Το γνωρίζετε πως τρέφουμε μεγάλη αγάπη εδώ στη “φάρμα” του Afternoiz για τους Darkways. Σας είχαμε ξεναγήσει στον κόσμο τους με το άρθρο που μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Ε λοιπόν, έχουμε στήσει μεγάλη γιορτή εδώ στα “κεντρικά” μας για το νέο τους άλμπουμ που κυκλοφόρησε πριν λίγες ημέρες, το “Rust”.
Οι Darkways είναι από τις καλύτερες μπάντες του χώρου!
Δεν χωράει αμφιβολία περί τούτου, ξεκάθαρα και όμορφα το λέμε. Έχουν όλα τα στοιχεία για να μεγαλουργήσουν στο χώρο και να μείνουν στην ιστορία όπως οι παλαιότερες μπάντες. Τους ακολουθούμε στενά από το “Resonance” και σας μιλήσαμε εδώ για το “Hollow” όταν κυκλοφόρησε. Σας τα είπαμε όταν βγήκε στο φως το “Requiem”. Σας εκφράσαμε τον ενθουσιασμό μας όταν μας έστειλε αδιάβαστους το “Eternidad”. Οι Darkways μας έχουν πάει σε τόσο όμορφες και νοσταλγικές εποχές αλλά με έναν τόσο νεοτερίστικο και προσωπικό αέρα που μας έχει πάρει και μας έχει σηκώσει.
Βροχή και “Fading time”, ατμόσφαιρα και σκοτάδι μέχρι να ξεκινήσει ένας up tempo ρυθμός που δεν σε αφήνει να πάρεις ανάσα. Τα eighties χτυπάνε την πόρτα του 2026 με έναν ύμνο.
Προχωράμε στο “Ash maker” το οποίο είναι πιο αργό με ένα refrain που σου παίρνει τα μυαλά. Κολλητικό κομμάτι που θα μπορούσε άνετα να κυκλοφορήσει ως single μαζί με το “Fading time”. Οι Darkways εντυπωσιάζουν για μια ακόμη φορά και εμείς από την άλλη αισθανόμαστε δικαιωμένοι που τους ακολουθούμε όλο αυτό τον καιρό με κλειστά τα μάτια. Στο “My penitence” πάμε και καταλήγουμε ότι εδώ δεν μιλάμε πια για επιρροές, από εδώ και πέρα οι Ισπανοί θα αποτελούν επιρροή για τους υπόλοιπους.
Πάμε στο τελευταίο single της μπάντας και το “Eternidad” όπου σας είχαμε μιλήσει και στο News section της ιστοσελίδας μας. Ενθουσιασμός είναι το λιγότερο που μπορούμε να εκφράσουμε για αυτή την σύνθεση η οποιά κατατάσει τους Darkways στις μεγαλύτερες μπάντες του είδους τους την τελευταία δεκαετία. Οι κιθάρες δίνουν μια μελωδία κατευθυνόμενη προς το φως και το μπάσο σε “καταπίνει” με τον ρυθμό του. “Διαστημικό” κομμάτι, ωδή προς την αγαπημένη δεκαετία του ’80. Όσο για τους στίχους, απλά ποιήση.
Πάμε και στο “Requiem” αλλό ένα κομμάτι που κυκλοφόρησαν ως προπομπό του “Rust” για να πάρουμε μια γεύση για το τι θα ακούγαμε στις 16 Ιανουαρίου 2026. Σας είχαμε πει τότε ότι αναμένουμε αριστούργημα ωως διάδοχο του θριαμβευτικού “Resonance”. Αναρωτηθήκαμε τότε, είναι οι Darkways οι Clan of Xymox του 2025;
Το τρίλεπτο και όμωνυμο άσμα είναι όλα τα λεφτά, ένα γρήγορα κομμάτι που ουσιαστικά ξεκινάει με ένα punk riff και τα φωνητικά δίνουν την ένταση που χρειάζεται το κομμάτι. Εδώ το Gothic συναντάει το post punk με μια δόση σκοτεινής αλητείας. Ένα κομμάτι “σφηνάκι” που βοηθάει στην ομαλή ροή του “Rust”. Πάμε στην ηρεμία του “Sino” με τους ηλεκτρονικούς ήχους να σε “ταξιδεύουν” και οι μελωδίες του πιάνου να σε “αγκαλιάζουν”, ένα πανέμορφο διάλειμμα πραγματικά.
Το “Legado” που ακολουθεί είναι μια σύνθεση στα ισπανικά (ή Καταλανικά) που σε κάνει να σηκωθείς από την καρέκλα που γράφεις και να χορέψεις στους ρυθμούς του. Ένα κομμάτι που ξεχωρίζει για την ορμή του από το πρώτο κιόλας λεπτό. Ένα χορευτικό άσμα με ένταση και μελωδία που σου μένουν.
Σας είχαμε μιλήσει για το “Hollow” με τον ίδιο ενθουσιασμό που σας είχαμε μιλήσει και για το υπέροχο “Shadowdancer”. Δυο συνθέσεις που είναι οι ορισμοί για την “ταυτότητα” των Darkways. Τα πλήκτρα είναι μαγευτικά, οι μελωδίες έρχονται από τα μέσα της δεκαετίας του ’80 και σε κάνουν να αναρωτιέσαι… είναι οι Darkways οι The Sisters of Mercy του 2026;
Το “Leaves no trace behind” και εδώ δεν υπάρχει τίποτα το μεμπτό, δεν υπάρχει η λέξη επανάληψη στο λεξιλόγιο των Καταλανών. Δεν υπάρχεί ούτε η λέξη εφησυχασμός. Υπάρχουν λέξεις όπως αγάπη για αυτό που κάνουν αλλά και εξερεύνηση για το άγνωστο στο μουσικό σύμπαν της αγαπημένης μουσικής. Το τελευταίο κομμάτι λοιπόν είναι μια σύνθεση που βλέπει στο μέλλον για την μπάντα και μια υπόσχεση ότι το επόμενο τους άλμπουμ θα μας ενθουσίασει στο μέγιστο βαθμό. Πραγματικά καλύτερο κομμάτι για να κλείσει αυτό η δουλειά δεν υπήρχε.
Το “Rust” είναι ένα αριστούργημα!
Υπερβολικός; Όχι, θα έλεγα μάλιστα και μπορώ να σκεφτώ ακόμα πιο διθυραμβικούς χαρακτηρισμούς. Οι Darkways απλά ανέβηκαν και άλλο επίπεδο και ίσως έχουν φτάσει στο ψηλότερο “σκαλί” για το είδος. Ίσως και όχι, μπορεί το επόμενο να τους φτάσει στην κορυφή του ιδιώματος. Με δύο άλμπουμ που σφύζουν από μουσικό πλούτο και ατόφιο συναίσθημα μέσα από το σκοτάδι και το φως, έχουν αποκτήσει έναν πολύ ισχυρό “πυρήνα” οπαδών που τους ακολουθεί σε κάθε κίνηση τους. Ένας από αυτούς είναι και ο υπογραφών της εν λόγω κριτικής.
Αναμένουμε λοιπόν το επόμενο άλμπουμ μιας από τις πιο μεγάλες και ελπιδοφόρες μπάντες του χώρου την τελευταία δεκαετία, ίσως και παραπάνω θα έλεγα. Όπως επίσης και μια επίσκεψη στη χώρα μας με το καλό, μιας και ξεκινάνε εμφανίσεις στην Ευρώπη. Αν και τώρα που το σκέφτομαι, μπορεί και να πεταχτούμε να τους παρακολουθήσουμε. Το αξίζουν, πως τα να το κάνουμε. Αγοράστε το “Rust”… ΧΘΕΣ.
