Οι Sanctuary επισκέπτονται την Αθήνα στις 22 Απριλίου, μια ιστορική μπάντα που θα την φιλοξενήσει το Piraeus Club Academy και είναι μια διοργάνωση της Xlalala. Οι οπαδοί των Nevermore, μέχρι να έρθουν οι Αμερικάνοι μετά την πρόσφατη επανασύνδεση τους, έχουν να πραγματοποιήσουν μια επίσκεψη στη Πειραιώς το ερχόμενο διάστημα. Δεν θα ήταν κακή ιδέα. Άλλωστε, αν δεν υπήρχαν οι Sanctuary, δεν θα υπήρχαν και οι Nevermore. Τι, όχι;
Το “Into the mirror black” των Sanctuary
Η μπάντα έχει ήδη κυκλοφορήσει το “διαστημικό” “Refuge denied” και υπερηφανεύεται δικαίως ότι έβγαλε στο “φως” ένα από τα καλύτερα ντεμπούτο της Αμερικάνικης Power Metal σκηνής. Το διακύβευμα για να το ξεπεράσουν πολύ δύσκολο, ίσως και ακατόρθωτο.
Η μπάντα από το Seattle καταφέρνει να κυκλοφορήσει ένα ισάξιο άλμπουμ. Έναν δίσκο που θα μείνει στην ιστορία μαζί με τον προκάτοχο του. Η οργή παραμένει η ίδια, ο κυνισμός στα επίπεδα που πρέπει. Μια μπάντα που τα βάζει με τα προβλήματα της Αμερικάνικης κοινωνίας και ουσιαστικά το ψυχικό προφιλ του μέσου Αμερικάνου απέναντι σε μια κοινωνία που είχε το συχνό φαινόμενο να περιθωριοποιεί.
Το σωστό U.S. Power Metal
Το παραδοσιακό να λέγαμε καλύτερα. Με μια φωνή που δεν έμοιαζε τόσο πολύ στις μετέπειτα δουλειές των Nevermore. Οι Sanctuary προς τη σχολή των παλιών Annihilator και Helstar. Εύκολα παρομοιάζεις τον Warrel Dane με James Rivera. Δεν υπάρχει εδώ η groove αισθητική που απέκτησαν με τους Nevermore. Εδώ μιλάμε για “καθαρό” και “αγνό” Αμερικάνικο Heavy/Power Metal. Ειδικά στο “Refuge denied” είναι απολύτως ξεκάθαρο. Το “Into the mirror black” όμως με τις συνθέσεις του έχει αρχίσει να χαράζει τον δρόμο των Nevermore. Είτε θέλουν κάποιοι να το αποδεχτούν ή όχι. Εδώ έχουμε το προοϊμίο των “Utopia”, “In memory” και του ομώνυμου. Ακούστε το “Communion” για παράδειγμα.
Οι Progressive αναφορές έχουν αρχίσει να διαφαίνονται σε μεγάλο βαθμό και διακρίνουμε μια προσέγγιση προς πιο ποιητικές ερμηνείες του Warrel Dane συνυφασμένες με το σκοτάδι του Αμερικάνικου τρόπου ζωής. Οι κιθάρες “γδέρνουν” τα ηχεία σου στο “Future tense” και στο “Taste revenge” με τα ίσως πιο ειρωνικά και κυνικά φωνητικά του Dane μέσα στο άλμπουμ. Τα solos των Sean Blosi και του ξάδερφου του Lenny Rutledge δεν αφήνουν περιθώρια αμφισβήτησης και τα riffs στο τέλος σε πετάνε στον τοίχο. Δυστυχώς ο πρώτος σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα πριν δυο χρόνια και έτσι δεν θα τον παρακολουθήσουμε στην Αθήνα.
Ένα μείγμα Thrash και Power Metal με μελωδίες όσες πρέπει για να μην χαρακτηριστεί μόνο Power Metal. Η δυναμική της μπάντας είναι γεμάτη ορμή ειδικά στο “One more murder” που είναι από τα πιο up tempo κομμάτια του άλμπουμ. Συναισθήματα όπως η οργή και η απόγνωση δοσμένα μέσα από το σκοτάδι της ερμηνείας του Warrel Dane. Συνθέσεις όπως το προηγούμενο που αναφέραμε και το “Long since dark” προσφέρουν μια όψη του μέλλοντος των Dane/Sheppard. Οι Sanctuary γίνονταν ότι οι Nevermore ήταν στο άμεσο μέλλον και αυτό δεν θα άλλαζε αν δεν τα “έσπαγαν” μεταξύ τους λόγω της ανόδου του Grunge rock. Οι διαφορές τους στη μουσική κατεύθυνση της μπάντας άλλαξε και το μέλλον των Sanctuary.
Το “Epitaph” πάει παρέα με το “Communion” και δίνει τη νέα κατεύθυνση της μουσικής των παιδιών από το Seattle. Τα ψήγματα Groove riffs μπλέκονται με progressive επιρροές και τα θεατρικά φωνητικά του Warrel Dane. Μεγαλειώδης ήχος με έναν παραγωγό όπως ο τρομερός Howard Benson να διαμορφώνει το εξαιρετικό τελικό αποτέλεσμα. Οι επιρροές από Queensryche και Fates Warning δίνουν και παίρνουν στα “Eden lies obscured” και το ομώνυμο. Έχοντας αραιά και που Metal Church φάσεις όπως και Helstar που αναφέραμε πριν. Θα τολμούσα να πω ότι σε σημεία φέρνουν στο νου και το “Sound of perseverance” των Death ειδικά στη progressive πλευρά του, όπως και Control Denied.
Δίχως αμφιβολία σχολιάζοντας τις επιρροές του Dane εδώ τον ακούμε να φέρνει προς Arch και Tate φόρμες και η άληθεια είναι ότι με αυτούς διαμορφώθηκε και το μοναδικό του στυλ στις ερμηνείες. Πάντως στο “Seasons of destruction” έχουμε και Megadeth αναφορές ειδικά στα riffs που δεν μας “χαλάνε” καθόλου. Ένα κομμάτι Αμερικάνικου Heavy/Thrash Metal με την σχολή του Bay area να πρωταγωνιστεί μέσα από την μουσική ταυτότητα των Sanctuary. Από τα καλύτερα κομμάτια του άλμπουμ με riffs “μεγατόνων”. Για το “One more murder” που μιλήσαμε και πριν έχουμε να πούμε ότι είναι από τις καλύτερες συνθέσεις του άλμπουμ. Πως θα ακούγονταν οι Queensryche πριν το “Rage for order” και πως ακούγονται οι Helstar στις πρώτες κυκλοφορίες τους; Κάπως έτσι.
Τα “Communion” και “Epitaph” χάραξαν τον δρόμο για τους Nevermore μαζί με το “Eden lies obscured”. Αυτά που ακούμε στις πρώτες δουλειές των Nevermore, εδώ τα ανιχνεύουμε στα πρώτα τους βήματα. Είναι ο “πρόλογος” ας το πούμε καλύτερα της μπάντας των Williams/Dane/Sheppard/Loomis.
Οι Sanctuary στην Αθήνα στις 22 Απριλίου
Οι Sanctuary λοιπόν έρχονται στην Αθήνα για ένα live που θα θυμηθούμε τις παλιές δοξασμένες εποχές του Αμερικάνικου Power Metal. Θα ακούσουμε τόσο από “Refuge denied” και “Into the mirror black” μέχρι και το τελευταίο τους άλμπουμ, “The year the sun died”. Δεν χάνονται τέτοια live.
Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στη πάντα ενημερωμένη agenda μας.
