Η ελληνική επαρχία έχει ανάγκη από τονωτικές ενέσεις metal. Το ταλέντο υπάρχει, λίγο στις υποδομές χωλαίνουμε… Αυτό όμως δεν είναι εμπόδιο ικανό να σταματήσει την όρεξη των μουσικών, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τους Bacchanalia από την Αλεξανδρούπολη! Το ομώνυμο ντεμπούτο τους ήταν μια βόμβα death/groove metal, βάζοντας τους στον μουσικό χάρτη, αν και τα μέλη τους μόνο νέοι στο χώρο δεν είναι… Για τον δίσκο τους αλλά και τα πλάνα τους γενικά, μιλήσαμε με τον Σάββα Καρπούζη, drummer της μπάντας και πολύ ευχάριστο συνομιλητή!
Πασχάλης: Σάββα καλησπέρα, όλα καλά? Αν και τα προσωπικά νέα μας τα είπαμε και από κοντά πριν λίγες μέρες στο opening party του Grendel Metal Record Store…
Bacchanalia – Σάββας: Καλησπέρα από την Αλεξανδρούπολη, μια χαρά εδώ! Την καλησπέρα μου φυσικά και σε όλους τους ακροατές σου, και ειδικά σε όσους παρευρέθησαν στην εκδήλωση! Είναι ωραίο που τιμά ο κόσμος τέτοιες κινήσεις, καθώς αποτελούν και αυτές μέρος της τοπικής metal κοινωνίας.Support local scene όπως λέω πάντα, αλλά και support τέτοιες αξιοπρόσεκτες κινήσεις.
Π: Ιδέα μου είναι ή όντως η ελληνική σκηνή έχει ενεργοποιηθεί περισσότερο τον τελευταίο καιρό στην επαρχία? Το λέω φυσικά με αφορμή τηn εμφάνισή σας στην Κομοτηνή και το Valhalla bar, αλλά και γενικότερα τις εμφανίσεις που ανακοινώνουν ελληνικές μπάντες σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, εκτός μεγάλων κέντρων…
Σ: Έτσι είναι ακριβώς, και μου δίνει την εντύπωση ότι και ο κόσμος και οι μπάντες το έχουν ανάγκη. Να ξεδίνουμε, να μοιραζόμαστε… είτε αυτό είναι χαρά είτε πόνος ή οργή, οτιδήποτε. Παρατηρείται μεγάλη κινητικότητα στην επαρχία με μπάντες να ξεφυτρώνουν παντού, έχοντας όμως ένα υψηλό επίπεδο αλλά και ποικιλία για κάθε γούστο.
Π: Έχει γίνει πιο εύκολη η “ζωή” μιας μπάντας από την επαρχία στην εποχή μας, που έχει ίσως και την τεχνολογία και το internet για να διαδώσει τη μουσική της ή ακόμα να δώσει ζωή στο όραμά της?
Σ: Καταρχήν να πω ότι το θεωρούμε ως ανάγκη, να κάνουμε ότι μπορούμε για αυτό το όραμα, όλα τα άλλα έρχονται στη συνέχεια… Η ανάγκη για τη μουσική μας σπρώχνει να ασχολούμαστε όσο μπορούμε. Εγώ για παράδειγμα παίζω τύμπανα από το ’94, τα υπόλοιπα μέλη των Bacchanalia είναι εξίσου αρκετά χρόνια στο χώρο – με άλλες μπάντες βέβαια, μιας και οι Bacchanalia σαν οντότητα είναι αρκετά νέα. Όσο για την ευκολία, δυστυχώς πλέον υπάρχουν προβλήματα που επιδρούν ανασταλτικά, όπως η οικονομική κρίση. Έξοδα υπάρχουν πολλά, όπως σε κάθε ενασχόληση ή χόμπι, γιατί τέτοιο είναι από τη στιγμή που δεν το κάνουμε για βιοπορισμό.
Οι αποστάσεις δεν παύουν να αποτελούν θέμα, καθώς το να σε καλέσει κάποιος μαγαζάτορας στην Αθήνα ή στη Λάρισα να παίξεις όταν είσαι από την Αλεξανδρούπολη, αυτομάτως βάζει έξοδα στο τραπέζι… Και όχι μόνο, καθώς κάποιοι έχουμε τις οικογένειές μας, άλλοι με παιδιά κιόλας, τις δουλειές μας, πράγματα που θα πρέπει να μπούνε στην άκρη. Χρειάζεται ένας πολύ καλός προγραμματισμός.
Π: Μιας και ανέφερες ότι οι Bacchanalia είναι μια νέα οντότητα, πώς έγινε η σύναξη και αποφασίσατε ότι θέλετε να παίξετε μαζί death/groove metal σε μια νέα μπάντα?
Σ: Η απόφαση ήταν δική μου… Για 10 χρόνια, μέχρι το καλοκαίρι του 2015 που αποφασίσαμε τη διάλυση, ήμουν σε μια μπάντα με το όνομα Lazy Eye, σε πολύ διαφορετικό ύφος. Σκέψου κάτι σε Ozric Tentacles, σε αρκετά πειραματικό στυλ, με 2 keyboards, μπάσο και τύμπανα. Παράλληλα συμμετείχα και στην πιο παλιά μπάντα της πόλης, τους Gravity, η οποία δυστυχώς διαλύθηκε μετά από 25 χρόνια πορείας… τελείως διαφορετικό είδος και εκεί, σε blues / rock ‘n’ roll φάση.
Με την διάλυσή τους και το κενό που στην ουσία δημιουργήθηκε σε μένα, θεώρησα ότι ήταν κατάλληλη στιγμή να ασχοληθώ με το death metal ως μουσικός πλέον, καθώς σαν οπαδός ακολουθώ το είδος από τις αρχές των 90’s. Ήξερα από την αρχή με ποιους θα επικοινωνούσα για το νέο group, με άτομα που πρώτα απ’όλα ήξερα ότι θα έχουμε σωστή χημεία – όπως και ισχύει. Περνάμε πολύ ωραία στο στούντιο, πρώτα ως παρέα και φυσικά γράφουμε και τη μουσική που θέλουμε.
Π: Από την αρχή δηλαδή είστε τα ίδια άτομα στη μπάντα…
Σ: Με μια μικρή εξαίρεση, καθώς ο αρχικός μπασίστας μας έμεινε περίπου ένα χρόνο πριν αποχωρήσει, αλλά έτσι κι αλλιώς τα μέρη του μπάσου γραφόταν από τους κιθαρίστες μας. Τον τελευταίο 1,5 χρόνο έχει έρθει ο Κώστας Αποστολόπουλος και κάλυψε μια χαρά τη θέση… Και με την ευκαιρία αυτή να παρουσιάσω και τα μέλη της μπάντας για όποιον δεν μας ξέρει! Στις κιθάρες είναι ο Σωτήρης Παυλίδης και ο Νίκος Νικολαΐδης, στη φωνή ο Γιώργος Στοϊλούδης, και για το μπάσο τα είπαμε…
Π: Και στα τύμπανα φυσικά ο Σάββας Καρπούζης (γέλια)
Σ: Ε ναι, είμαι κι εγώ! (γέλια) Τα τραγούδια λοιπόν ήταν έτοιμα όταν ήρθε ο Κώστας, οπότε πάτησε πάνω στις υπάρχουσες μπασογραμμές. Επειδή όμως ήδη έχουμε και νέο υλικό, καθώς έχουμε 5 τραγούδια έτοιμα, όπου υπάρχει πιο συλλογική συμμετοχή. Κάποια από αυτά θα τα παρουσιάσουμε και στην εμφάνιση της Παρασκευής, να πάρουμε το πρώτο feedback από τον κόσμο (σ.σ.: η συνέντευξη έγινε πριν την εμφάνιση στην Κομοτηνή στις 8/4).
Το “Suffocated Bastards” που έχει να κάνει με την λαίλαπα που βιώνουμε στην πολιτική σκηνή της χώρας, έχει να κάνει με την οργή του κόσμου απέναντί της.
Π: Προς το παρόν έχουμε βέβαια τις πολύ ωραίες εντυπώσεις από τα τραγούδια του πρώτου δίσκου παιγμένα ζωντανά, όταν πριν λίγο καιρό εμφανιστήκατε με τους SEPTICFLESH σε Αλεξ/πολη και Ξάνθη. Άσχετα με το μέγεθος του χώρου, φαντάζομαι η δυναμική που υπάρχει ανάμεσα σε μπάντα και κοινό είναι μεγάλη, έτσι?
Σ: Σίγουρα! Η διαφορά είναι ότι όταν παίζεις με ένα μεγάλο όνομα, γιατί τέτοιο είναι αδιαμφισβήτητα οι SEPTICFLESH, έχεις τη δυνατότητα να προβάλεις τη μουσική σου σε μεγαλύτερο κοινό. Κρίνεσαι βέβαια εκ του αποτελέσματος όπως και να έχει. Αλλά όταν βλέπεις τον κόσμο ευχαριστημένο, όταν έρχονται οπαδοί να σου σφίξουν το χέρι και να σου πούνε μπράβο, έχεις πάρει την καλύτερη αμοιβή, είτε σε μεγάλο είτε σε μικρό χώρο. Παίζουμε για τη φανέλα, να το πω πολύ απλά!
Π: Οπότε δεν τίθεται θέμα σύγκρισης μεταξύ live εμφάνισης και παρουσίας στο στούντιο για ηχογραφήσεις?
Σ: Την ύπαρξη στο στούντιο θα την χαρακτήριζα αναγκαίο καλό… αλλά η αίσθηση του live δεν υπάρχει φίλε, πραγματικά. Έτσι κι αλλιώς, όλα καταλήγουν εκεί, δεν προβάρεις και ηχογραφείς απλά για να το ακούσει κάποιος στο σπίτι! Όλα γίνονται για να βγεις στη σκηνή και να μοιραστείς ζωντανά με τον κόσμο το δημιούργημά σου.
Π: Για να πάμε όμως και στο στούντιο που χρειάζεται… πώς συνθέτουν τα τραγούδια τους οι Bacchanalia?
Σ: Συνήθως, οι κιθαρίστες μας φέρνουν διάφορες ιδέες από ασταμάτητο jamming που κάνει ο καθένας σπίτι του. Από κει και πέρα όμως, μέχρι την τελική μορφή ενός τραγουδιού, όλοι συμβάλλουν με τις ιδέες τους στο στούντιο, παραλλάσσοντας τη αρχική μορφή μιας βασικής δομής ώστε να καταλήξει σε ολοκληρωμένο τραγούδι. Και όταν έρθει η στιγμή να είναι έτοιμο ένα κομμάτι, κάπως το αισθανόμαστε και ξέρουμε ότι δεν χρειάζεται περισσότερο να το δουλέψουμε.
Π: Διαβάζοντας τους στίχους, φαντάζουν αρκετά σκοτεινοί και αυτοί φυσικά… με μια έμφαση προς καταστάσεις του μυαλού, προς «δαίμονες» που μπορεί να κατατρέχουν τις σκέψεις και αποφάσεις του ανθρώπου?
Σ: Το στιχουργικό κομμάτι το έχει αναλάβει αποκλειστικά ο τραγουδιστής μας και, αν και πολλές φορές οι στίχοι του μπορούν να ερμηνευτούν με περισσότερους από ένα τρόπους, κυρίως έχουν να κάνουν με ανθρώπινα συναισθήματα όπως ο θυμός, η οργή, η λύπη… Ακόμα και το “Suffocated Bastards” που έχει να κάνει με την λαίλαπα που βιώνουμε στην πολιτική σκηνή της χώρας, έχει να κάνει με την οργή του κόσμου απέναντί της. Μέσα μπλέκει και προσωπικά βιώματα, προσωπικά συναισθήματα, αλλά δεν μπορώ να μιλήσω με βεβαιότητα από πού πηγάζουν καθώς είναι αποκλειστική ευθύνη του Γιώργου! Που και που δίνουμε κι εμείς κάποιες ιδέες πάνω σε αυτά που ετοιμάζει, αλλά είναι δικός του τομέας.
Π:Εσύ ως Σάββας, ποιες είναι οι επιρροές που φέρνεις στη μπάντα, ποια ακούσματα ενσωματώνεις στα τραγούδια των Bacchanalia?
Σ: Καταρχήν να σου πω ότι ακούω μπάντες από όλο το φάσμα της rock και metal μουσικής, δεν είναι μόνο το death τώρα που παίζουμε τέτοιο είδος. Πατώντας πάνω στις ιδέες που φέρνουν οι κιθαρίστες, με τον τρόπο που προανέφερα ότι χτίζονται τα τραγούδια, μου αρέσει η ποικιλία. Σε άλλα σημεία θα βάλω περισσότερο groove και ίσως και funk ρυθμούς, σε άλλα θα χρωματίσω το τραγούδι με blastbeats… Δεν μου αρέσει η μονοτονία, τι να το κάνω ένα κομμάτι με 3-4 λεπτά όλο blastbeats… Την ίδια φιλοσοφία έχουν και οι υπόλοιποι, δεν θέλουμε να ακούγεται ένα τραγούδι μονότονο όταν το φτιάχνουμε.
Π: Έχετε και νέα τραγούδια όπως είπες πιο πριν… κινούνται στο ίδιο ύφος με το ντεμπούτο ή έχουμε να περιμένουμε χτυπητές διαφοροποιήσεις?
Σ: Μια σημαντική διαφορά είναι ότι οι κιθαρίστες μας αλλάξανε όργανα και από 6χορδες πήγαν σε 7χορδες κιθάρες, οπότε ο ήχος είναι πιο βαρύτονος, πιο βαρύς… και πάνω σε αυτό πατώντας, κάνουμε τα τραγούδια πιο σκοτεινά, πιο επιθετικά. Όσο μεγαλώνουμε, αντί να ηρεμούμε, βγάζουμε περισσότερη νεανική οργή (γέλια)! Προβάροντας τα τραγούδια του ντεμπούτου, πλέον στη σύγκριση βγαίνουν έως και pop (γέλια)! Με την ίδια φιλοσοφία όμως όσον αφορά την ποικιλία, δεν θέλουμε τη μονοτονία.
Π: Εκτός από την εμφάνιση στην Κομοτηνή, όπου περιμένουμε να ακούσουμε και από το νέο υλικό, υπάρχουν έτοιμα πλάνα για το άμεσο μέλλον?
Σ: Περιμένω προς το παρόν απαντήσεις για το καλοκαίρι, είμαστε σε συζητήσεις για καλοκαιρινά φεστιβάλ και μεμονωμένα shows. Κυρίως βέβαια όχι πολύ μακριά από εδώ, δεν είναι εύκολο όπως είπαμε πιο πριν να κατέβουμε νότια. Γνωρίζεις κι εσύ πολύ καλά την κατάσταση με τα καλοκαιρινά φεστιβάλ στην περιοχή και την αντιμετώπιση του rock/metal, συνήθως υπάρχει μια μέρα μόνο και εκεί στριμώχνουν αρκετές μπάντες.
Πιο δραστήριους μας βλέπω να είμαστε από χειμώνα, καθώς έχω μιλήσει ήδη με διοργανωτές προς Θεσ/νικη, Λάρισα κτλ. Υγεία να υπάρχει, σωματική και ψυχική, και όλα θα γίνουν! Υπήρχε για παράδειγμα συζήτηση και σχεδόν συμφωνία για να παίξουμε για 2 εμφανίσεις στη Βουλγαρία τον περασμένο Ιανουάριο, αλλά λόγω ενός σοβαρού οικογενειακού προβλήματος υγείας ενός μέλους, αναγκαστικά το πλάνο ναυάγησε. Η δίψα και η όρεξη όμως υπάρχει, οπότε κοιτάμε μπροστά!
Π: Περαστικά να είναι τουλάχιστον… Να σε ευχαριστήσω πολύ για την κουβέντα που είχαμε, θα τα πούμε και από κοντά στην εμφάνιση στο Valhalla!
Σ: Κι εγώ να σε ευχαριστήσω για τη δυνατότητα που μας έδωσες να ακουστούμε και στο ραδιόφωνο (σ.σ.: Η συνέντευξη έλαβε χώρα on air στην εκπομπή Metal Meltdown), δίνοντας μας βήμα να πούμε ότι θα ήθελε ο κόσμος να μάθει για τους Bacchanalia!
