Τι ετοιμάζουν οι Bad Habits την Παρασκευή; Επιστρέφουν στον τόπο του εγκλήματος έχοντας μαζί τους, τους MiddleEarth & τους Popscene!
Οι Bad Habits ξεκίνησαν ως μία από τις πιο γνήσιες εκφάνσεις του rock’n’roll και κατέληξαν να είναι ο ορισμός του! Classic rock νοσταλγία, punk explosions και μοντέρνες αναφορές, σε απόλυτη ισορροπία μεταξύ των alt 00’s και της ωμής rock’n’roll δύναμης των 70’s, είναι η συνταγή ενός από τα πιο high energy σχήματα που θα πετύχεις ζωντανά εκεί έξω, γεγονός που άλλωστε εξηγεί και το γιατί βρίσκονται σε σταθερά ανοδική πορεία σε αυτή την διετία ύπαρξής τους.
Τσέκαρε και το πρόγραμμα να μη χάσεις ούτε λεπτό!
Επιστρέφουν στον τόπο του εγκλήματος και μαζί τους φέρνουν δύο από τα πιο hot σχήματα του ήχου στο απόλυτο ανεβαστικό ροκ line-up!
Οι Αθηναίοι hard rockers Middle Earth “πετάνε” το ένα εξαιρετικό single release μετά το άλλο.
Για ρίξε μια ματιά… αλλά και μια ακοή…
Ενώ οι Θεσσαλονικείς alternative rockers Popscene έχουν στις αποσκευές τους, εκτός από psychedelic, jazz και grunge επιρροές, και το ποιοτικότατο full length album “Limousine Eyelash” του 2021, το οποίο και παρουσιάζουν ζωντανά.
Συγνώμη κύριε ποιος είστε;
Όλοι μαζί, συστήνουν μία βραδιά, που θα παρακαλάτε να μην τελειώσει! Let’s dance!
Οι Γερμανοί θρύλοι του metal Grave Digger ανακοίνωσαν για το 2023 μία εμφάνιση στην Ελλάδα και στο Golden R. Festival του Βόλου.
Δεν πάει καιρός που έσκασε σαν βόμβα το νέο line up του Golden R. Festival. Βέβαια για να είμαστε πιο σωστοί ανακοινώθηκε η μεγάλη συμμετοχή των συγκροτημάτων (αφού είδαν την άνοδο που είχε το καλοκαίρι του 2022), όπως θα δείτε:
Οι θρυλικοί Γερμανοί heavy metallers Grave Digger
και η μουσική τους, από το 1980 που δημιουργήθηκαν, 42 χρόνια πλέον, αποτελούν ένα από τα πρώτα ακούσματα κάθε νεαρής και νεαρού που μυείτε στον μαγικό κόσμο του σκληρού ήχου.
Hellas
Λάτρεις της Ελλάδας, σε σημείο που διασκεύασαν και το επίσης θρυλικό τραγούδι ΕΛΛΑΣ του Βασίλη Παπακωνσταντίνου και μάλιστα με τη συμμετοχή του ιδίου στον τελευταίο τους δίσκο, ανακοίνωσαν μία και μόνη exclusive ζωντανή εμφάνιση στην χώρα μας για το 2023 και πιο συγκεκριμένα στο Golden R. Festival του Βόλου.
Έρχονται να τραγουδήσουν το ΕΛΛΑΣ που διασκεύασαν με τη συμμετοχή του Βασίλη Παπακωνσταντίνου
Φορώντας μία πραγματικά βαριά φανέλα, η οποία μετράει 21 full-length albums, δεκάδες live albums, EP, singles και Compilation και αμέτρητες ζωντανές εμφανίσεις σε όλες τις Ηπείρους, σήμερα διανύουν την ωριμότερη φάση της καριέρας τους, απολαμβάνοντας τις ζωντανές τους εμφανίσεις στα μεγαλύτερα metal festival του πλανήτη.
Με μία τέτοια φόρα λοιπόν, τεράστια, προετοιμάζουν τις βαλίτσες τους, θέτοντας στον συναυλιακό τους χάρτη για το 2023 και την αγαπημένη τους χώρα, ανακοινώνοντας μία και μόνη exclusive ζωντανή εμφάνιση, επιλέγοντας το Βόλο και το επίσης θρυλικό Golden R. Festival.
Το ιστορικό φεστιβάλ, που φέτος κλείνει 21 ολόκληρα χρόνια
παρουσίας στα συναυλιακά δρώμενα της χώρας, θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή και το Σάββατο, 1 και 2 Σεπτεμβρίου. Το Ανοιχτό Δημοτικό Θέατρο της Ν. Ιωνίας Βόλου θα φιλοξενήσει τους Grave Digger. Είναι το πρώτο από τα συνολικά 16 ονόματα που αναμένεται για την αρχή να ανακοινωθούν.
Ένα νέο solo project έρχεται από το Ηνωμένο Βασίλειο και έχει τον τίτλο Masser.
Σου κίνησε το ενδιαφέρον; Όσο και να ψάξεις, δεν θα βρεις πολλές πληροφορίες στο διαδίκτυο και τα social. Κι ίσως είναι καλύτερο γιατί ακούς τη μουσική, φαντάζεσαι και ταξιδεύεις.
Ο καλλιτέχνης δεν μας δίνει και πολλές πληροφορίες για τον εαυτό του κι ίσως είναι καλύτερο γιατί ακούς τη μουσική, φαντάζεσαι και ταξιδεύεις. Επικεντρωμένος εκεί και μόνον εκεί. Η μουσική του project κινείται στο φασμα του sludge Metal και είναι κατά κύριο λόγο εμπνευσμένη από σκοτεινά soundtracks και videogames, γκρουπς οπως οι Gojira αλλα και αξιόλογους συνθέτες όπως ο Hans Zimmer. Έχει πολύ ιδιαίτερη ατμόσφαιρα η μουσική του καλλιτέχνη και μπορείτε να το διαπιστώσετε ακούγοντας το κομματι «Dogs of war» το οποίο κυκλοφόρησε πριν περίπου δύο εβδομάδες.
Το «Dogs of War» έρχεται από το νέο EP “Chain of Gifts“.
Κινείται σε αυτό το ύφος και μπορεί να προσελκύσει ευρύ κοινό μουσικόφιλων. Μια και παρόλο το metal χαρακτήρα του συνδυάζει τα χωροδιακά και συμφωνικά μέρη τα οποία παραπέμπουν σε μουσική από ταινία και του δίνουν και μια άλλου είδους ατμόσφαιρα.Έχει δυνατές κιθάρες, ρυθμούς που εναλλάσσονται στα κρουστά και δυνατό στίχο που πλαισιώνεται με ανδρικά φωνητικά.
Εντυπωσιακό μπορούμε να χαρακτηρίσουμε κάθε μουσικό όργανο που ακούγεται στη σύνθεση των κομματιών, με εναλλαγές που κρατούν τον ακροατή σε εγρήγορση. Εύχομαι καλοτάξιδο το αλμπουμ και καλή επιτυχία στο solo project του Gideon Waxman. Το χεράκι του σε ηχοληψία, μίξη και επιμέλεια, έβαλε ο Simon Jackman.
O συνθέτης δεν ακολουθεί τους συνηθισμένους τρόπους προβολής του project. Χρησιμοποιεί κυρίως το tiktok και το Instagram και το youtube όπου δεν υπάρχουν και πολλές πληροφορίες για αυτόν και την πορεία του στην μουσική.
Έξυπνο;
Ο δίσκος αποτελείται από 7 κομμάτια
Amber Flame
Chain Of Gifts
Dogs Of War
Immolation Of The Sacred Grove MP3.mp3
Innocence
Purity
The Fortress
Μπορείτε και εσείς να τους ανακαλύψετε στα εξής links:
Από σήμερα προβάλλεται το Wednesday. Αυτό βέβαια όσοι μας παρακολουθείτε, σας το είχαμε πει. Πρόκειται για σειρά 8 επεισοδίων. Είναι spin off από Addams Family. Και σκηνοθετεί τα μισά επεισόδια ο Tim Burton. Αυτό και μόνο κανονικά θα έπρεπε να σας αρκεί για να το ψάξετε στο Netflix (αν και μάλλον θα σας το φλεξάρει στα μούτρα η εν λόγω πλατφόρμα).
Αλλά επειδή είμαι στις καλές μου (να το κοιτάξω αυτό, τελευταία μου συμβαίνει συχνά) θα σας πω λίγα ακόμα. Πρωταγωνιστεί η Jenna Ortega ως Wednesday. Βέβαια έβγαλε λίγο γκρίνια κυρίως γιατί εκτός του Tim Burton οι άλλοι είναι διαφορετικοί σκηνοθέτες και ο καθένας ζητούσε διαφορετικά πράγματα από το ρόλο της Wednesday. Και όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός , όπου λαλούν πολλοί κοκκόροι κλπ. Μάλιστα η ηθοποιός έφτασε σε σημείο να αμφισβητεί τις ικανότητές της. Αν όμως κούμπωσε στον Tim Burton, εμένα μου φτάνει και μου περισσεύει.
https://www.youtube.com/watch?v=Q73UhUTs6y0
Στη σειρά πρωταγωνιστούν επίσης η Κάθριν Ζέτα Τζόουνς και ο (προσωπικά) αγαπημένος Λουίς Γκούζμαν. Παίζει και η Κριστίνα Ρίτσι που ενσάρκωσε την Wednesday κινηματογραφικά. (Jenna δύσκολα τα πράγματα).
Η πλοκή ακολουθεί την Wednesday στο Nevermore Academy όπου ενώ αναπτύσσει τις psychic ικανότητές της, παράλληλα μαθαίνει διάφορα για την οικογένειά της. Φόνοι; Ναι. Μυστικιστικές λέσχες; Επίσης ναι. Κρυμμένες βιβλιοθήκες ; Αμέ. Περαιτέρω δε λέω γιατί δεν ξέρω ακόμα. Αν την πάρω μονορούφι απόψε, θα σας πω αύριο. Χλωμό. Σαν την Wednesday. Ε δείτε και κάτι πρώτοι, όλα μασημένα τα θέλετε πια;
O Wilko Johnson μας άφησε στις 21 Νοεμβρίου 2022. Έγινε γνωστός ως κιθαρίστας των Dr. Feelgood στους οποίους ήταν από την ίδρυσή τους μέχρι το 1977.
Από τους λίγους κιθαρίστες με δικό τους στυλ. Κρατούσε την κιθάρα σαν μαφιόζος με tommygun, να κοιτάει ευθεία. Μοίραζε νότες με ιδιαίτερο στυλ παιξίματος , σόλο και ρυθμικά ταυτόχρονα. Αυτό το κατάφερνε χρησιμοποιώντας τα δάχτυλα του αντί για πένα. Τα ρυθμικά του ακόμα “σκοτώνουν”. Ήχος που ακόμα και “φτασμένοι” κιθαρίστες δυσκολεύονται να αντιγράψουν. Έκανε την κιθάρα σχεδόν κρουστό…
Αξίζει επίσης να κάνουμε αναφορά στη γενική σκηνική παρουσία.
Πάντα είχε το υφάκι “στα λεγα εγώ” και ένα σφίξιμο στα χείλια. Το κούρεμά του μοναδικό για την εποχή. Απομεινάρι της δεκαετίας του ‘ 60. Συνήθως μαύρο κουστούμι να ταιριάζει με την κιθάρα. Και όσο έφτυνε ακόρντα με την κιθάρα, κουνιόταν συνεχώς μπρος πίσω. Η κίνηση του ήταν τέτοια που νόμιζες πως τα πόδια λειτουργούν αυτόνομα από το υπόλοιπο σώμα. Sexy της εποχής; Επίρροια από speed; Δεν ξέρω αλλά σίγουρα μοναδικό το λεγόμενο duck walk.
Από τους πιο επιδραστικούς κιθαρίστες για την punk μουσική. Όπως είπε και ο Paul Weller των Jam, “μπορεί να μην είναι από τους πιο γνωστούς κιθαρίστες, όμως ανήκει στο πάνθεον μαζί με όλους τους μεγάλους”. Και όχι μόνο για την punk μουσική να συμπληρώσω εγώ. Ο Jacques Burnel των Stranglers έχει δηλώσει πως ο ήχος των Dr Feelgood ήταν η γέφυρα μεταξύ της rock και της punk.
Το 1977 έφυγε από τους Dr. Feelgood καθώς είχε προσωπικές διαφορές με την μπάντα. Ο ίδιος έλεγε πως τον έδιωξαν, οι υπόλοιποι πως έφυγε οικειοθελώς. Μικρή σημασία έχουν αυτά. Ο Wilko συνέχισε να φτύνει όλεθρο με την Telecaster του όπως και όσο μπορούσε. Ήταν μέλος των Blockheads του Ian Dury από το 1980. Κάπου στα μέσα των 80’s έκανε την Wilko Johnson Band. Και δεν σταμάτησε να παίζει μέχρι το 2018 που βγήκε και ο τελευταίος τους δίσκος.
Είχε και μικρή καριέρα σαν ηθοποιός, Είχε εμφανιστεί στο Game of Thrones στις 2 πρώτες σαιζόν παίζοντας τον μουγγό εκτελεστή!
Βέβαια, εμείς προτιμούμε να τον θυμόμαστε για το punky rhythm n blues παίξιμο στην κιθάρα και για όλα τα κομμάτια που μας χάρισε. Rest In Peace, Wilko, you did GREAT!
Οι Half Gramme Of Soma μίλησαν στο Afternoiz για τη νέα τους δουλειά ΄Slip Through The Cracks΄, αλλά και για όσα έζησαν την Ευρωπαϊκή τους περιοδεία. Διαβάστε αναλυτικά και μην ξεχάσετε να κάνετε και μια βόλτα από τη δισκοκριτική του album, που θα βρείτε παρακάτω.
Slip Through The Cracks, λοιπόν, ο νέος σας δίσκος. Ποια είναι η γενική ιδέα του δίσκου και τι πραγματεύεται?
Με το συγκεκριμένο τίτλο θέλαμε να φέρουμε τον σύγχρονη κοινωνία και ειδικότερα τον άνθρωπο στο προσκήνιο και να αναδείξουμε την άσχημη καμπή που δείχνει να έχει πάρει και συνεχίζει να ακολουθεί πορευόμενος προς το μέλλον, δημιουργώντας συνειδητά και ασυνείδητα εμπόδια στον εαυτό του και εν γένει στην αυτό-ολοκλήρωση του σαν είδος.
Η εικόνα της πόλης σαν μια πιεστική φυλακή και των ανθρώπων να περιφέρονται ξεπερνώντας εμπόδια και κινδύνους νιώσαμε ότι είναι αρκετά περιγραφική για να αναδείξει τα παραπάνω και εν τέλει ο άνθρωπος οφείλει να βρει διόδους διαφυγής, να «ξεγλιστρήσει» αν θες από τον διαφαινόμενη και όλο και πιο γλαφυρά διαγραφόμενη πορεία αυτοκαταστροφής του και να επιτελέσει τον σκοπό του που ίσως είναι η αρμονική φυσική και κοινωνική συνύπαρξη, η τάξη και η ισορροπία.
Τεχνικά ο δίσκος είναι αρκετά ενδιαφέρον. Προσωπικά ξεχώρισα το «Sirens» αλλά και το «Muck and Cheese». Πόσο σας δυσκόλεψε η συγγραφή του δίσκου αυτού;
Δεν θα λέγαμε ότι δυσκολευτήκαμε ιδιαίτερα όσον αφορά στη συγγραφή και σύνθεση του δίσκου. Η διαδικασία που ακολουθήσαμε σε γενικές γραμμές είναι όμοια με εκείνη που ακολουθήθηκε στον προηγούμενο δίσκο μας «Groove Is Black». Έτσι σε αρχικό στάδιο φέραμε στην επιφάνεια τις ιδέες μας και αρχίσαμε να επικοινωνούμε την δυναμική τους, σε δεύτερο στάδιο αφήσαμε να διαφανούν τα νέα και φρέσκα στοιχεία που προέκυψαν από την παραπάνω διεργασία και ακολούθως καταπιαστήκαμε με το ενορχηστρωτικό πιο τεχνικό κομμάτι της δουλειάς. Η τελική βέβαια πινελιά ήρθε με τις ηχογραφήσεις όπου βρήκαμε την σωστή ισορροπία των ήχων, τον χαρακτήρα και την ποιότητα της μουσικής που θέλαμε να αναδείξουμε.
Θέλαμε να φέρουμε τον σύγχρονη κοινωνία και ειδικότερα τον άνθρωπο στο προσκήνιο
Στο « Muck & Cheese» έχετε κάνει ένα φοβερό video clip. Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να δώσετε μέσα από αυτό το video clip;
Θέλαμε κατά κάποιο τρόπο να αποδώσουμε οπτικά την πορεία του εκάστοτε ανθρώπου από την πρώιμη παιδικότητα στην ενηλικίωση. Ξεκινώντας λοιπόν από την παιδική ηλικία, όπου η φαντασία και το παιχνίδι πλεονάζουν, η ζωή ξεπλέκεται αρχικά με έναν οίστρο δημιουργίας, ανανέωσης και φρεσκάδας μεταφερόμαστε στην ζωή που οι ενήλικοι έχουν πλάσει, την πλαστικότητα της φόρμας, την εκμηδένιση της προσωπικής μοναδικότητας και την βίαιη κοινωνική ενσωμάτωση μέσω μηχανισμών δημιουργίας ψεύτικων και στεγνών από ηθικής άποψης προτύπων και χαρακτήρων.
Όλα τα παραπάνω θέλαμε με κάποιο τρόπο να τα παραλληλίσουμε και με την ζωή της μπάντας, η οποία εν τέλει κινείται διαρκώς μεταξύ των σταδίων της δημιουργίας και εσωστρέφειας από τη μία, της μέθεξης και της επικοινωνίας της μουσικής από την άλλη.
Να ευχαριστήσουμε εδώ τον Κώστα Καλογήρου για την οπτική αναπαράσταση των παραπάνω και βέβαια όλους τους συντελεστές του παραπάνω εγχειρήματος.
Στο Mastering είχατε τον Brad Boatright του Audiosiege στο Portland. Πως ήταν αυτή η εμπειρία με το εξωτερικό; Πήγατε; Τι σας έκανε εντύπωση σε αυτή τη συνεργασία;
Η αλήθεια είναι ότι με τον συγκεκριμένο είχαμε συνεργαστεί ξανά στον προηγούμενο δίσκο στον τομέα του mastering. Οι εντυπώσεις και το αποτέλεσμα μας είχαν αφήσει απόλυτα ικανοποιημένους οπότε η επαναεπιλογή του ήταν σχετικά εύκολη απόφαση. Η διαδικασία βέβαια ευτυχώς δε μας επιβάλλει να βρεθούμε στα στούντιο του στην Αμερική. Του στείλαμε διαδικτυακά το μιξαρισμένο από τον Γιώργο Λεώδη αποτέλεσμα. Έπειτα πήραμε πίσω το μαστεραρισμένο αποτέλεσμα το οποίο εξαρχής ήταν πολύ κοντά σε αυτό που είχαμε στο μυαλό μας.
Ποιες είναι οι κύριες μουσικές επιρροές σας;
Τι να πρωτοπούμε τώρα… σίγουρα οι 90ς μπάντες όπως Soundgarden, Alice in Chains, Monster Magnet, FuManchu, R.H.C.P, Tool αλλά και κλασικές όπως Motorhead, Black Sabbath, Pink Floyd
Και αφού είπαμε τις μουσικές επιρροές… Ποιες είναι οι επιρροές σας, πέρα από τη μουσική;
Κάποιοι από εμάς είναι και πολύ των βιβλίων και άλλοι του αθλητισμού. Αλλά κυρίως μας επηρεάζει οτιδήποτε μας κάνει να ζούμε αληθινά γι αυτό και κολλήσαμε με την μουσική… αφού μουσική=ζωή.
Το κοινό μας υποδέχθηκε παντού με αρκετά θερμό τρόπο τέτοιο που σε αρκετές περιπτώσεις οι αντιδράσεις τους μας έκαναν εντύπωση
Παίξατε στο Keep it Low Festival μαζί με Naxatras, Orange Goblin, κτλ. Πείτε μας την εμπειρία σας από το φεστιβάλ! Και επειδή είμαι αρκετά περίεργη, θέλουμε να μας πείτε και εντυπώσεις από το Up In Smoke στην Ελβετία!
Όντως συμμετείχαμε σε κάποια πολύ μεγάλα Festival του ήχου μας και το να μοιραζόμαστε την σκηνή με μπάντες τις οποίες τις παρακολουθούμε ως φανς πολλά χρόνια όπως οι Orange Goblin που είπες είναι μεγάλη μας χαρά και τιμή. Τα 2 festival που ανέφερες είναι σίγουρα από τα highlights της περιοδείας μας και ανυπομονούμε να ξαναπαίξουμε εκεί στο μέλλον.
Από το keep it low μας έκανε εντύπωση ότι αρκετός κόσμος ήξερε στίχους από τα τραγούδια μας ενώ από την Ελβετία σε όλους μας έκανε εντύπωση ο τρομερός μπουφές που υπήρχε backstage και οι διαστημικές ελβετικές σοκολάτες!
Επίσης, πρόσφατα ολοκληρώσατε και το tour σας, με τελευταία συναυλία στο AN. Θέλουμε να μας πείτε δυο πραγματάκια….
Αρχικά, πως σας υποδέχτηκε το κοινό της κεντρικής Ευρώπης;
Σε συνέχεια, θέλουμε να μοιραστείτε μαζί μας, αστεία ή περίεργα σκηνικά, που σας έτυχαν κατά την διάρκεια του ευρωπαϊκού σας τουρ!
Ολόκληρη η περιοδεία μας στην Ευρώπη ήταν μαζί με τους τρομερούς και φίλους μας Naxatras το οποίο σημαίνει ότι εκτός από το ότι παίζαμε κάθε βράδυ σε γεμάτα venues υπήρχε και ένα πολύ όμορφο κλίμα καθ’όλη την διάρκεια του τουρ και αυτό είναι πολύ σημαντικό! Το κοινό μας υποδέχθηκε παντού με αρκετά θερμό τρόπο τέτοιο που σε αρκετές περιπτώσεις οι αντιδράσεις τους μας έκαναν εντύπωση και δεν τις πιστεύαμε.Κάθε μέρα ήταν και μια διαφορετική περιπέτεια με καλές αλλά και ανάποδες στιγμές όπως το μπλόκο από την γερμανική αστυνομία ή το ότι στην Αυστρία ο ηχολήπτης μας έπαθε ωτίτιδα.
Το πλέον δυσάρεστο όμως που την πατάγαμε καθημερινά είναι ότι για κάποιον περίεργο λόγο διαλέγαμε πάντα ανθρακούχα νερά και όχι φυσικά εμφιαλωμένα. Αφού από χώρα σε χώρα έχουν και άλλα χρώματα μπουκάλια,καπάκια κλπ… που θα πάει θα μάθουμε!
Τι γίνεται με το Αθηναϊκό κοινό;
Αλλά για να μην αφήσουμε στην απέξω και το ελληνικό κοινό, το live στο ΑΝ ήταν έπικ! Θεωρείτε ότι η χώρα μας έχει χώρο για νέες προσπάθειες και νέους ήχους;
Σε ευχαριστούμε και χαιρόμαστε πολύ που σου άρεσε το live στο An. Πραγματικά ήταν κάτι που το θέλαμε και το περιμέναμε καιρό να παίξουμε τον νέο μας δίσκο ζωντανά στην πόλη μας. Η Ελλάδα πάντα είχε δυνατό underground και θα συνεχίσει να έχει και να εξελίσσεται. Σίγουρα υπάρχει χώρος για τα πάντα. Απλά στις μέρες μας η μάζα δείχνει μια προτίμηση σε πιο εύπεπτες μουσικές κάτι το οποίο ίσως δικαιολογείται και δεν είναι απαραιτήτως κακό.
Τι να περιμένουμε από εσάς στο μέλλον; Ετοιμάζετε κάτι που θέλετε να το μοιραστείτε με εμάς; Θα μείνει μεταξύ μας!
Να περιμένετε συναυλίες όπου μας δοθεί η δυνατότητα και ίσως νέο δίσκο σε λιγότερο από πέντε χρόνια!
Αυτά από εμάς! Ευχαριστούμε πολύ και ελπίζουμε να σας δούμε σύντομα on stage ξανά!
H ταινία «The Fabelmans» αφορά την ιστορία ενηλικίωσης ενός νεαρού αγοριού που ανακαλύπτει ένα καταστροφικό οικογενειακό μυστικό. Παράλληλα είναι και μια εξερεύνηση της δύναμης των ταινιών να αποκαλύπτουν την αλήθεια για τους άλλους και τους ίδιους μας τους εαυτούς. Μια βαθιά προσωπική απεικόνιση της αμερικάνικης παιδικής ηλικίας κατά τον 20ο αιώνα.
Δείτε εδώ το συγκινητικό Featurette:
Να και κάτι που μάθαμε από το βιντεάκι. Ο διάσημος σκηνοθέτης έχει το έθιμο να κάνει μια πρόποση στην αρχή και μια πριν το τελευταίο πλάνο στην κάθε του ταινία. Να ‘ναι καλά οι παραγωγοί … Βέβαια αυτοί παίρνουν από τον συγκεκριμένο τουλάχιστον τα τριπλάσια από όσα επενδύουν!
Σε σκηνοθεσία του Στίβεν Σπίλμπεργκ,
η ταινία «The Fabelmans» είναι σε σενάριο του Σπίλμπεργκ και του βραβευμένου με Πούλιτζερ θεατρικού συγγραφέα Τόνυ Κούσνερ. (Angels in America, Caroline, or Change). Ο Κούσνερ κέρδισε οσκαρικές υποψηφιότητες για τα σενάρια των «Λίνκολν» και «Μόναχο».
Στην ταινία πρωταγωνιστεί ο Γκάμπριελ ΛαΜπέλ (Κυνηγός, τηλεοπτική σειρά Αμερικάνικο Ζιγκολό) ως ο 16χρονος επίδοξος σκηνοθέτης Σάμι Φέιμπελμαν∙ η τετράκις υποψήφια για Όσκαρ® Μισέλ Γουίλιαμς ως η καλλιτεχνική μητέρα του, Μίτζι, ο Πολ Ντάνο (The Batman, Θα Χυθεί Αίμα), ως ο πετυχημένος, επιστήμονας πατέρας του, Μπαρτ, ο Σεθ Ρόγκεν (Steve Jobs, An American Pickle) ως ο Μπένιε Λόουι, ο κολλητός φίλος του Μπαρτ και οικογενειακός φίλος των Φέιμπελμαν, καθώς και ο υποψήφιος για Όσκαρ® Τζουντ Χιρς (Uncut Gems, Συνηθισμένοι Άνθρωποι).
Την μουσική υπογράφει ο πέντε φορές βραβευμένος με Όσκαρ Τζον Γουίλιαμς. Έχει πάρει επίσης 25 Grammy και 4 χρυσές Σφαίρες και δεν ξέρω και γω άλλο τι. Είναι ο άνθρωπος με τις περισσότερες υποψηφιότητες μετά τον Walt Disney στην ιστορία του κινηματογράφου. Επιγραμματικά θα σας πούμε πως έχει γράψει την μουσική για τα Star Wars, Τα Σαγόνια Του Καρχαρία, Ε.Τ. ο Εξωγήινος, Η Διάσωση Του Στρατιώτη Ράϊαν, Ιντιάνα Τζόουνς και τα 3 πρώτα Χάρρυ Πόττερ…
Στις ελληνικές αίθουσες το “The Fabelmans” θα ξεκινήσει να προβάλλεται στις 24 Νοεμβρίου . Διανομή από την ODEON.
Είναι από εκείνες τις βραδιές που συνήθως το Κύτταρο live club έχει την τιμή αλλά και την τρέλα να διοργανώνει. Από εκείνες τις νύχτες που το Rock n’roll έρχεται ορμώμενο με The bullets! Το Σάββατο 19/12/2022 έκλεισε ένα κεφάλαιο..όχι δεν μας αρέσει αυτό… έβαλε μια άνω τελεία, το συγκρότημα εκείνο που έκανε γενιές και γενιές να λικνίζεται και να στροφάρει. Μια μεγάλη γιορτή που διοργανώθηκε εις μνήμην του Κώστα Χαλκιά, γνωστός ως Bullet Cost.
Κόσμος πολύς τον τίμησε, τραγούδησε, χόρεψε, τον έφερε στο μυαλό του!
Αυτή η βραδιά ανήκε στον Bullet Cost
Θα πάρω τα πράγματα από την αρχή και θα σε ζαλίσω με πολλές φωτογραφίες, που άλλες τόσες μπορείς να βρεις και στην σελίδα μας στο Facebook. Ο λόγος που υπάρχουν τόσες φωτογραφίες; Ξέρω γω; Κάποια πράγματα δεν περιγράφονται πάντα με λέξεις…
Εγένετο οι σφαίρες…The bullets
Οι πόρτες του Κυττάρου στην οδό Ηπείρου, άνοιξαν για το κοινό στις 21:30 όπως ήταν προγραμματισμένο. Ροκαμπίλια, τζινς, λεοπάρ, τακούνια, mini betty boop και ότι άλλο μπορείς να φανταστείς, βρίσκονται έξω από την είσοδο για να κάνει ένα τσιγάρο, να πει μια κουβέντα. Ο χώρος μέσα άρχισε να μαζεύει από νωρίς κόσμο, καθώς το dj set με βινύλια παρακαλώ πολύ, είχε ήδη ξεκινήσει, με τον Ανδρέα Wanderer. Μιάμιση ώρα γεμάτη, για να φτάσει το ρολόι να δείξει 23:00.
Πριν οι Bullets από τη Θεσσαλονίκη, ισοπεδώσουν το μαγαζί! Και αυτό έγινε έως και τις 3 το πρωί, που εμείς φύγαμε με μελανιές, ιδρωμένοι από το χορό και ένα χαμόγελο έως τα αυτιά.
Για κάποια λεπτά και μέχρι να ανέβουν στη σκηνή, στην οθόνη προβάλλονταν αποσπάσματα από συνεντεύξεις του Κώστα. Ατάκες, γνωμικά και ιστορίες πολλές, που μόνο εκείνος ήξερε να εξιστορεί με τον τρόπο του.
(Πάρε μια γεύση και συνεχίζουμε)
The stage is yours
Appaloossa / Little sister και Just a littletoo much, ήταν η αρχή της πυρίτιδας. Θέλεις κραυγές και χορό; Τα έχεις! Δεν φανταζόμουν ποτέ πόσο χαμό μπορεί να κάνει κάποιος και πόσο κοντά μπορεί να φέρει τον κόσμο. Ίσως γιατί δεν είχα ξαναβρεθεί σε live τους (ναι ντροπή μου το ξέρω). Ήμουν όμως εκεί και σας έφερα το καλύτερο υλικό που θα μπορουσα!
Θωμάς Χαλκιάς
Να προσθέσω πως στα Drums, ήταν ο Θωμάς Χαλκιάς, γιος του Κώστα, που είχε την τιμή, μάλλον είχαμε την τιμή να τον απολαύσουμε αλλά και αρκετούς να συγκινήσει. Καταπληκτικός, τόσο που σίγουρα ο μπαμπάς του ήταν αρκετά υπερήφανος και τον απόλευσε από εκεί πάνω.
Έδωσε τα φώτα και την συμμετοχή του, σε αρκετά συγκροτήματα που δεν κατάφεραν να παρουσιαστούν ολοκληρωμένα, καθώς ο δόλιος κοβιντ παραμονεύει ακόμα.
Θωμάς Χαλκιάς
Που μείναμε;
Boogie bop dame, i wanna be alone και thank you Johnny Carroll, ήταν αυτά που ακούστηκαν αρχικά. Κάπου ένιωσα την Marilyn να κάθεται δίπλα μου και να χορεύει (yeap… wannabe αλλά μας κάνει), σπρώχνοντας με το γοφό της να κάνουμε πιο κει. Αμ δε…εκεί σταθερή αξία και όλα για το ρεπορτάζ!
Ασφυκτικά γεμάτο το μαγαζί, τόσο που γίναμε όλοι μια αγκαλιά, κυριολεκτικά. Οι μπροστινοί έφτασαν στην πόρτα πίσω, από το surf και τούμπαλιν. Όλα αυτά γιατί πραγματικά δεν σταματήσαμε να χορεύουμε!
Να σου πω πως στη σκηνή ανέβηκαν (όπως θα δεις) οι:
Τάσος Σαβουλίδης, Dirty Fuse, The Ducky Boyz, Dustbowl, Messer Chups, Breakaways, Thriller, The Sound Explosion, Konstantinos Zotos, Ace Moreno, Christos Buddy Zois (θέλεις κι άλλους;)
Χορευτικές φιγούρες, ζευγάρια να χορεύουν δίπλα μας αλλά και στο πατάρι… ένα πάρτι που άξιζε όσο τίποτα. Όσοι βρέθηκαν και το έζησαν, σίγουρα ξέρουν για τι μιλάω. Το νιώθουν ακόμα στο πετσί τους, ξέροντας ότι ίσως και να μην το ξαναζήσουν. My Bonnie, Little angel και please remind me (με την ανάποδη σειρά) είναι εκείνα που δεν κατάφεραν να τιθασεύσουν το κοινό. Μήπως το κατάφερε το I’m on fire, Baby Blue με Ace Moreno και Zoto; H Έρη Καπετανάκη από τους Dirty Fuse τους συνδόδευσε με την φυσαρμόνικα της για το Fuzzbitten .
Ούτε καν… Ξέρεις τι σημαίνει επανάσταση και γκάβλα στη μουσική; Πως μπορείς λοιπόν να ηρεμήσεις και να αποσυμφορήσεις τα πλήθη; Δεν μπορείς… απλά το ευχαριστιέσαι!
Σου αφήνω για κλείσιμο όλες εκείνες τις στιγμές που έχεις στο μυαλό σου ακόμα. Ναι σε εσένα που βρέθηκες εκεί μιλάω. Σε εσένα που ακόμα είσαι ζαλισμένος και τραγουδάς bala bala και “Hey Baby, i wanna κnow if you be my girl“.
Για εσάς που απλά το μεταφέρω, τότε να σας πω ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ LIVES EVER! Και το λέω πολύ ψύχραιμα.
Εύχομαι το μάτι σας να ευχαριστηθεί οπτικό υλικό, καθότι οι ηδονοβλεψίες πολλοί, μα δεν κρίνουμε.
Οι Bullets στόχευσαν μυαλό και καρδιά και έμειναν εκεί.
Περισσότερες φωτογραφίες στο σελίδα μας στο Facebook. Για να έχετε κάτι να κάνετε τα βράδια ή τις ημέρες. Ψιτ βάλτε και κανα δισκάκι να παίζει…. αφήστε και τις μνήμες ελεύθερες!
Από την Σαρδηνία, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, οι The Hangees ξέρουν καλύτερα από κάθε άλλο να παντρεύουν το garage punk με το instrumental surf! Γνωστοί όλα τα χρόνια ως the Hangee V άλλαξαν σύνθεση και όνομα, δεν άλλαξαν όμως καθόλου τον αυθεντικό primitive ήχο τους!
Μαζί τους το γκρουπ ορισμός του αυθεντικού surf στην Ελλάδα,
οι Aqua Barons! Για τους Aqua Barons τα έχουμε πει και με συνέντευξη και με κάλυψη σε live τους. Αν πάλι δεν θέλετε να ανατρέξετε στα αρχεία μας , να σας πούμε πως πρόκειται για μοναδική εμπειρία. Θα το χορέψετε σίγουρα και αν μη τι άλλο θα χαθείτε στα κύματα με τον πιο ευχάριστο τρόπο. Ακούγοντας surf μουσική από μάστορες του είδους. Πενιά και συχώριο λέμε. Ο Πέτρος , ο Παναγιώτης, ο Άρης και ο Κώστας ξέρουν πολύ καλά να κάνουν κάθε εμφάνισή τους ένα πάρτυ που συμμετέχει και το κοινό ενεργά . Τα παλικάρια από την Κορινθία και την Αθήνα κάθε φορά που εμφανίζονται , καβαλάνε ένα ωστικό κύμα που το μετατρέπουν σε tsunami και σε παρασέρνουν τα πάντα στο διάβα τους. Reverb στα τέρματα; Ναι. Tremolo από άλλον πλανήτη ; Επίσης Ναι. Απλά αρρώστια! Έχουν μέχρι στιγμής 2 album στο ενεργητικό τους. Το Southeast Stompers
και το Extreme Guitar Conditions
Aς επανέλθουμε όμως στους Hangees.
Από το Cagliari, στη νότια ακτή της Σαρδηνίας, Ιταλία, οι Hangee V ξεκίνησαν το 2003 ως πενταμελής μπάντα (εξ ου και το όνομά τους) . Σκοπός του ήταν είναι και θα είναι να παίζουν την αγαπημένη τους μουσική, sixties garage punk και obscure instrumental surf. Σε αυτά τα χρόνια είχαν πολλές συναυλίες σε όλη την Ιταλία και την Ευρώπη.
Μετά από αρκετές αλλαγές στη σύνθεση σήμερα είναι 3. Ο Piergiorgio, κιθάρες και φωνή, είναι και ο βετεράνος της μπάντας. Έχει θητεία στους α-δι-α-νο-η-τους Uninvited.
Επίσης και: παίζει drums στους Crudelli
και στους Turkey Necks (αυτοί θα δείτε ποιοι είναι και τι κάνουν σε λίγο)…
O Marcello μπάσο και φωνητικά. Για τον Μarcello να σας πω πως έχει παίξει με ιερά τέρατα . Μιλάμε για τον Leighton Koizumi και τις 2 παρέες του. Τους Gravedigger V!!!
και τους Morlocks και τις 2 φορές που έχουν έρθει στην χώρα μας. Ογκόλιθος στο garage rock…
Την σύνθεση της μπάντα κλείνει η Alessandra στα τύμπανα και φωνητικά, εξ ου και η απόφαση να αλλάξουν το όνομα με το HangeeS. Η Alessandra είναι και τραγουδίστρια στους Turkey Necks . Και σωστά το μαντέψατε είναι και στη ζωή συντρόφια με τον Piergiorgio! (λιγούρια όοοοξω!!!)
Σαν Hangee V
έχουν ήδη βγάλει 3 lp και 2 7″, καθώς και αμέτρητες συλλογές με πολλές σπουδαίες μπάντες. Αυτό που είναι απίθανο με όλες αυτές τις μπάντες (άμα πατήσατε κανα play θα το ακούσατε) είναι το πόσο πιστοί είναι στο να αναπαράγουν τον ήχο του punk (ναι punk , δεν θα το αναλύσουμε τώρα αυτό, το punk δεν πρωτοεμφανίστηκε το 77 αλλά το 64 )και του surf της δεκαετίας του 60. Με τους Hangees νομίζω πως το τερματίσανε. Όταν τους πρωτοάκουσα νόμιζα πως είναι του “τότε”.
https://www.youtube.com/watch?v=WpylprCeVX4
Πάρτε και λίγο Fuzz στα μούτρα, με αγάπη πάντα!
Επειδή σας είπαμε πως παντρεύουν το garage με το surf, έχουν ολάκερο δίσκο από τέτοια άσματα , το Underwater Serenades (Όχι ότι λείπει η garage αρρώστια από το album, να εξηγούμαστε ).
Το τελευταίο τους Lp, Heading Back to the GoodValley κυκλοφόρησε αυτό το Νοέμβριο σε έκδοση CD(θα το έχουν μαζί τους, μαζί με μπλουζάκια, κονκάρδες και χρησιμοποιημένες χαρτοπετσέτες, πάρτε φράγκα λέμε μαζί σας στο Bad Tooth). Το βινύλιο θα ακολουθήσει αρχές του 2023 από την For Monsters Records.
Όπως καταλαβαίνετε οι δύο αυτές μπάντες θα μας κάνουν να ιδρώσουμε τη φανελίτσα και να κλείσει ο λαιμός μας από τα ουρλιαχτά. Και μόλις κατέβουν, 2 μυστήριοι τύποι ο Sheik Ramirez και ο Νofunky (μέλη από μια μπάντα που τη λένε Frantic V ) θα το πάνε μέχρι το πρωί με original Mp3s… Ε μια τέτοια Κυριακή αξίζει να κοιμηθείς λιγότερο ή και καθόλου….
Λίγο πριν τις γιορτές θα έχουμε την τιμή να παρακολουθήσουμε τους μοναδικούς Nile, στο Fuzz, στις 14 Δεκεμβρίου. Ένα live γεμάτο Technical Death Metal εξαιρετικής ποιότητας.
Και επειδή θέλεις να μάθεις περισσότερα, μπορείς να πατήσεις αβίαστα και αβασάνιστα, εδώ.
Θέλεις να δεις και το event στο facebook; Πάρε το και αυτο εδώ.
Από το 1998
με το Amongst the Catacombs of Nephren-Ka ξεκινούν τη δισκογραφική τους πορεία και προσφέρουν ένα ακόμα λιθαράκι στον ακραίο ήχο.
Δύο χρόνια μετά θα επανέλθουν με το Black Seeds of Vengeance, ενώ θα παγιωθουν τελικά με το απόλυτο In Their Darkened Shrines. Το πιο άγριο άλμπουμ τους θεωρώ ότι είναι το Annihilation of the Wicked απο το οποίο εκπέμπει μια απίστευτη ενέργεια και πολύ νευρο από κάθε νότα.
Όσο ακούω το Ithyphallic τόσο μεγαλώνει μέσα μου, ακόμα και μετά από τόσο καιρό. Πρόκειται για ένα πόνημα που έχει πολλά να δώσει στον ακροατή, οπότε προτείνω ανεπιφύλακτα. Όποιος δεν είναι ακόμα οπαδός των Nile, θα πρέπει να ακούσει το Those Whom the Gods Detest για να του αλλάξει τα μυαλά τελείως και να τον ρουφήξει στον κόσμο τους. Το 2012 κυκλοφόρησαν το At the Gate of Sethu, το οποίο ήταν ένα σκαλί πιο κάτω από τα υπόλοιπα, είχε μέσα όμως και κάποιες παρά πολύ καλές στιγμές, χωρίς όμως να ακούγονται καλά, λογω της όχι καλής παραγωγής, δυστυχώς.
Μένουν στον ήχο που ξέρουν καλά να υπηρετούν. Με το What Should Not Be Unearthed, μένουν στην κορυφή της πυραμίδας, με catchy και brutal τραγούδια.
Το τελευταίο τους, Vile Nilotic Rites είναι απλά εξαιρετικό και ανυπομονώ να ακούσω ζωντανά υλικό. Είναι ένα άλμπουμ που ευχαριστεί όλους τους οπαδούς, φτιαγμένο όπως πρεπει από τους masters του είδους.
Η ιδιαιτερότητα τους, βρίσκεται στη μουσική, αλλά και στους στίχους τους. Και αυτό γιατί συνδυάζουν την άρχαια Αίγυπτο και γενικά την Ανατολική κουλτούρα φοβερά με τον σκληρό ηχο και προσφέρουν υλικό πάνω σε αυτό κοντά 30 χρόνια τώρα. Η εμπειρία τους πλέον τους έχει κατατάξει στις πλέον πολύ μεγάλες μπάντες του Technical Death Metal.
Πρόκειται να ζήσουμε μια ακόμα φοβερή βραδιά παρέα με τους Nile, σε ένα άκρως δυναμικό live. Μην το χάσει κανείς!
Δεν νιώθω όμορφα στην Ελλάδα, πάντα ήθελα να φύγω από τον τόπο αυτό. Συνήθως ντρέπομαι για λογαριασμό πολλών ανθρώπων και σπάνια είμαι περήφανη για συμπατριώτες μου. Πιο πολύ θαυμάζω Τους ανθρώπους οι οποίοι τολμούν να είναι ο εαυτός τους. Θα μπορούσαν κάλλιστα να συμβιβαστούν. δεν το έκαναν με τίμημα οικονομικό, κοινωνικό κ.ο.κ.
Στην τέχνη αποστρέφομαι την νοοτροπία του «πιασάρικου» και να πουλήσουμε κάθε ιδεώδες ώστε να βγάλουμε χρήματα ή να γίνουμε γνωστοί, το γυναικείο φύλο να υιοθετήσει ένα προκλητικό τρόπο εμφάνισης κ.ο.κ.
Χτες ήταν μια ημέρα που πραγματικά με τα νέα γεγονότα της γνωστής δομής που αναρωτήθηκα αν υπάρχει κάποιος από την Ελλάδα που μπορεί να θαυμάσω. Ναι υπάρχει! Κι όμως σκέφτηκα… είναι η Χρύσα Τσαλταμπάση και η Σοφία Σαρρή.
Έχουν τον απεριόριστο θαυμασμό μου διότι είναι 2 γυναίκες που σπούδασαν μουσική και προτίμησαν τον δύσκολο δρόμο της τεχνικής, των μουσικών σπουδών και όχι εκμεταλλευόμενες την εμφάνιση. Το κονσερβοποιημένο προσποιητό ύφος, την ματαιότητα της ψεύτικης προβολής ήχου/εικόνας.
Και εις ανώτερα σας εύχομαι και κάθε επιτυχία. Γιατί ακόμα και ο τρόπος που το ανακοινώσατε δείχνει το μεγαλείο της ψυχής σας και το καλλιτεχνικό σας επίπεδο.
Χωρίς τυμπανοκρουσίες, φανταχτερά ρούχα, μαλλιά και μακιγιάζ με μια ταπεινή ανάρτηση στα social. Τα σέβη μου. Υποκλίνομαι στην αγωγή και την καλλιτεχνική σας παιδεία ως η Ελίνα, γυναίκα, μητέρα, καλλιτέχνης σε συνεχή προσπάθεια πολέμου των δαιμόνων της ψυχής μου.
1899
Και το αποκορύφωμα οι φωνές τους θα ακουστούν στην νέα σειρά του NETFLIX 1899 την οποία μόλις άρχισα να βλέπω και σας την συνιστώ όπως και να βάλετε τα ονόματά τους στο google, to Spotify και το youtube ώστε να μαγευτείτε στο έπακρο από τις ερμηνείες τους.
Επειδή θα ακολουθήσει αναλυτικό αφιέρωμα στο Afternoiz.gr, μια και τους αξίζει να γραφτούν σελίδες για την δουλειά τους και την προσφορά τους στην μουσική θα είμαι σύντομη και ευχηθώ μέσα από την καρδιά μου συγχαρητήρια. Κυρίως για την ταπεινότητα με την οποία μας χαρίζουν το ταλέντο τους που είναι προσωπικά για εμένα το σημαντικότερο.
Η νέα σειρά “1899” είναι των δημιουργών Baran bo Odar και Jantje Friese, του Dark. Επικεντρώνεται στους επιβάτες ενός πλοίου που ελπίζουν να ξεφύγουν από το σκοτεινό παρελθόν τους. Θα καταφέρουν να βγουν από τον σε έναν εφιάλτη
Μια περιπέτεια στα ανοιχτά σε 10 γλώσσες
Ένα από τα χαρακτηριστικά της σειεάς “1899” είναι η ποικιλία των γλωσσών της σειράς. Άνθρωποι από όλο τον κόσμο συγκεντρώνονται στο μεταναστευτικό πλοίο, που ενσαρκώνεται από ένα διεθνές καστ. Μια ευκαιρία να μάθετε γερμανικά, αγγλικά, ισπανικά, πορτογαλικά, γαλλικά, πολωνικά, δανικά, νορβηγικά, καντονέζικα και ιαπωνικά.
Συνεχίζοντας την εξερεύνηση της Mississippi Records στις πιο σκοτεινές περιοχές της ελληνικής μουσικής, μας παρουσιάζει 12 σπάνια ακουσμένες ηχογραφήσεις “εθισμένου” πόνου και αγάπης από τον πιο θρυλικό από όλους τους Έλληνες καλλιτέχνες των ρεμπέτικων, τον Μάρκο Βαμβακάρη.
Τα ρεμπέτικα είναι ο ήχος της Ελλάδας και της Μικράς Ασίας που συγκρούονται εν μέσω εμφυλίου πολέμου, μαζικής ανταλλαγής πληθυσμών και της αναρχίας του τέλους του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα. Ποιητική, πένθιμη και πικρή, η ρεμπέτικη μουσική γεννήθηκε στα χασισοκαταφύγια (τεκέδες) των λιμανιών της Μεσογείου. Οι στίχοι της ψιθυρίζονταν στις ελληνικές φυλακές προτού διαχυθούν στον ευρύτερο πληθυσμό τη δεκαετία του 1930. Προωθήθηκε σε μεγάλο βαθμό από μια σειρά αξιόλογων ηχογραφήσεων του Μάρκου Βαμβακάρη.
Ο Μάρκος
(το μικρό του όνομα για όλους τους λάτρεις της ελληνικής μουσικής) τραγουδούσε μεθυστικά, ναρκωμένα τραγούδια αγάπης, πόνου και λαχτάρας σε οίκους ανοχής, μπαρ και χασισοκαταστήματα στο λιμάνι του Πειραιά. Έφτασε ως νέος το 1917. Δούλευε ως γδάρτης σε ένα βυρσοδεψείο. Μέχρι να πιάσει το μπουζούκι γύρω στο 1924, τον είχε συνεπάρει πλήρως η ζωή των μαγκών, των χαμηλότερων σκαλοπατιών της ελληνικής κοινωνικής κλίμακας. Ζούσαν με τον δικό τους κώδικα και σε πλήρη αντίθεση με τον υπόλοιπο πληθυσμό. Ντυμένοι, περπατώντας και μιλώντας με το δικό τους στυλ. Τα ρεμπέτικα ήταν η μουσική τους.
Σε αυτά τα δώδεκα πρώιμα κομμάτια,
που ηχογραφήθηκαν στην Αθήνα μεταξύ 1932 και 1936, ο Μάρκος ήταν ήδη ένας δεξιοτέχνης του μπουζουκιού. Το δυναμικό, καθαρό παίξιμό του συμπληρώνει τη βραχνή φωνή του και την εκπληκτική ρυθμική του ευαισθησία, αποτέλεσμα των χρόνων που ήταν πρωταθλητής στο ζεϊμπέκικο. Τα κομμάτια χτίζονται και σπειροειδώς αναπτύσσονται προς τα έξω. Με τις ανοιχτές νότες και τις μελωδικές γραμμές του να προσελκύουν εκστατικές φωνές και ενθάρρυνση από τους συναδέλφους του μουσικούς. Τα “Μόρτισα Χασικλού” και “Χθες το βράδυ στο σκοτάδι” δίνουν μια γεύση από τη ζωή και τη γλώσσα των μαγκών. Η μουσική των οθωμανικών καφενείων, οι φωνές των εκτοπισμένων Ελλήνων της Σμύρνης, το χάος και ο πόνος της ζωής στο λιμάνι, όλα περνούν μέσα από τα τραγούδια του Μάρκου.
Αυτές οι ηχογραφήσεις,
απίστευτα σπάνιες και άριστα επεξεργασμένες από την Mississippi Records, σηματοδοτούν την ακμή των ρεμπέτικων. Τη σύντομη περίοδο μεταξύ της εμφάνισης της μουσικής στη δισκογραφική σκηνή στις αρχές της δεκαετίας του 1930 και της κυβερνητικής λογοκρισίας όλων των στίχων από το 1936. Κατά τη διάρκεια της κατοχής του Άξονα δεν υπήρξε καμία δισκογραφική καταγραφή ρεμπέτικων. Παρόλο που ο Μάρκος είχε κάποιες επιτυχίες στα χρόνια μετά τον πόλεμο, δεν έφτασε ποτέ ξανά σε αυτό το επίπεδο. Πρόκειται για τα πιο ιλιγγιώδη, μαγευτικά και βαριά έργα ενός από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.
Έξοχα επεξεργασμένο από σπάνια 78άρια από την Stereophonic Sound. Τυπωμένο σε βαρύ βινύλιο 160gm στη Smashed Plastic. Περιλαμβάνει 8σέλιδο βιβλιαράκι πλήρους μεγέθους με λεπτομερείς ιστορικές σημειώσεις, σπάνιες φωτογραφίες και στίχους. Mississippi Records rules! (οι δικές μας εδώ πάλι…)
To ότι οι Nix & The Nothings θα κυκλοφορούσαν album με τίτλο “Here Goes Nothing” σας το είχαμε πει προ καιρού εδώ. Εντάξει καθυστέρησε λίγο η κυκλοφορία αλλά το καλό πράμα αργεί να γίνει. Λάβετε υπόψη σας και το γεγονός ότι οι ανεξάρτητες εταιρείες τρώνε στη μάπα τρελές αναβολές στα εργοστάσια κοπής βινυλίου.
Μικρή σημασία έχουν αυτά. Το “Here Goes Nothing” επιτέλους κυκλοφόρησε στις 18 Νοεμβρίου και επίσημα και φυσικά το τσιμπήσαμε με τη μία. H κυκλοφορία για την νορβηγική μπάντα από το Βergen ανήκει στην Apollon Records. 10 κομμάτια απαρτίζουν αυτόν τον δίσκο. Τα 9 είναι εγγύηση πως θα χαλάσουν το επόμενο πάρτυ σας , με την καλή έννοια πάντα, και θα προκαλέσουν μια μίνι ανακαίνιση στην οικοσκευή σας.
Από το στοιχειωμένο Caveyard
που είναι και το εναρκτήριο λάκτισμα του δίσκου, οι Nix & The Nothings τα δίνουν όλα. Fuzzαριστές κιθάρες, παραμορφωμένες Farfises, απελπισμένα φωνητικά μεταξύ ουρλιαχτού και κλάματος, γρήγορο ρυθμό. Το Why που ακολουθεί είναι και το single που είχαν βγάλει τα παλικάρια. Είναι μια ξεχωριστή στιγμή του δίσκου, καθώς μια που μιλάμε για garage punk, έχουμε εμφανές μπάσο που δεν συνηθίζεται σε αυτή την αθέατη πλευρά του rock n roll.
Στο Good For Nothing ο ρυθμός ανεβαίνει σε ταχύτητα, το fuzz σε ένταση και η κατάσταση είναι φρενήρης. Μέχρι και το All Night Long έτσι το πάνε, χωρίς ανάσα. Στο Too Many Bugs κάνουν ένα διάλειμμα και έχουμε στην εισαγωγή πιανάκι ήρεμο και ωραίο. Και εκεί που λες πως θα πάρεις μια ανάσα μπαίνει η κιθάρα και σε συνεφέρει. Η φυσαρμόνικα δίνει και αυτό το κάτι που εμένα πάντα μου σκάει ωραία στα γκαραζοτράγουδα. Ακολουθούν τα Mushroom Baby και το No Ghosts. Ορυμαγδός, φόβος και παράνοια στο Bergen, αυτό είναι το garage punk!
Για κλείσιμο το Here Goes
είναι μια πολύ ωραία έκπληξη. Μπαλάντα με DIY αισθητική, πολύ όμορφο όργανο και υπερFuzzαρισμένη κιθάρα που όμως όλα δένουν τέλεια. Τα φωνητικά εδώ είναι ήρεμα και γλυκά. Ομορφιά κρυμμένη!
Γενικά το Here Goes Nothing είναι
Γρήγορο, θυμωμένο, θορυβώδες. Εκεί στη Σκανδιναβία αυτή η πλευρά του rock n roll καλά κρατεί . Και εμάς πολύ μας αρέσει και το κέφι και η ενέργεια που δίνουν αυτές οι μπάντες στους ακροατές τους. Σε περίπτωση που βγαίνανε Back From The Grave για μπάντες του σήμερα, θα ήταν σοβαρότατοι υποψήφιοι. Αν σας αρέσουν οι Mummies, Cynics, Dead Moon, Wild Evel & The TrashBones, Defectors , τότε να τσεκάρετε οπωσδήποτε αυτό το κομμάτι βινυλίου. Θα σας ενθουσιάσει!
Είναι αλήθεια! Το Vive Le Punk Rock επιστρέφει και γιορτάζει τα 10 του χρόνια. 2 ημέρες στο Gagarin 205 είναι επιβεβαιωμένες. 17 και 18 του Φλεβάρη ετοιμαστείτε να σηκώσουμε (για άλλη μια φορά) τις γροθιές μας ψηλά . Για όσους αντέχουν, το pogo επιβάλλεται.
Η διοργάνωση μέχρι στιγμής έχει ανακοινώσει ένα και μόνο όνομα αλλά μας φτάνει και μας περισσεύει. Για την ώρα. Φυσικά και θα ακολουθήσουν ανακοινώσεις για το υπόλοιπο line up. Αλλά παιδιά, έρχονται οι GBH από το Birmingham . Από το 1978 έως σήμερα, τους λες και ζωντανή ιστορία του Punk.
Μέχρι να μάθουμε το υπόλοιπο line up, εισιτήρια και άλλες γαργαλιστικές λεπτομέρειες. που θα αφορούν το διήμερο, ας απολαύσουμε λίγο G.B.H,
Αν δεν ξέρετε την μπάντα
(πφφφ) δεν πειράζει. Για αυτό είμαστε εμείς εδώ βρε κουτά. Αρχικά, το όνομα είναι ακρωνύμιο για το Grevious Bodily Harm . Σημαίνει σοβαρή σωματική βλάβη, κάτι με οποίο είχε κατηγορηθεί ο μπασίστας της μπάντας (μακαρίτης από το 1980) Sean Mc Carthy. Βέβαια οι απόψεις περί τούτου διίστανται καθώς ο τραγουδιστής Colin Abrahall λέει πως είναι απλά ένα όνομα όπως οι UK Subs . Βέβαια κάποτε αμόλησε και το Girls, Booze and Hash αλλά εγώ δεν ξέρω τίποτα, ένας φίλος…
Όπως και να έχει, μιλάμε για μια από τις πιο επιδραστικές μπάντες στη μουσική καθώς επιρρεάσαν πολλές κυρίως metal/thrash metal μπάντες όπως τους Bathory (τουλάχιστον στα πρώτα album τους). O James Hettfield των Metallica έχει πει πολλές φορές πως οι GBH ήταν η αρχή του thrash για αυτόν. Σαν επιρροή τους αναφέρουν και οι Megadeth, Slayer και οι Anthrax. Καταλάβατε;
Αυτό που εμένα μου αρέσει στους GBH είναι το γεγονός πως από το 1980 που ξεκινήσανε τη δισκογραφία τους είναι πιστοί στο είδος που υπηρετούν. Κάποιοι τους κατηγορούν πως έχουν πάει και σε πιο metal μονοπάτια. Μάλλον όμως έχει γίνει το αντίθετο, το metal ήρθε στα δικά τους!
Δεν νομίζω πως χρειάζεται να πω περισσότερα, δεν κάνουμε αφιέρωμα. Τουλάχιστον όχι ακόμα. Προς το παρόν, σημειώστε την 17 και 18/2/2023 να πάτε στο Gagarin 205, ετοιμαστείτε να αντέξετε το pogo και Vive Le Punk Rock!
Μια once in a lifetime εμπειρία πρόκειται να ζήσουμε την Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου στο Gagarin 205. Ο Paul Di Anno επιστρέφει και φωνάζει ότι δεν πρόκειται να τα παρατήσει ποτέ. Η σκηνή είναι η δύναμη του και σε αυτή θα περιπλανιέται μέχρι το τέλος.
Περισσότερα για τη συναυλία μπορείτε να διαβάσετε εδώ.
Με κομμάτια από τα 2 πρώτα albums των Iron Maiden, με Iron Maiden και Killers, θα μας χαρίσει μια μοναδική βραδιά. Ο απόλυτος αλήτης ήταν εκεί, παρόν, στη δημιουργία των αριστουργηματικών αυτών δίσκων που άλλαξαν όλη τη μουσική ιστορία. Τα φωνητικά του βγάζουν αυτήν την punk αισθητική που σου βγάζει τον πιο αλήτικο εαυτό σου.
Σε κάνει αγρίμι, επαναστάτη και τέλος,
Απελευθερωμένο από κάθε τι που σε βασανίζει. Το ντεμπούτο της απόλυτης μπάντας δημιουργήθηκε το 1980, σε μια εποχή που ο ακραίος ήχος γεννήθηκε και κυριάρχησε. Δεν ακούμε ολόκληρο το potential της μπάντας ,σίγουρα, αλλά καταλαβαίνουμε αμέσως το μέλλον με μια ποικιλία ιδεών να μας τινάζει τα μυαλά στον αέρα.
Aπο πόρνες που τους έκαναν άντρες μέχρι ρομαντικές ιστορίες, επηρεάστηκαν και βγάλανε μουσική για κάθε νέο που βράζει το αίμα του.
Ένα χρόνο μετά το Killers
ήρθε να απογειώσει πλέον το συγκρότημα με κομμάτια ακόμα πιο straight forward, ένα άλμπουμ όνομα και πράγμα δηλαδή. Μπορεί το Heavy metal να κυκλοφορούσε την εποχή αυτή, αλλά δεν κυκλοφορούσε τίποτα παρόμοιο. Πρόκειται για το πιο classic δίσκο που πρέπει να έχει ο καθένας στη δισκογραφία του. Μετά από αυτά τα δύο υπέροχα full lengths η έντονη ζωή του Paul Di Anno δεν μπόρεσε να συνεχίσει με την καριέρα που ήθελαν να χτίσουν οι Iron Maiden ,οπότε οι δρόμοι τους χώρισαν. Θα ήθελα να βρεθώ σε ένα παράλληλο σύμπαν που θα έβλεπα την πορεία τους μαζί του, γιατί θα είχε πολύ πολύ ενδιαφέρον.
Τα πράγματα είναι όπως είναι και εμείς θα περάσουμε τέλεια με αυτά που θα μας παρουσιάσει. Παρέα του θα είναι και το καμάρι της ελληνικής σκηνής, Gus G ο οποίος με την δική του εμπειρία, αλλά και φοβερή και θερμή σχέση με το ελληνικό κοινό, θα αναβαθμίσει ακόμα περισσότερο την συναυλιακη εμπειρία.
Οι Γάλλοι TIME ZERO παρουσιάζουν ένα ποικίλο μουσικό πανόραμα από τη νέα τους δουλειά, “New World“.
Το 2011 έκαναν τα πρώτα τους βήματα, με τη φιλοδοξία να επικεντρωθούν στις δικές τους δημιουργίες. Στη φωνή και στην κιθάρα, είναι ο Dominique και ο Yannik στα ντραμς. Υποστηρίζοντας τη νέα γενιά, έχουν σκοπό να αφήσουν σα κληρονομιά στους γιους τους Raphaël και Yann, αυτό το συγκρότημα.
Είναι μια οικογενειακή ιστορία που δημιουργεί μια μαγική όσμωση. Από το ντεμπούτο τους, ο Yannik και ο Dominique έχουν μοιραστεί μουσικές εμπειρίες σε διάφορα γκρουπ όπως το Marshall Band (που άνοιξε για το Little Bob Story and the Dogs) ή την Dame Scarlett. Ο Raphaël είναι επίσης μέλος του electro-pop combo Mirage Club.
Το γκρουπ ενώ παίζει τακτικά ζωντανά τοπικά, τα μέλη του TIME Zero έχουν αφοσιωθεί πλήρως τα τελευταία χρόνια στο να βελτιώσουν τις καλύτερες εκδοχές των τραγουδιών τους και να προσφέρουν, με αυτό το 1ο άλμπουμ, 10 κομμάτια με περίπλοκα μοτίβα. που δίνουν υφή και συνοχή στο έργο. Αγκαλιάζουν πλήρως τις αγγλικές του επιρροές και προσφέρει το ποπ/ροκ όραμά του γεμάτο συναίσθημα και δημιουργικότητα.
Το “New World”
ηχογραφήθηκε σε 3 συνεδρίες στο στούντιο Le Cerisier στην Τουλούζη. Ανάμεσα σε σκληρό ροκ (Flowing Down/ Got to Know/Heaven/Loving to Hate), μελωδική ποπ (Better Days/Abroad/New World) και ατμοσφαιρικές μπαλάντες (Believe/Money and Screens), η μουσική σκηνή είναι πλούσια, ποικιλόμορφη, εύκολη ακούστε και εθιστικό.
Οι The WaterStriders είναι μια αγγλόφωνη Αθηναϊκή μπάντα που κινείται στα μουσικά μονοπάτια της Indie Rock, Garage rock/Pop και Alternative Rock, με επιρροές κυρίως από την κιθαριστική rock της Βρετανίας της δεκαετίας του 1980 και 1990 (The Smiths, Placebo, Joy Division, James,κ.α) αλλά και την εναλλακτική σκηνή στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού(Pixies, SmashingPumpkins, Nirvana).
Η μπάντα, που υφίσταται με την τωρινή της μορφή από το 2020, κυκλοφόρησε το πρώτο της σίνγκλ, “Can I Settle for a Night?” μέσω της Αγγλικής Shambotic Recordings (σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες), και ενώ ήδη κυκλοφορεί στις 4 Νοεμβρίου 2022 το πρώτο τους LP σε βινύλιο (με 11 κομμάτια) από την ανεξάρτητη Ελληνική δισκογραφική εταιρία Old Bad Habits Label και την Jigsaw Recordings από τις ΗΠΑ.
My Name is EXPECTATION
Το άλμπουμ που διατίθεται και σε ψηφιακή μορφή. Οι συνθέσεις τους συνδυάζουν το σκληρό ήχο του garage,του εναλλακτικού ροκ με τις μελωδικές γραμμές της Indie Pop και Post-Punk και με την παραμόρφωση στις κιθάρες να εναλλάσσεται με γυμνές μελωδίες. Τέλος έχoυν εμφανιστεί σε διάφορες σκηνές της Αθήνας, και σε διάφορα φεστιβάλ, ενώ έχουν κάνει και παρουσίαση του υλικού τους live στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ. Την τρέχουσα περίοδο προετοιμάζονται για εμφανίσεις σε διάφορες σκηνές, όπως και για την παρουσίαση του δίσκου τους που θα γίνει μετά τα Χριστούγεννα στην Αθήνα.
Μπορείτε να δείτε το βίντεο κλιπ του πιο πρόσφατου single τους εδώ
Ενημερωθείτε για τη συναυλία που ετοιμάζουν. Πατήστε με δική σας ευθύνη, εδώ.
Tο ροκ συγκρότημα Love Ghost του Λος Άντζελες κυκλοφορεί το νέο “Puppet“.
Είναι ένα συναισθηματικό και ατμοσφαιρικό τραγούδι και μιά πως είναι να νιώθεις ελεγχόμενος, ευάλωτος και να βάζεις τις ανάγκες των άλλων μπροστά στις δικές σου.
Puppet
Ακολουθεί μια σειρά από single κυκλοφορίες που επαίνεσαν οι Rolling Stone, American Songwriter, FLAUNT, Alternative Press και άλλοι. Έκαναν πρόσφατα περιοδεία στην Ευρώπη, όπου έπαιξαν στο Rockpalast στη Γερμανία. Τον Αύγουστο περιόδευσαν στην Πόλη του Μεξικού παίζοντας παραστάσεις τόσο στο Auditorio BB όσο και στο Gamergy Festival της Amazon που μεταδόθηκε σε όλη τη Λατινική Αμερική.
Έχουν κάνει τραγούδια με καλλιτέχνες σε όλο τον κόσμο.
«Η αγάπη κολλάει πάνω σου για πάντα είτε είσαι μέσα είτε έξω από αυτήν. Σαν μια οπτασία που δεν μπορείς να ταρακουνήσεις, δεν φεύγει ποτέ.»
Η μουσική τους φέρνει στο νου ένα ύφος εξίσου ενημερωμένο από την παράδοση του Σιάτλ και την αφοβία της εποχής του Souncloud. Επέστρεψε πρόσφατα από το εμβληματικό φεστιβάλ Rockpalast της Γερμανίας, ακολουθώντας τα βήματα των Smashing Pumpkins, Green Day, R.E.M. και πολλοί άλλοι. Έχουν περιοδεύσει εκτενώς, παίζοντας παραστάσεις σε μεγάλες πόλεις όπως το Λονδίνο, η Πράγα, το Αμβούργο, το Τόκιο, η Οσάκα, το Κίτο, το Δουβλίνο, το Κορκ και το Γκάλγουεϊ.
Έχουν συνεργαστεί με παγκόσμιους καλλιτέχνες από Μεξικό, Ισπανία, Τουρκία, Ηνωμένο Βασίλειο, Κολομβία, Γερμανία και Ρωσία,. Συμπεριλαμβανομένων των Rico Nasty, Adan Cruz, Princessbri, Scarlett Rose, Geassassin, Tankurt Manus, Mabiland, Strange Bones, Kamiyada+, Original God, Teeam Revolver, Grafi, Waynewood και Vollny.
«Η νέα μουσική που έρχεται από το Love Ghost είναι απλώς η αφήγηση των πραγμάτων που συμβαίνουν στη ζωή μας αυτή τη στιγμή», λέει ο frontman του συγκροτήματος Finnegan Bell. «Αυτά τα τραγούδια, για μένα, είναι πραγματικά όλα συνδεδεμένα με το χρόνο. Είμαστε σε μια τρελή περίοδο της ιστορίας και ως εκ τούτου γράφουμε τρελή μουσική».
Οι Love Ghost
είναι ένα εναλλακτικό rock / trap / electro συγκρότημα. Αποτελείται από τους Finnegan Bell (κορυφαία φωνητικά, κιθάρα), Daniel Alcala (κιθάρα, χορωδίες μηχανικής), Cory Batchler (πλήκτρα, δεύτερα φωνητικά) και Daniel Gallardo (ντραμς, φωνητικά).
Περισσότερα μπορείς να βρεις στην επίσημη σελίδα τους :
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies. Υπάρχει προσδιορισμός και αποθήκευση δεδομένων. Πληροφορίες σχετικά με την επεξεργασία δεδομένων και τη δυνατότητα άρνησης αυτής περιλαμβάνονται στην πολιτική απορρήτου.
