Αν το πρώτο κεφάλαιο της συλλογής Jazz Sinners είχε να κάνει με τη ψυχή, το δεύτερο έχει να κάνει με το κορμί και τις αμαρτίες του. Τα λάγνα grooves της jazz ξεχύνονται από τη νέα συλλογή της Mono Jazz με ένα σκοπό: να συμπαρασύρουν τον ακροατή σε ένα ανήθικο λίκνισμα ανάμεσα στις πιοελκυστικές δεκαετίες του παρελθόντος.
Η φινέτσα της Jazz Sinners είναι προσβάσιμη μόνο στους εκλεκτούς ακροατές.
Τα προσεκτικά επιλεγμένα κομμάτια που παίζονται κάτω από τη πιστότητα του organic mastering των 360° sound spectrum κυριεύουν όλες τις αισθήσεις και έχουν επίδοξους μνηστήρες από κάθε πλευρά του κόσμου που υπόκεινται σε κάθε μορφής επάγγελμα: jazz lovers, lounge selectors, DJs, και τους σοβαρότερους των συλλεκτών.
Gloria Lynne – The Jazz In You
Χωρίς περιστροφές, το πρώτο κομμάτι το οποίο εμφανίζεται στη συλλογή ποζάρει και στον τίτλο της, τραγουδισμένο από τη γεννημένη στο Harlem Gloria Lynne και τη βαθιά καπνισμένη φωνή της. Δοκιμασμένη στη showbiz από την εφηβεία της, γρήγορα βγήκε από την απροσωπία των γκρουπ για να αναδειχθεί σε μια σταρ που σύντομα συνεργάστηκε με τους Μεγάλους της jazz όπως την Ella Fitzgerald, τον Ray Charles και τον Nat King Cole, δικαίως όπως φαίνεται από το απαλό και γοητευτικό κάλεσμα της φωνής της.
Joe Harriott Quintet – Señor Blues
Επηρεασμένος από τις καταβολές του, ο Joe Harriott έφερε τη δική του μίξη από bebop και Τζαμαϊκανούς ρυθμούς στη μουσική σκηνή του Λονδίνου από τις αρχές των 50s. Στο ρόλο του άλτο σαξοφώνου δημιούργησε ένα free-form jazz κουιντέτο, ενώ αργότερα πειραματίστηκε και με μια μίξη jazz και κλασσικής ινδικής μουσικής. Το Senor Blues, αρχικά του Horace Silver, έχει τα χαρακτηριστικά στοιχεία του Joe Harriott δημιουργώντας μια μελωδία που στοιχειώνει το κοινό με καθαρές γραμμές στο παίξιμο του σαξοφώνου και ένα στιλάτο συνδυασμό από swing και γεύσεις της Καραϊβικής.
Peggy Lee – Black Coffee
Η γρήγορα ανερχόμενη Peggy Lee έκανε το ντεμπούτο της μέσα από την ορχήστρα του Benny Goodman προβάλλοντας την θερμόαιμη φωνή της και το επιδέξιο φραζάρισμά της οδηγώντας την στη καταξίωση ως την απόλυτη φιγούρα της pop και της jazz. Η βελούδινη φωνή της σε συνδυασμό με την έντονη τρομπέτα πλαισιώνουν το κατά τα άλλα μελαγχολικό Black Coffee το οποίο στρέφει περισσότερο τον ακροατή προς ένα ποτήρι ουίσκι παρά μια κούπα καφέ.
Benny Golson Quintet – Tippin’ On Thru
Η δεξιοτεχνία του Benny Golson στο σαξόφωνο και τη σύνθεση τον στελέχωσε ανάμεσα στα big bands των Lionel Hampton και Dizzy Gillespie ενώ τον έστρεψε και στην ίδρυση των The Jazztet μαζί με τον Art Farmer, δημιουργώντας διαχρονικά τραγούδια όπως το I Remember Clifford, Killer Joe και Along Came Betty. To Tippin’ On Thru, γραμμένο με το δικό του κουιντέτο, προτεραιοποιεί τους καθαρούς ήχους του σαξοφώνου και σε
συνδυασμό με ένα καθοδηγητικό ρυθμό από δυναμικές γραμμές προσκαλεί τον ακροατή να νιώσει τον ρυθμό βαθιά μέσα του.
Sheila Jordan – Dat Dere
Ένας γλυκός συνδυασμός από bebop και scat singing ήταν πάντα παρόν σε κάθε παρουσία της Sheila Jordan και συχνά συνοδευόταν μόνο από ένα μπάσο όπως στο συγκεκριμένο track της Blue Note του 1962. Το δρόμο της φώτιζαν επιφανής προσωπικότητες με το ταλέντο τους όπως το σαξόφωνο του Charlie Parker και το πιάνο του Steve Kuhn. Έτσι, το ιδιότυπο στυλ της και το αυτοσχεδιαστικό της ταλέντο στον λυρισμό της jazz, την όρισαν σαν μοντέλο ελευθερίας και οικειότητας του καλλιτέχνη με τη μουσική του. Φτιαγμένο πάνω στην σύνθεση του Bobby Timmons, η φωνή της Sheila Jordan οδηγεί το Dat Dere στο αυτί του ακροατή με αμαρτωλά παιχνιδιάρικη διάθεση και στυλ.
Al ‘Jazzbo’ Collins – Max
Η συνεισφορά του Al “Jazzbo” Collins στη διάδοση της jazz μέσα από το ράδιο και τη τηλεόραση τον έχει στερεώσει σαν έναν από τους πιο χαρισματικούς μουσικούς και DJ στο βάθρο του 20 ου αιώνα. Εντάσσοντας την αφήγηση ιστορίας παρά το τραγούδι πάνω σε μια μελωδία διαμόρφωσε ουσιαστικά τον τρόπο που το κοινό πέντε δεκαετιών κατανάλωνε μοντέρνα swing και jazz. To Max, με τη μαινόμενη ενεργητικότητα των φωνητικών του Collins, καταφέρνει και διαχέει τον ιδιόρρυθμο χαρακτήρα του στο χώρο, κάνοντάς το ένα από τα πιο cool tracks της συλλογής.
Nina Simone – Central Park Blues
Η δεύτερη παρουσία της Nina Simone ανάμεσα στις δύο συλλογές γίνεται με το Central Park Blues, ένα ακόμα έργο που αναδεικνύει τη δεξιοτεχνία της Simone στο πιάνο, αυτή τη φορά ζωγραφίζοντας, με έκδηλη ευαισθησία, ένα ήσυχο σιγά-σιγά αφυπνιζόμενο αστικό τοπίο. Το Central Park Blues δείχνει μια λιγότερο συνηθισμένη πλευρά της πιανίστριας παρά της τραγουδοποιού Simone η οποία όμως διακατέχεται από την ίδια ένταση που την χαρακτήριζε σαν καλλιτέχνη και άνθρωπο.
John Wright Trio – South Side Soul
Το πιάνο του John Wright που συνδυάζει gospel, blues και ένα ρυθμικό άγγιγμα bebop του επέτρεψε να επεκτείνει το παίξιμό του από τα ξεκινήματα του στη γενέτειρά του στην Αμερική μέχρι την Ευρώπη. Τελική και μόνιμη κατοικία του ήταν το Chicago, το οποίο είχε αφομοιώσει στη μουσική του με γλυκές και ειλικρινής μελωδίες. Ένα τέτοιο τραγούδι είναι και το South Side Soul, διαποτισμένο από κάθε τι θερμό που μεταφέρει το πνεύμα του Chicago blues.
Diane Maxwell – Love Charms
Έχοντας κυκλοφορήσει μόνο ένα άλμπουμ, η Diane Maxwell συνδύασε τη νεανική αθωότητα της με τη μουσική ωριμότητα και κατάφερε να γίνει teen idol για το διάστημα 1958 μέχρι 1961. Τα τραγούδια της αντλούνε από προσωπικές εμπειρίες για να μεταφέρουν ιστορίες έντονου λυρισμού και δυναμικής εκφραστικότητας. Με περισσή τσαχπινιά και αυτοπεποίθηση από τον χρωματισμένο με φλάουτο και latin αποχρώσεις ρυθμό, το Love Charms πλανιέται στον αέρα σαν άρωμα που σαγηνεύει.
David Michael and Chorale – Wow
Γεννημένη το 1962 σαν αποτέλεσμα της τριβής κάποιων session μουσικών, η κολεκτίβα David Michael and Chorale έχει μοναδικό της πόνημα ένα 7” με τον τίτλο Wow σαν ύμνο στην αγάπη τους για τη jazz. Οι λαμπρές ικανότητες του David Michael στο πιάνο και οι πλούσιες αρμονίες παράγουν ένα κινηματογραφικό αποτέλεσμα που μαγεύει τον ακροατή.
The Jimmy Heath Orchestra – Big P
Με το ψευδώνυμο “little bird” o Jimmy Heath έκανε εμφανές το ταλέντο του στο tenor saxophone ανακατεύοντας bebop skills με ιδιαίτερη soul κομψότητα. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα μια σειρά από συνεργασίες του με γίγαντες της jazz όπως τον Dizzy Gillespie, τον Miles Davis και τον Yousef Lateef και τη δημιουργία των “δικών του” Heath Brothers. Το Big P αναβλύζει μέσα από τα ενεργητικά του solo, δημιουργώντας ένα τολμηρό αφήγημα από δυναμικά πνευστά, βοηθούμενο από το παίξιμο του Cannonball Adderley στο alto sax και του Tommy Flanagan στο πιάνο.
Bobby Timmons – So Tired
Με τη δεύτερη συνεισφορά του Bobby Timmons στη συλλογή, αυτή τη φορά ακολουθούμενος από το τρίο των Art Blakey, Blue Mitchel και Sam Jones, μπορούν να προσδιοριστούν με μεγαλύτερη ακρίβεια οι καταβολές του. Οι gospel ρίζες αναμειγμένες με μια έμφυτη κλίση στη bebop είναι υπεύθυνες για τη δημιουργία κλασσικών soulful κομματιών όπως το Moanin’, Dat Dere και This Here και εντυπωσιακές συνεργασίες με
τους Chet Baker και Johnny Griffin. To So Tired, κάθε άλλο παρά κουρασμένο, φέρει ένα ηγετικό soul ρυθμό με μια “εκκλησιάζουσα” υπόγευση που ακολουθείται ευλαβικά από τη φλογερή τρομπέτα του Blue Mitchel δημιουργώντας ένα αποτέλεσμα υψηλής τάσης.
Nappy Brown – My Baby
Οι ρίζες του gospel συνεχίζουν να διαχέονται στη συλλογή, αυτή τη φορά από τον Nappy Brown ο οποίος τα συνδύασε με το rhythm & blues των early 50s. Οι φωνητικές διακυμάνσεις του χαρακτηρίζονται από έντονο δυναμισμό και το ιδιάζον vibrato του, εμπνέοντας τον Elvis Presley ο οποίος δεν έχανε κανένα live τις φορές που ο Brown εμφανιζόταν στο Memphis. Τα ίδια χαρακτηριστικά παρουσιάζει και στο My Baby, όπου η
blues τραχύτητα στη φωνή του Brown καταφέρνει και ξεπερνάει ακόμα και το διαπεραστικό μπάσο με ειλικρινές soul αίσθημα.
Sonny Clark – Midnight Mambo
Γνωστός για το hard bop πιάνο και το λυρικό του άγγιγμα σε κάθε κομμάτι, ο Sonny Clark πρωτοπόρησε με swinging grooves και αξιοθαύμαστα solos. Αν και βρισκόταν συχνά στο πλάι μεγάλων ονομάτων όπως ο John Coltrane, o Dexter Gordon και η Billie Holiday, αυτό δεν τον σταμάτησε από το να καθιερώσει τα δικά του πρωταγωνιστικά άλμπουμ στον χώρο της jazz όπως το Dial S For Sonny για τη Blue Note. Ομοίως, το Midnight Mambo ακολουθεί τους γνωστούς hard bop ρυθμούς του Clark εμποτισμένους με πνευστά που μαρτυρούν μια latin ερμηνεία.
Sabu Martinez and his Jazz-Espagnole – Enchantment
Η αφρο-κουβανέζικη jazz δεν θα μπορούσε να έχει την απήχησή της χωρίς τον conguero Sabu Martinez ο οποίος φρόντιζε να δίνει το προσωπικό του στίγμα ακόμα και στις συνεργασίες του με τον Dizzy Gillespie, τον Charlie Parker και τον Thelonious Monk. Δημιουργώντας ένα εκρηκτικό πέρασμα ανάμεσα στην αφρο-κουβανέζικη μουσική και τη jazz το πρώτο του άλμπουμ Palo Congo του 1957 παραμένει μέχρι και σήμερα ορόσημο
της latin jazz. Σε αυτή τη σύνθεση του Horace Silver, Enchantment, ο συνδυασμός από πνευστά, πιάνο και congas δημιουργεί ένα σέξι και άκρως υπνωτικό groove.
Zoot Sims & His Orchestra – Recado Bossa Nova Pt.1
Γνωστός από τις ηχογραφήσεις του με τον beatnik συγγραφέα Jack Kerouac και ένας εκ των Four Brothers από το sax section της big band του Woody Herman, ο Zoot Sims που ήταν το ηγετικό tenor saxophone αποφάσισε να ακολουθήσει μια σόλο καριέρα. Ευτυχώς γιατί αυτή με τη σειρά της μας έδωσε το τελικό track της συλλογής, Recado Bossa Nova Pt.1. Το σαξόφωνο του Sims προπορεύεται με κομψότητα των γλυκών φλάουτων και οι
πράες μελωδίες των κρουστών δημιουργούν ένα τραγούδι που έρχεται και φεύγει σαν απαλό καλοκαιρινό αεράκι.
Η δεύτερη διαδρομή στη καρδιά της jazz που προσφέρει η συλλογή Jazz Sinners χρησιμεύει σαν τη καλύτερη υπενθύμιση πως στο κέντρο των χαρισματικών vocals, των groovy solos και των πρωτοποριακών συνθέσεων βρίσκεται το παλλόμενο αίσθημα – γνήσιο και ακατέργαστο που μόνο μέσα από τη μουσική μπορεί να εκφραστεί. Μιμούμενο όμως τη πρώτη κυκλοφορία σε ποιότητα και αγάπη για τη μουσική, με κάθε κομμάτι παρμένο στην original πρώτη έκδοσή του σε βινύλιο, το The Jazz In You είναι διαθέσιμο σε διπλό βινύλιο μαύρου χρώματος 150 γραμμαρίων σε deluxe gatefold εξώφυλλο στον περιορισμένο αριθμό των 500 αντιτύπων. Μπορείτε να τα βρείτε σε ενημερωμένα καταστήματα στην Ελλάδα.
Tracklist:
1. Gloria Lynne ‘The Jazz In You’ (1960)
2. Joe Harriott Quintet ‘Señor Blues’ (1959)
3. Peggy Lee ‘Black Coffee’ (1953)
4. Benny Golson ‘Tippin’ On Thru’ (1960)
5. Sheila Jordan ‘Dat Dere’ (1962)
6. Al ‘Jazzbo’ Collins ‘Max’ (1956)
7. Nina Simone ‘Central Park Blues’ (1959)
8. John Wright Trio ‘South Side Soul’ (1960)
9. Diane Maxwell ‘Love Charms’ (1959)
10. David Michael and Chorale ‘Wow’ (1962)
11. The Jimmy Heath Orchestra ‘Big ‘P’’ (1960)
12. Bobby Timmons ‘So Tired’ (1960)
13. Nappy Brown ‘My Baby’ (1958)
14. Sonny Clark ‘Midnight Mambo’ (1962)
15. Sabu Martinez and his Jazz-Espagnole ‘Enchantment’ (1961)
16. Zoot Sims & His Orchestra ‘Recado Bossa Nova Pt.1 (1962)
