Οι Heretoir και οι Havukruunu έπραξαν στο Gazarte αυτό που ξέρουν καλύτερα να κάνουν, σε ένα live στις 13/3/2026. Σε ένα “οικογενειακό” live έδωσαν εμφανίσεις που θα μείνουν στο μυαλό του οπαδού του σύγχρονου και τεχνικού Black Metal.
Οι δυο μπάντες έχουν δυο διαφορετικές προσεγγίσεις στο είδος του Black Metal. Οι πρώτοι τείνουν προς την Alcest και Austere “σχολή”, ενώ οι δεύτεροι προς τους Enslaved και την σχεδόν Progressive φάση τους. Βέβαια οι Φινλανδοί καμία σχέση με progressive, τεχνικά όμως είναι εξαιρετικοί. Άκρως επαγγελματικές εμφανίσεις και από τις δυο μπάντες και μάλιστα οι Heretoir ήρθαν και με απώλειες. Για την ακρίβεια οι Matthias Settele και Nils Groth αρρώστησαν και δεν μπόρεσαν να παρευρεθούν με την μπάντα.
Έτσι λοιπόν πραγματοποιήσαν πρόβες με session drummer, τον Βασίλη Νάνο των W.E.B. και Dead Congregation. Οι πρόβες της τελευταίας στιγμής έγιναν στα Apex Soundworks που βρίσκονται στον Πειραιά.
Οι Heretoir είναι από τις καλύτερες μπάντες στο Black Metal.
Το φωνάζω μέχρι να ακουστεί στη πατρίδα τους από την Αθήνα. Οι Γερμανοί με το “Solastalgia” δεν είχαν να αποδείξουν κάτι, έβγαλαν δισκάρα που μπορείτε να διαβάσετε τη κριτική μας. Εγώ που τους ξέρω από το ντεμπούτο τους ακόμα και από το αριστουργηματικό “The circle” θα έχω να λέω πάντα ότι αυτή η μπάντα είναι ευτυχία να την έχουμε τόσο εμείς όσο και η εταιρεία τους AOP Records.
Τιμώντας το “Solastalgia” σε μεγάλο βαθμό οι Γερμανοί δεν άφησαν κανέναν οπαδό τους ανικανοποίητο. Επίσης προς μεγάλη μας χαρά, έπαιξαν και από το εκπληκτικό ντεμπούτο τους. Επίσης είχαμε και αναφορά στο “The circle” με το ομώνυμο κομμάτι να το εκπροσωπεί. Εγώ πάντως πιστεύω ότι είχαμε μια εμφάνιση έκτακτης ανάγκης από την μπάντα την οποία για πλάκα την έφερε εις πέρας. Πολύ καλή η απόδοση στα κομμάτια ακόμα και με session drummer της τελευταίας στιγμής ο οποίος στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων με περίσσια επιτυχία.
Οι Heretoir λοιπόν ξεκίνησαν την εμφάνιση τους με το “The ashen falls” από το τελευταίο της εκπληκτικό άλμπουμ. Τέσσερα άλμπουμ και δείχνει ασταμάτητη.
Ηγετικός ο David Conrad επάνω στη σκηνή και οι υπόλοιποι να συνοδεύουν σε μια κατανυκτική ατμόσφαιρα. Δεν θα μπορούσε να λείπει κομμάτι από το συναρπαστικό “Nightsphere” και έτσι ακούσαμε το σπουδαίο “Twilight of the machines”. Δεν θα μπορούσε να λείπει το ομώνυμο κομμάτι από το πρώτο τους άλμπουμ και να μας “διαλύσουν”. Από το αγαπημένο μου “The circle” ήρθε το “Golden heart” και να μας πέσει το σαγόνι.
Πίσω στο νέο άλμπουμ με το “Solastalgia” να μας ταξιδεύει με την ακουστική εισαγωγή του. Μελωδία και ακρότητα στο μεγαλείο της με μια μπάντα που μας με τους Austere και Alcest είναι από τους πρωτοπόρους του αυτού του είδους Black Metal. Και τώρα που ανέφερα τους Αυστραλούς, κάτι που δεν περίμενα εγώ ήταν η διασκευή στο “Just for a moment…” από το “To lay like old ashes”. Και φτάνουμε στο “The circle (omega)” που μας αποτελείωσε. Δυο κομμάτια από το αγαπημένο άλμπουμ μέσα σε συνολικά επτά και μια διασκευή που δεν μας άφησε να ανασάνουμε.
Μακάρι την επόμενη φορά να την δούμε αυτή τη μπάντα για περισσότερη ώρα.
Οι Φινλανδοί Havukruunu στη σκηνή
Άφησαν ισχυρό “αποτύπωμα” οι Heretoir και οι Havukruunu είχαν εύκολη δουλειά. Να ξεκινήσουμε από την φάση ότι το “Tavastland” βραβεύτηκε ως καλύτερο Metal album στα Emma Gaala, τα οποία είναι κάτι σαν τα Φινλανδικά Grammy. Έτσι το τίμησαν σε μεγάλο βαθμό το τελευταίο τους άλμπουμ.
Η μπάντα με τον ήχο να παραπέμπει σε Bathory των επικών τους στιγμών αλλά και στους παλιούς Amorphis, πιο πριν ακόμα και από το “Tales from a thousand lakes”, προκάλεσε χαμό. Αν θα μου ερχόταν μια μπάντα που να έχουν ομοιότητες, αυτοί είναι οι Moonsorrow, χωρίς όμως τα μεγάλα σε διάρκεια κομμάτια.
“Δεμένη” μπάντα πάνω στη σκηνή με τεχνική κατάρτιση να φαίνεται από εδώ μέχρι και το Ελσίνκι. Έπαιξαν τέσσερα κομμάτια από το τελευταίο τους εξαιρετικό άλμπουμ. Επίσης δεν άφησαν “παραπονεμένες” τις υπόλοιπες δουλειές τους, μέσα σε αυτό και το ντεμπούτο τους το οποίο είναι κάτι σαν φόρος τιμής στον Quorthon. Οι Havukruunu έδειξαν ότι δεν είναι τυχαία στη θέση αυτή που είναι, μιας και στη σκηνή επάνω ήταν αλάνθαστοι και είχαν ιδανική επικοινωνία με τον κόσμο.
Αν θυμάμαι καλά λοιπόν, από το “Tavastland” έπαιξαν τα “Kuolematon laulunhenki”, “Yönsynty”, “Kuoleman oma” και το ομώνυμο. Από το προηγούμενο τους άλμπουμ, “Uinuos syömein sota”, έπαιξαν τα “Kunnes varjot saa” και “Tähti-yö ja hevoiset”. Γενικά επέλεξαν συνθέσεις από όλη την καριέρα τους. Από το ντεμπούτο τους μας έδωσαν το “Talven mustat tuulet” και από το “Kelle surut soi” τα “Myrskynkutsuja” και “Vainovalkeat”. Μπάντα εξαιρετική που έδωσε ένα εξαιρετικό τέλος στη βραδιά. Ο μπασίστας εν τω μεταξύ με την εμφάνιση που είχε άνετα έπαιζε σε Blue Oyster Cult ή Motorhead.
Μια συναυλία για λίγους
Οι μπάντες δεν είναι ιδιαίτερα γνωστές στην Ελλάδα, δεν τους ξέρουν πολλοί όπως ας πούμε γνωρίζουν άλλα σχήματα της σκηνής. Όμως αυτό δεν εμπόδισε τον να γεμίσουν τα 2/4 του venue. Αυτό που θα ήθελα να τονίσω είναι ότι θα ήθελα να παρακολουθήσω ως headliners κάποια στιγμή τους Heretoir. Η μπάντα είναι από άλλο πλανήτη γενικά. Θυμίζουν τις πρώτες ημέρες των Alcest, άρα καταλαβαίνετε.
Εις το επανιδείν λοιπόν.
Ήταν μια διοργάνωση της Made of Stone Productions.
Φωτογραφικό υλικό: Δέσποινα Σταματακη
