Τεχνόπολη, Gagarin 205, Fuzz, σε ένα υπόγειο (σκοτείνο) πριν από χρόνια στην Πετρούπολη που το έλεγαν «Στον Αέρα». Στην κεντρική σκηνή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση και στο Θέατρο Απόλλων στην Σύρο (από YouTube και τα 2 αυτά για να είμαι ειλικρινής). Με τον Aγγελάκα, με τους Β- Movies, με τους Hotel Alaska. Δυστυχώς όχι με τα Ξύλινα Σπαθιά.

Προσπαθώ να θυμηθώ πόσες φορές έχει δει live τον Παύλο Παυλίδη και τις βγάζω πολλές. Μετράω ξανά τις συναυλίες και μου βγαίνουν λίγες. Μάλλον δεν είναι ποτέ αρκετές.

Τι είναι ο Παυλίδης;

Στιχουργός, συνθέτης, μουσικό, τραγουδοποιός, «ποιητής». Ο Παύλος Παυλίδης μάλλον δεν χρειάζεται ούτε ταμπέλες ούτε συστάσεις. Αποτελεί μια από τις πλέον εμβληματικές φυσιογνωμίες της ελληνικής σκηνής και έχει υπογράψει μερικά από τα ωραιότερα κομμάτια του λεγόμενου «ελληνόφωνου ροκ». Είτε με Ξύλινα Σπαθιά είτε με την σημαντική solo πορεία του τα τελευταία 20 χρόνια.

Κυρίως «ρόκ», συχνά «ηλεκτρονικός» και “synth”, πάντα μελωδικός ο 6Οχρόνος πλέον Παυλίδης μοιάζει να μην μένει πότε στάσιμος. Ενσωματώνει στοιχεία από τα σύγχρονα ρεύματα του εξωτερικού. Έρχεται σε επαφή με τις νέες φωνές στην Ελλάδα (θυμίζω την κοινή συνέντευξη με τον Λέξ στο εξώφυλλο του πρώτου τεύχους της βραχύβιας ελληνικής έκδοσης του Rolling Stone) ενώ ψάχνει συνέχεια τις ρίζες του.

Δεν έχει κρύψει ποτέ τον θαυμασμό του για τον Μάνο Χατζιδάκη. Πέρσι δεν δίστασε να δώσει νέα πνοή σε 16 από τα σημαντικότερα τραγούδια του συνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλου, με τον δίσκο και την παράσταση «Πέρα από τη θάλασσα». Μια συνεργασία που γεννήθηκε το 2019. Τότε που η κόρη του συνθέτη, Λένγκα Μαρκοπούλου, μετέφερε στον Παύλο Παυλίδη την επιθυμία του πατέρα της να διασκευάσει εκείνος τραγούδια του.

Παύλος Παυλίδης

Ο Παύλος Παυλίδης γεννήθηκε στην Βρέμη από γονείς μετανάστες στη Γερμανία. Μεγάλωσε στη Βέροια. Ζει στη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα ενώ έχει περάσει μεγάλο μέρος της ζωής του στο εξωτερικό και κυρίως στο Παρίσι και την Γενεύη.  Επισκέπτεται συχνά το Βερολίνο ενώ η Αμοργός έχει υπάρξει κατά καιρούς το καταφύγιο του για τον χειμώνα.
Αφετηρία για την παρουσία του στην ελληνική σκηνή υπήρξαν τα Μωρά στη Φωτιά, των οποίων υπήρξε κιθαρίστας την περίοδο 1986 – 1988. Συγκεκριμένα, αποχώρησε αμέσως μετά την ηχογράφηση και κυκλοφορία του πρώτου δίσκου “Μωρά στη Φωτιά”, το 1987. Αυτή τη φορά αναχωρεί για την Γαλλία όπου μαζί με το συγκάτοικο του στο Παρίσι Νίκο Καντάρη δημιουργούν το studio Βrancaleone, όπου θα ηχογραφήσει και τα πρώτα demos των τραγουδιών του.

Στην Θεσσαλονίκη,

όμως, η σκηνή αρχίζει να κερδίζει έδαφος και όπως φαίνεται όλα καλούν τον Παυλίδη πίσω στην πατρίδα. Η πόλη βράζει. Οι Τρύπες έχουν αρχίσει να κερδίζουν την αναγνώριση που τους αρμόζει και το 1992 ο επαναπατρισμός του Παυλίδη είναι γεγονός. Μαζί με τους Βασίλη Γκουνταρούλη, Χρήστο Τσαπράζη, Πάνο Τόλιο και Σταύρο Ρωσσόπουλο δημιουργούν το σχήμα που θα πάρει το όνομα «Ξύλινα Σπαθιά». Το 1993 κυκλοφορούν το album σταθμός για την ελληνική σκηνή «Ξεσσαλονίκη» από την Ano-Kato Records.

Πρόκειται για τον δίσκο που περιλαμβάνει κομμάτια όπως «Αδρεναλίνη», «Τραίνο φάντασμα», «Ρόδες», και «Σιωπή» και φυσικά «Ο Βασιλιάς της σκόνης». Ένα νέο κύμα γεννιέται στο εγχώριο ρόκ και για τα επόμενα χρόνια Τρύπες και Ξύλινα Σπαθιά είναι οι κορυφαίες ροκ μπάντες στην Ελλάδα.

Στην επιτυχία αυτή συμβάλλει φυσικά και ο δεύτερος δίσκος τους, που οδηγεί σε ακόμη μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία το συγκρότημα. Το «Πέρα απ’ τις πόλεις της ασφάλτου» κυκλοφόρησε το 1995. Έγινε χρυσό και έκανε τα Ξύλινα Σπαθιά γνωστούς στο ευρύ κοινό. «Ρίτα», «Ό,τι θες εσύ», «Φωτιά στο λιμάνι» και «Ατλαντίς» ξεχωρίζουν. Και ενώ το «Λιωμένο παγωτό» εξελίσσεται στο μεγαλύτερο hit του συγκροτήματος, αυτό σήμανε και την… κακοποίηση του τα επόμενα χρόνια από μπάντες διασκευών, λαϊκές τραγουδίστριες και DJs mainstream clubs

Τα Ξύλινα Σπαθιά

παίζουν παντού. Στο ραδιόφωνο, cafe,bars, clubs σε TDK κασέτες που πηγαίνουν χέρι σε χέρι. Ξεπουλάνε δίσκους και CD ενώ δίνουν συναυλίες σε όλη την Ελλάδα. Αντί όμως να ακολουθήσουν την πεπατημένη, με μπροστάρη πάντα τον Παυλίδη, το 1997 κυκλοφορούν το άκρως ηλεκτρονικό και με διάθεση πειραματισμού «Μια ματιά σαν βροχή», με τις συνθέσεις να υπογράφουν πλέον όλα τα μέλη του γκρουπ.

Η χορευτική διάθεση και τα ηλεκτρονικά στοιχεία είναι εμφανή και στο cd single «Τροφή για τα θηρία» του 1999 στο («Διαστημόπλοια», «Χάθηκα», «Τροφή για τα θηρία» και «Τώρα αρχίζω και θυμάμαι») και, φυσικά, στο «Ένας κύκλος στον αέρα» από τη Virgin, που κυκλοφόρησε το 2000 με κομμάτια όπως τα «Η τελευταία φορά», «Τι περιμένουν», «Ο ναυαγός», «Σαν εσένα» και «Χάρτινος ουρανός» και «Πάρε με μαζί σου», τα περισσότερα εκ των οποίων έχουν γραφτεί τον προηγούμενο χειμώνα από τον Παυλίδη στην Αμοργό.

Δίπλα στα «γκάζια» με τις κιθάρες και την «τσίτα» των synths, υπάρχουν και κερδίσουν περισσότερο χώρο και χρόνο οι αργόσυρτες μελωδίες και οι χωρίς ξεσπάσματα ιστορίες που αφηγείται ο Παύλος Παυλίδης.

Αυτός θα είναι και ο τελευταίος δίσκος των Σπαθιών. Δυστυχώς η μπάντα θα διαλυθεί το 2003 αφήνοντας σαν αποχαιρετισμό έναν live δίσκο από τις εμφανίσεις τους περίοδο 2001 – 2002, στην Ελλάδα.

Δισκογραφία

• Μετά το «χωρισμό» αυτό, ο Παύλος Παυλίδης αναλαμβάνει πια εξ ολοκλήρου τον έλεγχο της δουλειάς που θα παρουσιάζει
• Το 2004, κυκλοφορεί ο πρώτος προσωπικός του δίσκος με τίτλο “Αφού λοιπόν ξεχάστηκα”. Ένα ακουστικό κομψοτέχνημα, με στίχους ποιητικούς και βιωματικούς, το οποίο περιλαμβάνει το καταπληκτικό «Μόχα» και κομμάτια όπως το ομώνυμο και τα «Κηπουρός», «Σπασμένη Πολυθρόνα» και «Δεν υπάρχεις».
• Το 2006 οι ταχύτητες ανεβαίνουν ξανά με τον δίσκο “Άλλη μια μέρα”,
• ενώ καλοκαίρι του 2009, κυκλοφορεί το DVD “REC”, το οποίο περιέχει ένα ντοκιμαντέρ 72 λεπτών γύρω από τα τραγούδια των προσωπικών δίσκων του, της μουσικής του καριέρας και των παραστάσεων στη Σύρο, δώδεκα τραγούδια από τις παραστάσεις στο θέατρο Απόλλων και ένα audio CD με τραγούδια από τους προσωπικούς του δίσκους σε διαφορετικές εκτελέσεις και μία ακουστική εκτέλεση του “Τροφή για τα θηρία”.

• Το 2010, κυκλοφορεί ο δίσκος “Αυτό το πλοίο που όλο φτάνει”, που μας χαρίζει την υπέροχη «Λευκή Καταιγίδα»
• ενώ το 2013 ο Παυλίδης αφηγείται “Ιστορίες που ίσως έχουν συμβεί” κάπου, κάποτε, μεταξύ φαντασίας και καθημερινότητας, μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας.
• Πίσω στο 2015 κυκλοφορεί ο δίσκος “Στον διπλανό ουρανό”
• ενώ τον Απρίλιο του 2016 παρουσιάζει την έκτη δισκογραφική δημιουργία με τίτλο “Μια πυρκαγιά σ’ ένα σπιρτόκουτο”. Tα singles που περιέχουν τα κομμάτια Η Νέα Βαρβαρότητα -με την συμμετοχή του Γιάννη Αγγελάκα-, Δεσποινίς, Απέναντι και Άφησα τον Φόβο Να Φύγει αποτελούν τα τελευταία δείγματα της συνεργασίας του με την Inner Ear.

• Στις 10 Δεκεμβρίου 2021 κυκλοφορεί το «To Μαύρο Κουτί», από την United We Fly,
• ενώ πέρσι όπως αναφέρθηκε κυκλοφόρησε το «Περά από την Θάλασσα» με διασκευές σε τραγούδια του Γιάννη Μαρκόπουλου.

Κοινός άξονας όλων των προσωπικών του δουλειών είναι η κινηματογραφική ατμόσφαιρα που όμως δεν λειτουργεί αποτρεπτικά για ροκ εξάρσεις και synth πινελιές. Οι γλυκές μελωδίες φυσικά οι στίχοι που μπορούν να μας κάνουν να ταξιδεύουμε από εποχή σε εποχή και σε διάφορους τόπους. Όλα αυτά με τον Παυλίδη να αφηγείται ήρεμα…εικόνες που θα μπορούσαν να είναι δικές μας.

Εικάζω πως ανάλογο θα είναι το κλίμα και στον νέο δίσκο που πρόκειται να κυκλοφορήσει φέτος μέσα στον μήνα που διανύουμε (Απρίλιος). Ήδη έχουμε πάρει τα πρώτα δείγματα με τα «Δεν Ξέρω» και «Γκωγκέν», που έχουν κυκλοφορήσει επίσημα και όπως φαίνεται προσφέρουν όλα τα εχέγγυα για μια ακόμη κυκλοφορία που μόνο απαρατήρητη δεν θα περάσει.

Με αυτή την αφορμή, ο Παύλος Παυλίδης, μαζί με μια ανανεωμένη ομάδα σπουδαίων μουσικών, ανεβαίνει για πρώτη φορά στη σκηνή του Floyd Live Venue, το Σάββατο 13 Απριλίου. Μια διαφορετική συναυλιακή εμπειρία από εκείνες που έχουμε συνηθίσει. Mε τη χρήση visuals να μας μεταφέρει σε ένα πρωτότυπο οπτικοακουστικό σύμπαν.
Αυτή η μοναδική βραδιά θα περιλαμβάνει τραγούδια απ’ όλη τη μουσική πορεία του Παύλου Παυλίδη, μαζί με ολοκαίνουργιο υλικό που θα κυκλοφορήσει σύντομα. Ταυτόχρονα, η συγκεκριμένη συναυλία σηματοδοτεί τη νέα συνάντησή του με τον σκηνοθέτη και visual artist, Βασίλη Κεχαγιά.

Βασίλης Κεχαγιάς

Τη δεκαετία του ’90 δημιούργησε τα video clips σε τραγούδια των Ξύλινων Σπαθιών, όπως τα “Ένα παράξενο τραγούδι”, “Αρχίζω και θυμάμαι”, “Πάρε με μαζί σου”, “Grand Hotel”.

Χρησιμοποιώντας κομμάτια απ’ την παγανιστική λαογραφία της Βόρειας Ελλάδας και ενσωματώνοντάς τα σε μια pop αισθητική, ο Κεχαγιάς συνοδεύει το καινούργιο και επαναπροσεγγίζει το παλιότερο υλικό του Παυλίδη. Μ’ αυτόν τον τρόπο οι δυο καλλιτέχνες μας οδηγούν σε μια εκστατική electro-punk γιορτή!
Βέβαια, ακόμη και αν δεν ήταν τόσο ιδιαίτερη αυτή βραδιά, το Floyd πάλι θα γέμιζε.

Το είπαμε και στην αρχή…
Όσες φορές και να έχουμε δει τον Παύλο Παυλίδη, δεν είναι αρκετές…

Social Media:

Instagram:   / pavlos.pavlidis.official  
Facebook:   / denexeitelos  

Διάθεση εισιτηρίων:

Τηλεφωνικά στο 2117700000
Online more.com / Floyd.gr
Φυσικά σημεία: Καταστήματα Νova, Public, Ευριπίδης, Yoleni’s, Viva Spot Τεχνόπολης.
Floyd live music venue: Πειραιώς 117, Γκάζι, Αθήνα, πλησίον του Στ. Μετρό Κεραμεικός / Τηλ. 210 3416706

Follow Floyd
Official Website | Facebook | Instagram | TikTok | YouTube