Οι Bongzilla, ένα από τα πιο δυνατά και επιδραστικά συγκροτήματα της αμερικανικής σκηνής, επιστρέφουν στην Ελλάδα για δύο αξέχαστες συναυλίες.
Δύο χρόνια μετά τη δισκογραφική επιστροφή τους και το πολύ καλό “We& edsconsin”, οι sludge metallers από το Wisconsin επέστρεψαν με το ακόμα πιο μαστουρωμένο “Dab City”, που
κυκλοφόρησε ξανά μέσω του θρυλικού label Heavy Psych Sounds.
Στα πλαίσια προώθησης του νέου album και της Ευρωπαϊκής περιοδείας που πρόκειται να πραγματοποιήσουν την άνοιξη του 2024, το συγκρότημα θα βρεθεί στην Αθήνα στις 30 Απριλίου και στη Θεσσαλονίκη στις 1 Μαΐου, υποσχόμενοι μια βραδιά γεμάτη απόλυτη ψυχεδέλεια και doom metal εκρήξεις.
Αν έπρεπε να ορίσουμε τα μουσικά θεμέλια του stoner, τότε οι Bongzilla θα ήταν ασυζητητί ένας από τους βασικότερους πυλώνες αυτού του οικοδομήματος. Κομμάτια όπως το “Amerijuanican”,
το “Stonesphere”, το “666lb. Bongsession”, το “Gateway”, το “Sacred Smoke”, ανήκουν ήδη στο βουνό της stoner/sludge ιστορίας. Groovα, λάσπη, σάπια φωνητικά, χαμηλοκουρδισμένες
κιθάρες, rhythm section που κάνει τα πάντα να τρίζουν είναι τα κύρια χαρακτηριστικά των Bongzilla.
Με την ιδιαίτερη σκηνική τους παρουσία και την ανεπανάληπτη ενέργεια που εκπέμπουν, υπόσχονται να μεταμορφώσουν τη σκηνή και να αφήσουν το κοινό με ανεξίτηλες εντυπώσεις.
Οι Bongzilla, ένα από τα πιο δυνατά και επιδραστικά συγκροτήματα της αμερικανικής σκηνής, επιστρέφουν στην Ελλάδα για δύο αξέχαστες συναυλίες.
Δύο χρόνια μετά τη δισκογραφική επιστροφή τους και το πολύ καλό “We& edsconsin”, οι sludge metallers από το Wisconsin επέστρεψαν με το ακόμα πιο μαστουρωμένο “Dab City”, που
κυκλοφόρησε ξανά μέσω του θρυλικού label Heavy Psych Sounds.
Στα πλαίσια προώθησης του νέου album και της Ευρωπαϊκής περιοδείας που πρόκειται να πραγματοποιήσουν την άνοιξη του 2024, το συγκρότημα θα βρεθεί στην Αθήνα στις 30 Απριλίου και στη Θεσσαλονίκη στις 1 Μαΐου, υποσχόμενοι μια βραδιά γεμάτη απόλυτη ψυχεδέλεια και doom metal εκρήξεις.
Αν έπρεπε να ορίσουμε τα μουσικά θεμέλια του stoner, τότε οι Bongzilla θα ήταν ασυζητητί ένας από τους βασικότερους πυλώνες αυτού του οικοδομήματος. Κομμάτια όπως το “Amerijuanican”,
το “Stonesphere”, το “666lb. Bongsession”, το “Gateway”, το “Sacred Smoke”, ανήκουν ήδη στο βουνό της stoner/sludge ιστορίας. Groovα, λάσπη, σάπια φωνητικά, χαμηλοκουρδισμένες
κιθάρες, rhythm section που κάνει τα πάντα να τρίζουν είναι τα κύρια χαρακτηριστικά των Bongzilla.
Με την ιδιαίτερη σκηνική τους παρουσία και την ανεπανάληπτη ενέργεια που εκπέμπουν, υπόσχονται να μεταμορφώσουν τη σκηνή και να αφήσουν το κοινό με ανεξίτηλες εντυπώσεις.
Η Ωραία Κοιμωμένη (Sleeping Beauty) του Πιοτρ Ίλιτς Τσαικόφσκι, 135 χρόνια μετά την πρώτη του πρεμιέρα έρχεται από την παραμυθένια Πράγα, το κλασικό, μπαλέτο που αγγίζει την αιωνιότητα!
Sleeping Beauty
Συμμετέχουν διάσημοι σολίστ από το Κρατικό Μπαλέτο του Βερολίνου, το Βαυαρικό Μπαλέτο του Μονάχου και το Εθνικό Μπαλέτο της.
Ουγγαρίας
ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ
ΑΙΘΟΥΣΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΤΡΙΑΝΤΗ
14-16 ΙΟΥΝΙΟΥ 2024
Η Ωραία Κοιμωμένη έρχεται στο Μέγαρο με την αυθεντική χορογραφία του Μαριούς Πετιπά. Εάν υπάρχει ένα μπαλέτο που θα μπορούσε να αγγίξει την αιωνιότητα, είναι η Ωραία Κοιμωμένη που γράφτηκε από τον Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι το 1889 και κατέχει ξεχωριστή θέση στην ιστορία του μπαλέτου, όχι μόνο ως ένα εξαιρετικό έργο, αλλά και ως η πρώτη μεγάλη επιτυχία του Τσαϊκόφσκι στη μουσική για μπαλέτο. Ο συνθέτης εμπότισε την παραμυθένια πλοκή με έντονα συναισθήματα, ενσωματώνοντας μια ανθρώπινη ιστορία μια ιστορία αθωότητας, που αγγίζει τα όρια του κινδύνου, εντέλει όμως σώζεται από την αγάπη.
Η πρεμιέρα του έργου δόθηκε στην Αγία Πετρούπολη στις 14 Ιανουαρίου 1890. Ήταν το πρώτο μπαλέτο που χόρεψε ο Ρούντολφ Νουρέγιεφ στη Δύση (1961), ο πρώτος ρόλος του Μπαλανσίν (στο περίφημο Θέατρο Μαριίνσκι), το έργο με το οποίο πρωτοεμφανίστηκε το Royal Ballet στις Ηνωμένες Πολιτείες
και το έργο με το οποίο ξανάρχισε τις παραστάσεις του το Royal Opera House στο Κόβεν Γκάρντεν του Λονδίνου το 1946, μετά τον B’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Το 1966 ο Νουρέγιεφ δίνει την δική του εκδοχή για την Σκάλα του Μιλάνου σε μια παράσταση όπου ήταν και πρωταγωνιστής στον ρόλο του πρίγκιπα Ντεζιρέ.
Το μπαλέτο
της Ωραίας Κοιμωμένης μας μεταφέρει σε μια άλλη εποχή και τόπο, σε μια χώρα όπου κατοικούν νεράιδες, πρίγκιπες και οι ιστορίες έχουν πάντα καλό τέλος. Όταν τα φώτα σβήσουν και η αυλαία σηκωθεί, η ιστορία της πανέμορφης πριγκίπισσας Αουρόρα ζωντανεύει, μέσα από έναν αψεγάδιαστο χορό, την ακαταμάχητη μουσική του Τσαϊκόφσκι, τα μαγευτικά κοστούμια και το σαγηνευτικό σκηνικό. 135 χρόνια μετά την πρώτη πρεμιέρα, το Royal Ballet Theater της Πράγας μας παρουσιάζει μια παραμυθένια εκδοχή με την συμμετοχή διάσημων σολίστ από το Κρατικό Μπαλέτο του Βερολίνου, το Βαυαρικό Μπαλέτο του Μονάχου και από το Εθνικό Μπαλέτο της Ουγγαρίας. Απολαύστε το κλασικό μπαλέτο στα καλύτερά του, την Ωραία Κοιμωμένη από την παραμυθένια Πράγα, μια παράσταση που αγγίζει την αιωνιότητα! Ένα μπαλέτο αφιερωμένο στην
δύναμη της αγάπης!
Συμμετέχουν οι κορυφαίοι σολίστ:
Ιάνα Σαλένκο (Iana Salenko): Κορυφαία Μπαλαρίνα (Principal Dancer) στο
Κρατικό Μπαλέτο του Βερολίνου.
Ξένια Σεβτσόβα (Ksenia Shevtsova): Πρώτη σολίστ (First Soloist) στο Κρατικό
Βαυαρικό Μπαλέτο του Μονάχου
Μπορίς Ζουρίλοφ (Boris Zhurilov): Κορυφαίος χορευτής (Principal Dancer) στο
Εθνικό Μπαλέτο της Ουγγαρίας
Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι
Η ΩΡΑΙΑ ΚΟΙΜΩΜΕΝΗ
Με το Royal Ballet Theater της Πράγας
Στην αυθεντική χορογραφία του Μαριούς Πετιπά
Σκηνικά – κοστούμια: Γιούρι Τριντένκο
Φωτισμοί: Βλαντιμίρ Τιμούτιν
ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ – ΑΙΘΟΥΣΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΤΡΙΑΝΤΗ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 14 ΙΟΥΝΙΟΥ ΣΤΙΣ 20:00
ΣΑΒΒΑΤΟ 15 IOYNIOY ΣΤΙΣ 16:00 ΚΑΙ ΣΤΙΣ 20.00:
ΚΥΡΙΑΚΗ 16 ΙΟΥΝΙΟΥ ΣΤΙΣ 12:00 ΚΑΙ ΣΤΙΣ 17:00
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
Ε’ Ζώνη: €24, €12 Φοιτητές, παιδικό, άνεργοι, ΑμεΑ, 65+ &
πολύτεκνοι
Δ’ Ζώνη: €30, παιδικό έως 12 ετών €15
Γ’ Ζώνη: €36, παιδικό έως 12 ετών €18
Β’ Ζώνη: €42, παιδικό έως 12 ετών €21
Α’ Ζώνη: €50, παιδικό έως 12 ετών €25
Διακεκριμένη: € 60, παιδικό έως 12 ετών €30
Ομαδικά εισιτήρια:
10 έως 50 άτομα: 10%
51 έως 100 άτομα: 15%
101 άτομα και άνω: 20%
Οι τιμές των ομαδικών εισιτηρίων δεν ισχύουν για την Ε’ Ζώνη
Η Ωραία Κοιμωμένη (Sleeping Beauty) του Πιοτρ Ίλιτς Τσαικόφσκι, 135 χρόνια μετά την πρώτη του πρεμιέρα έρχεται από την παραμυθένια Πράγα, το κλασικό, μπαλέτο που αγγίζει την αιωνιότητα!
Sleeping Beauty
Συμμετέχουν διάσημοι σολίστ από το Κρατικό Μπαλέτο του Βερολίνου, το Βαυαρικό Μπαλέτο του Μονάχου και το Εθνικό Μπαλέτο της.
Ουγγαρίας
ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ
ΑΙΘΟΥΣΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΤΡΙΑΝΤΗ
14-16 ΙΟΥΝΙΟΥ 2024
Η Ωραία Κοιμωμένη έρχεται στο Μέγαρο με την αυθεντική χορογραφία του Μαριούς Πετιπά. Εάν υπάρχει ένα μπαλέτο που θα μπορούσε να αγγίξει την αιωνιότητα, είναι η Ωραία Κοιμωμένη που γράφτηκε από τον Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι το 1889 και κατέχει ξεχωριστή θέση στην ιστορία του μπαλέτου, όχι μόνο ως ένα εξαιρετικό έργο, αλλά και ως η πρώτη μεγάλη επιτυχία του Τσαϊκόφσκι στη μουσική για μπαλέτο. Ο συνθέτης εμπότισε την παραμυθένια πλοκή με έντονα συναισθήματα, ενσωματώνοντας μια ανθρώπινη ιστορία μια ιστορία αθωότητας, που αγγίζει τα όρια του κινδύνου, εντέλει όμως σώζεται από την αγάπη.
Η πρεμιέρα του έργου δόθηκε στην Αγία Πετρούπολη στις 14 Ιανουαρίου 1890. Ήταν το πρώτο μπαλέτο που χόρεψε ο Ρούντολφ Νουρέγιεφ στη Δύση (1961), ο πρώτος ρόλος του Μπαλανσίν (στο περίφημο Θέατρο Μαριίνσκι), το έργο με το οποίο πρωτοεμφανίστηκε το Royal Ballet στις Ηνωμένες Πολιτείες
και το έργο με το οποίο ξανάρχισε τις παραστάσεις του το Royal Opera House στο Κόβεν Γκάρντεν του Λονδίνου το 1946, μετά τον B’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Το 1966 ο Νουρέγιεφ δίνει την δική του εκδοχή για την Σκάλα του Μιλάνου σε μια παράσταση όπου ήταν και πρωταγωνιστής στον ρόλο του πρίγκιπα Ντεζιρέ.
Το μπαλέτο
της Ωραίας Κοιμωμένης μας μεταφέρει σε μια άλλη εποχή και τόπο, σε μια χώρα όπου κατοικούν νεράιδες, πρίγκιπες και οι ιστορίες έχουν πάντα καλό τέλος. Όταν τα φώτα σβήσουν και η αυλαία σηκωθεί, η ιστορία της πανέμορφης πριγκίπισσας Αουρόρα ζωντανεύει, μέσα από έναν αψεγάδιαστο χορό, την ακαταμάχητη μουσική του Τσαϊκόφσκι, τα μαγευτικά κοστούμια και το σαγηνευτικό σκηνικό. 135 χρόνια μετά την πρώτη πρεμιέρα, το Royal Ballet Theater της Πράγας μας παρουσιάζει μια παραμυθένια εκδοχή με την συμμετοχή διάσημων σολίστ από το Κρατικό Μπαλέτο του Βερολίνου, το Βαυαρικό Μπαλέτο του Μονάχου και από το Εθνικό Μπαλέτο της Ουγγαρίας. Απολαύστε το κλασικό μπαλέτο στα καλύτερά του, την Ωραία Κοιμωμένη από την παραμυθένια Πράγα, μια παράσταση που αγγίζει την αιωνιότητα! Ένα μπαλέτο αφιερωμένο στην
δύναμη της αγάπης!
Συμμετέχουν οι κορυφαίοι σολίστ:
Ιάνα Σαλένκο (Iana Salenko): Κορυφαία Μπαλαρίνα (Principal Dancer) στο
Κρατικό Μπαλέτο του Βερολίνου.
Ξένια Σεβτσόβα (Ksenia Shevtsova): Πρώτη σολίστ (First Soloist) στο Κρατικό
Βαυαρικό Μπαλέτο του Μονάχου
Μπορίς Ζουρίλοφ (Boris Zhurilov): Κορυφαίος χορευτής (Principal Dancer) στο
Εθνικό Μπαλέτο της Ουγγαρίας
Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι
Η ΩΡΑΙΑ ΚΟΙΜΩΜΕΝΗ
Με το Royal Ballet Theater της Πράγας
Στην αυθεντική χορογραφία του Μαριούς Πετιπά
Σκηνικά – κοστούμια: Γιούρι Τριντένκο
Φωτισμοί: Βλαντιμίρ Τιμούτιν
ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ – ΑΙΘΟΥΣΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΤΡΙΑΝΤΗ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 14 ΙΟΥΝΙΟΥ ΣΤΙΣ 20:00
ΣΑΒΒΑΤΟ 15 IOYNIOY ΣΤΙΣ 16:00 ΚΑΙ ΣΤΙΣ 20.00:
ΚΥΡΙΑΚΗ 16 ΙΟΥΝΙΟΥ ΣΤΙΣ 12:00 ΚΑΙ ΣΤΙΣ 17:00
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
Ε’ Ζώνη: €24, €12 Φοιτητές, παιδικό, άνεργοι, ΑμεΑ, 65+ &
πολύτεκνοι
Δ’ Ζώνη: €30, παιδικό έως 12 ετών €15
Γ’ Ζώνη: €36, παιδικό έως 12 ετών €18
Β’ Ζώνη: €42, παιδικό έως 12 ετών €21
Α’ Ζώνη: €50, παιδικό έως 12 ετών €25
Διακεκριμένη: € 60, παιδικό έως 12 ετών €30
Ομαδικά εισιτήρια:
10 έως 50 άτομα: 10%
51 έως 100 άτομα: 15%
101 άτομα και άνω: 20%
Οι τιμές των ομαδικών εισιτηρίων δεν ισχύουν για την Ε’ Ζώνη
25 ΧΡΟΝΙΑ Εισβολέας! Έρχεται την Τετάρτη 19 Ιουνίου 2024, στο Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού.
Ηλίας, Εισβολέας, Λιάκος, Είσβο.
Τα πολλά “πρόσωπα” ενός από τους κορυφαίους Έλληνες rappers δεν χρειάζονται συστάσεις. Προερχόμενος από την hip hop μάνα της Αθήνας, το Γαλάτσι, ήταν εκεί από την αρχή δίνοντας φωνή σε μια ολόκληρη γενιά.
Ανεβαίνει φέτος στη σκηνή γιορτάζοντας τα 25 χρόνια παρουσίας του στη μουσική!
Με φουλ μπάντα και την ξεσηκωτική ενέργεια που γνωρίζουμε, στήνει κάθε φορά ένα αξέχαστο live, όπου η ραπ παντρεύεται με το ρεμπέτικο, τα μπλουζ και τις μουσικές της Μεσογείου.
Με εύστοχες ρίμες και μερακλίδικα ρεφρέν.
Γιατί ο Λιάκος εξελίσσεται διαρκώς.
Πιάνει το τέμπο της εποχής και προχωρά μπροστά.
Σταθερά επίκαιρος, ποτέ εφησυχασμένος, πάντα δημιουργικός.
25 ΧΡΟΝΙΑ Εισβολέας! Έρχεται την Τετάρτη 19 Ιουνίου 2024, στο Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού.
Ηλίας, Εισβολέας, Λιάκος, Είσβο.
Τα πολλά “πρόσωπα” ενός από τους κορυφαίους Έλληνες rappers δεν χρειάζονται συστάσεις. Προερχόμενος από την hip hop μάνα της Αθήνας, το Γαλάτσι, ήταν εκεί από την αρχή δίνοντας φωνή σε μια ολόκληρη γενιά.
Ανεβαίνει φέτος στη σκηνή γιορτάζοντας τα 25 χρόνια παρουσίας του στη μουσική!
Με φουλ μπάντα και την ξεσηκωτική ενέργεια που γνωρίζουμε, στήνει κάθε φορά ένα αξέχαστο live, όπου η ραπ παντρεύεται με το ρεμπέτικο, τα μπλουζ και τις μουσικές της Μεσογείου.
Με εύστοχες ρίμες και μερακλίδικα ρεφρέν.
Γιατί ο Λιάκος εξελίσσεται διαρκώς.
Πιάνει το τέμπο της εποχής και προχωρά μπροστά.
Σταθερά επίκαιρος, ποτέ εφησυχασμένος, πάντα δημιουργικός.
Ο πανέμορφος λόφος της Καστέλας, στις 29 Μαΐου, αναμένεται να γεμίσει με τις μελωδίες των αγαπημένων μας τραγουδιών, με απρόσμενες διασκευές και αυτοσχεδιασμό, αλλά και με μοναδικές στιγμές αλληλεπίδρασης με το κοινό.
Η επανένωση της ιστορικής μπάντας του Αλκίνοου Ιωαννίδη αποτέλεσε ένα μεγάλο καλλιτεχνικό γεγονός. Είκοσι τέσσερα χρόνια μετά τις πρώτες τους κοινές εμφανίσεις και της ηχογράφησης του live album «ΕΚΤΟΣ ΤΟΠΟΥ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥ», οι σπουδαίοι μουσικοί συνεχίζουν και αυτό το καλοκαίρι τις εμφανίσεις τους σε ιδιαίτερους χώρους και φεστιβάλ, παρουσιάζοντας ένα πρόγραμμα γεμάτο δημιουργικότητα, συγκίνηση και ενέργεια.
Ετοιμαστείτε για μια βραδιά έντονων συγκινήσεων, ταξιδιού και νοσταλγίας, υπό το φως του φεγγαριού και με οδηγό πάντα τη μελωδική φωνή του Αλκίνοου Ιωαννίδη!
Μια ηλεκτρική γιορτή μέσα στα δύσκολα της εποχής μας, μια ολοζώντανη επιβεβαίωση της σχέσης μεταξύ των μουσικών και του κοινού, μια πολύτιμη μοιρασιά ψυχής που όλοι χρειαζόμαστε.
«Δεν νοσταλγούμε το παρελθόν, ζητούμε το παρόν! Παίζουμε ξανά μαζί γιατί λείψαμε ο ένας στον άλλον, μουσικά και ανθρώπινα. Και γιατί μας λείψατε!»
“Στον κόσμο της Heavy Rock, οι “Rough Skin Mama” ενσαρκώνουν έναν σκληροτράχηλο και ασυγχώρητο ήχο. Με σκληρά και ωμά riffs στην κιθάρα, progressive τύμπανα, βαθύ growling μπάσο, rotor keyboard ήχους και soulful φωνητικά, οι Rough Skin Mama προσφέρουν μια έντονη ερμηνεία, αναδεικνύοντας τις ρίζες τους στον κόσμο της σκληρής και υποδόριας μουσικής. Το συγκρότημα ιδρύθηκε το 2019 και μέλη του είναι οι: Γιώργος Πυροβολάκης (Κιθάρες) Κλεάνθης Κωνσταντινίδης (Φωνητικά & πλήκτρα) Βασίλης Παπαδόπουλος (Μπάσο & Backing Vocals) Βασίλης Αλεξόπουλος (Drums & Backing Vocals) Σύντομα το συγκρότημα θα κυκλοφορήσει το πρώτο του single με τίτλο “Tombstone”, ενώ παράλληλα βρίσκεται σε στάδιο σύνθεσης και ηχογραφήσεων για το πρώτο του άλμπουμ.”
Συνέχεια στη σκηνή του Arch Club με τους Αθηναίους heavy rockers Degenerate Mind, οι οποίοι κυκλοφόρησαν πρίν λίγες μέρες νέο βίντεο με τίτλο “Nothing Left” απ’ τo επερχόμενο άλμπουμ τους “VORTEX”. Με εμπειρία στο σανίδι (2017-…) και με βαρύ βιογραφικό (support σε ACCEPT , PAIN μεταξύ άλλων) καθώς και εμφανίσεις σε επαρχιακές πόλεις θα βρεθούν εκεί με το μαχαίρι στα δόντια και θα πρέπει να είστε αρκετά ετοιμοπόλεμοι για αυτό που θα έρθει…
Τη συναυλία ανοίγουν οι Modulus Zero. Progressive-Art Rock συγκρότημα από την Αθήνα. Δημιουργήθηκαν το 2021 και από τότε έχουν αφοσιωθεί στη σύνθεση και στις Live εμφανίσεις λαμβάνοντας καλές κριτικές. Αυτή τη στιγμή ηχογραφούν και σύντομα το υλικό τους θα είναι διαθέσιμο στις μουσικές πλατφόρμες.
Οι Allen’s Hand επιστρέφουν με νέο album, “Chicken King“.
Πρόκειται για μια μίξη Progressive Metal/ Rock αλλά σε πιο Post Rock, Funk, Alternative και Pop μονοπάτια! Τα singles που έχουν ήδη κυκλοφορήσει και κέρδισαν την προσοχή του εγχώριου και μη κοινού, προέρχονται από αυτό το album.
Πρόσφατα δε, το συγκρότημα περιόδευσε στην Ευρώπη με τους progressive metallers Mother Of Millions. Τα μέλη των Allen’s Hand είναι γνωστά για την μουσικές τους δεξιότητες. Οι συνθέσεις χαρακτηρίζονται από πιασάρικες μελωδίες, περίπλοκες αρμονίες και ιδιαίτερα time signatures που αμφισβητούν τα συμβατικά όρια της μουσικής.
Το “Chicken King” είναι διαθέσιμο για streaming και download σε όλες τις γνωστές ψηφιακές πλατφόρμες. O δίσκος συμπεριλαμβάνει επίσης καταξιωμένους guest, όπως τον Jonny Craig (vocals, ex-Dance Gavin Dance, ex-Emarosa, ex-Slaves) στο “R3D3” και τον Skyler Acord (bass, twenty one pilots, ex-Issues) στο “Dellabongo“.
Ο Lorqa & o Eph3b3 είναι από μικροί μπλεγμένοι σε μουσικά πρότζεκτ συνυπάρχοντας στις ίδιες μπάντες στην Αθήνα όπου γράφανε τα δικά τους τραγούδια, στην αρχή επηρεασμένοι από το metal & την grunge και αργότερα από τη μοντέρνα folk συνδυάζοντάς τη με κάποια ρεμπέτικα στοιχεία. Μετακομίζοντας ο ένας στις ΗΠΑ και ο άλλος στην Αγγλία εξελίξανε ανεξάρτητα τις μουσικές τους τάσεις και ορίζοντες, πράγμα που βοήθησε στο να υπάρχει φρέσκια ενέργεια και καινούργιες ιδέες.
Καθώς παραμένουν ανοιχτοί στον πειραματισμό, βρήκαν τις συνθήκες να επανενώσουν τις μουσικές φωνές τους σε ένα μουσικό τρίπτυχο που θα ολοκληρωθεί στο τέλος του Μαΐου.
Το τραγούδι “Bird or Demon” λειτουργεί σα μια μορφή θρηνωδίας με θεματικό γνώμονα τις αόρατες φωνές της απουσίας. Με αυθαίρετες στρώσεις φωνητικών που τραγουδούν γλυκές μελωδίες, ταχύ ρυθμό & έναν χαρωπό τζουρά να γαργαρίζει αεράτος, το κομμάτι είναι γλυκό, μελαγχολικό και ορεξάτο. Ηχογραφήθηκε στην Αθήνα και στο Μπρούκλιν. To video έχει δημιουργηθεί από την Beatrice Markopoulos ενώ το εξώφυλλο έχει σχεδιάσει η Lah Porella.
Special guest: Countown, Till Silence Breaks, Novelty
OI Above Us The Waves ΣΕ ΠΡΟΣΚΑΛΟΥΝ ΣΕ ΠΑΡΤΥ ΓΕΝΕΘΛΙΩΝ
Οι AUTW κλείνουν τα 15, και γουστάρουν να περάσουν τη κρίση μέσης ηλικίας με όλους εμάς, ως σωστοί millennials, παίζοντας ανελέητο metalcore!!!
Επιστροφή λοιπόν στο πιο cosy υπόγειο της πρωτεύουσας μετά από 4 χρόνια και ελπίζουμε αυτή τη φορά να μην σηματοδοτήσει την έναρξη κάποιας νέας πανδημίας!
Τι έχει το μενού;
Φρέσκα, πιο ώριμα από ποτέ άσματα από τους αγαπημένους σας Καβαλιώτες, ζωντανά για πρώτη φορά!
Νοσταλγικό moshing σε metalcore ρυθμούς εάν οι σωματικές σας δυνάμεις το επιτρέπουν.
Η καλύτερη παρέα που θα μπορούσαμε να ζητήσουμε από τους Countown, Till Silence Breaks και Novelty!
Με λίγα λόγια, το τέλειο soundtrack για ένα ανοιξιάτικο βράδυ Κυριακής!
Ας γιορτάσουμε μαζί το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον των AUTW!
– Damage: 10 eur
– Presale Spot: OLDSCHOOL (Σολωμού 13-15, Αθήνα)
* IMPROTANT: YOU CAN ALSO PURCHASE PRESALE TICKETS DIRECTLY FROM THE BANDS!!!
Οι AUTW είναι ένα 5-μελές συγκρότημα από την Καβάλα και ο ήχος τους διαμορφώνεται από την κοινή τους αγάπη για το melodic death metal και το hardcore.
“Μια καλοκουρδισμένη μηχανή που παράγει αξιολογότατο εκμοντερνισμένο metal”, όπως αναφέρθηκε σε μια κριτική για το τελευταίο τους άλμπουμ “Rough on High Seas”, θα μπορούσε να περιγράψει επιτυχώς την πορεία τους τα τελευταία 15 χρόνια και τη θέση τους ως ένα από τα σημαντικά συγκροτήματα στην ελληνική underground σκηνή.
COUNTOWN
COUNTOWN έχουν σχεδόν 10 χρόνια παρουσίας στην ελληνική Metal σκηνή. Πρόκειται για μια από τις πρώτες Nu-Metal Μπάντες της Χώρας με έδρα τον Πειραιά, βραβευμένη ως η καλύτερη Μπάντα της 80 ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης το 2015 ανάμεσα σε 29 συγκροτήματα από όλη την Ελλάδα και αποτελούνται από τους Γιώργο Αρχοντούλη (κιθάρα, φωνή), Σπύρο Σταυράγγελο (κιθάρα), Κυριάκο Ιγγλέση (μπάσο) και Μάκη Αλεφραγκή (τύμπανα).
TILL SILENCE BREAKS
Οι Till Silence Breaks είναι ένα 5μελές post-metalcore συγκρότημα από την Αθήνα.
Το 2021 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους EP με τον τίτλο «Outcast» και στην συνέχεια προσανατόλισαν τον ήχο τους σε πιο modern metal και post metalcore κατευθύνσεις. Δυνατά riffs και breakdowns, μουσικό βάθος και ατμοσφαιρικά επίπεδα είναι τα χαρακτηριστικά τους.
Οι Kawir είναι παλιές καραβάνες στο χώρο του Ευρωπαϊκού Black Metal. Δουλεύουν σιωπηλά όλα αυτά τα χρόνια και κυκλοφορούν εξαιρετικά άλμπουμ με συνέπεια. Είναι μπάντα με ποιότητα που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τις πιο διάσημες του παγκόσμιου στερεώματος. Το 2019 κυκλοφόρησαν ένα από τα καλύτερα άλμπουμ του χώρου, το “Αδράστεια”. Εκπληκτικός δίσκος ακραίου Black Metal με περιορισμένη, δηλαδή όσο χρειάζεται, μελωδία. Εγώ είμαι φανατικός των πρώτων άλμπουμ μέχρι και το “Ophiolatreia”. Μετά απλά τους ακολούθησα με συνέπεια μέχρι και το πιο πρόσφατο τους που κυκλοφόρησε το 2019.
Kawir-“Κυδοιμός”
Έτσι λοιπόν, πέντε χρόνια σχεδόν μετά το “Αδράστεια” το οποίο έθεσε τον πήχη ακόμα πιο ψηλά με την πλούσια πολεμική ατμόσφαιρα του. Πάμε στο “Κυδοιμός”, εδώ λοιπόν δεν χρειάζονται εισαγωγές. Κατευθείαν στο mosh pit με ακατάπαυστο πολεμικό pagan black metal που μόνο οι Kawir γνωρίζουν να ερμηνεύουν τόσο καλά. “Teiresias”, “Fields of flegra” και “Centauromachy” σε πετάνε στον τοίχο με την ωμή επιθετικότητα τους και την χαοτική ατμόσφαιρα από τα πλήκτρα σε συνδυασμό με τα απειλητικά riffs. Εντάξει όταν ακούω στην αρχή του “Hecatonchires” την κληρονομιά του Quorthon με πιάνει ρίγος. Εξαιρετικό, γκαζάτο, σε σημεία κομμάτι γεμάτο πολεμικές ιαχές. Να σημειώσουμε ότι και σε αυτό το άλμπουμ τα φωνητικά του Therthonax είναι όπως πρέπει για ένα Black Metal άλμπουμ.
“Myrmidones”, Οι Μυρμιδόνες ήταν αρχαίος πολεμικός λαός που κατοικούσε, σύμφωνα με τον Όμηρο, στη Φθία, δηλαδή τη σημερινή νοτιοανατολική Θεσσαλία και την περιοχή της βορειοανατολικής Φθιώτιδας, και ήταν υπήκοοι του Αχιλλέα. Άρα καταλαβαίνετε τι συμβαίνει εδώ μέσα, χαμός. Να σημειωθεί ότι το το drumming του Αγησίλαου “θερίζει ψυχές”. Στο ίδιο μοτίβο και το “Achilles and Hector”, “ξύλο” από όλες τις πλευρές με αδυσώπητο blastbeat. Τρομερό με παρανοϊκή πολεμική ατμόσφαιρα σε όλη την διάρκεια του. Παρόντες οι Bathory και εδώ στο “Achilles funeral”, επικό και μελωδικό κομμάτι όσο χρειάζεται. Από τα αγαπημένα μου του δίσκου.
Το “Κυδοιμος” κυλάει “νεράκι” μέχρι τώρα, άγνωστη λέξη το skip. Επιστροφή στο πεδίο της μάχης, η μπάντα σε παρασέρνει μέσα στο χάος. Αίμα και πόλεμος τα χαρακτηριστικά για το “Echetlaeus”. Και προτελευταίο άσμα έχουμε το ομώνυμο, “Kydoimos”. Στην ελληνική μυθολογία ο Κυδοιμός ήταν η προσωποποίηση του θορύβου της μάχης, το αντίστοιχο πνεύμα ή δαίμονας. Ταχύτατο κομμάτι με επικά riffs και φωνητικά που σε βάζουν στο πεδίο της μάχης. Το τελευταίο κομμάτι ως τίτλος, μπορεί να χαρακτηρίσει όλο το άλμπουμ, “War is the father of all”. Ένα επικό με καλπάζοντα mid tempo ρυθμό και μεγαλειώδη “καθαρά” φωνητικά. Το άλμπουμ τελειώνει και η άποψη μου έχει σχηματιστεί με τον πρώτο άκουσμα κιόλας.
Όπως και ο προκάτοχος του, έτσι και το “Κυδοιμός” θα αποσπάσει τα καλύτερα σχόλια από την πλευρά μου. Είναι ένα άλμπουμ που χαρακτηρίζεται από αμεσότητα, περιορισμένες μελωδίες, επικές ατμόσφαιρες και αφηγήσεις. Σε παρασέρνει μέσα στην αρχαία Ελληνική ιστορία και μυθολογία και σε εμπλουτίζει γνώσεις. Μπορεί να ήμουν της θεωρητικής κατεύθυνσης, όμως δεν είχα ιδέα τι ήταν ο Κυδοιμός ή οι Μυρμιδόνες. Το ένατο άλμπουμ των Αθηναίων Pagan Black Metallers Kawir είναι ένα “κόσμημα”.
Κοιτάξτε τώρα φάση, πολλές μπάντες τις μαθαίνω επειδή ψάχνομαι συνέχεια στο Bandcamp και σε άλλες πλατφόρμες. Πρώτου καν υπογράψουν με κάποια εταιρεία. Παλαιότερα, όταν δεν υπήρχε αυτή η δυνατότητα σε μεγάλο βαθμό, γινόταν με tape trading, “καίγαμε” CD και ανταλλάζαμε από την Κρήτη μέχρι και την Λάρισα ας πούμε. Πολλές μπάντες που τώρα κάνουν παγκόσμιες περιοδείες, τις έχω μάθει από το Metal Invader όταν κυκλοφορούσε ως έντυπο. Εδώ, για τους Sympnea, μου ανέφερε ο Michel Stiakakis στην πρόσφατη συνέντευξη που μας παρέθεσε για το νέο άλμπουμ των Skeptikal Minds, “Kharon”.
Έτσι λοιπόν, επειδή τον άκουγα και ενθουσιασμένο με την μουσική που παίζουν, είπα να κάτσω να τους ψάξω. Βρήκα κάποια μεμονωμένα κομμάτια στο Bandcamp και στο youtube, τίποτα περισσότερο. Η αλήθεια είναι όμως ότι μου είχαν κεντρίσει το ενδιαφέρον. Και όταν κολλάει το μυαλό μου κάπου, τότε έχουμε θέμα. Ας πούμε στο μακρινό 1998, το μυαλό μου είχε κολλήσει στο ντεμπούτο των Evergrey, “The dark discovery”. Η ιστορία μετά γνωστή. Τα χρόνια πέρασαν αλλά ο χαρακτήρας και ο τρόπος που ψάχνω την αγαπημένη μας μουσική, δεν άλλαξε. Έτσι λοιπόν και με τους Sympnea, μόλις είδα ότι κυκλοφόρησαν ολοκληρωμένη δουλειά, σήμανε συναγερμός.
Οι Sympnea λοιπόν, είναι μια μπάντα που μας έρχεται από την Αθήνα και σχηματίστηκαν τον Οκτώβριο του 2022. Για το τι μουσική παίζουν θα πούμε μόλις βάλω να παίζει το “Oceanic”.
Sympnea
Το άλμπουμ αρχίζει με το “Time”, κατευθείαν μου έρχεται στο μυαλό μια κινηματογραφική προσέγγιση στη μουσική τους. “Κοφτά” thrashy riffs, με αιθέρια φωνητικά και εκπληκτικά πλήκτρα. Ένα μωσαϊκό ήχων καλύπτει όλο το δωμάτιο. Μπορούμε να πούμε ότι είναι μια progressive metal φάση σε συνδυασμό με τον μοναδικό ήχο της αρχαιοελληνικής λύρας. Εξαιρετική και αφηγηματική σύνθεση το “Fates”. Δυναμικό κομμάτι με υπέροχη ατμόσφαιρα που προσδίδουν τα πλήκτρα. Πολύ πιο progressive από το προηγούμενο με την λύρα να μπλέκεται περίτεχνα. Μυστήρια φωνητικά να συνοδεύονται από μαγευτικά ακουστικά μέρη. Υπέροχο πλέγμα.
Επόμενο κομμάτι είναι το “Evolution lethargy”. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι πλησιάζουν σε Dream Theater φόρμες στα riffs και τα φωνητικά προσδίδουν υπέροχο λυρισμό σε συνδυασμό με την λύρα. Τα brutal φωνητικά του Δημήτρη διανθίζουν ακόμα περισσότερο το κομμάτι. Με έχουν κερδίσει για τα καλά οι φωνητικές γραμμές στο ρεφρέν να πω την αλήθεια. Είναι της σχολής Anneke αν έπρεπε να δώσω χαρακτηρισμό. “Weeping prophet” για την συνέχεια και ακούγεται σαν μια φυσική συνέχεια του προηγούμενου.
Πολύ αγαπημένο μου κομμάτι το “Dark passage”, εξαιρετικές κιθάρες από την Anthi και ίσως από τα πιο άμεσα κομμάτια. Ένα κομμάτι που έχει από ήρεμα μέρη μέχρι και μουσικές κορυφώσεις.
Το “Pnoe” είναι ένα γαλήνιο κομμάτι, τα φωνητικά της Ραφαέλας σε πάνε σε άλλη διάσταση. Το “Hidden ruins of Atlantis (Prelude)” είναι μια πολύ όμορφη εισαγωγή με ακουστικά μέρη για το “Last fall”. Ένα κομμάτι από τα καλύτερα του δίσκου και προσωπικά πολύ αγαπημένο μου, μαζί με το “Dark Passage”. “Κινηματογραφικό” σκηνικό στο “Gate of sun”, κιθάρες “ξυράφια” από την Anthi και πλήρως ισορροπημένα φωνητικά από την Ραφαέλα. Το τρίτο πιο αγαπημένο μου κομμάτι μιας και έχεις μέσα solos που δίνουν “πόνο”. Το “Clarion call” είναι ένα άμεσο heavy metal κομμάτι με λιγότερη progressive αισθητική. Οι κιθάρες χαρακτηρίζονται από πολύ όμορφες μελωδίες και δυναμισμό στα βασικά riffs. Για το τέλος έχουμε το “Harmonic convergence”, η αρχαιοελληνική λύρα σε συνδυασμό με τα άμεσα heavy metal και το τεχνικό drumming του Γιάννη Αρβανίτη, σχηματίζουν ένα υπέροχο κομμάτι.
Για να τα δούμε λίγο τώρα πιο ξεκάθαρα. Αναμφισβήτητα έχουμε να κάνουμε με ένα πολύ αξιόλογο ντεμπούτο με καταρτισμένους μουσικούς. Οι λάτρεις του progressive metal με πολύ έντονους πειραματισμούς, θα τους αρέσει πολύ. Η μπάντα είναι ένα project που τα κάνει όλα μόνη της από την σύνθεση μέχρι και την παραγωγή. Τώρα, ίσως είναι υποκειμενικό αυτό που θα πω, αλλά η αρχαιοελληνική λύρα είναι ένα μουσικό όργανο που ταιριάζει υπέροχα στη μουσική τους. Δεν σε μπερδεύει, στην αρχή ίσως νιώσετε λίγο αμήχανοι. Όμως όσο προχωράει το “Oceanic”, σε “κερδίζει”. Να γνωρίζετε ότι θέλει πολλά ακούσματα η δουλειά αυτή, στο τέλος όμως θα σας έχει δώσει πολλά. Αν μπορώ να δώσω ένα χαρακτηρισμό είναι ότι η αρχαιοελληνική μουσική συναντάει τον Heavy Metal προοδευτικό ήχο κάπου στην ανατολική Μεσόγειο.
Οι My Dying Bride ανήκουν στην παρέα των Anathema, Paradise Lost και The Blood Divine. Τότε που στη Μεγάλη Βρετανία ήρθε το “κύμα” της Doom/Gothic Metal επέλασης. Οι Anathema με το “The silent enigma” και πρωτύτερα με το “Serenades” αλλά και μέχρι την αποχώρηση του Dunkan Paterson, προσέφεραν “διαμάντια” στον χώρο αυτό. Οι Paradise Lost όλοι γνωρίζουμε τι έχουν προσφέρει και την ύψιστη σημασία των τεσσάρων-πέντε πρώτων δίσκων. Οι The Blood Divine έγραψαν δυο δίσκους αριστουργήματα και εξαφανίστηκαν. Το project των Darren White, αδελφών Ryan, Was Sarginson και Steve Maloney αν συνέχιζε θα μας έδινε τεράστιους δίσκους πιθανότατα.
Και είναι και οι My Dying Bride, σταθεροί στον προσανατολισμό τους όλα αυτά τα χρόνια, χωρίς να παρεκκλίνουν ιδιαίτερα από αυτό που με τόση επιτυχία πρεσβεύουν. Για μένα είναι από τις πιο τίμιες μπάντες στο χώρο.
My Dying Bride: Μεγαλειώδεις στιγμές σε όλη τους την καριέρα που δεν μπορούν να αμφισβητηθούν από κανέναν.
Να κάτσω τώρα να εξηγώ πόσο δισκάρες είναι τα “Turn loose the swans” και “The light at the end of the world” είναι περιττό. Θα μπορούσα κάποια στιγμή να κάνω ένα αφιέρωμα για να εξηγώ την σημασία όλων των δίσκων, μιας από τις πιο σημαντικές μπάντες του Doom Death Metal. Μεγαλειώδεις στιγμές σε όλη τους την καριέρα που δεν μπορούν να αμφισβητηθούν από κανέναν. Η Peaceville είναι μεγάλη εταιρεία, από τις πιο σημαντικές στο χώρο μαζί με τις Osmose και Candlelight. Οι περισσότερες μπάντες εκεί υπέγραψαν και πραγματοποίησαν τεράστια καριέρα. Αποτελούν μεγάλες αδυναμίες οι κυκλοφορίες από αυτές τις εταιρείες γιατί μεγάλωσαν γενιές οπαδών. Τώρα οι My Dying Bride κυκλοφορούν τον δεύτερο τους δίσκο από την Nuclear Blast, το “A mortal binding”.
My Dying Bride-“A mortal binding”
Το καλό της υπόθεσης με την μετακίνηση τους στη Nuclear Blast, είναι ότι δεν άλλαξαν καθόλου. Η αλήθεια είναι ότι όταν άκουσα για την προσχώρηση τους στους Γερμανούς, είχα τους ενδοιασμούς μου. Τέλος καλό, όλα καλά. Το “The ghost of orion” ήταν ένα πραγματικά σπουδαίο άλμπουμ και δεν χρειάζεται να μπούμε σε συγκρίσεις με το παρελθόν. Κάθε άλμπουμ των Βρετανών, έχει και την “ταυτότητα” του. Τελεία και παύλα.
“A mortal binding”: “στάζει” σκότος, μελαγχολία και άλλα ακραία συναισθήματα.
Λοιπόν, το “A mortal binding” είναι ένας δίσκος που πρέπει να τον ακούσεις πολλάκις και εδώ δεν θα μιλήσουμε για αναφορές του άλμπουμ στο παρελθόν.
Tο νέο “τέκνο” της μπαντάρας από το Halifax του δυτικού Yorkshire, “στάζει” σκότος, μελαγχολία και άλλα ακραία συναισθήματα. Τo “Her dominion” που ανοίγει τον δίσκο σε βάζει κατευθείαν στον “βυθό” και την μεγαλοπρέπεια της μπάντας. Το μεγαλείο είναι εδώ, άφθαρτο. Τα riffs του Andrew Craighan και του νέου μέλους, Neil Blanchett είναι εμβληματικά και φέρουν τον χαρακτήρα μιας από τις πιο σημαντικές μπάντες στο χώρο της. Το επόμενο κομμάτι είναι το πρώτο video clip για το “A mortal binding”, το “Thornwyck hymn”. Θυμάμαι όταν μας παρουσιάστηκε από την μπάντα, καταλάβαμε ότι οι αξίες είναι εδώ. Δεν θα χαθούν ποτέ. “Καθαρά” φωνητικά από τον Aaron Stainthorpe και ένα κομμάτι γεμάτο πικρία και θρήνο.
Το “The 2nd of three bells” αποτελεί το δεύτερο επίσημο video clip της μπάντας για το “A mortal binding”. Κομμάτι που ξεκινάει ήρεμα και έναν Aaron να “φτύνει” στίχους με θρήνο. Αργότερα οι γεμάτες μελαγχολία μελωδίες κατακλύζουν το δωμάτιο που ακούς τον δίσκο. Ένα πραγματικά κλασσικό κομμάτι My Dying Bride, όλα στην τελειότητα.
“Unthroned creed”, ένα ελαφρά πομπώδες κομμάτι με τα πλήκτρα να δίνουν μια πολύ όμορφη ατμόσφαιρα και με τα “καθαρά” φωνητικά του Aaron να πρωταγωνιστούν. Για άλλη μια φορά οι κιθάρες είναι μια τελειότητα, με αρκετές αλλαγές μέσα στο κομμάτι. Έρχεται ένα μνημειώδες στιβαρό κομμάτι για την συνέχεια, “The apocalyptist” το οποίο ξεκινάει με ένα υπέροχο βιολί από τον Shaun MacGowan. Αυτό για λίγο, μετά έχουμε brutal φωνητικά από τον Aaron και τα χαρακτηριστικά riffs των Andrew και Nill. Πραγματικά, έχουμε να κάνουμε με ένα κομμάτι που έχει πολλές αλλαγές που καταδεικνύει την τεχνική κατάρτιση που έχουν όλα τα μέλη. Σπουδαία σύνθεση.
Σε άλλη διάσταση σε πάει με τον λυρισμό της η επόμενη σύνθεση, “A starving heart”. Για μια ακόμη φορά υπέροχα “καθαρά” φωνητικά από τον Aaron να εναλλάσσονται με τα Brutal και ένα drumming από τον Dan Mullins για σεμινάριο, όπως και οι κιθάρες άλλωστε. Πικρές και γεμάτες θρήνο μελωδίες και στο τελευταίο κομμάτι, “Crushed embers”. Μεγαλειώδης ερμηνεία και στο κύκνειο άσμα του “A mortal binding” από τον Aaron. Νομίζω ότι δεν θα υπήρχε και πιο κατάλληλο κομμάτι για να δώσει ένα τέλος σε αυτή την άριστη από κάθε άποψη δουλειά.
My Dying Bride
Συνεχίζουν την παράδοση που έχουν όλα αυτά τα χρόνια, να μας έχουν συνηθίσει σε αριστουργήματα.
Οι My Dying Bride για άλλη μια φορά μας πρόσφεραν έναν αψεγάδιαστο δίσκο.Συνεχίζουν την παράδοση που έχουν όλα αυτά τα χρόνια, να μας έχουν συνηθίσει σε αριστουργήματα. Και ναι, το “A mortal binding”, είναι ένα αριστούργημα που θα το ακούω για πολύ καιρό.
Λοιπόν, οι Γερμανοί The Vision Bleak αποτελούν μεγάλη αδυναμία μου. Τους ακολουθώ από την εποχή που κυκλοφορήσαν το ντεμπούτο τους, “The deathship has a new captain(9 songs of death, doom and horror)”. Πραγματικά, απίστευτο ντεμπούτο, όπως άλλωστε και τα επόμενα που ακολούθησαν. Το “Carpathia(A dramatic poem)” ήταν ότι καλύτερο για διάδοχος και έβαλε τον πήχη ακόμα ψηλότερα. Συνέχισαν με την ίδια ποιότητα και στα “The wolves go hunt they prey”, “Set sail to mystery” και “Witching mystery”. Καμία απογοήτευση, όλα ένα και ένα, μοναδικά. Ήρθε το “The Unknown” και η μουσική έγινε πιο βαριά και τα πλήκτρα παραμερίστηκαν λίγο. Ίσως ότι πιο εντυπωσιακό είχα να ακούσω από την εποχή του “Carpathia(A dramatic poem)”. Η μουσική τους έγινε ακόμα πιο εφιαλτική και τεχνική.
Έρχεται λοιπόν το “Weird tales” με το θαυμάσιο εξώφυλλο για να διαδεχθεί το εντυπωσιακό “The unknown”. Εδώ έχουμε ένα κομμάτι με δώδεκα μέρη. Το κάθε μέρος έχει να αφηγηθεί και μια ιστορία τρόμου, εφιάλτη και σκότους. Εδώ έχουμε την συνέχεια του επαναπροσδιορισμού της μουσικής των The Vision Bleak με τις extreme metal “ρίζες” τους. Τα brutal φωνητικά του Schwadorf σε συνδυασμό με τα death metal riffs και η ατμόσφαιρα που περικλείεται από το σκότος είναι η τέλεια σύνδεση του άλμπουμ με τον προκάτοχο του. Το “Chapter IΙ:Rue d’Auseil” θα σας γυρίσει πίσω στο πρώτο άλμπουμ και θα διαπιστώσετε γιατί ακολουθήσατε τους Γερμανούς τότε.
The Vision Bleak-“The weird tales”
Πάμε στο τρίτο κεφάλαιο “In Gardens Red. Satanical”, “ασήκωτα” riffs, εφιαλτικά φωνητικά και doom μελωδίες. Ένα από τα πιο αγαπημένα μου κομμάτια, απίστευτα επιβλητικό. Πάμε στο τέταρτο κεφάλαιο και στο “Once i was a flower”, gothic rock riffs δένουν με τα “καθαρά” φωνητικά και φτιάχνουν μια αιθέρια κατασκότεινη ατμόσφαιρα. Οι ακουστικές κιθάρες με τα περιορισμένα συμφωνικά μέρη “δένουν” τόσο όμορφα που θες να το ακούσεις ξανά και ξανά. Αυτό σε κατευθύνει στο πέμπτο κεφάλαιο που φέρει τον τίτλο “The premature burial” και το σκηνικό αλλάζει ριζικά. Κιθάρες “ξυράφια” με brutal φωνητικά σε πάνε σε άλλη διάσταση. Ένα κομμάτι που άνετα θα μπορούσε να ήταν στο “The unknown”.
The Vision Bleak
Έκτο κεφάλαιο, “Mother of toads” και οι ακουστικές κιθάρες επιστρέφουν. Για λίγο όμως, μιας και οι καταιγιστικές κιθάρες κάνουν πάλι την εμφάνιση τους δίνοντας έναν πιο άγριο ρυθμό με τo up tempo rhythm section. Ατμόσφαιρα Βικτωριανού τρόμου, όπως μόνο στην Μεγάλη Βρετανία μπορείς να συναντήσεις, στο έβδομο κεφάλαιο, “The graveyard by nyght in a thunderstorm”. Μια υπέροχη εισαγωγή για το όγδοο κεφάλαιο, “The Undying one”. Από εδώ και πέρα, θα ακούσουμε κάποια στοιχεία από τα πιο σκοτεινά που έχουν συνθέσει ποτέ οι The Vision Bleak. Παρανοϊκά εφιαλτικά φωνητικά μπλέκονται με τρομερές κιθάρες και διακριτικά πλήκτρα. Μια σύνθεση γεμάτη αλλαγές που δεν σε κάνει να βαριέσαι λεπτό. Πραγματικά “κόλλησα” άσχημα.
Πάμε στο ένατο κεφάλαιο με τον ευρηματικό τίτλο, “Evil dreams run deep”. “Κοπάνημα” με κοφτά riffs, “καθαρά” φωνητικά και πλήκτρα που “βυθίζουν” τον ακροατή ακόμα πιο πολύ στο σκοτάδι των The Vision Bleak. Δέκατο κεφάλαιο, “The witch with eyes of amber” και συνεχίζουμε σε “Carpathia(A dramatic poem)” μονοπάτια και ίσως και σε αναφορές στο ντεμπούτο. Τα φωνητικά εναλλάσσονται από “καθαρά” σε “Brutal” και στο ενδέκατο κεφάλαιο φτάνουμε σε ξέσπασμα με αυξημένα γκάζια. Το “Canticle” “παίζει” να είναι ότι πιο ακραίο έχουν συνθέσει. Η αλλαγή γίνεται στο κατάλληλο timing και σε παρασέρνει με τον thrashy ρυθμό του και τα ξεκάθαρα Death Metal φωνητικά. Θα σας φέρουν στο νου τους δικούς μας, Rotting Christ.
Κεφάλαιο δωδέκατο και “To drink from lethe”.Βαρύ και “ασήκωτο” άσμα με συγκρατημένες μελωδίες να δίνουν την έννοια του επίλογου. Εδώ κάπου φτάνει στο τέλος το “ταξίδι” του “Weird tales”, και μπορώ να πω ότι δεν θα υπήρχε καλύτερος τρόπος από αυτή την σύνθεση.
Ένα άλμπουμ που σε αφήνει με ανάμεικτα θετικά συναισθήματα σχετικά με την τελειότητα του. Η Prophecy Productions το έκανε και πάλι το θαύμα της. Το “Weird tales” πρέπει να το ακούσεις όλο μονοκοπανιά που λένε και στο χωριό μου. Δεν θέλει ούτε να επιστρέφεις σε κομμάτια να τα ακούσεις ξανά. Είναι μια δουλειά που πρέπει να την ακούσεις αρκετές φορές για να την καταλάβεις. Να νιώσεις τι θέλουν να προσφέρουν τα παιδιά από το Mellrichstadt της Βαυαρίας. Εδώ λοιπόν έχουμε να κάνουμε ένα άλμπουμ που κατέκτησε με το “σπαθί” του μια θέση στο Top-10 του 2024. Σκότος και εφιάλτης μέσα σε δώδεκα συνθέσεις που σε ταξιδεύουν στον απόλυτο τρόμο.
Open The Gates Festival II, 6 Απριλίου 2024: Sandaramet, March To Die, Achelous, R.U.S.T.X., Arrayan Path, Domine@Downtown Live, Λευκωσία, Κύπρος
Εντάξει, η αλήθεια είναι ότι ήμουν αρκετά κουρασμένος από την προηγούμενη νύχτα. Μεράκι, πάθος και επαγγελματισμός για την μουσική μας είναι τα χαρακτηριστικά που κρατάω για την πρώτη μέρα του φεστιβάλ. Το Σαββάτο λοιπόν είχαμε τους Sandaramet από την Λίβανο και τους τρομερούς March To Die από Καβάλα και Κύπρο για να ζεσταθεί η όλη φάση. Μετά ήταν η σειρά των Achelous από την Αθήνα για να εμφανιστούν, εντάξει κυκλοφόρησαν μεγαλειώδη δισκάρα που θα συζητιέται για πολύ καιρό. Οι R.U.S.T.X. ήταν η απόλυτη εγγύηση για να συνεχιστεί με απόλυτη επιτυχία ένα φεστιβάλ. Οι Arrayan Path, είναι από τα μεγάλα καμάρια της Μεγαλονήσου, “Road to Macedonia” επετειακή εμφάνιση για ένα ντεμπούτο “σταθμό”. Οι Domine, για δεύτερη συνεχόμενη εμφάνιση στο νησί της Αφροδίτης ήταν ότι πρέπει για θριαμβευτικό και επικό κλείσιμό του Open The Gates Festival II.
Sandaramet για αρχή λοιπόν, με μια μπάντα που είχε τρομερό ήχο και ενέργεια στη σκηνή. Κυρίως οι τραγουδιστές, Nicol και Jessica, ήταν οι πιο κινητικοί επάνω στη σκηνή. Αυτό μεταφέρθηκε και στο χώρο της συναυλίας ως ένα βαθμό, εντάξει ήταν νωρίς και ο κόσμος γενικά λίγος. Όμως αυτό δεν πτόησε την μπάντα να βγάλει τον καλύτερο της εαυτό με τα κομμάτια “The arrival”, “Descendant”, “The confession”, “Down” και “You are mine”. Μου άρεσε σε μεγάλο βαθμό η μουσική τους, πόσο “δεμένοι” ήταν επάνω στη σκηνή και ίσως στο μέλλον τους πετύχω κάπου.
SandarametSandarametSandaramet
Πραγματικά μια εμφάνιση επική πάνω από όλα από τους March To Die
March To Die
Οι March To Die κυκλοφόρησαν τρελή δισκάρα πέρσι, το “Tears of Gorgon” συγκαταλέγεται στους αγαπημένους μου δίσκους για το 2023. Όχι άδικα, μιας και απέδωσαν τα κομμάτια στην “πένα” και έκαναν το κοινό να ζεσταθεί ακόμα περισσότερο.
March To Die
“Helmetsmasher”, “One eyed king” και “Decapitation” και οι κιθάρες “οδηγοί” για μια επική εμφάνιση. Το σαρωτικό “Stand and be counted” έρχεται να πάρει κεφάλια, η μπάντα γνωρίζει πως να προσφέρει με επιτυχία αυτό που θέλει ο κόσμος. Επικό Heavy Metal στα καλύτερα του. Για το τέλος τα καλύτερα, “March to die”, “Son of the old gods” και “Hail to thee”. Πραγματικά μια εμφάνιση επική πάνω από όλα, από μια μπάντα που περιμένω τον διάδοχο του “Tears of Gorgon” με ανυπομονησία.
March To Die
Ανυπομονούσα για την εμφάνιση των Achelous
Επόμενο “χτύπημα” οι Achelous. Εντάξει, σας τα έχω γράψει για το “Tower of high sorcery”. Είναι ένα “μνημείο” για το επικό Heavy Metal και σίγουρα θα μας προσφέρουν κάτι ισάξιο και ίσως καταφέρουν να το ξεπεράσουν. Ανυπομονούσα για την εμφάνιση τους, μιας και το άλμπουμ τους έχει “κολλήσει” για τα καλά να παίζει στο σπίτι. Η δεύτερη μέρα του Open The Gates έχει πάρει “φωτιά”. Ξέσπασμα με “Dragon wings” και συνέχεια με ένα κομμάτι από τα παλιά, “Macedon” από τον ομώνυμο δίσκο. Η μπάντα συνεχίζει από εκεί που το άφησαν οι March To Die με απόλυτη επιτυχία. Ειλικρινά, δεν περίμενα κάτι λιγότερο.
Achelous
Το εξαιρετικό “The icewind chronicles” κάνει την εμφάνιση του εδώ με το φοβερό εναρκτήριο κομμάτι του δίσκου, “Northern winds”. Το “The oath” παίρνει σειρά και μας παίρνει και μας σηκώνει, όπως και το “Blood” που δείχνει μια μπάντα να μην αστειεύεται. “Savage king” από το προηγούμενο εκπληκτικό τους άλμπουμ, “The icewind chronicles”. Μεγάλος χαμός λέμε.
Achelous
Στο επόμενο κομμάτι λες και ήταν έτοιμος να εμφανιστεί ο τρελός Harry από τους Jag Panzer. Ο Χρήστος όμως σαν άλλος Conklin το ερμήνευσε άριστα. Το “Into the shadows” είναι Heavy/Power Metal στα καλύτερα του. Τελευταίο άσμα, “Flames of war” και η εμφάνιση κλείνει με τον πήχη πολύ ψηλά για τους επόμενους που θα εμφανιστούν.
Achelous
R.U.S.T.X., πάρα πολύ καλή μπάντα και επαγγελματική σκηνική παρουσία βγαλμένη από party των 80’s
R.U.S.T.X.
Οι R.U.S.T.X. είναι μπαντάρα και αυτό αποδείχτηκε και στο live, μεγάλη φωνάρα η Κατερίνα, ότι και να λέμε είναι λίγο. Κιθάρες που δεν τις βαριέσαι ποτέ σε κάθε κομμάτι που μας παρέθεσαν. Υπέροχο rhythm section με ένα μπάσο που μόνο κομπάρσος δεν είναι. Πάρα πολύ καλή μπάντα και επαγγελματική σκηνική παρουσία βγαλμένη από party των 80’s.
R.U.S.T.X.
Τρομερές φυσιογνωμίες όλοι τους επάνω στη σκηνή με τρελά κόλπα από τους Παναγιώτη και Γιώργο με κιθάρα και μπάσο αντίστοιχα. Λοιπόν, το ότι έπαιξαν διασκευή το “Meet me at midnight” των Saracen τους αξίζουν όλα τα συγχαρητήρια του κόσμου. Το εναρκτήριο “Running man” σε έβαζε για τα καλά στο παιχνίδι από τα πρώτα λεπτά της εμφάνισης τους. “Lying mask” και “Evagoras” μας εντυπωσιάζουν με φωνητικά από όλα τα μέλη της μπάντας. Τελευταία κομμάτια, τα “Changes”, “Last waltz” και “Frontier heroes” μας πάνε πίσω στη “χρυσή” δεκαετία του ’80. Το fantasy heavy metal τους μας άφησε απόλυτα ικανοποιημένους και προετοιμασμένους για την επόμενη μπάντα.
R.U.S.T.X.
Οι Arrayan Path δεν θα μπορούσαν να απουσιάζουν από ένα φεστιβάλ όπως το Open The Gates
Για τις εμφανίσεις των Arrayan Path τα έχουμε αναφέρει και σε προηγούμενα κείμενα. Δεν θα μπορούσαν να απουσιάζουν από ένα φεστιβάλ όπως το Open The Gates. Μπάντα που έχει προσφέρει άλμπουμ αψεγάδιαστης αξίας και προσφοράς στον χώρο του επικού Heavy/Power Metal. Το τελευταίο τους άλμπουμ, “Thus always the tyrants”, είναι από τα καλύτερα στο είδος για το 2023. Μην σας πω ότι μπαίνει και στην πρώτη τριάδα του έτους.
Arrayan Path
Έτσι λοιπόν η ομαδάρα ανέβηκε στη σκηνή και ξεκίνησε με το “Gabriel is rising” από το “Chronicles of light”. Συνέχισαν με το “Fall of Mardonius” και “Ira imperium(the damned)” από το “διαστημικής” ποιότητας άλμπουμ “Ira imperium” του 2011. Πραγματικά αυτό το άλμπουμ αποτελεί προσωπική αδυναμία, είναι μια εκπληκτική δουλειά που μπορώ να γράφω διθυράμβους για ώρες. Δεν θα γινόταν να λείπει από το set list το ομώνυμο κομμάτι από το “Dawn of aquarius”, είναι ένας power metal “δυναμίτης” που στα live “σπέρνει”.
Arrayan Path
Η εμφάνιση των Arrayan Path έχει μετατραπεί σε μια λαμπρή γιορτή για τους οπαδούς τους και όχι μόνο.
20 χρόνια πέρασαν από το ντεμπούτο τους, “Road to Macedonia” και οι πρώτοι ήχοι του “Osiris” ακούγονται. Κομμάτι που είναι από τα αγαπημένα μου από την πρώτη τους δουλειά. Μάλιστα είναι και από τα πρώτα demo τους, χρονολογείται από το 2000. Μάλιστα ανέβηκαν στη σκηνή τα μέλη τα οποία ήταν στις τότε ηχογραφήσεις. Η εμφάνιση των Arrayan Path έχει μετατραπεί σε μια λαμπρή γιορτή για τους οπαδούς τους και όχι μόνο. Συνέχισαν από το πρώτο άλμπουμ με το “Piri reis” και ανεβαίνουν και άλλοι guests επάνω στη σκηνή, χαμός λέμε.
Arrayan Path
Η βραδιά της δεύτερης ημέρας για το Open The Gates εξελίσσεται σε μια φαντασμαγορική γιορτή για το επικό Heavy/Power Metal.
Μεγάλο κομμάτι το “Epic of the sorrowful argonaut” που συνεχίζει η μπάντα να τιμάει το πρώτο της άλμπουμ. Δεν θα μπορούσε να λείπει το ομώνυμο κομμάτι από το “Road to Macedonia” σε αυτή την εμφάνιση. Η βραδιά της δεύτερης ημέρας για το Open The Gates εξελίσσεται σε μια φαντασμαγορική γιορτή για το επικό Heavy/Power Metal. Τελευταίο κομμάτι για αυτή την τρομερή εμφάνιση, ποιο άλλο, από το “Molon lave” και όλο το Downtown να χοροπηδάει στους ρυθμούς που δίνει η μπάντα.
Η σκηνή της Κύπρου είναι ενωμένη και αυτό φαίνεται.
Η συναυλία που έδωσαν οι Arrayan Path ήταν επετειακή για ένα άλμπουμ που είχαν κυκλοφορήσει το 2004 από την Steel Gallery Records. Μια δουλειά με δυναμισμό και ένταση που δεν είχε να ζηλέψει τίποτα από άλλες μπάντες που μεσουρανούσαν τότε. Ένα άλμπουμ προπομπός του υπέροχου “Terra incognita”. Χάρηκα πολύ που είδα μια γιορτή να διαδραματίζεται μπροστά στα μάτια μου με αγαπημένους καλεσμένους της μπάντας επάνω στο σανίδι. Η εμφάνιση των Arrayan Path έχει μετατραπεί σε μια λαμπρή γιορτή για τους οπαδούς τους και όχι μόνο. Η σκηνή της Κύπρου είναι ενωμένη και αυτό φαίνεται. Τα ανέφεραν και οι R.U.S.T.X. στην εμφάνιση τους σχετικά. Οι Arrayan Path, δεν έστρωσαν απλά το χαλί για τους Domine, τους είχαν έτοιμο ένα κοινό που “δίψαγε” για ακόμα περισσότερο επικό Power Metal.
Ο Morby δεν καταλαβαίνει από κούραση και ο Enrico “σαρώνει” με καταιγιστικά riffs.
Domine
Οι Domine, ανέβηκαν για δεύτερη συνεχόμενη εμφάνιση, στο stage του Open The Gates. Να σημειώσουμε ότι όπως και στην πρώτη εμφάνιση έτσι και σε αυτή, η μαγευτική φωνή της Κατερίνας Ξάνθου των R.U.S.T.X. ήταν παρούσα σε κάποιες από τις συνθέσεις. Οι Ιταλοί λόγω πίεσης χρόνου, έπαιξαν όσα κομμάτια μπορούσαν, μιας και ο χώρος έπρεπε να ετοιμαστεί για άλλο event. “Thunderstorm” και “Arioch, the chaos star” για αρχή και το Downtown παίρνει “φωτιά”. Οι Domine, εμφανίζονται λες και δεν έπαιζαν την προηγούμενη νύχτα. “The Battle for the great silver gold (A suite in VII parts)” και “Icarus ascending”, ο Morby δεν καταλαβαίνει από κούραση και ο Enrico “σαρώνει” με καταιγιστικά riffs.
Domine
“The sun of the new season(A homecoming song)”, “True believer” και το “Emperor of the black runes” παραμένει για μένα ένα από τα καλύτερα και πιο ποιοτικά άλμπουμ στο είδος. Όσα κομμάτια κι αν ακούσουμε από αυτό το άλμπουμ, δεν θα βαρεθούμε ποτέ. Η εμφάνιση βέβαια τελείωσε θριαμβευτικά με τα “The eternal champion(A suite in VII parts)” και “Dragonlord(The grand master of the mightiest beasts)”.
Domine
Οι εμφανίσεις των Domine ήταν ένας ύμνος στο επικό Heavy/Power Metal
Οι Domine εμφανίστηκαν δυο συνεχόμενες βραδιές, είδαμε μια μπάντα που ξέρει να δώσει αυτά που θέλει ο κόσμος. Οι εμφανίσεις τους ήταν ένας ύμνος στο επικό Heavy/Power Metal και χαίρομαι ιδιαίτερα που θα τους παρακολουθήσω και στο φετινό Rethymno Rocks! Festival. Η φάση είναι ότι ήρθαν οικογενειακές διακοπές και περάσαν υπέροχα στη Μεγαλόνησο. Τίμια και σεβαστή μπάντα, την οποία θα παρακολουθήσουμε και στο Ρέθυμνο τον Αύγουστο.
Το φεστιβάλ κατάφερε να αναδείξει ότι η Κυπριακή και η Ελληνική σκηνή έχουν εξαιρετικές μπάντες…
Το Φεστιβάλ κατάφερε και κέρδισε τις εντυπώσεις με το παραπάνω. Δεν άφησε περιθώρια αμφισβήτησης για την επιτυχημένη διοργάνωση. Κατάφερε να αναδείξει ότι η Κυπριακή και η Ελληνική σκηνή έχουν εξαιρετικές μπάντες που αξίζει κάποιος να ακολουθεί και με το παραπάνω. Και δεν εννοώ φυσικά τα social media, εννοώ την υποστήριξη αγοράζοντας merch και προτείνοντας αυτές σε άλλους οπαδούς του είδους.
Ήταν ένα υπέροχο διήμερο με μπάντες που πρόσφατα κυκλοφορήσαν διασκάρες όπως οι Hardraw, Solitary Sabred, Receiver, Achelous, Triumpher και March To Die. Με μπάντες με μεγάλη ιστορία όπως οι Arrayan Path και οι Domine που μας πρόσφεραν συγκινήσεις με το μοναδικό Επικό Heavy/Power Metal που με τόση επιτυχία μας συντροφεύει όλα αυτά τα χρόνια. Οι R.U.S.T.X. που μας έκαναν να χοροπηδάμε με το όμορφο Heavy Metal τους και την εντυπωσιακή και επαγγελματική σκηνική τους παρουσία.
Τέλος, οι Domine που ο Morby τόσο στα ντουέτο με την Κατερίνα από τους R.U.S.T.X. όσο και μόνος του έδινε σεμινάρια ερμηνείας και σκηνικής παρουσίας. Τα αδέρφια Paoli που μαζί με τα τους υπόλοιπους πραγματικά έδειχναν ότι σαν να μην έχει περάσει μέρα από τον τελευταίο δίσκο των Ιταλών. Με λίγα λόγια, σάρωσαν τα πάντα στο διάβα τους και έδειξαν ότι το Ιταλικό epic power metal δεν ήταν μόνο μια αναλαμπή.
Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια λοιπόν σε όλη την ομάδα που “έτρεξε” αυτό το υπέροχο διήμερο.
Η διοργάνωση από την NMS Productions του Νικόλα Μουτάφη που με ελάχιστο ύπνο ήταν παρών παντού στο χώρο για να εξελιχθούν όλα ομαλά. Πιστέψτε με, μιας και έχουν δει πολλά τα μάτια μου, λίγοι διοργανωτές είναι τόσο αφοσιωμένοι σε αυτό που κάνουν. Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια λοιπόν σε όλη την ομάδα που το “έτρεξε” αυτό το υπέροχο διήμερο!
Οι Disoriented κυκλοφόρησαν lyric video για το τραγούδι τους “Crossed The Line” και ετοιμάζονται πυρετωδώς για την εμφάνισή τους στο AN CLUB στις 24/5.
Για όσους δεν γνωρίζουν πρόκειται για ένα groove metal σχήμα από την Αθήνα με πολλές επιρροές από heavy, groove και κυρίως death metal σκηνή. Ο ήχος της μπάντας είναι βαρύς, με γρήγορα, επιθετικά groovy guitar riffs και brutal φωνητικά. Οι δε στίχοι τους αναφέρονται κυρίως σε έντονα πολιτικοκοινωνικά ζητήματα,
Έχουν κυκλοφορήσει δυο singles από το επερχόμενο album που αναμένεται να ανακοινωθεί σύντομα. Το ενεργητικό τους περιλαμβάνει πολλά live, κυρίως στην εγχώρια σκηνή, με Highlight φυσικά την εμφάνισή τους στο Schoolwave του 2019.
Την Παρασκευή 24 Μαΐου ετοιμάστε τους αυχένες σας και σας περιμένουν στο ιστορικό υπόγειο των Εξαρχείων! Μαζί με τους Redreigner και Fatalism υπόσχονται επιθετικά groovy guitar riffs και brutal φωνητικά. You have been warned!
Οι Disoriented πρόσφατα συμμετείχαν και στον Μουσικό Διαγωνισμό “Γιώργος Μανουσέλης” που διοργάνωσε για 7η χρονιά το Chania Rock Festival και συγκέντρωσαν 1.200 ψήφους!!! Μπορεί να μην κατάφεραν να πάρουν μια θέση στο συγκεκριμένο φεστιβάλ όμως σίγουρα κέρδισαν πολλούς και νέους οπαδούς!
GEOFF TATE – THE BIG ROCK SHOW TOUR 2024 – LIVE IN ATHENS Kυριακή 17Νοεμβρίου @ Gagarin 205 LiveMusicSpace
Γεμάτο από μυθικά τραγούδια που σημάδεψαν τέσσερις δεκαετίες, ξεπέρασαν τα 20.000.000 σε πωλήσεις παγκοσμίως, και καλύπτουν τις κορυφαίες στιγμές από το σύνολο της δισκογραφίας του με τους Queensrÿche, τοBig Rock Show του GeoffTateέρχεται επιτέλους και στην Αθήνα!
Μια βραδιά αφιερωμένη στην ανεπανάληπτη μουσική κληρονομιά της εμβληματικής μπάντας από το Seattle, όπως μόνο ο μοναδικός Geoff Tate μπορεί να την παρουσιάσει!
Άλλη μια ευκαιρία να απολαύσουμε ιστορικές στιγμές της μουσικής, συγκεντρωμένες σε ένα μαγικό setlist με πάρα πολλές εκπλήξεις.
Και όπως υπόσχεται ο ίδιος: “It’ll be big! Ιt’ll be loud! It’ll be fun!”.
Mετά την αξέχαστη live εμπειρία του Operation:Mindcrime και το μεγαλειώδες επετειακό show με τα Empire και Rage For Order, πιστός στο ραντεβού του, ο αγαπημένος μας Geoff φέρνει στο Gagarin 205 το πιο φιλόδοξο live project του (ως το επόμενο…).
thenTη βραδιά θα ανοίξουν δύο από τα πιο hot ονόματα εκεί έξω: Irene Ketikidi και Jon Voyager. Ελάτε νωρίς!
GEOFFTATE THE BIG ROCK SHOW TOUR 2024 Opening Acts: IRENE KETIKIDI | JON VOYAGER Κυριακή 17 Νοεμβρίουστο Gagarin 205 Live Music Space
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies. Υπάρχει προσδιορισμός και αποθήκευση δεδομένων. Πληροφορίες σχετικά με την επεξεργασία δεδομένων και τη δυνατότητα άρνησης αυτής περιλαμβάνονται στην πολιτική απορρήτου.
