Νέο album review και αυτή τη φορά αφορά τους EINAKOMA και τα 8 singles του Φτου Ξελευθερία για λίγους.
Οι EINAKOMA είναι ένα τετραμελές skate-punk / punk rock συγκρότημα από την Αθήνα, που σχηματίστηκε στα τέλη του 2024 από μέλη παλιών και ενεργών συγκροτημάτων όπως οι Mute the Silence, Day Oof και Sneakers Ate Mars. Με κοινή πορεία στη σκηνή και χρόνια εμπειρίας στις πλάτες τους, η μπάντα παντρεύει την ωμή αμεσότητα του κλασικού punk με την ταχύτητα, τη μελωδία και τις αρμονίες του σύγχρονου skate punk – γρήγορα, κολλητικά κομμάτια, φτιαγμένα για να τραγουδιούνται και κάτω από τη σκηνή.
Ο ήχος τους βασίζεται σε σφιχτά, γεμάτα ενέργεια ρυθμικά μέρη και σε χαρακτηριστικές διφωνίες που λειτουργούν σχεδόν σαν συγχορδία σε όλη τη διάρκεια των τραγουδιών, με μια τρίτη φωνή να μπαίνει σε κομβικά σημεία. Το ύφος τους ισορροπεί τη δύναμη με τα δυνατά hooks, χωρίς περιττά στολίδια.
Τραγουδώντας στα ελληνικά, οι EINAKOMA καταφέρνουν να ξεπερνούν το γλωσσικό φράγμα, δίνοντας στους στίχους τους ένα συναισθηματικό βάρος που γίνεται άμεσα αισθητό.
Στιχουργικά, η μπάντα καταπιάνεται με θέματα που αφορούν τους περισσότερους, αγγίζοντας προσωπικές και κοινωνικές πλευρές με ειλικρίνεια και αμεσότητα. Χωρίς πόζα ή επιτηδευμένη αφαίρεση, βασιζόμενοι μόνο σε άμεσες, αναγνωρίσιμες ιστορίες, παιγμένες στο κόκκινο.
Μέχρι στιγμής έχουν κυκλοφορήσει δύο singles (Νοθευμένη Ντοπαμίνη, και Δούρειος Κήπος), συνοδευόμενα από τα πρώτα τους δύο music videos (σε ξεχωριστά τραγούδια – Στον Βυθό, και Σκιάχτρα), ενώ μόλις κυκλοφόρησε ο πρώτος δίσκος τους οκτώ κομματιών “Φτου Ξελευθερία Για Λίγους” μέσω της Venerate Industries. Με φόρα, ξεκάθαρη ταυτότητα και κοινό όραμα, οι Είν’ Ακόμα ετοιμάζονται να χαράξουν τη δική τους πορεία στην ελληνική punk rock σκηνή – δυνατά, μελωδικά, χωρίς συμβιβασμούς και εκπτώσεις.
einakoma album cover
Σε αυτο το δίσκο λοιπόν, εκτός από όλα τα όμορφα που περιγράφει η μπάντα παραπάνω, εμείς ακούσαμε έναν πολύ ενδιαφέρον συνδυασμό που ενώ σαν ήχος δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο, δεν είναι αυτό το θέμα άλλωστε, έχουμε τη μουσική που σε πάει και σε φέρνει και δεν σε αφήνει σε ησυχία, και από την άλλη έχεις τον στίχο που αν τον προσέξεις λίγο (και αυτό γίνεται εύκολα λόγω ελληνικής γλώσσσας) θα καταλάβεις την αμεσότητα και την απλότητα με την οποία απευθύνονται οι EINAKOMA στο κοινό τους.
Θέλουν να σε κάνουν να περάσες καλά, αλλά σου θέτουν ευθέως προβληματισμούς. Να σηκώσεις τα δικά σου ντεσιμπέλ και συ γιατί πρέπει. Άλλωστε η εποχή που ζούμε και η ελληνική πραγματικότητα είναι δύο στοιχεία που απαιτούν το punk όλο και πιο πολύ και τα κοινωνικοπολιτικά θέματα είναι απαραίτητο να καυτηριάζονται. Όταν αυτό γίνεται μετά μουσικής, ακόμα καλύτερα γιατί το μήνυμα είναι πιο εύπεπτο.
Επίσης το γεγονός ότι τα κομμάτια σαν μουσική έχουν ποπ αξία, βοηθάει ακόμα περισσότερο. Ποπ αξία είναι αυτό που λέω εγώ πως το κομμάτι σου κολλάει στο μυαλό με τη μία και κάθεσαι και σιγομουρμουράς κουπλέ ρεφραίν όλη την ώρα ασυναίσθητα.
Σαφώς και δεν ειμαι ο μεγγαλύτερος θιασώτης του skate punk, αλλά νομίζω πως οι EINAKOMA απλά ξέρουν πως και τι να κάνουν και ξέρουν και τι θέλουν σαν αποτέλεσμα. Φαίνεται μια ροή στα κομμάτια που είναι αβίαστη. Βεβαια μην χαλαρώνετε, η ταχυβολία είναι δεδομένη και μπορώ να σας πω πως ο drummer δεν χαρίζει ανάσες. Επίσης η πολύ καλά δουλεμένη διφωνία που χαρακτηρίζει όλα τα κομμάτια είναι άλλο ένα στοιχείο που δίνει ταυτότητα και ντύνει μια χαρά τα guitar riffs παίρνουν κεφάλια.
Οι EINAKOMA
έχουν βγάλει ένα δίσκο που αξίζει να του κάνεις πολλά περάσματα γιατί παρόλο που τα τραγούδια μοιάζουν κυρίως λόγο του τρόπου που τα τραγουδάνε, αν προσέξεις λίγο θα καταλάβεις όλα τα ενδιαφέρονται πραγματάκια που γίνονται σε bpm που προκαλεί άσθμα!
Το Φτου Ξελευθερία Για Λίγους
με τα ωραία λογοπαίγνια στους τίτλους του και όχι μόνο, είναι ένα ντεμπούτο άξιο προσοχής αν ακούτε κιθάρες γενικότερα γιατί πατάει μεν στο skate punk, αλλά εγώ μέχρι και λίγο πιο βαριά στοιχεία τα βρήκα, αν και δεν με νοιάζουν οι ταμπέλες παρά μόνο το τελικό αποτέλεσμα. Και αυτό είναι συμπαγές.
Νίκος Τσιολέκας: Φωνητικά / Κιθάρα
Ίωνας Φαρμακίδης: Φωνητικά / Κιθάρα
Βίκτωρας Ζαφειρόπουλος: Μπάσο / Φωνητικά
Κωνσταντίνος Αναστασόπουλος: Τύμπανα
