Οι Lords of Black είναι μια μπάντα που εκτιμάω πολύ, μιας και έχουν κυκλοφορήσει πολύ αξιόλογους δίσκους στο χώρο του Power Metal. Ο Tony Hernando είναι ένας ουσιαστικά βιρτουόζος κιθαρίστας ο οποίος, όπως και φαίνεται στη μουσική των Lords of Black, έχει τις καταβολές του στους Gary Moore και Ritchie Blackmore. Έχοντας δίπλα τους και ένας από τους πιο ικανούς performer του χώρου, έχει καταφέρει να κερδίσει πολύ κόσμο με τις αξιοπρεπέστατες δουλειές του. Έχοντας κυκλοφορήσει πέντε άλμπουμ καλοδουλεμένου power metal που το καθένα κουβαλάει την σπουδαιότητα του. Το προηγούμενο, “Alchemy of souls (part II)”, άφησε πολύ καλές εντυπώσεις στον κριτικό κόσμο και το κοινό, άλλωστε ήταν και ένα εξαιρετικό sequel. Για να δούμε το “Mechanics of predacity” τι έχει να μας δώσει.

Τα “φαντάσματα” των Thin Lizzy και Rainbow βρίσκονται εδώ, μέσα σε κάθε σύνθεση.

Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα πολύ καλό άλμπουμ ομολογουμένως. Όλα τα στοιχεία που έκαναν ευρέως γνωστούς τους Lords of Black βρίσκονται εδώ σε αφθονία. Τα riffs και τα solos του Hernando είναι όπως πάντα ποιοτικότατα.O Romero με την παθιασμένη φωνή του δίνει ρεσιτάλ και το rhythm section όπως πάντα σταθερό και ογκώδες. Τα “φαντάσματα” των Thin Lizzy και Rainbow βρίσκονται εδώ, μέσα σε κάθε σύνθεση. Η προσωπικότητα των Lords of Black όμως έχει καθιερώσει το ύφος της μπάντας μέσα από τα riffs και την φωνή. Ακούς το εισαγωγικό “For What Is Owed to Us” και σου έρχονται οι δικοί μας Firewind στο μυαλό.

Τα “Let the nightmare come” και “I want the darkness to stop” είναι επιτυχίες ήδη για το άλμπουμ. Power Metal riffs με κάτι λίγα από thrash στο πρώτο και τσαμπουκαλιδικα φωνητικά από τον Ronnie.

Το δεύτερο είναι απλά υπέροχο, ξεκινάει “χαμηλά” και σπέρνει στη συνέχεια. Λυρικό και επικό συνάμα, φοβερή ερμηνεία από τον Romero. Κιθάρες για σεμινάριο.

Οι διάφορες “υφές” από άλλα groups ομορφαίνουν κάθε σύνθεση τους

Το “Let it burn” μας προσφέρει ένα μείγμα παραδοσιακού Heavy/Power Metal που από την αρχή της ύπαρξης τους οι Lords of Black κάνουν με περίσσια επιτυχία. Θα σας θυμίσει αρκετά Judas Priest. Το μπάσο εδώ δίνει μεγάλη παράσταση. Το όμορφο “Can we be heroes again” προσφέρει τα διαπιστευτήρια της επιτυχημένης πορείας της μπάντας μέχρι τώρα. Πολύ λυρικό κομμάτι που μου έφερε στο νου και λίγο Ayreon.

Οι Lords of Black μας έχουν κερδίσει ήδη με το νέο άλμπουμ και βρισκόμαστε μόνο καταμεσής του άλμπουμ. To “Crown of thorns” συνεχίζει στο ίδιο πνεύμα με τον προκάτοχο του με περισσότερα “κοφτά” riffs. Το “Obsessions of the mind” έχει ένα πολύ όμορφο εισαγωγικό πιάνο που ταιριάζει υπέροχα με τα δυναμικά riffs. Το “Build the silence” είναι μια σύνθεση που “κολλάει” κατευθείαν στο μυαλό σου. Φοβερά φωνητικά από τον Romero.

Το “A world that’s departed” είναι ένα “διαμάντι”.

Το προτελευταίο κομμάτι είναι μια σύνθεση έντεκα λεπτών με πολλές αλλαγές στα riffs και ένα φοβερό μπάσο, συχνά σε ρόλο πρωταγωνιστή. Υπογράφουμε πως το “A world that’s departed” είναι ένα “διαμάντι”. Θα σας φέρει στο νου λίγο από Vanden plas στο πως χτίζεται το κομμάτι και στον τρόπο που χρησιμοποιούνται οι κιθάρες. Τα φωνητικά είναι αρκετά διαφορετικά, δεν “κλείνονται” στο στενό χώρο του Power Metal, πάνε προς Fates Warning σε κάποια σημεία, ίσως και σε Conception. Υπάρχει μια δραματική ατμόσφαιρα σε όλο το κομμάτι που με το πιάνο που χρησιμοποιείται σε ένα σημείο την εντείνει μαζί με ένα πανέμορφο κιθαριστικό solo. Ο Βέλγος Jo Nunez στα drums δίνει τον καλύτερο εαυτό του σε μια σύνθεση από τις καλύτερες του δίσκου. Πραγματικά ένα γεμάτο drumming με ιδιαίτερη τεχνική. Ένα κομμάτι που άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις.

Τελευταίο κομμάτι το “Born out of time” για τον νέο δίσκο των Lords of Black. Δεν έχουμε μπαλάντες εδώ, γκαζιάρικο κομμάτι με Power Metal δυναμισμό που όπως οι Lords of Black γνωρίζουν. Τρομερά φωνητικά, riffs από την κόλαση βγαλμένα και ασταμάτητο drumming. Ότι καλύτερο για να κλείσει ένα θαυμάσιος δίσκος.

Η στροφή που γίνεται προς πιο progressive και AOR μονοπάτια, όμως διατηρώντας την Power Metal ταυτότητα τους κάνει τους Lords of Black ακόμα πιο ξεχωριστούς. Η διεθνής ομάδα της μπάντας κατάφερε για άλλη μια φορά να απολαύσουμε έναν εξαιρετικό δίσκο για το είδος.