Οι Megadeth κυκλοφόρησαν το τελευταίο άλμπουμ της τεράστιας καριέρας τους. Το ομώνυμο τους άλμπουμ με την διασκευή στο “Ride the lightning” των Metallica μέσα ως τελευταίο κομμάτι στο tracklist.
Ο Dave Mustaine είναι τεράστιο κεφάλαιο στην ιστορία της μουσικής μας. Έχει κυκλοφορήσει άλμπουμ που πρέπει να υπάρχουν σε κάθε ενημερωμένη δισκοθήκη. Είχε τις μεγάλες επιτυχίες του, είχε τις μετριότητες του, είχε και τις αποτυχίες του. Τα είπαμε όλα εδώ άλλωστε, περιεκτικά και όμορφα. Δεν χρειάζεται να τα επαναλάβουμε. Πάμε στο ομώνυμο και τελευταίο όπως αναφέραμε άλμπουμ τους.
Οι Megadeth κυκλοφόρησαν έναν πολύ καλό δίσκο
Αριστούργημα δεν το λες και δεν μπαίνεις καν στη διαδικασία να το προβείς σε συγκρίσεις με τα παλιά. “Νισάφι” πέρασαν 30 χρόνια από τότε, όλα έχουν αλλάξει, όπως και ο ίδιος ο Mustaine. Δεν υπάρχουν εδώ ούτε οι Ellefson, Menza και Friedman για να πεις ότι μπορείς να κάνεις συγκρίσεις. Έχουμε μια νέα μπάντα ουσιαστικά. Έχουμε LoMenzo, Verbeuren και Mäntysaari. Μπαντάρα με τα όλα της. Μπορεί να είναι περίεργος ο Mustaine γενικά αλλά γνωρίζει να επιλέγει συνεργάτες και σε αυτούς εδώ δεν έπεσε διόλου έξω.
Αν κάτι χαρακτηρίζει το νέο και τελευταίο άλμπουμ τους, αυτό είναι η λέξη “ασφάλεια”. Η τετράδα προχώρησε με συνέπεια, σύνεση, τίμια και χωρίς ρίσκα για να κυκλοφορήσει ένα πολύ καλό άλμπουμ αγνού Heavy Metal. Να κυκλοφορήσει έναν τελευταίο δίσκο μιας επιτυχημένης καριέρας. Αυτό και τίποτα άλλο. Είναι μια δουλειά με riffs της σχολής “Mustaine”, με rhythm section όπως αυτό εξελίχθηκε την τελευταία δεκαετία. Υπάρχει απλότητα μέσα στο όμωνυμο άλμπουμ των Megadeth, σαν να μην ήθελαν να κάνουν το κάτι παραπάνω μιας και δεν χρειάζεται.
Μουσικά θα το τοποθετόυσαμε ανάμεσα σε τρεις δίσκους. Τα “Countdown to extinction”, “Youthanasia” και “Cryptic writings” χωρίς όμως να τα φτάνει αυτά στο επίπεδο που είναι ποιοτικά. Ούτε καν. Το “Tipping point” είναι ένα γρήγορο Heavy/Thrash Metal κομμάτι, το πιο γρήγορο μαζί με το punkιζον “I don’t care”. Ο Mäntysaari για άλλη μια φορά παίζει τις “κάλτσες” του. Ενας πραγματικά χαρισματικός και εκπληκτικός κιθαρίστας. Verbeuren και LoMenzo κάνουν ότι θέλουν και το κάνουν και καλά. Ο Mustaine είναι απλά ο αξιαγάπητος Dave Mustaine που δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης.
Το “Hey god?!” είναι ένα απλό κομμάτι μελωδικού Heavy Metal στις γνωστές Megadeth φόρμες. Η παραγωγή που έχει γίνει από τον Dave Mustaine και τον Chris Rakestraw είναι διαυγής και εξυψώνει όλα τα στοιχεία του άλμπουμ όμορφα. Το “Let there be shred” είναι ότι αναφέρει και ο τίτλος του, riffs με ορμητικότητα και επιθετικότητα και βιρτουόζικες “πινελιές” από τον Teemu. Από τα καλύτερα κομμάτια του δίσκου.
Το “Puppet parade” είναι το τελευταίο single του ομώνυμου άλμπουμ, ένα ατμοσφαιρικό κομμάτι με πολλά solos και με έναν κυνικό Mustaine να δίνει τον καλύτερο του εαυτό. Στο ίδιο μοτίβο βρίσκουμε και το “Another bad day” με τα riffs των Megadeth να “σαρώνουν” τα πάντα στο διάβα τους. Υπάρχει έμπνευση και περισσεύει. Πραγματικά ακούμε πολύ καλά riffs από Teemu και Dave. “It’s just another bad day-another bad day!”
Στο ύφος του “Tipping point” έχουμε το “Made to kill” με Heavy και Thrashy διάθεση η μπάντα ισοπεδώνει ότι βρει μπροστά της. Το ύφος των ερμηνείων του Mustaine είναι απλά σεμιναριακό, δεν “παίζεται” ο τύπος. Από τα πολύ αγαπημένα μου κομμάτια είναι το “Obey the call” μιας και έχει πολλές αλλαγές. Την μια ειναι ατμοσφαιρικό όπως η αρχή του και μετά μπαίνει σε Heavy Metal μονοπάτια και στο τέλος καταλήγει να αυξάνει ταχύτητες και να γίνεται Thrashy με καταιγιστικά solos, όπως πρέπει δηλαδή.
Το “I am war” ενισχύει την άποψη μου ότι το ομώνυμο άλμπουμ των Megadeth κινείται στη τριπλέτα “Countdown to extinction”, “Youthanasia” και “Cryptic writings”. Οι χαρακτηριστικές μελωδίες των Teemu/Dave με τις mid-tempo φάσεις των Verbeuren/LoMenzo το μαρτυρούν. Το “The last note” είναι κάπως αυτοβιογραφικό θα έλεγα μιας και εδώ μου θυμίζει σε ατμόσφαιρα το “Crimson idol” των WASP. Όλη η ουσία των Megadeth και της καριέρας τους εμπεριέχεται στη παρακάτω αποχαιρετιστήρια στροφή:
“They gave me gold, they gave me a name
But every deal was signed in blood and flames
So here’s my last will, my final testament, my sneer
I came, I ruled, now I disappear”
Όλα τα δίκια του κόσμου στον Dave. Όλοι ξέρουμε τι σκαμπανεβάσματα είχε η καριέρα του με τους Megadeth. Διαμάχες, προσωπικά ζητήματα τόσο αυτός όσο και τα υπόλοιπα μέλη που είχε κάθε φορά. Συνέχεια στο δρόμο, συναυλίες με κάθε κόστος, όμως η έμπνευση πάντα υπήρχε και υπάρχει ακόμα και τώρα. Ο καλύτερος τρόπος για να κλείσει μια πολύ καλή δουλειά.
Το “Ride the lightning” και γιατί μας άρεσε
Οι Megadeth έβαλαν την προσωπικότητα τους μέσα σε αυτόν τον ύμνο που κυκλοφόρησε το 1984. Θα σας φέρει και λίγο στο νου το “Jump in the fire”. Πολύ καλή διασκευή, αν και τα περισσότερα riffs μέσα σε αυτό το κομμάτι τα έχει γράψει ο Mustaine. Όλα στην εντέλεια λοιπόν.
Τίτλοι τέλους
Οι Megadeth πρόσφεραν ότι πρόσφεραν για 40 χρόνια και βάλε. Ο Dave Mustaine πολλές φορές ήταν πεισματάρης αλλά σχεδόν πάντα του έβγαινε σε καλό αυτό το πείσμα. Η εποχή “Risk” μέχρι και πριν την κυκλοφορία του “Endgame” ήταν αρκετά προβληματική ας πούμε. Τα πράγματα “ίσιωσαν” όταν κυκλοφόρησε το “Dystopia” και μετά. Η μπάντα πάντως δεν διαλύεται γιατι ακολουθούν συναυλίες άρα θα τους έχουμε παρόντες. Απλά τελείωσε η δισκογραφική τους πορεία γιατί υπάρχουν και τα αμπέλια.
Τα λέμε στα mosh pits θείε Dave!
Τώρα αν θέλετε να μάθετε για την συναυλία τους στην Ελλάδα, με συμμετοχή στο Release Athens Festival, κάντε κλικ στον σύνδεσμο.
