Το βρετανικό συγκρότημα των Suede φέρνει στις πλάτες του το χάρισμα εκείνο, που το britpop κατάφερε να αναδείξει.
Μετρά κοντά δέκα (10) studio άλμπουμ και πάνω τρεις (3) δεκαετίες ως συγκρότημα, αφού στις 29 Μαρτίου γιόρτασαν τα 33 τους χρόνια. Το ντεμπούτο τους με τίτλο Suede, κυκλοφόρησε το 1993 από την Nude Records όπου έως και σήμερα εξακολουθούν να διαθέτουν μια μεταδοτική και αιώνια ενέργεια που τους ξεχωρίζει.
Μπορεί τον Brett Anderson
να τον έχουμε θαυμάσει και στα solo κομμάτια του, αυτό όμως δεν σημαίνει και δεν πρέπει να ξεχνάμε, πως τον γνωρίσαμε μέσα από το συγκρότημα που κατάφερε να δέσει το industrial, gothy post-punk με το alternative pop-rock.
Το Animal Nitrate ήταν το κομμάτι εκείνο που ήχησε για πρώτη φορά στα αυτιά μου και από τότε έχει χαραχτεί στη μνήμη μου. Παιδί των 80’s που μεγάλωσε με μουσικές επιλογές βαθιά ριζωμένες και γαλουχημένες στα 90’s, που έως και σήμερα θαυμάζει και αναπολεί. Κάπως έτσι είναι και οι Βρετανοί. Μια ματιά στον χρόνο που ακόμα και σήμερα κοιτάζω με μια μικρή γλυκιά θλίψη.
Το 20ό τους άλμπουμ με τίτλο Antidepressants είναι μια ακόμα απόδειξη πως είναι ακόμα εδώ και όχι απλά το χαίρονται, αλλά μας δείχνουν με περηφάνια τι έχουν καταφέρει από την ένωσή τους, τη διάλυση και την μεγάλη επιστροφή τους.
Το «Dancing With The Europeans» είναι το τρίτο single από το άλμπουμ του 2025.
Ο frontman συχνά κάνει αναφορά στον γιο του, από τους στίχους αλλά και επί σκηνής. Αστειευόμενος πολλές φορές θα πει πως μοιάζει στην μητέρα του και αυτό για να δείξει πως εντάξει, δεν είναι και τόσο όμορφος (πλέον).
«Είναι μια πιο όμορφη εκδοχή [εμού]. Πήρε από τη μαμά του. Μην τον ντροπιάσετε».
Ο Neil Codling,
ειδικός στα πλήκτρα των Suede, είχε κάνε ένα σχόλιο σχετικά με τη «φωτογραφία στη σοφίτα» που είναι μια έξυπνη αναφορά στο έργο του Όσκαρ Ουάιλντ, Το Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι.
Στην ουσία ήταν ένα πείραγμα στο ότι παραμένει εντυπωσιακά νέος και εμφανίσιμος παρά το γεγονός ότι ήταν στα 50 του, υπονοώντας ότι κάπου κρύβει έναν πίνακα που γερνάει αντί γι’ αυτόν.
Ο Codling εντάχθηκε στο συγκρότημα την εποχή του Coming Up (1996) όπου πήρε αμέσως τον τίτλο «pop είδωλο» της μπάντας, φέρνοντας μια νέα αισθητική που ταίριαζε απόλυτα με τη glam στροφή των Suede για τότε.
“She Still Leads Me On”
Το κομμάτι έχει τη δική του ιστορία. Ένα single που έγραψε ο Brett έγραψε για τη δική του μητέρα αλλά πλέον αφιερώνει με στοργή και αγάπη στον γιο του, όπως είχε κάνει και για τη συναυλία που έδωσαν στο Albert Hall του Μάντσεστερ τον Μάρτιο του 2023.
Ήταν μια ιδιαίτερη στιγμή μεταξύ κοινού και τραγουδιστή, αφού ο Brett Anderson ανέβασε στη σκηνή τον 11χρονο γιο του, Lucian, για να τραγουδήσουν μαζί το κομμάτι “She Still Leads Me On“. Για όσους βρέθηκαν εκεί, 2000 άτομα, είδαν το μικρόφωνο που χαμήλωνε για το τελευταίο ρεφρέν με συγκίνηση και ευαισθησία.
Οι Suede
πάντα έκαναν πράγματα με τον δικό τους, αδιάλλακτο τρόπο. Όπως αναφέραμε, έδωσαν ένα τεράστιο boost στο Britpop το 1992 με τις διεστραμμένες ιστορίες τους για την ατίθαση αγγλική ζωή και εκείνο ομώνυμο πρώτο άλμπουμ, που κέρδισε το βραβείο Mercury και πούλησε 100.000 αντίτυπα σε μια εβδομάδα! Είχαν αυτόν τον ρομαντισμό, τον εκκεντρικό συναισθηματισμό που πέρασαν και μέσα στο άλμπουμ τους το 1994, Dog Man Star. Είναι η χρονιά, που στα 17 του χρόνια ο Richard Oakes παίρνει τη θέση του αρχικού κιθαρίστα, Bernard Butler.
“We want to be strong, and we want to belong / To belong to the road and the rails / To belong to the rhythm”.
“It doesn’t matter how many times they grind us down. It doesn’t matter how many times they stamp us into the ground, because we always come back.
Because we’re the lovers on the street, and we’re the litter on the breeze”
– Brett Anderson
Once upon a time
Όλα ξεκίνησαν από τον Brett. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Lindfield του West Sussex, σε μικρή απόσταση από την πόλη Haywards Heath, μεγάλωσε και αγάπησε από τα εφηβικά ακόμα χρόνια τη μουσική. Είναι από εκείνους τους μουσικούς που η εφηβεία δεν πέρασε απλά, αλλά έγινε η αρχή των όλων. Ασχολήθηκε με διάφορα συγκροτήματα, μαζί με τον καλό του φίλο και πλέον συνάδελφο, Mat Osman. Οι δύο τους ανέπτυξαν στενούς δεσμούς όπου κατέληξαν να πηγαίνουν στο πανεπιστήμιο στο Λονδίνο. Ενώ ο Brett σπούδαζε στο University College London, γνώρισε την Justine Frischmann όπου και ερωτεύτηκε.
Το ειδύλλιο όμως δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς μουσικό χαλί. Κάπως έτσι το ένα να φέρνει το άλλο. Δημιουργείται το τρίο των Brett, Mat και Justine. Που πας όμως χωρίς κιθαρίστα; Έβαλαν μια αγγελία στο NME, στην οποία απάντησε αμέσως ο ταλαντούχος Bernard Butler.
Εν αρχή οι Suede
Το συναυλιακό στοιχείο μπήκε στη ζωή τους, κάνοντας εμφανίσεις σε διάφορα μαγαζιά και χώρους, με χαμηλή προσέλευση όμως. Εκείνη την περίοδο, ήρθε και η ρήξη στη σχέση του Brett με την Justine. Αυτό σήμαινε και ένα τέλος της συμμετοχής της στους Suede. Βέβαια. ίδια δεν έχασε, γιατί αργότερα έγινε γνωστή η Frischmann ως ο ακρογωνιαίος λίθος των Elastica. Η αποχώρησή της άφησε ένα κενό στα drums, κάτι που δεν μπορούσε να μείνει έτσι. Προχώρησαν σε κάλεσμα & οντισιόν όπου προς μεγάλη έκπληξη όλων τότε, δήλωσε ενδιαφέρον ο ίδιος ο Mike Joyce των The Smiths. Αυτό όμως προβλημάτισε τα εναπομείναντα μέλη, καθώς σκεφτόντουσαν λίγο πιο μελλοντικά. Πως η παρουσία του Joyce δηλαδή πίσω από τα ντραμς θα τραβούσε αμέσως τα βλέμματα για την προβολή του.
Οπότε η οντισιόν προχώρησε και τυχερός στάθηκε ο Simon Gilbert. Τότε εργαζόταν για την φοιτητική ένωση του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, μαζί με τον τότε μάνατζερ των Suede – και μελλοντικό σούπερσταρ της κωμωδίας – Ricky Gervais. Γνωρίζοντας ο Gervais τις ικανότητές του Simon στα ντραμς, τον έβαλε να ακούσει το demo της μπάντας, το οποίο και τον κέρδισε αμέσως. Το συγκρότημα πλέον είχε σχήμα και μορφή.
Το συγκρότημα από το Λονδίνο τα έβαζε πλέον επίσημα με το αμερικάνικο rock έχοντας στα υπόψη του το βρετανικό shoegaze. Εξώφυλλα, συνεντεύξεις και ένα σούσουρο που δεν ήξερες αν όντως αξίζει. Αυτό ήταν μέχρι να βγει ο πρώτος δίσκος επίσημα και να επιβεβαιώσει τις φήμες.
Ένας δίσκος που τα είχε όλα. Την γλυκύτητα του Sleeping Pills, το psy rock του Moving, το Pantomime Horse, Animal Nitrate, So Young… Οι στίχοι παίζουν με λέξεις που αφορούν θέματα της εποχής, όπως απομόνωση, σεξουαλικότητα, ταξικοί περιορισμοί, φιλοδοξία και κάπως έτσι γέμισαν 11 τραγούδια στον δίσκο.
Με 4 “κατσίκια” επι σκηνής, που δεν άφηναν τίποτα όρθιο, το συγκρότημα πήρε τα εύσημα και για την σκηνική live παρουσία του. Η ταινία-συναυλία Love & Poison, γυρισμένη στο Brixton Academy το 1993, αναδεικνύει την δυναμικότητα και αγάπη που είχαν στα πρώτα τους βήματα επί σκηνής.
INTO THE NIGHT
Η πρώτη ρήξη δεν άργησε να έρθει. Όλα έγιναν κατά την διάρκεια των ηχογραφήσεων του επόμενου άλμπουμ του. Ο Bernard Butler αποχωρεί από το συγκρότημα αφού πρώτα έχει δώσει τελεσίγραφο που αφορούσε την πρόσληψη παραγωγού. Τα υπόλοιπα μέλη δε συμφώνησαν με αποτέλεσμα να τους αφήσει στα μισά. Βέβαια ο ίδιος μόνο χαμένος δεν βγήκε, αφού το ταλέντο του τον οδήγησε να δημιουργήσει μια επιτυχημένη συνεργασία σύνθεσης τραγουδιών με τον David McAlmont.
Ένα χρόνο μετά και ο 2ος δίσκος φέρνει άγχος καθώς δεν ξέρουν πως θα πάει και αν θα έχει την επιτυχία του πρώτου. Παραδόξως για τους ίδιους, το «Dog Man Star» ξεπέρασε κατά πολύ τις προσδοκίες όλων αφού εξακολουθεί να θεωρείται ο καλύτερος δίσκος τους έως και σήμερα.
Η αλλαγή του Bernard Butler, τα πάνω κάτω και οι εντάσεις που μπορεί να είχαν, δημιούργησαν στίχους και κομμάτια που έκαναν επιτυχία. Από το We Are The Pigs, το The Wild Ones, το The Asphalt World. Αυτό όμως έφερνε αντιφάσεις με το ύφος που είχαν πουλήσει έως τώρα.
Στο συγκρότημα μένουν τρεις και πρέπει κάπως να αναπληρώσουν το κενό. Έτσι στρέφονται στο γνωστό δρόμο που ήξεραν. Αγγελία σε μουσικά μέσα και με την ελπίδα να βρουν κάποιον να ταιριάξουν Εδώ απαντάει ο τότε 17χρονος Richard Oakes . Είναι ευέλικτος κιθαρίστας (παρά το νέο της ηλικίας του) με ξεχωριστό στυλ και δηλώνει μεγάλος θαυμαστής του πρώτου τους άλμπουμ. Από το πρώτο κι όλας άκουσμα μένουν έκπληκτοι από τις ικανότητές του και παίρνουν την μεγάλη απόφαση που τελικά αποδείχθηκε πολύ σοφή. Το κοινό ξέχασε το κενό που δημιούργησε ο Butler και αποδέχτηκε αρκετά εύκολα θα λέγαμε τον πιτσιρικά τότε Richard.
Αυτό ήταν. Το κενό καλύφθηκε και ετοιμάζονται για την ηχογράφηση του τρίτου δίσκου. Έχουν ήδη ξεκινήσει και βρίσκονται στο studio, όταν ο ξάδελφος του Simon, ο Neil Codling, κάνει μια βόλτα στα μέρη τους. Με το πρόσχημα ότι πέρασε για να δανειστεί ένα κοστούμι, αποκάλυψε εντελώς άνετα τις εξαιρετικές του ικανότητες ως πιανίστας. Αυτό ήταν! Η εμφάνιση του ήταν το δώρο που δεν περίμεναν. Ο Codling εντάχθηκε σύντομα στους Suede, ενισχύοντας τον ήχο της μπάντας με πλήκτρα, συνθεσάιζερ, δεύτερα φωνητικά και επιπλέον κιθάρα.
Το Coming Up
του 1996 ήταν μια ζωντανή ποπ απόδειξη που έφερε ακόμα μια επιτυχία. Από τα πέντε (5) singles του άλμπουμ που μπήκαν στο top ten, δύο έγιναν βασικά κομμάτια: τα Trash και Beautiful Ones, ενώ το Trash έφτασε στο νούμερο 3 του chart των singles. Το album κατέκτησε την πρώτη θέση στο Ηνωμένο Βασίλειο και ήταν μια διεθνής επιτυχία.
Δεν τους έφτανε η επιτυχία που είχαν, ήθελαν και συλλογή B-side. Το Sci-Fi Lullabies, έκρυβε διαμάντια που κανείς δεν περίμενε, με αποτέλεσμα μια ακόμα επιτυχία.
Head Music
Έπρεπε και είχαν σκοπό να δημιουργήσουν έναν δίσκο που θα ανανέωνε το πνεύμα των άλμπουμ που συνδύαζαν indie και dance στοιχεία. Εδώ τα πράγματα αλλάζουν και παραγωγός μπαίνει στην ομάδα. Το συγκρότημα προσλαμβάνει τον πρώην παραγωγό των Happy Mondays, Steve Osborne, για να αναλάβει την παραγωγή του τέταρτου LP τους, του «Head Music» γεμάτο με ηλεκτρονικές επιρροές.
Τα χρόνια περνούν, μεγαλώνουν, η δόξα είναι αρκετή και οι εθισμοί μπαίνουν στο πρόγραμμα. Ο Brett χάνει τον έλεγχο και μια εξουθενωτική ασθένεια κάνει τον Neil Codling να νιώθει χρόνια κόπωση καθώς η παραγωγή του άλμπουμ πλησίαζε στο τέλος της.
Αυτά και άλλα προβλήματα φάνηκαν σε όλο το τελικό άλμπουμ.
Από τα 90’s βρισκόμαστε πλέον στην αλλαγή του αιώνα και εκεί αλλάζουν πολλά. Ο πέμπτος δίσκος A New Morning, καθυστερεί την κυκλοφορία του, ο οποίος έφτασε το 2002 – σε ένα μουσικό τοπίο που είχε αλλάξει σε μεγάλο βαθμό. Ο Neil είχε αποχωρήσει από το συγκρότημα λόγω των αυξανόμενων προβλημάτων υγείας του και την θέση του πήρε ο Alex Lee των Strangelove. Το συγκρότημα δεν κατάφερε να καταλήξει σε παραγωγό, ενώ το ενδιαφέρον του κοινού για τους Suede είχε πλέον αλλάξει. Άργησαν και ο ήχος τους δεν πρόλαβε να ενωθεί με τα τότε δεδομένα.
The Tears
Το συγκρότημα διασπάται και ο Brett ξεκινά solo καριέρα. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Brett εξέπληξε τους πάντες επανασυνδέοντας τις δυνάμεις του με τον Bernard Butler υπό τη νέα ονομασία The Tears. Ένα ενδιαφέρον εγχείρημα που κατέληξε σε ένα άλμπουμ που έτυχε θερμής υποδοχής και σε ένα single που μπήκε στο top ten, το «Refugees».
Η επιστροφή
Τα χρόνια περνούν και το 2010 φέρνει αλλαγές και εκπλήξεις. Οι Suede δηλώνουν επίσημα και δημόσια την επανασύνδεσή τους, κάτι που χαροποιεί το κοινό που είχαν αφήσει. Από το άκουσμα και μόνο, τους ζητήθηκε να συγκεντρωθούν για να παίξουν σε μια μοναδική συναυλία για τον Teenage Cancer Trust στο Royal Albert Hall. Από το μηδέν και πάλι στα μουσικά δρώμενα και με τις δισκογραφικές τους επιτυχίες να υποδέχονται η μία την άλλη.
Το «Autofiction» κυκλοφόρησε και πολλοί το ανακήρυξαν ως ένα από τα καλύτερα άλμπουμ των Suede μέχρι σήμερα.
“Your love makes me burn”, φώναξε ο Anderson κατά τη διάρκεια του δέκατου κομματιού «What Am I Without You?», που απευθύνεται στους θαυμαστές, εδραιώνοντας τη σημαντικότατη σύνδεση μεταξύ της μπάντας και του κοινού ως τη ζωτική δύναμη που εξακολουθεί να κρατά τη φλόγα των Suede αναμμένη.
Το μέλλον των Suede, παραμένει τόσο απρόβλεπτο και συναρπαστικό, κάτι που συμβαίνει σχεδόν από την δημιουργία τους.
Blast from the past
το 2016 είχαν επισκεφθεί το ΤerraVibe στο Rockwave Festival, με το τότε album “Night Thoughts”. O Bret Anderson και η παρέα του ιδρύθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1980, κυκλοφορώντας το 1993 τον πρώτο επίσημο δίσκο τους, που είχε το όνομα τους.
On this days
Το συγκρότημα ταξιδεύει Ευρώπη, Βαλκάνια και έρχεται να ανοίξει τη συναυλία των Florence & the machine στις 14.07.2026 στο EJEKT FESTIVAL 2026!
Όπως ανακοινώθηκε από το Ejekt festival, οι αγαπημένοι Suede θα κάνουν μια στάση στην Ελλάδα και μετά θα ανέβουν προς Βουλγαρία μεριά στο Phillgood festival. Διαβάστε περισσότερα.
