Οι αγαπημένοι Tindersticks στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη με το best of των album τους!

Μια υπέροχη πορεία καλλιτεχνικής ωριμότητας! Οι Tindersticks εδώ και τρεις δεκαετίες έχουν εδραιώσει μια υψηλή θέση στην καρδιά του ελληνικού μουσικόφιλου κοινού. Και όχι τυχαία. Και όχι άδικα.

Γιορτάζοντας την 30η τους επέτειο, οι ξεχωριστοί Tindersticks θα προσφέρουν στο ελληνικό κοινό τρεις μοναδικές μουσικές παραστάσεις. Tην Κυριακή 30 και τη Δευτέρα 31 Οκτωβρίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών με ορχήστρα, φίλους και guests και την Τρίτη 1 Νοεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, με ένα κουαρτέτο εγχόρδων και πάντα μαζί με guest φίλους.

Ο Stuart Staples λέει για την τριακοστή επέτειο των Tindersticks:

«Ένα από τα ωραιότερα πράγματα που νιώθω καθώς πλησιάζω αυτό το ορόσημo είναι ότι όλα τα λάθη που κάναμε είναι δικά μας λάθη. Αν έγινε κάτι λάθος, έγινε επειδή εμείς εκείνη τη στιγμή αποφασίσαμε ότι έτσι έπρεπε να γίνει και γι’ αυτό το κάναμε έτσι. Νιώθω κάπως περήφανος γι’ αυτό. Είμαστε ακόμα εδώ, επίκαιροι, ακόμα προχωράμε και όσα έχουν γίνει, έγιναν εντελώς με τους δικούς μας όρους. Δεν μπορώ να σκεφτώ αν όντως υπάρχουν άλλα συγκροτήματα που βρίσκονται σε μια τέτοια συνθήκη».

Στις τρεις συναυλίες τους στην Ελλάδα, οι Tindersticks θα παρουσιάσουν ένα δίωρο σετ 22 τραγουδιών . Ένα σαγηνευτικό ταξίδι μέσα από τον υπέροχο και μοναδικά σκοτεινό κατάλογο τραγουδιών που δεν μοιάζει με αυτόν κανενός άλλου.

Συνδυάζοντας τον ροκ ήχο με την περίτεχνη χρησιμοποίηση χορδών, κόρνων, πιάνου και αρμονικών φωνητικών και άλλων στοιχείων που κατάγονται από την ορχηστρική και loungeποπ της δεκαετίας του 1960, οι Tindersticks αποθεώνουν τη μελωδία σε ένα μοναδικά δικό τους μουσικό ιδίωμα εδώ και τρεις δεκαετίες!

Οι Tindersticks, δεινοί δεξιοτέχνες μιας αστείρευτα ερωτικής μουσικότητας, χαράσσουν απρόσκοπτα μια δική τους πορεία αντιστεκόμενοι στις κυρίαρχες τάσεις.

Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά τους κατατάσσουν σε αυτό το είδος που πολλοί περιγράφουν με τον όρο chamber pop (ή κατ’ άλλους, “orchestral pop”) μπάντα.

Το ελληνικό κοινό αναγνώρισε, στους Tindersticksένα μουσικό σύνολο με αισθητική αξιοπρέπεια και εντιμότητα, εκλεπτυσμένο γούστο, συναισθηματική πολυχρωμία και τραγούδια στα οποία συνυφαίνονται άρτια και μοναδικά η orchestral jazz, η soul, η αγγλική μουσική παράδοση καθώς και εκλεκτικά ψήγματα από την διεθνή τραγουδοποιία.

Η σφιχτά δεμένη μπάντα που δημιουργήθηκε το 1992 από τον Stuart Ashton Staples στο Νόττινχαμ.  Γνώριζε πολύ καλά τι ήθελε από την αρχή. Τα τέσσερα μέλη της ήταν μια ομάδα, χωρίς εγωισμούς, όπου πραγματικά άκουγε ο ένας τον άλλο. Αυτό αντανακλάται σε τραγούδια τα οποία μοιάζουν είτε να αιωρούνται στον χώρο ανάμεσα στους ερμηνευτές είτε να απογειώνονται με μια ορμή συλλογική.

Δουλεύοντας με τους δικούς τους όρους κατάφεραν από το πρώτο τους άλμπουμ να ενταχθούν στους ανανεωτές της Βρετανικής μουσικής σκηνής. Από την πρώτη στιγμή έγιναν διακριτά τα ιδιαίτερα στοιχεία που δίνουν στην μπάντα την εξαιρετική και αναγνωρίσιμη ταυτότητά της.  Η βαρύτονη, τραχιά βελούδινη, φωνή του Stuart A. Staples. Οι ενορχηστρώσεις με βάση τα έγχορδα, τα πνευστά και τα πλήκτρα, οι μελαγχολικές μελωδίες, οι ερωτικοί στίχοι.

Μέχρι το 1999 οι Tindersticks είχαν κυκλοφορήσει 4 άλμπουμ: Tindersticks aka First Album, Tindersticks aka Second Album, Curtains και Simple Pleasure.

«Υπάρχουν στιγμές που απαιτούν θάρρος», λέει ο Staples.
«Μετά την πρώτη γνωριμία μας και τη δημιουργία τριών διπλών δίσκων, η κυκλοφορία του Curtains σηματοδότησε το τέλος μιας κατάστασης. Δεν θα υπήρχε συνέχεια εάν δεν είχε έρθει η στιγμή που είπαμε ότι πρέπει να διαλύσουμε ό,τι κάναμε και να το συνθέσουμε ξανά διαφορετικά».

Παρότι ο Staples με τα λόγια του μας προετοιμάζει για το τέλος μίας εποχής, τo 2001 κυκλοφόρησαν το Can Our Love… και το 2003 το Waiting for the Moon.

Το 2006 έδωσαν μια one-off συναυλία στο Barbican του Λονδίνου. Μετά από μια συγκινητική ζωντανή παρουσίαση του δεύτερου άλμπουμ τους, με τη συμμετοχή μακρόχρονων συνεργατών στα έγχορδα και τα πνευστά (συμπεριλαμβανομένου του Terry Edwards στην τρομπέτα), η μπάντα αποχαιρέτησε τα μέλη της Al Macauley, Dickon Hinchliffe και Mark Colwill.

Μέχρι το τέλος του 2010 η σύνθεση της μπάντας οριστικοποιήθηκε.  Στα τρία αρχικά μέλη, Stuart A. Staples, David Boulter και Neil Fraser προστέθηκαν οι Dan Mc Kinna στο μπάσο και Earl Harvin Jr στα ντραμς.

Από το 2008 και μέχρι το 2022 κυκλοφόρησαν τα: The Hungry Saw, Falling Down a Mountain, The Something Rain, Across Six Leap Years, The Waiting Room, No Treasure but Hope, Distractions.

Οι βάρδοι της σύγχρονης μουσικής

Μέσα από τα τραγούδια τους, οι Tindersticks υμνούν ανεκπλήρωτους έρωτες, περιπλανώμενους ανθρώπους, πάθη που δεν έσβησαν ποτέ. Οι πολύπλοκες ενορχηστρώσεις των τραγουδιών τους καθηλώνουν το κοινό. Συνδυάζουν ηλεκτρικές κιθάρες, ντραμς και μπάσο με ακουστικά όργανα όπως βιολί, κοντραμπάσο, φλάουτο, μεταλλόφωνο, τρομπέτες και κλαρινέτο, στοιχεία που δικαίως έχουν καθιερωθεί ως, «ήχος Tindersticks».

Η μουσική τους ατμοσφαιρική και γεμάτη εικόνες.

Η σχέση τους με τον κινηματογράφο συνεχής, σταθερή και αταλάντευτη. Δεν είναι τυχαίο ότι έχουν γράψει πολλά soundtracks κινηματογραφικών ταινιών και τηλεοπτικών σειρών. Η σπουδαία και αντισυμβατική Γαλλίδα σκηνοθέτης, Claire Dennis θεωρεί τη μουσική τους αναπόσπαστο στοιχείο των ταινιών της. Δίκαια η συνεργασία τους θεωρείται μία από τις πιο γόνιμες στην ιστορία του κινηματογράφου. Ξεκίνησε όταν οι τρεμάμενοι ήχοι του «Tiny Tears» ακούστηκαν στην ταινία της, Nénette et Boni. Συνεχίστηκε στα Trouble Every Day, The Intruder, 35 Shots of Rum, White Material, Bastards και High Life -.

Η τελευταία τους συνεργασία ήρθε φέτος με την ταινία της,Fire με πρωταγωνίστρια την Juliette Binoche.Το τραγούδι των τίτλων Both Sides of the Blade, περιλαμβάνεται και στη νέα τους συλλογή «Past imperfect: the best of tindersticks ’92 – ’21». Το βίντεο για αυτό το ζοφερό κομμάτι, που απεικονίζει ένα γυναίκα που ξυρίζεται μπροστά σε έναν καθρέφτη, είναι «η οπτική άποψη του ίδιου του Στιούαρτ για το τραγούδι (με πολλή βοήθεια από τους φίλους του!).»

Οι Tindersticks έχουν συνεργαστεί με πολυμελείς κλασικές ορχήστρες αλλά και γνωστούς καλλιτέχνες.  (Lhasa de Sela, Mary Margaret O’Hara, Isabella Rossellini, Carla Torgerson). Η μουσική τους έχει χρησιμοποιηθεί σε art installations, fashion shows, χορευτικά και θεατρικά projects. Το 2014 – με τη συμπλήρωση των εκατό (100) χρόνων από την έναρξη του «Μεγάλου Πολέμου» δημιούργησαν ορχηστρικά ηχοτοπία που ακολουθούν τον επισκέπτη στη περιήγησή του στο In Flanders Fields Museum του Βελγίου, σχετικά με τη μάχη της Ypres, μια από τις φονικότερες του Α Παγκοσμίου Πολέμου.

Κάθε στροφή και μια ιστορία
Εκλέπτυνση και εκφραστικότητα

Και τώρα, οι Tindersticks, οι γκουρού της αισθαντικότητας και της εκφραστικότητας, επιστρέφουν με ένα νέο άλμπουμ «Past Imperfect: The Best of Tindersticks ’92-’21» που χαρτογραφεί το 30χρονο ταξίδι του συγκροτήματος μέσα από ένα απαράμιλλο χρονολόγιο 20 τραγουδιών. «Κάθε βήμα και μια ιστορία», δηλώνει ο Staples. Και κάθε τραγούδι συμβάλλει στην εκτύλιξη του μύθου τους. Κάθε τραγούδι αποτελεί μια νέα «στροφή» μιας ελικοειδούς ιστορίας. Ένα μουσικό στριφογύρισμα.

Έτσι είναι οι Tindersticks.

Οι Staples και Boulter, αισθάνονται περιηγητές σε έναν κόσμο του οποίου είναι ταυτόχρονα θαυμαστές και δημιουργοί μαζί. Αφήνουν όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά, σαν μια πυξίδα που δείχνει προς ένα αχαρτογράφητο μέλλον. Για τους Staples και Boulter, τα νέα projects φέρνουν μαζί τους την υπόσχεση ενός νέου κεφαλαίου. Το άνοιγμα μιας νέας σελίδας σε αυτή την 30χρονη ιστορία.

Εν τω μεταξύ, το Past Imperfect τιμά το ξεκίνημά τους . Παρουσιάζει τον ήχο μιας ξεχωριστά φιλόδοξης μπάντας, που αναζητά διαρκώς νέους τρόπους να συνδεθεί με τα τραγούδια της. Να επανακαλύψει τον εαυτό της σα μια ξεχωριστή, ενιαία οντότητα, σε κάθε της στροφή, ώστε καθετί οικείο σχετικά με τη μουσική της να ανανεώνεται και να ακούγεται φρέσκο ξανά, ζωντανό. Και αυτό, πάντα με τα δικά της μέτρα. Οι ίδιοι – το είπαμε – σχεδιάζουν αλλά και αποτιμούν κάθε τους στροφή σε αυτό το σπειροειδές μουσικό τους σύμπαν. Το imperfect (ατελές) δίνει αυτό το στίγμα. Των αναζητητών, των ακόρεστων Tindersticks αλλά και την προοπτική, τη φιλοδοξία, το στόχο που είναι ήδη εκεί. Το επόμενο βήμα.

Και εμείς δεν μπορούμε να συγκρίνουμε κανένα άλλο συγκρότημα με τους επίμονους και τρυφερούς Tindersticks.

Η μουσική διαύγεια των Tindersticks στις αίθουσες με την απόλυτη ακουστική, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και Θεσσαλονίκης σε τρεις παραστάσεις μουσικής ευφορίας, όπου θα λάμψει η μουσική τους καθαρότητα!

Just Perfect.

Οι φωτογραφίες είναι των: Suzanne Osborne, Steve Gullick, Christophe Agou, Phil Nickolls