Η δεύτερη ταινία Beetlejuice επιστρέφει και έρχεται με το τελικό trailer!
Αγαπημένη ταινία του 1988 από τα χεράκια του Tim Burton, εκεί που ο Σκαθαροζούμης παίρνει ζωή μέσα από τον Michael Keaton.
Ας μιλήσουμε για το cast
Πέρασαν κιόλας 36 χρόνια, από τότε που η Winona Ryder χόρεψε το Bannana song δίνοντας έτσι μια άλλη οπτική στο goth στοιχείο, αλλά και σε όσα έβλεπε έως τότε. Τα πνεύματα, τους νεκρούς, τη ζέστη και τα λόγια του παπά. Επιστρέφει όμως μαζί με την Catherine O’Hara, τη νέα προσθήκη της Jenna Ortega, όπου την είδαμε στο Wednesday Addams. Την Monica Belluci και τον Willem Dafoe.
Οπότε έχουμε Michael Keaton ως Betelgeuse (duh), Winona Ryder ως Lydia Deetz και φυσικά την εμβληματική Catherine O’Hara ως Delia Deetz.
Όλα θέλουν να είναι έτοιμα για την 6η ημέρα του Σεπτέμβρη, εν έτη 2024.
Δείτε το trailer:
Προσωπικά δεν ξέρω αν η ταινία παραμένει το ίδιο χαρούμενα σκοτεινή η στοχεύουν σε ένα νέο σκοτεινό στοιχείο, σε μορφή thriller…
Πού γίνονται τα γυρίσματα του Beetlejuice 2;
Σύμφωνα με φωτογραφίες που διέρρευσαν τον Μάιο του 2023, το Beetlejuice 2 γυρίζεται νοτιοανατολικά του Λονδίνου, στο Buckinghamshire της Αγγλίας, και έχει το μυστικό όνομα “Blue Hawaii”.
Ο Keaton ξετρελάθηκε με το πόσο ενθουσιασμένος είναι που θα επαναλάβει το ρόλο του ως ο σκανδαλώδης “βιο-εξορκιστής”, λέγοντας:
“Ο Beetlejuice είναι η πιο γαμημένη διασκέδαση που μπορείς να έχεις δουλεύοντας. Είναι τόσο διασκεδαστικό, είναι τόσο σπουδαίο. Και ξέρετε τι είναι; Το κάνουμε ακριβώς όπως κάναμε και την πρώτη ταινία”.
“[Ο Tim Burton] και εγώ μιλούσαμε γι’ αυτό χρόνια και χρόνια πριν, χωρίς να το πούμε ποτέ σε κανέναν. Και οι δύο είπαμε ότι θα το κάνουμε πολλές φορές. Συμφωνήσαμε και οι δύο ότι, αν γίνει, πρέπει να γίνει όσο πιο κοντά στον τρόπο που το κάναμε την πρώτη φορά. Να επινοήσουμε πράγματα, να κάνουμε πράγματα να συμβούν, να αυτοσχεδιάσουμε και να κάνουμε riffing, αλλά κυριολεκτικά χειροποίητα πράγματα, όπως οι άνθρωποι που δημιουργούν πράγματα με τα χέρια τους και φτιάχνουν κάτι”.
Ποια είναι η πλοκή του Beetlejuice 2;
Εδώ υπάρχει ένα μυστικό καλά κρυμμένο, αφού λίγες πληροφορίες υπάρχουν για το σενάριο. Για παράδειγμα η Jenna Ortega υποδύεται την κόρη της Lydia (Winona Ryder) και η Monica Bellucci (ω ρε χαμούλης) παίζει τη γυναίκα του Betelgeuse!
Σύμφωνα με το Screen Rant, ο Willem Dafoe έχει επιλεγεί ως “εκτελεστής του νόμου μετά τη ζωή”. Το υλικό πάντως που ήρθε στην επιφάνεια πρόσφατα έδειχνε μια σκηνή γάμου, καθώς η Jenna φορούσε ένα λευκό τούλινο φόρεμα που ήταν βαμμένο με μια έντονη κόκκινη απόχρωση.
In-ter-est-ing!
JFYI, το αρχικό σενάριο της συνέχειας, ήθελε να έχει θέμα τη Χαβάη. Στην ουσία θα ακολουθούσε την οικογένεια Deetz που μετακόμιζε στη Χαβάη. Σκοπός ήταν να αναπτύξει ένα θέρετρο εκεί, μόνο και μόνο για να ανακαλύψει ότι βρίσκεται πάνω σε ένα αρχαίο νεκροταφείο. Η μεγαλύτερη έκπληξη όλων είναι ότι ο Betelgeuse καταλήγει να είναι ο ήρωας. Προφανώς, η τοποθεσία έχει αλλάξει, αλλά το Beetlejuice 2 φαίνεται να εξακολουθεί να αφορά την οικογένεια Deetz. Το αν ο Betelgeuse ή Beetlejuice θα εξακολουθεί να είναι ο ήρωας ή όχι, μένει να το δούμε!
Πάνε 20 χρόνια όπου το συγκρότημα Σύννεφα με παντελόνια βρισκόταν σε γνώριμα μονοπάτια, για τα μουσικά δεδομένα του 2000. Και η αλήθεια είναι πως προσωπικά τους μελετούσα χρόνια… να που τελικά επιστρέφουν (και αυτοί) και φέρνουν νέο δίσκο.
Για όσους δεν γνωρίζουν, η φωνή πίσω από το συγκρότημα είναι η Δήμητρα Καραμπελοπούλου, πρώην μέλος των Πυξ Λαξ (εξού και τα ακούσματα).
Παρουσίαση του Νέου Δίσκου
Σύννεφα με παντελόνια – Αντίο Δεν Λέμε Από Τώρα
Ο τρίτος τους δίσκος με τίτλο «Αντίο δεν λέμε από τώρα» σηματοδοτεί μία νέα αρχή για το συγκρότημα με έντονες αναφορές στα συγκροτήματα τής Βρετανικής και της Αμερικάνικης ροκ σκηνής της δεκαετίας του ’70 είναι φόρος τιμής στη θρυλική εποχή του Ντύλαν, του Μπόουι, της Τζόνυ Μίτσελ και του Τομ Γουέιτ.
Εννέα τραγούδια και ένα ορχηστρικό δίνουν το άρωμα της εποχής της αμφισβήτησης και του πειραματισμού επαναπροσδιορίζοντας τον ήχο της που τόσο αγάπησαν τα μέλη του συγκροτήματος.
Πάνε 20 χρόνια όπου το συγκρότημα Σύννεφα με παντελόνια βρισκόταν σε γνώριμα μονοπάτια, για τα μουσικά δεδομένα του 2000. Και η αλήθεια είναι πως προσωπικά τους μελετούσα χρόνια… να που τελικά επιστρέφουν (και αυτοί) και φέρνουν νέο δίσκο.
Για όσους δεν γνωρίζουν, η φωνή πίσω από το συγκρότημα είναι η Δήμητρα Καραμπελοπούλου, πρώην μέλος των Πυξ Λαξ (εξού και τα ακούσματα).
Παρουσίαση του Νέου Δίσκου
Σύννεφα με παντελόνια – Αντίο Δεν Λέμε Από Τώρα
Ο τρίτος τους δίσκος με τίτλο «Αντίο δεν λέμε από τώρα» σηματοδοτεί μία νέα αρχή για το συγκρότημα με έντονες αναφορές στα συγκροτήματα τής Βρετανικής και της Αμερικάνικης ροκ σκηνής της δεκαετίας του ’70 είναι φόρος τιμής στη θρυλική εποχή του Ντύλαν, του Μπόουι, της Τζόνυ Μίτσελ και του Τομ Γουέιτ.
Εννέα τραγούδια και ένα ορχηστρικό δίνουν το άρωμα της εποχής της αμφισβήτησης και του πειραματισμού επαναπροσδιορίζοντας τον ήχο της που τόσο αγάπησαν τα μέλη του συγκροτήματος.
Οι No Doubt επιστρέφουν χωρίς αμφιβολία, δυναμικά! Και αυτό δεν είναι troll!
Ένα νέο που ήρθε έτσι ξαφνικά και αφορά τους No Doubt, έκανε το κοινό του όχι μόνο να αναπολήσει τα παλιά αλλά και να ετοιμάζεται για το Coachella Festival τον Απρίλη. Το νέο μαθεύτηκε όταν δημοσιεύθηκε η αφίσα του φεστιβάλ, που είχε ανάμεσα στα μεγάλα ονόματα και το Καλιφορνέζικο συγκρότημα.
Coachella Festival poster 2024
Οι φήμες επιβεβαιώθηκαν και από την Gwen Stefani που έδωσε συνέντευξη στον Jimmy Kimmel, αλλά και σαν συγκρότημα που έκαναν μια ομαδική συνομιλία μέσω βίντεο.
Το Coachella 2024
φαίνεται πως το έχει με τις εκπλήξεις, καθώς στην αφίσα δεν αναφέρει κάτι άλλο σχετικά, πέρα από το όνομα τους.
Το lineup για το φετινό μουσικό φεστιβάλ αποκαλύφθηκε στις 16 Ιανουαρίου με τη Lana Del Rey να είναι headliner την πρώτη βραδιά, ακολουθούμενη από τον Tyler, The Creator το Σάββατο και τον Doja Cat την Κυριακή. Το Coachella θα πραγματοποιηθεί σε δύο Σαββατοκύριακα από τις 12 έως τις 14 Απριλίου και από τις 19 έως τις 21 Απριλίου.
Ωστόσο, το σημείωμα στο κάτω μέρος της αφίσας έκανε τους μουσικόφιλους να ουρλιάξουν.
“And No Doubt,”, γράφει η ανακοίνωση, χωρίς να αναφέρεται κάποια ημερομηνία.
videocall and reunion
Το κλιπ ξεκινά με τη Stefani να κοιτάζει παλιά εξώφυλλα άλμπουμ και φωτογραφικά κολάζ από το παρελθόν. Εκεί στέλνει μήνυμα στον Kanal ώστε να μπει σε βιντεοκλήση με τους υπόλοιπους.
“Wow, that is the band right there,” “What are we doing? Why do we not hang out?”
“We should hang out,” “Maybe we should do a show?”
To “Not Anymore” είναι μία επική σκοτεινή synth pop μπαλάντα, που στιχουργικά μιλάει για την απόσταση δύο εραστών και είναι μία σύνθεση και παραγωγή του Fro.
Ο Fro (Γιώργος Φρογουδάκης)
είναι DJ & παραγωγός ηλεκτρονικής μουσικής με έδρα τον ΑΘήνα και απόφοιτος της σχολής Καλών Τεχνών – ασχολείται επίσης επαγγελματικά με τη τοιχογραφία.
Με τη μουσική ασχολείται τα τελευταία 10 χρόνια , τα 4 από αυτά και ως παραγωγός. Ως DJ “ειδικεύεται” σε electro, techno ήχους μέχρι acid house και breakbeat και έχει μοιραστεί τα decks
με καλλιτέχνες όπως η Rebekah, Massimiliano Pagliara, KI/KI , Nakadia , Luke Slater, Edit Select , 999999999 , Jensen Interceptor, Patrick Mason και άλλους.
Μαζί με τον Clubkid είναι οι διοργανωτές των Slam! Parties με βάση το Six Dogs ενώ είναι βασικό μέλος του Society 3000 . Προτιμάει να γράφει μουσική μόνο για τον ίδιο αφού η μουσική
εκφράζει την ψυχολογική περίοδο την οποία βρίσκεται στον εκάστοτε χρόνο. Μέχρι στιγμής μετράει 11 singles και 3 ΕΡ ενώ με τον Rlct (Μιχάλη Παππά) αποτελούν το duo των Monodroids.
Το “Not Anymore”
είναι η πιο “pop” στιγμή της μέχρι τώρα καριέρας του και είναι το πρώτο δείγμα απο το ΕΡ “Rarities” που θα κυκλοφορήσει τέλος Απριλίου.
Τα φωνητικά είναι της Σήλιας Νιάσσου και του Baggsie, η παραγωγή του Fro ενώ το lyric video έφτιαξαν η Ναταλία Μαντά και ο Σταύρος Σταματόπουλος.
H Kim Gordon κυκλοφόρησε το δεύτερο σόλο άλμπουμ της με τίτλο The Collective που κυκλοφόρησε από τη Matador.
Το νέο αυτό άλμπουμ περιέχει τα singles “BYE BYE”, “I’m A Man” και “Psychedelic Orgasm” το οποίο κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες και το video clip του σκηνοθέτησε ο μουσικός, σκηνοθέτης & παραγωγός, Vice Cooler.
Τώρα αν θέλεις να διαβάσεις και την άποψη μας, τότε κάνε κλικ εδώ, γιατί ΦΥΣΙΚΑ και το ακούσαμε. Μάθε, άκου και διέδωσε το!
“Και ναι, η Kim είναι cool. Ήταν μπασίστρια στους Sonic Youth. Αλλά είναι καιρός να τα ξεπεράσουμε αυτά. Άλλωστε στις solo δουλειές πάντα μου άρεσε να κρίνω από την αρχή, προσπαθώντας να μην επηρεάζομαι από το παρελθόν του κάθε καλλιτέχνη.”
Δείτε το VIDEO του Psychedelic Orgasm
Το “The Collective” έρχεται μερικά χρόνια μετά το ντεμπούτο σόλο άλμπουμ της “No Home Record” (2019). Ηχογραφήθηκε στο Los Angeles με τον Justin Raisen στην παραγωγή (Lil Yachty, John Cale, Yeah Yeah Yeahs, Charli XCX, Yves Tumor) – είχαν συνεργαστεί και στο προηγούμενο – και την βοήθεια του Anthony Paul Lopez.
Έχει αρκετά στοιχεία θορύβου και σχεδόν κακοφωνίας. Ταυτόχρονα όμως χρησιμοποιεί τη φωνή της για να γλυκάνει τα σκληρά σημεία των κομματιών.
Οι Pink Vanity παρουσιάζουν το νέο τους άλμπουμ με τίτλο “Safe Place”. To άλμπουμ περιέχει οχτώ τραγούδια, ανάμεσά τους και τα singles “No Happy Ending”, “Silver Lips” & “Metatraumatised” που κυκλοφόρησαν μαζί με τα video clips τους μέσα στην προηγούμενη χρονιά.
Οι Pink Vanity αφηγούνται μια σειρά από ξέφρενες ιστορίες. Με οδηγό τα ζωηρά riffs που αγκαλιάζονται από ήχους organ και Rhodes πλήκτρων, 70s αισθητική και έντονη διάθεση καυστικότητας, δομούν ένα σύνολο 8 σεναρίων που πηγάζουν από μία ταρακουνημένη πραγματικότητα.
Pink Vanity: Κυκλοφόρησε το νέο τους άλμπουμ Safe Place
Πού καταφεύγει ο ανθρώπινος νους για να νιώσει ασφάλεια; Ποιο είναι εκείνο το μέρος που η ψυχή ψάχνει για να αναπνέει; Το Rock ‘n’ Roll είναι τρόπος ζωής, ή απλώς μια σκονισμένη ουτοπία; Δύο αδέρφια που συνθέτουν ένα φωνητικό κόσμο, πολυδιάστατο μα και συγκεκριμένο ταυτόχρονα. Δύο πρωταγωνιστικές φωνές που ενώνονται σε μία.
Τα τραγούδια του άλμπουμ ξεκίνησαν να δημιουργούνται από το 2021. Χτίστηκαν και δοκιμάστηκαν μέσα από τις χαρακτηριστικές live εμφανίσεις τους. Οι ηχογραφήσεις πραγματοποιήθηκαν το 2023 στα Suono Studios με την υπογραφή του Alex Bolpasis στην παραγωγή.
To “Safe Place” είναι μια ανεξάρτητη παραγωγή και κυκλοφορεί σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες από την The Hubsters.
Οι Pink Vanity, είναι μια indie-rock μπάντα που δημιουργήθηκε την άνοιξη του 2020 από τα αδέρφια Κωνσταντίνο και Αλέξανδρο Κρομμύδα.
Συστήθηκαν στο κοινό με τα single “Late Night Pleasures” και ‘’ Lost perception ’’ ενώ το Iούνιο του 2021 κυκλοφόρησε το πρώτο τους EP “Foggy Shots”. Στις 8 Μαρτίου 2024 κυκλοφόρησε το ντεμπούτο άλμπουμ τους με τίτλο ‘’Safe Place’’.
Από πρώτο τους live στο Ρομάντσο, τον Νοέμβριο του 2021, έχουν κάνει δεκάδες εμφανίσεις στην Αθήνα και την υπόλοιπη Ελλάδα.
Απόρροια των δυναμικών τους live ήταν η εμφάνισή τους ως opening act των Balthazar στο Fuzz Club στις 16 Απριλίου 2022 αλλά και η συμμετοχή τους στο Release Athens Festival τον Ιούνιο του 2023 μαζί με τον Baxter Dury, τις Wet Leg και τους Madrugada.
Οι GREAT GIG η μεγαλύτερη Pink Floyd tribute μπάντα στην Ελλάδα, με μια ασταμάτητα επιτυχημένη πορεία δεκαεννέα ετών, εμφανίζονται για πρώτη φορά στην Αθήνα το Σάββατο 30 Μαρτίου στο Main Stage του Gazarte στις 20:30, για ένα μοναδικό, σχεδόν τρίωρο οπτικοακουστικό Show μέθεξης, συγκίνησης, αναδρομής σε νεότητες και προβολές στο μέλλον.
ΤΗΕ GREAT GIG ένα αριστουργηματικό αφιέρωμα στους PINK FLOYD!
Mε ένα πολύ προσεκτικά επιλεγμένο πρόγραμμα θα μας προσφέρουν ένα συναρπαστικό ταξίδι μέσα από τα σπουδαιότερα κομμάτια – σταθμούς από το σύνολο της δισκογραφίας των PINK FLOYD με συνοδεία projections που μετατρέπουν κάθε τους συναυλία σε ένα αξέχαστο οπτικοακουστικό show. Η απόλυτη ακρίβεια, η συγκλονιστική προσήλωση καθώς και η λατρεία και ο σεβασμός με τoν οποίο οι Great Gig ερμηνεύουν τα κομμάτια των Pink Floyd, είναι αυτό που έχει δημιουργήσει ένα ολοένα αυξανόμενο κοινό που περιμένει με ανυπομονησία κάθε επόμενη συναυλία τους.
Ένα πολυαναμενόμενο οπτικοακουστικό show που υπόσχεται να μας χαρίσει μια εμπειρία μοναδική. Μια πραγματική εμπειρία PINK FLOYD.
-Βρίσκεται στο ισόγειο του Gazarte και αποτελεί το ιστορικό stage που έχει φιλοξενήσει από τα μεγαλύτερα ονόματα της ελληνικής αλλά και ξένης μουσικής σκηνής.
-Seating: Στο Main Stage ανάλογα με το event και σύμφωνα με το πλάνο που θα δείτε στην προπώληση, υπάρχει η αριθμημένη καθιστή διάταξη αλλά και ο χώρος ορθίων.
-Διαθέτει εξώστη και δύο θεωρεία.
-Δυνατότητα πρόσβασης σε ΑΜΕΑ – όχι προς τον εξώστη και τα θεωρεία.
Οι Misery Index, η extreme metal μπάντα από τη Βαλτιμόρη του Maryland, είναι έτοιμοι να σαρώσουν την Αθήνα. Σχεδόν 20 χρόνια μετά την πρώτη τους εμφάνιση επί ελληνικού εδάφους!
Με τον δυναμισμό τους και την απίστευτη ενέργεια που εκπέμπουν στη σκηνή, οι Misery Index, ως βετεράνοι πλέον, θα σας προσφέρουν μια αξέχαστη εμπειρία. Επηρεασμένος από το death metal και το grindcore, ο ήχος τους είναι βαρύς, γκρουβάτος και αποπνέει μια αίσθηση απόγνωσης.
Οι στίχοι τους αναδεικνύουν την κοινωνική κριτική και την αντίδρασή τους σε θέματα όπως η πολιτική αδικία και η καταπίεση. Ο δρόμος τους ξεκίνησε με το ντεμπούτο άλμπουμ τους, “Retaliate” (2003), που τους καθιέρωσε αμέσως στη σκηνή του death metal.
Δισκογραφία
Με ασταμάτητη επιθετικότητα και πολιτικά φορτισμένους στίχους, οι Misery Index συνέχισαν να κάνουν αίσθηση με το δεύτερο άλμπουμ τους, “Discordia” (2006), στερεώνοντας το κύρος τους ως μια μπάντα που δε φοβάται να εξερευνήσει κοινωνικοπολιτικά θέματα αλλά και να τερματίσει τα σθεναρά όρια του ιδιώματος που υπηρετούν. Το 2008, οι Misery Index απελευθέρωσαν το “Traitors,” ένα άλμπουμ που επέδειξε την εξέλιξη του ήχου τους και την τεχνική τους δεινότητα. Η έντασή τους έφτασε σε νέα ύψη με το “Heirs to Thievery” (2010), ένα άλμπουμ που ακόμη περισσότερο απέδειξε τη δυναμική τους σύζυγοντα βίας με περίπλοκη μουσικότητα.
Συνεχίζοντας την μουσική τους εξερεύνηση, παρουσίασαν το “The Killing Gods” το 2014. Ένα άλμπουμ που εξέτασε φιλοσοφικά και υπαρξιακά θέματα διατηρώντας την χαρακτηριστική τους εξτρεμιστική αγριότητα. Οι πρόσφατες κυκλοφορίες τους, το “Rituals of Power” (2019) και το “Complete Control” (2022) έρχονται για να καθιερώσουν τη θέση των Misery Index στον θρόνο του deathgrind.
Με μια δισκογραφία που χαρακτηρίζεται από ασταμάτητες ηχητικές επιθέσεις, προκλητικούς στίχους και αφοσίωση στο να ωθούν τα μουσικά όρια, η μπάντα παραμένει ένα ζωτικό στοιχείο στον παγκόσμιο χώρο του extreme metal.
Ετοιμαστείτε για μια νύχτα γεμάτη αδρεναλίνη και ηχητικά χαστούκια προς πάσα κατεύθυνση.
Εισιτήρια
Τα εισιτήρια κοστίζουν 26€ στην προπώληση.
Στο ταμείο κοστίζουν 30€.
Εισιτήρια προπωλούνται μέσω του more.com και του δικτύου καταστημάτων του (Media Markt, Public, βενζινάδικα Eko, Shell, BP κ.α.).
Οι μεταπωλητές χρεώνουν προμήθεια βάσει των τιμοκαταλόγων τους.
Το The Collective της Kim Gordon κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες από την Matador Records. Μιλάμε για το δεύτερο solo album της. Και ναι, η Kim είναι cool. Ήταν μπασίστρια στους Sonic Youth. Αλλά είναι καιρός να τα ξεπεράσουμε αυτά. Άλλωστε στις solo δουλειές πάντα μου άρεσε να κρίνω από την αρχή, προσπαθώντας να μην επηρεάζομαι από το παρελθόν του κάθε καλλιτέχνη.
the collective kim gordon
Στα 70 της λοιπόν, έκανε το The Collective. Άκουσμα δύσκολο και διόλου χορευτικό. Και μέχρι εδώ καλά θα μου πεις, δεν έκανε και ποτέ χορευτική μουσική. Σωστό και αυτό. Εδώ όμως νομίζω πως παίζει οριακά με πολλά πράγματα. Στο album θα μπορούσα να πω σε ελεύθερη μετάφραση πως ραπάρει. Επίσης θα μπορούσα πάλι σε ελεύθερη μετάφραση να πω πως έχουμε πολλά στοιχεία τραπ. Μέχρι και vocoder έβαλε σε ένα κομμάτι.
Αλλά από εδώ και πέρα είναι είναι που χρησιμοποιεί τη μουσική και τις ρίμες εντελώς διαφορετικά. Έχει αρκετά στοιχεία θορύβου και σχεδόν κακοφωνίας. Ταυτόχρονα όμως χρησιμοποιεί τη φωνή της για να γλυκάνει τα σκληρά σημεία των κομματιών. Εκεί που νομίζεις πως σε βάζει σε μια φάση, πριν καλά το χωνέψεις σου αλλάζει τη διάθεση. Βαριές και ασήκωτες κιθάρες δίνουν παρόν. Αργόσυρτο beat υπογράφει.
Ξεκινάει αντισυμβατικά αποχαιρετώντας μας με το ΒΥΕ ΒΥΕ και αμολάει μια λίστα πραγμάτων που θέλει να πάρει μαζί της (ή μαζί σου; ) και να τη κάνει. Στα υπόλοιπα 10 κομμάτια σε μια πρώτη ανάγνωση η Κιμ κάνει τη δήλωσή της. Αντιμετωπίζει την μουσική καθαρά σαν τέχνη . Και αυτό τη διαφοροποιεί. Κάθε κομμάτι σε βάζει σε σκέψεις. Πότε με τη μουσική και τις χροιές που χρησιμοποιεί, και πότε με τους στίχους που κάθε άλλο παρά τυχαίοι είναι. Μια χαρά κοινωνική κριτική κάνει. Σίγουρα ο σκοπός της δεν είναι να σε διασκεδάσει.
Ίσως ο σκοπός του The Collective σαν album
είναι να σε κάνει να αποσυνδεθείς γενικά από όλα και να κοιτάξεις γύρω σου. Να δεις τι και πόσο έχει αλλάξει από την τελευταία φορά που κοίταξες πραγματικά. Απίστευτα διαυγής, χρησιμοποιεί το ρυθμό του τώρα για να είναι σχετική, και σε παίρνει από το χέρι για να σου δείξει άλλα πράγματα που θέλει να σου πει. Και ίσως έτσι καθορίζει την τάση ενώ αρχικά σου δίνει την εντύπωση πως την ακολουθεί.
Και να σκεφτείτε πως δεν είναι ΚΑΘΟΛΟΥ το άκουσμά μου. Αλλά όχι απλά παραδέχομαι, υποκλίνομαι. Είμαι σίγουρος πως θα βρει πολλούς που δεν θα γουστάρουν, όμως δώστε σε αυτό το album λίγο καιρό να το χωνέψετε και θα δείτε τη σπουδαιότητά του. Μπορεί όλα τα κομμάτια του The Collective να μην έχουν την ίδια δύναμη. Όμως το κάθε ένα έχει κάτι να πει. Σε ένα μουσικό τοπίο ομιχλώδες και ανούσιο, το The Collective λειτουργεί σαν φάρος για να μην τρακάρουμε στα βράχια. Ξέρω το φιλοσόφησα πολύ, αλλά μιλάμε για ένα από τα λίγα φιλοσοφημένα album που έχουν έρθει στα αυτιά μου τελευταία.
Στα πλαίσια του επιλόγου για ένα από τα πιο επιτυχημένα φεστιβάλ που έχουν πραγματοποιηθεί στη μεγαλόνησο και πατρίδα μου, κυκλοφόρησε ένα Documentary στο λογαριασμό του φεστιβάλ στο Youtube. Το Documentary περιγράφει ακριβώς το τι συνέβη πέρσι στο φεστιβάλ. Μπορείτε να παρακολουθήσετε το documentary στο παρακάτω link:
Μπορείτε επίσης να ανατρέξετε να διαβάσετε το report μας στον παρακάτω σύνδεσμο. Όπως και να διαβάσετε για το τι θα συμβεί στο επόμενο.
Οι Hardraw μας έρχονται από την μεγαλόνησο Κύπρο και παίζουν παραδοσιακό επικό heavy metal. Αυτόν τον καιρό κυκλοφορούν μέσω της Pitch Black Records το νέο τους άλμπουμ που φέρει τον τίτλο “Abyss of mankind”. Έχουν παλαιότερα κυκλοφορήσει το πολύ καλό “Night of the wolf”. Ουσιαστικά το νέο τους άλμπουμ είναι το δεύτερο.
Hardraw-Abyss of mankind
Το άλμπουμ ξεκινάει δυναμικά με το “The cry of Persaina” και καταλαβαίνουμε αμέσως ότι έχουμε να κάνουμε με μουσική κατευθείαν από τις “ρίζες” της μπάντας. Στην ίδια φάση το “Hunter x hunted” με υπέροχα φωνητικά του Τζίμη Μαυρομμάτη να σε κερδίζουν κατευθείαν. Πραγματικά πιο κατάλληλος performer για την μουσική τους δεν μπορούσε να βρεθεί. Το “Crime reborn” είναι ένα επικότατο κομμάτι με σπουδαία κιθαριστική δουλειά και όμορφο refrain. Στα θετικά του άλμπουμ έχουμε ότι όλες οι συνθέσεις ξεπερνάνε τα πέντε λεπτά σε διάρκεια. Το ομώνυμο κομμάτι ανεβάζει ταχύτητες με τα καλπάζοντα drums του Βαγγέλη Μουτάφη. Ποιοτικό επικό heavy metal στα καλύτερα του μέχρι τώρα.
Ανεβαίνουν τα γκάζια στο “The Path”, το κομμάτι σαρώνει με κιθάρες “ξυράφια” και επιθετικά drums. Το “Crimson lake” είναι μια πανέμορφη σύνθεση που θα μπορούσε να ήταν σε οποιοδήποτε δίσκο των Manilla Road. Ξεκινάει μπαλάντα και ξεσπάει μετά με ριφφάρες. Πολύ καλό κομμάτι. Μέχρι τώρα το skip δεν έχει πατηθεί. Το δεύτερο αγαπημένο μου κομμάτι από το άλμπουμ είναι το “Second coming”, επιθετικά riffs και οργισμένα επικά φωνητικά. Εξαιρετική σύνθεση με ωραίες δισολίες. Το τελευταίο κομμάτι είναι αφιερωμένο στον Mark “The Shark” Shelton, φέρει τον τίτλο “The riddle discipline”. Συμμετέχουν οι Harry Conklin (Titan Force, Satan’s Host, Jag Panzer, Cloven Hoof) και Gianni Nepi (Dark Quarterer) και αυτό δίνει ακόμα περισσότερους πόντους στη σύνθεση.
Την παραγωγή, μίξη και το mastering την επιμελήθηκε ο κιθαρίστας της μπάντας Νικόλας “Spirtz” Μουτάφης στα Steel Fortress Studio. Το artwork είναι δουλειά του Κώστα Τσιάκου και ταιριάζει “γάντι” στο όλο θέμα.
Η νέα δουλειά των Hardraw είναι για τους fan της Αμερικάνικης US heavy metal σχολής. Μέσα θα βρείτε πολλές επιρροές από Manilla Road, Liege Lord, Omen, Brocas Helm, Heavy Load, Angel Witch και Medieval Steel. Το “Abyss of mankind” θα κυκλοφορήσει επίσημα από την Pitch Black Records στις 5 Απριλίου 2024. Οι Hardraw θα παρουσιάσουν το άλμπουμ τους στο διήμερο Open The Gates II Festival που θα λάβει χώρα στο Downtown live στη Λευκωσία στις 5-6 Απριλίου 2024. Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στην agenda μας.
Όποιος κάνει την κίνηση να ακούσει τον νέο δίσκο του Bruce Dickinson και της προσωπικής του μπάντας θα πρέπει να αφήσει πίσω τα άλμπουμ που αγάπησε. Μιλάμε για τα “Accident of birth“, “The Chemical wedding” και “Tyranny of souls“. Είναι αριστουργήματα και δεν μπορούν να επαναληφθούν ούτε από τους ίδιους, μιλάω για τον Roy Z και τον κορυφαίο frontman των Iron Maiden.
Το “The Mandrake Project” είναι ένα άλμπουμ πολυετούς δουλειάς
Ας το δούμε ως ένα τελείως ξεχωριστό κεφάλαιο για τον Bruce Dickinson.
To “The Mandrake Project” είναι ένα άλμπουμ πολυετούς δουλειάς. Διαθέτει μέσα κομμάτια που μπορείς να ακούσεις κατ’επανάληψη όπως είναι το “Afterglow of Ragnarok“. Το συγκεκριμένο όταν έκανε την εμφάνιση του, το λάτρεψα. Τρομερή ερμηνεία από τον Βρασίδα, ελκυστική ατμόσφαιρα και εξαιρετικά riffs από τον Roy Z. Πιασαρικό κομμάτι και ότι πρέπει για εναρκτήριο.
Μου άρεσε πολύ το “Many doors to hell“, πολύ έξυπνη χρήση των πλήκτρων και ο Bruce το κάνει δικό του το κομμάτι με την υπέροχη ερμηνεία του. Αξιόλογη κιθαριστική δουλειά από τον Roy Z που χαρακτηρίζεται περισσότερο από τις Hard rock φόρμες του. Η συνέχεια θα σας φέρει στο νου τις 70’s καταβολές του μεγάλου frontman, το “Rain on the graves” έχει πολλές αλλαγές σε όλη την διάρκεια του και με αρκετά blues στοιχεία από τον Roy Z που μαζί με τα “Jon Lord” πλήκτρα φτιάχνουν μια πολύ όμορφη ατμόσφαιρα.
Στο “Ressurection men“
λατρεύω την έναρξη του, σε παρασύρει σε έναν τρελό ρυθμό. Να δείτε την θεάρα Tanya O’Callaghan να οργιάζει live σε αυτό το κομμάτι και τίποτα άλλο. Αφήστε που μου έφερε στο νου Clutch, Kyuss και Killing Joke σε κάποια φάση. Ούτως ή άλλως, πάντα ο Βρασίδας ήταν πιο περιπετειώδης στον συνθετικό τομέα στη solo καριέρα του. Δεν έμπαινε σε “καλούπια” και έλεγε ότι ήθελε καλώς ή κακώς.
Το “Fingers in the wounds” είναι ένα όμορφο, λυρικό και μελαγχολικό κομμάτι. Θα μπορούσε πολύ εύκολα να βρίσκεται στην περίοδο των τριών πρώτων δίσκων των Iron Maiden. Οι ανατολίτικες μελωδίες είναι συναρπαστικές και κάνουν ένα κομμάτι φαινομενικά απλοϊκό, πλούσιο. Στο “Book of souls” υπάρχει το “If eternity should fail” το οποίο είναι σύνθεση του Bruce Dickinson, το οποίο προστέθηκε στην 16η δουλειά των Iron Maiden. Το “Eternity has failed” είναι η ίδια σύνθεση με πιο progressive αισθητική. Το “Mistress of mercy” έχει κάποια πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία μέσα. Έχουμε αρκετά groovy riffs και επιτέλους solo που σου θυμίζουν κάτι από τα παλιά από τον Roy Z. Ένα αρκετά up tempo κομμάτι για το σύνολο του δίσκου που μου άρεσε αρκετά.
Bruce Dickinson band
Η μπαλάντα “Face in the mirror” είναι ένα διάλειμμα που χρειαζόταν στα μέσα του δίσκου, μιας και βρίσκεται μεταξύ δυο αρκετά δυνατών συνθέσεων. Το “Shadow of the gods” θεωρώ ότι είναι το πιο αγαπημένο μου κομμάτι από την νέα προσωπική δουλειά του Bruce Dickinson. Η ατμόσφαιρα στην αρχή του κομματιού σε συνεπαίρνει, ο Bruce το πάει το κομμάτι στα ύψη σε ποιότητα. Στη μέση της σύνθεσης μπαίνουν riffs που θα σας φέρουν στο νου τους Black Sabbath της εποχής του Dio και στο τέλος σε πάει σε prog φάσεις. Πραγματικά μακράν το αγαπημένο μου κομμάτι από το “The Mandrake Project“.
Ο επίλογος του άλμπουμ
φέρει το όνομα “Sonata(Immortal beloved)“. Ένα κομμάτι που σου κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον καθ’όλη την διάρκεια του. Θα το χαρακτήριζα σκοτεινό, ταξιδιάρικο και ξεκάθαρα παιχνιδιάρικο κομμάτι στον τρόπο που ερμηνεύει ο Βρασίδας. Πραγματικά, επιβλητική ατμόσφαιρα που δίνει το ιδανικό τέλος για το “The Mandrake Project”, της έβδομης δουλειάς του Bruce Dickinson.
Bruce Dickinson
Ανέφερα στην αρχή ότι δεν θα ασχοληθώ συγκρίνοντας αυτή την δουλειά με παλαιότερες. Αδικεί τον όλο κόπο που έχει δαπανηθεί για να κυκλοφορήσει αυτό το έργο. Στο κάτω κάτω της γραφής, τόσο ο Bruce όσο και ο Roy Z έχουν αλλάξει στον τρόπο που συνθέτουν και πως αντιλαμβάνονται κάποια πράγματα.
Ας πάψει αυτή η παρελθοντολαγνεία σχετικά με προηγούμενες δουλειές.
Από την άλλη έχει αλλάξει και η μουσική βιομηχανία στη σκληρή μουσική. Καμία σχέση το 2005 που κυκλοφόρησε το “Tyranny of souls” με το 2024 που ήρθε στο φως το “The Mandrake project“. Και μην αρχίσουμε τα σχόλια μα το “The Chemical wedding” είχε αυτό και αυτό. Ναι εντάξει, όμως το “The Chemical wedding” είχε και τον εκπληκτικό Adrian Smith να βγάζει τα καλύτερα riffs από την εποχή του “Seventh son of a seventh son“. Ας πάψει αυτή η παρελθοντολαγνεία σχετικά με προηγούμενες δουλειές. Έχει καταντήσει αηδία.
Πραγματικά ένα πολύ καλό άλμπουμ που εμένα με “κέρδισε”.
Το “The Mandrake project” είναι ένα σύγχρονος HEAVY METAL δίσκος με συνθέσεις που η καθεμιά έχει την δική της “ταυτότητα”. Ο Bruce Dickinson ακόμα και συνθέσεις όπως το “Rain on the graves” που φαντάζουν μέτριες, τις εξυψώνει σε ποιότητα. Το έβδομο άλμπουμ του Βρασίδα είναι ένα υπέροχο ταξίδι. Πραγματικά ένα πολύ καλό άλμπουμ που εμένα με “κέρδισε”.
Το Brutal Assault Metal Festival συνεχίζει ακάθεκτο να προσθέτει νέα ονόματα, είναι ένα από τα μεγαλύτερα και καλύτερα extreme metal festival στην Ευρώπη. Δίχως καμιά αμφιβολία περιμέναμε κι άλλες μπάντες από διάφορα είδη.
ForbiddenHeathen
Πάμε για Thrash Metal από την Καλιφόρνια. Πολύ αγαπημένη μπάντα οι Forbidden, στην ιστορία έχουν μείνει τα “Forbidden evil” και “Twisted into form”. Μάλιστα πριν 14 χρόνια κυκλοφόρησαν ένα εξαιρετικό άλμπουμ, το “Omega wave”. Θα χαρούμε πολύ να τους δούμε. Από την ίδια πολιτεία μας έρχονται οι Heathen οι οποίοι και αυτοί αποτελούν μεγάλη αδυναμία μου. Πολύ συχνά βάζω να “τρέξουν” τα θρυλικά τρία πρώτα άλμπουμ τους. Μιλάμε φυσικά για τα “Breaking the silence”, “Victims of deception” και “The evolution of chaos”. Τεράστια μπάντα.
HiraxExumer
Την Thrash metal Αμερικάνικη τριπλετα συμπληρώνουν οι Hirax, οι οποίοι έχω μάθει ότι σπέρνουν live. Ανατρέξτε στη δισκογραφία τους, έχουν κυκλοφορήσει “διαμαντάκια”. Μαζί τους οι Γερμανοί Exumer συμπληρώνουν την Thrash metal τετράδα. Πριν πέντε χρόνια κυκλοφόρησαν ένα εκπληκτικό άλμπουμ αγνού thrash metal, το “Hostile defiance”. Να τσεκάρετε και τα πρώτα, τρομερές δουλειές.
BaronessDopelord
Αγαπάμε Stoner. Το “Stone” των Baroness μας άφησε κάτι παραπάνω από ικανοποιημένους. Μπορεί να για μένα τα “Purple” και “Gold and grey” να είναι οι προσωπικές μου αδυναμίες, όμως το “Stone” ήταν για αρκετό καιρό “κόλλημα”. Επισκέπτονται το φρούριο λοιπόν. Μαζί με τους Αμερικάνους από την Georgia, έρχονται και τα γειτονάκια, οι Πολωνοί Dopelord. Έχουν κυκλοφορήσει πέντε εξαιρετικούς δίσκους αγνού stoner/doom metal. Το τελευταίο τους άλμπουμ, “Songs for Satan” ήταν από τα καλύτερα του είδους για το 2023.
GaupaThe Obsessed
Τι τεράστια δισκάρα ήταν το “Myriad” πριν δυο χρόνια από τους Σουηδούς Gaupa, πραγματικά τρελό κόλλημα. Πιστοί σε ότι δημιούργησαν στα πρώτα δυο άλμπουμ, δεν παρεκκλίνουν χιλιοστό από την ποιότητα του ψυχεδελικού stoner/doom metal που μας πρόσφεραν. Δεν ξέρω τι λέτε, όμως εγώ θα βρεθώ στις πρώτες σειρές για τους The Obsessed του Wino. Είμαι σίγουρος ότι δεν θα απογοητεύσει κανέναν. Δεν χρειάζεται να μιλήσω για την δισκογραφία τους. Δεν χρειάζεται να αναφέρω τα αυτονόητα. Μπάντα που κυριαρχεί στο είδος.
Cult of FireBohemian Philarmonic Orchestra of Prague
Είμαι φανατικός του “Moksha” των Cult of Fire. Μπορώ να το ακούω όλη μέρα και σε διαλείμματα να βάζω τα δύο πρώτα τους. Οι Τσέχοι Black Metallers ετοιμάζουν ένα εκπληκτικό show μαζί με την Bohemian Symphony Orchestra της Πράγας ως tribute στον Bedrich Smetana.
Bedrich Smetana
Ο Bedrich Smetana είναι από τους μεγαλύτερους συνθέτες κλασσικής μουσικής της Δημοκρατίας της Τσεχίας. Φέτος Συμπληρώνονται 200 χρόνια από την γέννηση του. Θα υπάρχει νέα μουσική από τους Cult of Fire επηρεασμένη από τις συνθέσεις του Smetana.Θα είναι από τα πιο θεαματικά events του Φεστιβάλ σίγουρα.
PestilenceGorod
Ποιος δεν θυμάται τα τέσσερα πρώτα άλμπουμ των Ολλανδών Death Metallers Pestilence? Εγώ πάντως τα θυμάμαι πολύ καλά! Θα επισκεφθούν του φρούριο και είμαι σίγουρος ότι θα παραδώσουν μαθήματα Ευρωπαϊκού Death Metal. Την ίδια στιγμή ανακοινώθηκαν και οι Gorod. Οι εκπληκτικοί αυτοί Γάλλοι έχουν κυκλοφορήσει έπη Progressive Death Metal, τσεκάρετε σίγουρα τα “Neurotripsicks” και “Leading vision”.
DiskordKronos
Το “Degenerations” των Diskord άφησε πολλούς με το στόμα ανοικτό, πραγματικά φανταστικό Death Metal από το Όσλο της Νορβηγίας. Ψάξτε και τα “Doomscapes” και “Dystopics”. Οι Γάλλοι Kronos, για τους οποίους έχουμε καιρό να ακούσουμε κάτι νέο, μας έρχονται στο φρούριο. Αξίζει να ψάξετε τα τέσσερα άλμπουμ που έχουν κυκλοφορήσει, αν είστε λάτρεις του old school Death Metal.
Αυτά τα νέα από το φρούριο του Josevof, περισσότερα σε λίγο καιρό πάλι.
Οι Αμερικανοί Wayfarer έρχονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα και μαζί τους παίζουν οι Aetherian! Την Τρίτη 4 Ιουνίου 2024 δεν πρέπει να λείψει κανένας από το θρυλικό υπόγειο των Εξαρχείων!
Ίσως από τα νεότερα group που κυριαρχούν στη σκηνή, με μόλις 10 χρόνια παρουσίας αλλά και 5 αψεγάδιαστους δίσκους, οι Wayfarer θα εμφανιστούν ζωντανά για πρώτη φορά μπροστά στο Αθηναϊκό κοινό και μαζί τους θα βρίσκονται οι εκπληκτικοί Aetherian!
Παίζουν black metal στο Colorando;
Άλλοι όχι, αλλά οι Wayfarer ΝΑΙ και το κάνουν συνδυάζοντας τον αυθεντικό ήχο τους με την αμερικάνικη παράδοση και την gothic αισθητική. Κάθε άλμπουμ τους κερδίζει ολοένα και περισσότερους οπαδούς… Η τελευταία τους δισκογραφική δουλειά, “American Gothic” κυκλοφόρησε μέσω της Century Media, τον Οκτώβριο του 2023. Πολύ γρήγορα βρέθηκε στις top προτιμήσεις της χρονιάς των διάφορων μέσων αλλά και των οπαδών.
Ο πρώτος σταθμός της ευρωπαϊκής περιοδείας τους, θα είναι η Αθήνα και νομίζω ότι πρόκειται για ένα live που δεν πρέπει να χάσουμε!
Με έναν εξαιρετικό δίσκο “At Storm’s Edge” που κατέκτησε διθυραμβικές κριτικές από ελληνικό και ξένο μουσικό τύπο αλλά και την μοναδική σκηνική τους παρουσία θα μας κάνουν πάλι να παραμιλάμε… Σε λίγους μήνες η μπάντα θα εμφανιστεί στο Summer Breeze Festival, σε συνέχεια της επιτυχημένης περσινής ευρωπαϊκής περιοδείας τους δίπλα στους θρυλικούς Vader και τους ευχόμαστε κάθε επιτυχία!
Στις 02/03 στο Fuzz ζήσαμε μια μοναδική βραδιά με τον Uli Jon Roth.
Tο Σάββατο έξω από το Fuzz είμαστε στο 2024… μέσα στο Fuzz τηλεμεταφερθήκαμε έτσι απλά στα 70’s.
Το event άνοιξαν οι SOUNDTRUCK.
Πρώτη φορά που έβλεπα αυτήν την παρέα στην σκηνή και νομίζω ότι ήταν το ιδανικό ξεκίνημα. Groove κιθαριστικά riff, ωραία solo, ωραίες ερμηνείες, πολύ ενέργεια, σε καθήλωναν και σε έβαζαν σε mood να κουνηθείς αβίαστα, ρουφώντας την rock-ια τους.
Θα ήθελα πάρα πολύ να τους δω και πάλι live.
Uli Jon Roth
Ήρθε η ώρα να υποδεχθούμε στην σκηνή μια μουσική φιγούρα που σε πολλούς από εμάς, της γενιάς μου κυρίως, καθόρισε τον μουσικό μας προσδιορισμό και μας έμπασε στον σκληρό ήχο, φυσικά κάτω από το όνομα SCORPIONS.
SCORPIONS εποχή 70’s και ήταν μια πολύ ωραία ευκαιρία να απολαύσουμε τραγουδάρες που δεν έχουμε την δυνατότητα να ακούσουμε live. O Uli είναι ο τύπος που διδάσκει, πως ό,τι θες να κάνεις στην ζωή σου πρέπει να το θες όσο τίποτε άλλο και παρόλο την ηλικία του, η όψη του σου έδειχνε ότι βλέπαμε ένα άνθρωπο νέο, έναν άνθρωπο να λάμπει μέσα στα χαϊμαλιά του, την φαντεζί κιθάρα του, να χαμογελάει και να σολάρει ασταμάτητα.
Απο πού να το πιάσω και που να το αφήσω, σε ότι έχει να κάνει με την επιλογή των τραγουδιών. Ξεκινήσαμε με “All Night Long”, με το riff και τα solo να μας παίρνουν εκκωφαντικά το κρανίο. Μουσική έκρηξη που συνεχίστηκε δυναμικά και έκλεισε το πρώτο της πρόγραμμα με το “Polar Nights”… Στην συνέχεια πήρε την σκυτάλη το “Dont Tell The Wind” για να μας ταξιδέψει, ένα από τα τραγούδια της βραδιάς που δεν ανήκουν στους SCORPIONS.
Όμως επανήλθαμε δυναμικά με την κομματάρα “We ‘ll Burn The Sky” που ξεσήκωσε το Fuzz, για να ακολουθήσει ένα σερι με ύμνους. Το “In Trance”, το “Sails Of Charon”, το “Pictured Life” απογείωσαν την βραδιά μας.
Uli Jon Roth @ Fuzz, photo by Elena Vasilaki
Ειλικρινά το ότι βρέθηκα το Σάββατο στις 02.03.2024 στο Fuzz με κάνει να νιώθω πολύ τυχερός για αυτο που είδα, άκουσα και ένιωσα. Η υπέροχη αυτή τηλεμεταφορά στα 70’s έκλεισε με ακόμη μια υπέροχη διασκευή σε μια σύνθεση του Bob Dylan και το μοναδικό “Yellow Raven”.
Cradle of Filth @ Fuzz Club, photo by Sofia Theodorou
Η ανυπομονησία για τη επιστροφή των Cradle of Filth στην Ελλάδα, μετά το Release Festival του 2022 ήταν μεγάλη. Δυστυχώς αποδείχθηκε και επεισοδιακή καθώς οι πολύωρες καθυστερήσεις στα ελληνοτουρκικά σύνορα αλλά και μια βλάβη στο λεωφορείο τους δεν τους άφησαν εν τέλει να φτάσουν εγκαίρως στην συμπρωτεύουσα για το προγραμματισμένο live τους.
Η συναυλία της Κυριακής 3/3/24 στην Αθήνα έγινε κανονικά και καταφέραμε να αποθεώσουμε τον Dani και την παρέα του αλλά και όλα τα support acts από νωρίς.
DRIFT
Οι DRIFT ήταν η τελευταία προσθήκη στο line up της περιοδείας των Cradle of Filth. Για μισή ώρα περίπου ανέβασαν τη διάθεση του κοινού. Παρόλο που το Fuzz δεν είχε πολύ κόσμο εκείνη την ώρα, όσοι ήμασταν είχαμε ήδη μαγνητιστεί απο την σκηνική τους παρουσία.
Υποτίθεται ότι παίζουν industrial rock αλλά δεν ήταν και τόσο rock, είχε πολλά new metal στοιχεία. Σπουδαία η σκηνική τους παρουσία με τις φουτουριστικές στολές τους και την μαύρη μπογιά να καλύπτει κάθε ίντσα δέρματος.
Δεν μπορώ να πω ότι οι συνθέσεις τους είχαν κάτι το ξεχωριστό, να σου μείνει δηλαδή και μετά το πέρας της συναυλίας. H διασκευή του “Stranded” των Gojira ήταν πολύ καλή και νομίζω ότι άρεσε στον κόσμο που είχε ήδη μαζευτεί! Οι DRIFT ήταν μια αρκετά καλή μπάντα για ζέσταμα. Είχε πολύ κέφι και διάθεση και την μετέφερε χωρίς πολύ κόπο στο κοινό. Ο κιθαρίστας του οποίου τα ράστα ξεπρόβαλαν σα λουλούδι πάνω από την full-face μάσκα του εισέπραξε το μεγαλύτερο χειροκρότημα!
Drift @ Fuzz Live Music Club, photo by Yiannis Dolas
Ευχαριστούμε πολύ τον Γιάννη Δόλα (Rockpages.gr) για την φωτογραφία που μας παραχώρησε!
Sick ‘N’ Beautiful
Επόμενοι ήταν οι Sick ‘n’ Beautiful από την γειτονική Ιταλία. Ο χώρος είχε ήδη γεμίσει αρκετά και φυσικά έκανε το έργο της μπάντας λιγάκι πιο εύκολο καθώς το κοινό ανταποκρινόταν πιο γρήγορα… Alternative metal με πολλά industrial, ΕΒΜ, Cybergoth στοιχεία και ολίγο Rob Zombie! Η χαρά των φωτογράφων τα παιχνίδια με τα πράσινα φώτα και τα lazer beams…
Απο εκεί που καθόμουν δεν άκουγα σχεδόν καθόλου την φωνή της τραγουδίστριας και γενικότερα ο ήχος ήταν περισσότερο “βαβούρα”. Η τραγουδίστρια και η ντράμερ νομίζω ότι τράβηξαν περισσότερο τα βλέμματα και λογικό είναι. Η μια με το πράσινο φωσφόριζε μπούστο της η άλλη με το πραγματικά πληθωρικό μπούστο της. Εξαιρετική ντράμερ, τα έσπαγε, φυσικά και πιστεύω ότι είναι το καλύτερο asset της μπάντας.
Προσωπικά οι DRIFT μου άρεσαν περισσότερο κι αν μου δοθεί ξανά η ευκαιρία να δω τους Αμερικανούς θα το κάνω με ευχαρίστηση!!!
Οι Sick ‘n’ Beautiful φαίνεται να εστιάζουν πολύ περισσότερο στην εικόνα τους παρά τη μουσική τους, αν και δεν είναι απαραίτητα κακό αυτό.
Στα χιλιόμετρα που έχουμε γράψει πήγαινε-έλα στα διάφορα venues, στον ιδρώτα που έχουμε αφήσει στα pits και στο ξύλο που έχουμε φάει μέσα σε moshpits είμαστε κι εμείς που εστιάζουμε παραπάνω στον ήχο, τη σύνθεση κι όχι τόσο την εικόνα…
Wednesday 13
Και ήρθε η ώρα που περίμενα τόσο καιρό!!! Να δω ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ το μουρλοκομείο Wednesday 13 επί σκηνής!
Wednesday13 @Fuzz Club, photo by Sofia Theodorou
Εμείς που είχαμε σκίσει δισκογραφία Murderdolls πραγματικά δεν περιμέναμε ποτέ ότι θα ακούγαμε LIVE αυτά τα τραγούδια 20 χρόνια μετά. Πείτε το μνεία στους Joey Jordison και Ben Graves οι Wednesday 13 μας ταξίδεψαν πίσω στον χρόνο!
Έναρξη με “Chapel of Blood”
και κανείς δε μπορούσε να φανταστεί το ντελίριο που θα ακολουθούσε… 50 λεπτά horror punk με έναν frontman που δεν σταμάτησε λεπτό να χτυπιέται και να οργώνει τη σκηνή απ’ άκρη σ’ άκρη! Ειδικά στο “197666” κανένα κεφάλι δεν έμεινε ακούνητο, ακόμα και οι ως τότε ‘ουδέτεροι’ θεατές κουνήθηκαν!
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΣ frontman Wednesday13 (Joseph Michael Poole). Μουσικοί που στήριζαν 100% τον frontman τους, setlist ΜΠΟΜΠΑ και στο τέλος δεν υπήρχε κανένας μέσα στο Fuzz που να μην γκάριζε “I Love to Say F U C K“.
Το setlist βασίστηκε αποκλειστικά σε κομμάτια των Murderdolls. Aκούσαμε όμως και 4 κομμάτια από Frankenstein Drag Queens from Planet 13 καθώς και διασκευάρα του “White Wedding” (Billy Idol).
See me in the headlines Manipulate your simple minds So put your hands up and praise I’m your god and you’re my slave
And people hate me, cause I’m better than you And people hate me And that’s the motherfucking truth People hate me and you can all fuck off I’m perfect, pissed off, beautiful, I’m God
Και ξεθάψαμε κάτι σκελετούς από Misfits πασπαλισμένους με Faster Pussycat και πιστέψτε με μας άρεσε!!
Η συμμετοχή του κόσμου ήταν πολύ θερμή και πιστεύω ότι είχαν έρθει αρκετοί για να δούν αυτή τη μπάντα! Όταν στο τέλος της εμφάνισης είπε “see you next year” κάτι σκίρτησε μέσα μου!! Μεταξύ μας ήθελα να τσιρίξω σα Ρουβίτσα, αλλά συγκρατήθηκα… Αν τηρήσει την υπόσχεσή του και έρθει ως headliner, θα μας βρει και πάλι μπροστά του!
Cradle of Filth
Για πότε πέρασε η ώρα και το crew άρχισε να φτιάχνει την σκηνή για τους Cradle of Filth ούτε που κατάλαβα!
Έναρξη με “Existential Terror” από τον τελευταίο δίσκο του συγκροτήματος και ο Dani πέταξε το μαύρο σάβανο, το οποίο σκέπαζε το σώμα του και η συναυλία ξεκίνησε δυναμικά! Άλλη μια φορά που βλέπουμε τον Dani κεφάτο, να οργώνει την σκηνή, να “χορεύει” σαν μποξέρ που ζεσταίνει τις γροθιές του πριν βγει στο ρινγκ!
Ο ήχος τους κινήθηκε σε καλά επίπεδα
αν και στην αρχή αντιμετώπισαν κάποια μικροπροβλήματα. Πολύ προσεκτικά επιλεγμένο setlist που κατά τη γνώμη μου δεν έκανε “κοιλιά” και κατάφεραν να παίξουν κάτι απ’ όλες τις περιόδους των Cradle of Filth. Ακόμα κι από το ντεμπούτο τους “Principle of Evil Made Flesh” που έκλεισε φέτος 30 χρόνια! Ο Dani αφιέρωσε το “Born in a Burial Gown” (από το “Bitter Suites to Succubi”, 2001) στα αδέλφια τους, οπως τους είπε χαρακτηριστικά, Rotting Christ!
Ακούσαμε ζωντανά για πρώτη φορά και το “She Is a Fire” που το δεχθήκαμε με ενθουσιασμό… αλλά ο χαμός που έγινε στο άκουσμα των “Crawling King Chaos” και “Nymphetamine (Fix)” δεν υπήρχε! Σε αυτό το σημείο να αναφέρω ότι η Zoe Marie ήταν εξαιρετική, απέδωσε και φωνητικά αλλά και με τα πλήκτρα της!
Το setlist είχε και το “Cruelty And The Beast” από το “Cruelty Brought Thee Orchids” ενώ περιμέναμε το πιο συνηθισμένο στα live τους “Bathory Aria”. Μα τι έκπληξη ήταν αυτή! Λίγο πριν το κλείσιμο η εισαγωγή του “Her Ghost in the Fog” μας φέρνει ένα βήμα πριν την παραφροσύνη… Μα, γίνεται συναυλία χωρίς αυτό; Κλείσιμο με το επικό “From the Cradle to Enslave” και ψάχνω λέξεις στο λεξικό που να μην έχω χρησιμοποιήσει για να περιγράψω τα συναισθήματα, το feeling που λένε στο χωριό μου.
Αγαπάμε τους Cradle of Filth
γιατί καταφέρνουν πάντα να ξεχωρίζουν από τον σωρό. Ο Dani είναι περιπτωσάρα. Ένας φοβερά εύστροφος και ευέλικτος καλλιτέχνης που δίνει ιδιαίτερη σημασία και βαρύτητα στις συνθέσεις του συγκροτήματος. Πλαισιώνεται δε από εξίσου στιβαρούς μουσικούς που κρατάνε την ισορροπία.
Credits
Ευχαριστούμε πολύ την Made of Stone Productions για την πρόσκληση. Ένα μεγάλο μπράβο για όλες τις προσπάθειες που κατέβαλε για να γίνει η συναυλία στην Αθήνα αλλά και τις προσπάθειες που κάνει ήδη για να βρεθεί νέα ημερομηνία για την Θεσσαλονίκη!
Exilium Noctis | Golden R. Festival, Day 1 | afternoiz.gr | photo by Elena Vasilaki
Οι αγαπημένοι και πολύ ταλαντούχοι Βολιώτες Exilium Noctis επιστρέφουν πολύ δυναμικά το 2024 και σήμερα μας παρουσίασαν το νέο τους single “God’s Demise“.
Είναι το πρώτο single από το επερχόμενο νέο τους album!
Πριν από λίγες ημέρες είχαν αποκαλύψει και το εξώφυλλο του single, το οποίο κυκλοφόρησε σήμερα σε όλες τις πλατφόρμες streaming!
Το όραμά της αποτυπώνει τέλεια την ουσία της μουσικής μας και τη σκοτεινή ενέργεια πίσω από το “God’s Demise”.
Το προηγούμενο album τους “Fragments of Apocalypse” (2022) κατεβαίνει αμάσητο, για πρωινό. Όσες φορές κι αν τους δεις live καταφέρνουν πάντα να δώσουν κάτι παραπάνω από την προηγούμενη φορά! Αναμένουμε με ανυπομονησία τα νέα τους τραγούδια, τα οποία αν κρίνω από το νέο single θα είναι πιο σκοτεινά και πιο μελωδικά!
Exilium Noctis (new era), Photo by Giorgos Bega
Το afternoiz.gr μου έδωσε την ευκαιρία να τους απολαύσω live τόσο την πρώτη ημέρα του Golden R. Festival 2023 αλλά και μερικές εβδομάδες μετά, στο επικό live των AKHLYSστο Temple.
Για να μάθεις περισσότερα μπορείς να διαβάσεις ΕΔΩ την συνέντευξη που μας είχαν παραχωρήσει – αν και νομίζω ότι πολύ σύντομα θα τους φιλοξενήσουμε ξανά!
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies. Υπάρχει προσδιορισμός και αποθήκευση δεδομένων. Πληροφορίες σχετικά με την επεξεργασία δεδομένων και τη δυνατότητα άρνησης αυτής περιλαμβάνονται στην πολιτική απορρήτου.
