τους, ενσωματώνοντας Gothic και συμφωνικά στοιχεία, κάτι που τους διαφοροποίησε από τις υπόλοιπες μπάντες της ελληνικής σκηνής.
Το ντεμπούτο τους, “ParadeintoCenturies“ (1992), ανέδειξε τον μελωδικό τους χαρακτήρα, ενώ άλμπουμ όπως “AthenianEchoes“ (1995) και “LesbianShow“ (1997) διεύρυναν τον ήχο τους, ενσωματώνοντας πιο avant-garde επιρροές.
Ο Ευθύμης Καραδήμας παρέμεινε ο βασικός συνθέτης και κινητήρια δύναμη της μπάντας, με τη σύνθεση των μελών να αλλάζει συχνά κατά τη διάρκεια της πορείας τους.
The Elysian Fields (Αθήνα, Black/Death Metal)
Οι TheElysianFields ιδρύθηκαν το 1994 στην Αθήνα και κινήθηκαν στον χώρο του μελωδικού Black/DeathMetal, ενσωματώνοντας συμφωνικά και ατμοσφαιρικά στοιχεία στη μουσική τους. Ξεχώρισαν για τις επιρροές από gothic και κλασική μουσική, δημιουργώντας έναν ιδιαίτερο και σκοτεινό ήχο. Τα βασικά μέλη της μπάντας ήταν ο BillA. (κιθάρες, φωνητικά), ο Chris (πλήκτρα, προγραμματισμός) και ο GiannisP. (μπάσο).
Το 1994 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους demo, “OdysseyintotheShadowofLight“, το οποίο ανέδειξε τη μελωδική και συμφωνική τους προσέγγιση. Ήδη από τότε, οι ενορχηστρώσεις περιλάμβαναν πλήκτρα, ακουστικά περάσματα και επικές ατμόσφαιρες, ενώ τα φωνητικά κινούνταν σε Black ύφος.
Το 1995 κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο άλμπουμ τους, “Adelain“, το οποίο θεωρείται από τα σημαντικότερα της ελληνικής μελωδικής extreme metal σκηνής. Ο δίσκος αυτός συνδύαζε γρήγορα riffs, ατμοσφαιρικά πλήκτρα, ακουστικές κιθάρες και μελωδικές lead κιθάρες, ενώ τα φωνητικά εναλλάσσονταν μεταξύ brutal και πιο καθαρών αφηγηματικών περασμάτων.
Το 1998 κυκλοφόρησαν το δεύτερο άλμπουμ τους, “We… TheEnlightened“, το οποίο ανέδειξε ακόμα περισσότερο την κινηματογραφική και συμφωνική πλευρά τους. Τα πλήκτρα είχαν πλέον κυρίαρχο ρόλο, ενώ τα brutal φωνητικά ισορροπούσαν με καθαρά, σχεδόν spoken-word περάσματα, δίνοντας έναν πιο δραματικό τόνο στις συνθέσεις.
Zephyrous (Αθήνα, BlackMetal)
Οι Zephyrous σχηματίστηκαν το 1993 στην Αθήνα και είναι μία από τις πιο παλιές ελληνικές μπάντες. Το ύφος τους ακολουθεί την παραδοσιακό ελληνικό Black Metal στιλ, με επικές μελωδίες, ατμοσφαιρικά synths και mid-tempo ρυθμούς, παρόμοιο με μπάντες όπως οι RottingChrist, Varathron και Necromantia.
Το 1993 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους demo, “EntranceandWanderingontheSevenZones“, που είχε έναν ιδιαίτερο ήχο με επικές μελωδίες και ατμοσφαιρικά στοιχεία. Το 1994 συμμετείχαν στη συλλογή “BlackArtsLeadtoEverlastingSins“, μαζί με μπάντες όπως οι Varathron και Necromantia, γεγονός που τους έδωσε μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα στο underground.
Ακολούθησε το πρώτο τους άλμπουμ “Towards…” το 1999. Παρά τη σπoραδική δισκογραφική τους δραστηριότητα, παραμένουν μια σημαντική underground παρουσία της ελληνικής σκηνής. Η σύνθεσή τους έχει αλλάξει με τα χρόνια, αλλά βασικά μέλη περιλαμβάνουν τον LordWinter (κιθάρες) και τον Nord (drums, πλήκτρα).
Disharmony (Αθήνα, Black/Death Metal)
Οι Disharmony είναι ένα ελληνικό Black Metal συγκρότημα από την Αθήνα, που ιδρύθηκε το 1990. Ο ήχος τους συνδυάζει σκοτεινές ατμόσφαιρες, απόκοσμα riff και έναν ιδιαίτερο μυστικιστικό χαρακτήρα, αντλώντας έμπνευση από τη φιλοσοφία του σκοτεινού μεταφυσικού. Με μια πορεία που ξεκινά από τις αρχές των ‘90s, οι Disharmony έχουν αφήσει το στίγμα τους στη σκηνή. Ιθύνων νους της μπάντας είναι ο DamienKing. Μαζί του ήταν ο CursedPharaoh (κιθάρα), ο BlindPriest (drums) και ο TheMystery (keyboards).
Το 1991 κυκλοφόρησαν το demo “DayofDoom”, το 1992 το “AngelsLament” και το 1993 το “HighPriestess” και το πρώτο τους EP “TheGateofDeeperSleep”.
Οι Disharmony υιοθετούν έναν χαρακτηριστικό BlackenedDeathMetal ήχο με σκοτεινή ατμόσφαιρα και brutal φωνητικά. Μετά από μια μακρά περίοδο αδράνειας από το 1995 έως το 2016, η μπάντα επανήλθε δυναμικά, διατηρώντας τον σκοτεινό χαρακτήρα της και κερδίζοντας νέα ακροατήρια.
_________________
Την επόμενη εβδομάδα θα ακολουθήσει το 2ο μέρος του αφιερώματος.
O Theodoros aka Θοδωρής Δημητρίου, κυκλοφόρησε και επίσημα το πρώτο σόλο project του ‘Every day i die‘. Μιλάμε για την φωνή των ΛΕΥΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ που μετά από χρόνια, τον ακούσαμε σε κάτι εντελώς προσωπικό μα όχι ξένο.
Ο δίσκος βρέθηκε στα χέρια μας και ευχαριστούμε για αυτό τον ίδιο τον καλλιτέχνη, που μας εμπιστεύτηκε.
THEODOROS
Every Day I Die
Ο δίσκος αποτελείται από 10 κομμάτια, που θυμίζουν αυτό το σκοτεινό και γνωστό σε όλους μας άκουσμα. Αυτό δεν είναι έκπληξη και γιατί να τον ακούσαμε θα πείτε. Γιατί πλέον αφορά μια προσωπική επιλογή στίχων και ρυθμών, είτε στα αγγλικά είτε στα ελληνικά -υπάρχει ένα και μοναδικό single- που αποτυπώνει τον δικό του ψυχόκοσμο.
Το electro punk drive, darkwave moods, post-punk μοτίβο φυσικά και το συναντάμε και εδώ. Δεν θα μπορούσε άλλωστε να λείπει από τα ακούσματα που έχουμε συνηθίσει, πάντα με την καλή έννοια.
Τι κρατάω
Όλα τα κομμάτια που ακούμε έχουν το darkwave των 80’s που δένει απόλυτα ισορροπημένα με το σήμερα. Ίσως πιο έντονα ηχεί στα δικά μου τα αυτιά το Sometimes We Dream, που με πάει σε εκείνες τις σκοτεινές σκηνές με τα στρόμπο φώτα και τα παγωμένα βλέματα.
Sometimes We Dream
Sometimes we fly
Το Never Seen The Stars θα μπορούσε άνετα να είναι soundtrack ταινίας. Η εισαγωγή και μόνο με πάει σε σκηνές που διαδραματίζονται στο Βερολίνο, όχι όμως του σήμερα… Μήπως να το κρατήσουμε;
Θα κλείσω με το Sun Behind The Sun που έχει αυτήν την γλυκιά μελαγχολία. Το να περιμένεις κάτι ακόμα κι αν εκείνο κρύβεται πίσω από κουρτίνες ακόμα και την σκιά σου.
Ηχούν τόσο εύκολα στα αυτιά σου και άλλο τόσο μεταδίδουν έναν ηλεκτρισμό στο σώμα, που μόνο να χορέψεις θέλεις.
THEODOROS_ALBUM_Cover
Ο λυρισμός στον στίχο δείχνει την βαθιά απομόνωση που έχουμε τη φθορά και τη διαρκή εσωτερική πάλη που αντιμετωπίζουμε ο κάθε ένας προσωπικά. Διακρίνεις αυτή τη μελαγχολία που ενίοτε είναι σαν αποκούμπι στην καθημερινότητα μας. Άλλοτε πάλι χτυπάει και εκείνη την εσωτερική πόρτα που δεν έχεις ανακαλύψει ακόμα. Πρέπει να ανοίξεις ή όχι; Και αν το έχεις κάνει ήδη;
Είναι λοιπόν ένα ψυχογράφημα, μια εξομολόγηση από καρδιάς προς τον ίνδαλμα που βλέπεις στον καθρέπτη.
THEODOROS ALBUM-Every Day I Die-LP
Never Forget
2. Every Day I Die
3. Sometimes We Dream
4. Wait For The Day
5. Never Seen The Stars
6. Sto Aima
7. Dark Entrance
8. Sun Behind The Sun
9. Flowers In Flames
10. No One Falls
Theodoros
Η νέα αυτή δουλειά κυκλοφόρησε στις 21.02.2025 από την DREAM RITUAL, τη προσωπική δισκογραφική εταιρία και εκδοτικό οίκο του ΘΟΔΩΡΗ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ.
Θα το βρείτε σε Deluxe περιορισμένες εκδόσεις αριθμημένων έγχρωμων βινυλίων LP/ Digipack CD/ Cassette/ T-Shirt και φυσικά είναι διαθέσιμα για προ παραγγελία στο Official Shop: https://dreamritual.gr/
CREDITS:
Μουσική, Στίχοι: ΘΟΔΩΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Ηχογραφήθηκε από τον ΘΟΔΩΡΗ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ στο Dream Ritual Studio
φωνή, synths, programming
Η φωνή ηχογραφήθηκε στο Soundflakes Recording Studio
Ο Έκτορας Τσολάκης έπαιξε και ηχογράφησε κιθάρα στο IIhd. FactoryII
Μίξη, Παραγωγή, Mastering: Έκτορας Τσολάκης στο IIhd FactoryII
Εξώφυλλο & artwork, logo design, φωτογραφία: Melanie Merges-Dimitriou
Ενημερωθείτε και ακολουθήστε τον στα παρακάτω Official Links:
Οι My Bloody Valentine επιβεβαίωσαν τις λεπτομέρειες της πρώτης τους περιοδείας στο Ηνωμένο Βασίλειο για πρώτη φορά μετά από περισσότερο από μια δεκαετία, η οποία θα ξεκινήσει αργότερα μέσα στο έτος.
Οι νέες ημερομηνίες από τους My Bloody Valentine έρχονται αφού προηγουμένως είχαν αποκαλύψει λεπτομέρειες για την πολυαναμενόμενη επιστροφή τους στην Ιρλανδία τον περασμένο Νοέμβριο. Θα παίξουν στο 3Arena του Δουβλίνου στις 22 Νοεμβρίου, το οποίο είναι η πρώτη τους Ιρλανδική headline ημερομηνία από το 1992 και θα είναι η πρώτη τους ζωντανή εμφάνιση από το 2018.
Μετά την εμφάνιση στο Δουβλίνο στις 22 Νοεμβρίου, οι My Bloody Valentine μοιράστηκαν τώρα ότι θα επισκεφθούν τα Aviva Studios του Μάντσεστερ στις 24 Νοεμβρίου, πριν φτάσουν στην Wembley Arena του Λονδίνου στις 25 Νοεμβρίου, πριν η σύντομη περιοδεία τους ολοκληρωθεί στο OVO Hydro στη Γλασκώβη στις 27 Νοεμβρίου.
my bloody valentine live
Η γενική πώληση των εισιτηρίων θα ξεκινήσει στις 4 Απριλίου στις 10πμ. Οι οπαδοί ενθαρρύνονται να εγγραφούν στην ιστοσελίδα του συγκροτήματος μέχρι τις 9 π.μ. της 31ης Μαρτίου για να έχουν πρόσβαση στην προπώληση που θα ξεκινήσει στις 10 π.μ. της 31ης Μαρτίου.
Οι My Bloody Valentine δεν έχουν κυκλοφορήσει ακόμα νέο υλικό
μετά το άλμπουμ τους του 2013, MBV, το οποίο ήταν η πρώτη τους κυκλοφορία μετά από περισσότερα από 20 χρόνια.
my bloody valentine mbv cover
Μιλώντας το 2021, ο frontman Kevin Shields έδωσε μια ενημέρωση για το πολυαναμενόμενο τέταρτο άλμπουμ τους, δηλώνοντας: “Σίγουρα δεν θέλαμε να συνεργαστούμε με μια μεγάλη δισκογραφική εταιρεία, αφού θέλαμε πολύ έλεγχο και ανεξαρτησία. Μπαίνουμε σε συνεργασία με την Domino κυρίως επειδή είναι μία από τις λίγες μεγάλες ανεξάρτητες εταιρείες που έχουν απομείνει στον κόσμο”.
Ο Shields αποκάλυψε επίσης ότι το συγκρότημα σχεδίαζει να κυκλοφορήσει δύο άλμπουμ το 2022, «με ένα διάστημα τουλάχιστον έξι μηνών». Αυτό μάλλον δεν πήγε ως αναμένοταν…
Ωστόσο, έχουμε φτάσει στο 2025 και οι My Bloody Valentine δεν έχουν κυκλοφορήσει ακόμα νέα μουσική, αλλά τα σχέδιά τους για περιοδεία είναι ένα ενθαρρυντικό σημάδι ότι ενδεχομένως υπάρχει φως στον ορίζοντα. Τι ωραία που θα ήταν να πονούσαν τα αυτάκια μας άλλη μια φορά με τις κιθάρες τους….
Με αφορμή τη συμμετοχή των Project Renegade στο Rethymno rocks, είπαμε να ξυπνήσουμε μνήμες από το single No Country For White Flags. Μια καλή αφορμή και αναδρομή.
Το «No Country For White Flags»
εξιστορεί την συνεχή προσπάθεια για την πραγματοποίηση των ονείρων ενός ανθρώπου που έχει γεννηθεί σε έναν τόπο που όλα είναι σχεδιασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε όλο το περιβάλλον του να λειτουργεί εναντίον του.
Το «No Country For White Flags» είναι το πιο τολμηρό και διαφορετικό κομμάτι μας και ολοκληρώνει το ταξίδι στην δυστοπική «Ultra Terra».
Ο καθημερινός αγώνας, οι καθημερινές δυσκολίες, οι αποτυχίες και η επιμονή στην πορεία μας να βρούμε την θέση μας σε αυτόν τον κόσμο είναι κάτι που αντιμετωπίζουμε όλοι με το που ερχόμαστε σε αυτόν τον κόσμο. Το ζούμε δε κάθε πρωί που ξυπνάμε και τις πληγές του, τις επιδράσεις και την καταπόνησή του τις νιώθουμε κάθε βράδυ που πάμε να κοιμηθούμε. Κάθε μέρα είναι ένας πόλεμος και δυστυχώς για εμάς η Ελλάδα δεν είναι μια χώρα για λευκές σημαίες.
Message from Project Renegade
Στο μουσικό σκέλος αποφασίσαμε να αφήσουμε την Μαριάννα να μεταφέρει το μήνυμα και να μιλήσει για πράγματα που μας απασχολούν ακόμα και σήμερα. Το συναίσθημα της αποσύνδεσης με το σπίτι σου μπορεί πραγματικά να επιβαρύνει πολλές πτυχές του εαυτού σου.
Το «No Country For White Flags» είναι το πιο τολμηρό και διαφορετικό κομμάτι μας και ολοκληρώνει το ταξίδι στην δυστοπική «Ultra Terra».
Οι Empty Mirror επιτέλους παρουσιάζουν το album “Deus Profanus” και έρχεται με παρέα.
Είχαμε μιλήσει για αυτή τη νέα δουλειά που φέρει τον τίτλο “Deus Profanus” , κοντά 3 μήνες τώρα και όλο αναρωτιόμασταν αν θα δούμε κάτι από κοντά. Να λοιπόν που ήρθε η ώρα!
Όπως ανακοινώθηκε, την Παρασκευή 4 Απριλίου οι Empty Mirror θα παρουσιάσουν το νέο τους δίσκο “Deus Profanus” και καλούν μαζί τους στην σκηνή του Temple τους διαχρονικούς στην gothic rock σκηνή The Illusion Fades καθώς επίσης και τους ατμοσφαιρικούς Lachrymose από τη Θεσσαλονίκη, για μια αξέχαστη gothic/doom βραδιά!
Όλα αυτά θα γίνουν στο Temple, για αυτό καλό είναι να το αποθηκεύσετε στην ατζέντα σας.
Οι Empty Mirror
είναι ένα Gothic/Doom metal συγκρότημα από την Αθήνα.
Ο καθρέφτης “άδειασε” το σκοτεινό έτος 2020!
Το 2021 ξεκίνησαν οι πρώτες ηχογραφήσεις, καθώς και η προ-παραγωγή του πρώτου τους άλμπουμ.
Empty Mirror
Το 2022 ολοκληρώθηκε το πρώτο τους άλμπουμ “Echoes of Eternity” το οποίο κυκλοφόρησε τον Νοέμβρη του ίδιου έτους.
Το 2023 μπαίνει δυναμικά, τόσο με τη σύνθεση νέων κομματιών όσο και με τη συμμετοχή του συγκροτήματος σε διάφορες συναυλίες και φεστιβάλ.
Empty Mirror-Deus-Profanus-Cover
Το 2024 οι Empty Mirror ξανά μπαίνουν στο στούντιο και ηχογραφούν το δεύτερό τους άλμπουμ. Το single και lyric video clip του “Luminous Child” κυκλοφορεί την 1η Δεκεμβρίου, ως προάγγελος του νέου τους release. Στις 25 Δεκεμβρίου κυκλοφορεί το “Deus Profanus” το οποίο περιλαμβάνει 6 νέα κομμάτια, επηρεασμένα για άλλη μια φορά από τους gothic ήχους των 90s, με διθυραμβικές κριτικές από κοινό και τύπο.
είναι ελληνικό Goth/Rock/Alternative συγκρότημα γνωστό στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Δημιουργήθηκαν το 1989 από τον κιθαρίστα και τραγουδιστή Γιώργο Δέδε και ξεκίνησαν να παίζουν ζωντανά το 1990. Η δισκογραφία τους ξεκινά το 1993 και περιλαμβάνει πέντε studio albums, ΕΡ, μια συλλογή και singles καθώς και συμμετοχές σε διεθνείς συλλογές και soundtracks.
Με ζωντανές εμφανίσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό (όπως το WGT στην Λειψία της Γερμανίας) μαζί με κάποια από τα μεγαλύτερα ονόματα του χωρου (The Gun Club, The Damned, The69 Eyes, London After Midnight, Elusive κ.α) οι The Illusion Fades είναι η μακροβιότερη ενεργή μπάντα του είδους τους στην Ελλάδα.
είναι μια Doom/Heavy metal μπάντα που δημιουργήθηκε το 2013 στη Θεσσαλονίκη. Το ντεμπούτο άλμπουμ τους, “Carpe Noctum”, κυκλοφόρησε το 2015 με μίξη και mastering του Chris Fielding (Primordial, Conan), έχοντας σαν special guest στο τραγούδι “In A Reverie” τον Thomas Vikström (Therion, Candlemass).
Lachrymose
Μετά από αλλαγές στη σύνθεση, οι Lachrymose μοιράζονται την σκηνή με τους Moonspell, Serenity και Loudness και το 2019 κυκλοφορούν το EP με τίτλο “The Unseen”, με μίξη του George Emmanuel (Rotting Christ, Lucifer’s Child) και mastering του Chris Fielding.
Αυτή την περίοδο, οι Lachrymose εργάζονται πάνω σε νέο υλικό, το οποίο αναμένεται να κυκλοφορήσει μέσα στο 2025.
Την Παρασκευή 4 Απριλίου οι Empty Mirror παρουσιάζουν τον νέο τους δίσκο “Deus Profanus” και καλούν μαζί τους στην σκηνή του Temple τους διαχρονικούς στην gothic rock σκηνή The Illusion Fades καθώς επίσης και τους ατμοσφαιρικούς Lachrymose από τη Θεσσαλονίκη, για μια αξέχαστη gothic/doom βραδιά!
είναι ελληνικό Goth/Rock/Alternative συγκρότημα γνωστό στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Δημιουργήθηκαν το 1989 από τον κιθαρίστα και τραγουδιστή Γιώργο Δέδε και ξεκίνησαν να παίζουν ζωντανά το 1990. Η δισκογραφία τους ξεκινά το 1993 και περιλαμβάνει πέντε studio albums, ΕΡ, μια συλλογή και singles καθώς και συμμετοχές σε διεθνείς συλλογές και soundtracks.
Με ζωντανές εμφανίσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό (όπως το WGT στην Λειψία της Γερμανίας) μαζί με κάποια από τα μεγαλύτερα ονόματα του χωρου (The Gun Club, The Damned, The69 Eyes, London After Midnight, Elusive κ.α) οι The Illusion Fades είναι η μακροβιότερη ενεργή μπάντα του είδους τους στην Ελλάδα.
είναι ένα Gothic/Doom metal συγκρότημα από την Αθήνα.
Ο καθρέφτης “άδειασε” το σκοτεινό έτος 2020!
Το 2021 ξεκίνησαν οι πρώτες ηχογραφήσεις, καθώς και η προ-παραγωγή του πρώτου τους άλμπουμ.
Empty Mirror
Το 2022 ολοκληρώθηκε το πρώτο τους άλμπουμ “Echoes of Eternity” το οποίο κυκλοφόρησε τον Νοέμβρη του ίδιου έτους.
Το 2023 μπαίνει δυναμικά, τόσο με τη σύνθεση νέων κομματιών όσο και με τη συμμετοχή του συγκροτήματος σε διάφορες συναυλίες και φεστιβάλ.
Empty Mirror-Deus-Profanus-Cover
Το 2024 οι Empty Mirror ξανά μπαίνουν στο στούντιο και ηχογραφούν το δεύτερό τους άλμπουμ. Το single και lyric video clip του “Luminous Child” κυκλοφορεί την 1η Δεκεμβρίου, ως προάγγελος του νέου τους release. Στις 25 Δεκεμβρίου κυκλοφορεί το “Deus Profanus” το οποίο περιλαμβάνει 6 νέα κομμάτια, επηρεασμένα για άλλη μια φορά από τους gothic ήχους των 90s, με διθυραμβικές κριτικές από κοινό και τύπο.
είναι μια Doom/Heavy metal μπάντα που δημιουργήθηκε το 2013 στη Θεσσαλονίκη. Το ντεμπούτο άλμπουμ τους, “Carpe Noctum”, κυκλοφόρησε το 2015 με μίξη και mastering του Chris Fielding (Primordial, Conan), έχοντας σαν special guest στο τραγούδι “In A Reverie” τον Thomas Vikström (Therion, Candlemass).
Lachrymose
Μετά από αλλαγές στη σύνθεση, οι Lachrymose μοιράζονται την σκηνή με τους Moonspell, Serenity και Loudness και το 2019 κυκλοφορούν το EP με τίτλο “The Unseen”, με μίξη του George Emmanuel (Rotting Christ, Lucifer’s Child) και mastering του Chris Fielding.
Αυτή την περίοδο, οι Lachrymose εργάζονται πάνω σε νέο υλικό, το οποίο αναμένεται να κυκλοφορήσει μέσα στο 2025.
Οι Dreamlongdead, σε μία από τις σπάνιες πλέον τους ζωντανές εμφανίσεις, παρουσιάζουν για 1η φορά στην σκήνη το υλικό του μεγαλιθικού “Derelict”, στην τερατώδη ολότητα και πλήρη διάρκεια του.
2πλη ζωντανή παρουσίασή, με τους Sarcastic Obedience και το δαιδαλώδες death metal του σαρωτικού ντεμπούτου full length τους “Fading Faith”, ενώ οι Kiva band έρχονται από σειρά ζωντανών εμφανίσεων να απλώσουν το post/sludge σκοτάδι του εντυπωσιακού ντεμπούτου full length τους “An Elegy of Scars and Past Reflections”.
Τρεις μπάντες που έκαναν αίσθηση με τις κυκλοφορίες τους στο πολυσύχναστο μουσικό τοπίο του 2024, σε ένα live που κανένας φίλος του ακραίου ήχου δεν πρέπει να χάσει!
Οπότε μη ξεχάσεις να το προσθέσεις στην ατζέντα σου!
Αποκαλέστε το «death metal of doom» ή «doom metal of death» αν προτιμάτε, ωστόσο οι DreamLongDead περιγράφουν τη μουσική τους ως «the soundtrack of a George Romero directed, grainy super 8 shot, black & white zombie exploitation flick, about a meta-apocalyptic world where only cannibals and junkies survive. The testament of a ravaged planet which the Ancient Ones have reclaimed in their abominable talons and tentacles».
Με άλλα λόγια, οι DreamLongDead παραδίδουν εξαιρετικά βαρύ, αμείλικτο metal, με διπλά φωνητικά κολοσσιαίων διαστάσεων, διατηρώντας παράλληλα μια οργανική προσέγγιση και δημιουργώντας ένα ηχητικό τοπίο που είναι ταυτόχρονα συντριπτικό και συναρπαστικό.
Έχοντας συμμετάσχει σε διάφορα άλλα projects από τη δεκαετία του ’90, τα μέλη των DreamLongDead δεν είναι νεοφερμένοι στη ελληνική underground metal σκηνή. Ξεκινώντας την πορεία τους το 2011, η μπάντα έχει ήδη κυκλοφορήσει τρία DIY άλμπουμ μέχρι το 2018 και έχει παίξει εκτενώς δίπλα σε συγκροτήματα όπως οι Pentagram, Oranssi Pazuzu, Obliteration, Dead Congregation, Suicidal Angels, Universe217, Agnes Vein και άλλα, αποκτώντας φήμη για τις «heavier than thou» ζωντανές εμφανίσεις τους.
Μετά από έναν εξαετή λήθαργο, οι DreamLongDead αναδύθηκαν ξανά το 2024 με την κυκλοφορία του πιο προσφάτου δίσκου τους, του “Derelict”. Ένα ηχητικό ταξίδι που δημιουργήθηκε σχολαστικά με τη χρήση αναλογικού εξοπλισμού και κονσόλας στην Αθήνα, εξασφαλίζοντας έναν αυθεντικό, πλούσιο ηχητικό χαρακτήρα. Το mastering ανέλαβε ο Jack Control στα Enormous Door Mastering (Darkthrone, Coffin Storm, Aura Noir, VoidCeremony, Frozen Soul) στο Austin του Texas.
Το “Derelict”
ηχογραφήθηκε με ανανεωμένη σύνθεση, εγχέοντας νέα ενέργεια και δημιουργικότητα στο συγκρότημα.
Ο Μάνος Γιακουμάκης (Universe217, πρώην-Infidel) στα τύμπανα και ο Αχιλλέας Χαρμπίλας (Bastard Sword, 2 by Bukowski) στις κιθάρες, τα συνθεσάιζερ και τα πλήκτρα, ενώθηκαν με τα ιδρυτικά και μακροχρόνια μέλη Τάσο Παλαιολόγο (πρώην-Thee Holy Strangers/Down & Out/The 700 Machines) στα φωνητικά και τις κιθάρες, Γιάννη Πούσιο (πρώην-Infidel) στα φωνητικά και Λεωνίδα Βρανά (Under the Sun, πρώην-Invocation) στο μπάσο, σχηματίζοντας μια νέα ομάδα που ουσιαστικά αποτελουντάν από παλιούς φίλους.
Διαρκώντας πάνω από 60 λεπτά, το “Derelict” είναι ένα επικό έργο που αποτελείται από έξι κομμάτια, τα οποία διατρέχουν τρεις εννοιολογικές και θεματικές σφαίρες, μεταφέροντας τον ακροατή από τα βάθη του τάφου σε παγωμένες ηφαιστειακές ερήμους και από εκεί στο άπειρο, δίχως αστέρια, κενό.
Μουσικά, το άλμπουμ βασίζεται στα καθιερωμένα doom/death/post metal θεμέλια της μπάντας, ενώ εξερευνά περαιτέρω τις κινηματογραφικές και progressive φιλοδοξίες, που ανέκαθεν υποβόσκαν, έστω και σε λιγότερο ή περισσότερο, λανθάνουσα μορφή, στον ήχο των DreamLongDead.
Επιπλέον, το ενοχλητικά υπερβατικό έργο του διαβόητου Πολωνού σουρεαλιστή καλλιτέχνη Zdzisław Beksiński κοσμεί το εξώφυλλο του άλμπουμ, παρέχοντας το πιο κατάλληλο τοπίο για να απεικονίσει τις δονήσεις της μουσικής της μπάντας.
Τώρα, και με την επιστροφή πλέον του ιδρυτικού drummer της μπάντας Τόλη Θεοδωρίδη [Catapult the Sun, πρώην-Automaton(live), πρώην-Hellroad Caravan], είναι η ώρα για τους DreamLongDead να αναλάβουν το, διόλου ευκαταφρόνητο, έργο της ζωντανής παρουσίασης του μονολιθικού υλίκου του “Derelict”. You’ve been warned!
Discography:
– “Derelict” (CD album – 2024)
– “UMBRA” (CD/LP album – 2018)
– Abyssus/ Slaughtered Priest/ Death Courier/ DreamLongDead (4-way split 7’’ EP – 2016)
– “AriseHowlingDarkness: Of Cyclopean Masonry and Non-Euclidean Geometry” (CD album – 2015)
– “MadnessDeadLive: Live Invocations to the Ones That Lurk at the Threshold” (digital live EP – 2013)
– “MadnessDeadGrave: Invocations Three to the Ones That Lurk at the Threshold” (CD/Tape album – 2012)
Οι Sarcastic Obedience ένα σχήμα που ξεκίνησε με τις βλέψεις των παλιών Sepultura και Death στο βίαιο Thrash/Death ήχο που μεσουρανούσε στα late 80s/early 90s, κυκλοφόρησαν ανεξάρτητα το EP “Internal Disturbance” το 2013.
Με την ωρίμανση του σχήματος κατά τα χρόνια, ο ήχος εξελίχθηκε σε πιο τεχνικό Death metal με Prog στοιχεία και ως αποτέλεσμα το full length “Fading Faith” να κυκλοφορήσει τον Φεβρουάριο του 2024 από την Chaos & Hell Productions.
Με μεγάλη ανυπομονησία ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του δίσκου, η μπάντα θα σας παρουσιάσει το νέο της υλικό ζωντανά, με σκοπό να ξεθωριάσει την πίστη, μέσα απο τον καταιγιστικό Death Metal ήχο της.
Βυθιζόμενοι στις μουσικές τελετουργίες που διευρύνουν τον νου, οι KIVA γεμίζουν κάθε κενό και βουβό χώρο με ένα κράμα από post/sludge ήχους για να μεταμορφώσουν τις μελωδίες τους σε απόκοσμα και μοναδικά μουσικά τοπία.
KIVA @ Temple, photo by Despina Stamataki
Προερχόμενοι από τις τάξεις των Amniac, Spacement, Allochiria, Mass Culture & Mind Ripple, το κουαρτέτο με έδρα την Αθήνα σχηματίστηκε το 2021 και επεκτείνεται σταθερά σε μια υπολογίσιμη δύναμη της underground σκηνής. Ο ήχος τους κινείται στα μονοπάτια των Isis, Amenra, The Ocean & Cult of Luna.
Έχουν μοιραστεί την σκηνή με αρκετά αξιόλογα σχήματα της εγχώριας σκηνής όπως: we.own.the.sky, Mass Culture, Omega Monolith, Kemerov, Euphrosyne, καθώς και με τους Celeste (FR), τους Harakiri for the Sky (AT) και τους Wiegedood (BE).
Πρόσφατα ολοκλήρωσαν με επιτυχία το πρώτο τους mini-tour με αφορμή την προώθηση του ντεμπούτου άλμπουμ τους με τίτλο, “An Elegy of Scars and Past Reflections”, που κυκλοφόρησε αρχές του 2024 και μπορείτε να το ακούσετε απ’ όλες τις streaming πλατφόρμες.
Οι Dreamlongdead, σε μία από τις σπάνιες πλέον τους ζωντανές εμφανίσεις, παρουσιάζουν για 1η φορά στην σκήνη το υλικό του μεγαλιθικού “Derelict”, στην τερατώδη ολότητα και πλήρη διάρκεια του.
2πλη ζωντανή παρουσίασή, με τους Sarcastic Obedience και το δαιδαλώδες death metal του σαρωτικού ντεμπούτου full length τους “Fading Faith”, ενώ οι Kiva band έρχονται από σειρά ζωντανών εμφανίσεων να απλώσουν το post/sludge σκοτάδι του εντυπωσιακού ντεμπούτου full length τους “An Elegy of Scars and Past Reflections”.
Τρεις μπάντες που έκαναν αίσθηση με τις κυκλοφορίες τους στο πολυσύχναστο μουσικό τοπίο του 2024, σε ένα live που κανένας φίλος του ακραίου ήχου δεν πρέπει να χάσει!
Αποκαλέστε το «death metal of doom» ή «doom metal of death» αν προτιμάτε, ωστόσο οι DreamLongDead περιγράφουν τη μουσική τους ως «the soundtrack of a George Romero directed, grainy super 8 shot, black & white zombie exploitation flick, about a meta-apocalyptic world where only cannibals and junkies survive. The testament of a ravaged planet which the Ancient Ones have reclaimed in their abominable talons and tentacles».
Με άλλα λόγια, οι DreamLongDead παραδίδουν εξαιρετικά βαρύ, αμείλικτο metal, με διπλά φωνητικά κολοσσιαίων διαστάσεων, διατηρώντας παράλληλα μια οργανική προσέγγιση και δημιουργώντας ένα ηχητικό τοπίο που είναι ταυτόχρονα συντριπτικό και συναρπαστικό.
Έχοντας συμμετάσχει σε διάφορα άλλα projects από τη δεκαετία του ’90, τα μέλη των DreamLongDead δεν είναι νεοφερμένοι στη ελληνική underground metal σκηνή. Ξεκινώντας την πορεία τους το 2011, η μπάντα έχει ήδη κυκλοφορήσει τρία DIY άλμπουμ μέχρι το 2018 και έχει παίξει εκτενώς δίπλα σε συγκροτήματα όπως οι Pentagram, Oranssi Pazuzu, Obliteration, Dead Congregation, Suicidal Angels, Universe217, Agnes Vein και άλλα, αποκτώντας φήμη για τις «heavier than thou» ζωντανές εμφανίσεις τους.
Μετά από έναν εξαετή λήθαργο, οι DreamLongDead αναδύθηκαν ξανά το 2024 με την κυκλοφορία του πιο προσφάτου δίσκου τους, του “Derelict”. Ένα ηχητικό ταξίδι που δημιουργήθηκε σχολαστικά με τη χρήση αναλογικού εξοπλισμού και κονσόλας στην Αθήνα, εξασφαλίζοντας έναν αυθεντικό, πλούσιο ηχητικό χαρακτήρα. Το mastering ανέλαβε ο Jack Control στα Enormous Door Mastering (Darkthrone, Coffin Storm, Aura Noir, VoidCeremony, Frozen Soul) στο Austin του Texas.
Το “Derelict”
ηχογραφήθηκε με ανανεωμένη σύνθεση, εγχέοντας νέα ενέργεια και δημιουργικότητα στο συγκρότημα.
Ο Μάνος Γιακουμάκης (Universe217, πρώην-Infidel) στα τύμπανα και ο Αχιλλέας Χαρμπίλας (Bastard Sword, 2 by Bukowski) στις κιθάρες, τα συνθεσάιζερ και τα πλήκτρα, ενώθηκαν με τα ιδρυτικά και μακροχρόνια μέλη Τάσο Παλαιολόγο (πρώην-Thee Holy Strangers/Down & Out/The 700 Machines) στα φωνητικά και τις κιθάρες, Γιάννη Πούσιο (πρώην-Infidel) στα φωνητικά και Λεωνίδα Βρανά (Under the Sun, πρώην-Invocation) στο μπάσο, σχηματίζοντας μια νέα ομάδα που ουσιαστικά αποτελουντάν από παλιούς φίλους.
Διαρκώντας πάνω από 60 λεπτά, το “Derelict” είναι ένα επικό έργο που αποτελείται από έξι κομμάτια, τα οποία διατρέχουν τρεις εννοιολογικές και θεματικές σφαίρες, μεταφέροντας τον ακροατή από τα βάθη του τάφου σε παγωμένες ηφαιστειακές ερήμους και από εκεί στο άπειρο, δίχως αστέρια, κενό.
Μουσικά, το άλμπουμ βασίζεται στα καθιερωμένα doom/death/post metal θεμέλια της μπάντας, ενώ εξερευνά περαιτέρω τις κινηματογραφικές και progressive φιλοδοξίες, που ανέκαθεν υποβόσκαν, έστω και σε λιγότερο ή περισσότερο, λανθάνουσα μορφή, στον ήχο των DreamLongDead.
Επιπλέον, το ενοχλητικά υπερβατικό έργο του διαβόητου Πολωνού σουρεαλιστή καλλιτέχνη Zdzisław Beksiński κοσμεί το εξώφυλλο του άλμπουμ, παρέχοντας το πιο κατάλληλο τοπίο για να απεικονίσει τις δονήσεις της μουσικής της μπάντας.
Τώρα, και με την επιστροφή πλέον του ιδρυτικού drummer της μπάντας Τόλη Θεοδωρίδη [Catapult the Sun, πρώην-Automaton(live), πρώην-Hellroad Caravan], είναι η ώρα για τους DreamLongDead να αναλάβουν το, διόλου ευκαταφρόνητο, έργο της ζωντανής παρουσίασης του μονολιθικού υλίκου του “Derelict”. You’ve been warned!
Discography:
– “Derelict” (CD album – 2024)
– “UMBRA” (CD/LP album – 2018)
– Abyssus/ Slaughtered Priest/ Death Courier/ DreamLongDead (4-way split 7’’ EP – 2016)
– “AriseHowlingDarkness: Of Cyclopean Masonry and Non-Euclidean Geometry” (CD album – 2015)
– “MadnessDeadLive: Live Invocations to the Ones That Lurk at the Threshold” (digital live EP – 2013)
– “MadnessDeadGrave: Invocations Three to the Ones That Lurk at the Threshold” (CD/Tape album – 2012)
Οι Sarcastic Obedience ένα σχήμα που ξεκίνησε με τις βλέψεις των παλιών Sepultura και Death στο βίαιο Thrash/Death ήχο που μεσουρανούσε στα late 80s/early 90s, κυκλοφόρησαν ανεξάρτητα το EP “Internal Disturbance” το 2013.
Με την ωρίμανση του σχήματος κατά τα χρόνια, ο ήχος εξελίχθηκε σε πιο τεχνικό Death metal με Prog στοιχεία και ως αποτέλεσμα το full length “Fading Faith” να κυκλοφορήσει τον Φεβρουάριο του 2024 από την Chaos & Hell Productions.
Με μεγάλη ανυπομονησία ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του δίσκου, η μπάντα θα σας παρουσιάσει το νέο της υλικό ζωντανά, με σκοπό να ξεθωριάσει την πίστη, μέσα απο τον καταιγιστικό Death Metal ήχο της.
Βυθιζόμενοι στις μουσικές τελετουργίες που διευρύνουν τον νου, οι KIVA γεμίζουν κάθε κενό και βουβό χώρο με ένα κράμα από post/sludge ήχους για να μεταμορφώσουν τις μελωδίες τους σε απόκοσμα και μοναδικά μουσικά τοπία.
KIVA @ Temple, photo by Despina Stamataki
Προερχόμενοι από τις τάξεις των Amniac, Spacement, Allochiria, Mass Culture & Mind Ripple, το κουαρτέτο με έδρα την Αθήνα σχηματίστηκε το 2021 και επεκτείνεται σταθερά σε μια υπολογίσιμη δύναμη της underground σκηνής. Ο ήχος τους κινείται στα μονοπάτια των Isis, Amenra, The Ocean & Cult of Luna.
Έχουν μοιραστεί την σκηνή με αρκετά αξιόλογα σχήματα της εγχώριας σκηνής όπως: we.own.the.sky, Mass Culture, Omega Monolith, Kemerov, Euphrosyne, καθώς και με τους Celeste (FR), τους Harakiri for the Sky (AT) και τους Wiegedood (BE).
Πρόσφατα ολοκλήρωσαν με επιτυχία το πρώτο τους mini-tour με αφορμή την προώθηση του ντεμπούτου άλμπουμ τους με τίτλο, “An Elegy of Scars and Past Reflections”, που κυκλοφόρησε αρχές του 2024 και μπορείτε να το ακούσετε απ’ όλες τις streaming πλατφόρμες.
Οι The Raveonettes επέστρεψαν με νέο single που φέρει τον τίτλο Killer! Ένα κομμάτι που θα βρίσκεται στο νέο τους album Pe’ahi και πρόκειται να κυκλοφορήσει στις 25 Απριλίου 2025.
The raveonettes -the killer single
The Raveonettes
Πριν ένα χρόνο οι Raveonettes κυκλοφόρησαν το The Raveonettes Sing. Ένα συλλεκτικό άλμπουμ θα λέγαμε, με διασκευές κατά βάση των Velvet Underground, Cramps, Buddy Holly και τόσους άλλους.
Μόλις πριν ένα μήνα μοιράστηκαν με το κοινό τους ένα video, που σηματοδοτεί μια νέα δουλειά Η συνέχεια του Pe’ahi από το 2014. Το single «Blackest» ήρθε για να μας αφυπνίσει λίγο αφού νέα δουλειά έρχεται και συναυλίες επίσης!
Ακούστε το Killer
Το «Killer» είναι μια ατμοσφαιρική εξιλέωση των σκέψεων μας με με υπνωτικές αρμονίες. Ακούς το έναυσμα αυτό να σε καλεί από την εισαγωγή και μόνο, που ξέρεις ότι κάτι καλό έρχεται.
Οι στίχοι είναι μυστηριώδεις αλλά συναισθηματικοί: «Kill for love but make it so I don’t care/ Most of the time I felt so alone». Πρόσφατα ανακοίνωσαν και νέες ημερομηνίες για την περιοδεία τους. Όπως ανακοίνωσαν μαζί θα γιορτάσουν τα 20 χρόνια του Pretty In Black, οπότε δείτε παρακάτω που και τι:
TOUR DATES:
05/21 – Copenhagen, DK @ Det Kgl. Teater, Gamle Scene
05/23 – Johanneshov, SE @ Hus 7
05/24 – Vienna, AT @ Flex
05/25 – Warsaw, PL @ Proxima
05/27 – Paris, FR @ Petit Bain
05/28 – Berlin, DE @ Astra Kulturhaus
05/29 – Milan, IT @ Giardino in Triennale
05/30 – Athens, GR @ Gazarte
05/31 – Thessaloniki, GR @ Principal Club Theater
09/19 – Portland, OR @ Aladdin Theater
09/20 – Seattle, WA @ The Crocodile
09/22 – San Francisco, CA @ The Independent
09/23 – Los Angeles, CA @ Teragram Ballroom
09/24 – San Diego, CA @ Music Box
09/25 – Pioneertown, CA @ Pappy & Harriet’s
09/28 – Chicago, IL @ Bottom Lounge
09/30 – Philadelphia, PA @ Underground Arts
10/01 – New York, NY @ Bowery Ballroom
10/03 – Washington, DC @ Black Cat
She’s standing by my side With the rain in her hair She walks away with me You know people stare And I know it’s not too late To try
Οι Δανοί Raveonettes, επιστρέφουν στην Ελλάδα για δύο μεγάλες συναυλίες, Παρασκευή 30 Μαϊου στο Gazarte Ground Stage στην Αθήνα και Σάββατο 31 Μαϊου στο Principal Club Theater στην Θεσσαλονίκη.
Το ελληνικό κοινό θα έχει την ευκαιρία να βιώσει από κοντά τον μεθυστικό συνδυασμό ωμής garage rock αισθητικής, κινηματογραφικού noir και ονειρικών μελωδιών, που τους καθιέρωσε ως μία από τις πιο εμβληματικές μπάντες των τελευταίων δύο δεκαετιών.
The Rubbers: The moody garage punk live report @jukebox, 29/3- Photo Jo Gogou
Σάββατο βράδυ & ένα garazοpunk συγκρότημα, με το όνομα The Rubbers από τον Βόλο, μας χτύπησε ρυθμικά την πόρτα με moody διάθεση. Όχι βέβαια δεν ήρθε τυχαία, αφού το ξέραμε καιρό και το είχαμε παρουσιάσει και ενδότερα.
Είναι η δεύτερη φορά που εμφανίζονται στην Αθήνα και συγκεκριμένα στο Jukebox, που θα το βρείτε στον Κεραμεικό. Το λέω για εσάς που σας αρέσει η 60’s διάθεση και όχι μόνο. Αρκετοί λοιπόν πέραν του ότι γνωρίζατε τον χώρο, ξέρατε και όλες εκείνες τις μουσικές επιλογές που βρέθηκαν στο setlist με τα 32 κομμάτια!
the rubbers set list
Τώρα θα μου πεις, πόσες ώρες μπορεί να έπαιζαν; Όχι δεν ήταν άπειρες, τα κομμάτια είναι πολύς μικρής διάρκειας αλλά αυτό σίγουρα το γνωρίζετε αφού μας διαβάζετε. Οι επιλογές των τραγουδιών λοιπόν ήταν εξαιρετικά προσεγμένες για να μην αναφέρουμε τα νέα κομμάτια των The Rubbers που προστέθηκαν στη λίστα αυτή.
Εδώ να αναφέρουμε, πως αυτή τη φορά είχαν και merch μαζί τους, κάτι που φρόντισαν καλά ώστε να έχει και ένα αναμνηστικό ο θεατής από τη βραδιά αυτή. Και έτσι γιατί vintage αποχρώσεις χωρίς το ίδιο το μυαλό δεν υπάρχει, πέρα από t-shirt είχαμε και μια κασετούλα, ξέρετε σαν αυτές που πρέπει να βάλεις μολυβάκι για να γυρίσεις την ταινία. Αυτές ντε που έχουν γυρίσει στην μόδα και κάποιοι όχι απλά τις προλάβαμε, αλλά τις έχουμε καλά φυλαγμένες.
the rubbers set list
Ορίστε λοιπόν! Ακόμα μια στη συλλογή των boomers και το λέω με πολύ αγάπη!
Setlist και εκπλήξεις
Ξεκίνησαν με From my window, The girl who faded away, Little boy blue, Cry for the trees και τόσα άλλα, που πραγματικά χάσατε και δεν το λέω επειδή είναι δικό μας παιδί ο Αλέξανδρος Κλημεντόπουλος (ναι αυτός που γράφει για εσάς και έχει μια μουσική ιστορία πίσω του), αλλά ήταν ένα live που δεν είχε τίποτα να ζηλέψει. Και πραγματικά το εννοώ πως κάποιοι χάσατε.
Νέος μέλος
Να αναφέρω πως αν και παραπάνω είπα πως έχουν ξαναπαίξει στην Αθήνα, πριν ένα χρόνο, δεν ήταν με την ίδια μορφή. Ένα νέο μέλος μπήκε στη ζωή αυτή του μπασίστα και αναφέρομαι στον Οδυσσέα Βασιλάκη. Που όπως είπε εκ μικροφώνου ο τραγουδιστής Αλέξανδρος Κλημεντόπουλος “Αυτός ο τύπος κατάφερε σε ένα μήνα να κάνει το αδύνατο“. Και αν αυτό δεν είναι τιμητικός λόγος για έναν μουσικό, τότε τι στο καλό είναι;
The Rubbers: The moody garage punk live report @jukebox, 29/3
Από την άλλη ο Κώστας Αγγελόπουλος ξεκάθαρος στις κιθαριστικές του ικανότητες, που αν καταφέρει να λυθεί στη σκηνή επάνω, τον βλέπω να τον χάνουν για τα εξωτερικά. Για να μην αναφέρουμε τον Γιάννη Φερφιρή στα τύμπανα. Όπως καταλαβαίνετε όλοι είναι ένας και ένας, ακόμα και όταν δεν το δείχνουν παραέξω ή τέλος πάντων δεν το αποτυπώνουν οι φωτογραφίες. (Για αυτό σας έχουμε και ένα βίντεο).
Το σίγουρο είναι πως βλέποντας τους από κοντά, δεν θα έχεις απλά μια εμπειρία που θυμίζει παρελθόν, αλλά σίγουρα κάτι που ατενίζει το μέλλον με συνοπτικές διαδικασίες. Λέτε για αυτό η παρουσία τους να είναι επιλεκτική; Μήπως να αρχίσουμε να ζητάμε λιγάκι παραπάνω lives;
Le suprise
Όπως και την προηγούμενη φορά, υπήρξε μια προσθήκη έκπληξη στο πρόγραμμα, με τον Άκη Νεδόπουλο -εξίσου μεγάλη ιστορία στη μουσική του garage- να παίρνει τα ηνία για το Cry.
Και ξέρετε αυτό είναι το ιδανικό, όταν συγκρότημα και κοινό περνάνε καλά, γιατί όπως στο καλό να κάνουμε, η μουσική είναι ένα μεγάλο πάρτι. Και αυτό ζήσαμε το βράδυ του Σαββάτου, που ευχόμαστε να έχουμε άλλα τόσα.
The rubbers are:
Γιάννης Φερφιρής(The Tenderfeet): Τύμπανα Κώστας Αγγελόπουλος ( Noma, The Jacks, The Tenderfeet): κιθάρα Αλέξανδρος Κλημεντόπουλος ( Frantic Five,The Jacks, The Tenderfeet, My own devices, Overtones): Φωνητικά, Μαράκες, φυσαρμόνικα Οδυσσέας Βασιλάκης: Φωνητικά, Μπάσο
Blood Dynasty – Έφτασε η στιγμή που περίμενα, να ακούσω το νέο album των Arch Enemy!
Αν και έχω ένα πάθος για την εποχή της μπάντας με την Angela Gossow στα φωνητικά, δεν είχα δώσει ποτέ πραγματικά την ευκαιρία στην Alissa White-Gluz (ex-The Agonist) να με πείσει. Η σχέση μου με το συγκρότημα μετά την αποχώρηση της Gossow ήταν επιδερμική, μεμονωμένα singles που άκουγα σε ψηφιακές πλατφόρμες. Θυμάμαι όμως πόση εντύπωση μου είχε κάνει το 1o album της μπάντας με την Alissa στα φωνητικά, ειδικά εκείνο το video clip για το War Eternal.
Αυτή τη φορά είπα να δώσω μια ευκαιρία στον εαυτό μου ως ακροατή
να παραμερίσω τις παρωπίδες και να ακούσω το “BloodDynasty” με την προσοχή που του αξίζει γιατί οι Arch Enemy είναι ίσως ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα που έχει η Σουηδική death metal σκηνή.
Ξεκίνησαν το 1996 ως supergroup με μέλη από Carcass, Armageddon, Carnage, Mercyful Fate, Spiritual Beggars και Eucharist. Το project των MichaelAmott και JohanLiiva στόχευε στη μελωδική death metal. Ωστόσο, οι πρώτες τρεις δισκογραφικές τους δουλειές ήταν άκρως επιθετικές και τις γουστάρω πολύ μέχρι σήμερα.
Στο προσκήνιο όμως μπαίνουν το 2000
όταν τη σκυτάλη στα φωνητικά αναλαμβάνει η Angela Gossow. Η παρουσία γυναίκας ως vocalist σε death metal συγκρότημα εκείνη την εποχή ήταν σίγουρα αξιοσημείωτο και τράβηξε αμέσως την προσοχή των οπαδών. Βέβαια, η περίπτωση της Angela Gossow ήταν μια εντυπωσιακή και πρωτότυπη προσθήκη και εκτόξευσε τους Arch Enemy στα charts, με την κυκλοφορία του “WagesOfSin“.
Arch Enemy, Angela Gossow
Τον Μάιο του 2014, η Angela Gossow ανακοινώνει και επίσημα πλέον την αποχώρηση της απο τους Arch Enemy και την διαδοχή της απο την ταλαντούχα Alissa White-Gluz, τραγουδίστρια τότε των The Agonist. Ακολούθησε άμεσα η κυκλοφορία του δίσκου “War Eternal“. Και ήταν ένας αρκετά καλός δίσκος, αλλά η Alissa δεν είχε καταφέρει ακόμα να πείσει, ή εμένα τουλάχιστον.
Το να αλλάζεις την κύρια φωνή είναι πάντα δύσκολο για ένα συγκρότημα
ειδικά με τους fans σαν και του λόγου μου. Παραδέχομαι ότι η Alissa White-Gluz είναι εξαιρετική τόσο στα growls όσο και στα clean vocals της. Αν δώσεις μια ευκαιρία στη μπάντα διαπιστώνεις ότι έφερε και μια νέα πνοή, όπως έκανε και η πιο πρόσφατη προσθήκη του κιθαρίστα Joey Concepcion (ex-Armageddon, ex-The Absence).
Arch Enemy – Blood Dynasty
Τριάντα χρόνια από την ίδρυση τους, οι Arch Enemy μπορούν να συγκριθούν με λίγες μπάντες του είδους.
Ο μάγος των έξι χορδών Jeff Loomis αποχώρησε με φιλικούς όρους λίγο πριν από τη δημιουργία αυτού του 12ου album, μετά από 10 χρόνια συνεργασίας. Όποιος περιμένει ριζικές αποκλίσεις από τον ήχο τους θα απογοητευτεί οικτρά από το “BloodDynasty“. Όμως το συγκεκριμένο album δείχνει μια συνέπεια και καταφέρνει να ενώσει τους παλαιούς με τους νεότερους fans. Το μυστικό της επιτυχίας είναι σίγουρα το χέρι του Michael Amott, ο οποίος πρέπει να έχει ανοίξει τον ασκό του Αιόλου. Η εξέλιξη τους ήχου τους είναι εμφανής, ωστόσο έχει αρκετές λεπτομέρειες που σε παραπέμπουν στο παρελθόν τους.
Έναρξη με Dream Stealer και νομίζω…
ότι ακούω έναρξη από κάποιο album των Cradle of Filth! Θυμάμαι πόσο είχα ενθουσιαστεί όταν το άκουσα όμως, τον Ιούλιο που μας πέρασε. Βασικά, αν το σκεφτείς θυμίζει σαν μια αναδρομή του Michael Amott στις ένδοξες μέρες των Carcass. Riffs σε black metal ύφος μέρος, οργισμένο με ωραία εναλλαγή, πιασάρικη. Από αυτές που σε κάνουν να γουστάρεις. Προκαλεί ξεκάθαρα την Alissa White-Gluz και το αποτέλεσμα είναι άκρως απολαυστικό!!
Ένα ακόμα τραγούδι που ξεχωρίζει είναι το “March of the Miscreants”
Κλασσικός ήχος Arch Enemy, όπως μας είχαν συνηθίσει και όπως τους είχαμε αγαπήσει, με κιθαριστικά riffs που σε κάνουν να κουνάς το κεφάλι με ρυθμό. Θα αγαπήσεις εξίσου και το ομότιτλο “BloodDynasty” που θυμίζει κάτι από τα παλιά πασπαλισμένο με φρέσκα στοιχεία που θα σε κάνουν να κολλήσεις! Το είχε δηλώσει άλλωστε ο Michael Amott στο δελτίο τύπου ότι αυτό το Blood Dynasty θα είναι ΟΛΑ ΟΣΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ να ακούσουμε από τους Arch Enemy κι ακόμα περισσότερα!
Και τα ακούσαμε, παράπονο δεν έχω…
Η μελωδική διασκευή του “VivreLibre“, του γαλλικού συγκροτήματος Blaspheme έχει χαρακτηριστεί ως η ευχάριστη έκπληξη του “Blood Dynasty” από τα μέσα. Προσωπικά, η εν λόγω διασκευή με πλήρως καθαρά φωνητικά με άφησε αδιάφορη, αν και η Alissa White-Gluz έχει κάνει αρκετά καλή δουλειά σε αυτό. (skiiiiiiiiiiiiiiiip)
ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΥΡΙΕ ΠΡΟΕΔΡΕ!
Το τελευταίο τραγούδι του δίσκου “Liars & Thieves” έχει εισαγωγή που παραπέμπει σε Amon Amarth. Ευτυχώς η συνέχεια επιφυλάσσει εκπλήξεις και ευχάριστες εναλλαγές.
Όσο κι αν με χαροποιεί που βλέπω την μηχανή των Arch Enemy αναμμένη
ζεσταμένη καλά, να δουλεύει ρυθμικά ωστόσο η αίσθηση ότι όλα τα κομμάτια έχουν κάτι που ήδη έχεις ξανακούσει στο παρελθόν του συγκροτήματος. Η προσέγγιση της Alissa White-Gluz στα φωνητικά είναι εξαιρετική!! Ο Joey Conception δεν καλύπτει απλώς το κενό που άφησε ο προκάτοχός του, αλλά καταφέρνει να “επιβάλει” και τη δική του προσωπικότητα, δίνοντας μια άλλη ατμόσφαιρα.
Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους και να μην κρυβόμαστε πίσω από τις λέξεις…
Το “Blood Dynasty” είναι αρκετά καλό album. Αλλά, όσο κι αν προσπάθησα δεν κατάφερα να βρω ένα τραγούδι που να ξεχωρίζει όπως το “My Apocalypse” ή το “WarEternal“.
Στο σύνολό του είναι ένα πολύ καλό album
και έχει φοβερό ήχο, riffs, μελωδικά κιθαριστικά περάσματα που σίγουρα εντυπωσιάζουν. Ακούγοντάς το πολλές φορές και προσπαθώντας να μην είμαι προκατειλημμένη θα σας πω ότι τα κομμάτια των Arch Enemyπου έβαλα στην playlist μου είναι τα: Dream Stealer, March of the Miscreants, A Million Suns, Don’t Look Down και Blood Dynasty. Χωρίς να θέλω να μειώσω τα υπόλοιπα, αυτά είναι όσα μου κέντρισαν το ενδιαφέρον και αυτόματα πήγε το χέρι στο repeat.
Verdict:
Το Blood Dynasty δεν απογοητεύει, ίσα ίσα που αποδεικνύει ότι έχουν ακόμα “ψωμί”. Είπαμε, 30 χρόνια είναι αυτά, σίγουρα κάποιο riff θα θυμίζει κάποιο άλλο riff που έχουν ήδη παίξει σε προηγούμενο album. Όμως, κάνουν πολύ καλά αυτό που ξέρουν, να γράφουν τραγούδια – hits, που σου μένουν στο μυαλό.
Blood Dynasty Tracklist:
Dream Stealer
Illuminate the Path
March of the Miscreants
A Million Suns
Don’t Look Down
Presage
Blood Dynasty
Paper Tiger
Vivre Libre
The Pendulum
Liars & Thieves
Οι Nightfall παρουσιάζουν το νέο τους single “The Cannibal” καθώς και το lyric video, από το επερχόμενο album τους “Children Of Eve” που αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 2 Μαΐου μέσω της Season Of Mist.
Για περισσότερα από 30 χρόνια, οι Nightfall στέκονται ως πυλώνας της ελληνικής metal σκηνής.
Αναδύθηκαν μέσα από την underground σκηνή μαζί με τους Rotting Christ και Septicflesh.
Το πρώτο τραγούδι που παρουσίασε το συγκρότημα μετά από τέσσερα χρόνια, έχει τίτλο “I Hate“. Το επερχόμενο 11ο album των Αθηναίων είναι η σκοτεινότερη και πιο επική δημιουργία τους μέχρι σήμερα. Περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά ΕΔΩ
Nightfall “Children Of Eve”: Μια μνημειώδης παραγωγή κι ένα δυνατό μήνυμα
Το “Children Οf Eve” κυκλοφορεί στις 2 Μαΐου 2025 μέσω της Season of Mist. Οι ηχογραφήσεις του άλμπουμ έγιναν στα Devasoundz Studios στην Αθήνα, την παραγωγή ανέλαβαν ο Ευθύμης Καραδήμας, με τον Φώτη Μπενάρντο και τον ΘύμιοΚρίκο, ενώ τη μίξη και το mastering του νέου άλμπουμ ανέλαβε ο Δανός μουσικός παραγωγός JacobHansen, στα Hansen Studios (Volbeat, Amaranthe, The Black Dahlia Murder)
Το “The Cannibal” σκάβει βαθύτερα στο ισχυρό μήνυμα που ανέκαθεν χρησίμευε ως η κραυγή συσπείρωσης των Nightfall. “Το νέο μας single μιλάει για έναν ακόρεστο φόβο που τροφοδοτείται από αιώνες κατήχησης“, αναφέρει σχετικά ο Ευθύμης Καραδήμας και συμπληρώνει «Μισώ τον κανίβαλο που παραμονεύει μέσα μας και μας τρώει ζωντανούς από μέσα».
Το βίντεο για το “The Cannibal” δημιουργήθηκε από την Instagoodpromotions
Βρέθηκαν σε παύση τη δεκαετία του 2010
και ο Ευθύμης διαγνώστηκε με κατάθλιψη, θέλησε να μοιραστεί την εμπειρία του ανοιχτά. Θα τον δεις να φορά μια μαύρη μάσκα που καλύπτει το μισό του πρόσωπο, συμβολίζοντας το πώς είναι να ζεις υπό το αόρατο πέπλο μιας ψυχικής ασθένειας.
«Η ψυχική ασθένεια μπορεί να οδηγήσει στην αυτοαπομόνωση», λέει ο Ευθύμης, ένα στίγμα που καταπολεμά τώρα μέσω της νέας του πρωτοβουλίας Metal Music against Depression. «Μπορούμε να μιλήσουμε γι’ αυτό. Μπορούμε να τραγουδήσουμε γι’ αυτό. Μπορούμε να χτίσουμε μια κοινότητα που θα βασίζεται στην κατανόηση».
I Hate (6:05)
The Cannibal (3:36)
Lurking (4:08)
Inside My Head (4:51)
Seeking Revenge (3:47)
For The Expelled Ones (5:07)
The Traders of Anathema (3:15)
With Outlandish Desire to Disobey (3:25)
The Makhaira of the Deceiver (4:21)
Christian Svengali (4:43)
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies. Υπάρχει προσδιορισμός και αποθήκευση δεδομένων. Πληροφορίες σχετικά με την επεξεργασία δεδομένων και τη δυνατότητα άρνησης αυτής περιλαμβάνονται στην πολιτική απορρήτου.