O ηθοποιός που αγαπήθηκε ιδιαίτερα όταν υποδύθηκε τον Théoden, βασιλιά του Rohan, στην βραβευμένη με Όσκαρ τριλογία “O Άρχοντας των Δαχτυλιδιών“. Αλλά και τον καπετάνιο Edward Smith στην τεράστια κινηματογραφική επιτυχία “Τιτανικός“.
Την είδηση επιβεβαίωσε στο BBC ο ατζέντης του ηθοποιού Lou Coulson, ο οποίος δήλωσε ότι πέθανε τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής 5 Μαΐου. Επρόκειτο να επιστρέψει στη μικρή οθόνη για τον δεύτερο κύκλο της σειράς “The Responder“, ενός δράματος του BBC με πρωταγωνιστή τον Martin Freeman. Ήταν επίσης προγραμματισμένο να εμφανιστεί στο Comic-Con αυτή την εβδομάδα, στο Λίβερπουλ… αλλά δυστυχώς δεν τα κατάφερε.
«Είμαστε συντετριμμένοι στο άκουσμα της είδησης του θανάτου του Bernard Hill. Μεγάλη απώλεια. Σκεφτόμαστε την οικογένειά του σε αυτές τις πολύ θλιβερές στιγμές και τους ευχόμαστε πολλή δύναμη»
Ο ηθοποιός ήταν επίσης γνωστός για τον ρόλο του ως Yosser Hughes στο βρετανικό δράμα Boys from the Blackstuff του Alan Bleasdale.
Bernard Hill as Yosser Hughes, Boys from the Blackstuff
Γεννημένος στις 17 Δεκεμβρίου 1944 και μεγάλωσε σε καθολική οικογένεια ανθρακωρύχων, ενώ σπούδασε στη σημερινή Σχολή Θεάτρου του Μάντσεστερ.
Μετά από μικρούς ρόλους στο I, Claudius και στο Hard Labour (ΒBC), ο σημαντικός ρόλος του ήρθε το 1979. Υποδύθηκε έναν άνδρα της εργατικής τάξης στο The Black Stuff. Τρία χρόνια αργότερα επανέλαβε το ρόλο του στη συνέχεια της σειράς Boys From the Black Stuff. Είχε εμφανιστεί σε πολλές ταινίες, θεατρικές παραστάσεις αλλά και σε σειρές. Μεταξύ άλλων τον έχουμε δεν στις ταινίες Gandhi (1982), Mountains of the Moon (1990) και Skallagrigg (1994). Προσωπικά αγαπημένη μου ταινία, The Ghost and the Darkness (1996) μαζί με τους Val Kilmer and Michael Douglas. Εξαιρετικός επίσης και στον ρόλο του ως φύλακα Luther Plunkitt στην ταινία True Crime (1999) του Clint Eastwood.
Η αγαπημένη σειρά The Big Bang Theory, έρχεται να βάλει ένα μικρό λιθαράκι στην σειρά Young Sheldon και να του δώσει το φινάλε που όλοι περιμένουν!
The Big Bang Theory
Σύμφωνα με το CBS αλλά και με άπειρες φήμες που κυκλοφορούν εδώ και μέρες, έρχεται να επιβεβαιωθεί η ένωση των μελών του The Big Bang Theory, για το επερχόμενο φινάλε του Young Sheldon, στο οποίο θα εμφανιστούν ο Jim Parsons και η Mayim Bialik.
Οι Parsons και Bialik, που φυσικά υποδύονται τον Sheldon Cooper και την Amy Farrah Fowler, επιβεβαίωσαν ότι θα εμφανιστούν στο τελευταίο επεισόδιο του spin-off του The Big Bang Theory, το οποίο θα προβληθεί αργότερα αυτό το μήνα.
Και οι δύο ηθοποιοί έχουν στο παρελθόν αφηγηθεί επεισόδια του Young Sheldon. Επικεντρώνεται στα κατορθώματα του νευροδιαφορικού φυσικού Sheldon στα νιάτα του (τον οποίο υποδύεται ο Iain Armitage).
Ωστόσο, το φινάλε έρχεται να ταράξει τους φανς. Και αυτό γιατί είναι η πρώτη φορά που θα δουν τη ζωή του Sheldon και της Amy μαζί μετά το τέλος του The Big Bang Theory το 2019.
Πέντε χρόνια πέρασαν από τότε που το ζευγάρι έκανε επίσημη εμφάνιση, οπότε αναλογιστείτε τι ακριβώς θα δείτε.
Για όσους γνωρίζουν, το Young Sheldon στόχευε στην ζωή του μικρού ήρωα, Sheldon. Κάτι που ίσως είχε κουράσει, αφού είχε ανακοινωθεί το φινάλε που δεν ήταν και τόσο αυτό που χρειαζόταν. Αυτό το μικρό κενό, έρχεται να διορθωθεί.
Sheldon και Missy
Καθ’ όλη τη διάρκεια της προβολής του, το Young Sheldon έχει επικριθεί για τη χαλαρή του προσέγγιση. Είτε πρόκειται για το ότι ο Sheldon και η Missy μοιράζονται ένα δωμάτιο, είτε για την αντιφατική συμπεριφορά του George σε σχέση με τις ιστορίες που τον αφορούν. Αυτό φέρει στην επιφάνεια το γεγονός ότι πολλοί δημιουργοί που δούλεψαν στο The Big Bang Theory ασχολούνται και με το prequel του, κάτι που το κάνει ακόμα χειρότερο.
“I feel like it’s been long enough now that we could start another spinoff about Sheldon and Amy as parents!”
Τα τελευταία χρόνια η σειρά είχε στην πρωτότυπη αφήγησή του και όχι στη σύνδεση με το The Big Bang Theory. Ωστόσο, πλησιάζει το φινάλε και οι σεναριογράφοι αποκαθιστούν τους δεσμούς με τη μητρική σειρά για να ενισχύσουν το τηλεοπτικό φινάλε.
Αν αναρωτιέστε λοιπόν γιατί τελειώνει η σειρά, αυτός είναι ο λόγος. Πρέπει επιτέλους να δοθεί ένα τέλος που θα μας φτάσει στο σήμερα.
Για αυτό απολαύστε την τελευταία σεζόν ή φτάστε κατευθείαν στο φινάλε, ώστε να δείτε τα αγαπημένα σας μέλη.
Όπως και να χει, ο τρόπος που κυκλοφόρησαν οι φήμες ήθελαν κάτι άλλο. Μια επιστροφή της σειράς The Big Bang Theory, αν και σύντομη.
Το single έχει τον τίτλο “Buried Beneath” και παρακάτω θα δείτε και το επίσημο visualizer video.
Για όσους δεν γνωρίζουν οι Break The Cycle είναι ένα μελωδικό death/metalcore συγκρότημα με έδρα την Θεσσαλονίκη αλλά τα 2 ιδρυτικά της μέλη ξεκίνησαν το project στην Κέρκυρα το 2019.
Μέσα στην την πανδημία η μπάντα κυκλοφόρησε το πρώτο της single “Through Pain and Sorrow“, καθώς και μια metalcore έκδοση του αγαπημένου τραγουδιού “Papercut” των Linkin Park.
Οι NIGHTWISH ανακοίνωσαν την κυκλοφορία του νέου τους album “Yesterwynde” στις 20 Σεπτεμβρίου 2024 μέσω της Nuclear Blast. Σε λίγες ημέρες, στις 21 Μαΐου θα δοθεί στην δημοσιότητα και το πρώτο single τους “Perfume Of The Timeless”.
Πρόκειται για το 10ο studio album του συγκροτήματος μετά την κυκλοφορία του “Human. :II: Nature.” το 2020. Ο Tuomas Holopainen δήλωσε ότι το “Yesterwynde” είναι “ένα φανταστικό ταξίδι στο χρόνο, τη μνήμη και τις καλύτερες άγγελοι της ανθρώπινης φύσης.”
Τον Απρίλιο που μας πέρασε, αν θυμάστε, το συγκρότημα ανακοίνωσε ότι δεν θα συμμετείχε σε φεστιβάλ ή άλλα live gigs και δεν θα έκανε περιοδεία στο άμεσο μέλλον. Μετά το τέλος της παγκόσμιας περιοδείας τους “Human :ll: Nature – World Tour” το συγκρότημα “κρέμασε τα σπιρούνια του” χωρίς όμως να αναφερθούν στους λόγους.
After the planned shows for June 2023 we will be ‘hanging up our spurs’ for an indeterminate time, as far as live concert performances go, and won’t be touring the next album.
The reasons for this decision are personal, but, we all agree, vital to the wellbeing and future of the band. Be assured that we still love working together, and this decision has nothing to do with Floor’s pregnancy or our other individual projects.
Το άλμπουμ περιλαμβάνει 12 νέα τραγούδια και θα δει το φως το 2024. Αναμένουμε όχι ένα αλλά 3 μουσικά videos! Μετά από τρία χρόνια προετοιμασίας το συγκρότημα δηλώνει απίστευτα ενθουσιασμένο που πλησιάζει η ώρα της κυκλοφορίας!
Nightwish “Yesterwynde” album cover
“Yesterwynde” track listing 01. Yesterwynde
02. An Ocean Of Strange Islands
03. The Antikythera Mechanism
04. The Day Of…
05. Perfume Of The Timeless
06. Sway
07. The Children Of ‘Ata
08. Something Whispered Follow Me
09. Spider Silk
10. Hiraeth
11. The Weave
12. Lanternlight
Η τραγουδίστρια των EPICA, Simone Simons, θα κυκλοφορήσει το ντεμπούτο σόλο άλμπουμ της με τίτλο “Vermillion“, στις 23 Αυγούστου. Το πρώτο single της δουλειάς της φέρει τον τίτλο “Aeterna” και δημοσιεύθηκε χθες!
Μια πολλή μελωδική prog συνεργασία με τον τραγουδοποιό/ τραγουδιστή/ μουσικό και παραγωγό Arjen Lucassen (AYREON).
Για περισσότερα από 20 χρόνια, η Simone Simons ίσως είναι η πιο αγαπημένη φυσιογνωμία στον κόσμο της female fronted metal σκηνής! Στο νέο της solo project “Vermillion” θα ακούσουμε πολλές και διαφορετικές μουσικές που κυμαίνονται από prog rock μέχρι κινηματογραφικές μουσικές και από metal μέχρι ηλεκτρονικά στοιχεία.
Τον Νοέμβριο του 2022, οι EPICA κυκλοφόρησαν το “The Alchemy Project” μέσω της Atomic Fire Records. Πέρυσι όμως η Simone δήλωσε ότι το επόμενο album των EPICA θα κυκλοφορήσει πιθανότατα το 2025.
“Λατρεύω τα τραγούδια που έχουμε γράψει μέχρι στιγμής” είχε δηλώσει η Simone και συμπλήρωσε ότι δεν θα περιοδεύσει τόσο πολύ το συγκρότημα για να επικεντρωθούν τα μέλη στην επιλογή των τραγουδιών του νέου album.
“Vermillion” track listing 01. Aeterna
02. In Love We Rust
03. Cradle To The Grave (feat. Alissa White-Gluz)
04. Fight Or Flight
05. Weight Of My World
06. Vermillion Dreams
07. The Core
08. Dystopia
09. R.E.D.
10. Dark Night Of The Soul
Οι Balboas, μια punk surf μπάντα που καλύπτει έξι διαφορετικές πόλεις στις Ηνωμένες Πολιτείες, κάνουν θραύση με την τελευταία τους κυκλοφορία, “The Pandemic Singles“. Μέσα στο χάος της παγκόσμιας πανδημίας, η μπάντα βρήκε παρηγοριά και έμπνευση στη μουσική της, δημιουργώντας ένα άλμπουμ που αποτυπώνει την ουσία της ανθεκτικότητας, της συντροφικότητας και της δημιουργικής εξερεύνησης.
the balboas logo
Όπως αφηγείται ο Richard Griffith, ένα από τα ιδρυτικά μέλη, “Όταν χτύπησε η πανδημία, ήμασταν όπως οι περισσότεροι άνθρωποι – φοβισμένοι και ανήσυχοι, προσπαθώντας να καταλάβουμε τι σήμαινε αυτός ο νέος κόσμος για εμάς και τις οικογένειές μας”. Ωστόσο, αντί να υποκύψουν στην απελπισία, οι Balboas αντιμετώπισαν την πρόκληση μετωπικά, αξιοποιώντας τα ατομικά τους στούντιο στο σπίτι για να συνεργάζονται εξ αποστάσεως. “Όλοι έχουμε στούντιο στο σπίτι”, εξηγεί ο Griffith. “Έτσι, έγραφα ένα τραγούδι, και στη συνέχεια μοιραζόμασταν συνδέσμους στο Dropbox και το δίναμε σε όλους μέχρι να έχουμε όλα τα κομμάτια”.
Αυτό που ακολούθησε
ήταν ένα αξιοσημείωτο ταξίδι μουσικής συνεργασίας, με είδωλα της βιομηχανίας όπως οι East Bay Ray (Dead Kennedys), Paul Roessler (Screamers,45 Grave), Dez Cadena (Black Flag, Misfits), Rikk Agnew (Adolescents, Christian Death) και Mike Palm (Agent Orange) να ενώνουν τις δυνάμεις τους με τους Balboas. “Ήταν σαν παράδεισος για εμάς!” αναφωνεί ο Griffith. “Δημιουργούσαμε μουσική με ανθρώπους που είχαμε ως είδωλα και τα τραγούδια ήταν από τα καλύτερά μας”
Το ‘The Pandemic Singles’ είναι κάτι περισσότερο από ένα απλό άλμπουμ- είναι μια απόδειξη της ανθεκτικότητας και της δημιουργικότητας του συγκροτήματος απέναντι στις αντιξοότητες. Ο Mark, ένα άλλο αρχικό μέλος, συνέλαβε την ιδέα να συγκεντρώσει τις πανδημικές ηχογραφήσεις τους σε έναν συνεκτικό δίσκο. “Ήταν πολύ ωραίο να βλέπουμε τον δίσκο μέσα από τον φακό της πανδημίας”, αντανακλά ο Rich. “Τα μυαλά μας ήταν τόσο μπερδεμένα, αλλά τελικά ήταν μια καλή επιρροή για εμάς. Γίναμε πιο δεμένοι, πιο δυνατοί και πιο σίγουροι για να βγούμε στη σκηνή του punk surf και να αποκτήσουμε τον χώρο μας”.
Tracklist:
1. Insanity Pepper (ft. Paul Roessler & Mike Palm)
2. Dead in One Hour (ft. East Bay Ray)
3. Bad Penny
4. Karrot Water Mind Kontrol
5. Never Stay Dead (ft. Dez Cadena)
6. Forbidden Zone
7. Agent from WRONSKI(ft. Dave Wronski)
8. Impaler
9. Penetration(ft. Jimmy Dale)
10. Angel Lust(ft. Kitten Kuroi)
Το ταξίδι των Balboas
είναι τόσο αξιοσημείωτο όσο και ο ήχος τους. Ο Rick, ο Mark και ο Rich, όλοι καθηγητές ψυχολογίας, δημιούργησαν το συγκρότημα μετά από μια τυχαία συνάντηση με τον θρύλο του surf Dick Dale. Με τη συμμετοχή της Caitie O’Shea και αργότερα του Dusty Watson, ενός θρύλου της surf και punk κοινότητας, και του Jimmy Dale, γιου του Dick Dale, οι The Balboas συνεχίζουν να διευρύνουν τα όρια της punk surf μουσικής.
Ο Γκρίφιθ δηλώνει: “Όπως οι περισσότεροι πανκ, κανείς δεν μας έμαθε πώς να παίζουμε, πώς να περιοδεύουμε, πώς να ηχογραφούμε. Απλά δεν φοβόμαστε να δοκιμάσουμε πράγματα και είμαστε σπουδαίοι στο να μαθαίνουμε”. Αυτή η ατρόμητη στάση διαπερνά τη μουσική τους, καθώς οι The Balboas περιηγούνται άφοβα σε ανεξερεύνητα εδάφη, παραμένοντας πιστοί στις punk ρίζες τους, ενώ παράλληλα σμιλεύουν τον μοναδικό τους ήχο.
Με το “The Pandemic Singles”, οι The Balboas καβαλάνε το κύμα της δημιουργικότητας μέσα από πανδημικές αναταράξεις. Όπως εύστοχα το θέτει ο Griffith, “Ελπίζουμε να το γουστάρετε!”. Το LP ‘The Pandemic Singles’ είναι διαθέσιμο τώρα μέσω της Burn N’ Surf Records. Παραγγείλετε εδώ.
Πριν από ένα μήνα περίπου σας είχαμε ενημερώσει για το μεγαλεπήβολο project που φέρει το όνομα Cemetery Skyline και ότι το επερχόμενο άλμπουμ τους θα κυκλοφορήσει από την Century Media. Όπως και πριν από ένα μήνα κυκλοφόρησε το πρώτο δείγμα της μπάντας ως επίσημο video clip που έφερε τον τίτλο “Violent storm” για το οποίο και για αυτό λάβατε ενημέρωση.
Gothic rock riffs με πανέμορφες μελωδίες και “διαστημική” ερμηνεία από τον Mikael Stanne.
Μετά από ένα μήνα περίπου, η μπάντα αποφάσισε να μας κρατήσει στην “τσίτα” με νέο κομμάτι επίσημο video clip. Όπως και το πρώτο κομμάτι, έτσι και το “In darkness” σε παρασέρνει σε ένα σκοτάδι με πληθώρα συναισθημάτων. Μια σύνθεση που αν είναι στην ίδια ποιότητα όλο το επερχόμενο άλμπουμ, σίγουρα θα είναι στην πρώτη πεντάδα του Top-10 μου. Gothic rock riffs με πανέμορφες μελωδίες και “διαστημική” ερμηνεία από τον Mikael Stanne. Είναι απίστευτο πως αυτός ο άνθρωπος μπορεί να ερμηνεύσει κυριολεκτικά τα πάντα. Σε αυτή την σύνθεση διαφαίνονται και κάποιες “βλέψεις” προς Rammstein. Δεν με “χαλάει” καθόλου. Gothic rock στα καλύτερα του. Παρακάτω μπορείτε να παρακολουθήσετε το νέο Video Clip τη μπάντας για το “In Darkness”.
…μαζεύτηκε μια ομαδάρα από μουσικούς και ετοιμάζουν ίσως τον δίσκο της χρονιάς για το Gothic Rock…
Να σας πω ήμουν από τους πρώτους που όταν άκουσε το “Projector” των Dark Tranquillity, έλεγα ότι πρέπει να συμμετάσχει σε project με “καθαρά” φωνητικά ο Mikael Stanne. Κάλλιο αργά παρά ποτέ, μαζεύτηκε μια ομαδάρα από μουσικούς και ετοιμάζουν ίσως τον δίσκο της χρονιάς για το Gothic Rock. Υπάρχει πολύς κόσμος που περιμένει με ανυπομονησία του ντεμπούτο τους, μαζί και ο υποφαινόμενος.
Λοιπόν, να σας συστήσω του Friends of Hell λοιπόν, μια μπάντα που τα μέλη της είναι από χώρες όπως Φινλανδία, Σουηδία, Βραζιλία, Κύπρο και Ελλάδα.
Friends of Hell
Ειδικότερα λοιπόν, έχουμε στα φωνητικά τον Per “Hellbutcher” Gustavsson με προϋπηρεσία στους γνωστούς σε όλους μας Nifelheim. Στο μπάσο έχουμε τον Taneli Jarva γνωστό σε όλους μας από τους Sentenced και τους The Black League. Στις κιθάρες έχουμε τους Νικόλα “Sprits” Moutafi και Armando da Silva Conceição. Ο πρώτος είναι γνωστός με τις δουλειές σε Hardraw, Solitary Sabred, Mirror και March to Die. Ο δεύτερος γνωστός κυρίως από τους εξαιρετικούς Mystifier. Στα drums έχουμε τον Τάσο Δανάζογλου γνωστό από τους March to Die, Mirror και Satan’s Wrath. Όπως καταλαβαίνετε έχουμε να κάνουμε με ένα εξαιρετικό “μωσαϊκό” από καλλιτέχνες.
Το “God damned you to hell” είναι παραδοσιακό Doom Metal των 80’s με κάποιες αναφορές στο NWOBHM. Θα σας έρθουν στο νου οι θεοί Witchfinder General, Saint Vitus και οι Pentagram. Στο NWOBHM εστιάζω κυρίως στα solos και σε κάποια riffs. Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα μαγικό συνδυασμό των δυο “σχολών”. Δηλαδή από την μια σου έρχονται οι Demon στο μυαλό και από την άλλη το σκοτάδι και η ατμόσφαιρα των Saint Vitus. Ο Hellbutcher έχει αντικαταστήσει επάξια τον Sami Albert Hynninen στα φωνητικά και αυτό φαίνεται κιόλας από το πρώτο κομμάτι. Οι επιρροές από Cathedral είναι φυσικά ευπρόσδεκτες, όπως διαφαίνονται αρκετά και στο “Gran inquisitor”. Πολύ αγαπημένο μου κομμάτι το “Bringer of evil” με εκπληκτικά φωνητικά από τον Hellbutcher και κιθάρες γεμάτες μελωδία από το δίδυμο Νικόλας/Armando.
Snakes not sons
Η “σχολή” του Birmingham εμφανίζεται στο “Snakes not sons” με τις κιθάρες να σου φέρνουν στο νου τον Iommi. Πιασάρικο refrain που σε κάνει να το σιγοτραγουδάς από ένα σημείο και μετά. Το “Arcane macabre” το γούσταρα τρελά, τρομερή δουλεία από τους κιθαρίστες με μελωδίες γεμάτες προσωπικότητα. Μου άρεσε πολύ η δυναμική που είχε η φωνή του Hellbutcher σε αυτό το κομμάτι. Άνετα έμπαινε σε ένα NWOBHM άλμπουμ κάπου στις αρχές του ’80. Στο “Ave satanatas” οι φίλοι του παλιού Doom Metal και μιλάμε σε φάση Pagan Altar, Saint Vitus και Pentagram έκαναν την τύχη τους. Τα πλήκτρα δίνουν αυτό το που χρειάζεται το κομμάτι σε ατμόσφαιρα. Οι Friends of Hell τιμούν τις “ρίζες” τους. Στο “Let the devil in you” μας έρχεται φάση σκοτεινού Αμερικάνικου Heavy Metal, τουλάχιστον αυτή την αίσθηση έδωσε σε μένα. Επίσης διέκρινα και μια θεατρικότητα στην ερμηνεία του Hellbutcher.
Το “Cross inverter”
είναι ίσως το πιο αντιπροσωπευτικό κομμάτι του δίσκου. Σκοτεινά Doom metal riffs, “ασήκωτος” tempo στο rhythm section, επικά φωνητικά του Hellbutcher. Μια σύνθεση φόρος τιμής σε μπάντες όπως Pentagram, Trouble και Saint Vitus. Μεγάλο “κόλλημα” λέμε το συγκεκριμένο κομμάτι. Στο ίδιο μοτίβο κινείται και το “All the colors of the black” και μάλιστα θεωρώ ότι ήταν το καλύτερο τέλος για ένα άλμπουμ σαν και αυτό.
Το νέο άλμπουμ των Friends of Hell είναι σίγουρα μέσα στο Top-10 μου για το 2024.
Η ταυτότητα του “God damned you to hell” είναι το Doom Metal με επιρροές από NWOBHM. Αυτό τον χαρακτηρισμό του δίνω ξεκάθαρα. Το Doom Metal της δεκαετίας του ’80 είναι κυρίαρχο. Όλη η μπάντα ακούγεται συνεπής και δεμένη, δεν “χάνει” πουθενά. Εν κατακλείδι, το νέο άλμπουμ των Friends of Hell είναι σίγουρα μέσα στο Top-10 μου για το 2024.
Το “Towards the blaze of Perdition” θεωρείται ένα από τα καλύτερα ντεμπούτο στο Black Metal. Άφησε πολύ κόσμο να παραμιλάει με την οργή που κουβαλούσε κατά την διάρκεια των 40 λεπτών που κρατούσε. Προσωπικά, το έχω πολύ ψηλά μαζί με τα “The hierophant” και “Conscious darkness”. Οι Πολωνοί Blaze of Perdition έχοντας κυκλοφορήσει αυτά τα αριστουργήματα, μαζί με την υπόλοιπη αξιοπρεπέστατη δισκογραφία τους, έχουν καθιερωθεί μέσα στο Black Metal στερέωμα. Έτσι λοιπόν μετά το πολύ αξιόλογο “The harrowing of hearts”, κυκλοφορούν το επόμενο “χτύπημα” τους από την Metal Blade Records, το “Upharsin”.
Blaze of Perdition-“Upharsin”
Το “Upharsin” είναι τμήμα μιας Αραμαϊκής φράσης που βρίσκεται στην Εβραϊκή Βίβλο, στην οποία οι λέξεις “mene, mene, tekel, upharsin” εμφανίζονται μυστηριωδώς στον τοίχο του παλατιού του βασιλιά Βαλτάσαρ, οι οποίες ερμηνεύονται από τον προφήτη Δανιήλ ως πρόβλεψη της πτώσης της Βαβυλώνας και της διασποράς της στους Πέρσες και τους Μήδους. Σχετικά με τους τελευταίους, οι Μήδοι ήταν ιστορικός αρχαίος λαός με ινδοευρωπαϊκή γλώσσα και είχαν υπό τον έλεγχό τους την Περσική Αυτοκρατορία και τη Μικρά Ασία κατά τον 7ο και 6ο αιώνα π.Χ..
Στη μουσική τώρα, οι Blaze of Perdition ακούγονται πιο επιθετικοί από το προηγούμενο τους άλμπουμ. Ότι είχε σχέση με άλλα μη black metal στοιχεία έχει εξαφανιστεί. Riffs γεμάτα βλασφήμια βγαίνουν από τα ηχεία όταν τα συνεχή blast beat δεν σε αφήνουν να πάρεις ανάσα. Η παραγωγή βοηθάει στο όλο υλικό να ακουστεί όλο και πιο ακραίο και “άρρωστο” κάτι που έχει άμεση επαφή με τους στίχους. Τα αργόσυρτα mid tempo μέρη σου δίνουν τις αλλαγές που χρειάζεσαι για να μην ακουστεί κορεσμένο το αποτέλεσμα.
Η κιθαριστική δουλειά που έχει γίνει στις μελωδίες είναι απλά σεμιναριακή.
Αιχμηρές μελωδίες. Περίεργα και αργόσυρτα drums και “άρρωστα” φωνητικά σε παρασύρουν σε σκοτεινές εφιαλτικές ατμόσφαιρες καθ’ όλη την διάρκεια του “Upharsin”. Στην πλειονότητα όμως το άλμπουμ σφύζει από επιθετικότητα, εναντίωση και χάος με τις ασύλληπτες ταχύτητες που πιάνει. Μεγάλο κόλλημα τα κομμάτια “Niezmywalne” και “W kwiecie rozlamu”. Η κιθαριστική δουλειά που έχει γίνει στις μελωδίες είναι απλά σεμιναριακή. Μαζί με τα προαναφερθέντα, άλλες αγαπημένες μου συνθέσεις από το “Upharsin” είναι τα “Przez rany” και “Architekt”. Και να μην ξεχάσω το τρομερό solo στο τελευταίο και πιο αγαπημένο μου κομμάτι από όλα, “Młot, miecz i bat”. Στο τελευταίο μου ήρθαν στο νου και οι παλιοί καλοί Bathory.
Το “Upharsin” των Blaze of Perdition είναι ένα άλμπουμ που θα ακούγεται για καιρό.
Το “Upharsin” είναι ένα άλμπουμ που στέκεται κοντά στο ντεμπούτο τους και στο “The hierophant”. Η τρομερή ποιότητα του μαζί με την απαράμιλλη τεχνική των Blaze of Perdition και το “ψαγμένο” στιχουργικό υπόβαθρο δεν αφήνουν περιθώρια αμφισβήτησης. Το “Upharsin” είναι ένα άλμπουμ που θα ακούγεται για καιρό.
Οι Grand Cadaver είναι το Horror Death Metal project του Mikael Stanne, αν μπορεί να θεωρηθεί πια έτσι μιας και πιστεύω είναι μια full time μπάντα. Ουσιαστικά αυτό το σχήμα δημιουργήθηκε στα χρόνια της πανδημίας. Η μπάντα απαρτίζεται από τους Mikael Stanne στα φωνητικά, Alex Stjernfeldt και Stefan Lagergren στις κιθάρες, Christian Jansson στο μπάσο και στα τύμπανα ο Daniel Liljekvist. Η έδρα τους μοιράζεται σε Στοκχόλμη και Γκέτεμποργκ. Oι ηχογραφήσεις όμως όλων των δουλειών τους έχουν γίνει στα Welfare Studios που εδρεύει στο Γκέτεμποργκ. Έχουν κυκλοφορήσει πληθώρα από singles και δυο full length albums.
Grand Cadaver: “Terminal exit/Skinless gods”
Συνεχίζει από εκεί που τελείωσε το επιτυχημένο “Deities of deathlike sleep”.
Μετά την επιτυχία του τελευταίου τους άλμπουμ που τους εξασφάλισε περισσότερη αναγνωρισιμότητα, αυτό το super group κυκλοφόρησε νέο single. Το “Terminal exit/Skinless gods” είναι η επίσημη κυκλοφορία 7″ single, είχε προηγηθεί τον προηγούμενο μήνα η κυκλοφορία του “Terminal exit” στα μέσα. Εδώ έχουμε να κάνουμε με αγνό Death Metal κατευθείαν βγαλμένο από τα πρώτα βήματα της Σουηδικής Death Metal σκηνής. Συνεχίζει από εκεί που τελείωσε το επιτυχημένο “Deities of deathlike sleep”. Με riffs γεμάτα αγριότητα. Συνεχές επιθετικό rhythm section και έναν Mikael Stanne που κάνει κάτι εντελώς διαφορετικό από τις υπόλοιπες ασχολίες του. Λατρεύω τις πρώιμες εποχές των Hypocrisy, εδώ θα βρείτε κάτι παρόμοιο όμως με την προσωπικότητα που ανέπτυξαν από τον πρώτο κιόλας δίσκο.
Ο Mikael Stanne των Grand Cadaver
Όπως ανέφερε και πριν από ένα μήνα ο Mikael Stanne σχετικά με την δημοσίευση του “Terminal exit”:
“Θέλαμε να εξερευνήσουμε τι είναι οι Grand Cadaver”
“Με το “Terminal Exit” θέλαμε να αξιοποιήσουμε την πρωτόγονη, ακατέργαστη δαιμονική δύναμη”.Στη συνέχεια ανέφερε: “Θέλαμε να επιδιώξουμε το είδος της απόλυτης δύναμης που μόνο το death metal μπορεί να προσφέρει. Ταυτόχρονα, θέλαμε να εξερευνήσουμε τι είναι οι Grand Cadaver. Τι μπορούν να γίνουν οι Grand Cadaver, ενώ παράλληλα να θυμόμαστε τις ρίζες μας”.
Τα κομμάτια “Skinless gods” και “Terminal exit” θα σας προϊδεάσουν για το τι έρχεται από την μπάντα στον επόμενο δίσκο. Δηλαδή, αγνό Death Metal made in Sweden.
Το single “Terminal exit/Skinless gods” κυκλοφόρησε πριν λίγες ημέρες από την Majestic Mountain Records.
Έξι νέα ονόματα προστίθενται για το Brutal Assault #27 που θα πραγματοποιηθεί ξανά στο φρούριο Josefov στις 7-10 Αυγούστου 2024. Για να δούμε ποιά είναι τα νέα ονόματα και για ποιο λόγο πρέπει να είμαστε εκεί για να τους παρακολουθήσουμε.
Brutal Assault #27
Οι νέες μπάντες που προστέθηκαν στο Brutal Assault #271914
Τα μεγάλα ονόματα
Οι Ουκρανοί 1914 θα φέρουν την ατμόσφαιρα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου στο stage του Brutal Assault #27. Σας προτείνω να ακούσετε όλη την δισκογραφία τους, η οποία μπορεί να μην είναι μεγάλη αλλά έχει προκαλέσει σημαντική αίσθηση στο χώρο. Μακάρι να μας παρουσιάσουν υλικό από όλη την δισκογραφία τους και κυρίως από το τελευταίο το οποίο πραγματικά “σπέρνει”, όπως και από τα προηγούμενα. Βασικά, λέω να παίξουν και τα τρία άλμπουμ να ξεμπερδεύουμε.
Cloak
Cloak
Όσοι γουστάρουν black metal με heavy metal υφή, με τους Αμερικάνους Cloak θα χαρούν πολύ. Η μπάντα από την Ατλάντα των ΗΠΑ πέρσι κυκλοφόρησε ένα αξιοπρεπέστατο άλμπουμ που αξίζει να το ψάξετε, το “Black flame eternal”. Εξαιρετικό μείγμα Black Metal με παραδοσιακό Heavy Metal. Όπως και να ακούσετε και τα προηγούμενα τους άλμπουμ, “To venomous depths” και “The burning dawn”. Πολύ καλή επιλογή.
Ο James McBain των Hellripper
Hellripper
Στο Brutal Assault #27 θα υποδεχθούμε από το Aberdeen της Σκωτίας, τους Hellripper. Ουσιαστικά η μπάντα αποτελείται από έναν μουσικό, τον James McBain. Το κολασμένο Black ‘n’ Roll τους αναμένεται να παρασύρει πολύ κόσμο προς την σκηνή. Το τελευταίο τους άλμπουμ “Warlocks grim and withered hags” που κυκλοφόρησε πέρσι άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις στην πλειονότητα των οπαδών του είδους. Πιστεύω ότι θα κάνουν μεγάλη αίσθηση που θα εμφανιστούν στο Josefov γιατί ενδείκνυται το είδος που παίζουν για τρελά mosh pit. Ειδικά κι αν παίξουν και από το “Coagulating darkness”. Χάος προβλέπεται.
Chthe’Ilist
Οι Chthe’Ilist μας έρχονται από τον Καναδά και η αλήθεια είναι ότι πρώτη φορά τους ακούω. Έχουν κυκλοφορήσει ένα άλμπουμ, το οποίο και άκουσα και μου άρεσε ιδιαίτερα. Το “Le dernier crépuscule” είναι μια πολύ καλή Death Metal δουλειά με πολλά στοιχεία από Morbid Angel κυρίως. Τα παιδιά από το Quebec σίγουρα αποτελούν μια πολύ καλή πρόταση για τους φίλους του είδους. Εγώ τους έχω βάλει ήδη στη λίστα αν κυκλοφορήσουν νέα δουλειά να ασχοληθώ μαζί τους. Πάντως ακούστε το ντεμπούτο γιατί είναι πολύ αξιόλογο.
Worm
Οι Worm από την Βόρεια Αμερική παίζουν ένα μείγμα Black/Death με έντονες επιρροές από Doom Metal. Έχουν κυκλοφορήσει τρεις δίσκους οι οποίοι είναι αξιοπρεπέστατοι. Η ατμόσφαιρα τους πραγματικά και στις τρεις δουλειές του είναι φοβερή και γενικά ως σύνολο είναι τρομεροί. Πρόσφατα κυκλοφόρησαν μια split δουλειά με τους Dream Unending, μια μπάντα που με απασχόλησε πολύ με την δισκάρα “Song of salvation”. Πραγματικά αξίζει να πάτε να τους παρακολουθήσετε και δεν θα χάσετε.
Srefa
Srefa
Οι Srefa από το Ισραήλ θα επισκεφθούν το Josefov για μια εμφάνιση. Το ντεμπούτο τους “Solstice” που το άκουσα πρόσφατα, μου άφησε πολύ καλές εντυπώσεις. Καλοπαιγμένο Black Metal που έχει πολλές προοπτικές για το μέλλον. Σίγουρα θα τους έχω στο “ραντάρ” μου για επερχόμενες κυκλοφορίες τους.
Έτσι λοιπόν, έχουμε πάλι ποικιλία από ακραίο metal και σε αυτή την ενημέρωση μας από το “πεδίο της μάχης” του Brutal Assault #27. Σύντομα περισσότερα νέα.
Εδώ είμαστε λοιπόν, η μπαντάρα από το Bergen κυκλοφόρησε τον διάδοχο του εξαίσιου “True north”. Η αλήθεια είναι ότι οι Borknagar με όλους τους δίσκους τους έχουν φτάσει την μουσική τους σε απαράμιλλα ύψη σχετικά με την ποιότητα. Κάθε άλμπουμ σου δίνει κάτι διαφορετικό, δεν εγκλωβίζεται σε μια “πατέντα”, δεν πέφτουν σε “λούπες”. Στο Viking Black Metal αυτό είναι πολύ εύκολο να γίνει, βάζεις δυο παραδοσιακά στοιχεία, λίγο παραδοσιακό black metal και τέλος. Οι Borknagar όμως δεν μπήκαν ποτέ σε αυτή την διαδικασία. Από το πρώτο τους ομώνυμο άλμπουμ ο Øystein G. Brun ήθελε να κάνει κάτι τελείως διαφορετικό από τους Molested. Δεν το πέτυχε απλά, προχώρησε ακόμα περισσότερο, δημιουργώντας κάθε φορά κάτι πιο ποικιλόμορφο από τον κάθε προκάτοχο του.
Για παράδειγμα, το αριστουργηματικό “The olden domain” είναι αρκετά διαφορετικό από το πιο παραδοσιακό ομώνυμο άλμπουμ. Το “Quintessense” ήταν πολύ πιο progressive από το “The archaic course” και πάει λέγοντας.
Borknagar-“Fall”
Ας πάμε στο “Fall”, εδώ μέσα μπορούμε να ακούσουμε τα πάντα σχετικά με το τι εκπροσωπούν οι Borknagar με τα τελευταία τους άλμπουμ. Σε αυτή την αριστοτεχνική δουλειά, το Viking Metal είναι κυρίαρχο μαζί με τα folk στοιχεία και τις progressive rock αναφορές. Αν εξαιρέσουμε τα brutal φωνητικά του ICS Vortex και αρκετά speedy σημεία, το “Fall” κυμαίνεται σε χαμηλές ταχύτητες και πάρα πολλά λυρικά περάσματα με “καθαρά” φωνητικά. Ένα παράδειγμα που θα μπορούσαμε να φέρουμε, είναι το επιβλητικά επικό “Nordic anthem”. Το Metal στοιχείο είναι κυρίαρχο όμως, με πολύ έντονες heavy metal φόρμες ειδικά στις επικές στιγμές, στις βασικές μελωδίες κάθε κομματιού και στα solos όπου υπάρχουν.
Οι Borknagar αυτή την φορά έχουν φέρει μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα στη δουλειά τους.
Μελωδικό progressive Viking Metal με πολλά στοιχεία από black metal θα το χαρακτήριζα το “Fall”. Το άλμπουμ κυλάει “νεράκι” που λέμε και στο χωριό μου. Έχει πολλές αλλαγές και είναι ποικιλόμορφο γενικά. Αγαπημένο μου κομμάτι που το έβαλα στο repeat, το “Northward”. Ήταν το ιδανικό τέλος για τον δίσκο αυτό το δεκάλεπτο έπος.Οι Borknagar αυτή την φορά έχουν φέρει μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα στη δουλειά τους. Πραγματικά κάθε κομμάτι σε μεταφέρει στην πανέμορφη και εκθαμβωτική φύση της πατρίδας τους. Όλο το άλμπουμ ακούγεται πολύ ευχάριστα, Όμως εγώ ξεχώρισα το εναρκτήριο “Summit” το οποίο σε βάζει στον κόσμο του “Fall” πολύ γρήγορα. Όλα τα στοιχεία του άλμπουμ, μέσα σε ένα κομμάτι κυριολεκτικά. Το “Moon” σε μαγεύει απλά και μπορώ να ισχυριστώ ότι είναι ένα από τα καλύτερα κομμάτια που έχουν συνθέσει στην καριέρα τους.
Κατά την διάρκεια του “Fall” μου έρχονταν όλο και περισσότερες επιρροές από τον χώρο του progressive rock.
Στη συνέχεια και πριν το έπος “Northward”, έχουμε το ασύλληπτο “The wild lingers” το οποίο σιγά σίγα χτίζει ως ρόλο προοιμίου την ατμόσφαιρα για το επόμενο κομμάτι. Κατά την διάρκεια του “Fall” μου έρχονταν όλο και περισσότερες επιρροές από τον χώρο του progressive rock. Θα σας έρθουν στο νου σε πολλά σημεία οι King Crimson, Rush, Pink Floyd, Emerson Lake and Palmer, όπως επίσης σε πολλά σημεία διαπίστωσα “ίχνη” από Queen. Όλα αυτά τα στοιχεία μέσα σε ένα Viking Metal κόσμο με σχετικά έντονες Black Metal “ενέσεις”. Η παραγωγή του Jens Bogren είναι “κρυστάλλινη” και αναδεικνύει ένα πραγματικά πολυεπίπεδο άλμπουμ χωρίς να κουράζει.
Το “Fall” είναι ένας πανάξιος διάδοχος του “True north”.
Η κιθαριστική δουλειά είναι για σεμινάριο, το rhythm section άριστο και φανταστικός συνοδηγός των κιθάρων. Τα φωνητικά για μια ακόμη φορά σε παρασύρουν μέσα στον viking κόσμο των Borknagar. Από την άλλη τα πλήκτρα σε καθηλώνουν κάθε φορά φέρνοντας αυτό τον μοναδικό επικό τόνο των Νορβηγών. Το “Fall” είναι ένας πανάξιος διάδοχος του “True north”. Αποδεικνύει για μια ακόμη φορά ότι ο δωδέκατος δίσκος των Borknagar δεν θα ξεχαστεί εύκολα.
Οι Vanden Plas είναι ένα φαινόμενο στη μουσική μας. Έχουν κυκλοφορήσει μέχρι τώρα δέκα δίσκους και δεν έχουν απογοητεύσει με κανέναν. Είναι μια σπουδαία μπάντα με εξαιρετικούς μουσικούς και έχει πιστούς οπαδούς σε όλο τον κόσμο.Andreas και Stephan Lill, όπως και ο Alex Kuntz βρίσκονται στη μπάντα από την ίδρυση της, το 1986. Το 1990 εισχώρησε στη μπάντα ο Torsten Reichert και ο νέος της παρέας ήρθε το 2023, ο Alessandro Del Vecchio. Σταθερό line up και σε όλο τον δισκογραφικό βίο τους από αξιόλογους δίσκους μέχρι αριστουργήματα.
2024 λοιπόν και οι Vanden Plas μας έρχονται με ένα ακόμα άλμπουμ, το “The empyrean equation of the long lost things“. Τι μπορούμε να περιμένουμε από μια μπάντα που έχει συνθέσει τέσσερις Rock Operas?
Vanden Plas-“The empyrean equation of the long lost things”
Μεγαλείο απλά. Το “κλειδί” στη μουσική τους είναι ο απίστευτος λυρισμός που διαθέτουν και συνδυάζεται υπέροχα με τα συμφωνικά μέρη και την progressive κουλτούρα τους. Εδώ θα ακούσουμε τον Stephan Lill για άλλη μια φορά να παραδίδει μαθήματα βιρτουόζικης κιθαριστικής δουλειάς. Ο Andy Kuntz συνεχίζει να μας προσφέρει παθιασμένες ερμηνείες καθ’ όλη την διάρκεια του άλμπουμ και να μην “χάνει” πουθενά. Το rhythm section συντροφεύει με απόλυτα ταιριαστό τρόπο τους υπόλοιπους. Τα πλήκτρα του Del Vecchio δίνουν τον αναγκαίο νεοκλασσικό τόνο στη μουσική τους.
Ας πάμε στις τέσσερις πρώτες συνθέσεις. Το ομώνυμο δηλαδή και τα “My icarian flight” και “Sanctimonarium“. Είναι κλασσικές progressive metal συνθέσεις με κινηματογραφική αισθητική που κάθε κομμάτι σε αγκαλιάζει με θέρμη. Το πιάνο που ξεκινάει σε κάποια κομμάτια όπως στα δυο πρώτα, προσφέρει έναν πανέμορφο συναισθηματικό τόνο που σε ταξιδεύει. Εντάξει δεν είχαμε καμιά αμφιβολία, ειδικά για τα solos στο “My Icarian flight”.
Στο “Sanctimonarium”,
οι εναλλαγές στα solos μεταξύ κιθάρας και keyboards θα σας φέρουν στο νου Dream Theater σε πιο απλοϊκό στυλ.
Το δεύτερο μέρος του άλμπουμ τώρα. Κόλλημα μεγάλο η εισαγωγή με την μελωδία της κιθάρας στο “The sacrilegious mind machine“. Η ερμηνεία του Kuntz σε όλο το κομμάτι, αποδεικνύει γιατί είναι ένας από τους καλύτερους frontman στον χώρο.
“They call me god“
είναι μια πολύ όμορφη μπαλάντα που στο τέλος έχει μια soundtrack αισθητική που σε κατακλύζει. Πολύ όμορφο πιάνο και πλήκτρα γενικά σε όλο το κομμάτι, πραγματικά κλέβουν την παράσταση μαζί με την ερμηνεία του Kuntz.
Το 15λεπτό “March of the saints” είναι μια πληθωρική σύνθεση που δεν νομίζω ότι θα βρισκόταν καταλληλότερη για το κλείσιμο του άλμπουμ. Ξεκινάει δυναμικά με όμορφες μελωδίες από την κιθάρα και μετά ηρεμεί η φάση με το πιάνο να παίρνει σειρά. Η ατμόσφαιρα είναι επική και επιβλητική. Πληθώρα συναισθημάτων σε όλο το κομμάτι που οι μελωδίες πλήκτρων και κιθάρων είναι στις θέσεις οδηγού και συνοδηγού. Μια σύνθεση που δεν σε κάνει να βαριέσαι με τις συνεχείς αλλαγές που διαθέτει.
Το “The empyrean equation of the long lost things” είναι ακόμα “διαμάντι” για την δισκογραφία των Vanden Plas. Δεν θα μπούμε στη διαδικασία να συγκρίνουμε με παλαιότερες δουλειές, η καθεμιά είχε τον σκοπό της όταν κυκλοφόρησε. Το νέο άλμπουμ των Vanden Plas δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τις σημερινές κυκλοφορίες στο είδος. Είναι ένα πραγματικά θαυμάσιο άλμπουμ με πολλή δουλειά μέσα που ακούγεται πολύ ευχάριστα. Δεν περιμέναμε κάτι λιγότερο από μια μπάντα που θεωρείται από τις καλύτερες στο χώρο. Το “The empyrean equation of the long lost things” είναι ένα μαγευτικό ταξιδιάρικο άλμπουμ.
Τους Gaerea τους γνωρίζω από την εποχή του “Unsettling whispers”, ενός άλμπουμ που σηματοδότησε με επιτυχία ένα υπέροχο ταξίδι για τους Πορτογάλους. Ο πήχης ανέβηκε με ντεμπούτο κιόλας, δυσθεώρητα ψηλά. Αυτός ο συνδυασμός παρανοϊκής μελωδίας και ακατάπαυστου blast beat με χαρισματικά φωνητικά, τους έδωσαν “πάτημα” που λέμε. Και για να μην λέμε πολλά μιας και βρισκόμαστε στη στήλη των νέων, μετά ήρθαν τα αριστουργήματα “Limbo” και “Mirage”. Έτσι εδραιώθηκαν ως όνομα στον μελωδικό και όχι μόνο black metal χώρο.
Πριν κάτι μήνες σας είχαμε ενημερώσει για την κυκλοφορία ενός νέου κομματιού από τους Πορτογάλους, το “Dormant”. Ουσιαστικά ένα εξαιρετικό “απομεινάρι” από το διαολεμένα ευφυέστατο “Mirage”. Τώρα μας έρχονται οι Gaerea με ένα ολοκαίνουριο κομμάτι, το “World ablaze” το οποίο επιμελήθηκε η Grupa 13. Έχουμε μια ταχύτατη εξέλιξη στον ήχο τους με καλογυαλισμένη παραγωγή όσο χρειάζεται βέβαια. Οι Gaerea οι οποίοι έχουν τελειώσει τις ηχογραφήσεις του νέου τους άλμπουμ από τον προηγούμενο Δεκέμβριο μας προσφέρουν ένα τρομερό δείγμα από το τι αναμένεται να ακούσουμε σύντομα.
Όπως αναφέρθηκε και από τους ίδιους για το νέο κομμάτι:
“Το “World ablaze” αφηγείται την ιστορία ενός ανθρώπου που έζησε όλη του τη ζωή μέσα σε ένα κλουβί, γνωρίζοντας ότι μια μέρα θα ελευθερωθεί για να γνωρίσει τον κόσμο με τα πραγματικά του χρώματα. Δυστυχώς, γνωρίζει επίσης ότι εκείνη η μέρα θα είναι οι τελευταίες ώρες της ζωής του”.
Λοιπόν, εν αναμονή του νέου και τέταρτου τους άλμπουμ, του διάδοχου του “Mirage”.
Όπως σας είχαμε αναφέρει πριν δυο μήνες περίπου, οι Dark Tranquillity ανακοίνωσαν την κυκλοφορία στις 16 Αυγούστου 2024, “Endtime signals”. Το νέο τους άλμπουμ θα κυκλοφορήσει και αυτό από την Century Media Records.
Για να ξεκινήσουμε να μιλάμε πάλι για αυτή την μπάντα θα γίνουμε γραφικοί για μια ακόμη φορά. Όμως σύντομα θα παρουσιάσω ένα όμορφο αφιέρωμα για μια μπάντα που ακολουθώ εδώ και κοντά μια εικοσαετία. Λοιπόν, στα δικά μας τώρα και στο νέο κομμάτι που φέρει τον τίτλο “Unforgivable”.
Το δεύτερο κατά σειρά κομμάτι από τον επερχόμενο τους άλμπουμ είναι αρκετά διαφορετικό από το πρώτο που μας παρουσίασαν στις αρχές τους προηγούμενου Μάρτη. Ναι, το “The last imagination” είναι αρκετά διαφορετικό από το “Unforgevable”. Εδώ έχουμε να με ένα speedατο κομμάτι με όμορφες μελωδίες, solos και μια υπενθύμιση για το ένδοξο παρελθόν των “Fiction” και “Character”. Πραγματικά μια πολύ καλή σύνθεση της οποίας το video clip μπορείτε να παρακολουθήσετε παρακάτω.
“Ένα νέο κύμα δημιουργικότητας και ανανεωμένο σθένος πυροδότησε αυτό το τραγούδι”
Όπως θα διαπιστώσατε στο clip βλέπουμε σκηνές από τις πρόσφατες εμφανίσεις τους σε Μεξικό και Τουρκία. Ο Mikael Stanne εξηγεί παρακάτω:
“Γυρισμένο κατά τη διάρκεια των πρόσφατων περιοδειών μας στην Τουρκία και το Μεξικό. Το κλιπ του ‘Unforgivable’ παρουσιάζει το συγκρότημα στο πραγματικό του στοιχείο. Από τα έντονα τύμπανα του Joakim Strandberg Nilsson μέχρι το καταιγιστικό μπάσο του Christian Jansson, το τραγούδι προωθείται με ρυθμό που δεν έχει ακουστεί από το συγκρότημα εδώ και πολλά χρόνια. Οι αιχμηρές κιθάρες κρατούν τη δομή σταθερή, καθώς τα ηλεκτρονικά στοιχεία τονίζουν ακόμα περισσότερο την επείγουσα και απελπισμένη διάθεση του κομματιού. Ένα νέο κύμα δημιουργικότητας και ανανεωμένο σθένος πυροδότησε αυτό το τραγούδι που στιχουργικά αντλεί δύναμη από την απογοήτευση και την αδυναμία απέναντι στην καταπίεση”.
Dark Tranquillity-“Endtime signals”
Να σημειώσουμε ότι το “Atoma” “σκαρφάλωσε στη δεύτερη θέση των Σουηδικών charts και το προηγούμενο τους άλμπουμ, “Moment” κατέκτησε Grammy. Έτσι λοιπόν αναμένουμε με αγωνία το νέο τους άλμπουμ, “Entime signals”. Το οποίο θα είναι και το δέκατο τους σε συνεργασία με την Century Media Records και το δεκατοτριτο συνολικά.
Οι Dark Tranquillity σπάνια έχουν απογοητεύσει τους οπαδούς τους και ακόμα όταν πήραν τα ρίσκα τους, αυτά ήταν πετυχημένα. Όλα αυτά τα χρόνια διευρύνουν με επιτυχία των κύκλο των οπαδών τους. Έτσι λοιπόν το “Endtime signals” πιθανότατα θα συνεχίσει την παράδοση.
Οι Archive συμπληρώνουν φέτος 30 χρόνια και ετοίμασαν κάτι που σίγουρα το κοινό τους θα εκτιμήσει πολύ. Μαζί με το νέο single με τίτλο Personal Army από Craig Walker, ανακοίνωσαν και την επανεκτέλεση αλλά & ένωση των You All Look Same To Me, Noise & Controlling Crowds Part III & 4. Όλα σε ένα πακέτο που αν είσαι συλλέκτης και όχι μονο, πρέπει να έχεις.
Δεν ξέρω πως να συνεχίσω το κείμενο γιατί πραγματικά μου έρχονται τόσα στο κεφάλι και όπως φαίνεται θα καταλήξω να σου μιλώ για τις δικές μου μνήμες. Ενώ ξεκίνησα για ένα αφιέρωμα που να μιλά για αγαπημένα κομμάτια ever, ξύπνησαν ξαφνικά όλες αυτές οι αναμνήσεις.
Για αυτό φτιάξε καφέ, γιατί έχω να σου πω πολλά!
Εν αρχή οι Archive
Θα σου πω λίγα πράγματα για εκείνους, γιατί θεωρώ πως για να με διαβάζεις, τότε σίγουρα έχεις και μια ιδέα για το συγκρότημα.
Όλα ξεκίνησαν το 1994, όταν εμφανίστηκαν ως trip-hop συγκρότημα. Ο Darius Keeler και ο Danny Griffiths σχημάτισαν τότε μια ομάδα μαζί με τον Roya Arab και τον ράπερ Rosko John. Κατάφεραν να συνθέσουν και να κυκλοφορήσουν μερικά singles στην τότε δική τους εταιρεία, αλλά τα πράγματα δεν πήγαν καλά και διαλύθηκαν στις αρχές του 1996.
Δεν πέρασε καιρός και λίγους μήνες αργότερα, το συγκρότημα πήρε και πάλι τα πάνω του, αυτή τη φορά με νέο προσωπικό.
Το Londinium ήταν ο πρώτος δίσκος που κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 1996. Το άλμπουμ ήταν ένα συνονθύλευμα από σκοτεινό trip hop, electronica, ενορχηστρώσεις εγχόρδων και κλασσικά επηρεασμένη τραγουδοποιία. Αν και ήταν μια καλή αρχή, φαίνεται πως τα μέλη δεν συμφωνούσαν για την συνέχεια και το ύφος που θα είχαν.
Take My Head
Ένα χρόνο αργότερα, το 1997, οι Keeler και Griffiths ανασυντάχθηκαν και συνέχισαν το συγκρότημα με το ίδιο όνομα. Οι Archive έχουν πλέον στο πλευρό τους την Suzanne Wooder. Δύο χρόνια μετά και το 1999, κυκλοφορεί το δεύτερο στούντιο άλμπουμ με τίτλο Take My Head. Το άλμπουμ είναι πολύ πιο μελωδικό από τον προκάτοχό του. Αν και οι διαφορές ηχητικά ήταν μεγάλες, φάνηκε πως και πάλι δεν συμφώνησαν μεταξύ τους και έτσι οι ίδιοι το έχουν περιγράψει ως το λιγότερο αγαπημένο τους άλμπουμ.
Μπαίνουμε σε μια νέα εποχή και μια νέα χιλιετία. Ο Craig Walker έρχεται το 2000 για να ενωθεί μαζί τους. Το “Again” δικαιωματικά του ανήκει.
Μεταξύ του 2002 και του 2005, το συγκρότημα κυκλοφορεί τρία στούντιο άλμπουμ με τον Walker. Τα άλμπουμ “You All Look The Same To Me” (2002), “Noise” (2004) και “Michel Vaillant” είναι από τα άλμπουμ που σηματοδότησαν τον ήχο των Archive.
Μπορεί να ξεκίνησε με electronica και trip hop, post rock etc. etc. αλλά αν φτάσουμε στο σήμερα θα δούμε πως στράφηκε περισσότερο προς ένα ψυχεδελικό και προοδευτικό ύφος.
Στο βιογραφικό τους θα βρεις από ενορχηστρώσεις, albums, soundtracks, κινηματογραφικές παραγωγές, ντοκιμαντέρ, ταινίες μικρού μήκους και αυτά είναι απλά ένα δείγμα.
Φτάνουμε στον Νοέμβριο του 2004. Οι Archive ξεκινούν την ευρωπαϊκή τους περιοδεία χωρίς τον Walker. Οι προσωπικές διαφορές βγήκαν και πάλι στο προσκήνιο. Την θέση του λαμβάνει ο Dave Pen, όπου έως και σήμερα μας ταξιδεύει με την φωνή του.
Archive
2004
Είναι η χρονιά που ο δίσκος Noise κάνει την εμφάνιση του. Στα ραδιόφωνα ακούγεται πολύ έντονα το ‘Fuck U‘, ένα τραγούδι αφιερωμένο στον τότε πρόεδρο George W. Bush. Δεν παύει όμως να είναι ένα κομμάτι, που θα αφιερωθεί με ποικίλους τρόπους. Με θυμάμαι για παράδειγμα να το ακούω στη δουλειά που βρισκόμουν τότε, εκεί στα 23 μου χρόνια και να κοιτάζω έντονα την υπεύθυνη μου. Ανυπέστητα το βλέμμα μου δεν έφυγε ποτέ από πάνω της. Ήταν λίγους μήνες πριν κάνουν την εμφάνιση τους στο Θέατρο Λυκαβηττού.
Με θυμάμαι να μην έχω άδεια και εισιτήριο με αποτέλσμα να κάθομαι έξω από το θέατρο. Ούτε καν πάνω στα βραχάκια, όπως λέγαμε. Έξω, εκεί στο πεζούλι με θέα την Αθήνα. Αυτό ήταν και το πρώτο χτύπημα της μοίρας. Άλλοι ενθουσιάζονταν με την έννοια της Ολυμπιακής ιδέας στην χώρα μας και εγώ με την ανακάλυψη αυτού του συγκροτήματος!
Θέατρο Badminton
11 Σεπτεμβρίου 2009, έτσι γράφει το πρώτο μου εισιτήριο για αυτούς. Είναι η πρώτη φορά που τους είδα από κοντά. Δεν θα πω ψέματα, είναι η συναυλία που έχει χαρακθεί για πάντα στην μνήμη μου. Από αυτές που ο χρόνος πραγματικά κυλά σα νερό. σχεδόν 1 ώρα και κάτι ερμηνίας, που μας φάνηκε σαν 10′ και δεν σας κάνω πλάκα. Όσοι έχετε πάει στο Θέατρο Badminton θα ξέρετε πως είναι μόνο καθήμενοι. Και πως στο καλό να απολαύσεις μια τέτοια συναυλία; Και όμως… Είμαι σίγουρη πως όσοι βρέθηκαν εκείνη την ημέρα εκεί, σίγουρα θα θυμούνται όπως και εγώ.
Bullets
Τα κοινωνικοπολιτικά συνθήματα που υπήρχαν μέσα στου στίχους, περιλάμβανε όλα εκείνα που συνέβαιναν σε ολόκληρο τον κόσμο και ιδιαίτερα στην Ελλάδα. Τέλη του 2008 η χώρα μας λαμβάνει απανωτά χτυπήματα, εκεί έρχεται για να δέσει και το «Bullets».
Πλέον έχουμε 3 δισκογραφίες ακόμα να ακούσουμε, όπως το Lights (2006) και τα Controlling Crowds (2009) – Controlling Crowds – Part IV (2009).
16 Ιουνίου 2017 και το Release Athens, τους φέρνει στην βροχερή μεν καλοκαιρινή δε Αθήνα. Η Πλατεία Νερού γεμίζει ασφυκτικά και κυριολεκτικά δηλώνουμε “Υγροί στην τοποθεσία”…
Τον Σεπτέμβριο του 2019, βρέθηκαν στο Ηρώδειο για να γιορτάσουν τα 25 τους χρόνια στη μουσική βιομηχανία. Ήταν λίγο καιρό πριν ο covid19 μας χτυπήσει την πόρτα παγκοσμίως. Δεν θα μπορούσαμε να λείπουμε από αυτό, όχι πως γνωρίζαμε, αλλά ήταν μια βραδιά που έπρεπε να ήμαστε εκεί. Αν έμοιαζε με τις άλλες συναυλίες; Όχι, κάτι που με στεναχώρησε, καθώς ενώ γνωρίζουμε πως έχουν κοινό στην Ελλάδα, εκείνη η βραδιά ήταν λίγο φτωχή για εκείνους. Δεν ξέρω αν έφταιγε ο χώρος ή ο μήνας που είχε προγραμματιστεί. Δεν ξέρω αν έφταιγε και το ίδιο το κοινό.
Κάπου εκεί ανάμεσα, έχουμε και τα:
With Us Until You’re Dead (2012) Axiom (2014)
Restriction (2015)
The False Foundation (2016) Call to Arms and Angels (2022)
You All Look the Same to Me
Ένα χρόνο μετά, κυκλοφόρησαν μια διασκευή από το αγαπημένο Again. Ένα κομμάτι που προέρχεται μέσα από τον δίσκο “You All Look the Same to Me”, όπου προστέθηκε στην τότε νέα τους δουλειά με τίτλο ‘Versions‘.
Είναι εκείνο το single που τσακίζει κόκκαλα στην όποια εκδοχή του, για ακόμα μια φορά.
Πριν 2 χρόνια, το 2022, ακυρώνονται τα live της περιοδείας των Archive, για Οκτώβριο και Νοέμβριο, μιας και ο τραγουδιστής Darius Keller νοσούσε με καρκίνο του εντέρου και υποβλήθηκε σε χειρουργείο. (Σχετικά εδώ)
Σήμερα και λίγο καιρό πριν, ανακοίνωσαν την επιστροφή τους στην Ελλάδα. Νέα singles όπως το Personal Army, έρχεται για να φέρει όλα αυτά τα ευχάριστα.
Τα χρόνια πέρασαν. Και με απλά μαθηματικά τα είκοσι (20) έτη από τότε που τους είδα στον Λυκαβηττό πέρασαν και έρχονται να προστεθούν στο κεφάλι μας.
20 χρόνια, για να τους δούμε και πάλι στο Θέατρο εκείνο που έχει θέα την ΑΘήνα! Μάθε περισσότερα για Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
Universe 217 - photo from Acherontic Arts Festival 2015
Ο Νίκος και η Τάνια έρχονται από το Universe 217 και τα λένε με τον Κυριάκο Αθανασιάδη, λίγες πριν την μεγάλη συναυλία στο Fuzz Club και την επέτειο των 11 χρόνων από την κυκλοφορία του “Never”!
Δεν πιστεύω να μην το αποθηκεύσατε στην ατζέντα σας!
Ας διαβάσουμε τι είπαν:
Καλησπέρα παιδιά! Για αρχή να πω ότι είσαστε μια μπάντα με πολύ ανοδική πορεία κατά την γνώμη μου, που πραγματικά χαίρομαι να ακούω νέα σας δουλειά κάθε φορά. Η Τάνια με την φωνάρα της «αβύσσου», οι κιθάρες που ανακατεύονται τόσο όμορφα με τις post και sludge «πινελιές» και ένα rhythm section αργό και βασανιστικό όπως αρμόζει σε ένα σχήμα σαν τους Universe 217. Πως αισθάνεστε που έχετε πετύχει τόσα πολλά με τέσσερις δίσκους μόνο?
Universe217 Φωτογραφία Γιάννης Νέγρης
N: Σε ευχαριστούμε για τα τόσο καλά σου λογία, και το πραγματικό σου ενδιαφέρον για την μουσική μας. Κυκλοφορούμε μουσική όταν αισθανόμαστε το έχουμε κάτι να πούμε, ούτε γιατί το είπε κάποια δισκογραφική, ούτε γιατί «πρέπει». Πλησιάζει η στιγμή του διάδοχου. Μακάρι αυτά που έχουμε κάνει να είναι «τόσο πολλά», σίγουρα σε όλη αυτήν την περιπέτεια έχουμε επενδύσει πολλές πολλές ώρες και την καλύτερη μας διάθεση.
Doom Metal?
Τόσα χρόνια που ακούω κάθε άλμπουμ σας θα μπορούσα να σας χαρακτηρίσω σύγχρονο επικό με την ευρύτερη έννοια Doom Metal με post «ηχοχρώματα». Συμφωνείς?
Ν:Η περιγραφή σου είναι ιδιαιτέρως εύστοχη αν και δεν είχαμε ούτε έχουμε κάποια ιδιαίτερη ανησυχία ή ανάγκη ως προς την κατηγορία που ανήκουμε αλλά περισσότερο για την διάθεση που θέλουμε να δημιουργούμε μουσικά για εμάς αρχικά και μετά για οποίον αποζητά αντίστοιχη διάθεση από την μουσική που του αρέσει να ακούει.
Ένα από τα πιο δυναμικά χαρακτηριστικά της μουσικής σας είναι η θηριώδεις αποπνικτικές ερμηνείες της Τάνιας. Προσωπικά διακρίνω μια άμεση επιρροή από Diamanda Galas που ταιριάζει υπέροχα στο σύνολο σας. Συμφωνείτε?
Ν: Μας το έχουν πει στο παρελθόν ότι μοιάζει με την εν λόγω κυρία φωνητικά λόγω του ‘’ σπαραχτικού ‘’ της ερμηνείας της όποτε ναι βλέπουμε κάποια κοινά στοιχεία χωρίς να έχουμε παρακολουθήσει ιδιαίτερα την πορεία της σαν μουσικό παρ όλα αυτά είναι ευχάριστο για την ίδια να την παρομοιάζουν με μια τόσο διακεκριμένη και ιδιαίτερη καλλιτέχνη.
Πόσο έχουν αλλάξει οι Universe 217
Πόσο έχουν αλλάξει οι Universe 217 από το εκπληκτικό ομώνυμο ντεμπούτο μέχρι και τον τελευταίο σας δίσκο, “Change”?
Ν: Οι Universe217 σαν άνθρωποι έχουμε παραμείνει ίδιοι απλά με την πάροδο του χρόνου σε μια μπάντα οπού τα μελή λειτουργούν συνεργατικά και κανείς δεν εμπλέκεται στο ρόλο του άλλου παρά μόνο συμβουλευτικά και με κοινό γνώμονα να γράψουμε μουσική που να μας αρέσει θα έλεγα πως έχουμε καταφέρει να γράφουμε μουσική που την περίοδο που την γράφουμε να νιώθουμε περήφανη για αυτή. Όποτε ο κάθε δίσκος όταν είχε γραφτεί ήταν το καλύτερο που μπορούσαμε να κανουμε χαχα
Το πως ακούγομαι έχει να κάνει καθαρά με το πως αισθάνομαι. Εάν είμαι πιο σκοτεινή ή πιο ψυχεδελική αυτή πηγάζει μέσα από τη “μουσική” των Universe217.
Πιστεύετε ότι όσο αλλάζουν οι καιροί όσον αφορά την κρίση της πανδημίας, την οικονομική και κοινωνική κρίση, η τέχνη των Universe 217 θα γίνεται τόσο πιο ακραία τόσο σε μουσικό όσο και στιχουργικό επίπεδο?
Ν: Όσο ο κόσμος μας γύρω αλλάζει προς το χειρότερο απ όσο φαίνεται κοινωνικοπολιτικά επηρεασμένοι και εμείς άμεσα από αυτές τις αλλαγές και οντάς μέσα στο ευρύτερο φάσμα του ακραίου ήχου νιώθω ότι και εμείς θα γινόμαστε όλο και πιο ακραίοι αυτεπάγγελτα χάχα
Ποια πιστεύεις είναι η εξέλιξη σου ως φωνή όλα αυτά τα χρόνια που είσαι στους Universe 217? Προσωπικά, διαπιστώνω ότι σε κάθε άλμπουμ ακούγεσαι όλο και πιο σκοτεινή, όπως και πιο ψυχεδελική. Συμφωνείς?
Τ: Πιστεύω,πως μετά από τόσα χρόνια,όλοι στη μπάντα έχουμε εξελιχθεί!(νομίζω προς το καλύτερο!).Το πως ακούγομαι έχει να κάνει καθαρά με το πως αισθάνομαι. Εάν είμαι πιο σκοτεινή ή πιο ψυχεδελική αυτή πηγάζει μέσα από τη “μουσική” των Universe217.
Αν σας γινόταν μια πρόταση για κάθε άλμπουμ που έχετε κυκλοφορήσει να πλαισίωνε μια ταινία, ποια θα ήταν για κάθε άλμπουμ και γιατί?
Ν: Η μουσική μας soundtrack κάποιαs ταινίαs. Πολύ πολύ ενδιαφέρον. Θα αλλάξω λίγο την απάντηση, και θα παραθέσω τι έβλεπα εκείνον τον καιρό και με επηρέαζε, ίσως μπορείς να το διακρίνεις και μέσα στην μουσική μας?
Universe217 : μόνο «blade runner»
II : “Ροζ” (αλεξανδρος βουλγαρης)
Familiar places : Baraka
Split with lucky funeral : 2046
Split with super puma : okuribito
Never : the loss of sexual innocence
Ease : Upstream color
Live DVD : –
Change : sexy beast
Never & Omonoia
Στις 11 Μαΐου γιορτάζετε τα δέκα χρόνια από την κυκλοφορία του “Never” και οι Allochiria του “Omonoia”. Τι να περιμένει ο κόσμος που θα έρθει να σας παρακολουθήσει?
N: Θα παίξουμε φυσικά το never στην ολότητα του, επιλογές από την υπόλοιπη δισκογραφία μας, και φυσικά κάποια καινούργια κομμάτια. Ανυπομονώ να δω και το σετ των allochiria, που είναι συνοδοιπόροι τόσο χρονιά, και έχουν ετοιμάσει και αυτοί κάτι πολύ σπέσιαλ.
Αυτά από μένα παιδιά, εύχομαι ότι καλύτερο στο live της 11ης Μαΐου στο Fuzz μαζί με τους Allochiria. Θα ήθελα να κλείσετε την συνέντευξη με ένα μήνυμα προς τους αναγνώστες του afternoiz.gr…
N: Τα λέμε στις 11 Μαΐου λοιπόν!
info
Universe217 & Allochiria 10yrs Album Anniversary @ Fuzz Club
Oι Universe217 και οι Allochiria γιορτάζουν την 10η επέτειο των “Never” και “Omonoia” αντίστοιχα, σε ένα υπερβατικό double-bill show στο Fuzz Club, όπου τα δύο άλμπουμ θα παρουσιαστούν στην ολότητά τους.
Ημερομηνία: Σάββατο 11 Μαΐου
Οι πόρτες ανοίγουν: 20:30
Ώρα έναρξης: 21:00
Χώρος: Fuzz Live Music Club, Πατριάρχου Ιωακείμ 1, Ταύρος Αττικής 177 78
Τιμές εισιτηρίων: 10€ (προπώληση), 12€ (ταμείο)
Προπώληση εισιτηρίων μέσω του δικτύου More by Viva
Το “Calculating infinity” των The Dillinger Escape Plan θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς δίσκους στο χώρο του Metalcore. Η μουσική είναι μια σειρά από μαθηματικές εξισώσεις που πήγαν το είδος πολύ μπροστά για την εποχή του. Οριοθέτησαν την χρυσή γραμμή για το λεγόμενο Mathcore. Το “Calculating infinity” θεωρείται ένας από τους πρώτους Mathcore δίσκους και ένας από τους καλύτερους στο είδος.
The Dillinger Escape Plan-“Calculating infinity”
Έτσι λοιπόν, η μπάντα αποφάσισε πριν λίγους μήνες να ανακοινώσει το reunion της με τον πρώτο τραγουδιστή της ο οποίος διετέλεσε μέλος από το 1997 μέχρι και το 2001. Ο Ελληνοαμερικάνος Dimitri Minakakis θα είναι για 25 shows ο τραγουδιστής της μπάντας, σκορπίζοντας χαρά στους πιστούς οπαδούς της και όχι μόνο. Ανάμεσα σε αυτά τα shows βρίσκεται και το Brutal Assault Festival που θα πραγματοποιηθεί στο φρούριο Josefov στην Τσεχία στις 7-10 Αυγούστου 2024.
Brutal Assault Festival
Έτσι το line up των The Dillinger Escape Plan διαμορφώνεται ως εξής:
Ben Weinman – lead guitar, keyboards, piano, programming, backing vocals
Dimitri Minakakis – lead vocals
Liam Wilson – bass, backing vocals
James Love – rhythm guitar
Billy Rymer – drums, percussion
Είναι λοιπόν μια ξεχωριστή στιγμή για τους οπαδούς ενός τόσου ξεχωριστού είδους όπως το Mathcore θα συντελεσθεί για 25 εμφανίσεις. Οι The Dillinger Escape Plan, μεγάλοι πρωτεργάτες μαζί με τους Converge, Botch και Coalesce πραγματοποίησαν τότε μια μουσική επανάσταση. Η φλόγα δεν σταμάτησε ποτέ να είναι αναμμένη και έτσι εμείς θα είμαστε στην πρώτη γραμμή στο Brutal Assault στις αρχές Αυγούστου.
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies. Υπάρχει προσδιορισμός και αποθήκευση δεδομένων. Πληροφορίες σχετικά με την επεξεργασία δεδομένων και τη δυνατότητα άρνησης αυτής περιλαμβάνονται στην πολιτική απορρήτου.
