Οι Iotunn έρχονται σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη τον ερχόμενο Μάρτιο και εφόσον έχουν εμφανιστεί ήδη μια φορά στη χώρα μας στα πλαίσια του Rockwave Festival. Οι Δανοί Death Metallers απλά προελαύνουν απολαμβάνοντας την επιτυχία του δεύτερου τους δίσκου, “Kinship”, γιατό οποίο γράψαμε μια κριτική με κορυφαία συμπεράσματα για το υλικό του. Μια κριτική που μπορείτε να διαβάσετε εδώ.
Σας τα είπαμε για τους Iotunn
Βασικά σας είχαμε προειδοποιήσει με ένα άρθρο μας το οποίο μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Δεν αστειεύονται, έχουν την έμπνευση, τον δυναμισμό και την καλλιτεχνική δεινότητα να διαπρέψουν.
Iotunn: “Kinship”
Ήδη το κάνουν και με μεγάλη επιτυχία μάλιστα και μας τα εξηγήσαν όμορφα και ωραία στη συνέντευξη που μας παραχώρησαν πέρσι και μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Οι Δανοί μάλιστα πρόσφατα κυκλοφόρησαν live album, το “Waves over Copenhell” το οποίο αξίζει να ακούσετε για να πάρετε μια ίδεα όσοι δεν βρισκόσασταν το καλοκαίρι στην εμφάνιση τους.
Iotunn
Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στην πάντα ενημερωμένη μας agenda μας και για τα δυο live. Για το live της Θεσσαλονίκης μπορείτε να ακολουθήσετε αυτό το link. Στις επάλξεις!
Οι The 69 Eyes έχουν ανακοινωθεί ότι θα εμφανιστούν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη στις αρχές Μαϊού. Πληροφορίες μπορείτε να βρείτε όπως πάντα στην ενημερωμένη μας agenda.
Εμείς θα σας πάμε δεκαπέντε χρόνια πίσω σε μια άλλη χώρα σε μια άλλη εμφάνιση τους. Σε ένα μικρό χώρο που δεν μάζευε πολλά άτομα η αλήθεια είναι αλλά τα live που συνεχίζουν να γίνονται εκεί είναι συναυλίες “οικογενειακές” για να το θέσουμε καλύτερα. Στο αγαπημένο Biebob στο Vosselaar της περιφέρειας της Αμβέρσας στα ανατολικά αυτής, πολύ κοντά στο Turnhout, όπως πάμε για Ολλανδία δηλαδή. Από εκεί, στα δέκα χιλιόμετρα είναι τα σύνορα.
The 69 Eyes
Γιατί αναφέρθηκα στο παραπάνω; Γιατί στη δεύτερη ημέρα που βρισκόμουν στο Βέλγιο και συγκεκριμένα στην Αμβερσα για τις σπουδές μου, εγώ αποφάσισα να πάω να κάνω την βόλτα μου στο κέντρο στο Metal Bar της πόλης αλλά και στα δισκάδικά της. Θυμάμαι τότε πήγα στο De Rots (το όποιο έχει κλείσει αν θυμάμαι καλά) και μετά στο Metal Zone για τις ημερήσιες αγορές κυκλοφοριών. Τότε θυμάμαι πήρα το “Domino effect” των Gotthard. Τότε έπεσε το μάτι μου σε ένα flyer που έλεγε The 69 Eyes και Christian Death live στο Biebob. Εγώ όμως δεν είχα ιδέα που ήταν αυτό και γενικά μόλις είχα μάθει κάτι λίγα το κέντρο της πόλης.
Μια περιπετειώδης άφιξη στο χώρο για τους The 69 Eyes
Ρωτάω τον τύπο στο δισκάδικο, πως μπορώ να πάω εκεί κτλ. Μου λέει και πάω στη Roosveltplatz για να πάρω ένα λεωφορείο για να πάω εκεί. Η φάση είναι ότι ούτε ρώτησα πότε έχει επιστροφή, ούτε τίποτα, ούτε καν ήξερα που πήγαινα γενικά. Όμως εγώ ήθελα να πάω να τους παρακολουθήσω οπωσδηπότε. Αγαπημένη μπάντα βλέπετε. Εν τω μεταξύ αν γινόταν στραβή, ούτε για ταξί δεν είχα. Ρίσκο και φύγαμε και ότι γίνει. Ενώ περνάγαμε τα αχανή λιβάδια προς Ολλανδία φτάνουμε και βλέπω τον κιθαρίστα των Lacrimas Profundere, ρωτάω και μου λένε ότι οι Christian Death προέβησαν σε ακύρωση. Άρα opening act οι Γερμανοί Gothic Metallers.
Lacrimas Profundere
Οι Γερμανοί βγήκαν στη σκηνή και κατευθείαν κατέκτησαν το κοινό. Μιας και ο Μάρτιος στο Βέλγιο είναι όπως ο Γενάρης της Ελλάδας σε θερμοκρασίες, υπήρχαν πολλοί ήρωες που ήρθαν εκείνο το Σαββάτο. Έχοντας τον Rob Vitacca πίσω από το μικρόφωνο και ένα άλμπουμ με το οποίο κέρδισαν τότε ακόμα περισσότερο και ευρύτερο κοινό, οι Lacrimas Profundere δεν αντιμετώπισαν κανέναν πρόβλημα να ξεσηκώσουν το κοινό. Η αλήθεια είναι ότι τέτοιες μπάντες είναι πολύ δύσκολο να ζεστάνουν το κοινό του Βελγίου, το οποίο ειδικεύεται σε ακούσματα όπως Metalcore, Thrash Metal και Death Metal.
Lacrimas Profundere
Οι συνθέσεις που ακούστηκαν και ενθουσίασαν τον κόσμο ήταν τα “My velvet little darkness”, “And God’s ocean”, “Again it’s over”, “Amber girl” και “Ave end”. Οι Lacrimas Profundere κουβάλαγαν τρια πολύ επιτυχημένα άλμπουμ στη πλάτη τους τότε όπως τα “Fall I will follow”, “Ave and” και “Filthy notes for frozen hearts”. Επιτυχημένα και σε εμπορικό επίπεδο η αλήθεια είναι. Έτσι τα τιμήσαν με τον καλύτερο τρόπο σε αυτό το live στο οποίο και ήρθαν από το “πουθενά” μιας και αντικατέστησαν τους Christian Death όπως αναφέραμε.
Lacrimas Profundere
Έφτασε η ώρα για τους The 69 Eyes
Οι Φινλανδοί είχαν κυκλοφορήσει το 2009 το φανταστικό “Back in blood” ένα από τα πιο διάσημα άλμπουμ τους. Ένα άλμπουμ που ηχογραφήθηκε σε Ελσίνκι και Los Angeles από τον διάσημο Matt Hyde. Μάλιστα λίγο πριν την περιοδεία τους στις Η.Π.Α. πραγματοποίησαν τα γυρίσματα του video clip τους “Dead ‘n’ gone” στο San Francisco.
Επίσης, σχετικά με το “Dead girls are easy”, εδώ έχουμε την εμφάνιση της Missy Margera και έκανε πρεμιέρα στις 17 Ιουλίου 2009 στο Playboy.com. Η περιοδεία τους στηρίχτηκε πάνω σε αυτό τότε χωρίς βέβαια να παραλείψουν τις υπόλοιπες επιτυχίες τους. Η μπάντα είναι οι “Motley Crue” του Gothic Rock επάνω στη σκήνη αλλά και μουσικά.
The 69 Eyes
Όπως διαπιστώνετε, υπήρχε το κατάλληλο background για ένα υπέροχο live γεμάτο ατμόσφαιρα με θέμα τους βρυκόλακες και το αίμα. Δηλαδή με ότι έχουν να κάνουν οι στίχοι των The 69 Eyes, ειδικά στο “Back in blood”. Η μπάντα λοιπόν από το Ελσίνκι παρουσίασε αρκετά κομμάτια από το τότε πρόσφατο άλμπουμ τους με τις επιτυχίες να διαδέχονται η μια την άλλη. Με τον ντόρο που είχε γίνει με το “Back in blood” έγινε χαμός με το ομώνυμο, “The good. the bad and the ugly”, “Kiss me undead”, “Suspiria snow white”, “Dead girls are easy”, “Lips of blood” και “Hunger”. Πραγματικά εγώ είχα ξεχάσει πως θα επέστρεφα πίσω, δεν με ενδιέφερε να το κάνω και με τα πόδια και όπου με έβγαζε.
The 69 Eyes
Οι Φινλανδοί έβγαζαν “φωτιές” πάνω στη σκηνή
Ανάμεσα στις συνθέσεις του “Back in blood” ερχόντουσαν και κομμάτια από το πλούσιο παρελθόν τους. Δεν γίνοταν να αφήσουν έξω το “Devils” ας πούμε που είναι ακραία συναυλιακό κομμάτι. Όπως επίσης δεν μπορούσαν μην μας δώσουν και το “Feel Berlin” από το ίδιο άλμπουμ. Η παρέα του Jyrki 69 δεν άφησε τον κόσμο χωρίς ιστορικές συνθέσεις όπως τα “Never say die”, “Gothic girl”, “Dance D’amour”, “The chair”, “Wasting the dawn” και “Perfect skin”. Αυτό που γινόταν στον χώρο του Biebob ήταν κάτι το απίστευτο, όλοι χόρευαν στους ρυθμούς της μπάντας. Νομίζω ότι καλύτερη έναρξη τότε για την συναυλιακή μου πορεία στο Βέλγιο δεν θα μπορούσα να φανταστώ.
The 69 Eyes
Το encore φυσικά δεν θα μπορούσε να ήταν παρά τα “Brandon Lee” και “Lost boys”. Συνθέσεις που η μπάντα έχει εμπνευστεί από τα συγκεκριμένες ταινίες και γενικά η φιλοσοφία της κινείται γύρω από την θεματολογία τους. Δεν υπάρχουν λόγια που μπορούν να ειπωθούν για να περιγράψουν τι συνέβη όταν ακούστηκαν αυτοί οι ύμνοι. Η μπάντα τελειώσε μια απίστευτη βραδιά και έδωσε στον κόσμο το καλύτερο “γιατρικό” για το κρύο που υπήρχε έξω όταν βγήκαμε. Οι The 69 Eyes εκτοξεύσει την θερμοκρασία σε τόσο μεγάλο βαθμό που βγήκαμε εξώ ιδρωμένοι, κουρασμένοι αλλά και ευτυχισμένοι μετά από ένα τόσο συναρπαστικό live.
Οι The 69 Eyes τότε δεν άφησαν τίποτα όρθιο!
Τίμησαν την ιστορία τους και το όνομα τους με τον καλύτερο τρόπο. Μέσα σε ένα “οικογενειακό” περιβάλλον όπως ανέφερα και πριν, μας έκαναν να γίνουμε ένα με την φιλοσοφία τους. Μια φιλοσοφία που διέπει τις εμφανίσεις τους τόσο με την σκηνική παρουσία τους όσο και με την μουσική τους. Η μετάδοση των συναισθημάτων και η αλληλεπίδραση με τον κόσμο ήταν το κάτι άλλο. Παραμένει για μένα μια από τις καλύτερες εμπειρίες που έχω βιώσει live στα 26 χρόνια που “τρέχω” σε όλη την Ευρώπη και καλύπτω συναυλίες.
Οι The 69 Eyes σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη τον Μάιο
Σας το αναφέραμε εδώ. Τα vampires από το Ελσίνκι έρχονται στο Gazarte στις 7 Μάιου και στις 8 Μάιου στο We της Θεσσαλονίκης και είναι μια συναυλιακή εμπειρία που δεν πρέπει να λείπει κάνεις λάτρης του είδους που πρεσβεύουν τόσα χρόνια με τόση επιτυχία. Εγώ σας αφήνω με ένα από τα πιο αγαπημένα μου κομμάτια.
Οι Iotunn δεν ήταν δυνατόν να ξεχάσουν την αγαπημένη μας Θεσσαλονίκη από τον χάρτη των συναυλιών τους. Έτσι λοιπόν στις 26 Μαρτίου θα εμφανιστούν στο υπέροχο Eightball club και όπως πάντα θα ταράξουν τα “θεμέλια” του με τον ιδιαίτερο ήχο τους.
Poster Thessaloniki
Αποτέλει μεγάλη χάρα να έχουμε τους Iotunn στη χώρα μας
Δεν τίθεται θέμα ότι είναι από τις πιο ευχάριστες εκπλήξεις του προηγούμενου έτους. Τα είπαμε και στη κριτική μας εδώ και μάλιστα χρησιμοποιήσαμε πολλούς ευχάριστους χαρακτηρισμούς. Μια μπάντα που διαπρέπει γενικά στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια κάνοντας αξιοπρεπέστατα support σε ιστορικές μπάντες του είδους. Αυτοί οι Δανοί λοιπόν έρχονται στη Θεσσαλονίκη για μια εμφάνιση που σίγουρα θα ικανοποιήσει και τους πιο απαιτητικούς οπαδούς.
Εισιτήρια μπορείτε να προμηθευτείτε εδώ. Όπως βέβαια και από τα καταστήματα The Nephilim Metal Store και Velona Records.
Οι Iotunn μετά την εμφάνιση τους στο Rockwave Festival επιστρέφουν στη χώρα μας και την Αθήνα για μια βραδία ως headliners. Είναι σίγουρα μια από τις πιο αισιόδοξες δυνάμεις του μελωδικού ατμοσφαιρικού Death Metal με έντονες επιρροές από την γειτόνισσα Σουηδία.
Poster Athens
Με τους Iotunn θα ασχολήθουμε πολύ στο μέλλον
Και καλό είναι να ξεκινήσουμε από την συναυλία τους στην Αθήνα στις 27 Μαρτίου στο Piraeus Academy Club. Εμείς πάντως εδώ στα “κεντρικά” του Afternoiz φροντίσαμε να ασχοληθούμε αρκετά μιας και ο δίσκος τους “Kinship” πήρε από τις πιο διθυραμβικές κριτικές που έχουμε κάνει. Ένα κείμενο που μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Μια μπάντα που δεν φοβάται να βάλει στοιχεία από όλα τα έιδη στη μουσική της και να την ανάγει σε ένα πανέμορφο είδος τέχνης.
Εισιτήρια μπορείτε να βρείτε εδώ. Η προπώληση ξεκινάει στα 24,50Ε
Οι Nightfall, μια από τις πιο εντυπωσιακές μπάντες των καιρών μας, ετοιμάζεται να εξαπολύσει “επίθεση” στις αρχές Μαρτίου στο λεκανοπέδιο και συγκεκριμένα στο Fuzz Live Music Club. Η μπάντα επέστρεψε από την περιοδεία που πραγματοποιήσε με Possessed και δεν είναι όπως φαίνεται και πολύ κουρασμένη. Θα γίνει χαμός στις 6 Μάρτιου όποτε και θα πραγματοποιηθεί η εμφάνιση τους.
Nightfall Poster Athens
Οι Nightfall έχουν μεγάλη διαδρομή για πάνω από 35 χρόνια
Δεν χωρά αμφιβολία, είναι από τις μεγάλες δυνάμεις της σκηνής μας και γενικά απολαμβάνουν μεγάλο σεβασμό στο εξωτερικό οπιυ κι αν παίξουν. Έχοντας ως ακρογωνιαίους λίθους συνθετικής δημιούργιας τα “Athenian echoes” και “Lesbian show” και από κοντά να ακολουθούν τα “Children of Eve” και “At night we prey”, προελαύνουν στο παγκόσμιο στερέωμα. Ο Ευθύμης μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα όταν σε κάθε δίσκο έχουν τόση έμπνευση. Τα είπαμε και εμείς στη δισκοκριτική μας για το “Children of Eve” που μπορείτε να διαβάσετε εδώ.
Επιστρέφουν λοιπόν στην Αθήνα μετά από μια απουσία πέντε ετών, περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να “αλιεύσετε” στην πάντα ενημερωμένη agenda μας.
Οι Nightfall επιστρέφουν στην Αθήνα μετά από πέντε χρόνια και αυτό που αναμένεται να γίνει στο Fuzz Live Club είναι φυσικά το αδιαχώρητο. Μιλάμε για μια μπάντα με μακρά ιστορία από τότε που έπαιζε support στους Paradise Lost μέχρι και την πρόσφατη τους περιοδεία με τους Possessed αλλά και τα γιγαντιαία Ευρωπαϊκά φεστιβάλ όπως Wacken και Hellfest. Επιστρέφουν λοιπόν στη “γενέτειρα” τους και θα γίνει μεγάλος χαμός σίγουρα!
Nightfall Poster Athens
Οι Nightfall είναι από τις μεγαλύτερες μπάντες στο χώρο
Δεν χωράει καμία αμφιβολία περί τουτού. “Athenian echoes” και “Lesbian show” είναι πολύ ψηλά στις συνειδήσεις των extreme metal οπαδών. Όπως φύσικά και τα “At night we prey” και “Children of Eve”. Μάλιστα για το τελευταίο μπορείτε να διαβάσετε την κριτική μας εδώ.
Οι Nightfall λοιπόν ετοιμάζουν ένα εκρηκτικό live στο λεκανοπέδιο και σίγουρα δεν θα αφήσουν κανέναν απογοητευμένο γιατί πολύ απλά είναι μια από τις μεγαλύτερες δυνάμεις του Ελληνικού Metal και το αποδεικνύουν όπου σταθούν και όπου βρεθούν σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη μας. Τέλος.
Mirrorglass is a rock band based in Ireland, formed in 2022. The project is spearheaded by vocalist and multi-instrumentalist, Joshua Bowles.
In January 2024, following a string of shows and the release of his debut single, ‘Hey Honey’, he won Cavan Institute’s Win Big Song Contest with the song ‘Where Will You Go?’. He decided to release the song as part of the Mirrorglass catalogue in May 2024 as a single.
Following this, he released ‘Let’s Go To Mine‘ and played a handful of shows across the east coast of Ireland. (full artist bio is available via the assets folder).
After just one show in 2025, the band are set to return to the stage with their ambitions high in 2026. The current line-up that will be joining Joshua in Mirrorglass is Paul Jackman behind the kit, new bassist Andrej Spaček and returning keyboardist Sean McKiernan.
Listen the video below:
New single ‘Better Off Dead‘
is out 23/01/26 across all platforms!
“Better Off Dead to me, verges on emotional exhaustion and complete mania. It’s tongue and cheek in a way that sort of covers up the deeper roots of the song. When I wrote the line “I’d rather die than let her go”, that was very much a serious line, so much so that it led me to take the piss out of it with the chorus that follows and the nonsensical “hope is my only hope” line. I basically analysed my own line and it’s meaning and said well if I’d rather die than let her go then I’m better off dead!” (full song bio is available via the assets folder) – Joshua Bowles
Mirrorglass
Performances by Joshua Bowles (guitar/keyboard/bass/vocals) & Paul Jackman (drums)
‘Better Off Dead’
written by Joshua Bowles
Recorded, mixed & mastered by Joshua Bowles
‘Better Off Dead’ was recorded as part of Mirrorglass’ debut album ‘Handle With Care’ which was recorded by Joshua Bowles at XYZ Studios.
Οι The 69 Eyes έρχονται στην Ελλάδα στις αρχές Μαίου για δυο συναυλίες, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Στο λεκανοπέδιο θα εμφανιστούν στο Gazarteστο Κεραμεικό και στη Θεσσαλονίκη στο We. Οι συναυλίες θα είναι στα 7 και 8 Μαίου αντίστοιχα.
Οι The 69 Eyes δεν είναι μια μπάντα απλά, είναι “ιδέα”
Ίσως και για πολλούς η μουσική τους έχει επηρέασει τον τρόπο ζωής τους. Έχοντας ως βάση για τους στίχους ταινίες όπως “The lost boys” και “The Crow”, έχουν χτίσει μια μουσική προσωπικότητα τρεις δεκαετίες τώρα αξιέπαινη. Να θυμίσουμε ότι σας έχουμε μιλήσει για αυτές τις ταίνιες εδώ και εδώ αντίστοιχα.
Μια μπάντα με αμέτρητες περιοδείες και ορόσημο του συνδυασμού Sleaze και Gothic Rock και δίσκους που μπορείς να ακούς συνέχεια χωρίς να βαρεθείς. Ο επαγγελματισμός και το μεράκι των Φινλανδών φαίνονται σε δίσκους όπως “Blessed be”, “Angels”, “Savage garden”, “Paris kills” και “Devils”. Δουλείες που μπορείς να τους βάλεις άνετα δίπλα σε δίσκους από μπάντες όπως The Sisters of Mercy και The Cure.
The 69 Eyes Poster for Athens
Περισσότερες πληροφορίες για τις συναυλίες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη μπορείτε να βρείτε στην agenda μας.
Οι The 69 Eyesέρχονται στη Θεσσαλονίκη μετά την επικείμενη εμφάνιση τους στην Αθήνα. Θα εμφανιστούν στο We στις 8 Μαϊου 2026 και σίγουρα θα γίνει χαμούλης στη συμπρωτεύουσα. Μια μπάντα με μεγάλη ιστορία που μετράει χρόνια από το 1989 και με το ντεμπούτο τους να έχει κυκλοφορήσει το 1992.
The 69 Eyes Thessaloniki Poster
Οι The 69 Eyes από το “παγωμένο” Ελσίνκι
Και μπορεί να κατάγονται από εκεί αλλά κάθε τρεις και λίγο βρίσκονται στην Καλιφόρνια. Ο drummer, Jussi 69, έχει το ιστορικό “The Riff”, ένα από τα cult Metal μπαρ της πρωτεύουσας της Φινλανδίας. Περισσότερες πληροφορίες σας είχα αναφέρει σε αυτό το άρθρο.
Η μπάντα από το Ελσίνκι έχει κυκλοφορήσει μεγάλους δίσκους στην μακρόχρονη καριέρα της που ξεπερνάει τα 30 και βάλε χρόνια. Μια μπάντα που σου βγάζει το συναίσθημα των ταινιών όπως “The lost boys” και “The crow” με τρόπο που βγαίνει υπέροχα μέσα από την προσωπικότητα της.
Δίσκοι όπως “Angels”, “Paris kills”, “Blessed be”, “Devils”, “Angels” και “Back in blood” είναι από τους καλύτερους στον δύσκολο και γεματό ανταγωνισμό χώρο του Gothic Rock. Όμως σιγά μην φοβηθούν και κάνεναν οι The 69 Eyes. Και στη Θεσσαλονίκη λοιπόν τα vampires από το Ελσίνκι.
Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης/Alkinoos Ioannidis, επιστρέφει στο Ηνωμένο Βασίλειο για τρεις συναυλίες.
Μαζί του επί σκηνής, τέσσερις Κύπριοι μουσικοί, καινούριοι συνοδοιπόροι που δίνουν στα τραγούδια μια διαφορετική προσέγγιση μέσα από τους ήχους εγχόρδων και κρουστών.
Με διαφορετικές ενορχηστρώσεις, το πρόγραμμα χαρακτηρίζεται από στιγμές μεγάλης έντασης και συγκίνησης αλλά και τη χαρά αυτής της συνάντησης, την επικοινωνία των μουσικών μεταξύ τους αλλά και με το κοινό, την ελευθερία του αυτοσχεδιασμού και τη συνύπαρξη διαφορετικών μουσικών κόσμων.
Από την θερινή περιοδεία στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στη συμμετοχή του στο Rockwave festival, πάμε στο εξωτερικό και στο αγαπημένο κοινό του Ηνωμένου Βασιλείου.
Έρχονται ωραία πράγματα συνέχεια στο Gazarte, έτσι λοιπόν ήρθε η σειρά και των Φινλανδων Gothic Rockers, The 69 Eyes. Έρχονται λοιπόν στις 7 Μαϊού στο Gazarte Ground Stage στον Κεραμεικό στην Αθήνα. Εμείς αναφωνούμε με ενθουσιασμό: Χαμός!
The 69 Eyes Poster for Athens
Οι The 69 Eyes είναι μια μπάντα “ορόσημο”
Πως να μην είναι ρε παιδιά? Με δίσκους που έχουν μείνει στην ιστορία του αγαπημένου μας Gothic Rock. Μπορεί το “Death of darkness” να μην είναι σαν τα παλιά, αλλά είχε και αυτό την γοητεία του και κουβάλαγε την ακλόνητη αξία της προσωπικότητας των Φινλανδών.
Δίσκοι όπως “Savage garden”, “Wasting the dawn”, “Blessed be”, “Paris kills”, “Devils”, “Angels” και “Back in blood” έχει το καθένα μια ένδοξη ιστορία να πει. Μια ιστορία βαμμένη στα χρώματα του Sleaze Rock βυθισμένα στο σκοτάδι του κλασσικού Gothic Rock. Οι The 69 Eyes είναι μια μπάντα απερίγραπτη στα live της, με περιοδείες σε όλο τον κόσμο και με ένα φοβερό επαγγελματισμό να τις διέπει.
Οι Αθηναίοι black metalers Decipher επιστρέφουν και ανακοινώνουν την κυκλοφορία του δεύτερου (2ου) άλμπουμ τους με τίτλο «ΘΕΛΗΜΑ» (Thelema).
Το album πρόκεται να κυκλοφορήσει στις 20 Μαρτίου μέσω της εταιρείας Transcending Obscurity Records.
Όπως αναφέρουν αποτελεί τη συνέχεια του «Arcane Paths to Resurrection» και η ανακοίνωση συνοδεύεται από την παρουσίαση του νέου τραγουδιού, με τίτλο Return to naught.
Music composed and performed by Decipher
“Towards Renaissance” written by K.G and K.X
Lyrics written by K.G
Lyrics on “Bound to the Wheel” by Obsidian and K.G
Additional Vocals on “Seven Scars” and “Litany” by Manos Six
Recorded by Kostas Gerochristos and Kostas Ragiadakos at The Audiocult
Mix & Master at The Audiocult
Artwork by Artem Grigoryev
Layout by Giannis Nakos / Remedy Art Design
Band & Booklet Photography by Thalia Christina Pappa
Η black metal μπάντα από την Αθήνα ιδρύθηκε το 2017. Το πρώτο EP που κυκλοφόρησε είχε τον τίτλο “Of Fire and Brimstone” και κυκλοφόρησε το 2019. Το άλμπουμ “Arcane Paths to Resurrection” κυκλοφόρησε στις 21 Απριλίου 2023 επίσης από την Transcending Obscurity Records. Τις ηχογραφήσεις φωνητικών, το mix και master επιμελήθηκε ο George Emmanuel στο Pentagram Studio.
Ο Steve Wynn των Dream Syndicate, είναι ο Πρόεδρος στο Συνδικάτο του Ονείρου. Μια διαρκής αναζήτηση μέσα στην αμερικάνικη alternative rock.
Λίγο πριν ανέβει στη σκηνή με τους Dream Syndicate, την Πέμπτη 29 Ιανουαρίου, στο Gagarin 205, εκεί όπου κάθε φορά ο Steve Wynn μοιάζει να επιστρέφει στο σπίτι του, αξίζει να σταθούμε για μια στιγμή. Όχι για να κοιτάξουμε πίσω με νοσταλγία, αλλά για να θυμηθούμε ποιος είναι πραγματικά αυτός ο ανήσυχος αφηγητής της αμερικάνικης alternative rock – ένας καλλιτέχνης που εδώ και δεκαετίες μας μιλά σαν να μας ξέρει προσωπικά, σαν να έχει διαβάσει τις σκέψεις μας πριν καν τις εκφράσουμε. Σαν να έχει ζήσει τις ίδιες νύχτες, τις ίδιες διαψεύσεις, τις ίδιες μικρές, πεισματάρικες ελπίδες.
The Dream Syndicate-Steve Wynn
Ο Steve Wynn δεν είναι απλώς ο ιδρυτής και η φωνή των Dream Syndicate. Είναι μια από τις πιο συνεπείς, επίμονες και ουσιαστικές μορφές της αμερικανικής alternative rock ιστορίας. Γεννημένος το 1960 στην Καλιφόρνια, εμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’80 στο Los Angeles, σε μια εποχή όπου η punk είχε ήδη αφήσει το αποτύπωμά της, αλλά λίγοι τολμούσαν να το συνδέσουν ξανά με την ψυχεδέλεια, τον αυτοσχεδιασμό και τη λογοτεχνική γραφή.
Dream Syndicate
Οι Dream Syndicate γεννήθηκαν ακριβώς μέσα σε αυτή τη ρωγμή – και εξελίχθηκαν σε βασικό πυλώνα της σκηνής που λίγο αργότερα ονομάστηκε Paisley Underground.
Το ντεμπούτο τους, The Days of Wine and Roses (1982), παραμένει μέχρι σήμερα ένας θεμέλιος λίθος ένας από τους θεμέλιους λίθους της αμερικάνικης underground rock. Κιθάρες επηρεασμένες από τους Velvet Underground, ξεσπάσματα μεγάλης διάρκειας, στίχοι που μιλούν για διάψευση, επιθυμία και υπόγεια ένταση – όχι σαν δηλώσεις, αλλά σαν εξομολογήσεις.
Με το Medicine Show (1984), ο Wynn και η μπάντα του δεν κατέγραψαν απλώς έναν ήχο – κατέγραψαν έναν τρόπο ζωής: την αέναη περιοδεία, τη σωματική κόπωση, την αποδόμηση και την κάθαρση που έρχεται μόνο η μουσική μπορεί να προσφέρει.
Παρότι οι Dream Syndicate δεν γνώρισαν ποτέ μαζική εμπορική επιτυχία, κινήθηκαν στο ίδιο οικοσύστημα με μπάντες όπως οι R.E.M. και οι U2, μοιράστηκαν σκηνές και περιοδείες και συνέβαλαν καθοριστικά στη διαμόρφωση της αισθητικής της αμερικάνικης alternative rock των ’80s – μιας αισθητικής που έμαθε να αντέχει χωρίς να ζητά επιβεβαίωση.
Μετά τη διάλυση της μπάντας, ο Steve Wynn δεν αποσύρθηκε. Αντίθετα, ξεκίνησε μια μακρά και συνεπή σόλο διαδρομή, με δίσκους όπως Kerosene Man, Dazzling Display, My Midnight και Journeyman. Folk-rock, garage, εσωστρέφεια και αμερικανική τραγουδοποιία ενώνονται σε ένα έργο, ένα έργο που επιβεβαιώνει τη φήμη του ως songwriter μεγάλης αντοχής στον χρόνο.
Επέλεξε συνειδητά τον δρόμο της διαρκούς δημιουργίας, των μικρών venues και της συνεχούς επαφής με το κοινό – χτίζοντας ιδιαίτερους δεσμούς με την Ευρώπη και ειδικά με την Ελλάδα.
Steve Wynn-Dream Syndicate
Παράλληλα, ο Wynn ανέπτυξε ένα πλούσιο σύμπαν συνεργασιών και side projects. Οι Danny & Dusty, μαζί με τον Dan Stuart των Green on Red, κυκλοφόρησαν το The Lost Weekend (1985), έναν σκοτεινό, μεθυσμένο και βαθιά ρομαντικό δίσκο που θεωρείται σήμερα κλασικός στην ιστορία της desert και country-rock αισθητικής.
Με τους Gutterball, εξερεύνησε την ωμή, ακατέργαστη πλευρά της rock’n’roll, ενώ σχήματα όπως οι Smack Dab ανέδειξαν τη roots και folk διάσταση της γραφής του.
Στη νεότερη περίοδο, οι The Baseball Project, με τους Peter Buck και Mike Mills των R.E.M., αποκάλυψαν μια πιο παιχνιδιάρικη αλλά εξίσου ουσιαστική πλευρά του – μια υπενθύμιση ότι η δημιουργικότητα δεν χρειάζεται ποτέ να χάνει το χιούμορ της.
Η επανένωση των Dream Syndicate τη δεκαετία του 2010 δεν βασίστηκε στη νοσταλγία. Με νέα μέλη, όπως ο Jason Victor, που έφερε έναν πιο σκοτεινό, θορυβώδη και ελεύθερα ψυχεδελικό ήχο, και τον Chris Cacavas – ο Greek American μουσικός που εισήγαγε διακριτικά αλλά ουσιαστικά το ελληνικό πάθος στη μελωδική και αισθητική ταυτότητα της μπάντας – οι Dream Syndicate επανατοποθετήθηκαν σαν ένας ζωντανός οργανισμός.
Οι σύγχρονες κυκλοφορίες (How Did I Find Myself Here?, These Times, The Universe Inside) απέδειξαν ότι το συγκρότημα δεν ανήκει σε μια εποχή. Ανήκει σε μια διαρκή καλλιτεχνική στάση αλλά και μία συνεπή στάση ζωής.
Το 2012, ο Wynn κατέγραψε τη διαδρομή του στο αυτοβιογραφικό I Wouldn’t Say It If It Wasn’t True – μια ειλικρινή, συχνά ωμή αφήγηση γεμάτη περιοδείες, ανθρώπινες σχέσεις, απογοητεύσεις και απόλυτη αφοσίωση στη μουσική. Ένα βιβλίο που θεωρείται σήμερα βασικό ντοκουμέντο της underground rock ιστορίας των τελευταίων δεκαετιών.
Η πορεία των Dream Syndicate
αποτυπώθηκε και στο ντοκιμαντέρ The Dream Syndicate: How Did We Find Ourselves Here? (2022), το οποίο αφηγείται την ιστορία της μπάντας από τα πρώτα χρόνια στο Los Angeles μέχρι τη διάλυση και την επανένωση, μέσα από αρχειακό υλικό και συνεντεύξεις.
Πέρα από την αυτοβιογραφία του, ο Steve Wynn εξέδωσε και το Complete Lyrics 1982–2017, μια συλλογή που συγκεντρώνει όλους τους στίχους του από τους Dream Syndicate, τη σόλο πορεία του και τα side projects του, όπως οι Gutterball και οι The Baseball Project. Το βιβλίο δεν είναι απλώς μια καταγραφή λέξεων· είναι μια διαδρομή μέσα στη σκέψη και την ψυχή του – γεμάτη εικόνες, συναισθήματα και λογοτεχνικές αναφορές. Με σπάνιες φωτογραφίες και σύντομα δοκίμια για κάθε άλμπουμ, αποκαλύπτει την ένταση και την αλήθεια πίσω από τα τραγούδια και εξηγεί γιατί οι στίχοι του συνεχίζουν να εμπνέουν γενιές ακροατών.
Το legacy του Steve Wynn
δεν μετριέται σε βραβεία ή πωλήσεις. Μετριέται στον σεβασμό που του αποδίδουν μουσικοί, κριτικοί και ακροατές. Είναι ένας καλλιτέχνης-γέφυρα ανάμεσα στη punk και την ψυχεδέλεια, στη garage και τη λογοτεχνία, στο παρελθόν και το παρόν — ένας δημιουργός που δεν έγραψε απλώς τραγούδια, αλλά συνέβαλε καθοριστικά στη διαμόρφωση της αμερικανικής alternative rock συνείδησης και συνεχίζει, δεκαετίες μετά, να ανεβαίνει στη σκηνή σαν ζωντανός, ανήσυχος αφηγητής.
Στις 29 Ιανουαρίου στο Gagarin 205, θα ακούσουμε όλα τα αγαπημένα τραγούδια, τα best of των Dream Syndicate, από την αρχή της καριέρας τους μέχρι σήμερα. Και για πρώτη φορά, στο δεύτερο μέρος του σόου, θα παρουσιαστεί ολόκληρο το Medicine Show, από την αρχή μέχρι το τέλος, όπως ποτέ πριν στη σκηνή.
Ήδη έχει πουληθεί το 50% των εισιτηρίων – οπότε ξέρετε τι πρέπει να κάνετε: ένα «κλικ» στο more.com για να εξασφαλίσετε τη θέση σας.
Και κάτι ακόμη πιο ενδιαφέρον: πέρα από το ότι θα τον δείτε επί σκηνής, θα έχετε και την ευκαιρία να τον γνωρίσετε από κοντά. Οι Dream Syndicate έχουν ανακοινώσει πως, μετά το τέλος της συναυλίας, θα συναντήσουν τους φίλους τους στο merchandise booth.
Γιατί, για τον Steve Wynn, η μουσική δεν τελειώνει με το τελευταίο ακόρντο — απλώς αλλάζει χώρο.
Θλίψη στο μουσικό κόσμο και πάλι, καθώς έφυγε από την ζωή ο μπασίστας των Scorpions Francis Buchholz, σε ηλικία 72 ετών, ύστερα από μάχη με την επάρατη νόσο.
Τα νέα έφτασαν γρήγορα από την οικογένειa του αλλά και από την οικογένεια των Scorpions.
είχε συμμετοχή σε όλους τους κλασικούς και δυνατούς δίσκους των Scorpions. Η μουσική του πορεία βρέθηκε να μπλέκεται με το συγκρότημα από το “Fly to the rainbow” (1974) μέχρι και το “Crazy world” (1990), έχοντας πουλήσει πάνω από 100 εκατομμύρια αντίτυπα κι έχοντας πάνω από 50 χρυσούς και πλατινένιους δίσκους.
francis buchholz-scorpions
Η τελευταία του εμφάνιση στη χώρα μας, ήταν το 2012 με το συγκρότημα του Michael Schenker.
Dear Fans, we have just received the very sad news that our longtime friend and bass player, Francis Buchholz, has passed away. His legacy with the band will live on forever, and we will always remember the many good times we have shared together. Our hearts go out to Hella, his family, and friends. R.I.P. Francis. Klaus, Rudolf, Matthias
Scorpions
Την είδηση έκανε γνωστή η οικογένειά του…
“Με βαθιά θλίψη και ανείπωτο πόνο, μοιραζόμαστε την είδηση ότι ο αγαπημένος μας Francis έφυγε χθες από τη ζωή, έπειτα από μια ιδιωτική μάχη με τον καρκίνο. Έφυγε γαλήνια, περιτριγυρισμένος από αγάπη.
Οι καρδιές μας είναι συντριμμένες. Σε όλη τη διάρκεια της μάχης του με τον καρκίνο, μείναμε στο πλευρό του, αντιμετωπίζοντας κάθε δυσκολία ως οικογένεια – ακριβώς όπως μας έμαθε ο ίδιος.
Στους θαυμαστές του σε όλο τον κόσμο – θέλουμε να σας ευχαριστήσουμε για την αταλάντευτη πίστη, την αγάπη και την αφοσίωση που δείξατε σε όλη την απίστευτη πορεία του. Του χαρίσατε τον κόσμο, και εκείνος σας έδωσε πίσω τη μουσική του. Παρόλο που οι χορδές έχουν σιγήσει, η ψυχή του παραμένει σε κάθε νότα που έπαιξε και σε κάθε ζωή που άγγιξε.
R.I.P. Francis
francis buchholz
Το 2024, είχε φύγει από την ζωή και ο ντράμερ τους, James Kottak…
Krooked Tongue again on the release of their upcoming debut album ‘I Know A Place‘ which arrives on April 24th 2026. Its latest single ‘Blood Shark‘ is set for release February 13th 2026.
The album’s previous singles ‘Marigold’, ‘Let ‘Em Loose’, ‘Ember Mile’, ‘Nothing Ever Grows’, ‘Dog Days’ and ‘You Don’t Need A Sun Tan’ saw support from Apple editorial’s ‘Breaking Hard Rock’, ‘New In Rock’, New Noise Magazine, HEAVY Magazine, CLOUT, Fab UK, Bristol 24/7, Sirius XM, Total Rock, Primordial Radio and Boogaloo Radio, with ‘Nothing Ever Grows’ being used throughout the Bivol vs Beterbiev boxing fight on DAZN Sports and ‘Let ‘Em Loose’ being used to soundtrack Progress Wresting’s live show at London’s Electric Ballroom.
Krooked Tongue
It’s upcoming single ‘Blood Shark’
rides a heady wave of guitar fuzz and vocal distortion from the opening note, to the very last. Racing percussion, shape-shifting textures and sledgehammer choruses collide chaotically with vocalist Oli Rainsford’s raspy, snarling vocals and lyrical barb to shine a light on life’s times of turbulence and unfulfillment.
Krooked Tongu-Single Artwork
On the single’s lyrical inspirations, vocalist and lyricist Oli Rainsford explains, “‘Blood Shark’ is a jumper cable to the lazy and uninspired aspects of ourselves. A fat uppercut to our excuses for why we can’t, or don’t do the things we want to do. Everyone experiences nodus tollens at some point in their existence. Where it seems the vicissitudes of life are too turbulent to navigate. The walls are closing in and there’s not a ladder in sight. But we often need change to inspire the solution, taking a step back and approaching our inescapable slump from a different angle.
“‘Blood Shark’ is a plea to find a will so strong that it becomes in itself, unstoppable. The metaphor of the ‘Blood Shark’ encapsulates the foibles of our decisions. When it’s all said and done, when we’re being lowered into the ground, the ‘Blood Shark waits at the bottom of your grave’. It feasts on a life left unfulfilled, reassuring you with a beguiling grin that it’s OK that you didn’t follow your dreams. It’s a villainous reminder that there’s still time to fight back and give the big fish an inedible final judgement. ‘Blood Shark’ is taken from our debut album ‘I Know A Place’ which is out on April 24th. We’ve been dying to get this body of work out into the world and give fans something to cherish forever.” Krooked Tongue
Kαθώς οι Dream Syndicateθα επισκεφθούν ξανά τη χώρα μας στα κοντά, και επειδή θα κάνουν και ολοζώντανο το Medicine Show, και επειδή εγώ ΠΑΛΙ δεν θα καταφέρω να τους δω καθώς μιλάμε για καθημερινή (γιατι ρε παιδια, εμείς τα επαρχιωτόπουλα δεν έχουμε ψυχούλα;) θα ήθελα να πάμε λίγο πίσω στο χρόνο και για μένα αλλά και για την μπάντα και να εντρυφίσουμε στον πρώτο τους δίσκο το Days Of Wine and Roses.
Αυτο το δίσκο που με έφερε κοντά στην μπάντα, στον αμερικάνικο ανεξάρτητο ήχο και με οδήγησε ευθύς αμέσως να πάρω καi το δεύτερο δίσκο τους το Medicine Show που θα έχει την τιμητική του στην εν λόγω εμφάνιση. Αλλά αυτό το τελευταίο είναι μια άλλη ιστορία από μόνο του.
Βρισκόμαστε λοιπόν κάπου στο 1992 και βρίσκομαι χαμένος στα καταγώγια της Θεσσαλονίκης να ψάχνω δίσκους για παλιό και νεό garage , καθώς βρισκόμαστε στον απόηχο του πρώτου revival και στα δισκάδικα έχει πλημμύρα από πράμα που σαλεύει, τόσο από 60’ς, 80’ς και αυτά των αρχών 90’s.
Θα μου πεις ρε μεγάλε, σου πήρε λίγο καιρό, αλλά το 82 που βγήκε ο εν λόγω δίσκος ήμουν ακόμα στο δημοτικό και μόλις έφυγα φοιτητής άρχισα να καταπίνω βινύλια. Τότε λοιπόν έρχεται μπροστά μου και το Days Of Wine And Roses των Dream Syndicate , του οποίου είχα ακούσει μόνο ένα τραγούδι σε μια κασέτα από αυτές της μεγαλύτερης αδερφής. Το παίρνω λοιπόν το δίχως άλλο και το βάζω στο πικάπ συνοδεία καφέ.
Dream Syndicate Days of Wine and Roses front
Και κάπου εκεί οι πλευρές αλλάζουν συνεχώς η μία την άλλη, ο δίσκος κολλάει στο πικάπ και δε λεεί να μπει στη θήκη του. Έρχεται και παρέα και ο καφές γίνεται ποτάκι και ο δίσκος συνεχίζει να παίζει αδιάλειπτα δυναμώνοντας συνεχώς σταδιακά την ένταση και δίνοντας στους Dream Syndicate την ευκαιρία να μονοπωλήσουν τα αυτιά μας. Εκεί είναι που αρχίζουμε να δίνουμε σημασία (να γουστάρω και να έχει σημασία που έλεγε και η Παγκράτη στο άσμα) και συνειδητοποιώ πως ενώ το album ουδεμία σχέση έχει με garage, ουτε καν paisley που λένε πολλοί, μου έχει κάνει το μυαλό κουρκούτι με την καλή έννοια.
Και οι Dream Syndicate γίνονται έτσι από τις αγαπημένες μου μπάντες….
Ξεκινάει με το Tell Me When It’s Over και οι κιθάρες είναι τόσο ωμές και τόσο καλοπαιγμένο και σφiχτό όλα το πράμα που αυτή η γλυκιά παραμόρφωση σε κερδίζει με τη μία. Το δε ρεφραίν κατέληξα να το φωνάζω το ίδιο βράδυ σε ανυποψίαστους περαστικούς στο μπαλκόνι. ΤΙ ΗΧΟΣ είναι αυτός ρε; Ωμό, σπαρταριστό, υποβλητικό και μια αγριάδα στην παραγωγή που παίζει να είναι αυτά τα κατά λάθος που μετά προσπαθείς να επαναλάβεις και δεν γίνεται με τίποτα.
Συνεχίζουμε με το Definitely Clean , με εισαγωγή feedback και με τον πιο basic ρυθμό αλλά με το riff να σου τρυπάει το κεφάλι και το παραπονιάρικο ρεφραίν, Im not worried about you, why should I be? και τις κιθάρες των Dream Syndicate να δίνουν ρεσιτάλ σε impro φάση σε όρια θορύβου ανεβάζοντας συνέχεια την ένταση. Και μέσα σε όλα η φωνή να σε προσγειώνει με την τραχιά μελωδία της.
Dream Sundicate early line up 2
Το That’s What You Always Say είναι η στιγμή που θα προσέξεις την μπασογραμμή της Kendra Smith και το απίστευτο riff, από αυτά που σε κάνουν να θες να σπάσεις το σβέρκο σου. Ω του θαύματος, το ακούγαμε σε διασκευή από τους Sunsteps (νομίζω) και μερικές φορές και στο Λούκυ Λουκ, αλλά αυτό και αν είναι άλλη ιστορία.
Το Then She remembers είναι από αυτά τα τραγούδια που είναι μια κατηγορία μόνα τους. Λίγο Punk, αλλά με μπόλικους Velvet Underground μέσα (που είναι διάχυτοι σαν επιρροή σε πολλά σημεία του δίσκου) και με κάνουν αν πορώνομαι ακόμα περισσότερο. Καθαρή γροθιά στο στομάχι και ακόμα ένας μεγάλος πόντος για το ακατέργαστο του ήχου.
Το Halloween είναι μια κομματάρα που μάλλον είχαν ακούσει οι δικοί μας Last Drive πριν κάνουν διασκευή στο Blue Moon. Αν δεν, δεν πειράζει, για μένα αυτά τα δύο κομμάτια είναι από τότε στο κεφάλι μου σαν μια συνέχει ατο ένα του άλλου και το έκανα και σε κάτι ντιτζεηλίκια στις πρώτες πρωινές ώρες που όλοι πια πίνουν ήσυχα το 17ο ποτό τους και απλά ακούνε μουσική. Επίσης άλλη ιστορία αυτό. Ο αυτοσχεδιασμός στο Halloween μου έχει μείνει αποτυπωμένος στον σκληρό τόσο έντονα που δύσκολα θα ξεπεραστεί.
Dream Syndicate Days of Wine and Roses back
Και εκεί που προσπαθείς να πάρεις μια ανάσα αλλάζοντας πλευρά, οι Dream Syndicate δεν σε αφήνουν σε χλωρό κλαρί! Αρχίζει ο μικροφωνισμός από το When You Smile με τον Wynn να λέει I dreamt last night I was born a thousand years ago…. και το κομμάτι κάνει το καλύτερο μπάσιμο ever, από άρπισμα με μικροφωνισμό σε μια παραμορφωμένη κιθάρα με μια καθαρή (σχεδόν) μαζί να δίνουν ρυθμό. Και ένα ρεφραίν που ξεσπάει, It seems like the end of the world when you smile…..
Το Until Lately τότε το είχα θεωρήσει την πιο αδύναμη στιγμή του δίσκου, αλλά αρκετά μετά που το ξανάκουσα διαπίστωσα πως και φυσαρμόνικα έχει και αν προσέξεις πολύ, θα δεις οtι μερικές φορές τα κενά και τα σημεία που δεν παίζουν έχουν μεγάλη σημασία. Βέβαια αυτό το PAP PAP A PAP ακόμα με βαράει στα νεύρα αλλά είναι μια φάση πιο αμερικάνικο ανεξάρτητο 80’ς δεν γίνεται. Είναι τόσο ανεξάρτητο που δεν μοιάζει με τίποτα. Όπως και όλος ο δίσκος άλλωστε, με τον Wynn εδώ να ουρλιάζει.
Το Τοο Little Too Late ίσως είναι η πιο Velvet / Nico στιγμή των Dream Syndicate σε αυτό το album και δεν χρειάζεται να πούμε κάτι άλλο νομίζω. Είναι η στιγμή του δίσκου που το μυαλό σου έχει γίνει ήδη πουρές ακατάλληλος για οτιδήποτε άλλο εκτός από το να συνεχίσεις να ακούς και να τελειώσεις αυτό το δίσκο.
Έτσι λοιπόν έρχεται το ομώνυμο Days Of Wine And Roses να κλείσει αυτό το δίσκο. Και να σε πάρει παραμάζωμα στο πανέμορφα οργανωμένο χάος των Dream Syndicate (συνήθως τα ομώνυμα κομμάτια τους ανοίγανε, ή άντε τη Β’ πλευρά αν δεν εήταν χωμένα κάπου στην πρώτη). Αναμφισβήτητα από τις καλύτερες στιγμές της μπάντας γενικότερα.
Και έχω μείνει εγώ και αναρωτιέμαι μέχρι σήμερα, τόσα χρόνια αργότερα, θα ξανακούσω δίσκο με τόσο τεράστιο impact ; Θα με συγκινήσει άραγε κάτι σε σημείο να το ακούω επανελημμένα 782 φορές στο καπάκι; Δεν ξέρω, αλλά νοιώθω πολύ τυχερός που με συντροφεύουν μουσικά από τότε, και πολύ άτυχος που δεν έχω καταφέρει ποτέ να τους δω ζωντανά. Ίσως είναι και κάποιο ένστικτο αυτοσυντήρησης που με αποτρέπει, δεν ξέρω. Όμως οι Dream Syndicate με δικαιώνουν συνέχεια μόνο και μόνο απλά συνεχίζοντας να λένε τις δικιές τους ιστορίες στο σανίδι, όχι για να γίνουν διάσημοι, αλλά γιατί το έχουν οι ίδιοι ανάγκη…
Οι Nothing But Thieves και ο Matt Berninger (των National) έρχονται στο EJEKT Festival 2026! Θα έχουμε την ευκαιρία να τους απολαύσουμε στο Telekom Center Athens (Open Air) στις 15 Ιουλίου, την ίδια μέρα που θα εμφανιστούν και οι The Cure!
NOTHING BUT THIEVES
Nothing But Thieves join the Ejekt Festival 2026 lineup
Οι Nothing But Thieves είναι ένα από τα κορυφαία συγκροτήματα του σήμερα, ένα όνομα που έχει κατορθώσει να επαναφέρει τις “κιθάρες” στο προσκήνιο των charts, απ’όπου τόσο λείπουν. Περήφανοι εκπρόσωποι της alternative σκηνής της Μεγάλης Βρετανίας, έχουν δισεκατομμύρια streams, ανέβηκαν στο Νο1 στα UK album charts με τον τελευταίο δίσκο τους “Dead City Club” και κάνουν sold out venues ανά τον πλανήτη.
Μια μπάντα που κυριολεκτικά βρίσκεται στο απόγειό της, οι Nothing But Thieves έχουν φανατικό κοινό που ολοένα μεγαλώνει σε πολλές χώρες, χάρη και στην παρουσία της μουσικής τους σε γνωστές τηλεοπτικές σειρές (Vikings, The Royals, The Vampire Diaries, κλπ) και παιχνίδια (FIFA 16, NHL 17 και 18, Need For Speed Payback, κλπ).
Το ελληνικό κοινό έχει αποδείξει τη λατρεία του για τους Nothing But Thieves, δίνοντας εντυπωσιακό παρόν στις προηγούμενες εμφανίσεις του στη χώρα μας, με αποκορύφωμα το διπλό sold out στο Αμαξοστάσιο προ διετίας.
MATT BERNINGER (THE NATIONAL)
Ejekt Festival 2026- Matt Berninger (The National)
Ο Matt Berninger είναι ο τραγουδιστής και βασικός στιχουργός των The National. Βραβευμένοι με Grammy, με πλατινένιους και χρυσούς δισκους στην Αμερική και τη Μεγάλη Βρετανία και με δισεκατομμύρια streams στις διάφορες πλατφόρμες, οι The National είναι ένα από τα συγκροτήματα που όρισαν την έννοια του ροκ ήχου στον 21ο αιώνα.
Η χαρακτηριστική φωνή και η στιχουργία του Matt Berninger έχει μετατρέψει τραγούδια όπως τα “I Need My Girl”, “About Today”, “Bloodbuzz Ohio”, “Fake Empire” σε ύμνους που περιγράφουν επακριβώς την κατάσταση του ακροατή των δύο πρόσφατων δεκαετιών.
Παράλληλα με τους The National, ο Berninger έχει κυκλοφόρήσει δύο προσωπικά άλμπουμ, το “Serpentine Prison” του 2020 και το “Get Sunk” που κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2025.
Επίσης, έχει δημιουργήσει τους EL VY (με τον Brent Knopf των Menomena), ενώ έχει συνεργαστεί με πολλούς εκλεκτούς δημιουργούς (Churches, Booker T Jones, Clap Your Hands Say Yeah, Phoebe Bridgers), με πιο διάσημη τη συνεργασία του με την Taylor Swift.
Στην εμφάνισή του στο EJEKT Festival 2026 ο Matt Berninger θα παρουσιάσει υλικό από ολόκληρη τη δισκογραφία του και θα ερμηνεύσει και τραγούδια των The National.
Περισσότερες πληροφορίες και συγκροτήματα από το EJEKT Festival 2026 θα ανακοινωθούν σύντομα.
The Cure
Την Τετάρτη 15 Ιουλίου 2026 στο ΟΑΚΑ το κορυφαίο συγκρότημα της σύγχρονης μουσικής θα επιστρέψει στην Ελλάδα στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής περιοδείας τους. Αυτή θα είναι η πρώτη συναυλία των The Cure στη χώρα μας έπειτα από 7 χρόνια, όταν εμφανίστηκαν στο EJEKT 2019 μπροστά σε πάνω από 30.000 θεατές!
Το εκπληκτικό με τους The Cure είναι ότι ενώ διανύουν την 5η δεκαετία της απίθανα επιτυχημένης καριέρας τους, βρίσκονται σήμερα σε πραγματικά έξοχη κατάσταση. Ο τελευταίος δίσκος τους “Songs Of A Lost World” ήταν – χωρίς υπερβολή – ο καλύτερος δίσκος του 2024 και βρέθηκε στις κορυφές σε όλες τις σοβαρές λίστες εκείνης της χρονιάς. Αυτό είναι κάτι που απλά δεν έχει ξανασυμβεί στην ιστορία της μουσικής: ένα τόσο μεγάλο συγκρότημα να βγάζει νέο δίσκο μετά από 16 χρόνια και να αφήνει τους πάντες με το στόμα ανοιχτό.
ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ
Αρένα G/A Zone B
Α΄ φάση προπώλησης: 90 Ευρώ
Final Phase: 95 Ευρώ
Zone A
Final Phase: 160 Ευρώ
VIP
Final Phase: 260 Ευρώ
Διήμερα Εισιτήρια (14+15.07)
Αρένα G/A Zone B
145 Ευρώ (περιορισμένη διαθεσιμότητα)
Zone A
245 Ευρώ
www.more.gr, τα Public και το υπόλοιπο δίκτυο του more.
Οι μεταπωλητές των εισιτηρίων χρεώνουν έξοδα διαχείρισης ανάλογα με το τιμολόγιο τους.
Εισιτήρια για παιδία
Δεν απαιτείται εισιτήριο για τα παιδιά έως και 7 ετών.
Για λόγους ασφαλείας, δεν επιτρέπονται παιδιά έως και 10 ετών στην Ζώνη Α (Front Of Stage) και στην ζώνη VIP.
Guiltera @ Wacken Metal Battle-photo by Kateryna Anokhina
On January 17, 2026, the first Wacken Metal Battle took place in Cyprus, where six local bands competed for the right to advance to the finals and perform at Europe’s largest metal festival.
Rock Island Events organized another successful concert, and Savino Live delighted the crowd with high-quality sound and lighting.
This event caused quite an excitement and a huge amount of debate among fans about which of their favorite Cypriot bands deserved to go to Athens for the final.
Getting ahead, all the bands turned out to be worthy, which is quite obvious considering the musical activity of young bands and already mastodons of the Cypriot scene.
Let’s remember how it was!
Wacken Metal Battle
BLYND
The first to take the stage were those very same mastodons of the Cypriot metal – BLYND. The evening started so powerfully that it felt like you were being cut without a knife. Were the audience prepared for that? The answer is definitely yes!
BLYND @ Wacken Metal Battle-photo by Kateryna Anokhina
BLYND’s music is brutal but beneath the chaos there’s structure: sudden tempo changes, razor-sharp stops, and technical passages. All these and even more were felt by fans through their music and immerse themselves in heavy riffs. Perhaps fresh and young bands are stepping at the heels of famous local bands, however, there is something that cannot be taken away from more experienced bands – a strong fan base, their knowledge of songs and, of course, the experience of instantly reacting to any circumstances.
It’s all about putting on a show for the audience, making them remember the show and wanting to go to it again. Which is exactly what guitarist George did, jumping from the stage into the crowd and really stirring up the still sleepy or shy fans.
From this very moment we can consider the Battle has begun!
Guiltera
The second to perform was the young modern alternative metal band Guiltera. The band’s strengths are immediately apparent: leading female singer Vikki, not boring, distinctive sound, and the support of friends.
Guiltera @ Wacken Metal Battle-photo by Kateryna Anokhina
The band definitely knew they had to take everything they could from their appearance and show it to the audience, especially those who saw them for the first time. All sighted people were able to satisfy their hunger simply by enjoying the stunning outfit of the frontwoman. For those who have both heads functioning and hearing, then enjoy the band’s sound that balances between power and elegance with a strong melodic core. And of course female vocalist at the center, who gives the music its emotional identity.
Still, I had the feeling that for Guiltera it was hard to get the crowd going. However, one should not underestimate the abilities of the Cypriot metal fans, who in any case created a mosh pit.
Guiltera @ Wacken Metal Battle-photo by Kateryna Anokhina
YMNKY!
After a short break, the YMNKY!took the stage even faster than scheduled. These guys are always a blast, a riot of color and emotion. And although this was their first performance at Savino Live, they immediately won the audience’s favor. Their music is not made for long pauses or thoughtful parts and you either dance and sing along or you will be forced to dance and sing along.
YMNKY!@ Wacken Metal Battle-photo by Kateryna Anokhina
YMNKY! look very harmonious together and all the songs seem to flow in one breath. These guys have a good feel for the crowd and are ready to give what is expected of them: drive, emotions, madness, and now vocalist Dima is already in the mosh pit and singing with the fans.
Speak in Whispers
The venue is full, you can feel that the climax moment is coming, because half of the bands have already played. Speak in Whispers on the stage, and from the first chords familiar melodies make you move to the beat.
They didn’t invent anything or try to impress anyone, they just did their job, played and behaved in a way that is what people love them for. The crowd didn’t stand on ceremony and went wild and into the mosh pit already during the first few songs. Do you know how to understand whether the audience liked the performance or not? By how long after it ends, viewers discuss and share their impressions. At the end of Speak in Whispers’ set I kept hearing admiring comments about their performance from all sides, both from fans and from musicians of other bands.
KA’APER
A year ago, I saw KA’APER for the first time, which coincided with one of their first performances as a formed band, and since then my opinion of them has not changed. But still, something has changed in these guys. It is clearly noticeable that they behave more confidently, aggressively and assertively on stage.
Perhaps the secret to success in such a short period of time is hard work and dedication to your style and ideas. This is picked up by the audience, perhaps unconsciously, and the reaction is immediate: everyone in Savino Live is glued to the stage, absorbed in KA’APER’s music.
KA’APER@ Wacken Metal Battle-photo by Kateryna Anokhina
Salienzor
These guys, who play modern, djent metal, are clearly going through a new phase of their existence. I’m sure this will mark the creation of new music and possibly full-length album release soon? In the meantime, we were able to see them in an updated line-up with a new drummer.
But my main question on that evening was: where is the mask? It turns out that shortly before the battle, the mysterious vocalist stopped being so mysterious and drew a line under his old image. Of course, the first concert in a new look made people even more interested in Salienzor.
Their progressive sound creates a push and pull between tension and release. Nothing feels accidental: rhythm-focused sections suddenly give way to clean melodies; every pause and rhythmic hit is deliberate.
Salienzor@ Wacken Metal Battle-photo by Kateryna Anokhina
A particularly pleasant moment was seeing people who knew the songs by heart and sang along. It was a really interesting and powerful end to the Wacken Metal Battle, but not to the evening as a whole.
Eric Hutchence
One of Wacken’s judges, a frequent guest in Cyprus, DJ Eric Hutchence, once again got everyone singing along to their favorite songs. Hs signature look and drums make it impossible to stay on the sidelines and pass by.
Eric Hutchence@ Wacken Metal Battle-photo by Kateryna Anokhina
And even if only the strongest survive until the DJ’s set, it’s worth it. Just to wait for the results of the Battle and find out who will go to Athens for the final.
Eric Hutchence@ Wacken Metal Battle-photo by Kateryna Anokhina
So, this night was truly exciting! Rock Island Events was able to organize Wacken Metal Battle and delight fans of different styles of metal by uniting them under Savino’s Live roof.
The Afternoiz team thank the organizers for the opportunity to be there, congratulates Speak in Whispers and KA’APER on their victory and wishes all participants creative achievements.
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies. Υπάρχει προσδιορισμός και αποθήκευση δεδομένων. Πληροφορίες σχετικά με την επεξεργασία δεδομένων και τη δυνατότητα άρνησης αυτής περιλαμβάνονται στην πολιτική απορρήτου.
