Κάποια πράγματα που ίσως δεν ξέρετε για τους Buzzcocks. Γιατί πρέπει να πας σε αυτή τη συναυλία. Πώς οι Buzzcocks άλλαξαν τη μουσική. Γενικά μου έρχονται ακόμα τίτλοι και δεν είμαι σίγουρος πως διάλεξα και τον καλύτερο , αλλά διαβάστε και τα λέμε μετά.
Για μένα οι Buzzcocks είναι οι πατέρες αρχικά του punk σαν μουσική φιλοσοφία. Και εξηγώ πάραυτα. Εντάξει υπήρχαν οι μπάντες στην Αμερική και υπήρχαν και οι Pistols ξέρω γω, αλλά μουσικά τσακίζανε κόκκαλα ή είχαν γίνει παιχτούρες από το πολύ παίξιμο. Των μουσικών οργάνων ε, μην ξεφεύγεις. Το άρθρο είναι σχεδόν σοβαρό. Oι Mancunian punks με το Boredom δείξαν οτι δεν χρειάζεται να είσαι και κανένας παιχταράς για να ηχογραφείς.
Εϊναι μνημειώδες το solo
που είναι και το θέμα και είναι όλο και όλο 2 νότες συνέχεια στο κομμάτι έτσι να σπάνε νεύρα. Και ίσως (λέω ίσως γιατί εκεί δεν ήμανε, ήμανε μικρός) είναι η πρώτη μπάντα που δεν προσπαθεί περισσότερο γιατί απλά δεν την νοιάζει. Καταργεί κάποιους κανόνες; Σίγουρα. Θέτει καινούργια δεδομένα για τη μουσική; Επίσης σίγουρα. Μην ξεχνάτε πως παράλληλα με το punk, η υπόλοιπη μουσική ήταν γεμάτη από arty farty τροβαδούρους επιδειξιομανείς . Οι δε κιθαρίστες ήταν όλοι με πτυχία αντίστιξης, σύνθεσης και ικανότητας να παίζουν 956 νότες σε μιά μπάρα.
Και τι ωραία και καλά, ήρθαν οι punkηδες με καναδυό ακόρντα και πενταλάκια παραμόρφωσης και ξύπνησε ο κόσμος από το λήθαργο. Ήταν όμως οι Buzzcocks αυτοί που τόλμησαν να παίξουν ακόμα πιο απλά. Και μην ξεχνάτε ότι μιλάμε για το πρώτο single της μπάντας που είναι και καλά να σας δείξω και γω τι (δεν) μπορώ να κάνω.
Δεν είναι ότι οι άλλες μπάντες παίζανε παπάδες. Παίζαν όμως αρκετά καλά ώστε να κεντρίζουν το ενδιαφέρον από κάποια labels για να κυκλοφορούν τη μουσική τους.
Και εδώ έρχεται το μεγάλο ΜΠΑΜ από τους Buzzcocks.
Tα έκαναν όλα μόνοι τους, στην αρχή τουλάχιστον. Και μην ξεχνάτε πως όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός η αρχή είναι το ήμισυ του παντός. Τώρα το πόσο θυμόσοφος είναι πλέον ο Έλληνας είναι μια εντελώς διαφορετική ιστορία αλλά τελοσπάντων, δεν μιλάμε γιαυτό. Τα παλικάρια είναι για μένα οι πάτέρες του indie επίσης. Κάνανε μια ηχογράφηση που και οι ίδιοι θεωρούσαν πολύ ερασιτεχνική . Δανείστηκαν λεφτά για να βγάλουν το βινυλιάκι. Σε δικό τους υπερσουπερανεξάρτητο label.
Δεν υπήρχαν ανεξάρτητα label πριν; Υπήρχαν μεν, αλλά οι άνθρωποι που τα έτρεχαν προέρχοταν από μεγάλα labels και κουβαλούσαν μαζί και τις γνωριμίες και το Know how από αυτά. Ο Pete και η παρέα του βγάλανε το single και τρέχανε να το πουλήσουνε ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ στα μεγάλα πολυκαταστήματα. Μάλιστα υπάρχει και μια ιστοριούλα πως οι Status Quo έμμεσα χρηματοδότησαν την ανατύπωσή του, αλλά δε θα σας τη γράψω τώρα.
Από αυτή την οπτική γωνία οι Buzzcocks είναι και οι πατέρες του DIY.
Mάλλον αν διορθώσω, του πετυχημένου DIY. Βέβαια βοηθούσε το ότι η μπάντα είχε δικό της ήχο, ακατέργαστο. Μάλλον κατα λάθος αλλά κάπως έτσι δεν ξεκινάνε όλα τα ωραία; Για την ιστορία, οι πωλήσεις δεν σταματούσαν, κάποια στιγμή ήρθε το βινύλιο στα χέρια του John Peel και απο κει και πέρα το πράμα σταματημό δεν είχε.
Σαν punks τα κάνανε όλα. Σπάγανε τηλεοράσεις, κιθάρες, κεφάλια, πίνανε και καταπίνανε τα πάντα όλα. Για μια πενταετία (νομίζω) καβάλησαν τον κεραυνό με πάθος. Κορίτσια, αρκετά λεφτά σε μια Θατσερική Αγγλία που υπέφερε, και σίγουρα drugs & rock n roll.
Και κάπου εκεί συνειδητοποιούν πως πλέον δεν ανήκουν σε αυτό που θα θέλανε να πρεσβεύουν, Η υπερβολή έχει νικήσει την αλητεία. Οπότε είχε έρθει ο καιρός για την διάλυση. Δεν το συνεχίσαν τραβώντας το από τα μαλλιά. Βέβαια για το είδος είναι απο τις μακροβιότερες μπάντες. Από κει και πέρα θα κάνουν μόνο έκτακτες εμφανίσεις αραιά. Πολύ αργότερα ο Pete Shelley με τον Steve Diggle θα αμολήσουν ένα album με ηλεκτρονικά στοιχεία.
Και κάπως έτσι το punk ‘n’ disorderly τελειώνει(;).
Τουλάχιστον γιαυτούς. Να πω βέβαια την αλήθεια μου, οι Buzzcocks για μένα πέρα από την απλότητα στην μουσική τους, είχαν και μια pop προσέγγιση και μελωδική αξία σε αυτόν το ήχο που τους διαφοροποιεί τόσο ώστε να τους προσέξεις. Κυρίως από θέμα σύνθεσης αλλά και από θεματολογία. Influencers πραγματικοί πολύ πριν την εποχή των γελοίων του ινστα.
Jump cut , κάμερα στον Kurt Kobain και τους Nirvana που περιοδεύουν παρέα κάπου στα 90’s. Και φυσικά ο μακαρίτης τους θαυμάζει και δεν ξεχνάει να τους λέει όσο πιο συχνά μπορεί το πόσο τον έχουν επιρρεάσει.
Και ερχόμαστε στην μετά Pete Shelley εποχή. Στο σήμερα αν θέλετε. Οι Buzzcocks είναι ακόμα ακμαίοι και μάλιστα σε δημιουργική φάση. Έχουν και δίσκο να παρουσιάσουν μαζί με τις επιτυχίες τους. Και μάλιστα υψηλών οκτανίων κιθάρες. Έχω την εντύπωση πως το μάτι τους θα γυαλίζει. Ακόμα και αν δεν έχουν να αποδείξουν τίποτα σε κανένα.
Το να πας στο live τους, είναι για μένα το να δεις κομμάτι από την rock n roll ιστορία με σάρκα και οστά. Να ακούσεις ιστορίες και να ανατριχιάσεις στο άκουσμα των κλασικών κομματιών. Nα ουρλιάξεις YEAH στα καινούργια τους κομμάτια . Γιατί όπως και να το κάνουμε, είναι από τις μπάντες που αλλάξανε τη μουσική. Και κυρίως δώσαν φτερά σε άλλους να εκφραστούν όπως να ‘ναι. Και δείξαν πως όλα είναι δυνατά.
Αηδίες περί σχετικότητας με τη μουσική του σήμερα κρατήστε τις για την πάρτη σας όταν ουρλιάζετε για άλλους “δεινόσαυρους”. Kαι στην τελική , όπως λένε και οι ίδιοι, δεν αγάπησες ποτέ κάποιον που δεν έπρεπε;
Έρχονται οι dEUS, την Παρασκευή 1 Νοεμβρίου 2024 στο FUZZ live music club
Αυτοί οι αινιγματικοί Βέλγοι στην Αθήνα
Οι διεθνείς Βέλγοι indie rockers από την Αμβέρσα έρχονται την 1η Νοεμβρίου στην αγαπημένη Ελλάδα για μια συναυλία στο Fuzz live music club, για να παρουσιάσουν στους πολυάριθμους Έλληνες φίλους τους το καινούργιο υλικό από το τελευταίο άλμπουμ τους, How To Replace It αλλά και όλα τα γνωστά τραγούδια τους, όπως τα Sister Dew, Instant Street, Everybody’s Weird, Dream Sequence #1, μαζί με τα κλασικά standards τους, Suds & Soda, Little Arithmetics, For the Roses και Hotellounge (Be the Death of Me).
ποτέ δεν υιοθέτησαν μία συγκεκριμένη ταυτότητα που να τους χαρακτηρίζει. Άλλωστε δεν επεδίωξαν ποτέ να έχουν μία. «Δεν θέλεις να επαναλαμβάνεις τον εαυτό σου, αλλά θέλεις να έχεις και να διατηρείς το δικό σου στυλ», δηλώνει ξεκάθαρα ο Tom Barman, frontman και ιδιοφυής ηγέτης των Βέλγων art-rockers. «Θέλεις να δοκιμάζεις νέα πράγματα, ό,τι αισθάνεσαι ότι είναι φρέσκο εκείνη τη στιγμή».
Ο αρχικός πυρήνας των dEUS σχηματίστηκε το 1991 και το ντεμπούτο άλμπουμ τους κυκλοφόρησε το 1994. Το Worst Case Scenario θεωρείται ένα από τα πιο επιδραστικά άλμπουμ της δεκαετίας του ‘90, ήταν για τους dEUS η έναρξη της σπουδαίας καριέρας τους και αποκαλύπτει τη μουσική ποικιλομορφία που θα τους χαρακτηρίζει από εκεί και στο εξής!
Με αλλαγές στη σύνθεσή τους
αλλά με τους Tom Barman (κιθάρα, φωνή), Klaas Janzoons (πλήκτρα, βιολί), να παραμένουν από την αρχή τα σταθερά μέλη τους, οι Deus κυκλοφόρησαν άλλα έξι άλμπουμ και το συγκρότημα καθιερώθηκε ως μια από τις πλέον ευρηματικές, δαιμόνιες και εμπνευσμένες μπάντες της γενιάς της. Και το 2023 ήρθε το όγδοο άλμπουμ τους, How to Replace It.
Αντικατοπτρίζει τη δημιουργική εξέλιξη της μπάντας στο πέρασμα του χρόνου. Ξεχωριστό, ιδιαίτερο, διακριτικό και εφευρετικό, μελωδικό αλλά και προκλητικά παράξενο. Μοναδικό. Και πάνω απ’ όλα, ένα γνήσια dEUS άλμπουμ.
Deus Photo by Casaer
Ακόμη και ο τίτλος του– μυστηριώδης και υπαινικτικός – φαίνεται να θέλει να παραμείνει στη σκιά, στο ημίφως μιας βαθιά κρυμμένης σοφίας. Είναι μια ερώτηση ή είναι μια απάντηση; Οι dEUS δεν απαντούν αλλά αφήνουν τον ακροατή ελεύθερο να αποφασίσει.
Το άλμπουμ γράφτηκε κατά τη διάρκεια συμπυκνωμένων, σύντομων και εκρηκτικών τζαμαρισμάτων της μπάντας. Πλάθοντας και σχηματοποιώντας τα τραγούδια στη συνέχεια, η γνωστή «γλυπτική» δημιουργική άσκηση των dEUS. Δεν κάνουν μουσική, την πλάθουν, σχεδόν της δίνουν υλική υπόσταση.
Παραμένουν ανεξάρτητοι, καινοτόμοι, ατελείωτα περίεργοι και δημιουργικά ανήσυχοι. Εξακολουθούν να εκφράζουν με το απόκοσμο και αινιγματικό τους ιδίωμα τη σύγχρονη αταξινόμητη μουσική. «Ανυπομονούμε να παίξουμε ζωντανά αυτά τα τραγούδια», λέει ο Barman.
Έρχονται από μια χώρα με παράδοση στην πολιτισμική συνύπαρξη, στον πειραματισμό και στην καινοτομία. Με την καλλιτεχνική τους δύναμη και τη συνεχή ανανέωσή τους, παραμένουν αυθεντικοί και ανατρεπτικοί, στοχεύοντας και πετυχαίνοντας την καρδιά του ψυχισμού του μουσικόφιλου κοινού.
Έρχονται οι dEUS, την Παρασκευή 1 Νοεμβρίου 2024 στο FUZZ live music club
Αυτοί οι αινιγματικοί Βέλγοι στην Αθήνα
Οι διεθνείς Βέλγοι indie rockers από την Αμβέρσα έρχονται την 1η Νοεμβρίου στην αγαπημένη Ελλάδα για μια συναυλία στο Fuzz live music club, για να παρουσιάσουν στους πολυάριθμους Έλληνες φίλους τους το καινούργιο υλικό από το τελευταίο άλμπουμ τους, How To Replace It αλλά και όλα τα γνωστά τραγούδια τους, όπως τα Sister Dew, Instant Street, Everybody’s Weird, Dream Sequence #1, μαζί με τα κλασικά standards τους, Suds & Soda, Little Arithmetics, For the Roses και Hotellounge (Be the Death of Me).
dEUS
ποτέ δεν υιοθέτησαν μία συγκεκριμένη ταυτότητα που να τους χαρακτηρίζει. Άλλωστε δεν επεδίωξαν ποτέ να έχουν μία. «Δεν θέλεις να επαναλαμβάνεις τον εαυτό σου, αλλά θέλεις να έχεις και να διατηρείς το δικό σου στυλ», δηλώνει ξεκάθαρα ο Tom Barman, frontman και ιδιοφυής ηγέτης των Βέλγων art-rockers. «Θέλεις να δοκιμάζεις νέα πράγματα, ό,τι αισθάνεσαι ότι είναι φρέσκο εκείνη τη στιγμή».
Ο αρχικός πυρήνας των dEUS σχηματίστηκε το 1991 και το ντεμπούτο άλμπουμ τους κυκλοφόρησε το 1994. Το Worst Case Scenario θεωρείται ένα από τα πιο επιδραστικά άλμπουμ της δεκαετίας του ‘90, ήταν για τους dEUS η έναρξη της σπουδαίας καριέρας τους και αποκαλύπτει τη μουσική ποικιλομορφία που θα τους χαρακτηρίζει από εκεί και στο εξής!
Με αλλαγές στη σύνθεσή τους
αλλά με τους Tom Barman (κιθάρα, φωνή), Klaas Janzoons (πλήκτρα, βιολί), να παραμένουν από την αρχή τα σταθερά μέλη τους, οι Deus κυκλοφόρησαν άλλα έξι άλμπουμ και το συγκρότημα καθιερώθηκε ως μια από τις πλέον ευρηματικές, δαιμόνιες και εμπνευσμένες μπάντες της γενιάς της. Και το 2023 ήρθε το όγδοο άλμπουμ τους, How to Replace It.
Αντικατοπτρίζει τη δημιουργική εξέλιξη της μπάντας στο πέρασμα του χρόνου. Ξεχωριστό, ιδιαίτερο, διακριτικό και εφευρετικό, μελωδικό αλλά και προκλητικά παράξενο. Μοναδικό. Και πάνω απ’ όλα, ένα γνήσια dEUS άλμπουμ.
Ακόμη και ο τίτλος του– μυστηριώδης και υπαινικτικός – φαίνεται να θέλει να παραμείνει στη σκιά, στο ημίφως μιας βαθιά κρυμμένης σοφίας. Είναι μια ερώτηση ή είναι μια απάντηση; Οι dEUS δεν απαντούν αλλά αφήνουν τον ακροατή ελεύθερο να αποφασίσει.
Το άλμπουμ γράφτηκε κατά τη διάρκεια συμπυκνωμένων, σύντομων και εκρηκτικών τζαμαρισμάτων της μπάντας. Πλάθοντας και σχηματοποιώντας τα τραγούδια στη συνέχεια, η γνωστή «γλυπτική» δημιουργική άσκηση των dEUS. Δεν κάνουν μουσική, την πλάθουν, σχεδόν της δίνουν υλική υπόσταση.
Παραμένουν ανεξάρτητοι, καινοτόμοι, ατελείωτα περίεργοι και δημιουργικά ανήσυχοι. Εξακολουθούν να εκφράζουν με το απόκοσμο και αινιγματικό τους ιδίωμα τη σύγχρονη αταξινόμητη μουσική. «Ανυπομονούμε να παίξουμε ζωντανά αυτά τα τραγούδια», λέει ο Barman.
Οι dEUS έρχονται από μια χώρα με παράδοση στην πολιτισμική συνύπαρξη, στον πειραματισμό και στην καινοτομία. Με την καλλιτεχνική τους δύναμη και τη συνεχή ανανέωσή τους, παραμένουν αυθεντικοί και ανατρεπτικοί, στοχεύοντας και πετυχαίνοντας την καρδιά του ψυχισμού του μουσικόφιλου κοινού.
Ακολουθήστε τους dEUS https://www.deus.be/
Facebook | Instagram | Youtube | Twitter | Spotify
Πληροφορίες Εισιτηρίων
Η προπώληση εισιτηρίων ξεκινά άμεσα
Τιμές Εισιτηρίων
Γενική είσοδος: 30 ευρώ
Ταμείο: 33 ευρώ
Σημεία Προπώλησης
Ηλεκτρονικά: more.com https://www.more.com/music/deus/
τηλεφωνικά 211 7700 000
more spots
Nova | Public | Ευριπίδης | Viva Spot Τεχνόπολης
Fuzz Live Music Club
Πειραιώς 117, Γκάζι 11854, Aθήνα
210 3416706
Η Smoke the Fuzz gigs περήφανα παρουσιάζει το ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ Touché Amoré για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Έρχονται για μία μοναδική ζωντανή εμφάνιση στην Αθήνα την Παρασκευή 7 Μαρτίου 2025 στη σκηνή του Fuzz Club!
Στο λέω από τώρα, μη ξεχάσεις να το προσθέσεις στην ατζέντα σου!
Touché Amoré
Touché Amoré
Το μοναδικό φαινόμενο του μέσου post-hardcore ήχου, από το πολυθρύλητο Los Angeles, που για σχεδόν 20 χρόνια εντυπωσιάζει με τον ξεχωριστό του ήχο, θα επισκεφτεί για πρώτη φορά τη χώρα μας. Αναμείνατε για τις 7 Μαρτίου του 2025 στο Fuzz Club όπου το ελληνικό κοινό θα έχει μίας πρώτης τάξεως βιωματική ευκαιρία. Όχι απλά να βιώσει τις έντονες εμφανίσεις τους και το συνολικό συναίσθημα που προσφέρουν στον ακροατή και θεατή, αλλά και με ολόφρεσκο το υλικό του νέου 6ου τους άλμπουμ με τίτλο “Spiral In A Straight Line”.
Η νέα δουλειά κυκλοφόρησε ελάχιστες μέρες πριν την πολυαναμενόμενη αυτή ανακοίνωση.
Spiral In A Straight Line
Ένα άλμπουμ που τους βρίσκει να έχουν εξελιχθεί περισσότερο από ποτέ στην καριέρα τους και με νέους δρόμους να ανοίγοντα. Το πόσο εσωτερικοί ακούγονται, αλλά και στο πόσο μεταδοτικοί έχουν γίνει από το ξεκίνημα των full-length δίσκων τους 15 χρόνια πίσω, με το ντεμπούτο τους στην εταιρεία 6131.
“To The Beat Of A Dead Horse” να εκπλήσσει όχι απλά με την μικρή του διάρκεια των μόλις 18μιση λεπτών αλλά και την περιεκτικότητά του μουσικά.
Κύριο χαρακτηριστικό της καριέρας
είναι οι ελάχιστες αλλαγές στο line-up τους. Πράγμα που προ(σ)δίδει σταθερότητα αλλά και χημεία μεταξύ τους, ώστε να βγει ο ιδιαίτερος ήχος τους και να ακούγονται πιο έντονοι με κάθε απόπειρά τους στη δισκογραφία. Ο Jeremy Bolm, ο Clayton Stevens και ο Nick Steinhardt είναι μαζί από τη δημιουργία της μπάντας το 2007. Γνωρίζουν άπταιστα τι πρέπει να κάνουν κάθε φορά ώστε η μπάντα να κάνει τη διαφορά, όπως έχει συνηθίσει.
Parting The Sea Between Brightness And Me
το 2009 έρχονται οι προσθήκες του ντράμερ Elliot Babin και του μπασίστα Tyler Kirby. Από την μεταπήδηση του Steinhardt στις ρυθμικές κιθάρες από το 2010 και μετά την αποχώρηση του κιθαρίστα Tyson White που συμμετείχε μόνο στο ντεμπούτο. Το Αμερικάνικο κουιντέτο θαρρείς και κάνει επίδειξη δύναμης και κατάθεση ψυχής. Παράλληλα συνεχίζουν ακάθεκτοι παρά την αλλαγή εταιρείας στην Deathwish Inc. στο 2ο άλμπουμ τους “Parting The Sea Between Brightness And Me” το 2011.
Με λίγο μεγαλύτερη διάρκεια από τον προκάτοχό του, το άλμπουμ εδραιώνει τους Touché Amoré ως μη επαναλαμβανόμενη σύμπτωση ταλέντου, προσωπικού ύφους και παθιασμένης μουσικής έκφρασης. Να τονίσουμε την ενδιάμεση συχνότατη παρουσία τους με τα περιβόητα split LP τους, το 2010 στην No Sleep με τους La Dispute, και την ίδια χρονιά με τους Make Do And Mend στην 6131.
No Sleep
Συνεχίζουν ακάθεκτοι με νέο split στην No Sleep το 2012 με τους The Casket Lottery. Το 2013 χτυπούν δις με split, αρχικά με τους Pianos Become The Teeth στη Deathwish Inc και μετά με τους Title Fight την ίδια χρονιά στην Sea Legs.
Είναι η χρονιά απόλυτης εγρήγορσής τους καθώς θα βγει και το 3ο τους άλμπουμ “Is Survived By” εκ νέου από την Deathwish Inc. Με διάρκειά για τελευταία φορά να είναι κάτω από μισή ώρα και τον ήχο των 2 πρώτων δίσκων τους να παίρνει την καλύτερη δυνατή τροπή, με ακόμα πιο εύγλωττη την έκφρασή τους και με τα κομμάτια τους να κυλούν καλύτερα από ποτέ.
Αφού οι κριτικές γίνονται όλο και πιο διθυραμβικές και ακολουθεί άλλο ένα split με τους Self Defense Family μέσω της Deathwish Inc. ονόματι “Self Love”, θα ακολουθήσει ο βιωματικός δίσκος “Stage Four”, με τον τίτλο να προέρχεται από την περιπέτεια της μητέρας του Bolm με την επάρατη νόσο και της απώλειάς της το 2014, αλλά και του γεγονότος ότι ήταν το 4ο άλμπουμ τους. Η αλλαγή εταιρείας από την Deathwish Inc. στην Epitaph αλλά και το βιωματικό των στίχων με πλήρη επίδραση στα φωνητικά του Bolm, θα κάνουν τους απανταχού κριτικούς να εξάρουν την φωνή του και τον πόνο της απώλειας που βγαίνει μέσα από αυτήν, χαιρετίζοντας τον δίσκο ως παράδειγμα μοναδικότητας και ως αλλαγή επιπέδου στην καριέρα τους.
Το συγκρότημα
θα περιοδεύσει εκτενώς και θα φτάσουμε αρχικά στο 2019, όπου θα επανηχογραφήσουν το ντεμπούτο τους με νέο τίτλο “Dead Horse X” και την επόμενη χρονιά έρχεται η ώρα του 5ου τους δίσκου με τίτλο “Lament”, με το οποίο έρχονται για πρώτη φορά σε συνεργασία με τον “πολύ” Ross Robinson στην παραγωγή, το ηχητικό πρίσμα του οποίου θα τους ανανεώσει όσο ποτέ και ουδόλως τυχαία θα λάβει διακρίσεις στο Metal Hammer και στο Stereogum μεταξύ άλλων.
Ερχόμαστε στο σήμερα κι εν έτει 2024 όπου το συγκρότημα κυκλοφορεί το 6ο του άλμπουμ με τίτλο “Spiral In A Straight Line”, το πρώτο τους άλμπουμ για την Rise, μια ακόμα αλλαγή εταιρείας που αναμένεται να τους οδηγήσει στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο.
Με βάση τα λεγόμενα του ίδιου του Jeremy Bolm, αυτός είναι ένας δίσκος σχετικά με το να προχωράς μπροστά ενώ αποσταθεροποιείς τα πάντα γύρω σου. Δίσκος που μετά την μελαγχολία του “Lament”, αφήνει ψήγματα ελπίδας κι αισιοδοξίας και μας εμφανίζει το συγκρότημα με τον ήχο τους πιο απλωμένο και με προοπτική για ακόμα μεγαλύτερα επιτεύγματα και ακροατήρια μελλοντικά.
Touche Amore @ Fuzz, 7.3.25 _ photo by Despina Stamataki
Ο ερχομός τους στη χώρα μας
τους βρίσκει με τη μεγαλύτερη δυνατή δημοτικότητά τους. Με την καλύτερή τους κατάσταση στα 15 χρόνια επίσημης δισκογραφίας τους και με αρκετό υλικό να γεμίσουν μία εμφάνιση. Παρά τη μικρή διάρκεια των κομματιών τους και των δίσκων τους είναι βέβαιο ότι θα είναι μία βραδιά που θα θυμούνται για πάντα οι πιστοί Fuzzsmokers ως μία από τις πλέον έντονες εμπειρίες που τους έχει προσφέρει η διοργάνωση.
Ας αφήσουμε όμως το ίδιο το συγκρότημα μέσω ενός μίνι βιογραφικού να περιγράψει καλύτερα τι το αφορά και πώς καταθέτουν τη δική τους οπτική γύρω από την μοναδικής υφής τέχνη τους και ιδιαίτερα την πιο πρόσφατη δουλειά τους:
“Για περισσότερο από μια δεκαετία, το φαινόμενο του L.A. Touché Amoré αποτελεί κινητήρια δύναμη, ως συγκρότημα-πρωτοπόρος της σύγχρονης hardcore σκηνής. Με τα χρόνια, και σε όλη τη δισκογραφία τους, το συγκρότημα διερεύνησε και διαπραγματεύτηκε το άγχος, την απομόνωση, την ασθένεια και τη θλίψη. Τώρα, ως θεμέλιος λίθος του post-hardcore, οι Touché Amoré δεν σταμάτησαν ποτέ να κοιτάζουν μπροστά. Η τελευταία τους δουλειά, το βαθιά συγκινητικό “Spiral in a Straight Line”, συνεχίζει στην τροχιά της καινοτομίας, της μεταμόρφωσης και του προβληματισμού, μεταφράζοντας πραγματικές εμπειρίες σε έναν δίσκο με μεγάλη απήχηση, που συνεχίζει να εξερευνά νέα ηχητικά εδάφη για το συγκρότημα. Είναι ένας απολογισμός με μνημειώδη αλλαγή – ένα υποβλητικό αποτέλεσμα εσωτερικών και εξωτερικών αναταράξεων.
Ross Robinson
Είναι η δεύτερη φορά που συνεργάζεται το συγκρότημα με τον διάσημο παραγωγό Ross Robinson (At the Drive-In, Slipknot, Glassjaw). Στόχος είναι το “Spiral in a Straight Line” να ηδονίζεται με τη δυσφορία. Αυτή η συνεχιζόμενη συνεργασία σηματοδοτεί μια νέα διάσταση πολυπλοκότητας. Ωθούν περαιτέρω τα όρια του ήχου τους, ενώ εμβαθύνουν περισσότερο στον συναισθηματικό τους πυρήνα. Μια επιδέξια, δυναμική δημιουργική μονάδα σε αυτό το στάδιο της ιστορικής καριέρας τους. Καταφέρνουν και χειρίζονται την οικειότητα με σταθερό χέρι και επιδεικνύει νέα μαεστρία στα αδυσώπητα εκφραστικά τους ηχοτόπια. Όπως πάντα, είναι εξίσου συνειδητοί και παθιασμένοι.
Ένα ξετύλιγμα μπερδεμένων καλωδίων. Σχοινιών, κλωστών, κόμπων κάθε είδους, συμβαίνει εδώ, στην προσπάθεια μιας προοπτικής που δεν βρίσκεται με άλλο τρόπο. Η σπείρα είναι εσωτερικότητα παγιδευμένη σε ένα βρόχο άγχους. Η ευθεία γραμμή της είναι η προσπάθεια να διατηρήσεις την ψυχραιμία σου όταν νιώθεις ότι όλα καταρρέουν. Είναι έντονα προσωπικό. Και όμως μια καθολική έπαρση: Τι συμβαίνει όταν προσπαθείς να μείνεις ψύχραιμος για χάρη των τύπων, ακόμα κι όταν αισθάνεσαι ότι καταρρέεις.
Spiral in a Straight Line
Ο Jeremy Bolm, Nick Steinhardt, Clayton Stevens, Tyler Kirby και Elliot Babin, ήρθαν ο καθένας στο χώρο των προβών και στο στούντιο με πολύ διαφορετικές εξελίξεις ο καθένας.
Στη διαδικασία δημιουργίας του «Spiral in a Straight Line», συγχωνεύτηκαν — με τον ίδιο, αλλά συνάμα και διαφορετικό, τρόπο που το κάνουν οι Touché Amoré εδώ και μια δεκαετία. Υπήρχε κάτι στον αέρα στο οποίο όλα τα μέλη υπάκουσαν. Αυτό ήταν κατά τη διάρκεια της δεύτερης πιο βροχερής σεζόν που έχει καταγραφεί στο Λος Άντζελες. Τα τραγούδια κυλούσαν πιο ελεύθερα. Βουτούσαν πιο βαθιά από ποτέ. Με ένα νέο επίπεδο οικειότητας στον χώρο προβών του σπιτιού του Steinhardt σε συνδυασμό με την επιστροφή στην εξόρυξη συναισθημάτων του Ρόμπινσον. Με αποτέλεσμα το συγκρότημα φτάνει σε μια βαθμίδα θέρμης που σηματοδοτεί μια εκστατική στροφή στις σελίδες του συγκροτήματος.
Touché Amoré
«Καθώς προσηλώνομαι στο δρόμο που βρίσκετα μπροστά μου… It just winds and winds and winds and winds», φωνάζει ο Bolm στο τέλος του πρώτου κομματιού του δίσκου, “Nobodys” — του οποίου ο αφηγητής είναι ένας «χαρακτήρας» που θέλει να τα αποδώσει όλα στην απόδοση, που διακηρύσσει ότι μερικές φορές η ζωή απλά δεν έχει κανένα νόημα. Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του συγκροτήματος που ο Bolm αποκτά αυτά τα περιστροφικά στιχουργικά και φωνητικά χαρακτηριστικά. Έναν εύστοχο καθρέφτη του θεματικού συνόλου του άλμπουμ.
Αυτές οι φωνητικές σπείρες είναι τόσο σκόπιμες όσο και τα γραφικά που κατασκευάστηκαν για το “Spiral in a Straight Line”.
Steinhardt
Ο έμπειρος καλλιτεχνικός διευθυντής του γκρουπ, Steinhardt, σχεδιάζει γραφικά για τη θητεία τους, με βάση τους στίχους του Bolm. Σε αυτό βοηθά η ηχητική παλέτα κάθε άλμπουμ. Είναι πιο φρέσκο αυτή τη φορά: μια νέα αρχή, ίσως, ένας χώρος που εξετάζει το πρόσφατο παρελθόν και το αφήνει πίσω ταυτόχρονα. Και είναι σε κίνηση — κάθε κομμάτι με τη σειρά του αναφέρεται στο σχήμα του κυλίνδρου ενός φιλμ και στο ξετύλιγμά του. Η γλώσσα του φιλμ, η ταυτόχρονη επιπεδότητα και το βάθος του, γραμμικό αλλά στρογγυλό, τυλίγεται μέσα στον εαυτό του.
Στο μαρκίζον κομμάτι, το “Hal Ashby” είναι το σημείο όπου αυτές οι ιδέες συγκλίνουν περισσότερο. Ένα νεύμα προς τον σκηνοθέτη του Being There και τους Harold and Maude. Το τραγούδι είναι εμπνευσμένο από τους παρεξηγημένους χαρακτήρες του Ashby. Η τραγωδία της κακής επικοινωνίας. Τα κόλπα που παίζεις με τον εαυτό σου για να τον πείσεις ότι έχεις δίκιο όταν, ίσως, υπάρχει κάποιο πιο σημαντικό πράγμα που σου διαφεύγει. Μια «όψη με ροζ χρώμα», μια «παράθεση ανόητων», μια «κόκκινη ρέγγα». Το ίδιο το τραγούδι είναι ρομαντικό. Ηχητικά και στιχουργικά, με τον τρόπο που αισθάνεσαι όταν βλέπεις τα πράγματα με ένα συγκεκριμένο πρίσμα και μετά διορθώνεσαι.
Αυτό που χρειάζεται για να αλλάξεις συχνά δεν είναι αυτό που είδες στη ζώνη εργαλείων σου. Μερικές φορές, ξαφνικά, όλα είναι άγνωστα. Ένα παλιό αγαπημένο τραγούδι του Bolm τον ακολουθούσε και πάλι – το “Brand New Love” του Sebadoh.
Brand New Love
Είναι ένα τραγούδι για την εύρεση της αγάπης σε ένα απροσδόκητο μέρος. Και ο Bolm διαπίστωσε ότι το ρεφρέν αυτού του τραγουδιού Sebadoh (1990) ταίριαζε τέλεια με το outro ενός τραγουδιού που έγραφε. Μιλάμε για το “Subversion“. Σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου, «κατάλαβε το θρασύτατο αίτημα» και ρώτησε τον Λου Μπάρλοου αν μπορούσε να το τραγουδήσει. Και το έκανε! Το άτονο, μελαγχολικό τραγούδι αμφισβητεί την πρόοδο, την ίδια την έννοια του παρελθόντος και του μέλλοντος. Όλα αυτά ενώ ακούς το τραγούδι του Barlow να παίζει καθώς ο Bolm αγγίζει την Αδελαΐδα. Και μετά υπάρχει ο Barlow στο outro, τα λόγια του για νέα αγάπη τα περιπλέκουν όλα.
Ο Julien Baker, εντάχθηκε στο συγκρότημα στο στούντιο για πρώτη φορά, μετά από δύο προηγούμενες guest εμφανίσεις. Η φωνή του, απαλή σαν σύντροφος εκείνης του Bolm. Τραγουδά για το να πιάνεις φωτιά και να καις πιο φωτεινά, στο κομμάτι που κλείνει το άλμπουμ, «Goodbye For Now». Και οι δύο εναρμονίζονται — για την προσπάθεια «να βρούμε νέους τρόπους για να μην αφανιστούμε», τη συγχώρεση του εαυτού, το ξέπλυμα των ενοχών.
«Ακόμη μια μέρα επαναλαμβάνεται», λέει το «Mezzanine», το κεντρικό και πιο συναρπαστικό κομμάτι του Spiral in a Straight Line. Εδώ, όλα στροβιλίζονται και καίγονται αμέσως. Μια διατριβή για το τι σημαίνει να προσπαθείς να επιβιώσεις από την κανονικότητα. Την παραξενιά του να έρχεσαι σε μια ζωή που είναι και νέα και όχι νέα. «Μια φωτιά στο λάστιχο που συμβαίνει εσωτερικά», ουρλιάζει ο Μπολμ. Κάθε νήμα του δίσκου κουλουριάζεται σε αυτήν την ιδέα: το να περνάς από ρουτίνες αλλά να εξαφανίζεσαι. Να κρατιέσαι από τις σταγόνες της βροχής. Να πληθαίνουν οι δαίμονές σου και να μένεις αναποφάσιστος.
Νεκρός. Μια σπείρα σε ευθεία γραμμή. Θα το συνηθίσω αυτό?
Γραμμικό και κυκλικό ταυτόχρονα. Το Spiral in a Straight Line ασχολείται με τον φόβο και τον τρόμο που συνοδεύει τις στιγμές που βρίσκεσαι εκτός ελέγχου. Το άγχος ενός σπασμένου κύκλου: πώς θα βρεις τη διέξοδό σου.”
Στις 7 Μαρτίου του 2025 προσφέρουμε για άλλη μία φορά το διαφορετικό και καινοτόμο! Ένα συγκρότημα που καταπλήσσει τα πλήθη στο εξωτερικό και που η μοναδικότητά τους θα περιβάλει και το ελληνικό κοινό!
Έρχονται για πρώτη φορά!
Παρασκευή 7 Μαρτίου 2025 @ Fuzz Club
Πόρτες : 20:30
Έναρξη : 21:00
Τιμές εισιτηρίων : από €29
Η Smoke the Fuzz gigs περήφανα παρουσιάζει το ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ TOUCHÉ AMORÉ για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Έρχονται για μία μοναδική ζωντανή εμφάνιση στην Αθήνα την Παρασκευή 7 Μαρτίου 2025 στη σκηνή του Fuzz Club!
Touché Amoré
Το μοναδικό φαινόμενο του μέσου post-hardcore ήχου, από το πολυθρύλητο Los Angeles, που για σχεδόν 20 χρόνια εντυπωσιάζει με τον ξεχωριστό του ήχο, θα επισκεφτεί για πρώτη φορά τη χώρα μας. Αναμείνατε για τις 7 Μαρτίου του 2025 στο Fuzz Club όπου το ελληνικό κοινό θα έχει μίας πρώτης τάξεως βιωματική ευκαιρία. Όχι απλά να βιώσει τις έντονες εμφανίσεις τους και το συνολικό συναίσθημα που προσφέρουν στον ακροατή και θεατή, αλλά και με ολόφρεσκο το υλικό του νέου 6ου τους άλμπουμ με τίτλο “Spiral In A Straight Line”.
Η νέα δουλειά κυκλοφόρησε ελάχιστες μέρες πριν την πολυαναμενόμενη αυτή ανακοίνωση.
Spiral In A Straight Line
Ένα άλμπουμ που τους βρίσκει να έχουν εξελιχθεί περισσότερο από ποτέ στην καριέρα τους και με νέους δρόμους να ανοίγοντα. Το πόσο εσωτερικοί ακούγονται, αλλά και στο πόσο μεταδοτικοί έχουν γίνει από το ξεκίνημα των full-length δίσκων τους 15 χρόνια πίσω, με το ντεμπούτο τους στην εταιρεία 6131.
“To The Beat Of A Dead Horse” να εκπλήσσει όχι απλά με την μικρή του διάρκεια των μόλις 18μιση λεπτών αλλά και την περιεκτικότητά του μουσικά.
Κύριο χαρακτηριστικό της καριέρας
είναι οι ελάχιστες αλλαγές στο line-up τους. Πράγμα που προ(σ)δίδει σταθερότητα αλλά και χημεία μεταξύ τους, ώστε να βγει ο ιδιαίτερος ήχος τους και να ακούγονται πιο έντονοι με κάθε απόπειρά τους στη δισκογραφία. Ο Jeremy Bolm, ο Clayton Stevens και ο Nick Steinhardt είναι μαζί από τη δημιουργία της μπάντας το 2007. Γνωρίζουν άπταιστα τι πρέπει να κάνουν κάθε φορά ώστε η μπάντα να κάνει τη διαφορά, όπως έχει συνηθίσει.
Parting The Sea Between Brightness And Me
το 2009 έρχονται οι προσθήκες του ντράμερ Elliot Babin και του μπασίστα Tyler Kirby. Από την μεταπήδηση του Steinhardt στις ρυθμικές κιθάρες από το 2010 και μετά την αποχώρηση του κιθαρίστα Tyson White που συμμετείχε μόνο στο ντεμπούτο. Το Αμερικάνικο κουιντέτο θαρρείς και κάνει επίδειξη δύναμης και κατάθεση ψυχής. Παράλληλα συνεχίζουν ακάθεκτοι παρά την αλλαγή εταιρείας στην Deathwish Inc. στο 2ο άλμπουμ τους “Parting The Sea Between Brightness And Me” το 2011.
Με λίγο μεγαλύτερη διάρκεια από τον προκάτοχό του, το άλμπουμ εδραιώνει τους Touché Amoré ως μη επαναλαμβανόμενη σύμπτωση ταλέντου, προσωπικού ύφους και παθιασμένης μουσικής έκφρασης. Να τονίσουμε την ενδιάμεση συχνότατη παρουσία τους με τα περιβόητα split LP τους, το 2010 στην No Sleep με τους La Dispute, και την ίδια χρονιά με τους Make Do And Mend στην 6131.
No Sleep
Συνεχίζουν ακάθεκτοι με νέο split στην No Sleep το 2012 με τους The Casket Lottery. Το 2013 χτυπούν δις με split, αρχικά με τους Pianos Become The Teeth στη Deathwish Inc και μετά με τους Title Fight την ίδια χρονιά στην Sea Legs.
Είναι η χρονιά απόλυτης εγρήγορσής τους καθώς θα βγει και το 3ο τους άλμπουμ “Is Survived By” εκ νέου από την Deathwish Inc. Με διάρκειά για τελευταία φορά να είναι κάτω από μισή ώρα και τον ήχο των 2 πρώτων δίσκων τους να παίρνει την καλύτερη δυνατή τροπή, με ακόμα πιο εύγλωττη την έκφρασή τους και με τα κομμάτια τους να κυλούν καλύτερα από ποτέ.
Αφού οι κριτικές γίνονται όλο και πιο διθυραμβικές και ακολουθεί άλλο ένα split με τους Self Defense Family μέσω της Deathwish Inc. ονόματι “Self Love”, θα ακολουθήσει ο βιωματικός δίσκος “Stage Four”, με τον τίτλο να προέρχεται από την περιπέτεια της μητέρας του Bolm με την επάρατη νόσο και της απώλειάς της το 2014, αλλά και του γεγονότος ότι ήταν το 4ο άλμπουμ τους. Η αλλαγή εταιρείας από την Deathwish Inc. στην Epitaph αλλά και το βιωματικό των στίχων με πλήρη επίδραση στα φωνητικά του Bolm, θα κάνουν τους απανταχού κριτικούς να εξάρουν την φωνή του και τον πόνο της απώλειας που βγαίνει μέσα από αυτήν, χαιρετίζοντας τον δίσκο ως παράδειγμα μοναδικότητας και ως αλλαγή επιπέδου στην καριέρα τους.
Το συγκρότημα
θα περιοδεύσει εκτενώς και θα φτάσουμε αρχικά στο 2019, όπου θα επανηχογραφήσουν το ντεμπούτο τους με νέο τίτλο “Dead Horse X” και την επόμενη χρονιά έρχεται η ώρα του 5ου τους δίσκου με τίτλο “Lament”, με το οποίο έρχονται για πρώτη φορά σε συνεργασία με τον “πολύ” Ross Robinson στην παραγωγή, το ηχητικό πρίσμα του οποίου θα τους ανανεώσει όσο ποτέ και ουδόλως τυχαία θα λάβει διακρίσεις στο Metal Hammer και στο Stereogum μεταξύ άλλων.
Ερχόμαστε στο σήμερα κι εν έτει 2024 όπου το συγκρότημα κυκλοφορεί το 6ο του άλμπουμ με τίτλο “Spiral In A Straight Line”, το πρώτο τους άλμπουμ για την Rise, μια ακόμα αλλαγή εταιρείας που αναμένεται να τους οδηγήσει στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο.
Με βάση τα λεγόμενα του ίδιου του Jeremy Bolm, αυτός είναι ένας δίσκος σχετικά με το να προχωράς μπροστά ενώ αποσταθεροποιείς τα πάντα γύρω σου. Δίσκος που μετά την μελαγχολία του “Lament”, αφήνει ψήγματα ελπίδας κι αισιοδοξίας και μας εμφανίζει το συγκρότημα με τον ήχο τους πιο απλωμένο και με προοπτική για ακόμα μεγαλύτερα επιτεύγματα και ακροατήρια μελλοντικά.
Ο ερχομός τους στη χώρα μας
τους βρίσκει με τη μεγαλύτερη δυνατή δημοτικότητά τους. Με την καλύτερή τους κατάσταση στα 15 χρόνια επίσημης δισκογραφίας τους και με αρκετό υλικό να γεμίσουν μία εμφάνιση. Παρά τη μικρή διάρκεια των κομματιών τους και των δίσκων τους είναι βέβαιο ότι θα είναι μία βραδιά που θα θυμούνται για πάντα οι πιστοί Fuzzsmokers ως μία από τις πλέον έντονες εμπειρίες που τους έχει προσφέρει η διοργάνωση.
Ας αφήσουμε όμως το ίδιο το συγκρότημα μέσω ενός μίνι βιογραφικού να περιγράψει καλύτερα τι το αφορά και πώς καταθέτουν τη δική τους οπτική γύρω από την μοναδικής υφής τέχνη τους και ιδιαίτερα την πιο πρόσφατη δουλειά τους:
“Για περισσότερο από μια δεκαετία, το φαινόμενο του L.A. Touché Amoré αποτελεί κινητήρια δύναμη, ως συγκρότημα-πρωτοπόρος της σύγχρονης hardcore σκηνής. Με τα χρόνια, και σε όλη τη δισκογραφία τους, το συγκρότημα διερεύνησε και διαπραγματεύτηκε το άγχος, την απομόνωση, την ασθένεια και τη θλίψη. Τώρα, ως θεμέλιος λίθος του post-hardcore, οι Touché Amoré δεν σταμάτησαν ποτέ να κοιτάζουν μπροστά. Η τελευταία τους δουλειά, το βαθιά συγκινητικό “Spiral in a Straight Line”, συνεχίζει στην τροχιά της καινοτομίας, της μεταμόρφωσης και του προβληματισμού, μεταφράζοντας πραγματικές εμπειρίες σε έναν δίσκο με μεγάλη απήχηση, που συνεχίζει να εξερευνά νέα ηχητικά εδάφη για το συγκρότημα. Είναι ένας απολογισμός με μνημειώδη αλλαγή – ένα υποβλητικό αποτέλεσμα εσωτερικών και εξωτερικών αναταράξεων.
Ross Robinson
Είναι η δεύτερη φορά που συνεργάζεται το συγκρότημα με τον διάσημο παραγωγό Ross Robinson (At the Drive-In, Slipknot, Glassjaw). Στόχος είναι το “Spiral in a Straight Line” να ηδονίζεται με τη δυσφορία. Αυτή η συνεχιζόμενη συνεργασία σηματοδοτεί μια νέα διάσταση πολυπλοκότητας. Ωθούν περαιτέρω τα όρια του ήχου τους, ενώ εμβαθύνουν περισσότερο στον συναισθηματικό τους πυρήνα. Μια επιδέξια, δυναμική δημιουργική μονάδα σε αυτό το στάδιο της ιστορικής καριέρας τους. Καταφέρνουν και χειρίζονται την οικειότητα με σταθερό χέρι και επιδεικνύει νέα μαεστρία στα αδυσώπητα εκφραστικά τους ηχοτόπια. Όπως πάντα, είναι εξίσου συνειδητοί και παθιασμένοι.
Ένα ξετύλιγμα μπερδεμένων καλωδίων. Σχοινιών, κλωστών, κόμπων κάθε είδους, συμβαίνει εδώ, στην προσπάθεια μιας προοπτικής που δεν βρίσκεται με άλλο τρόπο. Η σπείρα είναι εσωτερικότητα παγιδευμένη σε ένα βρόχο άγχους. Η ευθεία γραμμή της είναι η προσπάθεια να διατηρήσεις την ψυχραιμία σου όταν νιώθεις ότι όλα καταρρέουν. Είναι έντονα προσωπικό. Και όμως μια καθολική έπαρση: Τι συμβαίνει όταν προσπαθείς να μείνεις ψύχραιμος για χάρη των τύπων, ακόμα κι όταν αισθάνεσαι ότι καταρρέεις.
Spiral in a Straight Line
Ο Jeremy Bolm, Nick Steinhardt, Clayton Stevens, Tyler Kirby και Elliot Babin, ήρθαν ο καθένας στο χώρο των προβών και στο στούντιο με πολύ διαφορετικές εξελίξεις ο καθένας.
Στη διαδικασία δημιουργίας του «Spiral in a Straight Line», συγχωνεύτηκαν — με τον ίδιο, αλλά συνάμα και διαφορετικό, τρόπο που το κάνουν οι Touché Amoré εδώ και μια δεκαετία. Υπήρχε κάτι στον αέρα στο οποίο όλα τα μέλη υπάκουσαν. Αυτό ήταν κατά τη διάρκεια της δεύτερης πιο βροχερής σεζόν που έχει καταγραφεί στο Λος Άντζελες. Τα τραγούδια κυλούσαν πιο ελεύθερα. Βουτούσαν πιο βαθιά από ποτέ. Με ένα νέο επίπεδο οικειότητας στον χώρο προβών του σπιτιού του Steinhardt σε συνδυασμό με την επιστροφή στην εξόρυξη συναισθημάτων του Ρόμπινσον. Με αποτέλεσμα το συγκρότημα φτάνει σε μια βαθμίδα θέρμης που σηματοδοτεί μια εκστατική στροφή στις σελίδες του συγκροτήματος.
«Καθώς προσηλώνομαι στο δρόμο που βρίσκετα μπροστά μου… It just winds and winds and winds and winds», φωνάζει ο Bolm στο τέλος του πρώτου κομματιού του δίσκου, “Nobodys” — του οποίου ο αφηγητής είναι ένας «χαρακτήρας» που θέλει να τα αποδώσει όλα στην απόδοση, που διακηρύσσει ότι μερικές φορές η ζωή απλά δεν έχει κανένα νόημα. Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του συγκροτήματος που ο Bolm αποκτά αυτά τα περιστροφικά στιχουργικά και φωνητικά χαρακτηριστικά. Έναν εύστοχο καθρέφτη του θεματικού συνόλου του άλμπουμ.
Αυτές οι φωνητικές σπείρες είναι τόσο σκόπιμες όσο και τα γραφικά που κατασκευάστηκαν για το “Spiral in a Straight Line”.
Steinhardt
Ο έμπειρος καλλιτεχνικός διευθυντής του γκρουπ, Steinhardt, σχεδιάζει γραφικά για τη θητεία τους, με βάση τους στίχους του Bolm. Σε αυτό βοηθά η ηχητική παλέτα κάθε άλμπουμ. Είναι πιο φρέσκο αυτή τη φορά: μια νέα αρχή, ίσως, ένας χώρος που εξετάζει το πρόσφατο παρελθόν και το αφήνει πίσω ταυτόχρονα. Και είναι σε κίνηση — κάθε κομμάτι με τη σειρά του αναφέρεται στο σχήμα του κυλίνδρου ενός φιλμ και στο ξετύλιγμά του. Η γλώσσα του φιλμ, η ταυτόχρονη επιπεδότητα και το βάθος του, γραμμικό αλλά στρογγυλό, τυλίγεται μέσα στον εαυτό του.
Στο μαρκίζον κομμάτι, το “Hal Ashby” είναι το σημείο όπου αυτές οι ιδέες συγκλίνουν περισσότερο. Ένα νεύμα προς τον σκηνοθέτη του Being There και τους Harold and Maude. Το τραγούδι είναι εμπνευσμένο από τους παρεξηγημένους χαρακτήρες του Ashby. Η τραγωδία της κακής επικοινωνίας. Τα κόλπα που παίζεις με τον εαυτό σου για να τον πείσεις ότι έχεις δίκιο όταν, ίσως, υπάρχει κάποιο πιο σημαντικό πράγμα που σου διαφεύγει. Μια «όψη με ροζ χρώμα», μια «παράθεση ανόητων», μια «κόκκινη ρέγγα». Το ίδιο το τραγούδι είναι ρομαντικό. Ηχητικά και στιχουργικά, με τον τρόπο που αισθάνεσαι όταν βλέπεις τα πράγματα με ένα συγκεκριμένο πρίσμα και μετά διορθώνεσαι.
Αυτό που χρειάζεται για να αλλάξεις συχνά δεν είναι αυτό που είδες στη ζώνη εργαλείων σου. Μερικές φορές, ξαφνικά, όλα είναι άγνωστα. Ένα παλιό αγαπημένο τραγούδι του Bolm τον ακολουθούσε και πάλι – το “Brand New Love” του Sebadoh.
Brand New Love
Είναι ένα τραγούδι για την εύρεση της αγάπης σε ένα απροσδόκητο μέρος. Και ο Bolm διαπίστωσε ότι το ρεφρέν αυτού του τραγουδιού Sebadoh (1990) ταίριαζε τέλεια με το outro ενός τραγουδιού που έγραφε. Μιλάμε για το “Subversion“. Σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου, «κατάλαβε το θρασύτατο αίτημα» και ρώτησε τον Λου Μπάρλοου αν μπορούσε να το τραγουδήσει. Και το έκανε! Το άτονο, μελαγχολικό τραγούδι αμφισβητεί την πρόοδο, την ίδια την έννοια του παρελθόντος και του μέλλοντος. Όλα αυτά ενώ ακούς το τραγούδι του Barlow να παίζει καθώς ο Bolm αγγίζει την Αδελαΐδα. Και μετά υπάρχει ο Barlow στο outro, τα λόγια του για νέα αγάπη τα περιπλέκουν όλα.
Ο Julien Baker, εντάχθηκε στο συγκρότημα στο στούντιο για πρώτη φορά, μετά από δύο προηγούμενες guest εμφανίσεις. Η φωνή του, απαλή σαν σύντροφος εκείνης του Bolm. Τραγουδά για το να πιάνεις φωτιά και να καις πιο φωτεινά, στο κομμάτι που κλείνει το άλμπουμ, «Goodbye For Now». Και οι δύο εναρμονίζονται — για την προσπάθεια «να βρούμε νέους τρόπους για να μην αφανιστούμε», τη συγχώρεση του εαυτού, το ξέπλυμα των ενοχών.
«Ακόμη μια μέρα επαναλαμβάνεται», λέει το «Mezzanine», το κεντρικό και πιο συναρπαστικό κομμάτι του Spiral in a Straight Line. Εδώ, όλα στροβιλίζονται και καίγονται αμέσως. Μια διατριβή για το τι σημαίνει να προσπαθείς να επιβιώσεις από την κανονικότητα. Την παραξενιά του να έρχεσαι σε μια ζωή που είναι και νέα και όχι νέα. «Μια φωτιά στο λάστιχο που συμβαίνει εσωτερικά», ουρλιάζει ο Μπολμ. Κάθε νήμα του δίσκου κουλουριάζεται σε αυτήν την ιδέα: το να περνάς από ρουτίνες αλλά να εξαφανίζεσαι. Να κρατιέσαι από τις σταγόνες της βροχής. Να πληθαίνουν οι δαίμονές σου και να μένεις αναποφάσιστος.
Νεκρός. Μια σπείρα σε ευθεία γραμμή. Θα το συνηθίσω αυτό?
Γραμμικό και κυκλικό ταυτόχρονα. Το Spiral in a Straight Line ασχολείται με τον φόβο και τον τρόμο που συνοδεύει τις στιγμές που βρίσκεσαι εκτός ελέγχου. Το άγχος ενός σπασμένου κύκλου: πώς θα βρεις τη διέξοδό σου.”
Στις 7 Μαρτίου του 2025 προσφέρουμε για άλλη μία φορά το διαφορετικό και καινοτόμο! Ένα συγκρότημα που καταπλήσσει τα πλήθη στο εξωτερικό και που η μοναδικότητά τους θα περιβάλει και το ελληνικό κοινό!
Έρχονται για πρώτη φορά!
Παρασκευή 7 Μαρτίου 2025 @ Fuzz Club
Πόρτες : 20:30
Έναρξη : 21:00
Τιμές εισιτηρίων : από €29
Ο Lenny Kravitz κυκλοφορεί το ήδη αγαπημένο μας “Honey”.
Lenny Kravitz
Βραβευμένος με 4 GRAMMY τραγουδοποιός, παραγωγός, πολυοργανίστας και πολυτάλαντο μουσικό είδωλο και επιχειρηματίας, που δεν σταματά παντού! Αυτός είναι και φαίνεται πως αρέσει σε πολλούς.
Σε σκηνοθεσία της Diana Kunst (A$AP Rocky, Rosaliá, Shygirl), το βίντεο του “Honey” προσφέρει μια ματιά στη ζωή του Kravitz καθώς απολαμβάνει τη χαλάρωση δίπλα στην πισίνα, παίζει μουσική, ξαπλώνει στο κρεβάτι και πολλά άλλα. Η αγαπημένη του αποθανατίζει αυτές τις γλυκές στιγμές μαζί του, φωτογραφίζοντάς τον σε κάθε βήμα.
Το “Honey”
αποτελεί το τέταρτο single από το “Blue Electric Light”, το 12ο άλμπουμ του, που έχει ήδη αποσπάσει εξαιρετικές κριτικές και κυκλοφόρησε νωρίτερα φέτος μέσω της Roxie Records/BMG. Προηγήθηκαν τα “TK421,” “Human” και “Paralyzed,” τα οποία έχουν λάβει διθυραμβικές κριτικές από τα GRAMMY, το Forbes και το Associated Press.
Η κυκλοφορία του βίντεο “Honey” και η νέα περιοδεία Blue Electric Light Tour συνεχίζουν αυτό που το Billboard αποκαλεί “Lennaissance”. Το Associated Press περιέγραψε το άλμπουμ ως “το καλύτερο υλικό του ροκ καλλιτέχνη εδώ και χρόνια”. Από την άλλη το NPR το χαρακτήρισε ως “καλειδοσκόπιο από εκρηκτικό ροκ, ψυχεδελική φανκ, απαλή σόουλ και άλλα”.
Επιτεύγματα
Επιπλέον, φέτος ολοκλήρωσε σπουδαίες εμφανίσεις στο Dolby Live At Park MGM στο Las Vegas. Τιμήθηκε με ένα αστέρι στο Hollywood Walk of Fame. Το βραβείο “Music Icon Award” στα People’s Choice Awards 2024, το “Best Rock Award” στα Video Music Awards 2024 και το “Fashion Icon Award” του CFDA.
Blue Electric Light Tour
Το καλοκαίρι που μας πέρασε, ο Kravitz κατέκτησε την Ευρώπη. Φυσικά και την Αθήνα με την περιοδεία “Blue Electric Light Tour” 2024, χαρίζοντας μοναδικές live εμφανίσεις με κομμάτια από το “Blue Electric Light” και κλασικά τραγούδια από την πολυετή καριέρα του.
Ο ROUS live στο Gazarte Roof Stage!
Κυριακή 10 Νοεμβρίου
Διανύοντας την τέταρτη χρονιά από μια σειρά άκρως επιτυχημένων εμφανίσεων σε όλη τη χώρα, ο Γιώργος Ρους επιστρέφει στο Roof Stage του Gazarte, αυτή τη φορά με τη συνοδεία της μπάντας του, την Κυριακή 10 Νοεμβρίου, για ένα μοναδικό μουσικό story telling!
Πολυτάλαντος και ρομαντικός, γεμίζει κάθε φορά τη σκηνή με θετική ενέργεια, φέρνοντας το κοινό όχι μόνο κοντά, αλλά κάνοντας το να μετέχει κι αυτό σε μια μυσταγωγική μουσική εμπειρία. Η έμπνευση έρχεται μέσα από εικόνες της καθημερινότητας και κάθε του τραγούδι είναι μια ιστορία με ήρωες και πάθη που κεντρίζουν το ενδιαφέρον. Το αποτέλεσμα κάθε παράστασης είναι ένα μεγάλο «μαζί».
Συστήθηκε στο ευρύ κοινό ως Rous το 2010, μέσα από τη μεγάλη ραδιοφωνική επιτυχία «Εξαιρέσεις», που ανακηρύχθηκε τραγούδι της χρονιάς, δίνοντας του μία θέση ανάμεσα στους καλύτερους πρωτοεμφανιζόμενους καλλιτέχνες. Αμέσως μετά ακολούθησε ο πρώτος του ομώνυμος δίσκος.
Το «Κόκκινο φως», οι «Μαριονέτες», το «Άδικο στο σώμα», το «Όλοι χορεύουν με την Κ», η «Ιδιαίτερη σχέση», μας οδήγησαν πιο βαθιά στον κόσμο του, αποκαλύπτοντας έναν καλλιτέχνη με ξεχωριστό μουσικό στίγμα, δίνοντας αργότερα τη σκυτάλη σε τραγούδια όπως το «Λουλούδι του δρόμου», «Εσύ», «Γκύζη», «Από μια θάλασσα άλλη», «Ποια αγάπη» κ.ά. με την κυκλοφορία του δεύτερου άλμπουμ του «Rous II» (2017).
Έχει συνεργαστεί με σπουδαία ονόματα του ελληνικού τραγουδιού, τόσο στη σκηνή, όσο και ως τραγουδοποιός, όπως, Χάρις Αλεξίου, Γιάννης Κότσιρας, Χρήστος Θηβαίος κ.ά.
Μαζί του επί σκηνής:
Μάξιμος Δράκος: πιάνο
Γιάννης Αγγελόπουλος: τύμπανα
Παραγωγή – Management: Cricos
– Βρίσκεται στον πρώτο όροφο του Gazarte και διαθέτει πανοραμική θέα στην πόλη.
– Λειτουργεί τόσο το καλοκαίρι ως ανοιχτός χώρος αλλά και τον χειμώνα, καθώς κλείνουν περιμετρικά τα τζάμια και η οροφή και υπάρχει θέρμανση.
– Seating: Στο Roof Stage ανάλογα με το πλάνο που θα δείτε στην προπώληση υπάρχει δυνατότητα αριθμημένων τραπεζοκαθισμάτων, ωστόσο το στήσιμο είναι πιο χαλαρό κυρίως με stools και σκαμπώ.
*Το Free seating αφορά ζώνη με μη αριθμημένα τραπεζοκαθίσματα. Όσο πιο νωρίς έρθετε στον χώρο, τόσες περισσότερες επιλογές θα έχετε για να καθίσετε (οι πόρτες μας ανοίγουν πάντα 1 ώρα πριν την έναρξη του event).
* Standing – αφορά χώρο ορθίων.
*Το πλάνο και η τοποθέτηση των τραπεζιών ανά ζώνη διαμορφώνονται βάσει των τελικών πωλήσεων από τον χώρο.
– Πρόσβαση: Από το κλιμακοστάσιο αλλά και με ανελκυστήρα. Δυνατότητα πρόσβασης και σε ΑΜΕΑ.
– Κάπνισμα: Πρόσβαση στο ίδιο επίπεδο σε βεράντα για κάπνισμα.
– Η είσοδος βρίσκεται επί της οδού Βουτάδων.
STARSAILOR
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 01 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ & ΣΑΒΒΑΤΟ 02 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΕΡΑ
Αθήνα
Gazarte Ground Stage
OPENING ACT: 33 LOVERS
Μετά την τεράστια ανταπόκρισή σας, ήταν υποχρέωση μας να προσθέσουμε και δεύτερη ημέρα για τους εκπληκτικούς Starsailor, που θα εμφανιστούν στο Gazarte Ground Stage και το Σάββατο 02 Νοεμβρίου!
Οι Starsailor, που στα 2000s έχεις τραγουδήσει στο repeat επιτυχίες τους – ύμνους, όπως το “Four to the floor”, “Alcoholic” μέχρι το “Poor Misguided Fool” και “Good souls” – και για την ακρίβεια έχεις φαλτσάρει, κλάψει και χορέψει μέχρι τελικής πτώσεως – επιστρέφουν στην Ελλάδα για δυο μοναδικές εμφανίσεις.
Είσαι έτοιμος να σου «ξυπνήσουν» και πάλι οι τρυφερές και νοσταλγικές στιγμές των μεγάλων επιτυχιών τους, νιώθοντας live την ανατριχίλα της λυρικής φωνής του αξεπέραστου James Walsh;
Οι Starsailor έχουν κατακτήσει την δική τους ξεχωριστή θέση στην παγκόσμια μουσική σκηνή.
Πρωτοεμφανίστηκαν το 2001 με το “Love Is Here”, κατακτώντας την κορυφή των charts και έκτοτε έγιναν οι αγαπημένοι του ραδιοφωνικού κοινού της Βρετανίας και όχι μόνο, φτάνοντας συνεχώς στις πρώτες θέσεις με τα άλμπουμ “Silence Is Easy” (2003), “On the Outside” (2005), “All the Plans” (2009) – άλμπουμ που τους βρήκαν να ισορροπούν ανάμεσα στη συμφωνική ποπ εμπνευσμένη από τα ’60s και τη σύγχρονη ροκ.
Αναγνωρίσιμοι για τη μελωδική και απλή ενορχήστρωση, την ευαισθησία που αγγίζουν τα θέματα των τραγουδιών τους, αλλά και την μοναδική, “κελαριστή” χροιά της φωνής του frontman James Walsh.
Φέτος κάνουν την επιστροφή τους με το νέο album “Where the Wild Things Grow. Θα έχουμε τη χαρά να το απολαύσουμε ζωντανά για δυο ηλεκτρισμένες εμφανίσεις, την Πέμπτη 31/10 στο Mylos Club Thessaloniki και την Παρασκευή 01/11 στο Gazarte Ground Stage!
Βασική αρχή για να απολαύσεις τη νέα δουλειά των iNsCissorS, είνα να χαμηλώσεις τα φώτα, να ανάψεις ένα stick και να κλείσεις τα μάτια. Αυτό θα ήταν το ιδανικό… ειδάλλως κοίτα να χαλαρώσεις και να μπεις στο ρυθμό που σου δίνει «The Wordless God II(And Other Cinematic Rituals)», αφού όπως σου αναφέρει και ο τίτλος, πρόκειται περί μιας τελετουργίας.
iNsCissorS
Το 2017 είχαμε κάνει λόγο για τους iNsCissorS καθώς τους είχαμε δει στο live των Diary of Dreams και η αλήθεια είναι πως μας είχαν κάνει εντύπωση. Ο Vincent Andelmoth με τα αλχημικά ethnic και τελετουργικά στοιχεία στη μουσική ενώ η επιβλητική παρουσία της Aima Lichtblau στα φωνητικά, μας κάνουν ένα ταξίδι στο υπερπέραν. Είναι η πρώτη φορά όμως που ασχολούμαστε με δισκογραφία τους και πόσο μάλλον με δισκοκριτική τους. Τη δουλειά αυτή την έχω καιρό στα χέρια μου αλλά όσες φορές και αν την έχω βάλει να παίξει, ποτέ δεν ήταν η ιδανική στιγμή για να δώσω τη μέγιστη προσοχή. Ήρθε η ώρα του και παίζει non stop. (Κρίμα τους γείτονες..not.. κάψτε λιβάνεια)!
«The Wordless God II(And Other Cinematic Rituals)»
Αν στα ακούσματα σου έχεις τους Dead Can Dance ή τους Έλληνες Decadence και άλλα folk/ambient ακούσματα, τότε πρέπει σίγουρα να ακούσεις αυτό το δίσκο. Αν είσαι δε του cinematik ήχου, τότε αυτό το πρέπει γίνεται πιο έντονο.
Κάθε κομμάτι νιώθω να είναι βγαλμένο από ένα μυσταγωγικό παραμύθι κάπου στα βάθη της καταραμένης Ιαπωνίας, που κάτι κακό έχει συμβεί. Σα μια ψυχή να παλεύει να φωνάξει, να διεκδικήσει. Έχω αυτήν την αίσθηση που μουσική και σώμα πάλλονται μαζί να βγουν έξω από το έδαφος. αυτό το σύρσιμο της γυναικείας φιγούρας, πάνω από κρεβάτια νυσταγμένα και παιδικές κούκλες να κοιτάζονται γεμάτο νόημα.
Πραγματικά σου δίνει τόσες μα τόσες εικόνες, που κάπου μέσα σου ψάχνεις να βρεις από πιο soundtrack είναι βγαλμένο ή σε ποια κινηματογραφική παραγωγή ανήκει.
Τα φωνητικά της Aima Lichtblau σου φέρνουν ανατριχίλα, ακόμα στον τρόπο που έτσι απλά απαγγέλλει. Είναι αυτή η αίσθηση που μια ερμηνεία μπορεί να διαπεράσει χρώματα αλλά και να υιοθετήσει εύκολα θεατρική χροιά, ακόμα και αν η τελετουργία μπορεί να μοιάζει παιχνιδάκι.
Από την άλλη ο Vincent Andelmoth μας κεντρίζει με τα πειραματικά του μοτίβα και πραγματικά μας μεταφέρει σε μια άλλη διάσταση. Μια αλλοπαρμένη έκσταση ενός άλλου κόσμου, ίσως πιο ουτοπικού. Εκείνου που παράγει ομίχλη, δεσμίδες φωτός και ένα δάσος στο τέλος, εκεί που φτάνει το μάτι σου. Όχι δεν θα μπορούσε ένα είναι ηχητικό στο Princess Mononoke, ούτε αυτό ακριβώς είχα στο μυαλό μου. Θέλει κάτι πιο σκοτεινό, μελαγχολικό και συνάμα ελεύθερο για να διεκδικήσει και να ταξιδέψει.
Δεν θα έλεγα όχι σε μια συνεργασία μεταξύ iNsCissorS και Dirty Granny Tales… Εγώ μια σκέψη και μια ιδέα ρίχνω…
Πρόταση
Δεν θα έλεγα επίσης όχι σε μια ηχητική παραγωγή σε κάποια ταινία ή σειρά.
Δεν έχω να πω κάτι άλλο, γιατί σε αυτό το σημείο είναι καλύτερο να ακούσεις και να αφουγκραστείς μόνος σου, τον δικό σου κόσμο.
Τι λένε οι ίδιοι
Η Γη δημιουργήθηκε σε έξι ημέρες, με τον λόγο του Θεού. Ή έτσι λένε… τότε, τι γίνεται αν δεν υπήρχε γλώσσα και αν ο Θεός δεν είχε λόγια να πει; Τότε δεν θα υπήρχε κόσμος να υποφέρει από τη δυστυχία της ανθρωπότητας; Ή μήπως αυτό είναι απλά ένα σχέδιο για να δοκιμάσουμε την έκταση της καινοτόμου, άσκοπης καταστροφικής παρόρμησης που αποκαλούμε νοημοσύνη; Οι iNsCissorS επιστρέφουν με το 5ο ολοκληρωμένο άλμπουμ τους «The Wordless God II(And Other Cinematic Rituals)».
iNsCissorS
Αυτή τη φορά η κινηματογραφική ambient προσέγγιση του Vincent Andelmoth συγχωνεύεται αλχημικά με ethnic και τελετουργικά στοιχεία για να δημιουργήσει τον πυρήνα της ηχητικής παραγωγής αυτής της προσπάθειας, όπου η πάντα εντυπωσιακή και επιβλητική παρουσία της Aima Lichtblau με τις μοναδικές της ψαλμωδίες, χορωδίες και θρήνους διαμορφώνει τις τελετουργικές τελετές για την επίκληση του «The Wordless God»… έναν θεό που βασίζεται σε συνδυασμούς ήχων που δεν μπορεί να προφέρει ή να κατανοήσει προκειμένου να δημιουργήσει ένα απέραντο πεδίο θλίψης πάνω σε λευκασμένα οστά απορριφθέντων ονείρων που δεν ονειρεύτηκαν ποτέ.
iNsCissorS-Vincent Andelmoth
Ο John Santerineross με τις μοναδικές και χαρακτηριστικές νεο/μαύρες συμβολιστικές οράσεις του έδωσε για άλλη μια φορά μορφή στο artwork του άλμπουμ το οποίο στη συνέχεια προσαρμόστηκε στο concept από τον Vincent Andelmoth. Οι επικληθείσες εμφανίσεις που εμφανίζονται ως ειδικοί καλεσμένοι στο The Wordless God II και ολοκληρώνουν την τελετή, με σεβασμό είναι : Τέλος, ο Peter Bjärgö έχει αναλάβει το mastering του άλμπουμ όπου και κυκλοφορόησε στις 28 Αυγούστου 2024 υπό τις φτερούγες της F.Y.C.
Tracklist
I. Orbis Terrarum Requiem II
II. Ritual I : Tisis
III. ΑΤΕΡΜΩΝ ΒΡΟΧΟΣ
IV. Agh Herrah F’gath Nae
V. 余波 – Nibankari (The Memorial Of The Shivering Earth)
VI. Solis Spiritui
VII. Ritual II : Sitala
VIII. Once…An Old Music Box
IX. The HandRed Years Of Rain
X. 人形師 – The Doll Maker Recommended Tracks
VII. Ritual II : Sitala
IX. The HandRed Years Of Rain
X. 人形師 – The Doll Maker
To νέο άλμπουμ των Amyl & The Sniffers, “Cartoon Darkness”, μόλις κυκλοφόρησε από την Rough Trade Records. Έχει ήδη λάβει θερμότατες κριτικές.
“Amyl & The Sniffers have released the album of the Year” Clash.
“Smart, funny, characterful, there’s virtually nothing not to like about this record” Mojo.
“Cartoon Darkness sees them poised for the Big Time, one of the best albums of the year” NME.
amyl & the sniffers_cover
Το άλμπουμ των Amyl And The Sniffers ηχογραφήθηκε
στα 606 Studios των Foo Fighters νωρίτερα μέσα στη χρονιά με τον παραγωγό Nick Launay (Nick Cave & The Bad Seeds, Yeah Yeah Yeahs). Μαζί με την ανακοίνωση κυκλοφόρησαν και το single “Chewing Gum” που συνοδεύεται από video clip (PHC Films).
H Amy Taylor σχολίασε σχετικά με το νέο άλμπουμ: «Το “Cartoon Darkness” έχει να κάνει με την κλιματική κρίση. Τον πόλεμο. Την τεχνητή νοημοσύνη, την αποφυγή αντιμετώπισης της πολιτικής. Τους ανθρώπους που νομίζουν ότι κάνουν κάτι έχοντας μια φωνή στο διαδίκτυο όταν όλοι απλώς ταΐζουμε το θηρίο δεδομένων της τεχνολογίας, του σύγχρονου θεού μας.
Μοιάζουμε με ενήλικες, αλλά είμαστε παιδιά για πάντα κουκουλωμένα σε ένα κοχύλι. Όλοι καταβροχθίζουμε παθητικά περισπασμούς που δεν προκαλούν καν ευχαρίστηση, αίσθηση ή χαρά, απλώς προκαλούν μούδιασμα.»
«Το “Cartoon Darkness” σε πηγαίνει στο άγνωστο, σε αυτό το διαφαινόμενο σκίτσο του μέλλοντος που μοιάζει τρομερό, αλλά δεν υπάρχει ακόμη. Ένα παιδικό σκοτάδι. Δεν θέλω να συναντήσω τον διάβολο στα μισά του δρόμου και να θρηνήσω αυτό που έχουμε αυτή τη στιγμή. Το μέλλον είναι ένα κινούμενο σχέδιο, η συνταγή είναι σκοτεινή, αλλά είναι καινοτομία. Είναι απλά ένα αστείο. Είναι διασκεδαστικό.»
Πριν από λίγες μέρες κυκλοφόρησε και το τρίτο τους single “Jerkin” το οποίο συνοδεύεται και από ένα τολμηρό video clip που σκηνοθέτησε ο σταθερός συνεργάτης τους John Angus Stewart της PHC Films. To uncensored video (κατάλληλο για άνω των 18) είναι διαθέσιμο μέσα από τη σελίδα τους – amylandthesniffers.com – ενώ η απλή version είναι διαθέσιμη και στο YouTube. Δείτε το video:
Oι WIEGEDOOD έρχονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, για μια και μοναδική εμφάνιση στην Αθήνα στις 15 Νοεμβρίου στο Temple!!
WIEGEDOOD | “most uncomfortable record”
Αν και έχουν περάσει μόλις 2 χρόνια από την κυκλοφορία του τελευταίου τους album “There’s Always Blood at the End of the Road” το ακούω με την ίδια μανία όπως την πρώτη φορά! Είναι αυτό που λένε και οι ίδιοι “most uncomfortable record” γιατί από την πρώτη ακρόαση αντιλαμβάνεσαι ότι κάτι ξεφεύγει από τα “όρια” της black metal και σίγουρα σε πολλά σημεία του σε κάνει να νιώθεις “άβολα”. Ωστόσο είναι ένα album τόσο βίαιο και έντονο και παράλληλα τόσο λυτρωτικό, με μια ατμόσφαιρα που σε κάνει να ανασαίνεις δύσκολα. Αν θα μπορούσε κάποιος να χρησιμοποιήσει τον όρο αναρχία στην black metal τότε αυτό το album αποδίδει τέλεια την σημασία της λέξης!
I look up to the man with the crippled hand.
He who found a way.
Not having to speak through words.
Hearing chords he can not play.
Τι σημαίνει WIEGEDOOD
Η επιλογή ονόματος από τους Βέλγους είναι η ολλανδική λέξη για το σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου, SIDS.
Ιδρύθηκαν το 2014 από τους Levy Seynaeve (φωνητικά, κιθάρα), Gilles Demolder (κιθάρα) και Wim Coppers (τύμπανα). Τους γνωρίσαμε από την τριλογία album με τίτλο “De doden hebben hetgoed” μέρη Ι, ΙΙ, ΙΙ. Θα μπορούσε να μεταφραστεί ως “Οι νεκροί είναι καλά“. Κάθε μέρος περιείχε τέσσερις συνθέσεις οι οποίες όμως συνδέονταν μεταξύ τους στο σύνολο.
Ο κοινός σύνδεσμος όλων των albums του συγκροτήματος και της “Church of Ra” στην οποία ανήκουν, είναι η αναζήτηση για την μεταθανάτια πορεία του ανθρώπου και την αγωνία του πριν πεθάνει.
Η μπάντα δεν αφορά τον γενικό metalικό πληθυσμό.
Δεν είναι για όλους αυτή η ωμή μουσική προσέγγιση που έχουν οι WIEGEDOOD. Στην τελική δεν πρέπει να είναι για όλους. Είναι σκοτεινό, επιθετικό. Σε σχέση με τα τρία προηγούμενα albums η τελευταία τους κυκλοφορία παραμένει σκοτεινή με οργή αλλά νομίζω είναι πιο βαθιά. Μια σκάλα να ανέβεις για να απολαύσεις στο έπακρο το “τέρας” του 2022.
Smoke and ash.
Holy rats crawling in filth
Cosmic cockroaches die by the dozens.
Αν έχεις τα κότσια να βιώσεις αυτή την απόλυτη black metal εμπειρία, τότε ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να χάσεις αυτή τη συναυλία.
Περισσότερες πληροφορίες θα βρεις στην ατζέντα μας ή με ένα κλικ ΕΔΩ
Λίγο πριν την κυκλοφορία του πολυαναμενόμενου 3ου δίσκου τους με τίτλο “Wake me when I’m home“, οι Grey River & the Smoky Mountain μας πάνε στο θέατρο NOUS.
Μας μεταφέρουν το σαλόνι τους. Τον χώρο στον οποίο πειραματίζονται, γράφουν καινούργια μουσική, κάνουν πρόβα. Λένε αστεία, διασκεδάζουν και μοιράζονται τις προσωπικές τους στιγμές και μουσικές αναζητήσεις, στη σκηνή. Με καινούργια και παλιά τραγούδια μεταφέρουν το κοινό στο δικό τους σπίτι, στα Απαλάχια Όρη, συνδυάζοντας αμερικανικά, ιρλανδικά και ευρωπαϊκά παραδοσιακά μουσικά στοιχεία σε μία ξεχωριστή βραδιά.
Είναι ένα φολκ συγκρότημα με έδρα την Αθήνα, Ελλάδα. Ο ήχος τους περιγράφεται ως Αμερικάνα. Συνδιάζει διάφορα αμερικανικά, ιρλανδικά και ευρωπαϊκά φολκ στοιχεία και είδη, συμπεριλαμβανομένων του bluegrass, του φολκ, της country και των blues. Συνδέοντας μουσικά ακούσματα και κόσμους, ενισχύοντας την επιρροή της Ελλάδας στην παγκόσμια μουσική σκηνή και το αντίστροφο.
Αποτελείται από την Ρένα Παπαγεωργίου (φωνή, μαντολίνο), τον Σαράντο Γκουμάκο (κιθάρα, φωνή), τον Τάσο Γουσέτη (βιολί), τον Μελέτη Πόγκα (μπάντζο) και τον Γιάννη Βουτσινά (κοντραμπάσο).
Έχουν εμφανιστεί σε διάφορες μουσικές σκηνές και φεστιβάλ στην Ελλάδα. Όπως το Caravan Sessions Vol.1 στο οποίο ήταν και συνδιοργανωτές, το Prairie & Rust Fest Vol. 3, το 7th Music Highway Festival, το 3rd LET IT BEET FESTIVAL και το ΜΕΛΙΤΖΑΖ FESTIVAL. Το 2019 εμφανίστηκαν ζωντανά στην εκπομπή “Ράδιο Αρβύλα” ενώ τον Απρίλιο του 2024 εμφανίστηκαν στην Νέα Υόρκη και τον Ιούνιο του 2024 στην Κύπρο με το GRis Festival.
Τον Μάρτιο του 2016, κυκλοφόρησε το πρώτο τους 4-track EP με τίτλο “Something’s Wrong, τον Δεκέμβριο του 2017 το debut LP “Captain Death” από την Ikaros Records η οποία διανέμει επίσης και το δεύτερό της LP “Live to Tell the Tale” από τον Φεβρουάριο του 2020. Το τρίτο τους άλμπουμ αναμένεται να κυκλοφορήσει το 2025.
Σήμερα θα μεταφερθούμε μέχρι την Λάρισα και θα καταπιαστούμε με το ντεμπούτο album των Leatherhead! Μιλάμε για μια μπάντα που έχει κάνει αρκετά εντυπωσιακή είσοδο στη σκηνή με τις δυναμικές εμφανίσεις της και τώρα ήρθε το κερασάκι στην τούρτα, το ομώνυμο ντεμπούτο της.
Leatherhead: Το πενταμελές σχήμα δημιουργήθηκε το 2022
και την ίδια χρονιά έδωσαν στο κοινό το πρώτο δείγμα της δουλειά τους, το single “Tomahawk“. Είχα την τύχη να τους απολαύσω και live, το 2023 στο Golden R. Festival στον Βόλο κι ακόμα θυμάμαι πόση εντύπωση μου έκανε η σκηνική τους παρουσία αλλά και το καλοπαιγμένο old school speedάτο metal.
Leatherhead – afternoiz.gr – photo by Elena Vasilaki
Το ομώνυμο ντεμπούτο τους στιχουργικά έχει πηγή έμπνευσης τα μυθιστορήματα και τις ταινίες τρόμου που λίγο πολύ όλοι αγαπάμε.
Ένα ακόμα album που αξίζει να ακούσετε.
Αυτό που παίζουν δεν είναι και τόσο καινοτόμο ή πρωτότυπο μιας και πατάνε στιβαρά στην αισθητική των 80s. Ωστόσο, το “Leatherhead” έχει μια αυθεντικότητα, ένα φοβερό πάντρεμα heavy, power και speed metal οριακά πατώντας στη thrash της συγκεκριμένης δεκαετίας, τόσο καλοπαιγμένο που τραβάει τα βλέμματα!
Μερικές φορές ίσως αυτές οι επιρροές, early Queensryche, Annilator, Fates Warning πινελιές με ψήγματα από Helloween, Iron Maiden, Metallica και Agent Steel είναι αρκετές για να σε κρατήσουν και να ακούσεις το album ξανά και ξανά! My point is, που λένε και στο χωριό μου, ότι δεν έχουν μπει στην διαδικασία να αντιγράψουν ή να μιμηθούν κάποια από τις προαναφερόμενες μπάντες ή τον ήχο τους.
Leatherhead
Έχουν δημιουργήσει έναν δικό τους ήχο που επιτρέψτε μου να πω απλά, ξυπνάνε αναμνήσεις.
Στην τελική, η heavy metal των 80s ήταν μεγαλειώδης και έχει αφήσει το στίγμα της… Ναι, οκ δεν έχουν εφεύρει τον τροχό, αλλά ποιος νοιάζεται; Σημασία για μένα όταν ακούω έναν δίσκο έχει να περνάω καλά ως ακροατής και πιστέψτε με ακούω πάρα πολλούς την ημέρα. Να σε κερδίζει μουσικά και στιχουργικά το αποτέλεσμα, να γίνεσαι ένα με αυτό που ακούς. Και οι Leatherhead το καταφέρνουν και με το παραπάνω στο ντεμπούτο τους!
Ένα ακόμα album που αξίζει να ακούσετε. Για όλους εσάς εκεί έξω τους πιο “κολλημένους” με τα old school αλλά και εκείνους γενικότερα που θέλουν να ακούσουν ένα album με “χαρακτήρα” το προτείνω ανεπιφύλακτα.
Το album κυκλοφόρησε επίσημα στις 25 Οκτωβρίου από την No Remorse Records.
Tracklist
1. From Beyond
2. Equinox
3. Dressed to Kill
4. Vampire’s Kiss
5. When Death Is Near
6. Into The Werewolf’s Lair
7. Judge Steel
8. Under Your Bed
9. The Awakening
10. Leatherhead
Ο Γιώργος Παπαγεωργίου και οι Polkar για μια βραδιά στο ΚΥΤΤΑΡΟ!
Ο Γιώργος Παπαγεωργίου και οι Polkar μας καλούν την Παρασκευή 15 Νοεμβρίου για μία μοναδική συναυλία στο Κύτταρο!
Οι fans είπαν: μετα-ξωτικό του βορρά, punk rock έντεχνος τροβαδούρος, είδωλο φτιαγμένο από παγιέτα.
Οι haters είπαν: Χρυσή μετριότητα, φασαίος προβοκάτορας, υπερτιμημένος γόνος,
Freddie Mercury που πλησίασε και δεν ακούμπησε.
Ο ηθοποιός που έγινε performer, που έφτιαξε μια μπάντα, που αγοράζει σουτιέν πριν από κάθε συναυλία, έρχεται ως πανηγυρτζής αστροναύτης στο Κύτταρο για να παρουσιάσει τα νέα του τραγούδια καθώς και επιτυχίες και αποτυχίες της δεκάχρονης πορείας των Polkar.
Θα παρουσιάσει και το νέο του ήχο. Θα τραγουδήσει λαϊκά μαζί με το μπασίστα και Θα χορέψει με τον μοναδικό του αυτοδίδακτο τρόπο που άφησε άφωνους τους πιο ακριβοπληρωμένος χορογράφους της χώρας.
Το βράδυ αυτό δεν θα επαναληφθεί και θα αυτοκαταστραφεί μετά το τέλος της συναυλίας .
Θα φροντίσουν να γίνουμε έμπειροι προσκαλώντας μας σε άλλη μία νύχτα αποθέωσης της ηλεκτρικής εκδοχής του οργάνου που έχει καθορίσει τις ζωές των απανταχού μουσικόφιλων.
Guitar Experience 2024:
αν πέρυσι δεν το πιστεύατε, φέτος δεν έχετε ιδέα τι σας περιμένει!
Guitar Experience 2024
Οι Φώτης Δεληνικόλας, Φοίβος Ζαχαρόπουλος και Ειρήνη Κετικίδη με τη διπλή τους ιδιότητα ως (εξαιρετικοί) μουσικοί και παραγωγοί φέρνουν κοντά 3 εκλεκτά σχήματα της instrumental κιθαριστικής μουσικής αποφασισμένοι να επαναλάβουν το περσινό sold out γεμίζοντας το Piraeus Club Academy με ήχους και μελωδίες που αποδεικνύουν πως κάποιες φορές δεν χρειάζεται μικρόφωνο για να επικοινωνήσεις.
Από την ηλεκτρισμένη θεατρικότητα του Steelianos που θα ξυπνήσει το μεταλάδικο παρελθόν σας (για εμάς είναι παρόν), στην απολαυστικά εγκεφαλική ανατροπή πλοκής του Spy Das. Η νύχτα θα μας βρει να αναλογιζόμαστε παρέα τη σχετικότητα του χρόνου, του χώρου και των ορίων της ανθρώπινης νόησης. Και αυτά παρακολουθώντας το σεμινάριο των Royal Time Machine.
Για τους ανθρώπους που αποτελούν το Guitar Experience η μουσική είναι δώρο και τα δώρα πρέπει να μοιράζονται. Μια άποψη που κάθε χρόνο κερδίζει και άλλους υποστηρικτές. Έτσι και φέτος με την αγορά εισιτηρίου συμμετέχετε αυτόματα σε μία κλήρωση για 1 πετάλι από την Crazy Tube Circuits, 1 ηλεκτρική κιθάρα από τα Μουσικά Όργανα Τρίμης, και 1 ηλεκτροκλασική κιθάρα από τα Μουσικά Όργανα Φίλιππος Νάκας!
Για τον ίδιο λόγο πέρυσι το Guitar Experience σε συνεργασία με το Piraeus Club Academy εγκαινίασαν το εκπτωτικό εισιτήριο για σπουδαστές Ωδείων.
Φέτος,
το Guitar Experience θα εγκαινιάσει την πρωτοβουλία του Piraeus Club Academy να το καθιερώσει για όλες του τις συναυλίες με την ελπίδα αφενός να συμβάλλει στην ανάδειξη της σημασίας της μουσικής παιδείας και αφετέρου να διευκολύνει την πρόσβαση στη ζωντανή μουσική σε εκείνους και εκείνες που την μελετούν.
Μπορείτε να το χάσετε αλλά είμαστε σίγουροι ότι δεν θέλετε.
28.11.2024 στο Piraeus Club Academy: Guitar Experience 2024
Μπορείτε να το χάσετε αλλά είμαστε σίγουροι ότι δεν θέλετε.
Royal Time Machine Γιάννης Παπαδόπουλος – Μιχάλης Ευδαίμων – Γιώργος Κόλλιας
Royal Time Machine Γιάννης Παπαδόπουλος
Οι Royal Time Machine είναι ο ορισμός του all-star group στην πιο συμπυκνωμένη και σέξι μορφή του: το τρίο.
Τρεις καταξιωμένοι Έλληνες μουσικοί που μεγαλουργούν εντός και εκτός συνόρων. Ενώνουν δυνάμεις σε ένα σχήμα που μάλλον μόνο ως πρόκληση μπορεί να χαρακτηριστεί. Μία πρόκληση για τους ίδιους που, από κομμάτι σε κομμάτι, μοιάζουν να θέλουν να ξεπεράσουν τα όρια τους ως συνθέτες, εκτελεστές και ερμηνευτές όσο και για τον ακροατή που βρίσκει τον εαυτό του να ακροβατεί σε μία ομορφιά μεταφυσική, δομημένη με μαθηματική ακρίβεια.
Royal Time Machine: Αν αντιλαμβάνεστε τη μουσική ως φάσμα, η μπάντα αυτή σας ταιριάζει. Αν κάποιος έβαζε τους Cynic, τους Fates Warning, τους κυρίους Satriani και Vai, τον Κιουρτσόγλου και τον Pastorius σε ένα jazz bar στη Νέα Υόρκη να παίξουν μουσική αφού άκουγαν μία διάλεξη του Ξενάκη, θα δημιουργούσε έναν δίσκο που θα… έμοιαζε με τους Royal Time Machine. Θα έμοιαζε αλλά δεν θα ήταν γιατί όπως σωστά φαντάζεστε, οι κ.κ. Γιάννης Παπαδόπουλος, Μιχάλης Ευδαίμων και Γιώργος Κόλλιας (aka οι Royal Time Machine) είναι εξωφρενικά μοναδικοί.
Ο Γιάννης Παπαδόπουλος
είναι μία ασταμάτητη δύναμη της φύσης. Ο συνδυασμός τεχνικής δεξιότητας μαζί με την απολύτως μεταδοτική θετική του ενέργεια πάνω στη σκηνή μαγνητίζει τα πλήθη σε κάθε ζωντανή του εμφάνιση. Από το 2015, είναι ο lead κιθαρίστας του Scott Stapp (Creed) και αυτή την περίοδο, μαζί συνθέτουν και ηχογραφούν το πιο φιλόδοξο άλμπουμ στην καριέρα του Stapp. Μελετάει κιθάρα από 4 ετών χάρη στον πατέρα του και παρότι σπούδασε Business & Accounting και Financial Economics για χάρη των γονέων, η ανατριχίλα που του δημιούργησαν οι πρώτες του αγάπες Metallica, Iron Maiden, Guns N’ Roses, και Bon Jovi τον οδήγησαν να αφοσιωθεί αποκλειστικά στη μελέτη της μουσικής.
Μια επιλογή καριέρας και μια στάση ζωής που αποδείχτηκε σωστή καθώς αυτή τη στιγμή είναι ένας από τους πλέον περιζήτητους session κιθαρίστες στον χώρο, έχει κερδίσει αμέτρητους διαγωνισμούς και έχει γρ άψει 2 βιβλία: “The Electric Guitar Workout” και “Fretboard Concepts”.
είναι ο μπασίστας που ξέρεις χωρίς να το ξέρεις. Οι συνεργασίες του θα μπορούσαν να αποτελούν αντικείμενο ξεχωριστού άρθρου και ταυτόχρονα μαρτυρούν το εντυπωσιακό εύρος της μουσικότητάς του: από τον Θάνο Μικρούτσικο, και τη Μαρινέλλα, στον Alex Foster, τον Brice Wassy, τον MILO Z, τον Lee Anduze, και τον Guy Mintus, οι συνεργασίες του τον έχουν ταξιδέψει οπουδήποτε παίζεται ζωντανά μουσική. Μαθητής των Γιώτη Κιουρτσόγλου, Γιώργου Φακανά, και Anthony Jackson, όταν δεν δισκογραφεί ή περιοδεύει, διδάσκει πλέον και ο ίδιος παραδίδοντας ιδιαίτερα μαθήματα online αλλά και στο επαγγελματικό τμήμα των Lab Music Education όπου εκπαιδεύει επίσης τους νέους δασκάλους του ωδείου.
Από το 2014 έχει κυκλοφορήσει 4 προσωπικά projects, τα Good Demons (2014) και Good Demons II (2020), το S.E.V. trio – Far from Close (2021) και το φετινό Royal Time Machine (2024) ε νώ έχει συγγράψει 4 βιβλία: “The organization of musical information” μέρος I και II, “Starting Up for BASS” και “Theory 1”. Ο Μιχάλης Ευδαίμων υποστηρίζεται από το Gamma Guitar Workshop και τα Jam Pedals.
Για τους απανταχού Έλληνες μεταλάδες ο Γιώργος Κόλλιας είναι πηγή εθνικής υπερηφάνειας. Από το 2004 είναι η μηχανή πίσω από τα τύμπανα των Αμερικανών θρύλων του death metal, Nile. Όταν δεν μας αφήνει άναυδους με το υπερηχητικό blast beat του, κάνει τον κόσμο μας καλύτερο εκπαιδεύοντας στρατιές νέων drummer σε κάποιο από τα εκατοντάδες drum clinics που έχει πάρει μέρος.
Από το πρώτο του Drum Camp στο Los Angeles, έχει γυρίσει τον κόσμο διδάσκοντας. Παράλληλα βρίσκει τον χρόνο να έχει τρια προσωπικά projects, τους Royal Time Machine, το Brass Band Project όπου γράφει όλη τη μουσική. Στο ομώνυμο extreme metal σχήμα του όχι απλά υπογράφει όλες τις συνθέσεις αλλά παίζει και όλα τα όργανα! Παράλληλα, έχει κυκλοφορήσει 2 DVDs, το “Intense Metal Drumming” και “Intense Metal Drumming 2” ενώ το 2015 ψηφίστηκε από το περιοδικό Drum! ως ο καλύτερος Extreme Metal Drummer μετά από αλλεπάλληλες υποψηφιότητες τόσο σε αυτό όσο και στο Modern Drummer.
Θυμάστε το ανεκδοτάκι για τους ντράμερ ως φίλους του μουσικού, σωστά; Μαντέψτε τώρα ποιος γελάει…
Είναι κιθαρίστας, συνθέτης, τραγουδιστής και δάσκαλος μουσικής που ξεκίνησε τη μουσική του πορεία στην ηλικία των 14 ετών παίζοντας ηλεκτρική κιθάρα. Από τα 18 έχει καταξιωθεί ως επαγγελματίας μουσικός με συνεργασίες με διακεκριμένα ονόματα όπως οι Gergo Borlai, Eric Moore, Dave DiCenso, Horacio “El Negro” Hernández, Richard Spaven, Mike Dolbear, Dimos Anastasiadis, Stefanos Korkolis και Michalis Tzouganakis.
Ολοκλήρωσε τις σπουδές του με διακρίσεις στο Professional Program του Lab Music Education και στο London College of Music.
Τον Οκτώβριο του 2021, κυκλοφόρησε το πρώτο του κιθαριστικό EP με τίτλο ”Plot Twist”. Παράλληλα είναι μέλος των The Vulcan Itch, Saturday Night Satan και Mama Sings Fire. Στο παρελθόν έχει διατελέσει μέλος των Blame Kandinsky, Citizen Jim & Kal Drako.
είναι ηλεκτρικός κιθαριστής, συνθέτης και δάσκαλος και ένα από τα ιδρυτικά μέλη των symphonic metallers, Enemy Of Reality. Ξεκίνησε τις σπουδές του με κλασικό πιάνο και θεωρία της μουσικής σε ηλικία 5 ετών. Στράφηκε στην ηλεκτρική κιθάρα στα 14 συμμετέχοντας σε τοπικές μπάντες, παίζοντας διασκευές ζωντανά μέχρι που το 2010 παρουσίασε τις πρώτες του solo δουλειές και music videos.
Το 2013 δημιουργήθηκαν οι Enemy Of Reality που μέχρι τώρα έχουν κυκλοφορήσει 3 full length albums και έχουν μοιραστεί τη σκηνή με καταξιωμένα σχήματα του χώρου όπως οι Therion, Septic Flesh, Blind Guardian, Uli Jon Roth, Sabaton, Gus G., Annihilator, Rage, Epica, Anathema, Anneke Van Giersbergen και πολλά ακόμα. Όταν δεν δισκογραφεί συμμετέχει σε σεμινάρια ηλεκτρικής κιθάρας σε Ωδεία και studios ενώ στον ελεύθερο χρόνο του ανεβάζει jams, διδακτικό υλικό και αυθεντικά κομμάτια στο YouTube.
Το Guitar Experience 2024 επιστρέφει την Πέμπτη 28 Νοεμβρίου 2024 στο Piraeus Club Academy!
Let there be guitar… Let there be continuum
Έξι χορδές
πολλά δώρα
και γιγαντιαία χαμόγελα
Την 12η Μαΐου του 1967 ο Δημήτριος Χένδριξ ή Χενδρίκιος ανηρωτήθη εάν είμεθα έμπειροι.
Την Πέμπτη 28 Νοεμβρίου 2024 οι Steelianos, Spy Das και η τριπλέτα που ακούει στο όνομα Royal Time Machine, έρχονται στο Guitar Experience 2024.
Θα φροντίσουν να γίνουμε έμπειροι προσκαλώντας μας σε άλλη μία νύχτα αποθέωσης της ηλεκτρικής εκδοχής του οργάνου που έχει καθορίσει τις ζωές των απανταχού μουσικόφιλων.
Guitar Experience 2024:
αν πέρυσι δεν το πιστεύατε, φέτος δεν έχετε ιδέα τι σας περιμένει!
Guitar Experience 2024
Οι Φώτης Δεληνικόλας, Φοίβος Ζαχαρόπουλος και Ειρήνη Κετικίδη με τη διπλή τους ιδιότητα ως (εξαιρετικοί) μουσικοί και παραγωγοί φέρνουν κοντά 3 εκλεκτά σχήματα της instrumental κιθαριστικής μουσικής αποφασισμένοι να επαναλάβουν το περσινό sold out γεμίζοντας το Piraeus Club Academy με ήχους και μελωδίες που αποδεικνύουν πως κάποιες φορές δεν χρειάζεται μικρόφωνο για να επικοινωνήσεις.
Από την ηλεκτρισμένη θεατρικότητα του Steelianos που θα ξυπνήσει το μεταλάδικο παρελθόν σας (για εμάς είναι παρόν), στην απολαυστικά εγκεφαλική ανατροπή πλοκής του Spy Das. Η νύχτα θα μας βρει να αναλογιζόμαστε παρέα τη σχετικότητα του χρόνου, του χώρου και των ορίων της ανθρώπινης νόησης. Και αυτά παρακολουθώντας το σεμινάριο των Royal Time Machine.
Για τους ανθρώπους που αποτελούν το Guitar Experience η μουσική είναι δώρο και τα δώρα πρέπει να μοιράζονται. Μια άποψη που κάθε χρόνο κερδίζει και άλλους υποστηρικτές. Έτσι και φέτος με την αγορά εισιτηρίου συμμετέχετε αυτόματα σε μία κλήρωση για 1 πετάλι από την Crazy Tube Circuits, 1 ηλεκτρική κιθάρα από τα Μουσικά Όργανα Τρίμης, και 1 ηλεκτροκλασική κιθάρα από τα Μουσικά Όργανα Φίλιππος Νάκας!
Για τον ίδιο λόγο πέρυσι το Guitar Experience σε συνεργασία με το Piraeus Club Academy εγκαινίασαν το εκπτωτικό εισιτήριο για σπουδαστές Ωδείων.
Φέτος,
το Guitar Experience θα εγκαινιάσει την πρωτοβουλία του Piraeus Club Academy να το καθιερώσει για όλες του τις συναυλίες με την ελπίδα αφενός να συμβάλλει στην ανάδειξη της σημασίας της μουσικής παιδείας και αφετέρου να διευκολύνει την πρόσβαση στη ζωντανή μουσική σε εκείνους και εκείνες που την μελετούν.
Μπορείτε να το χάσετε αλλά είμαστε σίγουροι ότι δεν θέλετε.
28.11.2024 στο Piraeus Club Academy: Guitar Experience 2024
Μπορείτε να το χάσετε αλλά είμαστε σίγουροι ότι δεν θέλετε.
Royal Time Machine Γιάννης Παπαδόπουλος – Μιχάλης Ευδαίμων – Γιώργος Κόλλιας
Royal Time Machine Γιάννης Παπαδόπουλος
Οι Royal Time Machine είναι ο ορισμός του all-star group στην πιο συμπυκνωμένη και σέξι μορφή του: το τρίο.
Τρεις καταξιωμένοι Έλληνες μουσικοί που μεγαλουργούν εντός και εκτός συνόρων. Ενώνουν δυνάμεις σε ένα σχήμα που μάλλον μόνο ως πρόκληση μπορεί να χαρακτηριστεί. Μία πρόκληση για τους ίδιους που, από κομμάτι σε κομμάτι, μοιάζουν να θέλουν να ξεπεράσουν τα όρια τους ως συνθέτες, εκτελεστές και ερμηνευτές όσο και για τον ακροατή που βρίσκει τον εαυτό του να ακροβατεί σε μία ομορφιά μεταφυσική, δομημένη με μαθηματική ακρίβεια.
Royal Time Machine: Αν αντιλαμβάνεστε τη μουσική ως φάσμα, η μπάντα αυτή σας ταιριάζει. Αν κάποιος έβαζε τους Cynic, τους Fates Warning, τους κυρίους Satriani και Vai, τον Κιουρτσόγλου και τον Pastorius σε ένα jazz bar στη Νέα Υόρκη να παίξουν μουσική αφού άκουγαν μία διάλεξη του Ξενάκη, θα δημιουργούσε έναν δίσκο που θα… έμοιαζε με τους Royal Time Machine. Θα έμοιαζε αλλά δεν θα ήταν γιατί όπως σωστά φαντάζεστε, οι κ.κ. Γιάννης Παπαδόπουλος, Μιχάλης Ευδαίμων και Γιώργος Κόλλιας (aka οι Royal Time Machine) είναι εξωφρενικά μοναδικοί.
Ο Γιάννης Παπαδόπουλος
είναι μία ασταμάτητη δύναμη της φύσης. Ο συνδυασμός τεχνικής δεξιότητας μαζί με την απολύτως μεταδοτική θετική του ενέργεια πάνω στη σκηνή μαγνητίζει τα πλήθη σε κάθε ζωντανή του εμφάνιση. Από το 2015, είναι ο lead κιθαρίστας του Scott Stapp (Creed) και αυτή την περίοδο, μαζί συνθέτουν και ηχογραφούν το πιο φιλόδοξο άλμπουμ στην καριέρα του Stapp. Μελετάει κιθάρα από 4 ετών χάρη στον πατέρα του και παρότι σπούδασε Business & Accounting και Financial Economics για χάρη των γονέων, η ανατριχίλα που του δημιούργησαν οι πρώτες του αγάπες Metallica, Iron Maiden, Guns N’ Roses, και Bon Jovi τον οδήγησαν να αφοσιωθεί αποκλειστικά στη μελέτη της μουσικής. Μια επιλογή καριέρας και μια στάση ζωής που αποδείχτηκε σωστή καθώς αυτή τη στιγμή είναι ένας από τους πλέον περιζήτητους session κιθαρίστες στον χώρο, έχει κερδίσει αμέτρητους διαγωνισμούς και έχει γρ άψει 2 βιβλία: “The Electric Guitar Workout” και “Fretboard Concepts”.
είναι ο μπασίστας που ξέρεις χωρίς να το ξέρεις. Οι συνεργασίες του θα μπορούσαν να αποτελούν αντικείμενο ξεχωριστού άρθρου και ταυτόχρονα μαρτυρούν το εντυπωσιακό εύρος της μουσικότητάς του: από τον Θάνο Μικρούτσικο, και τη Μαρινέλλα, στον Alex Foster, τον Brice Wassy, τον MILO Z, τον Lee Anduze, και τον Guy Mintus, οι συνεργασίες του τον έχουν ταξιδέψει οπουδήποτε παίζεται ζωντανά μουσική. Μαθητής των Γιώτη Κιουρτσόγλου, Γιώργου Φακανά, και Anthony Jackson, όταν δεν δισκογραφεί ή περιοδεύει, διδάσκει πλέον και ο ίδιος παραδίδοντας ιδιαίτερα μαθήματα online αλλά και στο επαγγελματικό τμήμα των Lab Music Education όπου εκπαιδεύει επίσης τους νέους δασκάλους του ωδείου.
Από το 2014 έχει κυκλοφορήσει 4 προσωπικά projects, τα Good Demons (2014) και Good Demons II (2020), το S.E.V. trio – Far from Close (2021) και το φετινό Royal Time Machine (2024) ε νώ έχει συγγράψει 4 βιβλία: “The organization of musical information” μέρος I και II, “Starting Up for BASS” και “Theory 1”. Ο Μιχάλης Ευδαίμων υποστηρίζεται από το Gamma Guitar Workshop και τα Jam Pedals.
Για τους απανταχού Έλληνες μεταλάδες ο Γιώργος Κόλλιας είναι πηγή εθνικής υπερηφάνειας. Από το 2004 είναι η μηχανή πίσω από τα τύμπανα των Αμερικανών θρύλων του death metal, Nile. Όταν δεν μας αφήνει άναυδους με το υπερηχητικό blast beat του, κάνει τον κόσμο μας καλύτερο εκπαιδεύοντας στρατιές νέων drummer σε κάποιο από τα εκατοντάδες drum clinics που έχει πάρει μέρος.
Από το πρώτο του Drum Camp στο Los Angeles, έχει γυρίσει τον κόσμο διδάσκοντας. Παράλληλα βρίσκει τον χρόνο να έχει τρια προσωπικά projects, τους Royal Time Machine, το Brass Band Project όπου γράφει όλη τη μουσική. Στο ομώνυμο extreme metal σχήμα του όχι απλά υπογράφει όλες τις συνθέσεις αλλά παίζει και όλα τα όργανα! Παράλληλα, έχει κυκλοφορήσει 2 DVDs, το “Intense Metal Drumming” και “Intense Metal Drumming 2” ενώ το 2015 ψηφίστηκε από το περιοδικό Drum! ως ο καλύτερος Extreme Metal Drummer μετά από αλλεπάλληλες υποψηφιότητες τόσο σε αυτό όσο και στο Modern Drummer.
Θυμάστε το ανεκδοτάκι για τους ντράμερ ως φίλους του μουσικού, σωστά; Μαντέψτε τώρα ποιος γελάει…
Είναι κιθαρίστας, συνθέτης, τραγουδιστής και δάσκαλος μουσικής που ξεκίνησε τη μουσική του πορεία στην ηλικία των 14 ετών παίζοντας ηλεκτρική κιθάρα. Από τα 18 έχει καταξιωθεί ως επαγγελματίας μουσικός με συνεργασίες με διακεκριμένα ονόματα όπως οι Gergo Borlai, Eric Moore, Dave DiCenso, Horacio “El Negro” Hernández, Richard Spaven, Mike Dolbear, Dimos Anastasiadis, Stefanos Korkolis και Michalis Tzouganakis. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του με διακρίσεις στο Professional Program του Lab Music Education και στο London College of Music.
Τον Οκτώβριο του 2021, κυκλοφόρησε το πρώτο του κιθαριστικό EP με τίτλο ”Plot Twist”. Παράλληλα είναι μέλος των The Vulcan Itch, Saturday Night Satan και Mama Sings Fire. Στο παρελθόν έχει διατελέσει μέλος των Blame Kandinsky, Citizen Jim & Kal Drako.
είναι ηλεκτρικός κιθαριστής, συνθέτης και δάσκαλος και ένα από τα ιδρυτικά μέλη των symphonic metallers, Enemy Of Reality. Ξεκίνησε τις σπουδές του με κλασικό πιάνο και θεωρία της μουσικής σε ηλικία 5 ετών. Στράφηκε στην ηλεκτρική κιθάρα στα 14 συμμετέχοντας σε τοπικές μπάντες, παίζοντας διασκευές ζωντανά μέχρι που το 2010 παρουσίασε τις πρώτες του solo δουλειές και music videos. Το 2013 δημιουργήθηκαν οι Enemy Of Reality που μέχρι τώρα έχουν κυκλοφορήσει 3 full length albums και έχουν μοιραστεί τη σκηνή με καταξιωμένα σχήματα του χώρου όπως οι Therion, Septic Flesh, Blind Guardian, Uli Jon Roth, Sabaton, Gus G., Annihilator, Rage, Epica, Anathema, Anneke Van Giersbergen και πολλά ακόμα. Όταν δεν δισκογραφεί συμμετέχει σε σεμινάρια ηλεκτρικής κιθάρας σε Ωδεία και studios ενώ στον ελεύθερο χρόνο του ανεβάζει jams, διδακτικό υλικό και αυθεντικά κομμάτια στο YouTube.
Το LaidBack EP είναι η νέα δουλειά των Hume Assine. Αρχικά προσβάσιμο μόνο σε όσους είχαν αγοράσει το βινύλιο του τελευταίου τους album ATHENS BLUES, όπου με ένα προσωπικό email ενημερώθηκαν ότι αν σκανάρουν ένα barcode επάνω στην ετικέτα του δίσκου, θα ανακάλυπταν το κρυμμένο EP.
Ακούστε το τώρα και ψηφιακά!
Τώρα πλέον, είναι διαθέσιμο ψηφιακά για όλους. Με κυρίαρχα στοιχεία τα έγχορδα, το πιάνο, τα synthesizers τα low tempo beats και φυσικά τα γυναικεία φωνητικά, το LaidBack EP αποκαλύπτει την πιο χαλαρή και μελωδική πλευρά της μπάντας.
Το ATHENS BLUES
κυκλοφόρησε σε βινύλιο αρχές της χρονιάς. Είναι το τρίτο album του συγκροτήματος, με τον Hume Assine να ενσωματώνει organs και mellotrons στα synthesizers του, τον Αλέξιο Αντωνόπουλο να πειραματίζεται με αναλογικά beats και την Άννα Πασπάτη στα φωνητικά, να μας ταξιδεύει μέσα από 10 αστικές ιστορίες.
Hume Assine Laidback EP
Hume Assine
κυκλοφορία έρχεται και σε μία υποψήφια για βραβείο ΕΒΓΕ συσκευασία, με διάφανο βινύλιο και sticker pack, δίνοντας τη δυνατότητα στον κάτοχο του album, να διαμορφώσει όπως ο ίδιος τελικά επιθυμεί, την εικόνα του εξωφύλλου.
Ακούστε το!
Το LaidBack
EP κυκλοφορεί από τη Muzitee σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες αλλά και για free download στο muzitee.com
Climate Horror Party: Η Κλιματική Αλλαγή όπως δεν την Έχετε Ξαναζήσει! Την Παρασκευή 01 Νοεμβρίου και ώρα 21.00 στο Impact Hub Athens.
Το Impact Hub Athens & The Aegean Film Festival συμπαρουσιάζουν το Climate Horror Party στις 01/11 και ώρα 21:00 στο Impact Hub Athens, για μια βραδιά που συνδυάζει τον τρόμο με την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση!
Ελάτε να ζήσετε μια μοναδική εμπειρία, όπου η κλιματική αλλαγή μετατρέπεται σε σκηνικό για μια εκδήλωση που δεν μοιάζει με καμία άλλη. Θα έχουμε την ευκαιρία να μετατρέψουμε το φόβο, το άγχος και την ανησυχία που μας προκαλεί η κλιματική κρίση, με την αύξηση της θερμοκρασίας, τις πλημμύρες και τα νέα ακραία καιρικά φαινόμενα, με μια γιορτή εξορκισμού. Ντυθείτε με ό,τι σημαίνει η κλιματική κρίση για εσάς.
Tο Climate Horror Party
ολοκληρώνει το διήμερο που για πρώτη φορά διοργανώνει στην Ελλάδα το Impact Hub Athens – το Hearth Summit– μια πρωτοβουλία που επιδιώκει να αναδείξει και να εξετάσει τις προοπτικές για την αξιοβίωτη ζωή στις μικρές και μεγάλες πόλεις.
Τι είναι ;
Το Climate Horror Party φέρνει το Halloween σε μια νέα διάσταση! Μέσα από τον τρόμο, αναδεικνύουμε τις πραγματικές συνέπειες της κλιματικής κρίσης. Με έμπνευση από περιβαλλοντικές καταστροφές, δημιουργούμε ένα φανταστικό σκηνικό που αφυπνίζει φόβο και επίγνωση για το μέλλον του πλανήτη.
Με τρόμο, χιούμορ και φαντασία, καλούμε τους συμμετέχοντες να βιώσουν τις πιθανές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και να εμπνευστούν να δράσουν.
Ποιος Μπορεί να Έρθει;
Climate Horror Party
Το Climate Horror Party είναι ανοιχτό σε όλους όσους ενδιαφέρονται για το περιβάλλον, τη βιωσιμότητα, την τέχνη και βέβαια… σε όσους αγαπούν τον τρόμο!
H δημιουργικότητά σας είναι καθοριστική. Αφήστε τη φαντασία σας ελεύθερη και ελάτε να κάνουμε την εκδήλωση ακόμα πιο ανατρεπτική και συνειδητοποιημένη!
Ελάτε να ζήσουμε μαζί αυτή την εμπειρία, όπου ο τρόμος συναντά την περιβαλλοντική ευαισθησία!
Ημερομηνία & Ώρα: 01 Νοεμβρίου στις 21.00
Τοποθεσία: Impact Hub Athens, Kαραϊσκάκη 28, Αθήνα
DJ Roubini Stagouraki!
Pop Up Bar Lulu Athens!
Με την υποστήριξη του Campari Hellas & της Babel Brewery.
Περισσότερα για το HEARTH Summit.
Το Hearth Summit θα πραγματοποιηθεί από τις 31 Οκτωβρίου έως την 1η Νοεμβρίου, και θα φιλοξενηθεί στο Impact Hub Athens, ένα χώρο που θα μετατραπεί σε κέντρο συνδημιουργίας και καινοτομίας. Το συνέδριο θα συγκεντρώσει 120 συμμετέχοντες από διαφορετικούς τομείς, όπως κρατικούς θεσμούς, τοπική αυτοδιοίκηση, επιχειρήσεις, πανεπιστήμια, δημιουργικές βιομηχανίες και κοινωνία των πολιτών. Σκοπός είναι η εξερεύνηση των προοπτικών της Ελλάδας για τη μετατροπή των πόλεων σε τόπους που χαίρεται κανείς να ζει.
Οι θεματικές που θα συζητηθούν περιλαμβάνουν την οικονομία με στόχο το θετικό αντίκτυπο και την αξιοβίωτη οικονομία. Την οικολογική εναρμόνιση και την κλιματική ανθεκτικότητα, καθώς και την ανάγκη για δημιουργία ενεργών κοινοτήτων. Ειδικότερα, θα αναλυθούν ζητήματα όπως η βιώσιμη κατανάλωση, η κλιματική δικαιοσύνη, η αποκέντρωση και η επανακατοίκηση, και ο βιώσιμος τουρισμός. Επίσης, θα εξεταστεί το φαινόμενο του κλιματικού άγχους και οι στρατηγικές για την ενίσχυση της ανθεκτικότητας απέναντι σε ακραία καιρικά φαινόμενα.
Climate Horror Party
Climate Change Like You’ve Never Experienced It Before!
Date & Time: November 1st at 21:00
Location: Impact Hub Athens
DJ Roubini Stagouraki!
Pop-Up Bar by Lulu Athens!
Supported by Campari Hellas & Babel Brewery.
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies. Υπάρχει προσδιορισμός και αποθήκευση δεδομένων. Πληροφορίες σχετικά με την επεξεργασία δεδομένων και τη δυνατότητα άρνησης αυτής περιλαμβάνονται στην πολιτική απορρήτου.
