Οι Nadiwrath επέστρεψαν μέσω της FYC Records κυκλοφορώντας μια συλλογή με μπόλικα κομμάτια από διάφορες κυκλοφορίες τους. Εδώ έχουμε misanthropic punk/black metal με τα όλα του, χωρίς εισαγωγές και τα συναφή που μπορεί να παρατηρούμε σε άλλες κυκλοφορίες του είδους. Είναι πολύ πιο απλά τα πράγματα, με χαρακτηριστικά όπως την αμεσότητα και την ταχύτητα στις συνθέσεις τους. Τα riffs σε μεγάλο βαθμό έχω την βάση τους στο παραδοσιακό Black Metal των Darkthrone για παράδειγμα με το στοιχείο του Punk να είναι παντού.
Nadiwrath-“Death Eternal” Compilation
Λοιπόν “Horns”, “Winter nights” και “Eyes full of vengeance” βρίσκονται στο πρώτο Demo της μπάντας. Αυτό κυκλοφόρησε το 2007. Οι επιρροές από Impaled Nazarene και Carpathian Forest είναι εδώ και δεν ενοχλούν καθόλου. Πολύ καλό ξεκίνημα για πρωτοεμφανιζόμενη μπάντα. Θα σας θυμίσει στα “χαμηλά” και κάτι λίγα από το ιστορικό “A blaze in the northern sky” ή και από το “Under a funeral moon” των Darkthrone. Στο “Winter nights” έχουμε μπόλικο thrash metal των early eighties, πριν βγουν οι καλογυαλισμένες παραγωγές. Κάτι σαν Destruction του “Infernal overkill”. Στο “Eyes of full vengeance” έχουμε πολύ έντονο το punk στοιχείο και σε συνδυασμό με τις black metal μελωδίες “σαρώνει”.
Split με Hexenmeister
Το “The last days of the parasitic results of humanity part 1” βρίσκεται στο split με τους Ουκρανούς Hexenmeister. Μια σύνθεση σχεδόν 20 λεπτών που ξεκινάει με μια εισαγωγή και μπαίνουν σταδιακά τα “άρρωστα” riffs και φωνητικά. Ένας “όλεθρος” από αρνητικά συναισθήματα όπως η απόγνωση σε ένα κομμάτι που αντιπροσωπεύει πλήρως την μπάντα. Οι μελωδίες θα σας φέρουν στο νου και τους Behemoth της πρώτης περιόδου (“Sventevith” κτλ).
Split με τους σπουδαίους Dødsferd
Εδώ οι Nadiwrath διασκευάζουν και Deathspell Omega, όσοι ακούν το συγκεκριμένο είδος, σίγουρα έχουν σε εκτίμηση και τους τρομερούς Γάλλους. Επέλεξαν το “Succubus of all vibes” του “Inquisitors of Satan” και του έδωσαν και κατάλαβε. Αιχμηρή διασκευή που τα έχει όλα. Το “Third eye wound” μας φέρνει τους Venom και τους Darkthrone στο νου. Black ‘n’ roll στα καλύτερα του. Αυτά τα δυο κομμάτια βρίσκονται στο split με τους Dødsferd που φέρει τον τίτλο “Misanthropic bonds”. Επίσης για το τελευταίο άλμπουμ των Dødsferd μπορείτε να διαβάσετε την κριτική μου εδώ. Το “A living disgrace” βρίσκεται στην συλλογή “Monomaniac vol.2/3” της Blastbeat Mailmurder Productions , και απλά είναι ένα λεπτό “κοπάνημα”.
Nadiwrath: “Chaotic blasphemy”
“Chaotic blasphemy” EP και διασκευή στους Inquisition
Τα “Pathetic human stains”, “Psycho scum”, “Piss off” και η διασκευάρα στο “Crush the Jewish prophet” των Inquisition βρίσκονται στο EP “Chaotic blasphemy”. Εντάξει, Black ‘n’ Roll κοπάνημα που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από μεγάλες μπάντες του χώρου. Οι ρυθμοί φέρνουν σε punk φάση αλλά “κολλάει” εξαιρετικά με τα Black Metal riffs. Η διασκευή στους Inquisition και στο κομμάτι “Crush the Jewish prophet” κρίνεται πολύ αξιόλογη. Btw, ακούστε το “Magnificent glorification of Lucifer” των Κολομβιανών από όπου και προέρχεται η σύνθεση. Το “The end of all prophets” έχει riff που σε διαλύουν, δεν υπάρχει αυτό που γίνεται. Ένα κομμάτι που προέρχεται από την εποχή του εξαιρετικού “Circle of pest”.
“Death to thy world” split και ακυκλοφόρητες συνθέσεις
Το “Death to thy world” είναι ένα πολύ περιεκτικό split που κυκλοφόρησε το 2015 περίπου τέτοια εποχή. Μέσα θα βρούμε τους Ιταλούς Frostmoon Eclipse, τους Χιλιανούς The Last Knell και τους “διαλυμένους” πια Σέρβους Triumfall. Εδώ έχουμε συμμετοχή με το “Surrounded by leeches”, ένα οκτάλεπτο κομμάτι με οργισμένα φωνητικά και καταιγισμό από Black Metal riffs ενίοτε μελωδικά που θα σας φέρουν στο νου και λίγο Dissection ή και Marduk. “Death rattle” και “Morbid visions” είναι ακυκλοφόρητες συνθέσεις που βρίσκονται μόνο σε αυτή την συλλογή. Ακούμε δηλαδή κλασσικό Black ‘n’ Roll όπως μας έχουν μάθει οι Nadiwrath με ελάχιστες μελωδίες. Στο “Morbid visions” θα γίνεται πανικός στα lives. Να σημειωθεί ότι το artwork της κυκλοφορίας το έχουν επιμεληθεί οι Sorg από Necrohell και Νίκος Σταυριδάκης της VisionBlack.
Frostmoon Eclipse, The last knell, Nadiwrath, Triumfall: “Death to thy world”
Τι αποκομίζουμε?
Αυτά λοιπόν από τους Nadiwrath και μιλάμε για μια εξαιρετική συλλογή που έχει μέσα τα πάντα που χρειάζεται ένας οπαδός του είδους. Στοχευμένες διασκευές, ακυκλοφόρητα κομμάτια και συνθέσεις από EP’s και split που μπορεί να μην βρίσκονται και πολύ εύκολα. Περιμένουμε σύντομα νέα τους.
Τους Φινλανδούς Nightwish τους ακολουθώ από την εποχή του “Oceanborn” το οποίο και αγαπώ πολύ. Γενικά, αυτό μαζί με τα “Wishmaster”, “Century child” και “Once” μπορώ να τα ακούω συνέχεια χωρίς να πατήσω το skip σε καμία σύνθεση τους. Η Tarja στο “Once” έβγαλε τον πιο ώριμο της εαυτό όπως και όλη η μπάντα άλλωστε. Αργότερα πραγματοποίησαν περιοδεία με τους Iron Maiden εμφανίζονταν κάθε νύχτα μπροστά σε χιλιάδες κόσμο. Ότι λάμπει όμως δεν είναι χρυσός. Η Tarja με τα υπόλοιπα μέλη ήταν στα “μαχαίρια” για μήνες πριν. Έτσι λοιπόν μετά την συνταρακτική τους εμφάνιση στην Hartwall Arena του Ελσίνκι μπροστά σε 12000 κόσμο, οι Nightwish απολύουν την Tarja.
Ας ανατρέξουμε πίσω…
Με μια λιτή και αιχμηρή ανακοίνωση αποφάσισαν να διώξουν την Tarja. Το πιο σημαντικό μέρος αυτής ήταν: “Οι Nightwish είναι ένα συγκρότημα, είναι ένα συναίσθημα. Για εσάς, δυστυχώς, οι δουλειές, τα χρήματα και τα πράγματα που δεν έχουν καμία σχέση με αυτά τα συναισθήματα έχουν γίνει πολύ πιο σημαντικά”. Μετά μπήκε στην όλη διαμάχη και ο σύζυγος και manager της Tarja, Marcelo Cabuli, και το θέμα πήρε διαστάσεις στο χώρο και όχι μόνο.
Διαμάχες με ανακοινώσεις συνέχεια
Μέχρι και ο πρωθυπουργός της Φινλανδίας δέχτηκε ερώτηση σε συνέντευξη τύπου που είχε παραθέσει για άλλο θέμα φυσικά. Γενικά στη χώρα των χιλίων λιμνών είχε γίνει μεγάλο θέμα. Μετά ειπώθηκαν ότι δεν ήθελε να ταξιδεύει η Tarja με το pullman της μπάντας, παρά μόνο με αεροπλάνο και ήθελε ξεχωριστό dressing room. Έγιναν πολλά, τώρα υπάρχει ένα πιο πολιτισμένο κλίμα μεταξύ τους χωρίς αυτό να σημαίνει και τυχόν επανασύνδεση.
Nightwish during the era of “Once”
Η υποτιμημένη εποχή της Anette Olzon στους Nightwish
Μετά ήρθε η Annete Olzon, πραγματικά αυτή την φωνή την συμπαθώ πάρα πολύ. Όπου κι αν έχει συμμετάσχει, έχει κάνει τρομερή δουλειά. Μπορείτε να ρωτήσετε τον Russel Allen για αυτό, ναι των κορυφαίων Symphony X. Μια φωνή που είχε την ατυχία απλά να αντικαταστήσει την Tarja. Μου θύμισε τις περιπτώσεις των Blaze Bayley και Tim Owens, σε Iron Maiden και Judas Priest αντίστοιχα.
Nightwish during the era of “Imaginaerum”
Πραγματικά το “Imaginaerum” είναι ένα θαυμάσιο άλμπουμ και το βάζω ελάχιστα πιο κάτω από “Oceanborn” και “Wishmaster”. Δυστυχώς η Anette απολύθηκε και αυτή με άσχημο τρόπο. Ο λόγος σύμφωνα με τα λεγόμενα της ήταν ότι έμεινε έγκυος και τα υπόλοιπα μέλη αποφάσισαν να την διώξουν. Κυνική κίνηση αν ισχύει.
Η άφιξη της Jansen είναι γεγονός
Floor Jansen during Nightwish show at Wacken Open Air 2013(Source: Wacken Open Air)
Συνέπεια να αφίχθει η Floor Janssen, μια frontwoman φτασμένη για τα καλά. Την ακολουθώ από την εποχή που ήταν στους εκπληκτικούς After Forever. Μια, πραγματικά, εκπληκτική μπάντα με εξαιρετική δισκογραφία. Όλα τα άλμπουμ τους από πολύ καλά έως και αριστουργήματα. Για τον τελευταίο χαρακτηρισμό ανατρέξτε στο τελευταίο και ομώνυμο άλμπουμ τους όπως και στο “Decipher”. Ήρθε λοιπόν μια από τις κορυφαίες frontwomen της εποχής στους Nightwish. Κυκλοφορεί το πολύ καλό “Endless forms most beautiful” και η μπάντα δείχνει να βρίσκει γερά πατήματα. Μια ξεκάθαρα heavy metal φωνή που μπορεί να ερμηνεύσει τα πάντα. Ότι κι αν της δώσεις, θα στο βγάλει εις πέρας.
Nightwish during the era of “Human. :||: Nature.”
Η συνέχεια είναι φαντασμαγορική
Αργότερα ήρθε το “Human. :||: Nature.” το οποίο και πήγε τους Nightwish σε υψηλά επίπεδα. Μέχρι και το θαυμάσιο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου χρησιμοποίησαν για το άλμπουμ. Αν τα προηγούμενα τους άλμπουμ είχαν στοιχεία κινηματογραφικής μουσικής, εδώ απλά είναι ένα soundtrack συμφωνικού Metal. Πολλοί οπαδοί της πρώτης περιόδου δυσαρεστήθηκαν με τις τελευταίες εξελίξεις.
Εγώ θα έλεγα ότι για να μείνουν στον “αφρό” έπρεπε τα πράγματα να πάρουν αυτή την τροπή. Φτάνουμε στο “Yesterwynde” μετά από αυτή την αναδρομή που έκρινα και επιβεβλημένη. Είναι μια μπάντα πολύ σημαντική για πολύ κόσμο και πρέπει να διακρίνουμε τι έγινε στο παρελθόν και γιατί έπρεπε να φτάσουμε στο αποτέλεσμα του “Yesterwynde”.
Το ενδέκατο άλμπουμ των Φινλανδών είναι κομβικό
Nightwish-“Yesterwynde”
Το “Yesterwynde” έχει πάρει τον δρόμο του προηγούμενου τους άλμπουμ. Όμως κοιτάζει και στην πλευρά του “Imaginaerum”, ενός κομβικού άλμπουμ. Να ξεκινήσω με την παραγωγή και να πω ότι έχουν κάνει για μια ακόμη φορά φανταστική δουλειά. Στα Finnvox studios πραγματοποιήθηκε η ηχογράφηση και το mastering έγινε από τον Mika Jussila. Υπεύθυνος για την παραγωγή ο Tuomas Holopainen. Το “Yesterwynde” είναι ένα άλμπουμ που το αγοράζεις μόνο και μόνο αν δεις το εξώφυλλο. Τρομερή δουλειά από τον Pete Voutilainen.
Nightwish
Νέα εποχή για τους Nightwish
Οι Nightwish με το νέο άλμπουμ ορίζουν μια νέα εποχή, μιας και ο Marco Hietala, ένα από τα πιο παλιά μέλη της μπάντας, αποχώρησε. Στη θέση του ο Jukka Koskinen των Wintersun. Μεταφερόμαστε λοιπόν στη μεγάλη οθόνη. Να σημειώσουμε ότι και η Floor έμεινε έγκυος πρόσφατα αλλά οι Φινλανδοί δεν την “άγγιξαν”. Τώρα ποιος έχει ανάγκη ποιον, είναι μεγάλη ιστορία. Μάλλον αυτοί έχουν την Floor.
“Yesterwynde” και το ταξίδι στο χρόνο αρχίζει
Το “Yesterwynde” ξεκινάει με ένα ακουστικό εισαγωγικό κομμάτι για να σε βάλει στο κλίμα. Αργότερα μπαίνει δυναμικά το “An ocean of strange lands” και το δωμάτιο σου κατακλύζεται από ήχους. Η Floor κάνει θαύματα, κιθάρες όπως πρέπει να είναι και ένα στιβαρό rhythm section που κάθε άλλο παρά άνευ σημασίας είναι. Το ενδέκατο άλμπουμ των Φινλανδών δείχνει να μην αστειεύεται, μιλάμε ο ήχος που έχουν βγάλει είναι φανταστικός.
Η συνέχεια προμηνύει ότι θα ακούσουμε υπέροχα πράγματα
Το “The Antikythera mechanism” όπως καταλαβαίνετε και από τον τίτλο έχει θέμα την πλούσια αρχαιολογία του Ελλαδικού χώρου. Σπουδαία σύνθεση που συνεχίζει στην ίδια ατμόσφαιρα του προηγούμενου. Σκληρό κομμάτι που σε πάει πίσω στην εποχή του “Imaginaerum”. Συνεχίζουμε με το πανέμορφο “A day of…”, η χρήση των χορωδιών αποπνέουν φαντασία. Ένα χαλαρό κομμάτι που αποτελεί ένα ευχάριστο διάλειμμα.
Η παιδική χορωδία του σχολείου Cardinal Vaughan που συμμετείχε στο “A day of…” μαζί με τον Tuomas Holopainen
Ένα άλμπουμ πομπώδες, ιδιαίτερο και πάνω από όλα, Metal.
Το “Perfume of the timeless” είναι ένα πομπώδες κομμάτι, ουσιαστικά ο ορισμός του συμφωνικού Metal και αυτό που πρεσβεύουν οι Nightwish το 2024. Σύνθεση που δεν γράφεται κάθε μέρα, με ατμόσφαιρα που σε καθηλώνει και μια Floor που δεν καταλαβαίνει τίποτα. Και να φανταστείτε ότι μπήκε για τις ηχογραφήσεις κατευθείαν μετά την γέννηση της κόρης της.
Το “Sway” είναι μια ατμοσφαιρική μπαλάντα και θα σας θυμίσουν με την Folk φάση του τους Nightwish της πολύ πρώιμης εποχής τους. Το “Children of ‘Ata” είναι αρκετά διαφορετικό, έχει ηλεκτρονικά στοιχεία στην αρχή και μετά μπαίνουν δυναμικά οι κιθάρες. Πολύ ενδιαφέρουσα σύνθεση που την άκουσα ευχάριστα. Η μελωδία στις κιθάρες σου “κολλάει” κατευθείαν στο “Something whispered follow me” και σε πάει πίσω ακόμα και στο “Dark chest of wonders”. Τα φωνητικά της Floor έχουν πάει το άλμπουμ στα ύψη. Το “Spider silk” είναι ένα κομμάτι που βοηθάει στη ροή του άλμπουμ και αποπνέει έναν pop χαρακτήρα.
Nightwish
Η σημασία του Donockley
Πολύ αγαπημένο κομμάτι το “Hiraeth” με ένα εντυπωσιακό ντουέτο της Floor Jansen με τον πολυοργανίστα Troy Donockley. Ατμοσφαιρικό και σαγηνευτικό στην αρχή και μετά “γκάζια” με σπουδαίες κιθάρες από τον Emppu Vuorinen. Το “The weave” σε πάει στο προηγούμενο άλμπουμ και εδώ έχουμε την ουσιώδη παρουσία του Juka Koskinen που προσδίδει όγκο μαζί με τον τρομερό σε όλο το άλμπουμ Kai Hahto στα drums. Τα οπερετικά φωνητικά της Floor τρομερά για μια ακόμη φορά.
Floor Jansen
“Μαγικό” clip το “Lanternlight”
Το πιάνο στο “Lanternlight” θα σας φέρει σε λυρισμό κάτι λίγα από Savatage. Τουλάχιστον σε μένα αυτό ήρθε. Νομίζω ότι είναι ο κατάλληλος επίλογος αυτό το κομμάτι για το δέκατο άλμπουμ των Nightwish. Ένα νοσταλγικό κλείσιμο ουσιαστικά με σπουδαία ατμόσφαιρα.
Σίγουρα υπάρχουν άτομα εκεί έξω που θέλουν να επιστρέψει η εποχή των πρώτων άλμπουμ. Αυτή η εποχή πέρασε ανεπιστρεπτί και καλύτερα να αναφέρω. Τα άλμπουμ αυτά κυκλοφόρησαν όταν έπρεπε. Από την άλλη έχουμε να κάνουμε με διαφορετικούς καλλιτέχνες, μόνο δυο μέλη έχουν μείνει από το line up του “Oceanborn” για παράδειγμα.
Ο δρόμος έχει χαραχτεί καιρό τώρα
Οι Nightwish απλά έχουν χαράξει ένα δρόμο που δύσκολα μπορεί να ακολουθήσει άλλη μπάντα, κάθε παραγωγή άλμπουμ τους έχει μεγάλο κόστος. Έχουν μονάδες που δύσκολα μπορούν να αντικατασταθούν. Όλοι είναι ένας και ένας και η προσφορά του είναι μεγάλη σε κάθε album. Ακόμα και ο Jukka που είναι και το πρώτο του άλμπουμ, διαπιστώνουμε ότι οι “γραμμές” που περνάει κουβαλάνε εμπειρία. Εντάξει, σχεδόν 20 χρόνια στους Wintersun έκανε πολλά.
Ένα υπέροχο άλμπουμ
Το “Yesterwynde” είναι ένα υπέροχο άλμπουμ και κυκλοφόρησε στις 20 Σεπτεμβρίου από την Nuclear Blast. Ένας σπουδαίος διάδοχος του “Human. :||: Nature.” και αποτελεί τον ορισμό του Συμφωνικού Metal.
Θα έχετε αντιληφθεί ότι η Δέσποινα Σταματάκη σπάνια γράφει άρθρο, αλλά όταν πρόκειται για τους SOEN όλα αλλάζουν. Τους έχει δει ήδη όσες φορές έχουν έρθει στη χώρα μας και κάθε φορά επιστρέφει περισσότερο ενθουσιασμένη και “ερωτευμένη” με τη μουσική τους. Και να σας πω, δεν έχει άδικο γιατί μιλάμε για ένα supergroup.
Η εξαίρεση λοιπόν και σε αυτό το άρθρο είναι ότι για λίγο άφησε την φωτογραφική της μηχανή και έπιασε το πληκτρολόγιο. Μαζί της συμπληρώνει (ράβε – ξήλωνε φάση) η Σίσσυ Φανουράκη που μπορεί να μην τους έχει δει ζωντανά αλλά διόλου απαρατήρητοι δεν έχουν περάσει από τις ακτίνες Χ που έχει στα αφτιά της.
Γλυκό καλοκαιράκι που τελείωσες κι ακόμα ζεσταινόμαστε…
Απολαμβάνουμε τις τελευταίες μας βουτιές και το μυαλό μας ήδη ταξιδεύει στη συναυλία των SOEN στη χώρα μας. Σημειώστε παρακαλώ, στις 17 Οκτωβρίου έρχονται στο Fuzz και την επόμενη 18 Οκτωβρίου εμφανίζονται στην συμπρωτεύουσα στο Principal Club Theater.
Οι SOEN έχουν πλέον καθιερωθεί ως ένα από τα πιο αγαπημένα συγκροτήματα στην Ελλάδα και το γνωρίζουν αφού μας επισκέπτονται τακτικά και γνωρίζουν ήδη την άμεση και θερμή ανταπόκριση του κοινού. Φυσικά και κάθε τους εμφάνιση συνοδεύεται από μια SOLD OUT ανακοίνωση. Μην σας προκαλεί έκπληξη, δεδομένης της τεράστιας αναγνώρισης που απολαμβάνουν.
Η μουσική τους είναι μελωδική, βαριά και περίπλοκη όπως αναγράφει και το δελτίο τύπου. Όμως τα progressive στοιχεία υπερισχύουν και έχουν καταφέρει να κερδίσουν την αφοσίωση των θαυμαστών τους. Η αλήθεια είναι ότι αυτό το δέσιμο που καταφέρνουν σε κάθε εμφάνισή τους με το κοινό λίγα συγκροτήματα το επιτυγχάνουν σε τέτοιο βαθμό. Η Δέσποινα υποστηρίζει ότι αυτό οφείλεται στην συναισθηματική ένταση της μουσικής τους, σε συνδυασμό με την εξαιρετική τεχνική τους αρτιότητα.
Αποτελούν σίγουρα ένα από τα πιο ενδιαφέροντα progressive συγκροτήματα της εποχής μας.
Η μουσική πορεία των Σουηδών SOEN ξεκίνησε το 2012 με το ντεμπούτο τους άλμπουμ και έκτοτε έχει εξελιχθεί σε μια εντυπωσιακή μουσική κληρονομιά. Το 2023, κυκλοφόρησαν το άλμπουμ τους “Memorial” προσθέτοντας ένα ακόμα κεφάλαιο
στην ήδη πλούσια δισκογραφία τους.
Ανάμεσα στα έργα τους, έχουμε τα άλμπουμ “Tellurian” (2014), “Lykaia” (2017), “Lotus” (2019), “Imperial” (2021) και το ιδιαίτερο ” Atlantis” (2022).
Ποιος μπορεί άλλωστε να ξεχάσει την επική διασκευή του “Snuff” των Slipknot
Κάθε ένα από αυτά τα άλμπουμ προσθέτει νέα στοιχεία στην εξέλιξη του συγκροτήματος,
αποδεικνύοντας τη συνεχή δημιουργική τους αναζήτηση και τη διαρκή επιρροή τους στη
μουσική σκηνή.
Το άλμπουμ “Memorial” αντιπροσωπεύει την εξέλιξη του συγκροτήματος. Το συγκρότημα παίζει πλέον αυτό που τους εκφράζει και αποτυπώνεται ξεκάθαρα στον ήχο τους καθώς διατηρούν τα στοιχεία που αγαπήσαμε με εντυπωσιακά ρεφρέν, εστιάζοντας σε θέματα πολέμου και εσωτερικής αναζήτησης. Η θεματολογία ενδέχεται να έχει επηρεαστεί από την καταγωγή του μπασίστα τους Oleksii ‘Zlatoyar’ Kobel από την εμπόλεμη Ουκρανία.
Ίσως, κάποιοι να θεωρούν πως δεν υπάρχει κάποια εξέλιξη στη νέα δουλειά τους και ότι έχουν “επαναπαυτεί” σε συγκεκριμένες μελωδίες. Θα μπορούσες να πεις ότι είναι ένας αρκετά ώριμος δίσκος.
Ανοίγει με ένα πολύ δυνατό κομμάτι “Sincere” και συνεχίζει με το “Unbreakable” που παίζει να έχει το καλύτερο “rock” refrain που έχω ακούσει τελευταία!
Θα συμφωνήσουμε ότι δεν είναι το πιο τεχνικό άλμπουμ μουσικά. Ωστόσο συνθετικά καταφέρνει να κρατήσει τον ακροατή απασχολημένο. Ε, ναι αυτό είναι και το στοιχείο που τους κάνει να ξεχωρίζουν ανάμεσα σε άλλα συγκροτήματα. Τα δε φωνητικά του Ekelöf είναι αυτό το στοιχείο που καθοδηγεί τον ακροατή στο περίπλοκο μουσικό τοπίο με την σαγηνευτική και συναισθηματικά φορτισμένη απόδοση.
Και οι δυο συμφωνούμε ότι το “Memorial” είναι ένα άλμπουμ που όχι μόνο αναδεικνύει τη μουσική τους ωριμότητα αλλά και τη συνθετική τους ευφυΐα.
“Δεν έχεις βαρεθεί να τους βλέπεις κάθε χρόνο;”
Και έρχεται η ώρα που η Δέσποινα απαντά στην ερώτηση με ένα βροντερό ΟΧΙ (σαν αυτό του Μεταξα!). Υπάρχουν πολλοί λόγοι, συμπληρώνει…
Ας ξεκινήσουμε με το γεγονός ότι το συναίσθημα και η ενέργεια που προσφέρει ένα συγκρότημα, δυστυχώς, συχνά λείπουν από πολλές μπάντες σήμερα.
Οι SOEN προσφέρουν ζωντανές εμφανίσεις που μετατρέπονται σε εμπειρία ζωής. Η σκηνική τους παρουσία και απόδοση είναι εξίσου ή και πολύ πιο δυναμική σε σχέση με αυτό που ακούς στα άλμπουμ τους.
Προσφέρουν ενέργεια, συγκίνηση, θυμό, αγανάκτηση και λύτρωση μέσα σε μιάμιση ώρα επί σκηνής.
Όσοι επιθυμείτε να ζήσετε μια τέτοια εμπειρία μην χάσετε τις εμφανίσεις τους τον Οκτώβριο! Θα είναι άλλη μια πραγματικά αξέχαστη συναυλία, υπογεγραμμένη από τους Soen!!!
SOEN:
Joel Ekelöf – Φωνητικά
Martin Lopez – Τύμπανα
Lars Enok Åhlund – Πλήκτρα και Κιθάρα
Cody Ford – Lead Κιθάρα
Oleksii “Zlatoyar” Kobel – Μπάσο
Οι Soen επιστρέφουν και πάλι στην Ελλάδα, για δυο εμφανίσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
Πέμπτη 17 Οκτωβρίου 2024 στο FuzzClub στην Αθήνα
Παρασκευή 18 Οκτωβρίου 2024 στο PrincipalClubTheater στην Θεσσαλονίκη
Το σουηδικό supergroup δημιουργήθηκε το 2010 από τον πρώην ντράμερ των Opeth, Martin Lopez, τον τραγουδιστή Joel Ekelöf και τον μπασίστα Steve Di Giorgio (Death, Testament, Megadeth). Από την κυκλοφορία του ντεμπούτου τους, “Cognitive”, το 2012, έως και σήμερα, οι Soen έχουν κυκλοφορήσει έξι studio albums, με πιο πρόσφατο το εξαιρετικό “Memorial”, που κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 2023.
Η μουσική τους είναι μελωδική, βαριά και περίπλοκη και συμπαρασύρει τους ακροατές σε ένα συναρπαστικό ταξίδι. Τα υπέροχα μουσικά ηχοτοπία που δημιουργούν και η συνέπεια που τους διακρίνει, τους έχουν κατατάξει ανάμεσα στα πιο ενδιαφέροντα progressive συγκροτήματα της εποχής μας. Tο μεγάλο ατού των Soen είναι όμως η σύνδεση με το κοινό τους, καθώς τα έντονα συναισθήματα που προκαλούνται στους θεατές προσδίδουν έναν πολύ ξεχωριστό χαρακτήρα στις ζωντανές εμφανίσεις τους.
Οι Soen θα βρεθούν στο Fuzz Club στην Αθήνα, την Πέμπτη 17 Οκτωβρίου 2024.
Support band και opening act
Tο φινλανδικό progressive metal συγκρότημα Oddland είναι η support μπάντα που θα πλαισιώσει τους Soen. Η βραδιά θα ξεκινήσει με ακουστικό σετ από την εναλλακτική prog- rock μπάντα Trope.
ODDLAND
Οι Oddland έχουν γοητεύσει κοινό σε ολόκληρο τον κόσμο με το εξαιρετικό μουσικό τους ταλέντο και τον δημιουργικό τους ήχο. Η μουσική τους συνδυάζει επιθετικούς τόνους και υπέροχες μελωδίες σε ένα συνεπές και συναρπαστικό σύνολο. Από το ντεμπούτο άλμπουμ τους, “The Treachery Of Senses”, το οποίο απέσπασε διθυραμβικές κριτικές και χαρακτηρίστηκε ως το καλύτερο prog-metal άλμπουμ που ηχογραφήθηκε ποτέ στη Φινλανδία, μέχρι και την πιο πρόσφατη κυκλοφορία τους, “Vermilion”, η οποία παρασύρει τους ακροατές στο σύμπαν των Tool και με ένα τέλειο μείγμα μουσικών ανατροπών καταφέρνει να ξαφνιάσει κάθε θαυμαστή των Leprous, των Pain Of Salvation ή ακόμα και των Faith No More, οι Oddland συνεχίζουν να εξελίσσονται και να κατακτούν νέες κορυφές με τη μουσική τους.
TROPE
Οι Trope είναι ένα εναλλακτικό ροκ συγκρότημα με progressive στοιχεία. Αποτελείται από την τραγουδίστρια Diana Studenberg και τον κιθαρίστα/παραγωγό Moonhead. Ιδρύθηκαν το 2016, και στη σύντομη πορεία τους έχουν καταφέρει να προκαλέσουν αίσθηση με τη συναρπαστική σύνθεση τραγουδιών και τις συναισθηματικές ερμηνείες τους. Όλα δείχνουν πως το μέλλον τους ανήκει. Εκτός από τους Soen, έχουν περιοδεύσει και με άλλα σημαντικά σχήματα, όπως οι Pineapple Thief, οι Haken και οι Symphony X. Το δεύτερο διπλό άλμπουμ των Trope, “Dyad”, πρόκειται να κυκλοφορήσει την άνοιξη του 2024.
Οι πόρτες ανοίγουν: 20:30
Τιμές εισιτηρίων: Early bird: 29€ (SOLD OUT) Πρώτη φάση προπώλησης: 33€ (SOLD OUT)
Δεύτερη φάση προπώλησης: 35€
Θυμάστε που σας είχα πει ότι οι Skybinder στην τελευταία εμφάνισή τους, ως support act στους The Black Dahlia Murder είχαν κάποια τεχνικά προβλήματα στον ήχο και δεν τους απολαύσαμε όσο έπρεπε; (Διάβασε τα όλα ΕΔΩ)
Αυτή τη φορά μας έδειξαν πόσο επαγγελματίες είναι, πόσο προσέχουν τις λεπτομέρειες. Φυσικά δεν έμεινε σβέρκος όρθιος! Τους απολαύσαμε στο έπακρο σε ένα χορταστικό show. Φώτα είχε, μπόμπα ήχο είχε, visuals είχε! ΤΙΠΟΤΑ δεν του έλειπε.
Οι Skybinder αγαπούν πολύ αυτό που κάνουν και φάνηκε στο live του Σαββάτου.
Τον Ιούνιο πριν από το live με τους The Black Dahlia Murder είχα μιλήσει με τον Γιώργο, τον τραγουδιστή του συγκροτήματος μέσα από το metalradio.gr και την εκπομπή Twisted TranZistor. Αν θέλετε κι εσείς να ΤΗΝ ακούσετε μπορείτε εύκολα και γρήγορα στον παρακάτω σύνδεσμο: mixcloud.com/Metalradio/metalradiogr-twisted-tranzistor-with Skybinder
Το Σάββατο 14 Σεπτεμβρίου, μοιράστηκαν την σκηνή μαζί με τους Karma Violens, Novelty και Orion και φυσικά το afternoiz.gr ήταν εκεί για να τους αποθεώσει.
Την βραδιά άνοιξαν οι ORION
Οι ORION, ένα πενταμελές Metalcore/Deathcore συγκρότημα από την Αθήνα, ανέβηκαν στην σκηνή και με επιθετικά growls και γκρουβάτα breakdowns μας έκαναν να κουνηθούμε ρυθμικά και να χτυπηθούμε, παρόλο που για κάποιους ήταν η πρώτη φορά που τους βλέπαμε live. Ενέργεια στο φουλ πάνω στη σκηνή, νιάτα βλέπεις! Heavy/μελωδικές κιθάρες σε συνδυασμό με την metalcore αισθητική πφφφ… μας άφησαν αδιάβαστους! Όχι απλά στέκονται, παραστέκονται επάξια πάνω στη σκηνή. ΜΠΡΑΒΟ!
Ευχαριστούμε πολύ την Ελευθερία Λασκαρίδου για την φωτογραφία που μας παραχώρησε.
ORION @ Kyttaro, photo by Eleutheria Laskaridu
Επόμενοι ήταν οι Novelty
Λοιπόν, όσοι είστε φαν της metalcore με progressive περάσματα, όπως οι TesseracT, τότε πρέπει οπωσδήποτε να ακούσετε τους Novelty.
Το 2018 κυκλοφόρησαν το EP τους με τίτλο “Origin” που αποτελείται από 4 τραγούδια. Βέβαια αυτό που είδαμε στη σκηνή του Κύτταρου το Σαββάτου ήταν μια μπάντα με πολλές δυναμικές. Υπέροχο μπάσο, μελωδικές κιθάρες, και φωνητικά που εναλλάσσονταν από μελωδικά σε growls. Όλα σε μια φοβερή ισορροπία. Έντονη σκηνική παρουσία του τραγουδιστή που μετέφερε τα vibes του στο κοινό. Αυτή τη στιγμή βρίσκονται στη διαδικασία ηχογράφησης του ντεμπούτο άλμπουμ τους και ανυπομονώ να το πάρω στα χέρια μου! Από μένα ειναι ΝΑΙ, κι αν τύχει να εμφανίζονται σε κάποιο venue κοντά σας να μην τους χάσετε!
Novelty @ Kyttaro, photo by Magdalens’ photography
Ήρθε η ώρα για Karma Violens
Παλιές καραβάνες στον χώρο, οι Karma Violens ξέρουν να στέκονται πάνω στο σανίδι και να κάνουν τον κόσμο να συμμετέχει ενεργά. Ο ήχος τους συνδυάζει πολλά και έντονα στοιχεία από death, black και thrash metal αλλά έχε και αρκετά ψήγματα από πιο core ήχο. Βγήκαν με φόρα και τίμησαν παλιό και νέο υλικό. Όλοι όσοι βρισκόμασταν στο Κύτταρο είχαμε ενθουσιαστεί. Νομίζω ότι έχουν βρει μια φοβερή ισορροπία ανάμεσα στις επιρροές τους κι έχουν φτιάξει έναν δικό τους ήχο που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από αντίστοιχου ύφους μπάντες του εξωτερικού. Ο οδοστρωτήρας πίσω από τα τύμπανα, Γιώργος “Hellgrinder” Τσαφος, σάρωσε τα πάντα και έδωσε τεράστιο boostάρισμα με την απόδοση του σε αμείωτη ένταση.
Όσοι τους χάσατε αλλά και όσοι θέλετε να τους ξαναδείτε, λίγη υπομονή… Ο Οκτώβρης είναι κοντά! 9/10 στο Temple, ως support act των Ne Obliviscaris.
Karma Violens @ Kyttaro, photo by Magdalens’ Photography
Headliners της βραδιάς οι Skybinder
ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ έφτασε η ώρα που περίμενα! Οι Skybinder λίγες μέρες πριν την εμφάνισή τους κυκλοφόρησαν και ένα νέο videoclip, για το τραγούδι “Stoneskin” που με έκαναν να ανυπομονώ περισσότερο για το σαββατόβραδο. Εκρηκτικός χαρακτήρας του τραγουδιού και του video, εκρηκτικού χαρακτήρα και η εμφάνισή τους επί σκηνής!
Ναι ναι, οι επιρροές τους από Parkway Drive είναι εμφανείς αλλά έχουν προσθέσει πολλά περισσότερα στοιχεία δικά τους κι έχουν φτιάξει ένα μείγμα μούρλια! Δεν υπήρχε κεφάλι που να μη κουνηθεί στόμα που να μην γκαρίξει έστω και λίγο. Ξέρω ότι έχουν πολλά ακόμα να δώσουν και κάθε φορά που τους βλέπω είναι ένα “κλικ” καλύτεροι. Αυτό μόνο θετικό μπορεί να είναι για μια μπάντα.
Skybinder @ Kyttaro, photo by Ioanna Asanakidou
Πολύ οργανωμένο live της Sky_Syndicate, εξαιρετική παρουσία από όλους αν και τρέφω ιδιαίτερη συμπάθεια στον Σίμο και τον ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση σε αυτή τη live-αρα!
Ευχαριστούμε πολύ την Ιωάννα Ασανακίδου για την φωτογραφία που μας παραχώρησε.
Estas Tonne interview by Afternoiz
Photo by Giedrius Dagys (www.abu2.com)
The magical pen of the troubadour, as he himself has stated – adding the word modern in front – Estas Tonne will sound for the first time at the “HELLENIC COSMOS” Cultural Centre Theatre. It’s time to heal our souls and awaken, through the virtuoso guitarist’s awesome chords.
Thank you so much Estas Tonne for the time you give us, and for the melodies you compose. *Do not forget to check the agenda.
Estas Tonne
1) We’ll touch on the past and the beginning that happened just before 2001. Is it true that for more than ten (10) years the guitar had stopped being a part of your life? Do you remember your feelings at that time. What motivated you to make the big start and change in your life?
It’s hard to say where “the beginning” is and if there is a beginning.
If to look at this story chronologically, some circumstances may look as such. At the same time, the longer I walk this Earth, the less I can speak about a story that has “happened”, but rather explore the ongoing story, revisiting the “past” when needed.
As for a guitar,
while taking a prolonged break, I tried to touch it from time to time, but I had other priorities and was lost in the reality of survival. Besides, I had no idea what to do with it. Playing what I’ve been taught as a child had no interest. And yet, life goes on. At some point, when the inner voice to explore the world got louder, to search beyond the familiar pond, I’ve taken the journey…And I still do.
It’s hard to say where “the beginning” is and if there is a beginning.
2) Your trip to New York seems to have been the lucky horseshoe for you and your dream. Were you ever afraid you wouldn’t make it? Did you ever feel like you were being tested, even when you were a street musician?
I had a calling for New York since I was a teenager, so no wonder that was the place to go. At the same time, I didn’t go there to “make it” as a musician. I went there to study film, which never happened actually. And, most importantly, to figure out what to do with my life. So, did I fear I wouldn’t make it? Not. I was more concerned about the discomfort of not knowing my place in this world. Only a bit later, the guitar came along as a tool, as a gift, as a friend. I had no plans to become a musician, it’s just happened. At the same time, I never called myself a street musician, and I don’t call that part of myself as such when recalling that era.
“I also played music on the streets”. Do you feel the difference?| Estas Tonne
Just as I played on the streets, I also played in a desert, mountains, festivals, street corners and plazas, near the fountains and at all kinds of events.
Estas Tonne interview by Afternoiz Photo by Giedrius Dagys (www.abu2.com)
3) The music, the genre, the style you have chosen requires an inner harmony and balance. Is it something you’ve found and try to convey to others?
I don’t have a genre and never had. As any music, this music is formed and shaped by life, places I’ve lived or travelled through, cultural exchanges I went through and inspirations that shaped it. The gipsy spirit of music was my guide at that time, and it still is.
As for the inner harmony and balance,
it’s shaped by the experiences and countless downfalls and rises. It’s not a static place shared through this music, but the movement of forces that come through me, within me, from the inside out. And yet, it’s not solid. It’s always in motion. All I can try to describe in words about this music would never fit in. We don’t have enough words to explain the Mystery in our reality. And yet, if this music or any other brings harmonious sensations and some balance into someone’s life, it’s because this or that individual have opened up for something always available to us.
Estas Tonne
4) Many of your tunes seem lost in time, for example Cloud Dance in collaboration with Tatjana Branoff & Bernd Bechtloff. Is it really a return to roots and primal instincts or an illusion given by the need of each one?
Sound carries information of all kinds. It’s for the listener to feel what this is about. Just as nature itself and its forces, the listener’s perception is shaped by countess factors, which isn’t for me to explain. Yet this track, for me, carries a tribal feeling of togetherness, a tribal kinship of sorts, something we carry in our souls and, while meeting, recognizing its ancient, timeless beingness of each other.
5) Can music heal and if so, how much inner strength and love must the artist put in?
There are answers already present within these questions. And yes, music carries such qualities. You probably remember the story of Alexis Zorba, who dances when he is sad and also dances when he is happy. The emotional depth within the notes, sounds, and chords is there, waiting to be experienced by the listener. It’s not only about how much of myself I put out; it’s also about how much the listener is willing to let in. When the heart is fully present, the listener could feel this.
Estas Tonne
My contribution to balance isn’t taking sides but offering sound that might soothe the tired, broken hearts that are going through such devastating times Estas Tonne
6) I know that Estas Tonnes’ roots, pull from Ukraine and there is also a dose between you musically and personally of course? Will we see this in any of your work?
If we speak of a soul, what roots does it have? Does it have a nationality? Of course not. And yet I also have a story here, on Earth, even though I was born in a country that doesn’t exist: the Soviet Union. I have a connection to the land of Ukraine. Yet, my connection is also with the Russian language and its culture, and it’s an inseparable part of my life even though I haven’t physically lived in one of those territories for more than 30 years.
Of course, the current state of war affects me on levels not always comprehended by the person whom Estas is.
At the same time, my contribution to balance isn’t taking sides but offering sound that might soothe the tired, broken hearts that are going through such devastating times—even from a distance, as in Ukraine, Russia, but also in Israel, Palestine, or elsewhere in the world.
There are lots of recordings that were and are done within the time frame of 2022-2024, which are gradually shared, and there is more to be shared in the very near future.
7) Is the primal passion that comes out with the guitar something you had before you were even taught at school? Is it something you really needed to show the world?
I don’t think we come into this world as blank pages. We come through a reset of sorts, yet we come with our goals, dreams, and work to do here.
Not everything could be recognized when I was a child,
yet some qualities were already there at the very early age. Schools, as we know them, could be a great source of inspiration, but more often It could be something we would have to clear off for years to come unless we encounter teachers that light up our hearts. It happened to me, yet even in this case, I eventually had to find my way. Usually, passion isn’t taught at school. We come and develop it.
While taking guitar lessons in a music school, my teacher recognized my temperament and natural ability to play faster pieces. Yet he wasn’t just introducing the kid to the fast notes. He introduced the kid to the “Dances of the World,” traditional pieces from around the globe that could fit into a guitar school program and be taught to his students.
Later, because I’d taken such a long time from playing, returning to it was a true hardship. I had no idea what to play, but I had to play.
Estas Tonne
“Yet, one of the main topics of sharing that comes through is creative self-expression.”
That could be one of the elements that people feel and see at me. It’s not my task to evaluate it. Yet, one of the main topics of sharing that comes through is creative self-expression. I don’t know what form it might be for everyone. I only look within my heart and check in occasionally regarding all that is there. If it’s expressed or not.
Countless people all over have these issues. If, once upon a time, someone have stopped doing what was valuable to them, for various reasons, yet after a while have a regret of not following their life calling, such holding back might be very damaging to the individual. I don’t speak about any kind of self-expression. Nowadays, such statements could be misunderstood. But those reading these lines certainly will get what I’m speaking of.
8) As a Estas Tonne, You have done a lot of travels and seen a lot of the world as well as the cultural heritages you’ve encountered. Was there someone, something that briefly became a “muse” in your mind and later in your work?
Oh, there are countless muses.
Inspirations take different shapes: people, relationships, experiences, natural forces, books we read, hardships and extremes, and sweet, gentle moments we live. So, I can say that each encounter and experience is the muse for music, writing, or whatever creative way comes through.
9) Quite a few people got to know you through a video that may have been released on youtube for example. It was one of those moments that we don’t usually see in street artists. This digital world, is it also part of the way you might play?
Internet archives, or any record that is ever done, are postcards that we may revisit or stumble upon. We could be searching for one thing yet find something else: what we need in this or that moment. My sub-personality also lives online, just like all those moving pictures we see on the screen. Yet, nothing compares to a live setting where we meet in a circle where hundreds of thousands of hearts are beating together.
10) It may have passed, but the stigma remains and many times as it proved, it gave birth to diamonds. I’m talking about the global quarantine of 2019. How has it affected you and your music?
I’ve reflected on my life and studied my inner battles and creative pathways. I didn’t play much online, as it was my time with the self after being on the road for years. Of course, the effects of such processes can be heard in the music that is played nowadays.
11) Your concert in Greece is now a fact and we are counting the days. What should the Greek audience expect and if there is any Greek artist you know.
Every nation carries all kinds of qualities, and every country, as we know it by name, is shaped by countless events: good, bad, challenging, inspiring. There are no exceptions. The people of Greece, like any people of any country, carry great knowledge of life, death, celebration, pain, love, and artistry.
Regarding the concert/ sound journey,
I suggest not having any expectations but focusing on what is needed, allowing the feelings to be felt and seen through this sound at this powerful yet challenging time, as for the people of Greece as for anyone else. And I’m sure that the sacred land we call Greece can offer much more than just a stunning tourist vacation to the world. Of course, it’s always special when I land in various parts of it. But I wonder, all the time, what if all the nations truly gather at the “round table” of life? What would Greece offer to everyone? Such questions only people of Greece can answer.
As for Greek musicians
I have listened to while taking an extended break from playing, I did listen to all kinds of music, which is not as modern as in the 90ies. Some of the great soundtracks of my life were Vangelis, Demis Roussos, Yanni and, of course, Mikis Theodorakis once I discovered the film, “Zorba the Greek“. Although I don’t listen to much of any of them today, they have become part of my life’s journey. As have so many other incredible souls who are passing on songs of this Earth and the Stars.
estas tonne tour
Thank you again for your time and we look forward to seeing you at the “HELLENIC COSMOS” Cultural Centre Theatre. The Equilibrium Tour 2024
Όλοι όσοι ασχολούμαστε με τον alternative rock ήχο της αντίπερα όχθης του Ατλαντικού, γνωρίζουμε τι σημαίνει Skillet. Μια μπάντα που ιδρύθηκε στο Memphis του Tennessee το 1996. Η μπάντα τη σήμερον ημέρα αποτελείται από τους John Cooper(Φωνητικά/μπάσο) και Corey Cooper(Κιθάρες/πλήκτρα), το οποίο είναι και αντρόγυνο. Τους συνοδεύουν στην μπάντα οι Jen Ledger και Seth Morisson σε drums/φωνητικά και κιθάρες αντίστοιχα. Η τριπλέτα “Collide”, “Comatose” και “Awake” έχει μείνει στις μνήμες των οπαδών τους και όχι μόνο, ως η πιο σημαντική για την καριέρα τους. Τα δυο πρώτα έχουν βραβεύσεις Grammy και το τελευταίο διπλά πλατινένιο και χρυσό. Εμείς θα σταθούμε στο “Awake”, μιας και είναι το αγαπημένο μου άλμπουμ. Βασικά όλη η τριπλέτα αλλά τέλος πάντων.
Skillet: “Awake”
“Awake” και η είσοδος της Jen Ledger είναι γεγονός
Το “Awake” λοιπόν είναι ένα πολύ ιδιαίτερο άλμπουμ, μιας και μπαίνει στη “ζωή” των Skillet η ταλεντάρα, Jen Ledger και είναι το τελευταίο άλμπουμ με κιθαρίστα τον Ben Kasica. Τρία singles έχει το άλμπουμ που κυκλοφόρησε στις 25 Αυγούστου 2009. Αυτά είναι τα “Awake and alive”, “Hero” και “Monster”. Τα τελευταία ανακηρύχθηκαν 2 φορές, 3 φορές και 5 φορές πλατινένια, αντιστοίχως. Πως όμως και να μην έχουν αυτά τα αποτελέσματα, η μπάντα ερχόταν με φόρα από το σπουδαίο “Comatose”, ένα από τα πιο σκληρά άλμπουμ τους.
To “Awake” ουσιαστικά είναι η φυσική εξέλιξη των “Comatose” και “Collide”. Η προσθήκη της Ledger ήταν ότι καλύτερο μπορούσε να συμβεί στην μπάντα για την εποχή εκείνη. Να σημειωθεί ότι η Ledger έγινε μέλος στους Skillet μόλις στα 18 της χρόνια.
Λίγα λόγια για την Jen Ledger
Όταν αποφοίτησε από το Living Light School of Worship του Wisconsin ως drummer, στην πρώτη της μπάντα δεν έπαιξε drums αλλά μπάσο. Αυτό το σχήμα ήταν οι The Spark. Πέραν όμως των Skillet, η Ledger δημιούργησε ένα solo σχήμα που είχε αρκετές pop επιρροές και κυκλοφόρησε το πολύ όμορφο κομμάτι “Not dead yet”. Να σημειώσουμε ότι η Ledger “άνοιγε” για την περιοδεία του εξαιρετικού “Unleashed”. Μπορείτε να ανατρέξετε σε διάφορες πηγές να παρακολουθήσετε την πορεία της, είναι από τα πιο ενδιαφέροντα ταλέντα εκεί έξω γενικά.
Πίσω στο “Awake” και τα 12 υπέροχα κομμάτια που διαθέτει, δεν περισσεύει κανένα πραγματικά. Δεν υπάρχουν fillers. Το “Monster” ας πούμε μπορείς να το ακούς κάθε μέρα, ένα κομμάτι χαρακτηριστικό της εποχής τότε.
Το “Awake” αποτέλεσε κομβικό άλμπουμ για τους Skillet
Ένα άλμπουμ που ξεκινάει δυναμικά με τα “Hero” και “Monster” οπού και στο δεύτερο έχουμε και κάποια ακραία φωνητικά που ταιριάζουν τέλεια. Η υπέροχη μπαλάντα “Don’t wake me” είναι ότι πρέπει για ερωτικές εξομολογήσεις και ως τρίτη σύνθεση για το άλμπουμ ταιριάζει “γάντι”. Όσο ακούς το “Awake” τόσο περισσότερο σου “κολλάνε” συνθέσεις στο μυαλό σου. Εγώ που το άκουσα πρώτη φορά πριν από μια δεκαετία, παίζει ανά δεκαπέντε μέρες να βάζω το “Monster” ή το “Hero” ή το “One day too late”. Τις μπαλάντες μπορώ να πω ότι τις λάτρεψα, βγάζουν ένα φανταστικό συναίσθημα.
Skillet
Ένα άλμπουμ που σου “μένει” στο μυαλό
Η αυθεντικότητα των Skillet σε παρασέρνει στα “Should’ve when you could’ve” και “Believe”. Ειδικά στο δεύτερο έχουμε μια εκπληκτική ερμηνεία από τον Cooper με ένα refrain που μετά από λίγες ακροάσεις το σιγοτραγουδάς. Το κινηματογραφικό “Forgiven” σε “ταξιδεύει” με τα ξεχωριστά πλήκτρα του που περιπλέκονται με τα riffs, είναι τρομερά ιδιαίτερο. Το δυναμικό “Sometimes” διαφοροποιείτε από τα προηγούμενα και σε πηγαίνει πίσω στα δυο πρώτα κομμάτια του άλμπουμ. “Κοφτά” riffs και εξαιρετικά φωνητικά για μια ακόμη φορά.
Skillet
Δυναμικά κομμάτια και μπαλάντες που ξεχωρίζουν
Το “Never surrender” συνεχίζει περίπου στο ίδιο μοτίβο με το προηγούμενο, το άλμπουμ γενικά εξελίσσεται δυναμικά ακόμα και με τις απαραίτητες μπαλάντες. Ούτως ή άλλως πάντα υπήρχαν στις δουλειές τους και είναι και πετυχημένες. Η συνταγή όταν πετυχαίνει, δεν την αλλάζεις. Το “Lucy” είναι απ’ο τα αγαπημένα μου κομμάτια του άλμπουμ, θεωρώ ότι είναι το καταλληλότερο τελείωμα. Ένα πιάνο και λίγα κλασσικά στοιχεία και έτοιμο ένα συμφωνικό rock κομμάτι. Αυτό αποτέλεσε και το πέμπτο single της μπάντας από το Memphis για λογαριασμό του “Awake”.
Skillet
Γιατί όμως στάθηκα στο “Awake”? Γιατί οι Skillet εδώ περνάνε σε μια νέα εποχή με την προσθήκη της Ledger και επίσης γιατί είναι το πιο ώριμο άλμπουμ τους γενικά. Συνδυάζει τα πάντα μέσα, έχει μπαλάντες, έχει σκληρά κομμάτια, όπως και εξαιρετικά διαυγής παραγωγή. Είναι ένα κομβικό άλμπουμ για την καριέρα τους, μετά ήρθε και το “Rise” το οποίο και αυτό πήρε άριστες κριτικές.
Οι Skillet είναι μια μπάντα με ιστορία και σύγχρονα άλμπουμ που ακούγονται όλο και περισσότερο όσο περνάνε τα χρόνια. Τέτοιες μπάντες που χρησιμοποιούν τόσο διαφορετικούς ήχους κάθε φόρα, τις χρειαζόμαστε στον alternative χώρο του Rock. Προσωπικά, όποτε μπορώ προσπαθώ να τους ακολουθώ γιατί η μουσική που παίζουν μιλάει κατευθείαν στην ψυχή.
Skillet
Οι Skillet λοιπόν θα εμφανιστούν στην Αθήνα και στο Floyd στις 12 Νοεμβρίου 2024. Ενώ μια ημέρα πριν θα εμφανιστούν στο Monte Caputo της Λεμεσού στην Κύπρο. Όσοι πραγματικά αγαπούν αυτό το είδος του Rock και γενικά την Αμερικάνική σκηνή να φροντίσουν να παρευρεθούν και δεν θα χάσουν. Άλλωστε είναι η πρώτη φορά που έρχονται στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Ιστορικές στιγμές.
Περισσότερα νέα τόσο για τις εμφανίσεις σε Ελλάδα και Κύπρο μπορείτε να βρείτε στην agenda μας.
Μπορούμε να μιλάμε για ώρες για τους Skillet και την δισκογραφία τους που αριθμεί όντας έντεκα άλμπουμ σπουδαίου alternative rock. Μέσα στην μουσική τους μπορείς να βρεις από progressive rock μέχρι και συμφωνικό rock. Άλμπουμ όπως “Collide”, “Comatose” και “Awake” αποτελούν σημεία αναφοράς για τον Αμερικάνικο και όχι μόνο χώρο. Για να μην συζητήσουμε για το εκπληκτικό “Unleashed” όπως και το πρόσφατο τους “Revolution”.
Η μπάντα από το Memphis του Tenessee ηγείται εδώ και πολλά χρόνια του Christian Rock. Ένα ιδιαίτερο είδος που για να πω την αλήθεια ποτέ δεν είχα ψάξει. Οι ξεχωριστή φωνή John Cooper, οι εκπληκτικές κιθάρες των Seth Morisson και της γυναίκας του Cooper, Corey συνθέτουν ένα “ψηφιδωτό” ήχων στο οποίο δεν θα μπορούσε να λείπει και η ταλεντάρα, Jen Ledger. Η τελευταία παίζει drums και ερμηνεύει ταυτόχρονα με απίστευτη ευκολία.
Έχουν πετύχει δύο φορές να είναι υποψήφιοι για βραβείο GRAMMY. Είναι μέλη του Pandora Billionaires Club και αποτελούν ένα πολυπλατινένιο σχήμα. Είναι τρομερό το πως με τόσα άλμπουμ έχουν φτάσει να είναι ένα από τα πιο πετυχημένα συγκροτήματα της γενιάς τους.
Το “Awake” ένα από τα πιο πετυχημένα άλμπουμ τους
Μέχρι το 2019, όχι μόνο συγκέντρωσαν δύο υποψηφιότητες για τα βραβεία GRAMMY. Πούλησαν πάνω από 17 εκατομμύρια άλμπουμ παγκοσμίως και κατέκτησαν και ένα Billboard Music Award για το διπλά πλατινένιο “Awake”. Το πρωτοποριακό single του “Monster»” είναι 5x πλατινένιο και παραμένει ένα από τα πιο δημοφιλή ροκ τραγούδια όλων των εποχών. Μεταξύ των sold out σε αρένες σε 26 χώρες και τέσσερις ηπείρους, το συγκρότημα εμφανίστηκε στο Conan και κοσμούσε τις σελίδες των USA Today και The New York Times. Εντυπωσιακά πράγματα.
Skillet live in Monte Caputo, Limassol
Αυτή η μπάντα λοιπόν έρχεται στην Κύπρο και την Λεμεσό για πρώτη φόρα στα πλαίσια της περιοδείας της σε Καζακστάν, Γεωργία, Ελλάδα, Τουρκία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Ένα show που δεν πρέπει να χάσετε!
Αυτό είναι το νέο τραγούδι “Light in the Dark” των HELLPASS!
Είναι ένα ατμοσφαιρικό και δραματικό κομμάτι που περιγράφει έναν σκοτεινό και επικίνδυνο κόσμο, αναφέρεται σε άγρια θηρία που παραμονεύουν και αλυχτούν, σηματοδοτώντας την έναρξη μιας νέας εποχής. Η φωτιά, ως φως μέσα στο σκοτάδι, γίνεται σύμβολο της μάχης και της επιβίωσης.
Το κομμάτι περιέχει στοιχεία της NWOBHM (New Wave of British Heavy Metal), με χαρακτηριστικά δυνατά ριφ, έντονη μελωδία και σκοτεινούς στίχους, ενισχύοντας την ατμόσφαιρα και την ένταση του τραγουδιού.
Δείτε το βίντεο εδώ:
Μην ξεχνάμε πως είχαμε φιλοξενήσει το video για το τραγούδι τους “Gates of War“, από το ομότιτλο πρώτο album τους. Κλικ στον σύνδεσμο και πες μας τη γνώμη σου.
Credits:
Directed by kmpats
Edited by Nekohar
Light Designer Kostas Fotiou
Recorded by Render Productions
Sound Editing, Mix & Master Ilias Palapelas
Make Up Artist & Costumes Giota Katerina Chaidouti
Gaffer Markos Megkos & Marios Mpaloukas
Το συγκρότημα ιδρύθηκε το καλοκαίρι του 2022
και ο ήχος τους κινείται κυρίως σε heavy και thrash metal. Το album τους κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο 2023. Το debut album τους έχει λάβει αξιόλογες κριτικές και έχουν σταθεί στις ενδιαφέρουσες ιδέες και συνθέσεις αλλά κυρίως στην ωριμότητα της πρώτης κυκλοφορίας της νέου αυτού σχήματος.
HEILUNG. Πολυφωνικά που καθηλώνουν, εντυπωσιακοί φωτισμοί και fire show,
deep sounds of the North. Σκηνικά και κουστούμια από άλλες εποχές. Η δύναμη των Βίκινγκς το Σάββατο 12 Οκτωβρίου 2024 στο Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού.
Οι Heilung,
η κολεκτίβα-ορόσημο της πειραματικής pagan folk από τον Σκανδιναβικό Βορρά, επί σκηνής αποτελούν μία ξεχωριστή και σπάνια εμπειρία.
Μην το χάσετε
Το Σάββατο 12 Οκτωβρίου στο Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού μας προσκαλούν σε μια μουσική επανασύνδεση με τις κοινές, πανανθρώπινες ρίζες μας.
Ο Christopher Juul, η Maria Franz, ο Kai Uwe Faust και η Nordic κολεκτίβα τους οδηγούν το κοινό σε μια κατάσταση έκστασης. Με τους βαθείς ήχους, τους πρωτόγονους ρυθμούς, τις λεπτές ηλεκτρονικές υφές. Ένα μαγευτικό φωτιστικό σόου, έναν στρατό πολεμιστών και τις εκρήξεις φωτιάς. Υπάρχει καλύτερο μέρος στον κόσμο για να ζήσεις αυτό το αρχαίο τελετουργικό από το Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού;
Οι ίδιοι δεν δίνουν απλώς «συναυλίες».
Πραγματοποιούν ένα τελετουργικό, μία ιεροτελεστία. Οι Heilungαναφερόμενοι στις ζωντανές τους εμφανίσεις ως “τελετές“, υπογραμμίζουν όχι μόνο τη μοναδικότητα των παραστάσεών τους σε σύγκριση με μια τυπική συναυλία, αλλά και την ειλικρίνεια και το πνευματικό βάθος με τα οποία αναπαριστούν και ερμηνεύουν τις σκανδιναβικές παγανιστικές παραδόσεις. Εξερευνούν τον πανάρχαιο ανταγωνισμό και τη σύνθεση της αρσενικής και θηλυκής δύναμης που διαπερνά. Γεννά και αναγεννά τον ίδιο τον κόσμο. Σε αυτό το εσωτερικό ταξίδι αχώριστοι σύντροφοι είναι οι αρχαίες τελετουργίες των βορειων λαών αλλά και τα έπη τους και οι λυρικές δημιουργίες της αρχαίας ισλανδικής ποίησης.
HEILUNG
Στις στιγμές και στην εξέλιξη αυτού του ιερού δράματος, δρώμενου, τελετουργίας, τα πρόσωπα μεταμορφώνονται, τα φύλα συναντιόνται, απομακ ρύνονται και συναντιόνται ξανά σε όλες τις παραλλαγές ενώ τα τείχη πέφτουν.
Οι εποχές
γίνονται μέσα από την «Heilung εμπειρία» μία εκστατική στιγμή πλήρωσης του εαυτού και διάνοιξης προς την αιωνιότητα.
Στις σκιές των προσώπων και των σωμάτων της ομάδας των Heilung βυθιζόμαστε προς το κρυμμένο άχρονο που τέτοιες κουλτούρες επέτρεπαν και αποκαλύπτεται μέσα από αυτές.
Οι τελετές, οι συναυλίες τους, αποτελούν τμήμα της προσπάθειας τους να κρατήσουν τους αρχαίους θεούς ζωντανούς.
Ο Kai Uwe Faust σχολιάζει: «Προσπαθούμε να τοποθετήσουμε τους εαυτούς μας στη σκέψη των ανθρώπων πριν από 2.000 χρόνια. Δημιουργούμε ρυθμούς με οστά, κρανία, όπλα.»
Heilung
σημαίνει μία μεταμορφωτική εμπειρία σε διαρκή κίνηση. Μία εμπειρία που χρησιμοποιεί fire dancing, πολεμικούς χορούς, ασπιδιοφόρες κόρες, ενός εκπληκτικού εύρους light show συνδυασμένο με τους βαθείς, σπηλαιώδεις ήχους τις βόρειας κουλτούρας. Μια ολική αλλά και ολοκληρωτική παραστατική εμπειρία, που κόβει την ανάσα.
Για τους Heilung όλοι οι άνθρωποι, όλοι οι οργανισμοί αποτελούν μέρος μίας ψυχοπνευματικής ενότητας. Υποστηρίζουν ότι στην αρχή της κάθε τελετής, της κάθε παράστασης τους εκείνο που δηλώνεται είναι ότι όλοι προερχόμαστε από το ίδιο ον, είμαστε ακτίνες της ίδιας πηγής φωτός.
Uncle Allan – Nathan Goldsworthy – Odin.imaging
Στη σκηνή δεσπόζουν δέντρα και μεγάλα τύμπανα τοποθετημένα κυκλικά, κελαϊδίσματα πουλιών δίνουν το έναυσμα για την έναρξη της παράστασης, τα φώτα χαμηλώνουν και σε μία στιγμή απόλυτης σιωπής ο Kai Uwe Faust, ντυμένος με μανδύα και φορώντας ένα εντυπωσιακό κάλυμμα κεφαλής από φύλλα φτέρης, διασχίζει τη σκηνή και την καθαγιάζει τη σύναξη με «ιερή» φασκομηλιά. Στη συνέχεια, ο Juul, η Franz και οι υπόλοιποι συντελεστές, θα πιαστούν χέρι-χέρι και θα απαγγείλουν την προσευχή που προηγείται κάθε εμφάνισης των Heilung:
«Να θυμάστε ότι όλοι είμαστε αδέρφια. Όλοι οι άνθρωποι, τα θηρία, τα δέντρα, οι πέτρες, και ο άνεμος. Όλοι καταγόμαστε από το ένα μεγάλο ον, που ήταν πάντα εκεί, πριν ζήσουν οι άνθρωποι και το ονομάσουν, πριν βλαστήσει ο πρώτος σπόρος».
Οι ίδιοι περιγράφουν τη μουσική τους, που βασίζεται σε αρχαία κείμενα και ρουνικές επιγραφές των βόρειων φύλων και λαών, των Γερμανών και των Βίκινγκ από την εποχή του σιδήρου, ως «amplified History» δηλαδή ως «ενισχυμένη ιστορία από τη βόρεια Ευρώπη του πρώιμου Μεσαίωνα». Κι εδώ η λέξη «ενισχυμένη» παραπέμπει και στην αρχαϊκή δύναμη που εκλύεται από τους ενισχυτές του συγκροτήματος. Η φράση αντανακλά και την επιλογή τους να παίζουν με παραδοσιακά ακουστικά όργανα, τα οποία ενισχύονται με τη χρήση μικροφώνων και της σύγχρονης τεχνολογίας ήχου.
Uncle Allan – Nathan Goldsworthy – Odin.imaging
Δίνουν απόλυτη προτεραιότητα στην ιστορική ακρίβεια, την ισότητα και την ελευθερία καλλιτεχνικής έκφρασης. Οι παραστάσεις τους είναι συμπεριληπτικές και σε αυτές συναντιούνται όλα τα φύλα και όλες οι ηλικίες.
Όπως εξηγούν οι ίδιοι:
«Στην ομάδα μας, εκπροσωπούνται άτομα κάθε ηλικίας και φύλου. Δεν ανεχόμαστε καμία μορφή διάκρισης, για κανέναν λόγο και υπό καμία συνθήκη!
Όταν δηλώνουμε στην αρχή του τελετουργικού μας ότι ΟΛΟΙ καταγόμαστε από την ΙΔΙΑ ύπαρξη, το εννοούμε απόλυτα! Υπάρχουν ερμηνευτές όλων των φύλων (άντρες, γυναίκες ή οποιαδήποτε άλλη ταυτότητα στο ενδιάμεσο φάσμα) που αναπαριστούν τους Γερμανούς Πολεμιστές Harrii. Δεν υπάρχει καμία εξαίρεση. Όπως και οι ιστορικοί μας πρόγονοι, είναι ντυμένοι και οπλισμένοι με τον ίδιο τρόπο: γυμνόστηθοι, με πρόσωπα και σώματα καλυμμένα με μαύρο χρώμα και χώμα. Ακριβώς όπως και οι πρόγονοι τους, όταν καλύπτονταν μέσα στα φυλλώματα, ενεδρεύοντας τις ρωμαϊκές λεγεώνες.Αυτό τους επέτρεπε να πλησιάζουν τους εχθρούς τους απαρατήρητοι τη νύχτα, καθιστώντας τους φόβητρο για τη μεγαλύτερη και πιο ισχυρή δυναστεία μαχητών που έχει γνωρίσει η Ευρώπη έως σήμερα. Με ρούνες ζωγραφισμένες στο στήθος τους, χορεύουν συγχρονισμένα στη σκηνή, κρατώντας δόρατα και ασπίδες. Η αναπαράσταση είναι μη σεξουαλική και απόλυτα ιστορικά ακριβής.»
Μια πνευματική διάσταση διέπει την κουλτούρα των Heilung. Μπορεί η ανθρωπότητα να θυμηθεί τις κοινές της ρίζες; Μπορεί η τέχνη να φωτίζει τις κοινές για όλους μας, πανανθρώπινες αξίες και παραδόσεις, όσα μας ενώνουν;
Η απάντηση
κρύβεται στο όνομα του συγκροτήματος, Heilung, που σημαίνει «θεραπεία», «ίαση», «επούλωση» στα γερμανικά και το οποίο αντανακλά την πρόθεσή τους να προσφέρουν στο κοινό μια θεραπευτική και εμβυθιστική εμπειρία – μια ευκαιρία να αποσυνδεθεί κανείς από την πίεση του σύγχρονου κόσμου και από τον κατακερματισμένο τρόπο με τον οποίο επικοινωνούμε, και να συνδεθεί ξανά με κάτι διαχρονικό και κοινοτικό, με κάτι αρχέγονο και αιώνιο. Όπως περιγράφουν οι ίδιοι: « ο ακροατής πρέπει να μείνει ήρεμος και σε χαλαρή κατάσταση, μετά από ένα μαγικό μουσικό ταξίδι που κατά καιρούς είναι ταραχώδες».
Ακόμη και για εκείνους που μπορεί να είναι δύσπιστοι απέναντι στα τελετουργικά στοιχεία των εμφανίσεων τους, το γεγονός ότι «οι Βίκινγκς είναι εντυπωσιακοί» παραμένει αδιαμφισβήτητο, καθώς οι Heilung συνεχίζουν να αιχμαλωτίζουν το κοινό με τη δύναμη και την πρωτόγονη ενέργεια που εκπέμπουν.
Οι ζωντανές παραστάσεις των Heilung είναι εξαιρετικά περίτεχνες και επιμελημένες με κάθε λεπτομέρεια. Οι παραστάσεις τους αναπτύσσονται σε μεγάλες παραγωγές, με δεκάδες καλλιτέχνες να συμμετέχουν. Μία μεταμορφωτική και αναγεννητική εμπειρία.
Ό,τι θα ακολουθήσει,
την βραδιά της 12ης Οκτωβρίου θα είναι μια νύχτα που κανείς δεν θα ξεχάσει!
Μέσα από τη χρήση πολλών διαφορετικών γλωσσών (λατινικών, γερμανικών, κελτικών, γοτθικών, πρώιμων γερμανικών διαλέκτων και άλλων) οι Heilung εξερευνούν μουσικά και στιχουργικά, ποιητικά, τη μαγεία της αρχαίας κουλτούρας των παραδόσεων των βόρειων ευρασιατικών λαών. Οι Faust και Franz να ηγούνται του συνόλου, ως κορυφαίοι του χορού, συχνά με ερωτοαπαντήσεις, ενώ οι στίχοι θα εναλλάσσονται σε διάφορες γλώσσες.
Το κυριότερο «όργανο» της βραδιάς θα είναι αναμφισβήτητα η ανθρώπινη φωνή. Ο παλμικός, σχεδόν αδιάκοπος βόμβος των ψαλμωδιών θα διαπερνά κάθε σώμα, βυθίζοντας το κοινό σε μια βαθιά μυσταγωγική μέθεξη.
Αν και οι ψαλμωδίες
είναι οι βασικοί άξονες της παράστασης, οι Heilung δίνουν ιδιαίτερη βαρύτητα στην αυθεντικότητα των οργάνων τους . Παρόλο που χρησιμοποιούν κονσόλες μίξης, συνθεσάιζερ σε κάποια κομμάτια και δημιουργούν διάφορες φωνητικές λούπες, όλοι οι ήχοι της παράστασης παράγονται ακουστικά, χωρίς καμία χρήση προηχογραφημένων στοιχείων.
Για να πετύχουν
τον ιδιαίτερο ήχο τους, οι Heilung χρησιμοποιούν ως μουσικά όργανα αντικείμενα ήδη γνωστά από την Εποχή του Σιδήρου. Όπως κρουστά, κόκκαλα, δόρατα, έγχορδα που θυμίζουν λύρες και άρπες. Μετατρέπουν κέρατα σε κρόταλα, παράγουν μουσική από ινδουιστικά κουδούνια, από αντίκες που βρίσκουν σε ναούς. Μεταλλικές λεπίδες που χτυπούν ρυθμικά, ένα ανακατασκευασμένο ασημένιο κύπελλο από την εποχή των Βίκινγκ, σφυρίχτρες και άλλα κρουστικά όργανα.
Uncle Allan – Nathan Goldsworthy – Odin.imaging
Τα περίτεχνα κουστούμια που φορούν επί σκηνής, τα οποία βασίζονται κυρίως σε “πνευματιστικές παραδόσεις των ευρασιατικών λαών που κατοικούσαν γύρω από το βόρειο πόλο”, ή που άλλες φορές είναι ιστορικά πιστές αντιγραφές της σκανδιναβικής ενδυμασίας της Εποχής του Χαλκού, σκίζονται από τα μέλη του συγκροτήματος κατά τη διάρκεια του live.
Οι Heilung
στις παραστάσεις τους παρουσιάζουν υλικό και από τα τρία άλμπουμ τους – Ofnir (2015), Futha (2019) και Drif (2022). Ωστόσο, κάθε κομμάτι πρέπει να το αντιληφθούμε περισσότερο ως μια «σκηνή» μια μουσικο-θεατρικής παραγωγής, παρά ως ένα αυτόνομο τραγούδι.
Για όσους δεν τους αναγνωρίζουν στο πρώτο άκουσμα, να πούμε ότι έχετε σίγουρα ακούσει τη μουσική τους. Έχουν ντύσει μουσικά εξαιρετικά επιτυχημένες, θρυλικές τηλεοπτικές παραγωγές, όπως οι σειρές “Vikings” και “Game of Thrones“, αλλά και video games – mega hits (“Conqueror’s Blade VII: Wolves of Ragnarök”, “Senua’s Saga: Hellblade II” από την blockbuster ταινία του Robert Eggers “The Northman”).
Με το έργο τους, οι Heilung μας θυμίζουν ότι τίποτα δεν προέκυψε ποτέ από το τίποτα. Κανένας πολιτισμός δεν είναι προϊόν παρθενογένεσης. Όλοι και όλα οφείλουν τα πάντα σε όλους και όλα. Βρισκόμαστε στη σφαίρα του συν-ανήκειν, τα παντός τύπου σύνορα είναι απατηλά. “Όλοι είμαστε ένα”, όπως λένε χαρακτηριστικά.
Είναι εδώ όχι ως πολιτικοί ή θρησκευτικοί κήρυκες, περισσότερο θέλουν ταπεινά να μας θυμίσουν από πού ερχόμαστε. «Όλοι είμαστε αδέλφια», λένε. Όλοι και όλα τα όντα, ακόμα και τα φυσικά φαινόμενα, καταγόμαστε από μια κοινή ύπαρξη που προϋπήρχε ανέκαθεν. Πριν οι άνθρωποι εμφανιστούν και το γνωρίσουν, πριν ακόμα ο πρώτος σπόρος βλαστήσει στη γη.
Δεν θα μπορούσαμε να πούμε τίποτα παρά το ότι μία εμφάνιση των Heilung αποτελεί μία τέτοιας ισχύος ρήγμα στον χωροχρόνο. Κανείς μετά από αυτήν δεν θα είναι ίδιος.
Στις εποχές που διανύουμε, των πλαστών διαχωρισμών ανάμεσα στους ανθρώπους και τους λαούς, η μυσταγωγική περιπλάνηση στα ηχοτοπία των Heilung παραπέμπει σε ένα μυθικό κάλεσμα, ένα τραγούδι και έναν ύμνο στην ενότητα και την ομορφιά.
HEILUNG
Το Σάββατο 12 Οκτωβρίου
στο Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού μας περιμένει μία παράσταση που με όμοια της δεν έχουμε ξανασυναντηθεί στην Ελλάδα!
Οι OPA επιστρέφουν ζωντανά στο κέντρο της Αθήνας!
Το συγκρότημα – σταθμός της δεκαετίας του 1990 έρχεται σε μία παρουσίαση εφ όλης της ύλης μαζί με ξεχωριστούς καλεσμένους!
Πότε; Παρασκευή 11 Οκτωβρίου 2024
Που; Temple Live Stage (Ίακχου 17, τηλ. 697 253 4053)
Έναρξη: 21.00
Προπώληση – ταμείο: 10 ευρώ μέσω του more.com και των καταστημάτων “Public”
(Oppressive People Attack) μεσουράνησαν τη δεκαετία του ’90 με το πρωτοποριακό μουσικό τους ύφος αλλά και την ιδιαίτερη εμφάνισή τους.
Είχαν έναν ήχο εντελώς πρωτοποριακό για τα δεδομένα της εποχής τους, μια μίξη πρώιμου Hip Hop με Βυζαντινές μελωδίες καθώς και επιρροές από άλλα είδη, με κοφτερούς στίχους, τόσο στα Αγγλικά όσο και στα Ελληνικά.
“Μες στα δυο της μάτια”, “Η καρδιά μου”, “Κομπολόι”, “OPA Power”, “Άιντε” είναι ελάχιστα από τα κομμάτια του ιστορικού συγκροτήματος, όπου αγκαλιάστηκαν από κοινό και κριτικούς, σε Ελλάδα και Ευρώπη, βάζοντας τη βάση για τον ερχομό του hip hop αλλά και της electro σκηνής συνολικά.
Χρόνια μετά την κυκλοφορία
των συγκεκριμένων κομματιών, η Dynasty Group Athens και η Art On The Road Productions, φέρνουν τον πάντα παραγωγικό και πολυγραφότατο, Γιώργο Γκικοδήμα φέρνει ξανά τους O.P.A. στη σκηνή του Temple,σε μία μοναδική βραδιά με φουλ μπάντα και αγαπημένους καλεσμένους, προκειμένου να ακουστούν τα αγαπημένα τραγούδια, όπως τους αξίζει σε ένα μαραθώνιο σετ.
Οι O.P.A. επιστρέφουν ζωντανά στο κέντρο της Αθήνας!
Το συγκρότημα – σταθμός της δεκαετίας του 1990 έρχεται σε μία παρουσίαση εφ όλης της ύλης μαζί με ξεχωριστούς καλεσμένους!
Πότε; Παρασκευή 11 Οκτωβρίου 2024
Που; Temple Live Stage (Ίακχου 17, τηλ. 697 253 4053)
Έναρξη: 21.00
Προπώληση – ταμείο: 10 ευρώ μέσω του more.com και των καταστημάτων “Public”
Οι “O.P.A.”
(Oppressive People Attack) μεσουράνησαν τη δεκαετία του ’90 με το πρωτοποριακό μουσικό τους ύφος αλλά και την ιδιαίτερη εμφάνισή τους.
Είχαν έναν ήχο εντελώς πρωτοποριακό για τα δεδομένα της εποχής τους, μια μίξη πρώιμου Hip Hop με Βυζαντινές μελωδίες καθώς και επιρροές από άλλα είδη, με κοφτερούς στίχους, τόσο στα Αγγλικά όσο και στα Ελληνικά.
“Μες στα δυο της μάτια”, “Η καρδιά μου”, “Κομπολόι”, “O.P.A. Power”, “Άιντε” είναι ελάχιστα από τα κομμάτια του ιστορικού συγκροτήματος, όπου αγκαλιάστηκαν από κοινό και κριτικούς, σε Ελλάδα και Ευρώπη, βάζοντας τη βάση για τον ερχομό του hip hop αλλά και της electro σκηνής συνολικά.
Χρόνια μετά την κυκλοφορία
των συγκεκριμένων κομματιών, η Dynasty Group Athens και η Art On The Road Productions, φέρνουν τον πάντα παραγωγικό και πολυγραφότατο, Γιώργο Γκικοδήμα φέρνει ξανά τους O.P.A. στη σκηνή του Temple,σε μία μοναδική βραδιά με φουλ μπάντα και αγαπημένους καλεσμένους, προκειμένου να ακουστούν τα αγαπημένα τραγούδια, όπως τους αξίζει σε ένα μαραθώνιο σετ.
Ο WITCHWISH, κυκλοφόρησε το νέο του single/video με τίτλο “Alice of Madness“. Αφορά το νέο σόλο project του πολυτάλαντου καλλιτέχνη Tarroni Stefano.
WITCHWISH
Γνωστός για τους ρόλους του ως τραγουδιστής, συνθέτης, παραγωγός και κατασκευαστής βίντεο, ο Stefano, με το όνομα WITCHWISH. Κάπως έτσι ξεκινά το συναρπαστικό μουσικό ταξίδι που συνδυάζει την ποπ-ροκ μπαλάντα με μια γοτθική αισθητική στα κινηματογραφικά βήματα του Tim Burton.
Το “Alice of Madness”
είναι κάτι περισσότερο από ένα τραγούδι. Είναι μια εξερεύνηση της ανθρώπινης ψυχής, όπου η πραγματικότητα θολώνει σε όνειρα. Η αγάπη σε ελπίδα και ο πόνος σε θυμό. Αντλώντας από τη διαχρονική ιστορία της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων, ο WITCHWISH επαναλαμβάνει την ιστορία μέσα από έναν μοντέρνο φακό. Εμποτίζοντας την με επιρροές emo-pop-punk και vibes της βικτωριανής εποχής. Το αποτέλεσμα είναι ένα τραγούδι που αποτυπώνει την ουσία της λαχτάρας μιας γενιάς. Όλα αυτά διοχετεύοντας τη νοσταλγία της εποχής emo της δεκαετίας του 2000.
«Αυτό το τραγούδι γεννήθηκε από την ανάγκη μου να αντιμετωπίσω το άγχος και την αϋπνία που συχνά συνοδεύουν μια ταραχώδη δημιουργική ζωή», λέει ο Stefano. “Δίνοντας ένα πρόσωπο σε αυτά τα συναισθήματα, μπορώ να προχωρήσω και να υπενθυμίσω στον εαυτό μου ποιος είμαι. Η “Αλίκη της τρέλας” εμβαθύνει στη δυαδικότητα που υπάρχει μέσα σε όλους μας – μια πάλη μεταξύ δύο πλευρών της ζωής που πρέπει να περιηγηθούμε με τις δικές μας προοπτικές .”
Το μουσικό βίντεο “Alice of Madness“, είναι σε σκηνοθεσία και παραγωγή του ίδιου του Stefano.
Παρουσιάζει
μια αφήγηση που συνυφαίνει τη βικτοριανή αισθητική με τη σύγχρονη ποπ κουλτούρα, παραπέμποντας στην απόκοσμη γοητεία του Tim Burton. Το βίντεο όχι μόνο συμπληρώνει το τραγούδι, αλλά και εμβαθύνει τη σύνδεση του ακροατή με το συναισθηματικό τοπίο.
Είναι το πρώτο από μια σειρά νέων τραγουδιών που θα κυκλοφορήσουν οι WITCHWISH, το καθένα σχεδιασμένο για να ταξιδέψει τους ακροατές σε υποβλητικές ιστορίες και συναισθήματα. Με το πιασάρικο ρεφρέν και τη σκοτεινά μαγευτική ατμόσφαιρά του, το σινγκλ σηματοδοτεί την αρχή ενός έργου. Υπόσχεται να έχει βαθιά απήχηση στους θαυμαστές της γοτθικής ποπ-ροκ και σε όσους αναζητούν μια νέα αντίληψη της emo nostalgia.
Την συναυλία της μοναδικής CHELSEA WOLFE στο Gagarin205 θα ανοίξουν οι δικές μας ΜΑΓΙΚΕΣ Σοφία Σαρρή και Χρύσα Τσαλταμπάση. Μία μοναδική σύμπραξη επί σκηνής!
Η Σοφία Σαρρή και η Χρύσα Τσαλταμπάση ενώνουν και πάλι τις δυνάμεις τους! Αυτή τη φορά για ένα πολύ ιδιαίτερο show που θα περιλαμβάνει φωνητικούς αυτοσχεδιασμούς, τραγούδια από τις προσωπικές τους δουλειές αλλά και original υλικό το οποίο θα γραφτεί με αφορμή τη συγκεκριμένη βραδιά!
Εισιτήρια για την συναυλία της CHELSEA WOLFE :https://bit.ly/3wHZT5C
Μην ξεχάσεις να το προσθέσεις στην ατζέντα σου!
είναι μια πολυσχιδής τραγουδοποιός και ερμηνεύτρια από τα Χανιά της Κρήτης σε συνεχή αναζήτηση των φωνητικών και ψυχικών της ορίων. Έχει ερμηνεύσει και συνθέσει μουσική για σχήματα με διαφορετικό background, από την post rock κολεκτίβα των Night on Earth, πρωτοπόρων της indie σκηνής της Αθήνας και τους πειραματικούς αυτοσχεδιαστές Luup μεταξύ πολλών άλλων. Στην πορεία της ως ερμηνεύτρια φημίζεται για την ικανότητά της να ελίσσεται σε διαφορετικά μουσικά είδη. Στόχος είναι να δανείσει την φωνή της κατα καιρούς σε jazz projects, metal μπάντες, τραγουδοποιούς της εγχώριας σκηνής (Θ.Παπακωσταντίνου, Ν.Πορτοκαλογλου, Φ.Δεληβοριά…), πολυφωνικές χορωδίες κ.α.
Με τον πρώτο προσωπικό της δίσκο “Euphoria”
(Inner Ear, 2017) μπολιάζει με ήπιες δόσεις σκανδιναβικού black metal, urban ambient ǹ dark-hop τηv avant pop τραγουδοποιία της δημιουργώντας ένα μουσικό σύμπαν χωρίς συμβιβασμούς. Ανακατεύοντας σε μία διεστραμμένη καλλιτεχνική μαρμίτα, την Κρητική λύρα με πολυπρόσωπα αναλογικά synths και υπερηχητικά blastbeats.
Το 2019 συνδημιουργεί τον concept δίσκο “Afterlife Romance”μαζί με τον Ρουμάνο εικαστικό και μουσικό Costin Chioreanu. Υπεύθυνο για τα εικαστικά concept και visuals συγκροτημάτων όπως οι At the Gates, Ghost, Leprous, Sigh, Arcturus κ.α., ενώ ο δίσκος, σε συνεργασία με τον μουσικό και visual artist Adrian Tabacaru κυκλοφορεί και ως Virtual Reality edition με τον τίτλο “Midnight Cemetery” (Fruits of Venus, 2020) και περιοδεύουν στην Ευρώπη με τη μπάντα τους “Arac”. Συμμετέχει στο βραβευμένο με Buma Music in Motion Award soundtrack της ολλανδικής σειράς “Ik Weet Wie Je Bent ” σε μουσική του Σταύρου Μαρκόνη.
Στο soundtrack της σειράς του Netflix “1899”σε μουσική του Αυστραλού συνθέτη Ben Frost.
Το καλοκαίρι του 2022 κυκλοφορεί το οπτικοακουστικό έργο “ARIADNE” σε συνεργασία με τον visual artist και computer scientist, Αία Κόκκαλη. Διακρίθηκε στο φετινό Διεθνές Φεστιβάλ Καννών. Αποτελεί μέρος της έκθεσής DISRUPT στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Ρότερνταμ Het Nieuwe Instituut, το ίδιο καλοκαίρι. Το μουσικό κομμάτι του ARIADNE είναι προπομπός του δεύτερου προσωπικού της δίσκου που θα κυκλοφορήσει μέσα στο 2025. To 2024 συνεργάζεται με τον Κύπριο συνθέτη Άντη Σκορδή για το έργο του ‘β’ σε ανάθεση του φεστιβαλ Subset.
Η Χρύσα Τσαλταμπάση
είναι τραγουδοποιός, ερμηνεύτρια και καθηγήτρια φωνητικής. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Έκανε τα πρωτα της σοβαρά βήματα στο κόσμο της μουσικής μέσα απο το avant garde alternative metal σχήμα των National Pornografik. Έκτοτε, πέραν των πάμπολλων projects στα οποια έχει συμμετάσχει (Spineless, Bella Fuzz, Low Texture, Petula Russ, N3rse, Biotech κ.α) έχει πραγματοποιησει guest εμφανίσεις και συνεργασίες με μια ευρεία γκάμα καλλιτεχνών και σχημάτων της εγχωριας και όχι μονο σκηνής (Alkaloid, Calyces, Beyond Perception, Afformance, Scar of the Sun, Mother Turtle, Δάφνη Γερογιάννη, Θοδωρή Μαυρογιώργη, Έλενα Παπαρίζου κ.α.).
Πρόσφατα ενωσε τις δυνάμεις της με τον Ben Frost. Για την ανάγκη δημιουργίας του soundtrack της σειράς “1899” μαζί με τη Σοφία Σαρρή. Επίσης και με τον Ολλανδό Dj Tim Besamusca. Κυρίως για τα soundtrack των σειρών “Βeauty and the beast”, “The secret circle”, “Star crossed”, “Delirium” κ.ά.
Κύριό της χαρακτηριστικό, η ευκολία με την οποία ελίσσεται μεταξύ διαφορετικών μουσικών στυλ καθώς και η χαμαιλεοντική της προσαρμοστικότητα.
Παράλληλα έχει συμμετάσχει σε πολλά επιστημονικά σεμινάρια γύρω από την ανθρώπινη φωνή και τους ποικιλόμορφους τρόπους χρήσης της. Έχει παρευρεθεί ως guest teacher για masterclasses πάνω στα extreme metal vocals στα πανεπιστήμια μουσικής του Ρότερνταμ και της Ουτρέχτης μεταξύ άλλων.
Το 2018 κυκλοφορεί τον πρώτο της σόλο δίσκο σαν Spineless (Self release) με τον τίτλο “Speaking of Chaos and Relative Peace” (με special guest τον Jørgen Munkeby). Ο δεύτερος με τίτλο “Dysphonia” αναμένεται μέσα στο Νοέμβριο του 2024 από την Submersion Records.
CHELSEA WOLFE
Πέρασαν σχεδόν 7 χρόνια από το μοναδικό ερχομό της Ιέρειας του ευρύτερου ροκ ήχου στην χώρα μας. Τότε που η Smoke the Fuzz έκανε πραγματικότητα ένα όνειρο χιλιάδων ανθρώπων. Πλέον με 40 συμπληρωμένα χρόνια ζωής από τον περασμένο Νοέμβριο και με πολλά να έχουν αλλάξει έκτοτε στην καριέρα της, η Chelsea Joy Wolfe ετοιμάζεται για τη μεγάλη επιστροφή της στην Ελλάδα. Εχοντας πλέον στις τάξεις της το νέο της έβδομο ολοκληρωμένο άλμπουμ “She Reaches Out To She Reaches Out To She”.
Έτσι τελείωσε ένας μεγάλος κύκλος συνεργασίας της με την Sargent House, ύστερα από 10 χρόνια.
Ο Roni Iron μας παρουσιάζει το νέο του άλμπουμ με τίτλο GLASS ROOMS, που κρύβει μονάχα εκπλήξεις!
O Roni Iron
είναι DJ, παραγωγός, remixer & δημιουργός ηλεκτρονικής μουσικής με έδρα το Ναύπλιο. Έχοντας κυκλοφορήσει δεκάδες singles τα τελευταία χρόνια βρήκε την αναγνώριση από σπουδαίους δημιουργούς μέσα από συνεργασίες και remix και τα τραγούδια του, αν και δεν χαρακτηρίζονται “εύκολα”, ακούγονται στα ραδιόφωνα κατ’ επανάληψη.
Όχι τυχαία, μέσα από τις ψηφιακές πλατφόρμες συγκεντρώνει αρκετά εκατομμύρια streams. Τώρα ήρθε η ώρα για το πρώτο του mini album με τίτλο “Glass Rooms” – σε αυτό συγκεντρώνει 3 νέες ηχογραφήσεις μαζί με 3 πρόσφατα τραγούδια, που είχαν κυκλοφορήσει ως singles πριν τη κυκλοφορία του άλμπουμ.
Ανάμεσα στις 3 νέες ηχογραφήσεις βρίσκουμε το ομότιτλο θέμα “Glass Rooms Theme”. Ένα σκοτεινό cinematic θέμα που συνοδεύεται από ένα υπέροχο video.
Ο Roni δείχνει ότι με ευκολία μπορεί να ισορροπεί ανάμεσα στις ηλεκτρονικές dance ηχογραφήσεις του και στα “σκοτεινά” ατμοσφαιρικά θέματα όπως το “Glass Room Theme”.
Το “Robots On Acid”
είναι στο πιο γνώριμο ηλεκτρονικό ήχο του παραγωγού – συνοδεύεται επίσης από ένα visualiser όπου παρελαύνουν κάποιες ‘στενάχωρες’ στατιστικές και νούμερα για το παγκόσμιο trafficking. Με το συγκεκριμένο βίντεο γίνεται μία μικρή προσπάθεια ευαισθητοποίησης και επίγνωσης ενός τεράστιου προβλήματος.
Τέλος, υπάρχει η νέα version στο single “Φοβάμαι”. Η διασκευή του Roni Iron κυκλοφόρησε την άνοιξη του 2021 με πολύ μεγάλη ανταπόκριση στο ραδιόφωνο, τις ψηφιακές πλατφόρμες και το You Tube. Με αποτέλεσμα σήμερα να ξεπερνάει συνολικά το 1.000.000 streams. Η συγκεκριμένη εκτέλεση, το “Τhe Doctor” Version , είναι μία ambient διασκευή και είχε ηχογραφηθεί αποκλειστικά για τις ανάγκες της πετυχημένης σειράς “Ο Γιατρός”. Ήταν μέχρι τώρα ακυκλοφόρητη και κυκλοφορεί πλέον επίσημα, με αφορμή τον δεύτερο κύκλο της σειράς που κάνει σύντομα πρεμιέρα. Ως κύριο θέμα της τηλεοπτικής σειράς το “Φοβάμαι” του Roni Iron έγινε γνωστό στο ευρύ κοινό. Έτσι ξεκίνησε ένας νέος κύκλος επιτυχίας.
Το “Glass Rooms”
συμπληρώνουν τα ήδη πετυχημένα singles “When I Feel Low”, “My Soul” (feat. Natalya Myrna) και “Top Boy”.
Σήμερα – Παρασκευή 20 Σεπτεμβρίου – ο Jamie xx κυκλοφορεί το πολυαναμενόμενο νέο του άλμπουμ “In Waves” μέσω της Young.
Το “In Waves”
έρχεται εννέα χρόνια μετά από το ντεμπούτο του άλμπουμ “In Colour”. Μην ξεχνάμε πως ήταν υποψήφιο για βραβείο GRAMMY, BRIT, Ivor Novello και Mercury Music Prize. Ο Jamie ξεκίνησε τη δημιουργία του άλμπουμ αυτού με το το Essential Mix του (2020). Συνέχισε να το δουλεύει σε μια περίοδο τεσσάρων χρόνων περνώντας από διάφορες φάσεις. To σίγουρο είναι πως αυτό το άλμπουμ έχει στόχο να ξεπεράσει το προηγούμενο σε όλα τα επίπεδα.
Τον Απρίλιο κυκλοφόρησε το “Baddy On The Floor” με την Honey Dijon ενώ λίγες εβδομάδες μετά ακολούθησε το “Treat Each Other Right“. Αυτό συνοδευόταν από ένα video clip που σκηνοθέτησε η Rosie Marks και συζητήθηκε πολύ. Τον Ιούνιο ήρθε η συνεργασία του με την Robyn στο single “Life” . Λίγο αργότερα κυκλοφόρησαν τα singles “All You Children” and “Dafodil” στα οποία συνεργάστηκε με τους The Avalanches και τους Kelsey Lu, Panda Bear και John Glacier αντίστοιχα.
Δύο μέρες πριν από την κυκλοφορία
του άλμπουμ, ο Jamie παρουσίασε το single “Waited All Night” στο οποίο βρέθηκε ξανά με τα μέλη των The xx, Oliver Sim και Romy. Είναι η πρώτη φορά που τα 3 μέλη του σχήματος συναντιούνται ξανά δισκογραφικά έπειτα από το “I See You” το 2017.
Jamie_xx_In Waves
Περιέχει συνολικά 12 τραγούδια και είναι διαθέσιμο ψηφιακά, σε CD και σε διάφορες εκδοχές βινυλίου. Η Deluxe Έκδοση βινυλίου περιέχει ένα bonus 12” με τα προηγούμενα singles “It’s So Good”, “KILL DEM” και “LET’S DO IT AGAIN”. Όπως και δύο νέα κομμάτια,“F U (ft. Erykah Badu)” and “Do Something”.
Η πολυαναμενόμενη επιστροφή του Jamie xx
άρχισε να ξεδιπλώνεται μέσα από μια σειρά συναρπαστικών events ανά τον κόσμο μέσα στους λίγους μήνες. Στα αποκαλυπτήρια του The Floor τον Μάιο ο Jamie παρουσίασε κάθε τραγούδι μέσα από το In Waves. Για όσους δεν γνωρίζουν είναι 10 συνεχόμενες νύχτες ως club resident στο Λονδίνο που περιλάμβανε απροειδοποίητες εμφανίσεις από τους Charlil xcx και George Daniel, Romy, Daphni. Επίσης από 2ManyDJs, John Glacier, Jockstrap, Axel Boman, Two Shell, Yu Su, Lil Silva, MJ Cole, DJ Python και άλλους.
jamie xx in waves
Από τότε, ο Jamie έχει επεκτείνει το The Floor στις ΗΠΑ και συγκεκριμένα στη Νέα Υόρκη και το Λος Άντζελες. Σε αυτές τις βραδιές έχουν βρεθεί μαζί με τον Jamie ονόματα όπως οι Four Tet, Hudson Mohawke, Ben UFO, François K. Επίσης Anthony Naples, Bambii, John FM, Bianca Oblivion, Mia Carucci, Jubilee, Florentino, Nourished By Time, Sister Zo, και άλλοι.
To να πω πως απλά μου άρεσουν οι Mystery Lights, είναι Understatement που λεν και στο χωριό μου. Τους παρακολουθώ όσο πιο τακτικά μπορώ και πάντα η μουσική τους χαράζει χαμόγελο στα κύτταρα του ανύπαρκτου εγκέφαλού μου. Την πρώτη φορά τους έχασα λόγω αφραγκίας. Τώρα έχω κάνει τα κουμάντα μου. Τιμή χαρά και ενθουσιασμός λοιπόν όταν μου είπαν να τους στείλω μερικές ερωτησούλες. Να λοιπόν τι μας είπαν :
1. Πώς δημιουργήθηκαν οι Mystery Lights; Και ποιος επέλεξε το όνομα;
O La και εγώ ξεκινήσαμε τους Mystery Lights όταν ήμασταν έφηβοι (2004!) με τον καλό μας φίλο και og μπασίστα, Joe Della Mora. Γράψαμε ένα σωρό διαφορετικά πιθανά ονόματα για να ονομάσουμε το γκρουπ, και ο LA είχε σχεδιάσει το «The Mystery Lights » τέλεια σε ένα κομμάτι χαρτί και εμείς αμέσως σκεφτήκαμε «Είναι τέλειο!αλλά αυτό πρέπει να το πάρουμε». Προς έκπληξή μας, ΔΕΝ ήταν! Έτσι το πήραμε ως σημάδι και το διεκδικήσαμε αμέσως.
2. Για την ιστορία, ποιες είναι οι σημαντικότερες επιρροές σας;
Συγκροτήματα όπως οι Monks, Soft Machine, Television, Captain Beefhart, Country Joe & The Fish, The Kinks, Lee Hazlewood, Ultimate Spinach, Paul Martin, Spur, Silver Apples, Bo Diddley, The Music Machine, The Nerves – όλοι έπαιξαν μεγάλο ρόλο στη δημιουργία του νέου μας άλμπουμ.
3. Ποιος είναι στους Mystery Lights αυτή τη στιγμή; Όργανα; (αναφέρετε τυχόν προηγούμενα μέλη αν θέλετε)
Mike Brandon κιθάρα/φωνητικά
LA Solano lead κιθάρα
Alex Amini μπάσο
Zach Butler τύμπανα
Lily Rogers στα πλήκτρα
4. Πόσο σύντομα μετακομίσατε στη Νέα Υόρκη και γιατί;
Μετακομίσαμε στη Νέα Υόρκη πριν από 13 με 14 χρόνια. Τα πράγματα είχαν επιβραδυνθεί πολύ στη Δυτική. Αποφάσισαμε να κάνουμε το άλμα στη Νέα Υόρκη και τελικά μείναμε. Ήταν τότε που σκεφτήκαμε, γιατί να μην αναστήσουμε τους Mystery Lights στην Ανατολική Ακτή και να το συνεχίσουμε.
5. Έχοντας ζήσει ως συγκρότημα και στις δύο ακτές, ποια από τις δύο θα λέγατε ότι είναι καλύτερη;
Η Ανατολική Ακτή είναι σίγουρα πιο χαοτική και με γρήγορους ρυθμούς, πάντα κάτι συμβαίνει, είναι πολύ διασκεδαστική. Η δυτική ακτή είναι πολύ πιο αργή και πιο χαλαρή, με πολύ περισσότερη φύση και σίγουρα πιο νοσταλγική για εμάς, καθώς μεγαλώσαμε εκεί και έχουμε το μεγαλύτερο μέρος της οικογένειάς μας εκεί. Και οι δύο έχουν μοναδικές ιδιότητες που αγαπάμε.
6. Τι οδήγησε τους Mystery Lights στο να παίζουν αυτό το είδος μουσικής; Πιστεύατε ότι θα μπορούσατε να φτάσετε τόσο μακριά;
Μεγαλώνοντας ανακάλυπτα συγκροτήματα σε βίντεο για skate όπως ο Johnny Thunders & The Heartbreakers, Black Flag, Dead Moon, κάτι που αναπόφευκτα μας οδήγησε στην ανακάλυψη όλων των NY punk συγκροτήματα που ερωτευτήκαμε όπως οι Television, οι Velvet Underground, κ.λπ. Όταν αρχίζεις να μπαίνεις σε αυτή την τρύπα του λαγού, συναντάς τα ψήγματα και πίσω από το garage rock psych comps και όλα αυτά. Ο Bob Gamber (ιδιοκτήτης του Vinyl Revolution) και Joe DellaMora (μπασίστας ) μας εισήγαγαν επίσης σε πολλές από τις μουσικές που ενέπνευσαν σε μεγάλο βαθμό τους μας.
Οι Mystery Lights έπαιζαν πάντα απλά για διασκέδαση χωρίς πραγματική πρόθεση ή σχέδιο. Απλά θέλαμε να να κάνουμε demo και να τα ακούμε στο φορτηγό του Joe, πραγματικά. Δεν είχαμε ιδέα ότι οι Mystery Lights θα γινόταν αυτό που είναι σήμερα. Πάντα πιστεύαμε βαθιά μέσα μας ότι ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ, αλλά ήταν ποτέ δεν ήμασταν σίγουροι αν θα το κάναμε, καταλαβαίνετε;
7. Είναι εύκολο να κάνεις μια ηχογράφηση να ακούγεται vintage;
Ο vintage ήχος προέρχεται συνήθως από τη χρήση παλαιών τεχνικών ηχογράφησης, vintage εξοπλισμού και την ηχογράφηση ζωντανά σε κασέτα με ελάχιστα μικρόφωνα. Ο Γουέιν Γκόρντον ξέρει πώς να αποτυπώσει αυτό το ήχο που αγαπάμε πολύ καλά, και είναι επίσης αυτό για το οποίο είναι γνωστή η Daptone Records.
Αυτη παλαιομοδίτικη προσέγγιση στην ηχογράφηση που αποτυπώνει αυτόν τον παλιό vintage ήχο στον οποίο αναφέρεστε. Πολύ μίνιμαλ, μόνο ταινία, όσο το δυνατόν λιγότερη ψηφιακή χρήση, αν δεν γίνεται αλλιώς.
8. Πώς σας προσέγγισε η Wick Records;
Η Christiana Bartolini, η οποία δούλευε με την Daptone Records, έφερε κάποιους ανθρώπους από την εταιρεία για να έρθουν να δουν ένα από τα σόου μας. Στη συνέχεια μας πλησίασαν και μας ρώτησαν αν θέλαμε να επιστρέψουμε στο στούντιο της Daptone για να αράξουμε, να πιούμε μερικές μπύρες και να ακούσουμε δίσκους. Δεθήκαμε με την αγάπη μας για την soul και το moody psych garage rock.
Στη συνέχεια μας ρώτησαν αν θέλαμε να κυκλοφορήσουμε ένα 45′ στη νέα τους rock n roll θυγατρική που είχαν που ήθελαν να ξεκινήσουν, την Wick Records, μια garage rock psych θυγατρική της Daptone. Με δίχως άλλο δισταγμό συμφωνήσαμε, και να ‘μαστε, 3 άλμπουμ αργότερα.
9. Μετά το 1ο άλμπουμ και μέχρι το θέμα με τον ιό Corona, αν θυμάμαι καλά, ήσασταν συνεχώς στο δρόμο. Πώς σας επηρέασε αυτό ως συγκρότημα, ατομικά και τα σχέδιά σας γενικότερα;
Περιοδεύαμε ασταμάτητα από το 2016-2019, το οποίο ήταν πολύ διασκεδαστικό! Είχαμε την ευκαιρία να περιοδεύσουμε σε όλο τον κόσμο και να πληρώνομαστε για να το κάνουμε. Αλλά είχε και τις προκλήσεις του. Τα συνεχή αναπόφευκτα ξενύχτια μαζί με ακατάπαυστη κατανάλωση αλκοόλ, λίγος ύπνος και λίγος ελεύθερος χρόνος. Ήταν πολύ δύσκολη διαδρομή.
10. Πώς σας επηρέασε ο ιός Corona; Ήταν μια στιγμή για μια παύση ή ήταν μια δημιουργική απουσία από το “ζωντανό” πράγμα;
Από τη στιγμή που περιοδεύαμε σε όλο τον κόσμο ασταμάτητα από το 2016-2019, χρειαζόμασταν πραγματικά ένα διάλειμμα. Εμείς ήμασταν εξαντλημένοι και καμένοι. Έτσι, το 2020, όταν ο κοροναϊός έκλεισε τον κόσμο, εμείς επιτέλους ξεκουραστήκαμε όσο χρειαζόμασταν. Βρήκαμε λίγο χρόνο για να γράψουμε εδώ και εκεί, αλλά κυρίως χρησιμοποιήσαμε το χρόνο για να επανέλθουμε.
11. Ποιος έκανε το artwork για τα εξώφυλλα του 1ου και ποιος για το 2ο άλμπουμ των Mystery Lights ;
Τα εξώφυλλα του 1ου άλμπουμ έγιναν από τον Kevin Harris, τον παλιό μας πληκτρά, και το 2ο άλμπουμ ήταν του LA Solano.
12. Πώς θα περιγράφατε το live act σας στις μέρες μας;
mystery lights live
Το setlist των Mystery Lights είναι γεμάτο με μουσική αξίας 3 άλμπουμ πλέον! 25+ τραγούδια. Διασκεδαστικό, ενεργητικό, πολύς καπνός, πολλά jump kicks, μερικά birthday shoutouts, ένα τραγούδι που πηγαίνει ρευστά σε στο επόμενο, απρόβλεπτο (ακόμα και για εμάς χαχα.).
Απλά μας άρεσε ο τρόπος που ακούγεται το Purgatory ως τίτλος. Φαινόταν επίσης να σηματοδοτεί την κατάσταση του του μυαλού μας εκείνη τη στιγμή. Εκείνη την περίοδο της κάθαρσης πριν την επόμενη άνοδο. Είναι το 3ο μας άλμπουμ στην Wick Records, η οποία είναι η garage rock / psych θυγατρική της Daptone. Η Daptone είναι περισσότερο soul based only.
Δεν είναι «υποβάθμιση» να είσαι στη Wick, απλά σημαίνει ότι η μουσική σου έχει ένα διαφορετικό στοιχείο, που ταιριάζει καλύτερα κάτω από την ομπρέλα της Wick Records, στην οποία ταιριάζουμε σίγουρα περισσότερο από ό,τι στην Daptone.
14. Προτιμάτε το δρόμο και τις συναυλίες ή το στούντιο;
Θα έλεγα ότι και τα δύο έχουν τη γοητεία τους. Πάντα έχει πλάκα να είσαι στο στούντιο και να γίνεσαι δημιουργικός, αλλά επίσης έχει πλάκα να ταξιδεύεις στον κόσμο, να γνωρίζεις νέους φίλους, να παίζεις τα τραγούδια ζωντανά και να επικοινωνείς με τον κόσμο, και να πληρώνεσαι γι’ αυτό! Αρκετά άγρια ειλικρινά.
Σαράντα επτά χρόνια μετά το αεροπορικό δυστύχημα και την κυκλοφορία του Street Survivors, στο Κύτταρο θα φυσήξει και πάλι, αγαπημένος Νοτιάς!! Οι NOSTOS, η μπάντα συνώνυμο της Southern Rock και μοναδική αναγνωρισμένη Lynyrd Skynyrd Tribute Band στην Ελλάδα, 32 χρόνια «στο δρόμο», από το 1992(!!), κάνουν στάση στην Ηπείρου και Αχαρνώνκαι στήνουν ένα καταιγιστικό τρίωρο Live Tribute στην πορεία των Θεών από το Νότο, απόλυτα πιστό και αντάξιο της σπουδαιότερης Southern Rock band του πλανήτη…
… και όπως και οι μέντορες τους στο “One More From The Road” έτσι και στις 19/10, οι Nostos, με αντίστοιχη σύνθεση, 7μελής μπάντα (και δύο σπουδαίες ερμηνεύτριες στα backing vocals ως γνήσιες Honkettes) θα παρουσιάσουν 26 τραγούδια το ένα καλύτερο από το άλλο (στη μεγάλη πλειοψηφία τους από τα 5 πρώτα θρυλικά albums) σε ένα μοναδικό “Saturday Night Special” …’
Ετοιμαστείτε για ..Honkettes για ..Explorer για ..Les Paul για ..Steve Gaines και άρρωστα
stratocasterosolos, υψώστε τα ποτήρια σας και τραγουδήστε … Sweet Home Alabama, Free Bird, Give me back my Bullets, That’s Smell, What’s your Name, The Needle and the Spoon, Saturday night special, Simple Man, Double Trouble, Working for the M.C.A, Call me the Breeze και η λίστα και η βραδιά θα ‘ναι μεγάλη…’
Το μεγαλύτερο ζωντανό αφιέρωμα στους τεράστιους και αγαπημένους του Ελληνικού κοινού LYNYRD SKYNYRD, συνεχίζει να γράφει ιστορία! Για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, επιστρέφει, για να μας πάρει ξανά, το μυαλό και την καρδιά..! Γιατί όπως ανακοινώσαμε On Stage, δύο χρόνια πριν, σε εκείνη την εκκωφαντική πρεμιέρα, είναι πλέον ΡΑΝΤΕΒΟΥ, είναι ΘΕΣΜΟΣ…’
Οι NOSTOS είναι:
Νίκος Μελάς – φωνή
(Ganzi Gun)
Κώστας Ματθιουδάκης- κιθάρα, φωνητικά
Γρηγόρης Αποστολόπουλος – κιθάρα
(Soundtruck, All about the music)
Θύμιος Μπούτσης – τύμπανα
(Ransackrat, Saints & Sinners)
Νίκος Παπαδόπουλος – Μπάσο
(Jetlag, It’s all about the Music, Saints & Sinners)
Γιώργος Λαγογιάννης – πιάνο/Hammond, φωνητικά
(Blues Cargo, Golden Nugget, Backtrackin’, Moonlight Overdrive, The Peppers, Evil Monkey)
Μανώλης Τσίγκος – κιθάρα
(Innerwish, RNR Children, Badd Kharma, Saints & Sinners, It’s all about the music)
Αναστασία Μπάστα – φωνητικά
(All about the music, Madhole)
Μαρκέλλα Παναγιώτου – φωνητικά
(Socrates Drank the Conium – Kount Octopus – Jelly Groove – Almost Funk)
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies. Υπάρχει προσδιορισμός και αποθήκευση δεδομένων. Πληροφορίες σχετικά με την επεξεργασία δεδομένων και τη δυνατότητα άρνησης αυτής περιλαμβάνονται στην πολιτική απορρήτου.