Οι Αθηναίοι progressive sludge metallers Mad John The Wise έδωσαν μόλις στη δημοσιότητα το πρώτο τους βίντεο κλιπ για το τραγούδι “Knee Scratch” από το ντεμπούτο full length album τους με τίτλο “Voyager” που κυκλοφόρησε την ίδια μέρα (26 Φεβρουαρίου 2018) σε ηλεκτρονική μορφή, ενώ αναμένεται να ντεμπουτάρει σε μορφή CD, στη συναυλία τους εν Αθήναις τη Παρασκευή 2 Μαρτίού στο Temple(Ιάκχου 17, Γκάζι, Αθήνα).
Δείτε το εδώ:
Το βίντεο είναι σε σκηνοθεσία του Κώστα Ντεκουμέ (www.facebook.com/kostas.deko27), ενώ τόσο το συγκεκριμένο τραγούδι όσο και το υπόλοιπο album έχει ηχογραφηθεί στα Made in Hell Studios της Αθήνας, με τον David Prudent να έχει αναλάβει τόσο τη μίξη όσο και το mastering.
Όλο το album είναι διαθέσιμο για δωρεάν streaming, μέσω του καναλιού της μπάντας στο YouTube: https://goo.gl/zmzZiW
Το “Voyager” είναι διαθέσιμο για αγορά σε ηλεκτρονική και φυσική μορφή (digipack CD), μέσω της σελίδας Bandcamp του συγκροτήματος: https://madjohnthewise.bandcamp.com
Περισσότερες πληροφορίες για τη συναυλία της Αθήνας στις 2 Μαρτίου στο Temple μπορείτε να βρείτε στη σχετική σελίδα της εκδήλωσης στο facebook: www.facebook.com/events/612273275770376
Ακολουθήστε τους Mad John The Wise στο facebook, για να ενημερώνεστε πρώτοι για όλες τις επερχόμενες δραστηριότητές τους: www.facebook.com/MadJohnTheWise
Οι Therion έρχονται με τη νέα τους metal opera “Beloved Antichrist” την Πέμπτη 8 Μαρτίουστο Principal Club Theater και την Παρασκευή 9 Μαρτίου στο Piraeus 117 Academy. Μαζί τους σε αυτό το διεθνές συναυλιακό πακέτο θα βρίσκονται οι Imperial Age, οι Null Positivκαι οι Devil.
Δελτίο Τύπου
THERION (Sweden)
+ IMPERIAL AGE (Russia)
+ NULL POSITIV (Germany)
+ THE DEVIL (U.K.)
Πέμπτη 8 Μαρτίου 2018 – Θεσσαλονίκη – Principal Club Theater @ Fix
Παρασκευή 9 Μαρτίου 2018 – Αθήνα – Piraeus 117 Academy
Ο ιθύνων νους των Σουηδών THERION, Christofer Johnsson, είναι από τις πιο ιδιοφυείς προσωπικότητες στο χώρο του metal. Ξεκινώντας 30 χρόνια πριν, έν έτει 1987 με τους THERION, ως ένα τυπικό death metal σχήμα, τους μεταμόρφωσε σύντομα σ’ ένα από τα πιο ενδιαφέροντα project συμφωνικού metal, με πάρα πολλά πειραματικά στοιχεία και έντονες τις επιρροές όχι μόνο από το κλασικό metal, αλλά και από την κλασική μουσική.
Το “Theli”, που κυκλοφόρησε το 1996, ήταν το πιο σημαντικό άλμπουμ που είχε βγει από την Nuclear Blast Records μέχρι τότε και μακράν το πιο φιλόδοξο project της, που αν μη τι άλλο στέφθηκε και με εμπορική επιτυχία, εκτός από το φοβερά ποιοτικό αποτέλεσμα από καλλιτεχνικής άποψης. Από εκεί και μετά, η φήμη των THERION και του ίδιου του Christofer Johnsson, εκτοξεύτηκαν, τόσο με τα “Vovin” και “Deggial”, όσο και με τις “υπερπαραγωγές” “Lemuria” και “Sirius B” (που ουσιαστικά ήταν ένας διπλό άλμπουμ χωρισμένο σε δύο μέρη) και το “Gothic Kabbalah”, που είναι εξαιρετικοί δίσκοι συμφωνικού metal.
Τελευταία δισκογραφική τους δουλειά, ήταν το “Les Fleurs Du Mal”, που αποτελούταν από metal διασκευές σε Γαλλικά pop τραγούδια της δεκαετίας του ’60 και του ’70, ένα πραγματικά πολύ τολμηρό εγχείρημα. Τα χρόνια που ακολούθησαν, πέρα από κάποια DVD’s, υπήρχε σιγή ιχθύος από το στρατόπεδο των Σουηδών, συνοδευόμενη από μία είδηση για ένα σοβαρό πρόβλημα που είχε ο ηγέτης τους στη σπονδυλική του στήλη, προερχόμενο από το headbanging ετών…
Ώσπου τελικά, αποκαλύφθηκε το -ίσως πιο φιλόδοξο- σχέδιο του συγκροτήματος, που δεν είναι άλλο από το “Beloved Antichrist”, μίας metal όπερας, που θα κυκλοφορήσει στα τέλη Ιανουαρίου 2018 μέσω της Nuclear Blast Records και που αποτελείται από 3CD με συνολική διάρκεια μουσικής πάνω από 3,5 ώρες και 29 διαφορετικούς ρόλους και χαρακτήρες, που θα ερμηνεύονται από ισάριθμους τραγουδιστές.
Στην περιοδεία για την οποία θα περάσουν από την Θεσσαλονίκη και την Αθήνα, θα μας παρουσιάσουν κομμάτια τόσο από τη νέα τους metal opera αλλά και κλασικά, αγαπημένα τους κομμάτια από το παρελθόν, σ’ ένα σκηνικό κοντσέρτου κλασικής μουσικής.
Special guests θα είναι οι Ρώσοι symphonic metallers IMPERIAL AGE, που έχουν περιοδέψει ξανά μαζί και είναι καλοί φίλοι των THERION και που θα μας παρουσιάσουν επίσης την δική τους νέα metal όπερα με τίτλο “The Legacy Of Atlantis”, που θα κυκλοφορήσει στα τέλη Ιανουαρίου 2018, μέσω της νεοσύστατης Adulruna Records (θα είναι η πρώτη κυκλοφορία της εταιρίας) που ανήκει στον Christofer Johnsson των THERION καθώς και παλιότερο υλικό.
Πρόκειται για ένα νέο ανερχόμενο σχήμα που δημιουργήθηκε το 2012 και που βαδίζει στα χνάρια των THERION και του οποίου οι μέχρι σήμερα κυκλοφορίες του, σε συνδυασμό με τις πολλές ζωντανές εμφανίσεις του, έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν κάποιο θόρυβο γύρω από το όνομα τους.
Support σχήματα θα είναι οι Γερμανοί NULL POSITIV, ένα μοντέρνο female fronted σχήμα, με επιρροές μεταξύ άλλων από RAMMSTEIN και που επίσης τραγουδάνε στα Γερμανικά καθώς και οι Άγγλοι THE DEVIL, ένα αρκετά ενδιαφέρον και μυστήριο εξαμελές σχήμα αγνώστων στοιχείων, που παίζει cinematic metal, όπως αρέσκεται στα μέλη του να αποκαλούν την μουσική τους και που έχει κυκλοφορήσει ένα μόνο άλμπουμ, το ομώνυμο “The Devil”, μέσω της Candlelight Records.
Πρόκειται για πειραματικό instrumental metal, με αρκετά βαριές κιθάρες, στακάτο και αρκετά groovy rhythm section και έντονη χρήση πλήκτρων, αλλά και με μπόλικη μελωδία, δημιουργώντας κάθε φορά διαφορετική ατμόσφαιρα, άλλοτε ελπιδοφόρα και άλλοτε βαριά και σκοτεινή, ενώ την χρήση παραδοσιακών φωνητικών, έχει αντικαταστήσει η επιλεκτική χρήση φωνητικών και ηχητικών samples από σημαντικά ιστορικά και πολιτικά γεγονότα που στιγμάτισαν τον πλανήτη μας. Πρόκειται για ένα σχήμα, που αν συνεχίσει έτσι, θα μεγαλουργήσει!!!
Πρόκειται για δύο βραδιές, που υπόσχονται να προσφέρουν μοναδικές συγκινήσεις και σίγουρα δεν θα είναι κάτι που θα έχουμε δει πολλές φορές στα μέρη μας… Άλλωστε, όπως είπε και το Βρετανικό περιοδικό Iron Fist, “Ο κόσμος του metal δεν θα ήταν ίδιος δίχως τους THERION”…
1η Μαρτίου αποκλειστικά στον κινηματογράφο ΑΣΤΟΡ σε μεταμεσονύχτιες προβολές, από την #WEIRDWAVE
Δείτε το trailer:
«Ανατριχιαστικά ευφυές» – SCREEN INTERNATIONAL
«Αριστούργημα» – EXAMINER
«Ένα εκπληκτικό ντεμπούτο!!» – THE GUARDIAN
Ο ηθοποιός Μπρέιντι Κορμπέτ κάνει το πολυσυζητημένο σκηνοθετικό του ντεμπούτο, με το πορτρέτο ενός σκοτεινού αγοριού που μοιάζει με τύραννο εν τη γενέσει του.
Σύνοψη
Στο Παρίσι του 1918, ο μικρός Πρέσκοτ, μεγαλώνει στη σκιά της θεοσεβούμενης μητέρας του και του αυστηρού πατέρα του, ενός διπλωμάτη που δουλεύει με την Αμερικανική Κυβέρνηση για την συνθήκη ειρήνης, που αργότερα έγινε γνωστή ως Συνθήκη των Βερσαλλιών. Απέναντι σε αυτό το περιβάλλον και κάτω από τον γκρίζο ουρανό της γαλλικής επαρχίας, ο Πρέσκοτ επαναστατεί. Ενώ γίνεται ολοένα και πιο προκλητικός και επιθετικός, οι θορυβημένοι ενήλικες γύρω του αδυνατούν να ανεχτούν τη συμπεριφορά του.
Με ιδέες για την Ευρώπη, το φασισμό και την ψυχανάλυση, η ταινία εξερευνά το πώς μπορεί κανείς να εξελιχθεί σε τύραννο.
Με υπέροχη φωτογραφία από τον Λολ Κρόλεϊ, υποβλητική μουσική από τον Σκοτ Γουώκερ, και ένα εξαιρετικό καστ που αποτελείται από τους Μπερενίς Μπεζό (Τhe Artist), Στέισι Μάρτιν, Λίαμ Κανινγχαμ (Game of Thrones) και Ρόμπερτ Πάττινσον, Η Γέννηση Ενός Ηγέτη είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ που χτίζει το πορτρέτο του ανερχόμενου κακού, μια ιστορία εμπνευσμένη από τις παιδικές ζωές πολλών διδακτόρων του 20ου αιώνα.
Σημείωμα του Σκηνοθέτη
Η Γέννηση Ενός Ηγέτη είναι ένα αμάλγαμα αναφορών σε μυθιστορήματα, αλλά και σε ιστορικά ντοκουμέντα, για τα γεγονότα που οδήγησαν στην υπογραφή της προβληματικής Συνθήκης των Βερσαλλιών, και της περιόδου του Μεσοπολέμου μεταξύ 1918 και 1939, που ορίστηκε από την ίδια την συνθήκη. Ο νεαρός πρωταγωνιστής δεν είναι απλώς παρών στα γεγονότα – είναι μεταφυσικά συνδεδεμένος μαζί τους, κυριευμένος από τις αντιλήψεις της εποχής. Κάποια από τα ιστορικά γεγονότα είναι ακριβή και κάποια, όχι. Με μια μεγάλη δόση ποιητικής αδείας, ίσως να μπορούμε να εξερευνήσουμε καλύτερα σημαντικές στιγμές της ιστορίας, ψάχνοντας ανάμεσα στις ρωγμές της. Δεν πρόκειται για ένα μάθημα ιστορίας, αλλά για μια φανταστική συλλογή μικρών, αλλά σημαντικών, στιγμών στη ζωή ενός νέου ανθρώπου. Μικρά κομμάτια ενός παζλ που ο θεατής, μόνο όταν αρχίζει να τα ενώνει θα συνειδητοποιήσει ότι λείπουν αρκετά για να μπορέσει να το συμπληρώσει. Δεν υπάρχουν σαφείς εξηγήσεις για τις πράξεις του χαρακτήρα, μόνο διάσπαρτα στοιχεία, όπως ακριβώς συμβαίνει όταν προσπαθήσουμε να ακολουθήσουμε τα βήματα μερικών από τους πιο βάρβαρους ηγέτες – τύραννους του τελευταίου αιώνα.
Η ταινία επίσης, εξερευνά το πως τα προσωπικά συμφέροντα μπερδεύονται με τα πολιτικά, το πόσο εύκολα μπορούν να σχηματιστούν απολυταρχικές δυνάμεις, αλλά και τον εγγενή παραλογισμό της γραφειοκρατίας
Αφήνοντας τις καλύτερες εντυπώσεις στο Φεστιβάλ της Βενετίας, όπου έκανε πρεμιέρα τον περασμένο Σεπτέμβριο και αφού κέρδισε το γαλλικό κοινό κάνοντας ρεκόρ εισιτηρίων, η νέα, τρυφερή και ευαίσθητη, δημιουργία του Ρομπέρ Γκεντιγκιάν (Τα χιόνια του Κιλιμάντζαρο) ετοιμάζεται να συγκινήσει και τους Έλληνες θεατές.
Δύο χρόνια μετά την τελευταία του ταινία, ο αγαπημένος Γάλλος σκηνοθέτης επιστρέφει με μια ταινία οικογενειακής επανένωσης, εμπνευσμένη από τον «Βυσσινόκηπο» του Αντόν Τσέχωφ.
Κριτικές
«Γεμάτο χάρη και συναίσθημα» – Le Monde
«Ένα ευαίσθητο και συγκινητικό πορτραίτο» – Variety
«Πανέμορφο. Μία από τις καλύτερες ταινίες φέτος στη Βενετία» – La Stampa
«Μια βαθιά συναισθηματική ταινία» – Corriere della Sera
«Μία από τις καλύτερες ταινίες του Ρομπέρ Γκεντιγκιάν» – Screen
«Φωτεινό, γενναιόδωρο, νοσταλγικό» – Telerama
Σύνοψη Σε μια μικρή ακτή κοντά στη Μασσαλία βρίσκεται ένα σπίτι που ανήκει σε έναν ηλικιωμένο άντρα. Τα τρία του παιδιά έχουν μαζευτεί στο πλευρό του για τις τελευταίες του μέρες: η Άντζελα, μια ηθοποιός που ζει στο Παρίσι, ο Ζόζεφ, που έχει ερωτευτεί μια γυναίκα που έχει τα μισά του χρόνια και ο Αρμάν, ο μόνος που έχει μείνει πίσω και λειτουργεί το μικρό οικογενειακό εστιατόριο.
Εκεί, τα τρία αποξενωμένα αδέλφια, θα μοιραστούν συναισθήματα, αναμνήσεις ενοχές και μυστικά και θα αναμετρηθούν με όσα έχουν κληρονομήσει από τα ιδανικά του πατέρα τους.
Μέχρι που ένα απρόσμενο γεγονός, θα τους κάνει να αναθεωρήσουν τα πάντα!
Σημείωμα του Σκηνοθέτη
Η αρχική ιδέα ήταν να γυρίσω όλη την ταινία στον όρμο του Μεζάν, κοντά στη Μασσαλία, που πάντα μου θύμιζε σκηνικό θεάτρου. Τα πολύχρωμα σπιτάκια, χτισμένα πάνω στους λόφους, μοιάζουν περισσότερο με προσόψεις παρά με πραγματικές κατοικίες… το άνοιγμα προς τη θάλασσα μεταμορφώνει τον ορίζοντα σε ένα σκηνικό… σαν ένα ζωγραφισμένο καμβά… ειδικά με το χειμωνιάτικο φως, όπου όλοι έχουν φύγει. Μεταμορφώνεται σε ένα εγκαταλελειμμένο σκηνικό, μελαγχολικό και πανέμορφο.
Σε αυτή την υπαίθρια «φούσκα», μερικά αδέλφια και αδελφές, πατεράδες και μητέρες, φίλοι και εραστές ανταλλάσσουν τόνους αγάπης…
Όλοι αυτοί οι άντρες και οι γυναίκες μοιράζονται το ίδιο συναίσθημα. Βρίσκονται σε αυτό το σημείο της ζωής τους που έχουν μία ακούσια αίσθηση του χρόνου που περνάει, του κόσμου που αλλάζει…
Το μονοπάτια που είχαν ανοίξει, σιγά-σιγά κλείνουν.
Πρέπει συνεχώς να τα διατηρούν… ή πρέπει να ανοίξουν νέα.
Ξέρουν ότι ο κόσμος τους θα εξαφανιστεί μαζί τους…
Ξέρουν επίσης ότι ο κόσμος θα συνεχίσει να υπάρχει και χωρίς αυτούς…
Θα είναι καλύτερος ή χειρότερος;
Τι θα μείνει από αυτούς όταν θα έχουν φύγει;
Μέσα σε αυτές τις σκέψεις, ξαφνικά κάτι συμβαίνει που μπορεί να ανατρέψει τα πάντα: τρία παιδιά επιζώντες από μία ναυαγισμένη βάρκα, κρύβονται μέσα στους λόφους. Είναι δύο αδέλφια και η αδελφή τους. Όπως και οι πρωταγωνιστές μας. Και αυτό φέρνει πίσω ένα συναίσθημα αδελφοσύνης, καθώς αποφασίζουν να κρατήσουν αυτά τα παιδιά μαζί τους. Πιστεύω πολύ σε αυτή τη σχέση. Υπάρχει κάτι στην «παγκοσμιοποίηση» που φυσικά συνδέεται ως έννοια με το μέλλον.
Βιογραφικό Ρομπέρ Γκεντιγκιάν
Ο Ρομπέρ Γκεντιγκιάν γεννήθηκε το 1953 στη Μασσαλία. Από το 1980 μέχρι σήμερα έχει γράψει και σκηνοθετήσει πάνω από 20 ταινίες, οι περισσότερες από τις οποίες έχουν συμμετάσχει και βραβευτεί στα μεγαλύτερα φεστιβάλ του κόσμου και έχουν γνωρίσει μεγάλη εμπορική επιτυχία.
Σκηνοθεσία: Robert GUÉDIGUIAN
Σενάριο: Robert GUÉDIGUIAN & Serge VALLETTI
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Pierre MILON
Μοντάζ: Bernard SASIA
Ήχος: Laurent LAFRAN
Με τους: Αριάν Ασκαρίντ, Ζαν-Πιέρ Νταρουσέν, Ζεράρ Μεϊλάν, Αναϊς Ντεμουστιέ
Χώρα Παραγωγής: Γαλλία
Φορμά: Έγχρωμο
Διάρκεια: 107′
Έτος Παραγωγής: 2017
Οι Nightstalker live το Σάββατο 10 Μαρτίου, στο Gagarin 205 LIve Music Space με το line up που εσύ επέλεξες! Το Rock Edition του CU OnStage έρχεται με τoυς Nightstalker (Official), Breath After Coma και τους Honeybadger.
Με νέο βίντεο επιστρέφει ο Moby και έχει τον τίτλο This Wild Darkness . Το κομμάτι θα συμπεριλαμβάνεται στον νέο δίσκο που θα έχει τον τίτλο Everything Was Beautiful And Nothing Hurt και πρόκειται να κυκλοφορήσει στις 2 του Μάρτη.
Μπορεί ο καλλιτέχνης και ακτιβιστής να τρέχε για πολλά και να τον απασχολούν άλλα τόσα, το μόνο σίγουρο είναι πως δεν ξεχνάει το κοινό του.
Χρειάστηκε να περάσουν 7 ολόκληρα χρόνια από την κυκλοφορία του αριστουργηματικού ντεμπούτο “The Great Secret Show”, αυτού που το Metal Hammer Ελλάδος ονόμασε “Το καλύτερο ντεμπούτο ελληνικού σχήματος από το 2000 και μετά και ένα από τα 10 καλύτερα albums που έχουν ποτέ κυκλοφορήσει στην Ελληνική σκηνή.”, ώστε οι Αθηναίοι progressive / alternative metallers Poem να ανακτήσουν τις δυνάμεις τους και να επιστρέψουν εμφατικά στο προσκήνιο της ελληνικής –και όχι μόνο- μουσικής πραγματικότητας.
Το “Skein Syndrome” του 2016 δεν αποτέλεσε μόνο την μεγάλη δισκογραφική επιστροφή των Poem, αλλά και το εισιτήριό τους για την είσοδο στα Ευρωπαϊκά σαλόνια. Η υπογραφή δισκογραφικού συμβολαίου με την ViciSolum Productions(Persefone, Diabolical κ.α.) και η έναρξη της συνεργασίας τους με το management της Intromental(Leprous, Persefone κ.α.) έδωσαν στο σχήμα την ευκαιρία να ταξιδέψει σε όλα τα μήκη και πλάτη της Ευρώπης, στο πλευρό των Amorphis, Textures και Omnium Gatherum, και αργότερα των Persefone, επισφραγίζοντας έτσι την καλύτερη δυνατή επανεκίνηση για το σχήμα αλλά και την έναρξη μιας άκρως επιτυχημένης πορείας, σε αυτή τη νέα σελίδα της καριέρας των Poem.
Το τρίτο album της μπάντας, υπό τον τίτλο “Unique”, αναμένεται να διατεθεί στο κοινό στις 23 Φεβρουαρίου 2018 (κυκλοφορώντας υπό την ίδια δισκογραφική στέγη με τον προκάτοχό του), και τα πρώτα ηχητικά δείγματα από αυτό δείχνουν ήδη πως μιλάμε για μία δισκογραφική δουλειά αντάξια της συνέπειας του σχήματος ως προς τα άκρως ποιοτικά του standards σε τραγουδοποιεία, στιχουργική, εκτελεστική δεινότητα και ηχητική παραγωγή. Το έσχατο αυτό δισκογραφικό πόνημα των Poem αναμένεται όχι μόνο να τους τοποθετήσει για τα καλά στον Ευρωπαϊκό metal χάρτη, αλλά να θέσει και τις βάσεις για την καταξίωσή τους σε κάθε επίπεδο και γεωγραφικό τόπο.
Όπως και η ονοματοδοσία του νέου τους αυτού πνευματικού παιδιού καταδεικνύει, οι Poem είναι μία πραγματικά ξεχωριστή και “μοναδική” περίπτωση, τόσο για τη χώρα τους (που μάλιστα διαθέτει μια διαρκώς ακμάζουσα progressive σκηνή), όσο και για τον “προοδευτικό” metal ήχο παγκοσμίως. Όσοι έχουν παραστεί στις συναυλίες τους γνωρίζουν πως μιλάμε για ένα πολύ έμπειρο live act, με εμφανίσεις που διέπονται από άρτια τεχνική κατάρτιση και σφιχτοδεμένα παιξίματα, γεγονός που δικαιολογεί το γιατί έχουν χαρακτηριστεί ως “καθηλωτικές” από τον παγκόσμιο μουσικό τύπο.
Επιστρέφοντας από την πρώτη Ευρωπαϊκή περιοδεία τους για την προώθηση του “Unique” (και τέταρτη συνολικά σε περίπου δύο χρόνια), στο πλευρό των Damnation Day, οι Poem ανεβαίνουν μετά από καιρό σε Αθηναϊκή σκηνή, το Σάββατο 31 Μαρτίου, στο ΙΛΙΟΝ Plus, με σκοπό την ζωντανή παρουσίαση του νέου album, στα πλαίσια μιας εκτενούς setlists με όλες τις σημαντικές στιγμές της μέχρι στιγμής πορείας τους.
Οι The Silent Wedding πραγματοποιούν τα τελευταία χρόνια μια φρενήρη δισκογραφική και συναυλιακή πορεία, με την κορύφωση φυσικά αυτής να συμβαίνει τον τελευταίο χρόνο, από τη κυκλοφορία του δεύτερου σε σειρά πονήματός τους “Enigma Eternal” και μετά. Για την προώθηση του εσχάτου δισκογραφήματός τους, οι Αθηναίοι βρέθηκαν επί σκηνής στο πλευρό των Iced Earth, Threshold, Timo Tolkki και Rock’n’Roll Children μεταξύ άλλων, ενώ οι κριτικές που ακολούθησαν τόσο τις εμφανίσεις αυτές, όσο και τον δίσκο αυτόν καθ’ εαυτόν, μπορούν να χαρακτηριστούν στη πλειοψηφία τους ως αποθεωτικές.
Ακούραστοι και άκρως αφοσιωμένοι στους καλλιτεχνικούς και επαγγελματικούς τους στόχους, οι The Silent Wedding έχουν στο πρόσφατο παρελθόν περιοδεύσει με τους Threshold και Overture, ενώ στην ιδιαίτερη πατρίδα τους, δεν είναι λίγες οι φορές που τους συναντάμε ως opening act σε σημαντικές συναυλίες με καταξιωμένα ονόματα του χώρου, όπως Saxon, Fates Warning κ.α.
Το ατμοσφαιρικό και ταυτόχρονα άκρως μελωδικό heavy metal τους δε, τους έχει οδηγήσει στο παρελθόν σε συνεργασίες με σημαντικά ονόματα, όπως ο sound engineer Michael “Miro” Rodenberg (Kamelot, Edguy, Rhapsody κ.α.), ο Travis Smith (υπεύθυνος για τα εξώφυλλα αμφοτέρων των κυκλοφοριών τους και γνωστός από τις δουλειές του για τους Nevermore, Iced Earth και Opeth, μεταξύ άλλων) και φυσικά ο Tom Englund των Evergrey που συμμετείχε στο τραγούδι “A Dream of Choices”.
***
Με αφορμή τη κυκλοφορία το νέου τους album, υπό τον τίτλο “Perception”, οι Αθηναίοι progmetal / rockers FragileVastnessανεβαίνουν τη Κυριακή 11 Μαρτίου στη σκηνή του Temple, για να παρουσιάσουν νέο και παλιότερο υλικό, στο Αθηναϊκό κοινό.
Η μπάντα δημιουργήθηκε πίσω στο –μακρυνό πλέον- 2000 από τους Βαγγέλη Γιαλαμά και Μπάμπη Τσολάκη σε μπάσο και ντραμς αντίστοιχα. Τη θέση πίσω απο τα πλήκτρα πηρε η Εύη Κατσαμάτσα κι έτσι, ως τρίο ξεκίνησαν τις πρόβες και τη σύνθεση των πρώτων τους τραγουδιών. Το 2002 το σχήμα μπήκε στο –δικής του ιδιοκτησίας- Fragile Studio κι έτσι ξεκίνησαν οι ηχογραφήσεις του ντεμπούτο album“Excerpts…” με τον Αλέξη Φλούρο στις κιθάρες και τον Χαρη Τσούμο στη φωνη. Λίγο πριν την έναρξη των ηχογραφήσεων του δεύτερου σε σειρά “A Tribute To Life”, το 2005, ο Χάρης Τσούμος αποχώρησε και ο Γιώργος Εικοσιπεντάκης πήρε τη θέση πίσω απο το μικρόφωνο. Η Έλενα Στρατηγοπούλου αποτελεί την τρίτη φωνή της μπάντας και μαζί με τους Γιώργο Θανάσογλου και Βασίλη Μπατίλα στις κιθάρες συνιστούν το νέο line up των Fragile Vastness, το 2017.
Από τη πρώτη κιόλας δισκογραφική τους δουλειά, οι Fragile Vastness ξεχώρισαν χάρη στον ιδιαίτερο ήχο τους, και την ιδιαίτερη μουσική τους προσωπικότητα, που εκτός από τα αμιγώς rockκαι metalστοιχεία, φέρει και αρκετές επιρροές από τον ethnic, jazz και fusion χώρο. Το “Excerpts…” ψηφίστηκε 11ο καλύτερο albumγια το έτος 2002, από τους συντάκτες του Metal Hammer Ελλάδος, το 2005, το “A Tribute To Life” ψηφίστηκε 7ο καλύτερο album της χρονιάς, από τους συντάκτες του ίδιου περιοδικού, ενώ την ίδια χρονιά οι αναγνώστες του ψήφισαν τους Fragile Vastness ως την καλύτερη ελληνική μπάντα.
Η επιστροφή του σχήματος στα δισκογραφικά δρώμενα, δώδεκα χρόνια μετά, με το “Perception” σηματοδοτεί μία νέα εποχή για αυτούς, σε μία περίοδο που η εγχώρια progressiveσκηνή βρίσκεται στην καλύτερή της φάση.
ΟιMask of Prosperoείναι μια progressive / atmospheric metal μπάντα από τηνΑθήνα. Το συγκρότημα δημιουργήθηκε το 2015 και κυκλοφόρησε το πρώτο του EP, “InAbsence” αργότερα τον ίδιο χρόνο. Μετά από κάποιες μεγάλες αλλαγές στα μέλη της, η μπάντα έχει αρχίσει να βρίσκει τον χαρακτηριστικό ήχο της, ο οποίος εναλλάσσεται μεταξύ δυνατών djenty σημείων και συναισθηματικών ατμοσφαιρικών περασμάτων. Το ντεμπούτο τους “TheObservatory” θα κυκλοφορήσει τον Απρίλιο του 2018 από την SymmetricRecords. Πρόκειται για ένα conceptalbum εμπνευσμένο από τη σύγχρονη κοινωνία και την ανθρώπινη προκατάληψη.
Η τραγουδίστρια των NATIONAL PORNOGRAFIK, N3RSE, Bella Fuzz και η λίστα συνεχίζεται, Χρύσα Τσαλταμπάση, παρουσίασε το νέο της προσωπικό project που έχει τον τίτλο Spineless.
Μπορεί η αναμονή να ήταν μεγάλη για το κοινό της, το αποτέλεσμα όμως τα σπάει.
Λίγες ημέρες πριν παρουσίασε το πρώτο της videoclip με τίτλο “Human Monster”, όπου και πρωταγωνιστεί ο αδερφός της Θανάσης Τσαλταμπάσης καθώς και η Αγοραστή Αρβανίτη.
Μόλις χθες έδωσε στην δημοσιότητα τον δίσκο “Speaking Of Chaos And Relative Peace” και μπορείτε να το ακούσετε μέσω bandcamp.com
Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την Χρύσα Τσαλταμπάση, (καθώς το όνομα της αναφέρετε σε όποια πέτρα και αν σηκώσεις), μπορείτε να δείτε στο προσωπικό της site.
Το Spineless για όσους γνωρίζουν την Χρύσα, είναι εκείνο το όνειρο που χρόνια άφηνε στην άκρη μέχρι που ήρθε η ημέρα να το χτίσει και να το παρουσιάσει. Θα έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε την νέα αυτή δουλειά τη Παρασκευή 2/3 στο six d.o.g.s αλλά και όσους δεν την γνωρίζουν, να πάρουν μια ιδέα για το ταλέντο αυτό.
«Μια τεράστια μπάντα διεθνούς βεληνεκούς, που απλά τα μέλη της τυχαίνει να μιλάνε στα ελληνικά ανάμεσα στα κομμάτια». Η περιγραφή που βγήκε αβίαστη κατά την διάρκεια τηλεφωνικής ανταλλαγής απόψεων με φίλο για την συναυλία των Septicflesh το Σάββατο 17 Φεβρουαρίου στο Piraeus 117 Academy συνοψίζει μάλλον απόλυτα την γνώμη μου για την άψογη και άκρως επαγγελματική εμφάνιση του συγκροτήματος, που έχει κατορθώσει μαζί με τους RottingChrist να αποτελούν τους βασικούς λόγους, που το metal μπορεί να συμπεριλαμβάνεται στην λίστα των «εξαγώγιμων προϊόντων» της Ελλάδας.
Πριν, βέβαια, οι Septicflesh ταρακουνήσουν για τα καλά το Academy και μας θυμίσουν πως μπορούν να υπερηφανεύονται πως όχι απλά ηγούνται αλλά στην ουσία έχουν «χτίσει» το genre του συμφωνικού death metal, το κοινό είχαν φροντίσει να ζεστάνουν αρχικά οι Scar of the Sun. Όπως ακριβώς ήταν προγραμματισμένο, ανέβηκαν στην σκηνή στις 20:30 και ξεκίνησαν με την τριάδα Αmong Waters and Giants, An Ill Fated Wonder και Versus the World από το In Flood του 2016 για να ακολουθήσει το «Inertia» (αν άκουσα σωστά) ένα κομμάτι από το επικείμενο δίσκο τους, που βρίσκεται στο τελικό στάδιο των ηχογραφήσεων και πρόκειται να κυκλοφορήσει σύντομα. Ακολούθησε το Ode to a Failure, που μας γύρισε στο παρθενικό τους πόνημα A Series of Unfortunate Concurrencies του 2011, στο οποίο παραμείναμε και το Gravity, το τελευταίο κομμάτι του ημίωρο set τους. Με κάποιες ωραίες ιδέες, μερικές όμορφες μελωδίες και αρκετό groove οι modern metallers όπως αυτοπροσδιορίζονται αποτέλεσαν το ορεκτικό σε μια βραδιά, που όπως και να το κάνουμε επεφύλασσε σαφώς μεγαλύτερες συγκινήσεις.
Στις συγκινήσεις αυτές θα πρέπει να συμπεριληφθεί και η 45λεπτη εμφάνιση των The Slayerking του ηγέτη των Nightfall Ευθύμη Καραδήμα . Mε τον Κώστα Κυριακόπουλο (Nightfall, Cemetery Dance) στην κιθάρα αλλά με νέο ντράμερ που έχει αντικαταστήσει την Άννα Ελευθερίου (Inspiritum, ex-Crystal Winds) με την οποία τους γνωρίσαμε, οι The Slayerking μας ταξίδεψαν στα αργόσυρτα doom μονοπάτια τους, που φροντίζουν να μπολιάζουν με ηχοχρωμάτα, που μοιάζουν να έλκουν την «καταγωγή» τους από την Ανατολή και τις Ινδίες. Με κομμάτια από το ντεμπούτο τους “Sanatana Dharma” και με τους Black Sabbath, τους Tool και τους Paradise Lost (αλλά και τους ατμοσφαιρικούς Slayer) να κάνουν συχνά-πυκνά την εμφάνιση τους ανάμεσα στις νότες κατάφεραν να κερδίσουν για τα καλά το κοινό που είχε γεμίσει το Academy. Αξίζει, μάλιστα, να σημειωθεί πως το συγκρότημα έχει επενδύσει σημαντικά στην πιο θεατρικού τύπου σκηνική παρουσία, την οποία ενίσχυαν στοιχεία όπως ο μεγάλος ανάποδος σταυρός που βρισκόταν στην «πλάτη» τους αλλά και οι δυο μαυροντυμένες χορεύτριες, που υποστήριξαν με τον δικό τους τρόπο το σκοτεινό «Black Mother of the Lord of Light». Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο, όμως, ήταν ο ίδιος ο Καραδήμας, ο οποίος είχε μεταμορφωθεί σε μια σκοτεινή φιγούρα, που έκρυβε το πρόσωπο της κάτω από ένα μαύρο καπέλο με κρόσσια και έβγαζε μια απόκοσμη φωνή όταν μίλαγε ανάμεσα στα κομμάτια. Το εν λόγω «ξωτικό» όπως όλα δείχνουν κέρδισε την καρδιά και την εκτίμηση όσων βρέθηκαν στο Αcademy και αυτό φάνηκε και στο ζεστό χειροκρότημα μετά το “Southern Gate of the Sun”, με το οποίο ολοκληρώθηκε η εμφάνιση των The Slayerking
Aς είμαστε ειλικρινείς όμως. Όσο καλοί κι αν ήταν οι Τhe Slayerking, το Academy είχε γεμίσει για να δει ένα από τα σημαντικότερα συγκροτήματα του ακραίου ήχου παγκοσμίως και αυτό δεν ήταν άλλο από τους Septicflesh. Η αντίδραση του κοινού όταν αποκαλύφθηκαν τα δυο banner της σκηνής αλλά και το κεντρικό banner με το artwork του Codex Omega, που έχει, φυσικά, επιμεληθεί ο Seth Siro Anton, ήταν η πρώτη ένδειξη του τι πρόκειται να ακολουθήσει. Όταν δε στις 22:30 ακούστηκαν οι πρώτες νότες του Portrait of a Headless Man, το σκηνικό φάνηκε πως ήταν προδιαγεγραμμένο από την αρχή για εκτροχιασμό. Άψογοι ηχητικά, στιβαροί, ογκώδεις και με «μαγικά» προηχογραφημένα ορχηστρικά μέρη, οι Septicflesh για την επόμενη μιάμιση περίπου ώρα παρέδωσαν μαθήματα για το πώς πρέπει να είναι μια metal συναυλία. Με κιθάρες σαν ξυράφια, μελωδίες που έχουν την δύναμη να σε ταξιδεύουν, τον Seth να βγάζει από μέσα του φωνή δράκου που μας επιτίθεται κατευθείαν από τον κάτω κόσμο και τον Krimh (Kerim Lechner) να «οργώνει» στα drums, μας θύμισαν κάποιες από τις καλύτερες στιγμές της πορείας τους ενώ παράλληλα μας παρουσίασαν το μεγαλύτερο μέρος του Codex Omega.
Από την αρχή φάνηκε πως αυτή δεν θα ήταν μια ακόμη συναυλία. Στο (δεύτερο στο selist) The vampire from Nazareth ο Σωτήρης Βαγενάς, ο οποίος δεν συμμετέχει συνήθως στα live της μπάντας ανεβαίνει στην σκηνή με το κοινό να τον αποθεώνει ενώ πριν από το Μartyr, o Seth ζητά από όλους να δώσουν «την ενέργεια και την φωτιά που έχουν μέσα τους». Στην συνέχεια ακολουθούν το Prototype από το Titan και το Pyramid God από το Τhe Great Mass για να στρώσουν τον δρόμο για το εξαιρετικό Virtues of the beast από το Sumerian Daemons, όπου για πρώτη φορά ακούμε και τα (καθαρά) φωνητικά του Βαγενά.
Επιστροφή στο Codex Omega με το Enemy of Truth και τον Seth να τονίζει «Θέλω να νιώσετε στην καρδιά σας και την ψυχή σας την ενέργεια της ορχήστρας και της μελωδίας», λίγο πριν μας σφυροκοπήσει κανονικά με το φρενήρες Communion. Άκρως επικοινωνιακός και με διάθεση για «κουβέντα» προλογίζει το επόμενο κομμάτι αναφέροντας πως μιλάει για έναν θεό. Όταν το κοινό απαντάει άμεσα με ιαχές, σπεύδει να ξεκαθαρίσει πως δεν θα ταξιδέψουμε στην Αίγυπτο (ακόμη) καθώς η ιστορία που θα ακολουθήσει αφορά ένα δικό μας ημίθεο, τον Τιτάνα που μας έφερε την γνώση. Prometheus, λοιπόν, και κανείς δεν χαλιέται. Το εντελώς αντίθετο θα έλεγα…
Τα επόμενα δυο κομμάτια έρχονται ξανά από το Communion που κυκλοφόρησε πριν από ακριβώς 10 χρόνια και κάνουν το κοινό να ανεβάζει ακόμη περισσότερο την ένταση. Lovecraft’s Death για αρχή και Persepolis για την συνέχεια με τον Seth να ουρλιάζει “Burn this city to the ground/Take a torch and spread the fire” και την φωνή του Βαγενά να καρφώνεται στο μυαλό: «Η Περσέπολη κλαίει ενώ οι φλόγες απομακρύνουν τις “σάρκες” της..»
Το Dante’s Inferno πάλι από το Codex Omega έρχεται για το κλείσιμο του set και με τον επιβλητικό τρόπο του μας οδηγεί κατευθείαν στην κόλαση του «headbanging» . Τα drums κοντεύουν να πιάσουν φωτιά ενώ όλη η μπάντα μοιάζει να ξεσπάει και να διοχετεύει όλη την ένταση της στο κομμάτι, που ανοίγει τον τελευταίο δίσκο τους και δεν γίνεται να σε αφήσει ανεπηρέαστο.
Βέβαια, καλή metal συναυλία χωρίς encore δεν νοείται. Το δεύτερο μέρος ξεκινά με το A Great Mass of Death και τον Βαγενά να είναι ξανά πάνω στην σκηνή, στην οποία πρόκειται αυτή την φορά να μείνει μέχρι το κλείσιμο της βραδιάς. Αμέσως μετά ο Seth αναφέρει πως αυτή είναι μια ξεχωριστή βραδιά για τους Septicflesh που μετά από ένα μεγάλο τούρ σε Λατινική Αμερική, Ντουμπάι, Λίβανο και Ευρώπη και λίγο πριν φύγουν για τις ΗΠΑ παίζουν στην πόλη τους και «παίρνουν την ενέργεια και την δύναμη που χρειάζονται».
Έχει έρθει η ώρα, όμως, για εκείνη την επίσκεψη στην Αίγυπτο, που αναφέραμε προηγουμένως. Annubis από το Communion ξανά και το κοινό πια δεν κρατιέται. Τραγουδάει την μελωδία μαζί με τον Seth, κινείται με οδηγό τα κοφτά riffs και συνοδεύει τον Βαγενά όταν απευθύνει έκκληση στον θεό των Αιγύπτιων: «Don’t let me wither and die»
Λίγο πριν το κλείσιμο, ο Seth ζητάει το χειροκρότημα μας για τα συγκροτήματα, που άνοιξαν την βραδιά ενώ επιφυλάσσει μια αναφορά και στην τριάδα Septicflesh-Rotting Christ- Νightfall που ξεκίνησαν μαζί την πορεία τους στα 90s. Ακόμη μας υπενθυμίζει πως το «σκοτεινό» δεν είναι απαραίτητα το άσχημο ή το υποχθόνιο αλλά το μη φανερό, αυτό που πρέπει να αποκωδικοποιηθεί και να έρθει στην επιφάνεια. Dark art, λοιπόν, για το τέλος και μια καταπληκτική εμφάνιση ολοκληρώνεται.
Σύμφωνα, όμως, με τον Seth θα τα ξαναπούμε πολύ σύντομα.
Περιμένοντας την νέα δισκογραφική δουλειά που θα κυκλοφορήσει στις 9 του Μάρτη και θα έχει τίτλο Violence, οι Editors παρουσιάζουν το νέο τους κομμάτι με τίτλο Hallelujah!
Μόλις μια ημέρα, πριν το συγκρότημα έδωσε στην δημοσιότητα το νέο τους βίντεο “Hallelujah (So Low),” κάτι που ο Tom Smith το ονόμασε αρκετά προσωσπικό.
Το χεράκι του στο συγκεκριμένο κομμάτι έχει βάλει ο βρετανός μουσικός Benjamin John Powers aka Blanck Mass.
Αυτοί είναι οι OCEANDVST και έρχονται από την Θεσσαλονίκη για να μας ταρακουνήσουν με το νέο τους single Stay! Με αρκετά καλά φωνητικά και μουσική που προσωπικά θα τα έβαζα στην θέση των αμερικάνικων charts.
Οι OCEANDVST είναι ένα νέο pop-punk συγκρότημα που μετράει σχεδόν ένα χρόνο ύπαρξης, ένα ΕΡ και συναυλίες σε διάφορα μέρη της Ελλάδας.
Στην πρώτη τους πλήρη δισκογραφική κυκλοφορία με τίτλο “Voyager” (δεύτερη συνολικά μαζί με το ομώνυμο ντεμπούτο EP τους), οι Mad John The Wise δείχνουν τα δόντια τους και παρουσιάζονται έτοιμοι να συνεχίσουν την παράδοση της ελληνικής σκηνής, που θέλει την δισκογραφική παραγωγή των τελευταίων ετών, όχι μόνο να είναι ποιοτικότατη, αλλά να κερδίζει συνέχεια το έδαφος της διεθνούς αναγνώρισης, αλλά και να αυξάνει ραγδαία το κοινό της σε εγχώριο επίπεδο.
Ο Τρελό-Γιάννης ο Σοφός, μοιάζει να υπαγορεύει riffs και μελωδίες, εξαντλώντας όλη του τη σοφία, στο ακομπλέξάριστα προοδευτικό κουαρτέτο από την Αθήνα, που δεν διστάζει να ρίξει στην ίδια μαρμίτα, το διπλοκιθαριστικό (sic) Βρετανικό ροκ των Thin Lizzy, τον πολυσυλλεκτικό progμεταλλικό χαρακτήρα των Mastodon και το ανεβαστικό punk rock των Bad Religion και ανακατεύοντάς τα να φέρει στο τραπέζι μία φρέσκια αντίληψη του τι θα πει heavy rock. Το παρθενικό πλήρους διαρκείας πόνημα των Mad John The Wise “ζέχνει” ποιότητα και προσωπικότητα και αποπνέει έναν χαρακτήρα σίγουρο, κατασταλαγμένο και μία ορμή ασυγκράτητη και χειμαρρώδη.
Stoner, metal, folk, punk… Όποιο κι αν είναι το σκληρό μουσικό σας ναρκωτικό, οι Mad John The Wise είναι εδώ για να σας το προσφέρουν, και σας το παρουσιάζουν ζωντανά, σε μία πλήρη εκτέλεση του “Voyager” –και όχι μόνο- τη Παρασκευή 2 Μαρτίου, στο νεόδμητο Temple(Ιάκχου 17, Γκάζι, Αθήνα).
***
Από τα τέλη του 2012 όπου και δημιουργήθηκαν, οι TheMound έχουν αφοσιωθεί σε έναν και μόνο στόχο: Να παίξουν την μουσική που τους αρέσει και να την μοιραστούν με όσο περισσότερο κόσμο γίνεται. Από τα πρώτα βήματά τους, με την ηχογράφηση του demo τους, τον Ιούλιο του 2013 και τις πρώτες τους ζωντανές εμφανίσεις σε διάφορες σκηνές της Αθήνας, οι The Mound δεν σταμάτησαν ποτέ να τζαμάρουν και να προσπαθούν να εξελίξουν τον ήχο τους, πάντα με αγάπη και σεβασμό στο υλικό και τις επιρροές τους.
Η ηχογράφηση του ντεμπούτο EP τους σε παραγωγή Άλεξ Μπόλπαση (Whereswilder, The Road Miles, Noise Figures, Transistor κ.α.) στα ArtracksRecordingStudios κατέδειξε αμέσως τη διάθεσή τους να δημιουργήσουν έναν βαρύ, αναλογικό ήχο, που αποτίει φόρο τιμής στις επιρροές τους, που ποικίλουν από τον ψυχεδελικό proto-doom (sic) ήχο των 70’s, μέχρι και το stoner rock κίνημα των late 90’s. Το mastering του EP, που πραγματοποιήθηκε στο SweetspotStudio, από τον Γιάννη Χριστοδουλάτο, έδωσε την τελική μορφή στο εγχείρημά τους και οι ίδιοι είδαν επιτέλους το μουσικό τους όραμα να ενσαρκώνεται σε αυτό.
Ηχογραφώντας εξ’ ολοκλήρου σε μπομπίνα, με βάση στην live εκτέλεση, αποζητώντας έναν ζεστό, αναλογικό, αληθινά γεμάτο ήχο, οι The Mound, από την αρχή της πορείας τους θέτουν γερές βάσεις, με αισθητική και νοοτροπία που χαρακτηρίζονται από μία ιδιαίτερη ποιότητα αλλά και αφοσίωση.
Αποτελώντας υπόδειγμα εργατικής και αφοσιωμένης μπάντας, οι Πατρινοί FuelEater κατάφεραν, στα πλαίσια της προώθησης του ποιοτικότατου ντεμπούτο τους “Centrallia” (2015) να γυρίσουν όλη την Ελλάδα, πραγματοποιώντας εμφανίσεις στο πλευρό εμβληματικών ονομάτων του χώρου, όπως οι Nightstalker, PlanetofZeus, 1000mods, VillagersofIoanninaCity, ValleyoftheSun (ΗΠΑ), TonerLow (Ολλανδία) κ.α.
Καταφέρνοντας από την κυκλοφορία της παρθενικής δισκογραφικής τους δουλειάς και μετά, να δημουργήσουν ένα διαρκώς αυξανόμενο fan base σε όλα τα μήκη και πλάτη της Ελλάδος, χάρη στις εκρηκτικές ζωντανές τους εμφανίσεις που βρίθουν ενέργειας και rock’n’roll διάθεσης, βρίσκονται αυτή τη περίοδο προ των πυλών της κυκλοφορίας του δεύτερου σε σειρά πονήματός τους, υπό τον τίτλο “Soberian Kinship”, με τα ηχητικά δείγματα μάλιστα που έχουν ήδη δει το φως της δημοσιότητας να είναι δεόντως εντυπωσιακά.
Οι ίδιοι παρουσιάζονται πιο ορεξάτοι από ποτέ να ζήσουν το δικό τους προσωπικό ροκ όνειρο, κι έτσι ανεβαίνουν το Σάββατο 3 Μαρτίού στη σκηνή του νεοσύστατου Temple (Ιάκχου 17, Γκάζι, Αθήνα) με σκοπό την παρουσίαση του νέου τους υλικού και με διάθεση να μετατρέψουν τη βραδιά σε άλλη μία φορτισμένη συγκυρία, από εκείνες που χρόνια μετά, οι ίδιοι και το κοινό που θα παραστεί θα διηγούνται στα εγγόνια τους!
Η Ouga Booga and the Mighty Oug (booking agency που σχετίζεται και με την touring δραστηριότητα των 1000mods και Naxatras μεταξύ άλλων), ανακοίνωσε την προσεχή Ευρωπαϊκή περιοδεία των Αθηναίων desert / heavy rockers Puta Volcano και του heavy rock’n’roll σχήματος των Purple Dino από τη Ξάνθη, που θα λάβει χώρα αυτόν τον Μάϊο συμπεριλαμβάνοντας 8 συνολικά συναυλιακές στάσεις σε Ρουμανία, Αυστρία, Ουγγαρία, Σερβία και Βουλγαρία.
Οι ημερομηνίες έχουν ως εξής:
10.05.18 – Soundart Festival / Timisoara (RO) 11.05.18 – Soundart Festival / Cluj (RO) 12.05.18 – Soundart Festival / Iasi (RO) 13.05.18 – Soundart Festival / Bucharest (RO) 16.05.18 – Music House / Graz (AT) 17.05.18 – Robot / Budapest (HU) 18.05.18 – SKC Fabrica / Novi Sad (RS) 19.05.18 – Live n Loud / Sofia (BG)
Αξίζει να σημειωθεί πως οι Purple Dino έχουν μόλις κυκλοφορήσει το δεύτερο σε σειρά δισκογραφικό τους πόνημα, με τίτλο “And Now What?” και μοιάζουν να βρίσκονται στην καλύτερη μέχρι στιγμής φάση τους. Μπορείτε να το ακούσετε ή και παραγγείλετε σε ηλεκτρονική και φυσική μορφή, από τη σελίδα της μπάντας στο Bandcamp: http://purpledinoband.bandcamp.com
Οι Puta Volcano ερχόνται με αυτή την ανακοίνωση –όπως όλα δείχνουν- στο κλείσιμο του πρώτου κύκλου προώθησης του εξαιρετικού album “Harmony of Spheres” που κυκλοφόρησε την περασμένη χρονιά.
Ακολουθήστε την Ouga Booga and the Mighty Oug στο facebook, για να ενημερώνεστε για τις προσεχείς περιοδείες και όλες τις δραστηριότητές της: https://www.facebook.com/Ougaboogarecs
Μείνετε συντονισμένοι στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης των συγκροτημάτων για πολλές και διάφορες ενημερώσεις που επίκεινται από αυτά στο προσεχές διάστημα:
Την φωνή της θα χαρίσει στο soundtrack της ταινίας A Wrinkle in Time, η αγαπημένη τραγουδίστρια Sade, κάτι που ανακοινώθηκε σήμερα από την σκηνοθέτη, μέσω social media.
Director Ava DuVernay: “I never thought she’d say yes, but asked anyway.”
Η Sade επιστρέφει στην μουσική βιομηχανία, ηχογραφόντας τραγούδια την ταινία A Wrinkle in Time.
Η σκηνοθέτης Ava DuVernay ξαφνιάστηκε με την απάντηση που έδωσε η καλλιτέχνης, καθώς όπως είπε δεν ήταν κάτι που περίμενε “I never thought she’d say yes, but asked anyway. She was kind + giving. A goddess. We began a journey together that I’ll never forget. Proud to announce that Sade has created an original song for WRINKLE IN TIME. It’s entitled ‘Flower of the Universe.’ And it’s a dream come true.” Find that tweet below.
Η Sade είχε ως τελευταία δουλειά το album Soldier of Love, όπου και κυκλοφόρησε το 2010.
Στο soundtrack της ταινίας επίσης θα συμμετέχουν μεγάλα ονόματα όπως: Demi Lovato, Sia, Chloe x Halle και Kehlani.
Η Smoke The Fuzz gigs περήφανα παρουσιάζει την πολυαναμενόμενη επιστροφή της μπάντας του drummer των θρυλικών Om, Emil Amos : των μοναδικών Grails, μετά από 8 ολόκληρα χρόνια, σε μία από τις σπάνιες επιλεκτικές ζωντανές τους εμφανίσεις επί ευρωπαϊκού εδάφους !
Πέμπτη 3 Μαΐου 2018 @ KYTTARO Live Club / ΚΥΤΤΑΡΟ
Πόρτες : 20:00
Έναρξη : 20:30
Οι μαγευτικοί Grails επιστρέφουν στην Ελλάδα μετά από 8 ολόκληρα χρόνια! Το ορχηστρικό σχήμα από το Portland του Oregon δημιουργήθηκε το 1999 με το όνομα Laurel Canyon από τον κιθαρίστα Alex John Hall, τον ντράμερ Emil Amos (ο οποίος έδειξε την αξία του και στους Om, όπως και τους Holy Sons) και τον δεύτερο κιθαρίστα Paul Spitz. Στη συνέχεια στο συγκρότημα μπήκαν οι Timothy Horner (βιολί) και Bill Slater (πιάνο/μπάσο) ώστε να ηχογραφηθεί το πρώτο του ΕΡ. Σύντομα κυκλοφόρησαν δύο αυτοχρηματοδοτούμενα ΕΡ το 2000 και το 2001, όπου και ο Paul Spitz έφυγε από την Αμερική για να εγκατασταθεί στην Τουρκία και ο Zak Riles πήρε τη θέση του, κυρίως στις ακουστικές κιθάρες. Το μεγάλο βήμα για το συγκρότημα έγινε το 2002, όπου ο Hall έστειλε ένα promo CD στην εταιρεία Neurot Recordings (των μεγάλων Neurosis), η οποία στήριξε το συγκρότημα πιστεύοντας στις δυνατότητές τους.
Το 2003 και πριν κυκλοφορήσει το παρθενικό τους άλμπουμ (”Τhe Burden Of Hope”), μετονομάζονται σε Grails, ένα όνομα που τους ακολουθεί για 15 χρόνια κι έχει γίνει συνώνυμο της ποιότητας και της ξεχωριστής ηχητικής τους ταυτότητας. Για να καταλάβει το κοινό περί τίνος πρόκειται, οι Grails αλλάζουν συχνά όργανα επί σκηνής αυτοσχεδιάζοντας και τζαμάροντας πάνω στο υλικό τους, ένα υλικό χωρίς λέξεις και στίχους αλλά με πολλά νοήματα κρυμμένα στη μαγευτική ατμόσφαιρα που δημιουργούν. Στη συνέχεια κυκλοφόρησε το ”Redlight” το 2004, με τα δύο αυτά άλμπουμ να προέρχονται από μία κοινή σειρά ηχογραφήσεων. Το EP ”Interpretations” την ίδια χρονιά στο τέλος της περιοδείας τους στην Ευρώπη, σήμανε την αλλαγή τους σε πιο ψυχεδελικές φόρμες. Ακολούθησε η φυγή του Timothy Horner το 2006 και η κυκλοφορία στην Important Records των ”Black Tar Prophecies Vol 1,2&3”. Mε την κυκλοφορία του ”Burning Off Impurities” το 2007 και πρώτη τους για την Temporary Important Records, το σχήμα παρέμεινε κουαρτέτο και συχνά διαλέγουν έξτρα μουσικούς για την όποια περιοδεία πραγματοποιούν, ώστε ειδικά ο Emil Amos να μπορεί να παίζει και κιθάρα και τύμπανα, αλλάζοντας από όργανο σε όργανο με χαρακτηριστική ευκολία και το ίδιο κορυφαία απόδοση εξίσου.
Οι Grails παλιότερα περιόδευαν μόνο στην Ευρώπη, αλλά έχουν συγκεντρωθεί τα τελευταία χρόνια στο να περιοδεύουν στην ανατολική ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ ακόμα και στην πατρίδα τους το Portland οι εμφανίσεις τους είναι σπάνιες, γι’αυτό και το επερχόμενό τους σόου εκεί στις 25 του Φλεβάρη ήδη έχει γίνει SOLD OUT ! Οι άνθρωποι πίσω από τους Grails έχουν εκφράσει τις μουσικές τους ανησυχίες και με άλλα αξιομνημόνευτα συγκροτήματα, ο Hall έχει παίξει στους Harvestman του Steve Von Till (Neurosis), ο Αmos πλην των προαναφερθέντων έχει κάνει παραγωγές στους Yellow Swans και κυκλοφορεί τα προσωπικά του άλμπουμ σαν Holy Sons, ενώ ο Riles έχει περιοδεύσει ως δεύτερος κιθαρίστας με τον Matthew Ward, έναν αξιολογότατο folk/blues κιθαρίστα και συνθέτη επίσης από το Portland.
Το 2008 ο Emil Amos ανέλαβε το σκαμνάκι πίσω από τα τύμπανα των Om, μπαίνοντας στην ουσία στα παπούτσια του θρυλικού ντράμερ (και πρώην Sleep) Chris Hakius, κατάφερε με επιτυχία να ανταπεξέλθει και φέτος κλείνει 10 χρόνια κοινής παρουσίας με τον Al Cisneros. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και το ”Take Refuge In Clean Living”, ενώ στην κυριολεξία ακούραστοι, κυκλοφόρησαν την ίδια χρονιά και το ”Doomsdayer’s Holiday”, το πρώτο τους στην Temporary Residence Limited. Δίσκος που είχε καθολική αποδοχή και με τους Grails να γίνονται εξώφυλλο στο Αγγλικό Rock-A-Rolla. Οι Grails πλέον ήταν κάτι περισσότερο απλά από ”η μπάντα του ντράμερ των Om”, και το 2009 τους βρήκε να κυκλοφορούν το DVD ”Acid Rain”. Η σειρά ”Black Tar Prophecies” που έχει φτάσει τις 6 κυκλοφορίες είναι χαρακτηριστική του απλώματος του ήχου τους και έχει επανακυκλοφορήσει σε βινύλιο (τα 3 πρώτα μέρη) από την Important Records, η οποία κυκλοφόρησε και το Vol. 4 της σειράς σαν ΕΡ βινυλίου.
Το επόμενο άλμπουμ ”Deep Politics” κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2011 και έγινε αμέσως κλασσικό, ενώ θεωρείται και η στιγμή που πραγματικά βρήκαν τον δικό τους ήχο. Το 2012 κυκλοφόρησαν ένα split με τους Pharaoh Overlord στην Kemado Records, με την πλευρά των Grails να αποτελεί στην ουσία το ”Βlack Tar Prophecies Vol. 5”. Πήρε στους Grails 6 oλόκληρα χρόνια να επιστρέψουν με το έβδομο ολοκληρωμένο τους άλμπουμ το Φεβρουάριο του 2017. Το ”Chalice Hymnal” που κλείνει ένα χρόνο σε λίγο καιρό, δείχνει το τι επιρροές έχουν, μέχρι κι από ψυχεδελικούς ήχους με έντονη σινεματική ατμόσφαιρα. Θα μπορούσαν κάλλιστα να είχαν διαλέξει τον ίδιο δρόμο με τα προηγούμενά τους άλμπουμ, αλλά πήραν το ρίσκο και βγάλανε τον μέχρι στιγμής διαφορετικότερο δίσκο τους, ο οποίος σε ταξιδεύει και σου ανοίγει το μυαλό σε νέους ήχους, αρκετά μακριά από την συνηθισμένη τους βαρύτητα. Στο ”Chalice Hymnal” οι Grails επιβεβαίωσαν ότι κανείς δεν ηχεί όπως αυτοί και οι ίδιοι αντίθετα ηχούν περισσότερο από ποτέ ως ο πραγματικός τους εαυτός.
Οι Grails έρχονται στην Ελλάδα για δεύτερη φορά, το κενό των 8 ετών είναι τεράστιο και με μεγάλη όρεξη, έρχονται να αποδείξουν για ποιους λόγους θεωρούνται ακόμα καλύτεροι ζωντανά απ’ ό,τι στο στούντιο. Το Ελληνικό κοινό μπορεί να αισθάνεται προνομιούχο που θα δει ένα συγκρότημα που περιοδεύει σπάνια και πλέον ακόμα πιο επιλεκτικά εκτός Αμερικής.
Στις 3 του Μάη, όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο Κύτταρο, προσέλθετε προετοιμασμένοι, διότι ίσως να σας πάρει καιρό να συνέλθετε!
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies. Υπάρχει προσδιορισμός και αποθήκευση δεδομένων. Πληροφορίες σχετικά με την επεξεργασία δεδομένων και τη δυνατότητα άρνησης αυτής περιλαμβάνονται στην πολιτική απορρήτου.
