Το Demise Of Planet X κυκλοφόρησε στις 16 (αν δεν κάνω λάθος) τουτουνού του μηνού από τη γνωστή και μη εξαιρετέα στα βρετανικά και όχι μόνο μουσικά γίγνεσθαι, Rough Trade Records, και είναι το 13ο studio album. Και με την πρώτη κιόλας ακρόαση σε χτυπάει στα μούτρα.
Oι Sleaford Mods για τα δικά μου ταπεινά αυτιά είναι μια από τις μπάντες που μπορεί να σου ακούγονται πως ακολοθούν μια μόντα στις δουλειές τους, αλλά αν προσέξεις, ποτέ δεν είναι τίποτα ίδιο. Έτσι λοιπόν και εδώ τα beats είναι φρέσκα και η δημιουργικότητα έχει χτυπήσει κόκκινο, και αυτό χωρίς πολλή προσπάθεια. Τα tracks είναι πιο ήρεμα αλλά πιο γεμάτα και πιο ουσιώση, ξεφεύγοντας από τα κλασικά hip hop, η αν θέλετε εντρυφώντας βαθιά στις ρίζες του, με πολύ funky στιγμές.
Έχει τα κλασικα στοιχεία που περιμένεις να ακούσεις, έχει και Post punk χαρωπό και μπασογραμμές από synths που σε χτυπάνε και στο στομάχι αν το παίξεις σε full volume. Νομίζω πως είναι από τις περιπτώσεις που πρέπει να δοκιμάσεις τον ενισχυτή σου να δεις πόσο δυνατά μπορεί να παίξει. Party tracks ολούθε, με τα beats να αποτελούνται από παράξενα ηχητικά, με πλειάδα οργάνων να κλέβουν παράσταση.
Σταθερά είναι η φωνή και ο τρόπος που αμολάει τις ρίμες του ο Jason. Ίσως είναι και η μόνη σταθερά σε ένα album που δεν μοιάζει τόσο με τα άλλα. Και για να είμαι ειλικρινής μου άρεσε περισσότερο από τις άλλες τους δουλειές, καθώς είναι πιο ώριμο και πιο ειλικρινές. Οι στίχοι είναι κάργα σκοτεινοί και περιγράφουν την πραγματικότητα από ένα αρκετά κριτικό μάτι, σαν μια προσπάθεια αφύπνισης για την κατάντια του ανθρώπου, του τρόπου ζωής αλλά και το πως (δεν) σκεφτόμαστε.
Στο Demise Of Planet X οι Sleaford Mods πάνε και λίγο παραπέρα.
Με την έννοια ότι έχουν αρκετά ενδιαφέρουσες συνεργασίες και δίνουν και χώρο και σε άλλες φωνές να στολίσουν τα κομμάτια τους. Από τα 13 κομμάτια που απαρτίζουν το δίσκο, σε 5 από αυτά έχουμε παρουσία από γνωστούς και μη εξαιρετέους ύποπτους που δίνουν το “κάτι” που θα ανεβάσει τον πήχη λίγο παραπάνω.
Ενώ ακούς κάτι σχετικά γνώριμο, αξίζει τον κόπο να ακούσεις πιο προσέκτικά και να δεις πως πρόκειται για μια δουλειά πολύ ολοκληρωμένη. Ίσως είναι πιο ρετουσαρισμένη σε σχέση με τις προηγούμενες δουλειές αλλά δεν της λείπει το punk στοιχείο από άποψη attitude που πάντα την είχαν. Και φυσικά όλα αυτά ντυμένα με στίχους που τσακίζουν.
Επίσης πολύ μου άρεσε η ροή του album, τα κομμάτια είναι σε απόλυτα σωστή σειρά για το αυτί μου και είναι σαν να ακούς μια ιστορία που αλλάζει τόνο και ύφος ανάλογα με την ένταση του λόγου ή σε αντίθεση με το τι θέλει να σου πει, μπορεί να είναι πολύ ήρεμη.
Αν θα μπορούσα να ξεχωρίσω στιγμές από αυτό το album θα έλεγα το Megaton, το Demise Of Planet X και Shoving The images. Βέβαια αν με ρωτήσεις αύριο μπορεί να σου πω άλλα tracks του δίσκου και αυτό γιατί όλα είναι σε άλλο επίπεδο. Και επίσης γιατί όσο το ακούω και προσέχω ακόμα περισσότερο και τη μουσική αλλά και τους στίχους, ανακαλύπτω καινούργια καυστικά σημεία.
Τα Lads λοιπόν κάνανε για άλλη μια φορά το θαύμα τους και το μόνο που μένει είναι να το το απολαύσετε εντρυφώντας στην μουσική του και στους στίχους ακόμα περισσότερο και μην κολλάτε στην προφορά του Jason, δείτε και λίγο αγγλικό ανεξάρτητο σινεμά και θα δείτε ότι τα λέει μια χαρά! Λίγο εκπάιδευση στο αυτί θέλει και μετά είστε έτοιμοι για tour στην γηραιά αλβιώνα για beer talks!
Tώρα αν είστε και θιασώτες των περίεργων βινυλίων, δειτε τις φωτογραφίες του Demise Of Planet X και κάντε την παραγγελία σας ανάλογα τα γούστα!
1. “The Good Life” (feat. Gwendoline Christie and Big Special)
2. “Double Diamond”
3. “Elitest G.O.A.T.” (feat. Aldous Harding)
4. “Megaton”
5. “No Touch” (feat. Sue Tompkins)
6. “Bad Santa”
7. “The Demise of Planet X”
8. “Don Draper”
9. “Gina Was”
10. “Shoving the Images”
11. “Flood the Zone” (feat. Liam Bailey)
12. “Kill List” (feat. Snowy) Alexander Shand-Green
13. “The Unwrap”
