Μια υπέροχη βραδιά διαδραματίστηκε πριν από περίπου δέκα ημέρες, παραμονή της 25ης Μαρτίου, στο Arch Club Live Stage με πρωταγωνιστές τους VNV Nation, Dramachine και Grey Gallows. Μια μαγευτική νύχτα γεμάτη ηλεκτρονικούς ήχους που διοργανώθηκε από τη TMR Entertainment Group.
Το venue ήταν γεμάτο και προμηνυόταν να γίνει μεγάλος χαμός. Άλλωστε οι VNV Nation είναι ιδιαίτερα αγαπητοί στη χώρα μας.
Οι Dramachine “άνοιξαν” τη βραδιά
Για αρχή βγήκαν οι πολύ καλοί ομολογουμένως Dramachine με το ατόφιο synth punk τους. Σε πολλά σημεία θύμιζαν τους Mikro αλλά αυτό δεν ενόχλησε καθόλου, μιας και σκηνικά “έσκιζαν”.
Κιθάρες και synths με πολύ καλά φωνητικά ταίριαξαν “γάντι” με τη βραδιά μας. Αν και δεν είχε πολύ κόσμο στην αρχή, το ντουέτο τα “έδωσε” όλα. Οι συνθέσεις που μας παρουσίασαν ήταν οι “Φάντασμα”, “Αστεροσκοπείο”, “Πάντα κάτι μένει”, “Λένορμαν”, “Νύχτα θλίψη”, “Συγκινιασιακή”, “Objet a”, “Αμνησία”, “Αναισθητική” και “Δεν έχει μείνει (Waltzing)”. Επίσης διασκεύασαν και το “Σαν με κοιτάς” του Γιάννη Σπανού.
Πετυχημένη διασκευή ομολογουμένως με το δικό τους “χρώμα” επάνω σε ένα κομμάτι που δεν έχουμε συνηθίσει σε τέτοιες διασκευές. Η μπάντα είχε το δύσκολο έργο να θερμάνει το κοινό, βασικά να το βάλει μέσα στο χώρο, μιας και οι περισσότεροι ήταν έξω. Ως ένα βαθμό το κατάφεραν και αναμένουμε σύντομα νέα τους δισκογραφικά.
Συνέχεια με τους εξαιρετικούς Grey Gallows
Οι Grey Gallows ήταν πιο σκοτεινοί από τους προκατόχους τους με μια μυστηριακή ατμόσφαιρα που τροφοδοτούσε το κοινό με ανάμεικτα συναισθήματα. Εξαιρετική μπάντα πάνω στη σκηνή, μάγεψε με το υπέροχο Darkwave της. Οι Πατρινοί ήταν και αυτοί κάτι διαφορετικό για την βραδιά, ουσιαστικά μιλάμε για τρεις τελείως διαφορετικές μπάντες που ανέβηκαν στο stage του Arch Club.
Επαγγελματική σκηνική παρουσία και δυνατά beats που και που σύνθεταν ένα φανταστικό θέαμα.
Οι συνθέσεις που έπαιξαν οι Grey Gallows ήταν τα “Dying light”, “Empty as you”, “Love moan”, “Strangers”, “Sad wings of destiny”, “Garden of lies” και “1982”. Θα χαρούμε πολύ να τους “πετύχουμε” πάλι και σε κάποιο live και θα σας συμβολεύαμε να τσεκάρετε τη δισκογραφία τους εδώ. Και κάπου εδώ φτάνουμε στο τελευταίο σχήμα της βραδιάς, στους τρομερούς VNV Nation.
Το κύρος και η επιβλητική εμφάνιση των VNV Nation!
Τι είναι αυτό που πάθαμε από τους VNV Nation! Από που ήρθε? Θυμάμαι στη Ρώμη δεν υπήρχε τόσο πάθος όταν τους είχα παρακολουθήσει πριν από 13 χρόνια. Σας τα είπα εδώ άλλωστε. Λες και ο Harris δεν πέρασε καμιά περιπέτεια με την υγεία του, λες και απλά ήρθε από το σπίτι του να μας διαλύσει μέσα σε μια φαντασμαγορική νύχτα. Μια βραδιά που είχε μελωδίες και ατμόσφαιρες, aggressive beat και επικά refrain. Τι να λέμε τώρα, μαζεύαμε τα κομμάτια μας και μας έκαναν να ξεχάσουμε την κούραση μας όντας καθημερινή ημέρα.
Είκοσι συνθέσεις! Οι επτά από αυτές να είναι στο encore, κάτι που βλέπουμε σπάνια. Ενάς αγέραστος Ronin Harris που ερμήνευε στην εντέλεια όλα τα άσματα του. Μεγαλείο στα “Space and time”, “Tomorrow never comes”, “Legion”, “Honour”, “Silence speaks” και “Chrome” δεν άφησαν ούτε κατά διάνοια να υπάρξει αμφισβήτηση για μια μπάντα που γνώριζε τι να κάνει για να περάσει καλά ο κόσμος που κράτησε το εισιτήριο του, κατανόησε την περιπέτεια που πέρασε ο ιδρυτής της μπάντας και ήρθε για ένα σχεδόν sold out show. Μας υπενθύμιζε ο Ronan κάθε τρεις και λίγο την αξία της ζωής και να ζούμε την κάθε στιγμή. Λόγια “χρυσάφι” από έναν καλλιτέχνη που μέχρι πριν λίγο καιρό έφτασε απίστευτα κοντά στο θάνατο.
Οι VNV Nation ήταν μια μεταλαμπάδευση ιδεών και αξιών
Και λίγα λέω. Ο Ronan Harris ήταν τόσο κοντά στο κοινό που υπέγραφε μπλούζες και δανειζόταν το κινητό οπαδού για να τραβήξει video την εμφάνιση. Ένας υπέροχα επικοινωνιακός καλλιτέχνης που συνοδευόταν από δυο εκπληκτικούς μουσικούς. Συνθέσεις όπως “Control”, “Homeward”, “Gratitude”, “When is the future?”, “Close to heaven” και “Resolution” κλείνουν υπέροχα το πρώτο μέρος της βραδιάς. Επανέρχεται η μπάντα με τα “Armour”, “The game”, “Only satellites”, “Prophet”, “Illusion”, “Nova” και το επικό και πομπώδες “All our sins”.
Οι VNV Nation έκλεισαν το live θαυμάσια και δεν άφησαν κανέναν παραπονεμένο.
Για το τέλος
Δεν υπάρχουν λόγια για την προσωπικότητα του Ronan Harris και την μεταδοτικότητα που έχει με το κοινό. Ένας άνθρωπος που πριν λίγο καιρό έκανε εγχείρηση αορτής, έκανε ένα μαγαζί να χορεύει στους ρυθμούς του. Εμείς από την άλλη έχουμε να πούμε ένα τεράστιο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ σε έναν καλλιτέχνη που μας προέτρεψε να ΖΗΣΟΥΜΕ στο έπακρον και αυτή την βραδιά. Εις το επανιδείν!
Φώτος δια φακού Jo Gogou.
Jo Gogou Photography | Jo Γκόγκου
