Howlin’ Festival vol. II και το rawk n’roll έδωσε μια άλλη οπτική την παραμονή των Φώτων, 5 Ιανουαρίου 2026, στην Θεσσαλονίκη. To We είχε ανοίξει από νωρίς τις πόρτες τους για να υποδεχτεί μουσικάκηδες από όλη την Ελλάδα και διόλου τυχαίο αφού τα συγκροτήματα που απάρτιζαν τη γιορτή αυτή, ταξίδεψαν με κάθε μέσο.
6 συγκροτήματα σχεδόν από όλη την Ελλάδα, ένωσαν δυνάμεις πάνω σε μια σκηνή, που μόνο “θόρυβο” και μουσική είχε. Όχι δεν είναι μουσικές του βάλτου ούτε των εκκωφαντικών κρουστών απαραίτητα. Είναι από εκείνα τα παλιά τα καλά που λένε κάποιοι. Αυτά που άλλοτε θυμίζουν punk-garage και άλλοτε βαράνε με κιθάρες και τύμπανα σε rock n’roll οκτάβες.
Howlin’ Festival vol. II
Το πρόγραμμα του Howlin’ Festival vol. II είχε βγει από νωρίς και περιελάμβανε αρκετά συγκροτήματα για τους μεγάλους αλλά και merch ή αγορά αντικειμένων όπως συνηθίζεται σε φεστιβάλ καθώς και δραστηριότητες για τα παιδιά! Να λοιπόν μια καλή ευκαιρία για μια οικογένεια. Και η αλήθεια είναι ότι τα είδαμε όλα. Εδώ να προσθέσουμε πως το dj set δεν έλειψε από:
Johnny Staccato (Αθήνα)
Mack The Knife (Αθήνα)
Shockin’ Steve
The Rubbers
Όπως αναφέραμε οι πόρτες του We άνοιξαν από νωρίς και συγκεκριμένα από τις 6, για να καλωσορίσει το πρώτο συγκρότημα, τους The Rubbers. Για να είμαι ειλικρινής, ήταν και ο λόγος που “καλύψαμε” εν μέρη το φεστιβάλ, γιατί όπως ίσως να ξέρετε εσείς του χώρου, ο δικός μας Αλέξανδρος Κλημεντόπουλος, βρίσκεται στους Rubbers και ίσως ακόμα οι παλαιότεροι να γνωρίζετε για τους Frantic V. Και τα λέω αυτά γιατί αν δεν παινέψεις και το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει.
Από νωρίς στον αγώνα και στις “κακουχίες” οι Βολιώτες που έκαναν το πρώτο τους μεγάλο άνοιγμα με το Howlin’ Festival vol. II. Ήταν εκείνοι που έπρεπε να συγκεντρώσουν από νωρίς τον κόσμο κοντά στη σκηνή, για να ξεκινήσει αυτό το μεγάλο πάρτι.
Να θυμίσω πως σχεδόν τα περισσότερα συγκροτήματα τα έχουμε ξαναδεί και αναφερθεί σε αυτά, οπότε σίγουρα θα σας είναι κάτι άγνωστο.
Με διασκευές – που θα βρείτε στην κασέτα που ήδη κυκλοφορεί εδώ και ένα χρόνο- αλλά και με δικά τους κομμάτια που όπως γνωρίζουμε, θα ακούσουμε πολύ σύντομα και μέσω του πρώτου τους album! Άντε καλή αρχή να πούμε και ας πιούμε στις χαρές. Η σκηνική παρουσία του τραγουδιστή Αλέξανδρου Κλημεντόπουλου (μαράκες, φυσαρμόνικα & ντέφι), κατάφεραν να ζεστάνουν για τα καλά το κοινό, αν και μη ήταν ικανοποιητικό για την ώρα. Αυτό όμως δεν τους πτόησε διόλου, ίσα ίσα έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό.
Η ένταση στην φωνή και η έντονες εκφράσεις του προσώπου, έδιναν έναν άλλο χαρακτήρα στην Βολιώτικη σύνθεση. Οι αφανείς ήρωες είναι αυτοί που boostάρουν και ας μην φαίνονται.
Ο Γιάννης Φερφιρής στα τύμπανα, κατάφερνε να συγχρονίζει τον ρυθμό για όλους και να δίνει το δικό του στίγμα, κρυμμένος πίσω από τα πιατίνια.
Ο Οδυσσέας Βασιλάκης στο μπάσο, το νεότερο σε χρόνο και όχι χρόνια μέλος, βρέθηκε να πατά καλά και σταθερά, και όπως τον έχουμε ήδη συνηθίσει, ευγενικά μετρημένο επάνω στη σκηνή, όπως και το ίδιο ισχύει φυσικά και για τον Κώστα Αγελλόπουλο στην κιθάρα. Θαρρείς πως είναι εκείνα τα ταπεινά χαμομηλάκια (να με συμπαθάτε) που με το που γυρνάς το βλέμμα αλλού γίνονται party animal. (Ανυπομονώ να το δω).
Κέφι, μπριο, τσαχπινιά και ένα συγκρότημα που σίγουρα οι Θεσσαλονικείς δεν θα ξεχάσουν. Έκανε την αρχή και παρέδωσε σκυτάλη σε δυνατά εξίσου χέρια!
Aqua Barons
Οι Aqua Barons από την Κόρινθο (σας είπα, πως το φεστιβάλ αυτό κατάφερε να φέρει κόσμο από παντού) έδωσαν ενσταντικά το παρόν με ένα surf που άγγιζε τον Θερμαϊκό! Η παρουσία αυτή είχε moody surf αλλά και επιλογές από τη τελευταία τους δουλειά “Back on Track“, που φυσικά μπορείτε να διαβάσετε και στην δισκοκριτική μας.
Οι ειδικοί του surf σίγουρα θα γνωρίζουν πως δεν είναι κάτι εύκολο. Ούτε ακουστικά αλλά ούτε ορχηστρικά. Και αυτό το διαπιστώνεις και στο παίξιμο του μουσικού αλλά και στον ρυθμό που μεταδίδουν στον κοινό. Και ναι, ο κόσμος ξέρει να κουνιέται και να περνά καλά!
No Punk, You Punk – The Cramps Special tribute
Είμαι σίγουρη πως κάποιοι που δεν είναι του είδους και διαβάζουν τυχαία, θα έμαθαν τους Cramps μέσα από την ταινία Wendesday. Δεν πειράζει, για αυτό είμαστε εδώ εμείς αλλά και οι μουσικοί, για να σας μαθαίνουν και να σας εκπαιδεύσουν θα πω καλύτερα.
Οι No Punk, You Punk από την Θεσσαλονίκη δεν διασκευάζουν ούτε αποτίουν απλά φόρο τιμή στους Cramps. Παίζουν Cramps! Και θα πεις ποια η διαφορά; Για το ερώτημά σας αυτό, καλύτερα να απευθυνθείτε στους ειδικούς εκ του συγκροτήματος.
Σε αυτό το μπλέξιμο των No Punk, You Punk τι γίνεται… ερχόμαστε να συναντήσουμε τον Κώστα Καπετανάκη (Frantic V. (τυχαίο;)) αλλά και τον Στέφανο Τσίχλη των The Kustoms, που θα συναντήσουμε και μετέπειτα. Τα πάντα ήταν επί 10 και για τους θαυμαστές του είδους, τότε ναι, τα έδωσαν όλα!
Ρυθμός, ένταση και ένα πλούσιο ρεπερτόριο από την δισκογραφία των Cramps που μεσουράνισε για αρκετές δεκαετίες στο μουσικό στερέωμα και παραμένουν ένα από τα συγκροτήματα με μεγάλο κοινό έως και σήμερα.
The Sences
Τι να πεις για τους Sences από την Θεσσαλονίκη; Η εξελιξή τους είναι μεγάλη για το μικρό της ηλικίας τους και έχουν ήδη καταφέρει πάρα πολλά! Ο παλμός τους και η σκηνική παρουσία καταφέρνει να ξεπερνά τα δεδομένα ακόμα και για τους ίδιους. Για παράδειγμα ο τραγουδιστής τους, Γιάννης, ο μικρός για μένα Κλημεντόπουλος και το λέω τελέιως καλοπροαίρετα αφού θυμίζει στα νιάτα του τον Αλέξανδρο (ναι τότε που ξεκίνησε), κάθε φορά τα σπάει. Παίζει να γεννήθηκε με αυτό το χάρισμα ή να έπεσε στην μαρμίτα μικρός.
Εδώ να αναφέρω πως η σύνθεση ναι μεν έχει αλλάξει -όχι όλοι- το πάθος όμως δείχνει να μεγαλώνει. Και αυτό αφορά όλο το συγκρότημα ανεξαιρέτος, αφού αν τους πάρεις μεμονωμένα θα δεις το ταλέντο που διαθέτουν. Σκέψου όταν ενώνουν δυνάμεις τι γίνεται! Και αυτό το ζήσαμε από κοντά και όσοι ήταν εκεί, πραγματικά μπορούν να συμφωνήσουν μαζί μου.
Θα ήθελα η φαρφίζα να έχει και ένα μικρό δικό της σόλο, έτσι για την πουτ@νιά που λέμε, μην ξεχνάτε αγόρια πως στην τελική, ένα κορίτσι έχετε. Δώστε του λίγη λάμψη παραπάνω.
Και ναι τα έσπασαν κυριολεκτικά στο τέλος, όταν το μπάσο καρφώθηκε στο έδαφος και έγινε κομμάτια, αν και ήθελε λίγη προσπάθεια μέχρι να γίνει αυτό! Κοινό στην σκηνή για κλείσιμο και ένας χαμός εντός, εκτός και επι ταυτά.
The Kustoms
Ακόμα ένα συγκρότημα από την Θεσσαλονίκη που έχει γράψει τα χιλιόμετρά του μουσικά και ιστορικά. Τους Kustoms τους έχουμε συναντήσει επίσης συναυλιακά σε Αθήνα και όχι μόνο και γνωρίζουμε πολύ καλά τον χαμό που προκαλούν. Η ίδια συνταγή, το ίδιο και “χειρότερο” πάθος που μπορείς να βρεις επάνω στη σκηνή.
Να προσθέσω πως κάπου στα μισά του φεστιβάλ, ο κόσμος πολλαπλασιάστηκε που αυτό έδωσε μεγαλύτερη αφορμή στα συγκροτήματα να αποδείξουν την αξία τους. Μη ξεχνάμε πως ήταν καθημερινή, πράγμα δύσκολο για μια συναυλία.
Οι βάσεις του rockabilly πατούν καλά και ξέρουν ακριβώς πως να το μεταλαμπαδεύουν στο κοινό, χρόνια τώρα!
Coral Fuzz
Η Αθήνα ανεβαίνει στον Βορρά, και οι Coral Fuzz έδωσαν τα ρέστα τους και πάλι! Ναι είναι ένα από τα συγκροτήματα που έχουμε συναντήσει και στην πρωτεύουσα και έχουμε γράψει για αυτούς, οπότε αν μη τι άλλο, δεν περιμέναμε τίποτα λιγότερο. Με επιλογές από όλες τους τις δουλειές –και τις νέες– αλλά και με εξαιρετικά καλές επιλογές για διασκευές που αναθέρμαναν το κοινό λίγο πριν το τέλος του φεστιβάλ.
Ξέρετε δεν είναι εύκολο να ξεκουνήσεις κάποιους από τα καθίσματα και την βολεψιά τους. Και αυτό είναι μεγάλο προνόμιο για πολλά συγκροτήματα και συγκεκριμένα για το φεστιβάλ που δεν άφησε τον κόσμο να καθίσει ούτε λεπτό! Μακάρι να έχουμε και άλλα τέτοια και το κοινό να αβγατίζει όλο και περισσότερο.
Keep Howlin!
Φώτος δια φακού Jo Gogou.
Jo Gogou Photography | Jo Γκόγκου
