Οι Leatherhead είναι από τις μπάντες που θα αγαπήσεις ειδικά αν αρέσκεσαι στη βιομηχανία των Horror ταινιών. Κυκλοφόρησαν λοιπόν το δεύτερο τους άλμπουμ που φέρει το όνομα “Violent horror stories”.
Δύο χρόνια μετά το ντεμπούτο τους το οποίο ήταν για μένα εξαιρετικό. Είχε όλα τα στοιχεία που χρειάζεται μια μπάντα για να προχωρήσει.
Άλλο ένα πολύ καλό άλμπουμ για τους Leatherhead
Δεν περιμέναμε κάτι λιγότερο. Τώρα γιατί μου έχει κολλήσει εμένα ότι η φωνή του Tolis Mekras θυμίζει έντονα τον Rivera από Helstar και σε σημεία τον Jon Oliva στα νιάτα του, τι να σας πω. Μια χαρά μίξη είναι βέβαια και εξυπηρετεί πλήρως τις προσδοκίες των Leatherhead. Για αρχή να πούμε ότι με την πρώτη ακρόαση των “V.H.S.” και “Incubus” έπαιξαν στο repeat για αρκετή ώρα. Πολλά γκάζια οι Leatherhead με την “Αμερικάνικη” πλευρά τους να κυριαρχεί. Με τις συνεχείς ακροάσεις του σχεδόν 40λεπτου άλμπουμ ξεκίνησα να ξεχωρίζω και άλλες συνθέσεις.
Δηλαδή το “V.H.S.” σε βάζει στο κλίμα κατευθείαν και μετά έρχεται το “Summoning the dead” που δείχνει ότι η μπάντα δεν έχει όρια σε αυτό που κάνει. Speed Metal με εμπνευσμένες κιθάρες, εδώ δεν έχουμε μόνο επιθετικότητα, έχουμε τεχνική και μελωδία. Όσο χρειάζεται από την τελευταία βέβαια. Η ατμόσφαιρα σε όλο το άλμπουμ είναι εφιαλτική το λιγότερο, βγαλμένη ξεκάθαρα από Horror B-movies των eighties. Υπέροχος συνδυασμός έτσι;
Στο “The visitors” έχουμε αυτές τις επιρρόες στα φωνητικά από Jon Oliva, όπως και φοβερό μπάσο στην αρχή που δίνει το έναυσμα για ένα ουσιαστικά mid-tempo κομμάτι. Μια σύνθεση διαφορετική που για να εξυπηρετήσει τους στίχους δεν έχει υψηλές ταχύτητες. Για άλλη μια φορά οι κιθαρίστες Thanos Metalios και Jim Komninos δίνουν ρέστα.
Μια ημιμπαλάντα που ξεχωρίζει μέσα στη “καταιγίδα” του “Violent horror stories”, το “Children of the beast” απλά είναι ένα θαυμάσιο κομμάτι. Μια “ανάσα” από τις ταχύτητες και την Heavy Metal ορμή του άλμπουμ. Αν και προς το τέλος του κομματιού οι ταχύτητες ανεβαίνουν για τα καλά. Μπορώ να ισχυριστώ πάντως, ξεκάθαρα όμως, ότι η ατμόσφαιρα του άλμπουμ φέρνει σε αυτή του “Killers” των Iron Maiden.
Για το “Incubus” τα είπαμε, απίστευτο κομμάτι με πολύ όμορφες μελωδίες, όπως και μπάσο. Το “Crimson eyes” μπορεί να σας φέρει στο νου τους παλιούς Queensryche όπως και τους Fates Warning της εποχής Arch. Τέτοιες επιρροές και τι στον κόσμο. Μουσικάρες.
Το “Something evil (this way comes)” είναι από τα πλέον αγαπημένα κομμάτια του άλμπουμ, αν και χρειάστηκε αρκετές ακροάσεις για να το ξεχωρίσω και να το βάλω ψηλά στη λίστα. Μελωδίες και δυναμικά riffs κατακλύζουν τα ηχεία και φωνητικά να ακολουθούν θυμίζοντας σε σημεία παλιούς Iced Earth, χωρίς τις υψηλές ταχύτητες. Το τελευταίο άσμα είναι το “Dreamcatcher” με το μπάσο να δρα ως πρωταγωνιστής στην αρχή. Νομίζω ότι είναι ότι καλύτερο για να κλείσει ένας από τους καλύτερους δίσκους της Ελληνικής σκηνής.
Εν κατακλείδι
Το “Violent horror stories” είναι ένα άλμπουμ από τα καλύτερα των τελευταίων ετών για την Ελληνική σκηνή. Έχει μέσα τα πάντα που θέλει ένας οπαδός του είδους. Εμένα αυτό που με εντυπωσιάσε ήταν οι επιρροές από την Αμερικάνικη σκηνή να συνδυάζονται με υψηλές ταχύτητες και να έχουμε ένα Heavy/Speed Metal κομψοτέχνημα.
Μπράβο και εις ανώτερα!
