Τα Φινλανδικά τέρατα του σκληρού ροκ, οι LORDI μοιράστηκαν με τους fans τον τίτλο του επερχόμενου άλμπουμ τους. Το “ScreemWriters Guild” θα φτάσει στα χέρια μας την άνοιξη, από την Atomic Fire Records.
Την 1η Ιανουαρίου δημοσίευσαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το ακόλουθο μήνυμα:
“Η χρονιά έφτασε στο 2023 και ήρθε η ώρα να κοιτάξουμε τα ‘μικρά’ μάτια μας στη νέα εποχή και το νέο άλμπουμ: SCREEM WRITERS GUILD! Μερικά ζουμερά ορεκτικά του έρχονται νωρίτερα από ό,τι μπορεί να περιμένετε… μείνετε συντονισμένοι!“
Το πρώτο live για το 2023 δεν άργησε και πολύ να έρθει και είναι μεγάλο.
Το ΙΛΙΟΝ plus, στις 4 Ιανουαρίου υποδέχεται για πρώτη φορά τους Exile in Utopia, μαζί με τους Partof the Theory και τους Sevengill, σε ένα event που δεν γίνεται να χάσεις! Η συγκεκριμένη τριάδα συγκροτημάτων μόνο στάσιμη δεν έχει μείνει τον τελευταίο χρόνο και δεν προβλέπεται να μείνουν στον επόμενο.
Συναυλίες και φεστιβάλ, δίσκοι και singles, η συνταγή είναι έτοιμη για ένα live που υπόσχεται να καλύψει το εύρος του progressive σκληρού ήχου.
Εμείς τους είχαμε δει στις 13 Νοεμβρίου στο An Club και μας άφησαν τις καλύτερες εντυπώσεις.
Αν είστε λάτρεις των 80s και 90s τότε δεν πρέπει να χάσετε αυτή τη βραδιά!!
Ετοιμαστείτε για τρέλες, όχι στις Σεϊχέλες, αλλά στο Gagarin!
Αν είναι να κολαστείτε… κολαστείτε ελεύθερα μόνο με Γρανίτα από Ντισκοτέκ αυτό το Σάββατο 7 Ιανουαρίου.
Πληροφορίες και κρατήσεις 6980087613 και 2114112500. Εισιτήρια ΕΔΩ
Στοιχηματίζω ότι θα βάλετε τα καπελάκια σας στραβά και θα περάσετε ΤΕΛΕΙΑ με τους Κώστα Μπίγαλη, Μαντώ, Πωλίνα & ΣοφίαΒόσσου
Oι αγαπημένοι “αρτ πάνκηδες“, του Ελληνικού κοινού, οι αιώνιοι έφηβοι, οι ζωντανοί θρύλοι SAVAGE REPUBLIC θα βρεθούν ξανά στην σκηνή του ΑΝ. Το Σάββατο 14 Ιανουαρίου θα μας παρουσιάσουν τον τελευταίο τους δίσκο ”METEORA”. Σε μια βραδιά γεμάτη από αστείρευτη ενέργεια, θορυβώδεις ροκ μελωδίες, ηλεκτρισμένη Industrial ατμόσφαιρα και ΟΠΩΣ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ, πολλές εκπλήξεις!! Η μουσική τους είναι ένα ατελείωτο road movie στα άδυτα της γης και μια μίξη tribal ιεροτελεστίας με μουσικές του κόσμου και punk, psychedelic, industrial, progressive καταβολές. Μαζί τους οι COYOTE’S ARROW!!
Την δεκαετία του ’80 ήταν το underground φαινόμενο.
Δίνουν εντυπωσιακά και ανορθόδοξα show σε Αμερική και Ευρώπη και παίζουν με μεγάλα ονόματα όπως Einsturzende Neubaten, Minutemen, Sonic Youth and Live Skull, Bad Religion, Angry Samoans, Final Conflict. Ξεκινούν το 1982 με το “Tragic Figures“. Το 1998 κυκλοφορούν το άλμπουμ “Customs“, το οποίο ηχογραφήθηκε κατά την περιοδεία τους στην Ελλάδα. Σαφώς επηρεασμένοι από τις συνθέσεις του Μίκη Θοδωράκη που συνέδεσαν μοναδικά με ψυχεδελικές, punk και folk – pop επιρροές.
Το καινοτόμο γραφικό τους σχέδιο από τον Bruce Licher, υποστήριξε το ήθος της μπάντας και τη μουσική τους. Αιωρείται εκτός χρόνου και τόπου και συνδυάζει ποικίλα μουσικά στυλ από τις δύο ανατολικές και δυτικές παραδόσεις, υλοποιώντας το δικό τους μοναδικό όραμα. Ο εκλεκτικός ήχος τους είναι εμπνευσμένος από καλλιτέχνες όπως οι Brian Eno, Wire, The Buzzcocks, The Fall, Joy Division, Can και Glenn Branca. Οι Savage Republic έχουν παίξει και συνεργαστεί με θρυλικούς καλλιτέχνες συμπεριλαμβανομένων των Buzzcocks, Graham Lewis (του Wire), Kommunity FK, Christian Death, Einstürzende Neubauten, Flipper, David Yow, Camper Van Beethoven, Psi- Com (Perry Farrell), Sonic Youth, μέλη των Big Black, The Minutemen, Fugazi, 100 Flowers, και Red Temple Spirits.
Ακούγονται τελείως διαφορετικοί από άλμπουμ σε άλμπουμ καθώς και από κομμάτι σε κομμάτι του ίδιου άλμπουμ.
Το 2022, οι Savage Republic κυκλοφόρησαν το “Meteora“, το πρώτο τους πλήρες άλμπουμ έπειτα από επτά χρόνια και μία από τις καλύτερες δουλειές τους μέχρι σήμερα. Ηχογραφημένο σε μια μυστική σπηλαιώδη τοποθεσία, με ένα ανορθόδοξο μείγμα από φυλές και υφές, με πολιτικούς ύμνους και ορχηστρικά σερφ που θυμίζουν Morricone, εκρήγνυνται με ηχητική μανία και μεταφέρει τον ακροατή σε μακρινές χώρες και σε στροφές τόσο απαίσιες όσο και όμορφες.
Το “Meteora” είναι μια ισχυρή σύγχρονη πρόταση για το πολύ καλά καθορισμένο post-punk ήθος του συγκροτήματος.
“Με τo Meteora, μου φαίνεται ότι αυτή η σύνθεση έχει παίξει μαζί για τόσο πολύ καιρό που επικοινωνούμε πραγματικά αποτελεσματικά και διαισθητικά. Η μπάντα έχει σταθεροποιηθεί σε κάτι πιο ζωτικό, φρέσκο και επίκαιρο – τόσο στο στούντιο όσο και στις ζωντανές μας εμφανίσεις. Είμαι πραγματικά ενθουσιασμένος να δω τι άλλο θα επινοήσουμε στους επόμενους δίσκους.“ Ethan Port
Τα κομμάτια “Nothing At All” και “God & Guns” στοχεύουν ξεκάθαρα στα πρόσφατα πολιτικά γεγονότα των ΗΠΑ.
Το 2022 και 2023 βρίσκει τους Savage Republic να περιοδεύουν στην Καλιφόρνια και την Ευρώπη έχοντας στις αποσκευές τους το νέο άλμπουμ, καθώς και τις μεγαλύτερες επιτυχίες τους!
Μπορεί να είμεθα μεταλάδες αλλά οι ΑΒΒΑ παραμένουν αγαπημένο POP συγκρότημα. Εξάλλου, δεν είναι το πρώτο metal συγκρότημα που διασκευάζει ΑΒΒΑ και σίγουρα δε θα είναι το τελευταίο!!!
Αυτή τη φορά η διασκευή έρχεται από τους Eonian.
Οι Eonian είναι μια συμφωνική death metal μπάντα που δημιουργήθηκε το 2020 από τον Jaume Antuñano (κιθάρα). Το ντεμπούτο ΕΡ τους με τίτλο “The Nomad” κυκλοφόρησε το 2021 και συμμετείχαν 11 μουσικοί από όλο τον κόσμο. Τον Δεκέμβριο του 2022 κυκλοφόρησε η διασκευή του “Lay All Your Love On Me” των ABBA (Album: Super Trouper, 1980) με ένα σόλο του Christopher Amott (Dark Tranquillity, Arch Enemy).
Jeremy Renner Ο ηθοποιός της Marvel, νοσηλεύεται έπειτα από ατύχημα
Ο διάσημος ηθοποιός της Marvel, Jeremy Renner, φαίνεται πως θα γλυτώσει την εντατική, καθώς εισήλθε στο νοσοκομείο με βαρύ τραυματισμό. Γιατροί και πρώτες βοήθειες έσπευσαν αμέσως, δίνοντας μας τώρα τα πρώτα θετικά σημάδια για την βελτίωση της υγείας του.
Ο «Hawkeye» aka Jeremy Renner, περνάει δύσκολες ώρες, καθώς βρίσκεται στην εντατική έπειτα από σοβαρό τροχαίο που είχε με το εκχιονιστικό του, καθώς προσπαθούσε να απομακρύνει το χιόνι στο ράντσο του, στη Νεβάδα. Οι συνθήκες στις πολιτείες της Αμερικής γίνονται ολοένα και πιο δύσκολες, για τους κατοίκους, καθώς έχουν ήδη θρηνήσει τουλάχιστον ένα θύμα.
Γιατροί και προσωπικό είναι δίπλα του και παρέχουν τη βοήθεια που χρειάζεται έπειτα από μικρο επεμβάσεις που χρειάστηκαν να γίνουν και όπως φαίνεται αναρώνει! Η οικογένεια βρίσκεται από την πρώτη στιγμή στο πλευρό του.
I can’t sleep after hearing the news about Jeremy Renner. I’m legit sad & scared. To our partner in crime, our favorite Avenger💜🏹Prayers to you & your Family. Really praying for speedy recovery…C’mon Hawkeye! We need you!😢🫶🫶🫶 pic.twitter.com/0oAhoMAYwk
Φαίνεται η πως η Miley Cyrus, κατάφερε να ξεσηκώσει τον κόσμο λίγο πριν αλλάξει ο χρόνος, στο κανάλι του NBC. Το φετινό αφιέρωμα “Miley’s New Year’s Eve Party“, όπου και ήταν συμπαρουσιάτρια, κατάφερε να κάνει θραύση.
Στο πλευρό της ήταν και η country θεά, Dolly Parton, νονά της μικρής Milys. Κατάφεραν να κάνουν Mashup κάποιες από τις επιτυχίες τους, όπως το i will always love you, wreckin ball, Jolene, i love rock n roll, όπου και έκαναν θεματική εισαγωγή.
“I tell ya, this is the thrill of my life, to get to host the show with Miley, “We know how much I’ve loved her since she was a lil’ ol’ bitty thing. Now she’s a big ol’ thing, and I still love her. I will always love you.”
“That’s how I feel about you, Aunt Dolly”
Πάρτε μια μικρή γεύση και πείτε μας πως κρατιέται έτσι η θεία Doly…
https://www.youtube.com/watch?v=x7-d2R2PlpQ
Dolly
Η 76χρονη Dolly, ανέβηκε στη σκηνή για να συγκινήσει με την ιστορία της Jolene (πόσες φορές θα χρειαστεί να τραγουδήσεις κάτι που σε πόνεσε;) και δείξει πως είναι εδώ!
Η αρχή έγινε με το i love rock n roll, χαμένες σε δερμάτινα και διαφάνειες, για να κλείσουν και πάλι παρέα, λίγο πριν η νέα χρονιά δείξει ένα νούμερο παραπάνω στην περιστροφή του πλανήτη, με το μιξάρισμα των Wrecking ball του 2013 & i will always love you…
https://www.youtube.com/watch?v=SEdAFDl_2g4
“Miley’s New Year’s Eve Party“
Υπήρξαν κάποια μικρό προβληματάκια όπως το top που κατάφερε να φύγει από το σώμα της παρουσιάστριας.. Όσοι παρευρέθηκαν δεν μπόρεσαν να χαρούν (jesus), αφού κατάφερε μέσα στον επαγγελματισμό να φορέσει κάτι και να σώσει την κατάσταση.
Στο show παρευρέθηκαν οι: Latto και Fletcher, τον David Byrne και τους Rae Sremmurd, μέχρι τη Sia και την Paris Hilton, με τις δύο τελευταίες να συμμετέχουν μαζί με τη Miley στο hit single “Stars Are Blind” της Paris.
Και φυσικά μέσα σε όλα, ήρθε και η έκπληξη για νέο single με τίτλο Flowers.
Οι Primo Bake μόλις κυκλοφόρησαν ψηφιακά το single “Η Γιαγιά με τα γυαλιά“. Και είναι η ελληνική πρότασή μου για το τέλος του 2022 και την αρχή του 2023. Ναι όλα μαζί σε ένα τουρβά. Και εξηγώ. Φρεσκαδούρα μπάντα για μένα. Ευτυχώς για σας τα παιδιά είναι δραστήρια εδώ και καιρό. Οπότε αν κυκλοφοράτε στην πόλη που χτυπάει η καρδιά του πανελλήνιου κτήνους, Athens that is, μπορεί να τους έχετε πετύχει. Εγώ πάλι που είμαι γνήσιο καφροπαλίκαρο με καθαρό επαρχιώτικο κούτελο, δεν τους ήξερα παρά μόνο από εδώ.
Αλλά σημασία έχει η μουσική (πάντα). Οπότε ας ακούσουμε μια (ή και δύο ή και περισσότερες φορές) την Γιαγιά με τα γυαλιά και επανερχόμαστε:
Ξαναβάλτε το να παίζει και εγώ θα σας δώσω πρώτα την άποψη της μπάντας για το τραγούδι . Πάμε λοιπόν.
Αυτό το τραγούδι είναι αφιερωμένο σε όλες τις γιαγιάδες εκεί έξω. Προσπαθούν διαρκώς να μας παρέχουν την καλύτερη δυνατή φροντίδα, αλλά συχνά το κάνουν στη σκιά, κάνοντας τα πάντα να φαίνονται εντελώς αβίαστα. Με αυτό το τραγούδι θέλουμε να πούμε: Σας βλέπουμε, βλέπουμε όλες τις προσπάθειές σας και εκτιμούμε το πόσο σκληρά δουλεύετε μόνο και μόνο για να βάζετε ένα χαμόγελο στα πρόσωπά μας… Οι γιαγιάδες είναι γαμάτες! Αγαπήστε μια γιαγιά!
Όσοι και όσες και όσα (για τα non binary persons πως τα λέτε αυτά εσείς οι νέοι χιπστεράδες) είχατε φροντίδα από γιαγιάδες ξέρετε. Εγώ πάλι δεν πρόλαβα πολλά πράγματα από γιαγιάδες αλλά δεν πειράζει. Με αναλάβανε οι γιεγιέδες και πήρα τον δρόμο μου. Μικρή σημασία έχουν αυτά. Ας πάμε στο προκείμενο που είναι η μουσική.
Ο Dimi, o Jiomy και ο Alex απαρτίζουν τους Primo Bake.
Απέφυγα το ρίσκο να γράψω στα ελληνικά τα ονόματα απλά γιατί τα παιδιά δεν τα ξέρω. Εντάξει πολύ λίγο. Αλλά και αυτό δεν έχει σημασία. Έχουν έδρα την Αθήνα και με το single αυτό μας συστήνονται με τον καλύτερο τρόπο. Neo Garage Punk λατρεία. Riffάρα και απλό σφιχτό ρυθμικό κάνουν την Γιαγιά με τα γυαλιά το ιδανικό άσμα για το επόμενο πάρτυ που θα θέλετε ο κόσμος να χορέψει. Φωνητικά πνιγμένα στα βάθια , από τη σπηλιά κατευθείαν. Νέος ήχος; όχι. Αλλά δεν έχει σημασία αυτό. Το rawk n roll στοιχείο είναι ισχυρό και πάλλεται στα χέρια των Primo Bake. και εσείς θα πάλλεστε με την “Γιαγιά”…
Αυτό που μου αρέσει πολύ είναι πως όταν το “έχεις”, δεν χρειάζεται να προσπαθήσεις πολύ, γιατί απλά είναι ο τρόπος με τον οποίο εκφράζεσαι. Και οι Primo Bake είναι μια τέτοια περίπτωση. Με την “Γιαγιά” βάζουν τα γυαλιά σε πολλές μπάντες που προσπαθούν. Rock n roll is Fun ρε σεις! Αναμένω με μεγάλη ανυπομονησία το e.p. που θα κυκλοφορήσει οσονούπω σε κασέτα από την Patari Records
Οι THE LIQUORICE EXPERIMENT κατάγονται από τη Βαλένθια της Ισπανίας και σχηματίστηκαν το 2016. Aρχικά ως ένα είδος moody, neo-garage-psych σχήματος. Διάφοροι μουσικοί ήρθαν και έφυγαν, αλλά πάντα γύρω από τον πυρήνα του κιθαρίστα Bruno Cruañes και του τραγουδιστή Alex Amorós. Η μπάντα κυκλοφόρησε το πρώτο της 7″ το 2019 και δημοσίευσε διάφορα κομμάτια στη σελίδα της στο Bandcamp. Παράλληλα έδινε συναυλίες στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ευρώπη.
Fast forward στο 2022,
η μπάντα είχε υποστεί μια μικρή αλλαγή κατεύθυνσης, αναδεικνυόμενη σε υποστηρικτές ενός πιο σκληρού, R & B-based British Beat ήχου. Τον Απρίλιο, η μπάντα μπήκε στις ειδικά κατασκευασμένες εγκαταστάσεις ηχογράφησης 8-track της State Records, για να ηχογραφήσει υλικό για ένα LP (το οποίο θα πρέπει να κυκλοφορήσει το 2023 από την ισπανική Snap!! Records). Η State διάλεξε 2 από τα αγαπημένα τους raves για να τα εκδώσει σε 45άρι, και να ‘μαστε!
Στην plug πλευρά (αν ήσασταν ραδιοφωνικός dj στα 60’s) ή a side αν προτιμάτε έχουμε το κορυφαίο “Novice Pretender“. Εκεί ο Bruno παίρνει τα (διπλά ηχογραφημένα) φωνητικά, και είναι μια κλασική σύνθεση spiky beat. Όπως κάνανε τόσες και τόσες μπάντες στην Αγγλία γύρω στο ’64/’65. Οδηγούμενο από σφιχτά ντραμς και μια όμορφη βαριά, τίγκα στα βάθια (όπως λέμε reverb) κιθάρα. Tο flip, “How Many Lies” βλέπει τον Alex να παίρνει τα φωνητικά, με μια πιο επιθετική, τραχιά ατμόσφαιρα – σπουδαίο μπάσο και ντραμς από τον Carlos και τον Brian αντίστοιχα, και κάποια φανταστική distorted κιθάρα από τον Bruno!
Αν και το εν λόγω single θα κυκλοφορήσει στις 15 Ιανουαρίου του 2023, νομίζω πως οι The Liquorice Experiment είναι η καλύτερη ξένη πρόταση για το κλείσιμο του 2022. Πάντα βέβαια μιλάμε για την δικιά μας, αθέατη πλευρά του rawk n roll έτσι; Μην ξεχνιέστε…
Ακούστε το Novice Pretender κάνοντας κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο:
Η Vivienne Westwood, η πρωτοπόρος Βρετανίδα σχεδιάστρια μόδας που διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στο κίνημα του πανκ, πέθανε στο Λονδίνο σε ηλικία 81 ετών.
Η Westwood πέθανε “ειρηνικά. Pεριτριγυρισμένη από την οικογένειά της” στο Κλάπαμ, στο νότιο Λονδίνο, την Πέμπτη, ανέφεραν οι εκπρόσωποί της σε ανακοίνωσή τους.
Είχε συνεχίσει να κάνει τα πράγματα που αγαπούσε. Να σχεδιάζει, να εργάζεται πάνω στο βιβλίο της και να δημιουργεί τέχνη, “μέχρι την τελευταία στιγμή”, πρόσθεσαν.
Γνώρισε τον Μάλκολμ Μακλάρεν τη δεκαετία του 1960. Τότε εργαζόταν ως δασκάλα σε δημοτικό σχολείο μετά τον χωρισμό της από τον πρώτο της σύζυγο, Ντέρεκ Γουέστγουντ. Το ζευγάρι άνοιξε ένα μικρό κατάστημα στην Kings Road στο Chelsea το 1971. Έγινε στέκι πολλών από τα συγκροτήματα που εξόπλιζε, συμπεριλαμβανομένων των Sex Pistols, τους οποίους διαχειριζόταν ο McLaren.
Τα προκλητικά και ενίοτε αμφιλεγόμενα σχέδιά της καθόρισαν την πανκ αισθητική και η Westwood θα γινόταν μια από τις πιο διάσημες σχεδιάστριες μόδας της Βρετανίας, συνδυάζοντας ιστορικές αναφορές, κλασική ραπτική και ρομαντικά διακοσμητικά στοιχεία με πιο σκληρά και ενίοτε απροκάλυπτα πολιτικά μηνύματα.
Το κατάστημα των Westwood και McLaren άλλαξε αρκετές φορές όνομα και κατεύθυνση, συμπεριλαμβανομένης της μετονομασίας του σε Sex. Το 1975 επιβλήθηκε πρόστιμο στο ζευγάρι για μια “άσεμνη έκθεση” εκεί.
Η πρώτη επίδειξη της Westwood στην πασαρέλα, το 1981,
για τη συλλογή Pirates, ήταν ένα σημαντικό βήμα για να γίνει η πανκ επαναστάτρια ένα από τα πιο διάσημα αστέρια του κόσμου της μόδας. Αλλά εξακολουθούσε να βρίσκει τρόπους να σοκάρει. Ο κορσές της “Άγαλμα της Ελευθερίας” το 1987 πιστώνεται ως η αφετηρία της τάσης “εσώρουχα ως εξωτερικά ρούχα”.
Ακόμα και όταν η αυτοκρατορία σχεδιασμού της Westwood εξελίχθηκε σε μια επιχείρηση πολλών εκατομμυρίων λιρών, η σχεδιάστρια δεν έχασε ποτέ την ακτιβιστική της τάση. Το 1989 πόζαρε για το εξώφυλλο του περιοδικού Tatler ντυμένη ως Μάργκαρετ Θάτσερ. Πάνω από μια λεζάντα που έγραφε: “Αυτή η γυναίκα ήταν κάποτε πανκ”. Αργότερα δήλωσε στο Dazed Digital ότι “το κοστούμι που φορούσα το είχε παραγγείλει η Μάργκαρετ Θάτσερ από την Aquascutum, αλλά εκείνη το είχε ακυρώσει στη συνέχεια”.
H συναυλία της Παρασκευής 30/12 ’’A FAMILY GATHERING’’ w/ THEE HOLY STRANGERS / COYOTE’S ARROW / KIDNEY BLACK αναβάλλεται λόγω της απώλειας αγαπημένου συγγενικού προσώπου ενός εκ των τριών σχημάτων.
Η Νέα ημερομηνία είναι η Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου. Όσοι έχουν πάρει εισιτήρια και για οποιοδήποτε λόγο θέλουν να τα εξαργυρώσουν, μπορούν να το κάνουν στα σημεία από τα οποία τα προμηθεύτηκαν.
Ευχόμαστε τα καλύτερα για όλους, χαρείτε τις ημέρες με τους αγαπημένους σας ανθρώπους ❤✊
Ακολουθεί το δελτίο τύπου .
‘’Το ροκ εν ρολ υπήρξε ευλογία για μας, για τις ευκαιρίες που μας άνοιξε και για το ότι μας έμαθε να δουλεύουμε με εργαλείο το πάθος μας, μέσα σε μια δημιουργική δομή χωρίς ιεραρχία – αυτό είναι το ροκ εν ρολ γκρουπ, ένα εύπλαστο και πανίσχυρο εργαλείο έκφρασης.” – Αlex K.
“Το ροκ εν ρολ υπήρξε ευλογία για μας, για τις ευκαιρίες που μας άνοιξε και για το ότι μας έμαθε να δουλεύουμε με εργαλείο το πάθος μας, μέσα σε μια δημιουργική δομή χωρίς ιεραρχία – αυτό είναι το ροκ εν ρολ γκρουπ, ένα εύπλαστο και πανίσχυρο εργαλείο έκφρασης.”
– Αlex K.
————————————————————–
Την Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου οι THEE HOLY STRANGERS, COYOTE’S ARROW και KIDNEY BLACK, μαζεύονται στην σκηνή του ΑΝ, για ένα οικογενειακό συμπόσιο – όπως άλλωστε κάνει κάθε οικογένεια τις γιορτές – και θα μας σερβίρουν πρωτότυπους συνδυασμούς, ανεξάντλητο πάθος και μια πλούσια πανδαισία ηχοχρωμάτων, που θα μας προκαλέσει την τέλεια αισθητική απόλαυση! Φίλοι που μέσα στα χρόνια έγιναν οικογένεια και που μεταξύ τους συνδέθηκαν απόλυτα με τις αξίες και την στάση ζωής τους, αλλά και με την κοινή τους πορεία στην τέχνη που αγαπούν. Όταν η οικογένεια ενώνεται, ένα πράγμα είναι σίγουρο…, πως κάτι μοναδικό πρόκειται να χαραχτεί στις καρδιές μας!
ΑΝ CLUB, ΣΟΛΩΜΟΥ 13, ΕΞΑΡΧΕΙΑ
Doors open 21:00 – Starts: 21:30 Fb event
ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΤΩΝ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:
– The Lab T- shirts: Βείκου 73, Κουκάκι
– Oldschool: Σολωμού 13 – 15, Εξάρχεια
Οι Thee Holy Strangers ξεκίνησαν στα τέλη του 2013 σαν μια σύμπραξη γνωστών μουσικών, με κίνητρο τα τραγούδια και τις εικόνες της πόλης που ήθελαν να περιγράψουν. Οι συναυλίες τους αποτελούν πάντοτε σημείο αναφοράς της ελληνικής εναλλακτικής σκηνής, με το rock ‘n’ roll, τη «σκοτεινή» americana, τη soul και το αστικό blues να μπλέκονται με μοναδικό τρόπο στον ήχο τους. Το “Diary Of The Shadow” έρχεται 6 χρόνια μετά το ομώνυμο ντεμπούτο τους άλμπουμ και περιέχει επτά πρωτότυπες συνθέσεις. Αντλώντας στοιχεία από την αστείρευτη δεξαμενή του rock’n’roll, της soul και της folk στήνουν τραγούδια για το σήμερα που μιλάνε για την παραίτηση και την ανθεκτικότητα, το σκοτάδι και το φως, τη θλίψη και την ελπίδα. Το άλμπουμ έχει ήδη λάβει εξαιρετικές κριτικές και χαρακτηρίζεται ως ένα από τα πιο ενδιαφέροντα άλμπουμ της χρονιάς.
Οι Thee Holy Strangers είναι οι: Φλώρα Ιωαννίδη: Τραγούδι, Αλέξης Καλοφωλιάς (Alex K): Φωνή,κιθάρα, Κώστας Χρυσόγελος: Τύμπανα, percussion. Νέα μέλη της μπάντας ο Ανδρέας Λάγιος(Nightstalker) στο μπάσο και ο Κλέων Αντωνίου (Mode Plagal) στην κιθάρα. Μαζί τους θα είναι ο Κωστής Ζουλιάτης (Night on Earth, Τα Ριζά) στα πλήκτρα.
Με μέλη θρυλικών συγκροτημάτων της εγχώριας σκηνής (Deus Ex Machina, Νonmandol) οι Coyote’sArrow επιδίδονται σε Voodoo, groovy, punk-rock ρυθμούς που σε ταξιδεύουν αυτόματα σε έρημους τόπους, ενώ συγχρόνως μια πιο γήινη πλευρά τους καθρεφτίζει τη μελαγχολία των αστικών κέντρων. Δίκαια θεωρούνται μια νέα και τελείως διαφορετική μουσική πρόταση!
Σχηματίστηκαν τον χειμώνα του 2014 από ενεργά μέλη της αθηναϊκής ροκ σκηνής. Οι ρίζες τους βρίσκονται στους Deus Ex Machina (Δημ. Μανθος – Stavros Ex) και Nonmandol (Εύα Κολόμβου), δύο από τα σπουδαιότερα συγκροτήματα της χώρας με ανεξίτηλο στίγμα. Με τη μία τους πλευρά στραμμένη στην ανάγκη για κοινωνική αφύπνιση και με την άλλη, στην αίσθηση της ελευθερίας και αρμονίας που προσφέρει η συνταύτιση με τα στοιχεία της φύσης, δίνουν το στίγμα τους με εκρηκτικές εμφανίσεις σε συναυλίες αλληλεγγύης και ανθρωπιάς. Λατρεύουν να ακροβατούν με μοναδικό τρόπο ανάμεσα στο σκληρό ήχο της πόλης και τον ανοιχτό αντίλαλο της ερήμου, εισάγοντας μια νέα πρόταση στο μουσικό τοπίο της Αθήνας!
Βουντού ρυθμοί, δυνατές μπασογραμμές, κιθαριστικά ξεσπάσματα, ένα εκπληκτικό ντουέτο ανδρικής και γυναικείας φωνής, ξεσηκωτικά ρεφρέν και ηχητικά στοιχεία από μακρινές μουσικές κουλτούρες, ίχνη του παγκόσμιου πολιτισμού των ανθρώπων,που αντλεί δύναμη από τη γη για να διεκδικήσει τον ουρανό!
Ως τώρα έχουν κυκλοφορήσει δύο άλμπουμ. Το Desert (E.P.) 2015 και το ΑHO (L.P.) 2018.
Οι Coyote’s Arrow είναι οι:
– Dimitris Manthos: GUITAR
– Stavros Ex: VOCALS, ΚΡΟΥΣΤΑ
– Εva Kolomvou: DRUMS
– Maria Keisoglou: BASS
– Spiros Ladas: GUITAR
– Εftihia Manthou: BACKING VOCALS, DAN MOI, KAZOO, Κρουστά
Μια ολόφρεσκη τετραμελής μπάντα από την Αθήνα, η οποία όμως αποτελείται από παλιές καραβάνες της εγχώριας rock σκηνής,αφού τα μέλη τους έχουν παίξει σε μπάντες που έχουν γράψει ιστορία όπως οι The Earthbound, Semen Of The Sun & Raindogs. Δημιουργήθηκαν μέσα στην πανδημία, παρανομώντας κάθε φορά που πρόβαραν, λόγω της απαγόρευσης κυκλοφορίας, με αποτέλεσμα να τζαμάρουν αβίαστα και ακομπλεξάριστα, αφού κάθε συνάντησή τους λειτουργούσε λυτρωτικά και ψυχοθεραπευτικά. Αποδρώντας με αυτόν τον τρόπο, έβγαλαν από μέσα τους μια alternative και grungy αισθητική με underground καταβολές και punk attitude.
Τον Αύγουστο του 2021, ηχογράφησαν live στο Lychnopolis studio, σε παραγωγή του Νίκου Χαλκούση και mastering του Νίκου Στυλίδη (Labyrinth of thoughts). Πρόκειται για 6 τραγούδια «δυναμίτες» – ορόσημο στην ιστορία των ανεξάρτητων κυκλοφοριών – που σε παραπέμπουν στην underground εποχή των ’90s, θυμίζοντάς τον ήχο των Wipers, την παραμόρφωση των Dinosaur Jr και το grunge των Sonic Youth.
Τα μέλη τους είναι:
Πάνος Μ. – Τύμπανα
Νικηφόρος – Κιθάρα, φωνή
Μήτσος – Μπάσο
Χρήστος Ζούγκλας – Κιθάρα
Οι Ναυπλιώτες Λουντέμη Μουρ έρχονται με ένα χαρούμενο ακουστικό μεν, μακάβριο και μαύρο σα τη ψυχή μας στίχο δε, για να κλείσουμε έτσι αισιόδοξα το 2022! Το single ‘Κανένας‘ κυκλοφόρησε από τη Veego Records, όπου και θα το βρούμε μέσα σε μια συλλογή του 2023. Και αν αυτό φαντάζει μακριά, τότε κανένας δεν μπορεί να μας πει πως να μετράμε το χρόνο…
Να είναι η μοναξιά, η ματαιοδοξία, η new wave κατάσταση και ρυθμοί που έρχονται στο σήμερα και μας πνίγουν; Δεν ξέρω τι προξένησε το στίχο, το σίγουρο είναι πως σίγουρα μπορεί και είναι βίωμα κάποιου.
Με βλέπουν σαν ξένο κανείς δεν ρωτάει ποιός είμαι οι δρόμοι περνάνε ένα STOP δεν κοιτάει την αυλή μου.
Παρατήρησε το στίχο και πες μας τι άλλο κομμάτι σου έρχεται στο μυαλό…σε προκαλούμε 🙂
Διαβάστε αναλυτικά
Λίγο πριν την λήξη του 2022 η Veego Records κυκλοφορεί επίσημα σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες το τραγούδι του νεοσύστατου συγκροτήματος απο το Ναύπλιο “Λουντεμη Μουρ“.
Το τραγούδι θα συμπεριληφθεί σε μια συλλογή που θα κυκλοφορήσει την άνοιξη του 2023 και θα συμπεριλαμβάνει τραγούδια απο το Νέο Κύμα του ελληνόφωνου τραγουδιού.
Το βίντεο αποτελεί animation story και είναι σε σενάριο και σκηνοθεσία του Κυριάκου Μακρή.
Οι Λουντέμη Μουρ είναι:
Ανδρέας Τσιάκος: Φωνή,Πάνος Κωστούρος: Κιθάρες, Άγγελος Πάνου: Μπάσο, Κωνσταντίνος Μπαλτάσης: Τύμπανα.
Με το τραγούδι τους “Κανένας” δίνουν μια ποιητική διάσταση στο ελληνικό post punk.
Το βίντεο κλιπ το δημιούργησε ο Κυριάκος Μακρής και το τραγούδι κυκλοφορεί σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες.
Βάλτε το απο τώρα στις λίστες σας με τα καλύτερα τραγούδια του 2022 στο Spotify
Έφυγε στα 31 του χρόνια, ο Joseph “Jo Mersa” Marley. Εγγονός του Τζαμαικανού μουσικού Bob Marley….
Η αιτία θανάτου αναφέρεται σε θέματα υγείας. Μια κρίση άσθματος φαίνεται πως κατάφερε να τον ρίξει, ενώ δεν είναι ακόμα επιβεβαιωμένο.
Όπως η οικογένεια Marley, έτσι και εκείνος ακολούθησε τα παραδοσιακά βήματα της οικογένειάς, κάνοντας καριέρα στη μουσική. Κυκλοφόρησε το Comfortable του 2014 και το Eternal του 2021 – καθώς και το “Burn It Down” με τον Yohan Marley το 2016.
Εμφανίστηκε επίσης στο βραβευμένο με Grammy άλμπουμ της Morgan Heritage το 2015, Strictly as well on Roots.
This is truly sad news; sending strength to the Marley family at this time.
I am deeply saddened by the news that artiste Joseph Marley, son of Reggae star, Stephen Marley and grand son of Reggae super star, Bob Marley has died. pic.twitter.com/OsXQKYOKEi
Το 2015, ο Lemmy Kilmister ξεκίνησε εκείνο το ταξίδι που σε στέλνει είτε στην κόλαση είτε στον παράδεισο. Ο συγκεκριμένος δεν ξέρω σε τι πίστευε, μα σύμφωνα με τα λεγόμενα του, μάλλον βρίσκεται σε ένα ζεστό και kinky μέρος.
Γνωστός για τις ατάκες που χάριζε κατά καιρούς, είτε σαν μότο είτε μέσα από το λόγο που χάριζε επί σκηνής.
Ας δούμε κάποια συλλεκτικά για κάποιους… σήμερα που προστίθεται ένας χρόνος ακόμα από τον χαμό του.
«Oι άνθρωποι δεν γίνονται καλύτεροι όταν πεθαίνουν, απλά τους μνημονεύουμε σαν να είναι καλύτεροι. Είναι ένα ψέμα! Οι άνθρωποι είναι πάντα καθίκια, απλά είναι νεκρά καθίκια!» (White Line Fever)
«To μόνο ενδιαφέρον που βρίσκω στη θρησκεία είναι πόσους ανθρώπους έχει σφαγιάσει» (Louder Than War).
«H θρησκεία είναι μια ανοησία έτσι και αλλιώς. Δηλαδή έχουμε να κάνουμε με μια παρθένα που μένει έγκυος από ένα φάντασμα! Πιστεύεις ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να σταθεί σε οποιαδήποτε αίθουσα δικαστηρίου για διαζύγιο;» (Radio Metal).
«Eίναι προφανές ότι η αλήθεια δεν αρέσει στους ανθρώπους αλλά εμένα μου αρέσει. Την λατρεύω γιατί ενοχλεί πολλούς. Εάν τους αποδείξεις ότι λένε ανοησίες ίσως κάποια στιγμή ένας από αυτούς θα πει: ‘Ω, για στάσου μια στιγμή, ήμουν λάθος’. Ζω για αυτές τις στιγμές. Είναι σπάνιες, πίστεψε με» (White Line Fever).
«Καλός φίλος είναι εκείνος ο φίλος που θα σε κρύψει όταν προσπαθείς να γλυτώσεις μετά από φόνο. Πόσους τέτοιους γνωρίζεις;» (The Independent).
«Δεν καταλαβαίνω όσους πιστεύουν ότι εάν αγνοήσεις κάτι θα εξαφανιστεί. Είναι εντελώς το αντίθετο. Αν αδιαφορήσεις για κάτι, αυτό γιγαντώνεται. Η Ευρώπη αδιαφόρησε για τον Χίτλερ για 20 χρόνια με αποτέλεσμα να σφάξει τόσο κόσμο» (White Line Fever).
“Home is in here [tapping temple]. Where you live is just a geographical preference.”
«Δεν νομίζω ότι είναι σωστό να κουνάς το πέος σου μπροστά σε άλλους όταν το μόνο που θέλουν είναι να κουνούν τα δικά τους» (White Line Fever).
«Ό,τι είναι ευχάριστο σε αυτή τη ζωή, είναι επικίνδυνο» (The Independent).
“If you think you are too old to rock ‘n’ roll, then you are.”
“If you’re going to be a fucking rock star, go be one. People don’t want to see the guy next door on stage; they want to see a being from another planet.”
“People have forgotten that sex is fun. It’s the most fun you can have without laughing. People have forgotten that. It’s all deadly serious. AIDS. You can get gonorrhea from a blowjob. So what? That’s the risk you have to take. If you’re going to have sex, fuckin’ have sex and be happy about it. Don’t be looking over your shoulder all the time. It ruins everything.”
“People just rip each other to shreds over the years. Nothing kills a relationship like commitment.”
Ο Bill Randen κυκλοφόρησε στις 7 Δεκεμβρίου, τη νέα του δουλειά “Dark in times” και είμαστε εδώ για να πούμε τη γνώμη μας. Να θυμίσουμε πως πρόσφατα είχαμε φιλοξενήσει τη νέα οπτικοακουστική δουλειά ‘Waltz for the living‘, όπου και το ακούμε μέσα στο cd.
Το “Dark in times” που μόλις κυκλοφόρησε, έρχεται τρίτο στη σειρά μετά τα The later tapes vol.1 Antiquities (2019) και The later tapes vol.2 The Parallels (2020).
Η φωνή του Bill έχει μια ιδιαίτερη νότα του νότου. Ένα χάρισμα που με τη φυσαρμόνικα μπορείς να αγγίζεις τη παραδοσιακή πλευρά της Αμερικής. Όχι δεν θα μιλήσω για Τέξας, αλλά ένα Κεντάκι, μια Αλαμπάμα θα μπορούσα.
Dark in times
Να σας πω πως η συγκεκριμένη δουλειά, χωρίζεται σε 2 μέρη. Στο πρώτο διαπιστώνεις πως ο ήχος έχει έναν ηλεκτρισμό σε αντίθεση με τον δεύτερο μέρος που γίνεται περισσότερο ακουστικό. Folk ρυθμός και ύφος που σε κάνει να τον δέχεσαι αρκετά εύκολα, ενώ ενίοτε το blues στοιχείο, τον βγάζει καλύτερα στην επιφάνεια.
Μπορείς να δεις από μακριά τον Bob Dylan, Neil Young μέχρι και τον Johnny Cash, να βρίσκονται σε αυτό το μουσικό παρεάκι.
Once we thought the dark will set us free
but now it got us where we don’t wanna be
Ελαφρώς σκοτεινό στο άκουσμα και με στίχο που αποκαλύπτει τις σκέψεις του καλλιτέχνη. Θα παρατηρήσεις πως οι αναφορές του είναι γύρω τη σύγχυση στην επικοινωνία, η αβεβαιότητα για το αύριο, τον πόλεμο (που είναι και επίκαιρος), η συναισθηματική – ψυχική βία, η κατάργηση των ανθρωπίνων ελευθεριών.
Και επειδή σε κάθε σκοτάδι θα βρεις το φως, δέχεσαι και το τελικό άκουσμα που σας κλείσιμο σου χαρίζει την αισιοδοξία των πραγμάτων.
‘Some say it’s the end of times
some just don’t give a dime
in the winter of our discontent
getting ready for the slow descent’
‘Dry leaves’ from the album ‘Dark in times’
Επειδή μου αρέσουν τα απαισιόδοξα και τα σκοτεινά, ίσως γιατί τα θεωρώ πιο αληθινά, θα σου πω πως τα κομμάτια που εκτίμησα λιγάκι παραπάνω από τα άλλα είναι: All I can give you Hold on Antilie Dry leaves (feat. Ren)
Forget, the strife maybe there’s some truth in the afterlife
Η Sharon Kovacs κυκλοφορεί σε λίγες ημέρες το ολοκαίνουργιο της album ‘Child Of Sin‘. Εμείς το έχουμε στα χέρια μας, αλλά και στα αυτιά μας.. ακόμα. Μια μικρή γεύση και αναμονή για την ημέρα που ο άγιος Βασίλης μοιράζεις δώρα!
Να ξεκινήσω πως αυτό το τόσο ταλαντούχο πλάσμα που ακούει στο όνομα Sharon Kovacs, ξεκίνησε την καριέρα της το 2014 και μας έκανε δώρο ένα υπέροχο τραγούδι, το My Love.. και έτσι ξεκινούν όλα.
Story so far
Το 2015 ηχογραφεί το άλμπουμ με τίτλο Shades of Black. Κάνει περιοδείες, παίρνει βραβεία και έρχεται και το δεύτερο EP, το ‘Diggin’.
Δύο χρόνια μετά, το 2017 κυκλοφορεί το Sugar Pill και έρχονται και άλλα δύο σινγκλ, το Black Spider και το It’s the Weekend.
Προστίθεται ένας χρόνος και τον Αύγουστο του ’18 κυκλοφορεί το άλμπουμ Cheap Smell. Το οποίο και μπαίνει στα chart’s σε Ολλανδία, Γερμανία, Ελβετία, Βέλγιο και Αυστρία.
Η Sharon Kovacs, έρχεται ασταμάτητη το 2019 και μουσικά ανεξάντλητη. Κυκλοφορεί άλλα τρία single: Snake Charmer, You Again και Crazy.
Οι περισσότεροι και κυρίως το κοινό της, γνωρίζει πολύ καλά πως η τελευταία δουλειά, έχει τον τίτλο Mata Hari. Το 2020 έχει ως πηγή έμπνευσης την τέχνη. Το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου κυκλοφορεί το Tutti Frutti Tequila και κάνει τεράστια επιτυχία.
2022 και βρισκόμαστε στους πρόποδες του νέου της άλμπουμ με τίτλο Child Of Sin. Το Not Scared of Giants έχει ξεκινήσει να ακούγεται.
Η γνώμη μας
Εμείς ακούσαμε το νέο της άλμπουμ ‘Child Of Sin‘. Φυσικά είχαμε τη χαρά να δούμε από κοντά το υπέροχο live που είχε προηγηθεί, από το οποίο μας σύστησε κάποια κομμάτια. Έτσι είχαμε την τύχη να τα ακούσουμε πρώτοι, αποτελούμενο από 10 track’s (συμπεριλαμβανομένου και του Bang Bang) και το οποίο θα κυκλοφορήσει την 1η Ιανουαρίου του 2023 (τι όμορφο δώρο by the way)…
Η Kovacs με τη γνωστή της χροιά και την εικόνα στη φωνή της (ακόμα και όταν μόνο την ακούς, είναι σαν να βλέπεις την έκφραση της – ταλέντο που έχουν λίγοι-) μας ανοίγει και πάλι την ψυχή και διεισδύει στα άδυτα και τα ανείπωτα μας, έχοντας την φαρέτρα της γεμάτη με κομμάτια αληθινά διαμάντια.
Το κομμάτι που με άγγιξε από την πρώτη στιγμή που το άκουσα είναι το ‘fragile‘. Τα τόσο εύθραυστα συναισθήματα που εκφράζει με τόσο ουσιαστικά τρόπο και πλήρη έκφραση στη φωνή, θαρρείς πως είναι απέναντι σου (η Kovacs) και σου ανοίγεται. Την βλέπεις να σπαράζει, να εκφράζεται και να λυτρώνεται μέσα από το τραγούδι… και όσες φορές να το ακούσεις, δεν θα υπάρξει κορεσμός.. θα είναι πάντα σαν πρώτη φορά…η ένταση των όσων σου δημιουργεί θα είναι πάντα η ίδια!
Αυτή είναι η μαγεία της Sharon Kovacs
Τραγουδώντας για τις σχέσεις των ανθρώπων (τις όποιες), μας προβληματίζει και βάζει το μυαλό μας σε λειτουργία!
Ο δίσκος αποτελείται από 10 κομμάτια και σπάσει σε 2 πλευρές:
SIDE A
1. FRAGILE
2. GOLDMINE
3. CHILD OF SIN
4. BANG BANG
5. FREEDOM
SIDE B
1. LOVE PARASITE
2. HIGH TIDE
3. MOTHERLESS BOY
4. NOT SCARED OF GIANTS
5. MAMA
Ο Φίλος Φίλου ή αλλιώς Κωνσταντίνος Τασσόπουλος κυκλοφόρησε νέο δίσκο από την Veego Records, με τίτλο “Μπάσσο Βεστιάριο”. Τον ακούσαμε, μας άρεσε και ήρθε η ώρα να βρεθούμε μαζί του, ώστε να τα μάθουμε όλα!
Γεια σου Κωνσταντίνε! Είναι μεγάλη χαρά που σε φιλοξενούμε στο afternoiz.gr! Να ξεκινήσουμε σιγά σιγά;
Είσαι Φίλος Φίλου;
1.Αρχικά, συγχαρητήρια για τη νέα κυκλοφορία. Τον άκουσα τον δίσκο, τον ευχαριστήθηκα, τον αφουγκράστηκα, μα πάνω από όλα, τον χόρεψα! Μίλησε μας για την δημιουργία το νέου σου album. Κάτι πήρε το αυτί μου για πανδημία και Βερολίνο….
Ευχαριστώ. Χαίρομαι που σου άρεσε το album και είναι και επιθυμία μου και να “ακούγεται” και να “χορεύεται”. Σωστά. Το υλικό γράφτηκε και ηχογραφήθηκε το ανοιξοκαλοκαιρο του 2020 στο Βερολίνο οπού και ζούσα εκείνη την περίοδο. Βρέθηκε τότε χρόνος για να υλοποιηθούν ιδέες που προϋπήρχαν. Το όλο project ήταν και μια διέξοδος από τις σουρεαλιστικές νέες συνθήκες της πανδημίας. Επειδή ανέκαθεν ήμουν δημιουργικός δεν υπέφερα όσο άλλοι συνάνθρωποι μου από τις επιπτώσεις του εγκλεισμού. Το μικρο σπιτικό μου στούντιο και οι σημειώσεις μου γεμάτες ιδέες και στιχάκια αποτέλεσαν τα υλικά για την εκτέλεσή μιας συνταγής που σιγο-έδενε μέσα μου τα τελευταία 7 χρόνια. Δηλαδή ότι ακούτε εδώ είναι μεν προϊόν 4μηνης εργασίας, αλλά και πολύχρονης ζύμωσης και αποσυμπίεσης. Η ηχητική παλέτα του άλμπουμ πατάει γερά -αλλά όχι απόλυτα- στις δεκαετίες του 80 και 90.
Καθώς δεν ζω στην Ελλάδα από το 2001,
δεν γνώριζα συντελεστές της εγχώριας σκηνής πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Έτσι έστειλα το demo σε κάποιες Ελληνικές δισκογραφικές που μου άρεσε η δουλειά τους και που ίσως το υλικό μου ταίριαζε με την αισθητική και τον κατάλογό τους. Με μεγάλη μου χαρά ο Ανδρέας Μητρελης που τρέχει την Veego records έδειξε ενδιαφέρον, κι από εκεί άρχισε ένας δημιουργικός διάλογος που κράτησε αρκετούς μήνες έως ότου όλα τα σταδια της κυκλοφορίας έρθουν σε πέρας.
Το μικρο σπιτικό μου στούντιο και οι σημειώσεις μου γεμάτες ιδέες και στιχάκια αποτέλεσαν τα υλικά για την εκτέλεσή μιας συνταγής που σιγο-έδενε μέσα μου τα τελευταία 7 χρόνια.
2. Μάθαμε ότι ο τίτλος του album είναι δανεισμένος από ένα στιχάκι της Κατερίνας Γώγου, συγκεκριμένα από το ποίημα της “Η ζωή μας είναι σουγιαδιές”. Είναι από τα πολύ αγαπημένα μου ποιήματα, εν γένει. Πως σε έχει επηρεάσει η Κατερίνα Γώγου, γενικά και ειδικά;
Η Κατερίνα Γώγου έχει επηρεάσει εμένα όπως και την γενιά πριν από μένα αλλά και τις μετέπειτα γενιές. Με είχε συγκλονίσει η ερμηνεία της στην “Παραγγελιά” αλλά και ο συνδυασμός των ποιημάτων της με την μουσική του Κυριάκου Σφετσα. Ήταν αρχές 90 όταν είδα την ταινία και την έγραψα σε βίντεο. Μετά έγραψα τα μουσικά μέρη σε κασέτα κι έτσι με συνόδεψε το soundtrack αυτό στα φοιτητικά μου χρόνια αλλά και αργότερα. Το “Μπάσσο Βεστιάριο”, είναι μια εύηχη φράση, δανεισμένη από το εν λόγω ποίημα, που χρησιμοποιώ μεταφορικά. Ως συχνότητα και η δυνατότητά του να μεταμορφώνεται ανάλογα με τις ανάγκες του είδους της μουσικής. Έχει σημαντικό ρόλο στο άλμπουμ ως ήχος αλλά και το υλικό καταπιάνεται με ποικίλες στιλιστικές προσεγγίσεις, funk, no wave, dub, dance, electronic, ethnic.
Κανονικό βεστιάριο δηλαδή.
3. Ορμώμενη από τους τίτλους των τραγουδιών, ποια η σχέση του Φίλος Φίλου, με την ελληνική γραμματική και τα 90s;
Την δολοφονώ κάθε μέρα. Ζω πάνω από 20 χρόνια εκτός Ελλάδας και δεν μιλάω συχνά Ελληνικά οπότε δεν θεωρώ τον εαυτό μου κατάλληλο να μιλήσει επί του θέματος. Διδάσκω την γραμματική των Αγγλικών και μιλάω και δυο-τρεις άλλες γλώσσες οπότε “η γλώσσα” σαν concept βρίσκεται μέσα στην καθημερινότητά μου και εκφράζεται μέσω διδασκαλίας, διαβάσματος, και ενίοτε γραψίματος. Σε σχέση με τα κομμάτια του άλμπουμ, ο “Υπερσυντέλικος” παίζει με διαφορετικές εκφάνσεις του παρελθόντος ενώ το “Άλφα στερητικό” εκφράζει την τάση των στίχων (μην απορείς δεν μπορεις…μην προσπαθείς…). Ξέρεις είναι απλά τίτλοι. Συνήθως γράφω ένα ποίημα η ένα κομμάτι χωρίς τίτλο. Ο τίτλος πολλές φορές έρχεται μόνος στην πορεία.
4. Συνδυάζεις την electro wave/post punk με την Λένα Πλάτωνος. Η μουσική γεφυρώνει χάσματα και ενώνει λαούς;
Η Λένα Πλάτωνος έχει επηρεάσει λίγο πολύ όλους μας. Μετά από λίγα χρόνια οι Στέρεο Νοβα ξαναθεσανε τις βάσεις για τις επόμενες γενιές. Βεβαίως ανάμεσά τους υπήρξαν πολλοί αξιόλογοι μικρότερης εμβέλειας καλλιτέχνες και αφανείς ήρωες. Έτσι λοιπόν υπάρχει μια αόρατη σκυτάλη που περνάει από γενιά σε γενιά, και ο ήχος μεταλλάσσεται, κάτι παίρνει κάτι αφήνει κλπ. Κατ’ αυτήν την έννοια η μουσική λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα σε γενιές, γι αυτούς που μπορούν να συνειδητοποιήσουν τις δυναμικές αυτές. Αλλά δεν είναι και το φάρμακο για το χάσμα των γενεών ας πούμε, που είναι πιο σύνθετο θέμα, προϊόν κοινωνικό-πολιτικών και οικονομικών παραγόντων. Πάντως σε σχέση με την αναφορά σου στη Λένα Πλατωνος, εγώ δεν εχω ούτε το 1/100 του ταλέντου της, της ευαισθησίας, του λυρισμού, αλλά και της επαναστικοτητας της. Αν και έχω κάνει κάποια χρόνια σε ωδεία (πιάνο και μελωδικά κρουστά), θεωρώ τον εαυτό μου αυτοδίδακτο και όχι τόσο καλό μουσικό.
5. Ποιες είναι οι κύριες μουσικές επιρροές του Φίλος Φίλου;
Ακούω πολλά διαφορετικά είδη μουσικής. Αγόρασα τον πρώτο μου δίσκο το 87 κι από τότε, με μεγάλα διαστήματα ενδιάμεσων παύσεων, χτίζω μια δισκοθήκη που φιλοξενεί soundtracks, classical & ambient music, dub, reggae, afro, latin, Jazz, disco, funk & soul, house & techno, wave & no wave, percussion & spoken world etc. Άρχισα με hard rock και metal, αργότερα ανακάλυψα τους Pink Floyd, Cure, Clash, Ramones, Pixies, Bauhaus, Tuxedo Moon, Sonic Youth, και παράλληλα Τρύπες, Μωρά στη Φωτιά, Ασιμο, Σιδηρόπουλο, ρεμπέτικα και έντεχνα. Λίγο Μέτα ήρθαν οι Πλάτωνος, Στερεο Νοβα, Ωχρά Σπειροχαίτη, Lost Bodies αλλά και Syd Barret, Aphex Twin, Tricky, FSOL, Daft Punk, Matthew Herbert.
Στο Λονδίνο έφαγα πολιτισμική σφαλιάρα με τους Andy Weatherall στα ηλεκτρονικά, τον Giles Peterson στα soulfoul ακούσματα αλλά και όλο το καζάνι από Αφρικάνικες, Βραζιλιάνικες και Νοτιοαμερικανικές μουσικές. Μουσική της διασποράς δηλαδή, που μαζεύτηκαν όλοι παρέα στην αυλή του Άγγλου κατακτητή, και τον κατέκτησαν πολιτισμικά, σε κάποιον βαθμό. Τα χρόνια μου στο Βερολίνο ήταν στην αρχή σχεδόν αμιγώς ηλεκτρονικά αλλά μετά το 2010 άνοιξα τις κεραίες μου και εκτίμησα Moondog, Sun Ra, John & Alice Coltrane, Coil, Neu, Can, και πολλούς άλλους καλλιτέχνες που δεν είχα εμβαθύνει μέχρι εκείνη τη στιγμή. Ακόμα ανακαλύπτω πράγματα από το παρελθόν, μπάντες, δισκάκια που έπεσαν στις χαραμάδες τις ιστορίας, τέτοια πράγματα.
Στην Ελλάδα καθόμαστε πάνω σε μια πλούσια Ανατολίτικη κουλτουρα, που έχει αύρα βόρειας Αφρικής και άρωμα Βαλκανίων.
6. Ποιες είναι οι επιρροές σου, πέρα από τη μουσική;
Από μικρός ζωγράφιζα και με διέγειρε η ιδέα του να δημιουργήσεις κάτι εκ του μηδενός. Ο πατέρας μου σκιτσαρε και αυτό με βοήθησε αλλά και με δασκάλεψε κι αυτός όσο μπορούσε. “Παρά Πέντε” και “Βαβέλ” από το Μοναστηράκι έως ότου πήραν σειρά τα βινύλια. Το χαρτζιλίκι δεν έφτανε για όλα. Επιλεκτικά πάντα. Μετά ήρθε η φωτογραφία και το θέατρο. Ασχολήθηκα και με τα δυο ερασιτεχνικά, αλλά με αξιόλογους συντελεστές. Όλο αυτό το σκηνικό μας οδηγάει φυσιολογικά στον κινηματογράφο.
Η τέχνη που τα συνδυάζει όλα. Μου αρέσουν πάρα πολύ οι Cassavetes, Jodorowski, Diop, Hitchcock, Anders Thomas Jensen, Fassbinder, Kubrick, Kurosawa, Herzog, Pazolini, Jarmous, Malle, Αγγελόπουλος, Δαμιανός, Νικολαΐδης, Μαρκετάκη. Σίγουρα έχω ξεχάσει αρκετούς. Και από βιβλία παίρνω έμπνευση και έχω επηρεαστεί. Όταν ήμουν στο γυμνάσιο ξετρύπωσα δυο βιβλία του πατέρα μου, τα “Ρεμάλια ήρωες” του Τσιφορου, και “το εγχειρίδιο του καλού κλέφτη”, του Πετροπουλου.
Ο Τσιφόρος είχε πλάκα και γούσταρα, αλλά με τον Πετροπουλο κόλλησα. Μιλήσαμε για την Γώγου. Να πούμε και για τα “3 Κ”, Καββαδίας, Καρυωτάκης, Καβάφης. Μου αρέσει πολύ και ο Χρίστος Λάσκαρης. Και από ξένη λογοτεχνία ένα σωρό. Έχω όλα του Irvine Welsh γιατί μου αρέσει η Σκοτσέζικη προφορά (γράφει όπως μιλάνε οι χαρακτήρες του) αλλά και άλλα πολλά, κλασσικά και μη. Τέλος, η τέχνη. Δούλεψα για κάποια χρόνια στην Tate Modern στο Λονδίνο. Εκεί έμαθα και εκτίμησα καλλιτέχνες όπως οι Christian Marclay, Duchamp, Beuys, Richter, Warhol, Bourgois, Rodin, Kandinski, Rothko.
7. Θεωρείς ότι η χώρα μας έχει χώρο για νέες προσπάθειες και νέους ήχους;
Αν και ζω πολλά χρόνια στο εξωτερικό, φροντίζω να είμαι πάντα σε επαφή με το τι συμβαίνει στην Ελλάδα, μουσικά, κοινωνικά, πολιτικά, κλπ. Βέβαια δεν μπορώ να νιώσω τον παλμό της Ελληνικής νύχτας, της μουσικης σκηνής. Να γνωρίσω τους συντελεστές η να έχω εκ των έσω άποψη. Πάντα υπήρχαν λιγότερο ή περισσότερο καλές προσπάθειες και κάποιοι που ξεχώρισαν. Σαν ένα γενικό σχόλιο, η παγκοσμιοποίηση έχει βάλει τις μουσικές σε καλούπια. Η επιρροή της δυτικής μουσικής είναι καθοριστική και πολυμορφικη, εννοώντας ότι ο Beethoven και οι Stones παίζουν μπάλα στην ίδια ομάδα στο συγκεκριμένο θέμα.
Η συντήρηση της παράδοσης, της λαϊκής μουσικής, της ντοπιολαλιας ας πούμε, αποκτά όλο και περισσότερο νόημα πλέον. Στην Ελλάδα καθόμαστε πάνω σε μια πλούσια Ανατολίτικη κουλτουρα, που έχει αύρα βόρειας Αφρικής και άρωμα Βαλκανίων. Αυτές οι αντιφάσεις είναι που μας έχουν χαρίσει μια πολύχρωμη παράδοση στη μουσική είτε είναι κλαρίνο είτε λύρα είτε μπουζουκι είτε το πιάνο του κυρίου Καλομοίρη (δυτική μουσική). Πιστεύω ότι μπορεί να υπάρξει υγιής συμβίωση παράδοσης και εξελικτικοτητας και ίσως ένα κάλο παράδειγμα είναι αυτό της Ιαπωνίας.
8. Ποια είναι η άποψη σου για την μουσική του σήμερα στην Ελλάδα; Μετάφρασε την ερώτηση όπως εσύ θέλεις!
Όπως σου είπα και πριν είμαι λίγο έξω από το χώρο, δεν έχω άποψη. Κάποια γενικά σχόλια είναι ότι υπάρχουν όλες οι τάσεις και αρκετή πολυφωνία. Επίσης, η μουσική λειτουργεί σαν απόδραση από την σκληρή πραγματικότητά κυρίως σε urban περιβάλλοντα (σαν το hip hop) και σε χρόνια μόνιμης κρίσης. Έτσι πιστεύω ότι έχουν στραφεί πολλοί νέοι στην μουσική, με τον έναν η τον άλλο τρόπο. Αγαπημένοι μουσικοί που μου έρχονται στον νου αυτήν την στιγμή είναι οι Σtella, Κτίρια τη νύχτα, Lost Bodies, Anatolian Weapons, Σείριος Σαββαιδης, Αντώνης Αντωνίου από την γείτονα Κύπρο.
9. Τι φέρνει το μέλλον;
Έχω ήδη κάποια νέα κομμάτια στα σκαριά και θα ήθελα να τα τελειώσω. Εάν περάσουν το τεστ του χρόνου, θα τα παρουσιάσω. Έχω και παράλληλα project και την καθημερινή εργασία. Οπότε το θέμα είναι να βρεθεί ο χρόνος να τα ισορροπήσω όλα αυτά. Όσον άφορά στο μέλλον γενικότερα, νομίζω ότι ο πλανήτης θα ήταν πολύ καλύτερά με πολύ λιγότερο hyper-exploitation στα ενεργειακά και hyper-investement στους πολεμικούς εξοπλισμούς.
10. Για τέλος, τι εύχεται ο Φίλος Φίλου ή αλλιώς Κωνσταντίνος Τασσόπουλος για το έτος που έρχεται;
Να έχετε ένα πλούσιο, δημιουργικό 2023 με νέα μουσική με περιεχόμενο και αξιόλογους καλλιτέχνες με όρεξη. Και προ παντων, υγεία, δημιουργικότητα και λίγη τύχη.
Η νέα δουλειά του Φίλος Φίλου, κυκλοφορεί ψηφιακά και σε limited edition vinyl 300 κόπιες στις 18/11/2022 και είναι διαθέσιμο για pre-order στο site της Veego.
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies. Υπάρχει προσδιορισμός και αποθήκευση δεδομένων. Πληροφορίες σχετικά με την επεξεργασία δεδομένων και τη δυνατότητα άρνησης αυτής περιλαμβάνονται στην πολιτική απορρήτου.
