Ένα dream team που έχει επιβιβαστεί στο Οριάν Εξπρές και είναι πανέτοιμο να δώσει ρεσιτάλ ερμηνείας σε μία συγκλονιστική ταινία μυστηρίου, η οποία βασίζεται στο ομότιτλο βιβλίο της Αγκάθα Κρίστι.
Ο Πουαρό ταξιδεύει από την Κωνσταντινούπολη στο Λονδίνο, όταν ένας από τους συνεπιβάτες του δολοφονείται. Καθώς το τρένο πέφτει σε μια χιονοθύελλα στη Γιουγκοσλαβία, ο Πουαρό πρέπει να αντιμετωπίσει την πίεση του χρόνου και να βρει τον/ την δολοφόνο με όσα μέσα διαθέτει.
Στο Λονδίνο βρέθηκαν όλοι οι συντελεστές της ταινίας, την Παρασκευή 5 Μαΐου, και απάντησαν σε ερωτήσεις των δημοσιογράφων.
Murder on the Orient Express | Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές
Τα αιματοβαμμένα ρινγκ που άφηνε στο πέρασμά του ήταν καθημερινότητα. Οι γυναίκες που αγαπούσαν να τον μισούν ήταν πάντα στο μυαλό του. Τα ποτά και η άσωτη ζωή τον καθόρισαν. Γνωρίστε τον Chuck, τον πραγματικό Rocky Balboa…
Και στα λόγια μας δεν υπάρχει καμία υπερβολή. Για του λόγου το αληθές, οι παραγωγοί της ταινίας «Chuck: η Ιστορία του πραγματικού Rocky Balboa» θεώρησαν απαραίτητο να πάρουν την άδεια από τον Σιλβέστερ Σταλόνε, πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα.
«Έστειλα email στον Sly και στη συνέχεια του τηλεφώνησα, τονίζοντάς του πόσο σημαντικό θα ήταν για εμάς να γυρίσουμε τη συγκεκριμένη ταινία και πόσο θα θέλαμε να έχουμε την άδειά του, προκειμένου να το κάνουμε. Ο Sly διάβασε το σενάριο και από την πρώτη στιγμή υπήρξε πολύ γενναιόδωρος κι ευγενικός και μας βοήθησε με την ταινία», λέει η συμπαραγωγός Κρίστα Κάμπελ.
«Μία βιογραφική ταινία είναι πάντα ένα πολύ ευαίσθητο θέμα. Πρέπει να πω ότι εντυπωσιάστηκα με το πόσο ανοιχτός ήταν ο Σιλβέστερ Σταλόνε σχετικά με το όλο θέμα και όλοι αισθανόμαστε μεγάλη τιμή που ήταν τόσο πρόθυμος να συνεργαστεί μαζί μας. Δεν είχε καμία υποχρέωση να το κάνει, αλλά ήθελε να μας δώσει την ιστορία του κι επιπλέον μας άφησε να χρησιμοποιήσουμε στοιχεία και props από το Rocky», τονίζει ο ηθοποιός Λιβ Σράιμπερ.
Τα αιματοβαμμένα ρινγκ που άφηνε στο πέρασμά του ήταν καθημερινότητα. Οι γυναίκες που αγαπούσαν να τον μισούν ήταν πάντα στο μυαλό του. Τα ποτά και η άσωτη ζωή τον καθόρισαν. Γνωρίστε τον Chuck, τον πραγματικό RockyBalboa!
Σύνοψη
Η ταινία «Chuck: η Ιστορία του πραγματικού Rocky Balboa» αφηγείται την ιστορία του Τσακ Ουέπνερ, ενός πωλητή αλκοολούχων ποτών από το Νιου Τζέρσεϊ, ο οποίος κατάφερε να αντέξει 15 γύρους στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών του 1975 εναντίον του διασημότερου μποξέρ όλων των εποχών, Μοχάμεντ Άλι, και τελικά ενέπνευσε το πολλών δισεκατομμυρίων franchise του Rocky. Στα δέκα χρόνια του ως μπόξερ, ο Ουέπνερ υπέστη οκτώ σπασμένες μύτες, δύο knockouts και συνολικά 313 ράμματα. Αλλά οι σκληρότερες μάχες που έδωσε ήταν έξω από το ρινγκ, ζώντας μια επική ζωή γεμάτη ποτά, ναρκωτικά, άγριων θηλυκών και με πολλά σκαμπανεβάσματα.
«Το πιο δύσκολο για έναν μαχητή είναι η στιγμή που σταματάει να μάχεται…» – Τσακ Ουέπνερ
Ο Μάικ Τόλιν και ο Τζεφ Φέουρζεγκ πήραν τα πνευματικά δικαιώματα για τη βιογραφία του Ουέπνερ περίπου μία δεκαετία πριν και αμέσως μετά ο Σράιμπερ προτάθηκε για τον πρωταγωνιστικό ρόλο. «Πριν κάποια χρόνια, ο Μάικ Τόλιν μου έφερε να δω το ντοκιμαντέρ που είχε κάνει με τον Τζεφ για τον Τσακ Ουέπνερ, με τίτλο “O αληθινός Rocky. Μου είπαν ότι ήθελαν το ντοκιμαντέρ να γίνει ταινία. Μου άρεσε πολύ η ιστορία και λατρεύω το box, οπότε είπα στον Mike ότι ήθελα να γνωρίζω πως θα εξελιχθούν τελικά τα πράγματα», σχολιάζει ο Σράιμπερ.
Η ταινία έχει να κάνει με τον Ουέπνερ, που προσπαθεί να μάθει να ζει με την ξαφνική επιτυχία, ενώ θεωρούνταν outsider. «Δεν ήταν μία ταινία μόνο για το box. Οι περισσότερες ταινίες αυτού του είδους έχουν να κάνουν με επιθετικούς χαρακτήρες. Αυτό που με τράβηξε πολύ στη συγκεκριμένη ταινία ήταν ότι εδώ πρωταγωνιστεί ένας πολύ γλυκός άνθρωπος», λέει ο Ουέπνερ.
«Δεν είναι μια ταινία για το box, ακριβώς. Είναι μία ιστορία για την άνοδο και την πτώση και για την εξιλέωση», λέει η παραγωγός Λάτι Γκρόμπμαν. «Έρχονται σε εμάς πολλά σχετικά σενάρια, αλλά μόλις διαβάσαμε το συγκεκριμένο, ξετρελαθήκαμε».
«Λάτρεψα την ιδέα ότι κάποιος είναι διατεθειμένος να υποβάλει τον εαυτό του σε μία τέτοια τεράστια φυσική τιμωρία επειδή αγαπάει το κοινό του τόσο πολύ», τονίζει ο Σράιμπερ. «Έδινε τους αγώνες του για τους οπαδούς του και για την αναγνωρισιμότητα. Με άγγιξε κάτι σε αυτόν τον χαρακτήρα. Ήταν μία ιστορία για έναν άντρα που από τη μία περνούσε κρίση ταυτότητας και από την άλλη προσπαθούσε να τιθασεύσει τον ναρκισσισμό του. Ο Τσακ βίωσε την επιτυχία από τη μια στιγμή στην άλλη και αυτό το γεγονός πυροδότησε μία σειρά από απρόσμενες καταστάσεις. Είναιπερίεργοκαιπολύπλοκοπράγμαηφήμη».
«Μερικές φορές η ζωή είναι σαν ταινία. Κάποιες άλλες φορές, είναι ακόμη καλύτερη»
Όταν οι παραγωγοί διάβασαν το σενάριο, αποφάσισαν ότι έπρεπε να πάρουν την άδεια από τον Σιλβέστερ Σταλόνε. «Έστειλα email στον Sly και στη συνέχεια του τηλεφώνησα, τονίζοντάς του πόσο σημαντικό θα ήταν για εμάς να γυρίσουμε τη συγκεκριμένη ταινία και πόσο θα θέλαμε να έχουμε την άδειά του, προκειμένου να το κάνουμε. Ο Sly διάβασε το σενάριο και από την πρώτη στιγμή υπήρξε πολύ γενναιόδωρος κι ευγενικός και μας βοήθησε με την ταινία», λέει η συμπαραγωγός Κρίστα Κάμπελ.
«Μία βιογραφική ταινία είναι πάντα ένα πολύ ευαίσθητο θέμα. Πρέπει να πω ότι εντυπωσιάστηκα με το πόσο ανοιχτός ήταν ο Σιλβέστερ Σταλόνε σχετικά με το όλο θέμα και όλοι αισθανόμαστε μεγάλη τιμή που ήταν τόσο πρόθυμος να συνεργαστεί μαζί μας. Δεν είχε καμία υποχρέωση να το κάνει, αλλά ήθελε να μας δώσει την ιστορία του κι επιπλέον μας άφησε να χρησιμοποιήσουμε πράγματα από το Rocky», τονίζει ο Σράιμπερ.
Τα σκηνοθετικά ηνία ανέλαβε ο Φιλίπ Φαλαρντό, τονίζοντας: «Δεν είναι μία ακόμη ιστορία για το box, ή για τον άνθρωπο που ενέπνευσε τον Σταλόνε να γράψει τον Rocky. Είναι μία ταινία που συναισθηματικά μιλάει σε πολύ κόσμο. Δεν γνωρίζω πολλά για τον κόσμο του box, οπότε είμαι αυτός που κοιτάει από έξω προς τα μέσα. Έχω, με άλλα λόγια, την ίδια ματιά με το κοινό. Επίσης, θέλαμε μια αυθεντική εικόνα για τη ζωή ενός boxer. Ίσως όχι τόσο εντυπωσιακή όσο παρουσιάζεται σε άλλες ταινίες, αλλά εξίσου αληθινή».
«Αυτό που ήθελα να βγάλω στην ταινία ήταν η ευαίσθητη πλευρά του Τσακ. Ήξερα πως ο Λιβ μπορούσε να το κάνει γιατί είναι ένας εξαιρετικός ηθοποιός και γνώριζα ότι μπορούσα να δουλέψω μαζί του, ώστε να δημιουργήσω έναν εξαιρετικά συμπαθή χαρακτήρα παρά τα όσα αντιπαθή πράγματα κάνει», σχολιάζει ο Φαλαρντό.
Προετοιμασία και αυθεντικότητα
Ο Φαλαρντό αποκαλύπτει ότι ο Σράιμπερ ήταν κάτι παραπάνω από πρόθυμος να «φάει» μερικές αληθινές γροθιές μέσα στο ρινγκ, κάτι που είναι εντελώς ανήκουστο στις χολιγουντιανές παραγωγές.
«Ασχολούμαι με το box πάνω από 15 χρόνια και το λατρεύω. Μεγάλο μέρος της προετοιμασίας είχε να κάνει με το βλέπω και να ξαναβλέπω τους αγώνες του Τσακ, να τον συναντήσω αυτοπροσώπως και να τον γνωρίσω καλύτερα. Και τον ίδιο και την Λίντα. Προσπάθησα να γίνω ένα με αυτούς», λέει ο Σράιμπερ.
Η Ελίζαμπεθ Μος, που υποδύεται την πρώτη γυναίκα του Σράιμπερ, λέει: «Ο Λιβ δίνει τεράστια σημασία στη λεπτομέρεια. Νοιάζεται εξαιρετικά για τον ρόλο του».
Η Γκρόμπαν σπεύδει να συμπληρώσει ότι «ο Σράιμπερ δεν κάνει τίποτα με μισή καρδιά, το φέρνει πέρας μέχρι τέλους. Ο Λιβ είναι boxer και στην πραγματικότητα, οπότε και στα γυρίσματα δεν είχε πρόβλημα να «φάει» πραγματικό ξύλο. Η αφοσίωσή του στην ταινία ήταν παραπάνω από συγκλονιστική. Κάποια από τα γυρίσματα ήταν πραγματικά τρομακτικά. Νομίζω, μάλιστα, ότι κάποια στιγμή ο Λιβ όντως βγήκε νοκ άουτ…».
«Το Chuck: η Ιστορία του πραγματικού RockyBalboaδεν είναι μία ταινία για το box. Είναι μία ταινία με έναν boxer πρωταγωνιστή. Η κλιμάκωση της ταινίας δεν βρίσκεται μέσα στο ρινγκ, αν κι εκεί κάναμε συγκλονιστική δουλειά. Είναι ένα φιλμ που θα ψυχαγωγήσει και θα μεταφέρει τον θεατή σε μια τρομερή περίοδο των 70s – η μουσική, ο σχεδιασμός, τα ρούχα, όλα αυτά προσδίδουν τη σέξι χροιά που σίγουρα είχαν τα seventies. Στο τέλος της ημέρας, η ταινία μιλάει για την άνοδο και την πτώση ενός ανθρώπου, κάτι που ανήκει στην κλασική κινηματογραφική μυθολογία και μπορεί το κοινό να ταυτιστεί εύκολα», τονίζει ο Φαλαρντό.
“Αν αναρωτηθεί κανείς ποιοί είναι οι Schooldrivers, αν δεν τους έχει ξανακούσει ποτέ, ακούγoντας αυτόν εδώ τον δίσκο με τον τίτλο TheroNation, δεν έχει παρα να του απαντήσουν τα τραγούδια τους για να πάρει την καλύτερη απάντηση.”
Με αυτά τα λόγια είχε προλογίσει τον δίσκο των Schooldrivers ο Βασίλης B.,συντάκτης στην μουσική κοινότητα MusicHeaven, περιγράφοντάς τον ως ένα χωνευτήρι επιρροών από ετερόκλητα συγκροτήματα όπως Marilyn Manson, Tool, Foo Fighters, Muse, ACDC, Monster Magnet, Ministry και Cure.
Το 45άλεπτο μουσικό βίντεο του δίσκου ο οποίος χρηματοδοτήθηκε από φίλους των Schooldrivers μέσα από καμπάνια που έκανε η μπάντα το 2013, κατάφερε να συγκεντρώσει σχεδόν 5 χιλιάδες θεάσεις μέσα σε 3 ημέρες!
Το γιατί ίσως αξίζει να το ανακαλύψετε μόνοι σας. Η δική μας πρόταση ακρόασης είναι: φορέστε τα ακουστικά σας, κάντε κλικ στο βίντεο και αφήστε το να παίζει σε χαμηλή ένταση στο background. Ίσως ανακαλύψετε κάτι περισσότερο από ένα άλμπουμ.
Μετά από τριετή παύση, οι Foster the People κυκλοφορούν καινούργιο EP με τίτλο “ΙΙΙ”.
Τους γνωρίσαμε από τον ποπ-ροκ ύμνο για την νέο-hipster κουλτούρα “Pump Up Kids” , που γνώρισε τεράστια ραδιοφωνική επιτυχία και στην Ελλάδα και έγινε το Νο2 τραγούδι στο ετήσιο airplay του 2012.
To “Doing It for the Money“(single) σε συνεργασία με τον Ryan Tedder των OneRepublic επιβεβαιώνει την στροφή του γκρούπ σε πιο ποπ διαδρομές, με φανερή την διάθεση της μπάντας για μια ανανέωση.
Το EP συμπληρώνουν ακόμα 2 καινούρια κομμάτια, “Pay The Man” και “S.H.C.”
Ο αγαπημένος καλλιτέχνης πρώην Madrugada Sivert Høyem συνεχίζει να μας χαρίζει μικρά αποσπάσματα από την live βιντεοσκόπηση που έκανε στο Ηρώδειο (που θα κυκλοφορήσει με την επωνυμία “Live at Acropolis – Herod Atticus Odeon, Athens” στις 9 Ιουνίου.). Συγκεκριμένα έδωσε στην δημοσιότητα το “My Thieving Heart” (θα το βρείτε στο τελευταίο album Lioness), το οποίο ερμηνεύει μαζί με τη Marie Munroe.
Όπως ο ίδιος αναφέρει στον προσωπικό λογαριασμό του:
Για όσους δεν είχαν την ευκαιρία να τον δουν, να σας πούμε πως το Σάββατο 1 Ιουλίου θα βρίσκεται στο Rockwave Festivalστο TerraVibe Park, μαζί με τους Placebo, Cigarettes After Sex, Fat White Family και Last International Playboys.
• Διαθέσιμα εισιτήρια θα υπάρχουν στην είσοδο του Μεγάρου Μουσικής Αθήνών (όπως φαίνεται στη σχετική φωτογραφία) για την Α’ και τη διακεκριμένη ζώνη. Τα εκδοτήρια λειτουργούν όλη μέρα.
• Κάτοχοι προσκλήσεων, μπορούν να τις προμηθευτούν στην είσοδο της Αίθουσας Αλεξάνδρα Τριάντη (Πλατεία – Είσοδος 4), όπως φαίνεται στη σχετική φωτογραφία.
• Οι πόρτες της Αίθουσας θα ανοίξουν στις 19:30 και η έναρξη της συναυλίας θα πραγματοποιηθεί στις 20:15.
• Απαγορεύεται αυστηρά η λήψη φωτογραφιών εντός της Αίθουσας.
Τέσσερα χρόνια μετά το τελευταίο της άλμπουμ και λίγο πριν την πολυαναμενόμενη εμφάνισή της στα Billboard Music Awards, η Miley Cyrus επιστρέφει με ολοκαίνουργιο single.
Η νεαρή pop star αλλάζει τον ήχο της αλλά και την εμφάνισή της, αφού εμφανίζεται πιο ώριμη από ποτέ και μας ταξιδεύει μέχρι το “Malibu”.
Το #Malibu έγινε μέσα σε λίγες ώρες Νο1 trending topic στο Twitter παγκοσμίως, ενώ στην Ελλάδα είναι ήδη στη κορυφή του iTunes.
Για έβδομη συνεχή χρονιά, το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας, το περιοδικό ΣΙΝΕΜΑ και το cinemag.gr φέρνουν τον αγαπημένο καλοκαιρινό θεσμό της έβδομης τέχνης. Το Athens Open Air Film Festival (Φεστιβάλ Θερινού Κινηματογράφου της Αθήνας), που ενώνει τη ζωή της πόλης (και όχι μόνο) με το σινεμά, επιστρέφει ανανεωμένο και με διάθεση για περιπλανήσεις εντός και εκτός της Αθήνας! Το 7ο AOAFF έρχεται να γεμίσει τις καλοκαιρινές σας βραδιές με υπέροχες αναμνήσεις, από τον Ιούνιο έως και τον Σεπτέμβριο και, όπως πάντα, εντελώς δωρεάν.
Πάρτε, λοιπόν, μία πρώτη γεύση για ένα καλοκαίρι γεμάτο σινεμά!
Αν πετύχετε νύχτα τον Τζεφ Μπρίτζες να βολτάρει ρέμπελος σε κάποιο δρόμο της Αθήνας, κρατώντας ένα παγωμένο White Russian στο χέρι, δείτε την πόλη να μεταμορφώνεται μεγαλοπρεπώς για ένα βράδυ στο φουτουριστικό Λος Άντζελες του 2019, ακούσετε τους Talking Heads να παρτάρουν σε κάποια πλατεία του κέντρου, σκοντάψετε επάνω στον Κόμη Δράκουλα και κοκκινίσετε από ντροπή με τα βρισίδια του Μπεν Κίνγκσλεϊ στο ρόλο του πιο αθυρόστομου κακοποιού που υπήρξε ποτέ, μην αιφνιδιαστείτε: θα έχετε βρεθεί σε κάποια από τις πολλές και εκλεκτές προβολές που σας ετοιμάζει το 7ο Φεστιβάλ Θερινού Κινηματογράφου της Αθήνας.
Ο πιο αγαπημένος κι εθιστικός κινηματογραφικός θεσμός του καλοκαιριού επιστρέφει για να γιορτάσει τα 25 χρόνια από την πρώτη κυκλοφορία του «Μπλέιντ Ράνερ», ξαναβλέπει τον «Μεγάλο Λεμπόφσκι» των αδελφών Κοέν (έχοντας αποστηθίσει τις κορυφαίες ατάκες του), παίζει στη διαπασών το «Stop Making Sense» του (αξέχαστου) Τζόναθαν Ντέμι, αφήνει τον «Δράκουλα» του Κρίστοφερ Λι να σας παγώσει το αίμα και σας θυμίζει με το «Ερωτικό Κτήνος» του Τζόναθαν Γκλέιζερ μια από τις καλύτερες ταινίες του μοντέρνου βρετανικού σινεμά.
Ορίστε πέντε μόλις λόγοι για να μη λείψετε αυτό το καλοκαίρι από την πόλη! Μείνετε συντονισμένοι και θα σας αποκαλύψουμε κι άλλους….
Το Release Athens 2017 έρχεται για να κάνει το καλοκαίρι μας πιο συναρπαστικό! Το φεστιβάλ που έφερε νέα πνοή στη μουσική πραγματικότητα της χώρας μας επιστρέφει δυναμικά, φέρνοντας κοντά μας μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της παγκόσμιας σκηνής, αλλά και ορισμένα από τα πλέον ανερχόμενα κι ελπιδοφόρα της αντίστοιχης εγχώριας.
Σε έναν πανέμορφο χώρο, λίγα λεπτά από το κέντρο της Αθήνας και δίπλα στη θάλασσα, θα ζήσουμε το μεγαλύτερο party του φετινού καλοκαιριού ! Παρασκευή 2, Παρασκευή 16 και Σάββατο 17 Ιουνίου, η καρδιά της μουσικής θα χτυπάει στην Πλατεία Νερού, όπου θα υποδεχτούμε τους: Jamiroquai, Thievery Corporation, Röyksopp, Michael Kiwanuka, Archive, Moderat, Kadebostany, Wax Tailor, Larry Gus, The Rattler Proxy, Omega Ray, Σtella, Etten, Chinese Basement, The Blue Square!
Πληροφορίες :
Απλά Εισιτήρια
Η διάθεση των εισιτηρίων συνεχίζεται στα 40 ευρώ (μονό εισιτήριο) και 75 ευρώ (διπλό), μέχρι τις 15/5.
Στην επόμενη φάση της προπώλησης, η τιμή θα διαμορφωθεί στα 43 (μονό) και 80 ευρώ (διπλό).
Στο ταμείο, η τιμή θα είναι 50 ευρώ.
Vip Tickets
Διατίθεται πολύ περιορισμένος αριθμός VIP εισιτηρίων , προς 100 ευρώ για τις δύο πρώτες ημέρες του φεστιβάλ (2/6 + 16/6) και προς 140 ευρώ για την τελευταία (17/6).
Στη συγκεκριμένη κατηγορία περιλαμβάνονται οι εξής προνομιακές παροχές:
Ø ξεχωριστή υπερυψωμένη περιοχή διαμορφωμένη με stands &stools για όλους
Ø open bar
Ø προτεραιότητα πρόσβασης στον χώρο
Ø ιδιωτικό parking
Ø ξεχωριστές τουαλέτες
Ø αναμνηστικό δώρο του φεστιβάλ.
Εισιτήρια τριημέρου
Η διάθεση των τριήμερων εισιτηρίων συνεχίζεται, προς 110 ευρώ.
Εισιτήρια με άτοκες δόσεις
Όπως και πέρσι, υπάρχει η δυνατότητα αγοράς των εισιτηρίων σε άτοκες δόσεις, με τη χρήση πιστωτικής κάρτας. Σε αυτό το χρονικό σημείο, οι δόσεις είναι 2 και μπορούν να χρησιμοποιηθούν μέχρι και τις 31/5.
Επισκεφτείτε το site και τη facebook page του Release Athens για περισσότερες πληροφορίες, μαζί με τα τελευταία νέα, πληροφορίες για την προπώληση και πρόσβαση στην Πλατεία Νερού: www.releaseathens.gr https://www.facebook.com/releaseathens/
Ημέρα Πρώτη Release Athens 2017: Day 1 / Παρασκευή 2 Ιουνίου: Röyksopp + Moderat + Larry Gus + The Rattler Proxy + Etten
Ημέρα Δεύτερη Release Athens 2017: Day 2 / Παρασκευή 16 Ιουνίου: Thievery Corporation + Archive + Kadebostany + Omega Ray + Chinese Basement
Ημέρα Τρίτη Release Athens 2017 /Day 3 / Σάββατο 17 Ιουνίου: Jamiroquai + Michael Kiwanuka + Wax Tailor + Σtella + The Blue Square
Με συμπληρωμένα δύο χρόνια από την κυκλοφορία του ντεμπούτο full length album τους “Human” από την σύμπραξη των Turkey Vulture και Bungalo Records, οι Αθηναίοι progressive metallers Mother of Millions, όντας πλέον στα πρόθυρα της κυκλοφορίας του πολυαναπομένου δισκογραφικού διαδόχου, πραγματοποιούν ένα show, με παλιό και νεότερο υλικό, στο ανακαινισμένο gig space του six d.o.g.s.
Έχοντας πραγματοποιήσει μία σειρά σημαντικών ζωντανών εμφανίσεων σε Αθήνα και επαρχία, ανοίγοντας μάλιστα σε κάποιες από αυτές για τους –επίσης Έλληνες– symphonic death metal pioneers, Septicflesh, τους ταχύτατα ανερχόμενους prog metallers Leprous και Oceans of Slumber και τους Αυστραλούς prog rockers Sleepmakeswaves και έχοντας πειραματιστεί με τον ήχο και το υλικό τους, ακόμη και σε unplugged / ακουστικές φόρμες, οι Mother of Millions επιστρέφουν συναυλιακά στην ιδιαίτερη πατρίδα τους, Αθήνα.
Ο άκρως μελωδικός ήχος των Mother of Millions ακροβατεί κάπου ανάμεσα στο progressive metal και το progressive rock, ενώ –όντας από τη φύση τους καλλιτεχνικά ακομπλεξάριστοι- δεν διστάζουν να πειραματιστούν με νύξεις world music όπως και heavy rock γκρούβες, δίνοντας μια άλλη διάσταση στον prog χαρακτηρισμό τους και καταφέρνοντας έτσι να αποτελέσουν άκουσμα ενδιαφέρον, περιπετειώδες και –σε στιγμές- άκρως soundtrack-ικό. Η μαγευτική φωνή του Γιώργου Προκοπίου (επίσης μέλος των Poem) είναι άλλο ένα από τα συστατικά του ήχου τους που μαγνητίζει τον ακροατή, ενώ τα χαρακτηριστικά visuals που τους συνοδεύουν αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι των ζωντανών τους εμφανίσεων.
Μαζί τους θα εμφανιστούν οι Lunatic Medlar, ένα (μερικώς instrumental) heavy/ prog rock σχήμα με έδρα την Αθήνα. Αποτελώντας το side project μελών των Tardive Dyskinesia, Universe217, Sun of Nothing και Konkave, θα μπορούσαμε να πούμε –τηρουμένων των αναλογιών- πως συνιστούν ένα χεβιμεταλικό dream team. Το 2013 κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο τους “Finely Tuned Machine” σε ηλεκτρονική μορφή και οι live εμφανίσεις τους είναι σπάνιες και αρκούντως κατεδαφιστικές (sic). Οι Lunatic Medlar αποτελούν το περίτρανο παράδειγμα του τι συμβαίνει όταν 4 φίλοι απο τα παλιά αποφασίζουν να περάσουν μαζί ώρα στο studio, απαλλαγμένοι από εξωγενείς πιέσεις και καλλιτεχνικά taboo. Οι Lunatic Medlar είναι και πάλι εδώ.
Ο “Preacher” της παγκόσμιας μουσικής σκηνής βρέθηκε για άλλη μια φορά στην χώρα μας το Σάββατο που μας πέρασε, με τον κόσμο να ανταποκρίνεται στο κάλεσμα του, γεμίζοντας το Fuzz, για να απολαύσει τις «καταθλιπτικές» & «σκοτεινές» μουσικές του δημιουργίες.
Στην σκηνή αρχικά ανέβηκε η Emma Ruth Rundle. Δεν γνώριζα και πολλά για την τραγουδίστρια από το Los Angeles, κάθισα και άκουσα κομμάτια πριν παρευρεθώ στο Fuzz, μου άρεσε η φωνή και οι συνθέσεις της και πήγαινα με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον για να την ακούσω.
Βγήκε στην σκηνή και έκατσε σε μια καρέκλα μιας και ήταν χτυπημένη, όπως μας είπε, δίνοντας ένα performance εντελώς μόνη της. Αρχικά με την ακουστική της κιθάρα, με το delay να ξεπερνάει τα όρια και εν συνεχεία με μια ηλεκτρική, ερμηνεύοντας με πάθος τα κομμάτια της. Όμως όταν εμφανίζεσαι μόνος σου με μια κιθάρα σε ένα γεμάτο χώρο ρισκάρεις και στην περίπτωσή της, δυστυχώς οι ομιλίες δεν καλυπτόντουσαν σε αρκετά σημεία.
Αν έπαιζε τις δημιουργίες της συνοδεία μουσικών σίγουρα θα είχε κερδίσει και τον ποιο δύσπιστο μέσα στο Fuzz.
Περίπου στις 22:30 ανέβηκε στην σκηνή ο David Eugene Edwards μαζί με τα μέλη της μπάντας του. Η εισαγωγή των «ινδιάνικων» ήχων μας έβαλε στο κλίμα και ο «διαφορετικός» σε όλα τα επίπεδα frontman, ξεκίνησε με το “Hiss”, φορώντας το καπέλο του, έχοντας κρεμάσει στην βάση του μικροφώνου του τα «χαϊμαλιά» που τον συνοδεύουν δημιουργώντας ένα κλίμα «θανάτου» που ακόμα και οι ποιο μελαγχολικές death metal μπάντες δυσκολεύονται να πετύχουν.
Δεν θα πω πως αυτή ήταν από τις καλύτερες εμφανίσεις του, αλλά δεν παύει για άλλη μια φορά να έδωσε ένα πολύ δυνατό performance, με την μοναδική σκηνική παρουσία, τις «αλλοπρόσαλλες» κινήσεις του και το δυνατό setlist που επέλεξε να ολοκληρώνουν μια βραδιά πολύ όμορφη.
Τα υπέροχα “The Hired Hand”, “Corsicana Clip”, “Sinking Hands”, “Five By Five”, “The Refractory”, “Low Twelve” & “King O’ King” ήταν μερικά από αυτά που επέλεξε να μας χαρίσει, σε αυτό το 85’ «show».
Χωρίς να μιλήσει «σχεδόν» καθόλου, μας αποχαιρέτισε κουνώντας το κεφάλι του, ψελλίζοντας κάτι που δεν ακούσαμε και αποχώρισε με το κοινό να τον χειροκροτεί και να ανταποδίδει με την σειρά του για αυτήν την υπέροχη βραδιά.
Μετά το εντυπωσιακό ντεμπούτο της, η Agatha επιστρέφει στα μουσικά δρώμενα με το single «Windprints», προάγγελο του νέου της δίσκου με τίτλο «Illusion of an era».
Δύο χρόνια μετά το ντεμπούτο της, η μουσικός και τραγουδοποιός AGATHA της εναλλακτικής ποπ σκηνής, κάνει δυναμική επάνοδο. Το πρώτο της ολοκληρωμένο άλμπουμ με τίτλο “Illusion of an era” αψηφά τις διαχωριστικές γραμμές και μέσα από την pop, dream pop, electronic, trip hop and synth pop, μας καλεί να βιώσουμε μια μουσική, ονειρική σχεδόν, μυσταγωγία.
Το “Windprints”, που αποτελεί το πρώτο single από το επερχόμενο άλμπουμ, κυκλοφόρησε στις 9 Μαΐου σε μορφή lyric video και είναι διαθέσιμο για download από τις γνωστές μουσικές πλατφόρμες. Ακούστε το νέο single εδώ:
Η Agatha, ή αλλιώς Αγάθη Κέζιου, συστήθηκε στο κοινό, με το EP «First Light» που κυκλοφόρησε το 2015. Ως μουσικός και ερμηνεύτρια, πειραματίζεται με ακουστικές κιθάρες, ατμοσφαιρικά theremin, τσέλο, πιάνο και άλλα μουσικά στολίδια. Η ίδια ασχολείται με την μουσική από το 1998 με παρουσία σε underground rock κυρίως συγκροτήματα, όπως οι Underclass, οι Aarwells και οι Promenade. Στις μουσικές της δημιουργίες, γίνεται εμφανής η επιρροή της από Έλληνες συνθέτες (Χατζιδάκις, Λοΐζος), από την electro-pop του ’80, τα indie και trip-hopτων 90s.
Πληροφορίες για το τραγούδι “Windprints”:
Μουσική: Agatha| Στίχοι: Marianna Avouri | Video art: Julia X (Photography), Jester (Video Edit), Lila Simitzi | Παραγωγή – Ηχογράφηση: Greggy K @WhiteStudio | Mastering: George Boussounis & George Ginis @OnlineRecordingMasterStudio| Στην ηχογράφηση συμμετείχαν οι μουσικοί: Agatha – Acoustic guitars | Greggy K – Bass, electric guitars & things | Dennis Panagiotidis – Drums ‘n loops | Ren – Piano | Stefania Stefanou – Violin & viola | P. Faithfull – Cello
Η ψυχεδέλεια της Δυτικής Ακτής που διέπει το ντεμπούτο του Morgan Delt στην ιστορική Sub Pop (γνωστή ως η πρώτη εταιρεία που υπέγραψε τους Nirvana, Soundgarden, Mudhoney και πολλούς άλλους από την εναλλακτική / grunge σκηνή του Seattle, και με πολυάριθμες επιτυχίες στον σύγχρονο εναλλακτικό χώρο, χάρη στις συνεργασίες της με καλλιτέχνες και μπάντες όπως οι Fleet Foxes, Foals, Beach House, The Postal Service, Flight of the Conchords, Sleater-Kinney, Blitzen Trapper, No Age, Wolf Parade και The Shins), δίνει την αίσθηση μιας διαρκούς ανατολής, μη κρύβοντας τις επιρροές της, με τραγούδια φιλτραρισμένα μέσα από έναν εύκαμπτο φακό που πότε θολώνει και πότε σκοτεινιάζει το μουσικό τοπίου του εν λόγω ηχογραφήματος.
Είναι δυνατόν όμως κάποιος να καταφέρει να κάνει κάτι διαφορετικό στη σφαίρα της αυθεντικότητας και της πρωτοτυπίας, αφομοιώνοντας εξόφθαλμα τις επιρροές του; Αυτό ακριβώς συμβαίνει στην περίπτωση του Morgan Delt. Έχοντας κυκλοφορήσει μία κασέτα 6 τραγουδιών το 2013, ακολουθούμενη από μία πλήρη κυκλοφορία, υπό την αιγίδα της Trouble in Mind Records, ο Καλιφορνέζος καλοκουρδίζει το ηχητικό του σύμπαν, μην ακολουθώντας μια συγκεκριμένη μουσική τροχιά, επιτρέποντας ωστόσο ταυτόχρονα στις επιρροές του να συνυπάρξουν σε ένα μοναδικό και αδιαμφισβήτητα Καλιφορνέζικο καλλιτεχνικό όραμα.
Η συλλογή των 10 τραγουδιών που προκύπτει, εκτελεσμένη εξ’ ολοκλήρου από τον Delt, ηχογραφημένη στο δικό του Topanga Canyon Studio και μαστεραρισμένη από τον JJ Golden, είναι ένα σπιτικό lo-fi κατασκέυασμα με έναν πιο λεπτεπίλεπτο και εγκεφαλικό χαρακτήρα από τον προκάτοχό του, που με κάποιον μαγικό τρόπο αντανακλά μια ρεαλιστική προσέγγιση σε μία χίπικη late-60’s φαντασίωση. Βυθισμένες σε ηχώ και ομίχλη, αργές συγχορδίες παφλάζουν σαν κύματα του Ειρηνικού, πλαισιωμένες από απαλούς ψιθύρους πολλαπλά-ηχογραφημένων φωνών και από κιθάρες βουτηγμένες στο phase και το fuzz, που περιβάλλουν ήρεμα το κεφάλι του ακροατή, λίγο πριν τρυπήσουν τον εγκεφαλικό φλοιό του και κατασκηνώσουν για πάντα εκεί. Δεν χρειάζεται να εμβαθύνει πολύ κανείς στο υλικό για να παρατηρήσει πως εκεί μέσα υπάρχουν κάποιες καλοζυγισμένες δόσεις από Notorious Byrd Brothers, Curt Boettcher, Terry Riley και Buffalo Springfield, εμπλουτισμένες από ένα συμπαγές υπόβαθρο ηλεκτρονικών στοιχείων που κάνει κάθε τόσο αισθητή την παρουσία του.
Το σπουδαίο με την προσέγγιση του Delt στη μουσική και την τέχνη γενικότερα, είναι πως σε αντίθεση με τους περισσότερους αποκαλούμενους psych-rockers του Los Angeles, εκείνος δεν υιοθετεί κάποιο lifestyle, κάποια ένδυση ή κάποιο attitude, δεν αφομοιώνει μια ψευδοταυτότητα, με σκοπό να ταιριάξει σε ένα συγκεκριμένο image που το μουσικό στυλ στο οποίο επιδίδεται, υπαγορεύει. Όχι, εδώ μιλάμε για μία ταπεινή και γεμάτη λεπτότητα αναβίωση του ψυχεδελικού ήχου, χωρίς εκείνος να χρησιμοποιείται ως ένα έυκολο εργαλείο marketing. Η μουσική έχει τον πρώτο ρόλο εδώ και χωρίς καμία φλυαρία, κάνει τη δική της δήλωση. Ο Delt μοιάζει να έχει καταλάβει πως η ομορφιά (και δη της μουσικής) πρέπει να διατηρηθεί στον κόσμο με ενεργή συνείδηση και σκεπτόμενη δράση, και αυτό γίνεται αντιληπτό σε κάθε στιγμή της ακρόασης του “Phase Zero” album.
Ο Morgan Delt εμφανίζεται τη Πέμπτη 25 Μαϊου στο Death Disco (Ωγύγου 16 & Λεπενιώτου, Ψυρρή). Τη βραδιά θα ανοίξει το εγχώριο εναλλακτικό rock σχήμα των Disconnected.
Οι θρύλοι της hard rock, οι Σκωτσέζοι Nazareth, ένα συγκρότημα που εδώ και πέντε δεκαετίες αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας της μουσικής, αυτό το καλοκαίρι θα «ηλεκτρίσουν» την Ελλάδα.
Ο Pete Agnew, ο Jimmy Murrison, ο Lee Agnew και ο Carl Sentance θα παρουσιάσουν στο ελληνικό κοινό τα τραγούδια που δεν λείπουν από καμία rock συλλογή, τα τραγούδια που ενέπνευσαν καλλιτέχνες όπως οι Guns N’ Roses κ.α.
Love Hurts, This Flight Tonight, Razamanaz, Dream On, Hair of the Dog και πολλές ακόμη επιτυχίες από ένα συγκρότημα που έχει δώσει χιλιάδες συναυλίες. Χαρακτηριστική είναι η απάντηση του Pete Agnew,ενός από τους ιδρυτές του συγκροτήματος, στο ερώτημα αν δεν έχει παίξει σε κάποια πόλη: “If it’s got electricity we ‘ve played it”!
Στις 14 Ιουνίου οι rock μνήμες ζωντανεύουν στο Θέατρο Πέτρας με τους Nazareth να ροκάρουν όπως μόνο οι Rock Legends γνωρίζουν!
PRINCIPAL CLUB-THEATER – ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Παρασκευή, 16 Ιουνίου 2017 Ωρα έναρξης 21:30
https://www.youtube.com/watch?v=iZhNW_jKrQY
Στο πλαίσιο του Rock Heat Classics Festival επίσης θα εμφανιστούν :
“Στέλιος Σαλβαδόρ ΜΩΡΑ ΣΤΗ ΦΩΤΙΑ “, μια μπάντα που ξεκίνησε πριν 30 χρόνια , για να ταράξει τα νερά της ελληνικής ροκ σκηνής. Έχοντας στο ενεργητικό τους εξαιρετικές συνεργασίες , συμμετοχές σε σημαντικά φεστιβάλ, ξεχωριστές μελοποιήσεις στα ποιήματα Ελλήνων μεγάλων ποιητών. Ο θρυλικός πρώτος δίσκος του συγκροτήματος ”Μωρά Στη Φωτιά” ήταν ένας καθαρόαιμος Rock And Roll δίσκος που αποτέλεσε και αποτελεί σημείο αναφοράς για την ελληνική ροκ σκηνή.
https://www.youtube.com/watch?v=ASwjpHhFbXM
“ΥΠΟΓΕΙΑ ΡΕΥΜΑΤΑ”, σε ένα electric set από όλη την 23χρονη πορεία τους. Ακουστικά μέρη που αναδεικνύουν το έμφυτο λυρισμό τους μπαίνουν ανάμεσα από τις καταιγιστικές ηλεκτρικές τους διαδρομές και τις διασκευές-έκπληξη. Τρεις έμπειροι μουσικοί, μία θρυλική φωνή, μια παρέα που πορεύεται πάνω από 20 χρόνια και δρα εδώ και τώρα! Με μια πορεία σταθερή, βαθιά στον πυρήνα της μουσικής και των συναισθημάτων.
Τη βραδιά ανοίγουν :
Οι RIVERBED Σχηματίστηκαν στα μέσα του 2012, από τον τραγουδιστή της μπάντας Αποστόλο Λιάπη. Εχουν εμφανιστεί σε όλες τις γνωστές μουσικές σκηνές της Αθήνας, ενώ έχουν συμμετάσχει με απόλυτη επιτυχία σε καταξιωμένα φεστιβάλ. O ήχος τους μας ταξιδεύει στην δεκαετία του 1970 και κινείται σε classic / vintage rock και hard rock μονοπάτια.
H συναυλία διοργανώνεται από την ΕΠ.ΟΜ.Ε.Α. Παιανίας στο πλαίσιο υποστήριξης των σκοπών της.
Το The 9th life of Luis Drax, είναι ένα καθηλωτικό ψυχολογικό θρίλερ μυστηρίου, δια χειρός του εξπέρ του τρόμου, Αλεξάντρ Αζά (High Tension, Αίμα στους Λόφους, Horns).
Σύνοψη
Αφού έχει ήδη καταφέρει να επιβιώσει από οκτώ, σχεδόν θανάσιμα, ατυχήματα κατά τη διάρκεια της άτυχης ζωής του, ο Λούι Ντραξ πηδά από έναν απόκρημνο γκρεμό ανήμερα των 9ων γενεθλίων του. Ενόσω η αστυνομία ερευνά τα αίτια της παραλίγο θανατηφόρας πτώσης του και το που βρίσκεται ο βίαιος πατέρας του, Πίτερ, ο αναγνωρισμένος νευρολόγος Δρ. Άλαν Πασκάλ καταφεύγει σε ανορθόδοξες μεθόδους σε μία προσπάθεια να «μπει» στο υποσυνείδητο του μικρού και να αποκαλύψει την αλήθεια για τα γεγονότα.
Όσο, όμως, ερευνά όλο και περισσότερο τη μυστηριώδη ικανότητα του Λούι να ξεφεύγει από το θάνατο, ο γιατρός αρχίζει να ερωτεύεται τη μητέρα του παιδιού, Νάταλι. Με νέα στοιχεία να κάνουν την εμφάνισή τους, μία σοκαριστική αποκάλυψη αλλάζει τη μοίρα του Λούι Ντραξ και όσων βρίσκονται γύρω του.
Ένα βιβλίο που –ευτυχώς- βρήκε την κινηματογραφική του μεταφορά
Όταν η διάσημη συγγραφέας, Λιζ Τζένσεν, ολοκλήρωσε το πέμπτο της μυθιστόρημα, «Η 9η Ζωή του Λούι Ντραξ», ήταν σίγουρη πως αυτή η ιστορία –ενός θρίλερ για ένα αγόρι που βρίσκεται σε κώμα- δεν θα μεταφερόταν ποτέ στον κινηματογράφο. Ευτυχώς, ένας από τους ατζέντηδές της αντιλήφθηκε τις κινηματογραφικές δυνατότητες του βιβλίου, όπως και ο αείμνηστος, βραβευμένος με Όσκαρ, Άντονι Μινγκέλα («Ο Άγγλος Ασθενής») που, μαζί με τον συμπαραγωγό και συνεργάτη του, Σίντνεϊ Πόλακ («Πέρα από την Αφρική») συμφώνησαν για την αγορά των δικαιωμάτων. Ο Μινγκέλα απεβίωσε το 2008, πριν προλάβει να κάνει την ταινία, αλλά όταν ο έτερος συνεργάτης του, Τίμοθι Μπρίκνελ, ένωσε τις δυνάμεις του με τον ηθοποιό, γιο του Άντονι, Μαξ Μινγκέλα, και ίδρυσαν την εταιρεία παραγωγής Blank Tape, αποφάσισαν πως το «Η 9η Ζωή του Λούι Ντραξ» θα είναι το πρώτο τους project.
Το μυθιστόρημα είχε τέτοια επίδραση στον νεαρό Μαξ, που αμέσως μόλις ολοκλήρωσε την ανάγνωσή του, άρχισε να γράφει το σενάριο: «Το σύμπαν και οι εικόνες που δημιούργησε η Λιζ ήταν τόσο άμεσα κινηματογραφικές στο μυαλό μου. Μπορούσα κατευθείαν να αντιληφθώ τους τρόπους με τους οποίους θα το έκανα προσωπικό, που νομίζω πως είναι ένα πολύ σημαντικό στοιχείο όταν μεταφέρεις υλικό στο σινεμά», λέει ο Μινγκέλα.
Με τη σειρά της, η Τζένσεν εντυπωσιάστηκε μόλις διάβασε το σενάριο του νεαρού: «Με εξέπληξε ο τρόπος που κατάφερε να πιάσει το πνεύμα του βιβλίου, ενώ παράλληλα πρόσθεσε τις δικές του φανταστικές ανατροπές. Υπάρχει κάτι στη δική του εκδοχή που σε ανατριχιάζει. Τόσα χρόνια πριν, όταν ο πατέρας του Μαξ σκόπευε να γράψει και να σκηνοθετήσει την ταινία, αλλά με αυτό το τραγικό συμβάν δεν τα κατάφερε, με είχε ρωτήσει, ‘Αν μπορούσες να ξαναγράψεις το βιβλίο από την αρχή, τι θα άλλαζες;’, κι εγώ του είχα απαντήσει, ‘Θα το έκανα πιο τρομακτικό’. Αυτό ακριβώς έκανε ο Μαξ».
Με το σενάριο να έχει πάρει το πράσινο φως, έπρεπε να βρεθεί ο σκηνοθέτης για το «Η 9η Ζωή του Λούι Ντραξ». Ο Μαξ Μινγκέλα άδραξε την ευκαιρία, όταν βρέθηκε να συμπρωταγωνιστεί με τον Ντάνιελ Ράντκλιφ στο “Horns”, σκηνοθεσίας Αλεξάντρ Αζά. «Ήμουν πάντα μεγάλος φαν της δουλειάς του Άλεξ», αναφέρει ο Μινγκέλα. «Πρόκειται για έναν συναρπαστικό σκηνοθέτη και αισθάνθηκα πως είναι ικανός να γυρίσει οποιουδήποτε είδους φιλμ. Τον είχα εξαρχής στο μυαλό μου, αλλά όταν μιλούσαμε στο πλατό του “Horns” τον ρώτησα για τις ιστορίες που τον ενδιαφέρουν και τις ταινίες που θα ήθελε να κάνει. Πολλές από τις ιδέες και τις θεματικές που μου είπε, είχαν άμεση σύνδεση με το ‘Η 9η Ζωή του Λούι Ντραξ’. Αισθάνθηκα πως ήταν γραφτό».
Επιλέγοντας το πρωταγωνιστικό cast
«Ο πιο σημαντικός χαρακτήρας της ταινίας, είναι ο Λούι Ντραξ», λέει ο Αλεξάντρ Αζά. «Είναι ένα πανέξυπνο αγόρι, που έχει ένα περίεργο τρόπο ομιλίας και κοφτερή ματιά για τους ενήλικες γύρω του. Μπορεί κάλλιστα να είναι ο πιο ώριμος άνθρωπος στην ταινία». Οι παραγωγοί ξεκίνησαν μία εντατική αναζήτηση για να βρουν ένα νεαρό ηθοποιό που θα μπορούσε να απεικονίσει την πρόωρη ευφυΐα του Λούι Ντραξ, όπως και το πόσο ευάλωτος είναι πραγματικά, πίσω από το σκληρό περίβλημά του. Κατέληξαν στον γεννημένο στο Βανκούβερ του Καναδά, Άιντεν Λονγκγουόρθ, για τις υποκριτικές του ικανότητες, την κοινωνικότητά του, αλλά και το έντονο ενδιαφέρον του για την επιστήμη και την τεχνολογία.
Για τον απαιτητικό ρόλο του Δρ. Άλαν Πασκάλ, που ενεργεί σαν τα μάτια και τα αυτιά του κοινού ως ο αναγνωρισμένος, παθιασμένος νευρολόγος που εξετάζει τον Λουί, ο εκλεκτός ήταν ο Τζέιμι Ντόρναν, γνωστός μας από το εισπρακτικό φαινόμενο του «50 Αποχρώσεις του Γκρι». «Ο Δρ. Άλαν Πασκάλ είναι, ουσιαστικά, η είσοδός μας στην ιστορία», λέει ο Μινγκέλα. «Είναι εξαιρετικά χαρισματικός, πολύ όμορφος, πολύ έξυπνος, και από τους κορυφαίους ερευνητές στον χώρο του. Τελικά, όμως, πέφτει θύμα της αινιγματικής δύναμης της Νάταλι Ντραξ, κι αυτό, για μένα είναι ο κινητήριος μοχλός του φιλμ».
Η σαγηνευτική Νάταλι, είναι μία δυναμική γυναίκα που έχει υπομείνει τις πολλαπλές, σχεδόν θανατηφόρες, εμπειρίες του Λουί και τον γάμο της με έναν βίαιο μέθυσο, για να βρεθεί τελικά μόνη της, με τον γιό της σε κώμα και τον άνδρα της –ύποπτο για την πτώση του Λούι- αγνοούμενο. Η Καναδή, Σάρα Γκαντόν («Μία Επικίνδυνη Μέθοδος», «Maps to the Stars», «The Amazing Spiderman 2») ήταν εξαρχής το απόλυτο φαβορί για τον ρόλο, χάρη στη χαμαιλεοντική της ερμηνευτική ικανότητα και την εύθραυστη ομορφιά της. «Η Νάταλι είναι η μητέρα ενός παιδιού που, από τη στιγμή που γεννήθηκε, περνά από το ένα ατύχημα στο άλλο. Κι όμως, είναι πάντα εκεί για αυτόν, προσπαθώντας να τον σώσει. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει μία δεύτερη πλευρά της προσωπικότητάς της, πιο σκοτεινή. Όταν είδα τις προηγούμενες δουλειές της Σάρα στον κινηματογράφο, μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση το γεγονός πως υποδυόταν έναν διαφορετικό χαρακτήρα σε κάθε φιλμ, ήταν σχεδόν αδύνατον να την αναγνωρίσεις. Μετά από συζήτηση μαζί της, ήξερα πως ήταν η Νάταλι Ντραξ», δηλώνει χαρακτηριστικά ο Αλεξάντρ Αζά.
Όσον αφορά στον πατριό του Λούι, Πίτερ, πρόκειται για έναν άνδρα αλκοολικό, με σποραδικά βίαια ξεσπάσματα, ο οποίος αγαπά το θετό παιδί του. Σε ένα πικνίκ για τον εορτασμό των 9ων γενεθλίων του, όμως, ο Λούι πέφτει από έναν γκρεμό. Μετά το περιστατικό, ο Πίτερ εξαφανίζεται. Στον ρόλο αυτό, θα δούμε τον βραβευμένο με Έμμυ για την εκπληκτική ερμηνεία ως Τζέσι Πίνκμαν στο «Breaking Bad», Άαρον Πολ, ο οποίος λάτρεψε το σενάριο: «Είναι πάρα πολύ σπάνιο για μένα να καθίσω και να διαβάσω μονομιάς ένα σενάριο. Πρέπει να είναι σπουδαίο –και, όντως, είναι. Ενθουσιάστηκα που ήμουν μέρος του καστ».
Η 9η Ζωή του Λούι Ντραξ, είναι μία ιστορία παράξενη, αλλά ταυτοχρόνως, οικουμενική. Οι ανθρώπινες επιλογές των ηρώων και η μετάβαση από το αγνό ψυχολογικό θρίλερ στο δράμα, είναι μόνο μερικοί από τους λόγους που η τελευταία ταινία του Αλεξάντρ Αζά είναι κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα.
11 Μαΐου στους κινηματογράφους από την Audio Visual . Δείτε το trailer:
“British Gothic”: Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας, το περιοδικό ΣΙΝΕΜΑ και το cinemag.gr προετοιμάζουν για έβδομη συνεχή χρονιά τον αγαπημένο καλοκαιρινό θεσμό της έβδομης τέχνης, το Athens Open Air Film Festival (Φεστιβάλ Θερινού Κινηματογράφου της Αθήνας), που ενώνει τη ζωή της πόλης (και όχι μόνο) με το σινεμά. Ανανεωμένο, με διάθεση για περιπλανήσεις εντός και εκτός της Αθήνας, το 7ο AOAFF έρχεται να γεμίσει τις καλοκαιρινές σας βραδιές με υπέροχες αναμνήσεις, από τον Ιούνιο έως και τον Αύγουστο και, όπως πάντα, εντελώς δωρεάν.
Είστε έτοιμοι, λοιπόν, για μία ανακοίνωση με κοφτερά χαμόγελα;
Το 7ο Φεστιβάλ Θερινού Κινηματογράφου της Αθήνας, σε συνεργασία με το British Council, επέλεξε και παρουσιάζει για πρώτη φορά στη χώρα μας ένα αφιέρωμα στην ιδιαιτέρως αγαπητή κληρονομιά του γοτθικού τρόμου, προβάλλοντας σε ψηφιακά αποκατεστημένες κόπιες μερικά από τα αριστουργήματα του είδους.
Απολύτως συνυφασμένο με τον τρόμο και το φανταστικό, το βρετανικό γοτθικό σινεμά υπήρξε απόγονος του αντίστοιχου λογοτεχνικού ρεύματος που γνώρισε ιδιαίτερη άνθηση κυρίως τον 19ο αιώνα, μέσα από τις σελίδες θρυλικών μυθιστορημάτων όπως το «Φρανκενστάιν» της Μέρι Σέλεϊ, ο «Δράκουλας» του Μπραμ Στόκερ, το «Δόκτορ Τζέκιλ και Κύριος Χάιντ» του Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον, το «Στρίψιμο της Βίδας» του Χένρι Τζέιμς, αλλά και τις απόκοσμες ιστορίες του Έντγκαρ Άλαν Πόε και του Σέρινταν λε Φανού.
Μεταφέροντας στην οθόνη έναν ερεβώδη κόσμο από ομίχλη, απειλητικές σκιές και μεταφυσική αγωνία, το κινηματογραφικό είδος του γοτθικού τρόμου ξεκίνησε από τα εδάφη της Βρετανίας για να γνωρίσει αμέτρητους οπαδούς παγκοσμίως και να συνεπάρει ολόκληρο τον 20ό αιώνα με υποβλητικές ιστορίες για στοιχειωμένους πύργους, αιμοδιψείς βρυκόλακες, απόκοσμα πλάσματα, ανεξήγητα μυστήρια και μακάβριες συναντήσεις με το υπερφυσικό.
Από τον πλέον μυθικό «Δράκουλα» («Horror of Dracula», 1958) του Τέρενς Φίσερ με τον Κρίστοφερ Λι, την υποβλητική «Νύχτα του Δαίμονα» («Night of the Demon», 1957) του Ζακ Τουρνέρ («Cat People») και το αξεπέραστο «Καταραμένο Σκιάχτρο» («The Wicker Man», 1973) του Ρόμπιν Χάρντι, μια από τις κορυφαίες δημιουργίες στην ιστορία του βρετανικού σινεμά, μέχρι τη σαρδόνια και μακάβρια αστεία «Νύχτα των Βρυκολάκων» («The Fearless Vampire Killers», 1967) του Ρόμαν Πολάνσκι, τη μυσταγωγική «Παρέα των Λύκων» («The Company of Wolves», 1984) του Νιλ Τζόρνταν, το «Μάντεψε Ποιον θα Σκοτώσουν Απόψε» («Dead of Night», 1945) που κατέχει σταθερά υψηλή θέση στις λίστες με τις καλύτερες ταινίες τρόμου όλων των εποχών και το απρόβλητο στη χώρα μας, μικρού μήκους φιλμ «Mistletow Bough» (1904), ένα από τα πρώτα δείγματα της γοτθικής κινηματογραφίας που μόλις πρόσφατα ανακαλύφθηκε, το αφιέρωμα «British Gothic» σας καλεί να ζήσετε μερικές από τις πιο διαχρονικές κινηματογραφικές ανατριχίλες στη μεγάλη οθόνη, σε ατμοσφαιρικές τοποθεσίες της πόλης, σε καλοκαιρινές νύχτες που θα σας παγώσουν (απολαυστικά) το αίμα.
Ροζαλίν: Και μετά ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα;
Γιαγιά: Κι όμως όχι! – (Η παρέα των Λύκων)
Αναλυτικά οι ταινίες του αφιερώματος:
ΜΑΝΤΕΨΕ ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΣΚΟΤΩΣΟΥΝ ΑΠΟΨΕ (Dead of Night, 1945)
των Αλμπέρτο Καβαλκάντι, Τσαρλς Κράιτον, Μπέιζιλ Ντίαρντεν και Ρόμπερτ Χάμερ
Σε αυτό τον αξεπέραστο σταθμό για ολόκληρο το σινεμά τρόμου τέσσερις Βρετανοί σκηνοθέτες αναλαμβάνουν να αποτυπώσουν δεξιοτεχνικά στην οθόνη τις απόκοσμες και ανατριχιαστικές ιστορίες που διηγούνται οι παρευρισκόμενοι μιας απομονωμένης έπαυλης, αγνοώντας ότι οι ίδιοι μπορεί πολύ σύντομα να γίνουν πρωταγωνιστές ενός σκοτεινού ονείρου από το οποίο ενδέχεται κανείς να μην ξυπνήσει ποτέ.
ΔΡΑΚΟΥΛΑΣ, Ο ΒΡΥΚΟΛΑΚΑΣ ΤΩΝ ΚΑΡΠΑΘΙΩΝ (Horror of Dracula, 1958)
του Τέρενς ΦίσερΗ ταινία που σύστησε τον Κρίστοφερ Λι στο ρόλο του απέθαντου και αιμοδιψούς κόμη, ανέδειξε γλαφυρή την ερωτική διάσταση του βαμπιρικού μύθου και δημιούργησε ολόκληρη κινηματογραφική σχολή προβάλλεται, 60 σχεδόν χρόνια μετά την πρώτη της εμφάνιση στις αίθουσες, επιτέλους μέσα σε όλη την τεχνικολόρ πανδαισία της.
Η ΝΥΧΤΑ ΤΩΝ ΒΡΥΚΟΛΑΚΩΝ (The Fearless Vampire Killers, 1967)
του Ρόμαν ΠολάνσκιΣε επετειακή προβολή 50 ετών από την πρώτη του κυκλοφορία, αυτός ο σαρδόνιος συνδυασμός μαύρης κωμωδίας και τρόμου παραμένει μια από τις καλύτερες (αν και για χρόνια αδίκως υποτιμημένες) δημιουργίες του Πολάνσκι, εξιστορώντας τις προσπάθειες ενός ηλικιωμένου καθηγητή και του νεαρού βοηθού του να εξοντώσουν μια οικογένεια βρυκολάκων στα Καρπάθια.
ΤΟ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟ ΣΚΙΑΧΤΡΟ (The Wicker Man, 1973)
του Ρόμπιν ΧάρντιΜε ένα από τα πιο σοκαριστικά φινάλε του σινεμά και με τον τίτλο ενός από τα κορυφαία βρετανικά φιλμ που γυρίστηκαν ποτέ, το «Καταραμένο Σκιάχτρο» και η εφιαλτική περίπτωση ενός αστυνομικού επιθεωρητή που συναντά τον απόλυτο τρόμο σε μια νησιώτικη κοινότητα παγανιστών θα προβληθεί για πρώτη φορά στη χώρα μας στην πλήρη εκδοχή που επιθυμούσε ο σκηνοθέτης του.
Η ΝΥΧΤΑ ΤΟΥ ΔΑΙΜΟΝΑ (Night of the Demon, 1957)
του Ζακ ΤουρνέρΟ Ντέινα Άντριους είναι ο ορθολογιστής επιστήμονας που καλείται να θέσει τις πεποιθήσεις και τη λογική του σε σοβαρή αμφισβήτηση όταν η ζωή του απειλείται από μια μυστηριώδη κατάρα σε ένα από τα αριστουργήματα υπαινικτικού τρόμου που τόσο επάξια υπηρέτησε στην καριέρα του ο σκηνοθέτης του «Cat People» και του «Περπάτησα μ΄ένα Ζόμπι».
Η ΠΑΡΕΑ ΤΩΝ ΛΥΚΩΝ (The Company of Wolves, 1984)
του Νιλ ΤζόρντανΣεξουαλικά και βίαια φορτισμένη εκδοχή της «Κοκκινοσκουφίτσας», ενήλικη και απολαυστικά διεστραμμένη βουτιά στον καθόλου αθώο κόσμο των παραμυθιών, ονειρικό μπέρδεμα της φαντασίας και της πραγματικότητας, αυτό το μαγευτικά σκηνοθετημένο κομψοτέχνημα από το δημιουργό του «Συνέντευξη μ’ έναν Βρικόλακα» και του «Παιχνιδιού των Λυγμών» παίρνει τα ανατρεπτικά αφηγήματα της συγγραφέα Άντζελα Κάρτερ και τα αποτυπώνει αποστομωτικά στην οθόνη.Η προβολή θα πραγματοποιηθεί σε συνεργασία με το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου.
THE MISLETOW BOUGH (1904)
του Πέρσι Στόου
Στη διάρκεια μιας γαμήλιας τελετής η νύφη εξαφανίζεται μυστηριωδώς και οι καλεσμένοι αδυνατούν να την βρουν. Τριάντα χρόνια αργότερα έρχεται να δοθεί η μακάβρια λύση στην αινιγματική αυτή εξαφάνιση. Από τα πρώτα (αν όχι το πρώτο!) δείγματα γοτθικού τρόμου στο σινεμά, το για δεκαετίες ολόκληρες χαμένο μικρού μήκους φιλμ ανακαλύφθηκε πρόσφατα και αποκαταστάθηκε, με μουσική υπόκρουση από τον Πιτ Γουίγκς των Saint Etienne. Προβάλλεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα.
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies. Υπάρχει προσδιορισμός και αποθήκευση δεδομένων. Πληροφορίες σχετικά με την επεξεργασία δεδομένων και τη δυνατότητα άρνησης αυτής περιλαμβάνονται στην πολιτική απορρήτου.
