Τι κι αν πέρασαν οκτώ (8) χρόνια από το “τελευταίο” The Frantic V show στην Πρωτεύουσα; Οι ημι-Θεσσαλονικό-Βολο-Αθηναίζοι έκαναν την επιστροφή τους τόσο δυνατή, που ένα sold out άγγιξε την πόρτα του Death Disco στην Αθήνα, την Παρασκευή 27 Μαρτίου 2026. Το μεγάλο αυτό opening έκαναν οι Αθηναίοι Coral Fuzz, με το ταλέντο τους να ξεχύνεται.
Θα στα πάρω από την αρχή και θα σου πω πως κατηφορίσαμε το απόγευμα εκείνο της Παρασκευής στου Ψυρρή, μεταξύ εμποδίων λόγω πορειών, συγκοινωνιών, καιρικών φαινομένων και τα όσα μύρια. Αυτά συμβαίνουν όμως όταν πας κόντρα στο νόμο του Μέρφι και κάνεις την επιστροφή στα μουσικά δρώμενα. Και όμως ο κόσμος ήταν εκεί και ήταν και πολύς. Sold out είπαμε και δυστυχώς κάποιοι που δεν είχαν προλάβει να βγάλουν το μαγικό χαρτάκι, με αποτέλεσμα να ακούνε πίσω από τοίχους (βάλτους βρε καημένε και ας κάτσουν στον πάνω όροφο…).
Ήταν προγραμματισμένο να ανοίξουν οι πόρτες στις 20:30 που με μια καθυστέρηση -δεν γνωρίζουμε τίνος- άνοιξαν τελικά στις 21:00 με αποτέλεσμα να πάει το πρόγραμμα πίσω (αυτό σημαίνει και λιγότεροι χρόνοι.
Coral Fuzz
Οι περισσότεροι που μας διαβάζετε τους γνωρίζετε, τους έχετε δει και έχετε ακούσει. Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει πως κάθε φορά δεν κρύβουν εκπλήξεις. Η μπάντα που μυρίζει ’60s τίλα και έχει διάθεση garage punk-surf etc, ουδεμία σχέση έχει ηλικιακά και μπράβο τους.
Οι Coral Fuzz ανέβηκαν στη σκηνή έτοιμοι να τα δώσουν όλα, όπως και το έκαναν! Με άκρως funky-groovy δώστα όλα διάθεση, κάτι που φυσικά και έφτασε μέχρι το κοινό που ανταπέδωσε τον παλμό αυτό.
Σε περίπτωση που δεν τους έχετε ανακαλύψει, όπως και τη νέα τους δουλειά, μπορείτε να το κάνετε μέσα από την δισκοκριτική μας.
Ο Γιώργος Παπακώστας, το πολυεργαλείο που έχει καταφέρει να βάλει τα γυαλιά σε πολλούς (λόγω ηλικίας και έργου), εμφανίστηκε με κάτι μεταξύ Prince και Hendrix (welldone) και πολύ το αγαπήσαμε.
Εντάξει από σκηνική παρουσία δεν έχουμε να πούμε ή να σχολιάσουμε και πολλά, αφού γνωρίζουμε πως αν η σκηνή ήταν μεγαλύτερη, θα την είχαν χαρτογραφήσει όλη.
Αυτά τα σολαρίσματα και τα κόλπα, που και σε ξεσηκώνουν και λες “τι έκαναν ρε παιδί μου τώρα” ή ακόμα χειρότερα, σε ωθούν να παρτάρεις ακόμα περισσότερα, ενώ δεν πάει άλλο.
Μια εκπληκτική εισαγωγή αυτού του πάρτι, που έφερε τον κόσμο σε ένα αρχικό ντελίριο ψυχεδέλειας.
Τι ακούσαμε:
Andalucia, saw you, coral Fuzz, run n hide,
mystic eyes, disguise, love is done, shine days,
my babe’s gone, guitar radiation, gonna miss me,
you are so high, reflections, not your type,
beach ghost, outlaw
Ακούσαμε μια μίξη από όλους τους δίσκους; Ναι!
The Coral Fuzz are:
George on Vox, Guitars, Organ
Manos on Bass
Argy on Drums, Percussion
Ακολουθήστε τους Coral Fuzz
https://linktr.ee/CoralFuzz
The Frantic V
Λόγω των ημερών θα μπορούσα να πω “τα λόγια είναι περιττά”. Προσπαθώ να βρω λέξεις να περιγράψουν με επιτυχία αυτό που ζήσαμε και κρατάμε όλοι σαν ανάμνηση μέχρι την επόμενη φορά (και όχι 8ετία, γιατί δεν μας βλέπω καλά).
Οι Frantic V (five), ένωσαν δυνάμεις και πήραν επιτέλους την μεγάλη απόφαση να κατηφορίσουν προς Αθήνα μεριά και να δώσουν μια συναυλία για το κοινό τους! Θα μπορούσε να είναι ένα express gig που όποιος πρόλαβε πρόλαβε και έτσι ήταν δηλαδή, αφού όπως αναφέραμε, δεν άγγιξαν απλά το sold out, αλλά αφήκανε και κόσμο έξω. Βέβαια εδώ ίσως θα μπορούσε το μαγαζί να βάλει 2-3 ακόμα, αφού ο επάνω όροφος του Death disco χωρούσε λίγους ακόμα…
Anyway, από ότι καταλάβαμε λαθάκια έγιναν που δεν ευθύνονται σαφώς τα συγκροτήματα και αυτό το λέω γιατί θα έπρεπε ο κόσμος να βρίσκεται ήδη από τις 20:30 μέσα στον χώρο ώστε να ξεκινήσουν όλα “ομαλός” στις 21:00. Ξέρετε καμιά φορά αυτές οι λεπτομέρειες των 5-10′ μπορεί να φέρει μεγάλες αλλαγές στο πρόγραμμα και την ροή πολλών. Αυτό το αναφέρω γιατί και οι Coral μπορούσαν να παίξουν ίσως λίγο παραπάνω αλλά κυρίως οι Frantic five, που φάνηκε να τους σταματάνε κομμάτι απότομα… _Είπα να τα πω.
Και αφού σας έγραψα και τις σκέψεις μου, ας πάμε στο κυρίως πιάτο!
Για όσους δεν κατάφεραν να βρεθούν στη συναυλία εκείνη την ημέρα, έχω να πω πως δεν το σκεφτήκατε πολύ καλά. Και αυτό μπορούν να σας το επιβεβαιώσουν όσοι βρέθηκαν και είδαν τον “κακό χαμό” που έγινε πριν, κατά την διάρκεια αλλά και κατά το πέρας της συναυλίας. Μικρές καθυστερήσεις που είπαμε.. νόμος του Μέρφι. Εννοείται πως όλο και κάτι θα συμβεί. Αυτό σημαίνει πως χάθηκε και άλλος χρόνος, από τον αρχικό -μην τα ξαναλέμε- οπότε το κοινό πέρα του ότι ήταν αρκετό για τα δεδομένα του χώρου, ήταν και ασυγκράτητο πανάθεμά το! Ναι και ξύλο φάγαμε, και σπρώξιμο, μα το χορέψαμε και το ευχαριστηθήκαμε μέχρι και ο τελευταίος που βρισκόταν στην γαλαρία για ένα τσιγάρο.
Πως να εξηγήσεις τώρα την αγάπη του κόσμου για αυτό το συγκρότημα. Από τον χαμό που έκαναν είτε χορεύοντας είτε τραγουδώντας; Και από την άλλη πως να μεταφέρεις τη ζωντάνια του Alex O’ Right που αν μπορούσε θα συνέχιζε έως και σήμερα. Μαζί με εκείνον και όλοι οι υπόλοιποι, όπως τον Dr. Organ που έχοντας σαν φυλαχτό και γούρι το ιδιαίτερο κολιέ που χρόνια κουβαλάει μαζί του, μας ξεσήκωσε με την φαρφίσα και αυτό το moody ύφος, που αποτυπώνει μιαν άλλη εποχή.
Ο Captain K έδωσε τα ρέστα του κουβαλώντας αυτό το ύφος των Σαλοννικιών “εντάξει ηρεμήστε λίγο”, κάτι που βεβαίως βεβαίως δεν δείχνει απλά πως το ευχαριστήθηκε αλλά ίσως και να ήθελε και άλλο (κανονίστε τα lives σας!).
Ο Μανώλης Χατζηδάκης από την άλλη, αν και κρυβόταν στα εν μέρη λιγοστά φώτα που υπήρχαν, έκανε την εμφάνισή του με τον τρόπο του. Θα μου πεις πόσο να στριμωχτούν επάνω στη σκηνή; Με τον Αλέξανδρο Κλημεντόπουλο πίσω στα σκοτάδια (δικό μας παιδί) και τα τύμπανά του που έδιναν όχι απλά τον ρυθμό, αλλά και μια ώθηση παραπάνω, καταλάμβανε τη μια άκρη, συναντώντας τον Dr. Organ στην τέμνουσα άκρη. Βλέπετε κάποιοι είναι οι “αφανείς ήρωες” που κρατάνε ισορροπίες και γρεζιού.
Ένα μεγάλο μπράβο και καλή αρχή σε εμάς που σας ανταμώσαμε για πρώτη φορά.
Αν το ερώτημά σας είναι, που εξαφανίστηκαν τόσο καιρό… τότε καλό είναι να τους κάνετε αυτό το ερώτημα απευθείας! Και μέσα σε όλα αυτά να ζητήσετε μια μικρή επανάληψη από αυτό που ζήσαμε.
Το ιδρώσανε οι Frantic Five, το μεροκάματο που λένε και μαζί με αυτούς και εμείς. Και κάπως έτσι οι περισσότεροι απέδειξαν πως όσα χρόνια κι αν περάσουν, το μεράκι και το πάθος δεν κρύβεται. Γιατί αν δεν το διασκεδάσεις και δεν το χαρείς εσύ πρωτίστως ως καλλιτέχνης, πως να το χαρεί και ο ακροατής από κάτω; Καλά δεν αντιλέγω πως υπάρχουν και φορές που αυτό το μπουστάρισμα του κοινού, ανοίγει μεγάλα φτερά για τον αρτίστα.
Μα αυτό είναι που αγαπάμε και μας αρέσει να ζούμε, αυτό ακριβώς που συνέβη και εκείνο το βράδυ, γιατί αυτό ακριβώς ήταν! Μια εκπληκτική χημεία μεταξύ των Frantic V και του κοινού.
Τι ακουσαμε:
Room 409, Good Lovin, You Made Me Cry, On The Move
I Need your Lovin, La Fin, Miss My Love, Wouldnt Miss My Chance
I Never Love You, Forget I Was There, The Very First day, Plan a Trois
Cocktail jane, kathe Fora, Sa la la, Follow Me, i tell no lies
simposio, City of People, searching, hang up, go away, love
The Frantic Five είναι:
Alex O’ Right (φωνή, κρουστά)
Captain K (κιθάρες, φωνητικά, φυσαρμόνικα)
Μανώλη Χατζηδάκη (μπάσο, κρουστά, φωνητικά)
Dr. Organ (φαρφίσα)
Αλέξη Κλημεντόπουλο (ντραμς)
Ακολουθήστε τους The Frantic Five
https://www.facebook.com/thefranticfive/
c; etait la fin
Φώτος δια φακού Jo Gogou.
Jo Gogou Photography | Jo Γκόγκου
